|
شنبه ۲ خرداد ۱۳۸۸
از : پرويز لقماني
به: جمشيد لقماني
جمشید عزیز سلام. حالت خوبه چطوری؟ حال همه ما خوب است و همیشه جویای حالت هستیم بدان که فکرتو از فکر ما بیرون نخواهدرفت و همیشه به یادت هستیم اگه از حال خانواده ات جویاباشی همه حالشان خوب است از خواهرانت معصومه – مریم –رقیه –نسرین و بردرانت خودم پرویز، فریدون و محسن و زن داداشت فریبا همه خوب هستند اما گفته بودم که پدرت فوت کرده اما مادرت حالش خوب است راستی حال دوستان شما محمد رضا نوربخش و صفر علی موئد هم خوب و خیلی سراغ شما را می گیرند و انتظار بازگشت شما را به ایران دارند و اون سری هم که نامه نوشتیم ما برات نوشتیم هیچ چیز الکی نبود چرا باور نداری که نامه را ما نوشتیم به خدا خودمون نوشتیم و این هم دومی است که می نویسم اگه دوستت نداشتیم برایت نمی نوشتیم و ایران هم به شما عف داده است شما هیچ مشکلی ندارید شما شاکی خصوصی ندارید پس چرا به ایران باز نمی گردی و بدان ما منتظرت خواهیم بود و برایت همیشه آرزوی پیروزی و موفقیت داریم .
والسلام
دوستدار همیشگیت پرویز
|