انجمن ایران سبز

زنان قربانیان اصلی در فرقه رجوی

انجمن نجات — Mon, 19 Nov 2012 20:30:00 +0000

به جرات میتوان ادعا کرد که از ابتدای تشکیل سازمان مجاهدین تا به امروز بیشترین ستم و استثمار در حق زنان پیوسته به این تشکیلات صورت گرفته است وهمواره بعنوان ابزاری در دست رهبری این سازمان و متناسب با نیازهای مقطعی و یا دراز مدت جهت تحقق اهداف از پیش تعیین شده رهبری مورد استفاده وسوء استفاده قرار گرفته است. علیرغم هیاهوی تبلیغاتی سازمان مبنی بر رهایی زن و یا در اختیار داشتن بالاترین جایگاه تشکیلاتی توسط زنان در این سازمان ؛ بیشترین سرکوب تشکیلاتی نصیب زنانی شده که اتفاقا بیشترین حرف شنوی تشکیلاتی وازفرمان پذیر ی بیشتری برخوردار بوده اند. شورای رهبری به مثابه بالاترین رده تشکیلاتی زنان در فرقه رجوی به زنانی تعلق میگیرد که که به قول مریم رجوی هیچگونه زاویه ای با پذیرش بی چون وچرای فرمان تشکیلاتی رجوی ندارند وصرفا گوش برای شنیدن فرمان و ذهن برای پذیرش واجرا واثبات انرا دارند ولاغیر ؛خارج از این چهارچوب زنان در این جایگاه تشکیلاتی قرار نمیگیرند. سرگذشت غم انگیز وتاسف بار زنان در سازمان مجاهدین صرفا محدود به امروز نیست واز بدو تشکیل این سازمان همواره زنان از یک چنین شرایطی برخوردار بوده اند ؛ صحنه های تکان دهنده ای که امروز تحت عنوان رقص رهایی یا برهنگی جمعی زنان در حضور رهبری توسط یکی از اعضاء سابق شورای رهبری خانم بتول سلطانی با شجاعتی بینظیر بیان میشود فرایند تکمیلی سوء استفاده جنسی از زنان از بدو ورود اولین زن در تشکیلات مجاهدین است وفقط شکل ونام ان تغییر کرده است. اگر امروز این سوء استفاده صرف جنسی توسط رهبری فرقه به بهانه یکی شدن بارهبری و شب قدر وهنگامه رفتن به معراج ودر موارد زننده تر آن سکس جمعی با رهبری از سوی مریم رجوی بعنوان معراج جمعی بیان میشود ؛در سالهای ابتدایی تشکیل این سازمان بعنوان پوش امنیتی وعادیسازی محیط انجام میگرفته است. اگر رجوی در عراق تحت حکومت صدام ودر پادگان نظامی اشرف با جرات تمام برای مردان وزنان فرمان طلاق ایدئولوژیک صادر میکند وبه اجبار آنها را از هم جدا میکند وبا توجیح ایدئولوژیک زنان را به عقد خود در میآورد تا ماحصل آن معراجی ومسیری شود که مریم در سال 1364 طی کرد که الزاما این معراج باید از اتاق خواب رجوی عبور میکرد. طبق توجیح رهبری این مدل سکس با اعضاء یکی شدن با رهبر عقیدتی وبه معراج رفتن تلقی میشود که اتفاقا این رهبری است که قیمت آنرا پرداخته است که زنان دربند را برای ارضاء شهوانی خود به رختخواب میکشد که البته در اینجا مریم هم حکم پیاله کش را با خود یدک میکشد. "” امشب شب زفاف تو و شب معراج توست و قدرشناس قیمتی باش که مسعود برایت داده تا همانند من و در سطح من و بیش از من بعد از این معراج با مسعود یکی شوی و بار مسوولیت به دوش بکشی و خودت را عاشق ترین بدانی یا اگر خوب نفهمی و ناسپاسی کنی از دور خارج می شوی وهمچون جسدی میشوی در تشکیلات و روی میز ما خواهی ماند، بنابر این سعی کن قیمتی که برایت داده شده است را درک کنی و در کار و مسوولیت کوشا باشی “!!" در سالهای اولیه تاسیس سازمان نیز برای رسیدن به این مدل معراج که به اتاق خواب مسئول ختم میشد بهانه امنیتی وحفظ امنیت پایگاه وخانه تیمی ملاک ومعیارسنجش تشکیلات پذیری القاء میشده است. برای ضرورت ادامه مبارزه با شاه ضرورتا و بنا به خواست تشکیلات زنان متاهل از همسران خود طلاق میگرفتند وبه عقد مسئول تشکیلاتی در میآمدند به بهانه اینکه خانه به افراد مجرد اجاره داده نمیشود برای اجاره کردن تعدادی خانه امن این نوع طلاق وازدواج مرسوم بود وگاه یک زن در صفوف مجاهدین گاه تا 4 بار بین مسئولین تشکیلاتی دست به دست میشده است. در آن روزگارهم این مدل طلاقها برای زنان تشکیلاتی اجباری بوده وبه عقد مسئول تشکیلاتی درآمدن ضرورت مبارزه نام داشته است و حالا در عراق این روند سیر تکاملی خود را در ایدئولوژی رجوی طی کرده است ونام معراج به خود گرفته است اما نقطه مشترک هردو روش ونقطه پایانی هردو مسیر به اتاق خواب ختم میشده است ؛یکی برای حفظ امنیت پایگاه باید سر از اتاق خواب مسئول در میآورد واین یکی برای رسیدن به معراج ایدئولوژیک باید سر از اتاق خواب رجوی درآورد. ابشخور هردو تفکررا باید در تفکری پیدا کرد که از روز اول کج بنا نهاده شده است واشتباه است اگر فکر کنیم رجوی این تفکر اولیه تاسیس سازمان را به انحراف برده است بلکه رجوی مبلغ وکامل کننده آن تفکر بوده وبه بیانی بهتر تفکر جنسی رجوی کامل شده ای است از تفکر اولیه تاسیس سازمان زیرا در آن سالها در ایران این تفکر مجالی ومیدانی برای خود نمایی کامل نداشت وشرایط بسته در عراق این امکان رابرای رجوی فراهم کرده است تا عمق متعفن ایدئولوژی سازمان را عینیت ببخشد. بیجهت نیست که رهبری سازمان غیبتی 10ساله میکند وعلیرغم خروج از لیست کذایی که شب وروز آنرا بهانه میکرد نمیتواند دردی از دردهای بی درمان سازمان را دوا کند وبیجهت نیست که سازمان اصرار دارد که هرنوع جابجایی را بصورت جمعی انجام دهد زیرا از همین نکته وحشت دارد که مبادا در این جابجایی ها ظرف کنترل نیرویی بشکند ومهار کنترل زنان از دستش خارج شود وصدای سرکوب شده زنان همانند صدای خانم سالطانی به گوش همه برسد وهمگان بدانند که چه جنایات هولناکی در حق زنان در این سیستم مخوف تشکیلاتی صورت گرفته است و بیجهت نیست که پادوهای شورایی تبدیل لیبرتی به کمپ پناهندگی را دم گرفته اند و از خروج افراد بصورت انفرادی وحشت دارند. باید دید در صفوف شورایی ها رجوی چه دست گلی به آب داده است؟ آیا این معراج در بین آنها هم نمودی داشته است یا خیر؟ باید منتظر شد زیرا هر دم از این باغ گلی میرسد. کافی است پای زنان بیشتری به دنیای آزاد برسد در انصورت هم شغل شریف مریم رجوی بر همگان اشکارتر میشود وهم رجوی مجبور است تا پایان عمر در سوراخ خود باقی بماند زیرا در صورت خروج از سوراخ باید در محاکمات بین المللی پاسخگوی خیل زنانی باشد که مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفته اند. اما قطعا آن روز دیر نیست دیر و زود دارد اما سوخت وسوز ندارد. عباس صادقی

نوشته زنان قربانیان اصلی در فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خروج مجاهدین خلق از لیست تروریستی و فروپاشی تشکیلاتی

انجمن نجات — Tue, 25 Sep 2012 20:30:00 +0000

روز ۲۶ شهریور آخرین گروه نیروهای سازمان از پادگان اشرف به کمپ لیبرتی (آزادی) منتقل شدند و در واقع امر بساط تشکیلاتی ایدئولوژیک رجوی در عراق جمع شد،وناگفته نماند تخلیه پادگان اشرف پیشتر از سوی خانم هیلاری کلینتون بعنوان پیش شرط در تصمیم گیری نهایی برای حذف نام سازمان از فهرست گروه‌های تروریستی اعلام شده بود و همچنین،یک دادگاه فدرال در آمریکا به وزیر امور خارجه آمریکا تا روز اول اکتبر امسال فرصت داده بود تا درباره حذف نام سازمان از فهرست گروه‌های تروریستی تصمیم بگیرد. بر این اساس روز 21سپتامبردو مقام رسمی آمریکا اعلام کردند که انتظار می‌رود دولت آمریکا روز اول اکتبر رسما حذف نام سازمان از این فهرست را اعلام کند. ظاهرا خانم کلینتون در این زمینه تصمیم خود را گرفته است اما باید تا روز اول اکتبر منتظر بود تا اعلام نهایی توسط ایشان صورت بگیرد هر چند که خروج نام سازمان از لیست تروریستی وزارت خارجه آمریکا دردهای بی درمان سازمان را دوا نخواهد کرد ومانع فروپاشی تشکیلاتی آن نخواهد بود. نگارنده اعتقاد دارد که فروپاشی تشکیلاتی سازمان روزی استارت خورد که رجوی با انتقال اولین گروه از اسیران پادگان اشرف به کمپ لیبرتی موافقت کرد وادامه این انتقال روند فروپاشی را تسریع کرده است. دخول یا خروج سازمان از لیست تروریستی بر این شرایط جدید تاثیری نداشته است همچنانکه عدم موفقیت سازمان در جذب نیرو ربطی به ورود سازمان به لیست تروریستی وزارت خارجه آمریکا نداشته است و از سال 1991 به بعد سازمان برای جذب نیرو مجبور به استفاده از روشهای غیر متعارف شده است و 99درصد افرادی را که بعد از این سالها سر از پادگان اشرف درآوردند با ترفندهای پناهندگی یا به بهانه های کاریابی با حقوق ماهیانه 3000دلارفریب خورده وبه عراق کشانده شده اند. در موارد دیگر سازمان اقوام این افراد نگون بخت را به بهانه دیدار با خانواده تا مرز اردن قانونی وارد میکرد واز اردن تا عراق را بطور غیر قانونی به عراق وارد میکرد و پاسپورت ومدارک آنها را ضبط میکرد و بدین ترتیب افراد در عراق بدون هویت باقی میماندند وراه خروج از عراق نداشتند و در صورت اعتراض با این پاسخ مواجه میشدند که به جرم ورود غیرقانونی به عراق میباید 8سال را در زندان ابوغریب بسر ببری وبعد از 8سال هم تحویل حکومت ایران شوی،وبا این حیله فرد فریب خورده عطای خروج از عراق را به لقایش میبخشید. امروز سازمان از چنین امکانی برخوردار نیست وبه بیانی دیگر اهرمهای کنترل تشکیلاتی مانند نشست های عملیات جاری، دیگ، غسل هفتگی،نشست های شستشوی مغزی و برنامه فشرده کاری روزانه که امکان تفکر را از محبوسین در تشکیلات رجوی را سلب میکرد،با انتقال این افراد به کمپ لیبرتی از بین رفته است و دیگر مانند قبل برای رجوی کاربردی ندارد وچوب سرکوب مانند قبل عمل نمیکند وهمین ها موجب گردیده که دامنه نفوذ القائات فرقه ای تفکر رجوی بر کل نفرات از بین برود ورابطه تعریف شده ظرف ومظروف از تناسب قبلی خارج شود. این روشها قبل از ورود به لیست تروریستی مورد استفاده رجوی بوده است وبعد از ورود به لیست هم همچنان استفاده میکرده است واین افراد محبوس بوده اند که راه خروجی برایشان متصور نبوده است ودر صورت اعتراض با روشهای سرکوب رایج در تشکیلات مواجه میشدند ویا سر از زندان های سازمان درمیآوردند ویا آنها را به روی میدانهای مین میفرستادند وبقول خودشان نان شهید شدنش را میخوردند. با ورود سازمان به لیست تروریستی هیچکدام از این روشها از بین نرفت وهیچ کورسوی امیدی برای نجات آنها فراهم نشد اما با انتقال این افراد از پادگان الموتی اشرف به کمپ لیبرتی همه محدودیت های بالا از بین رفت وپای سازمان ملل به کمپ باز شده وافراد میتوانند از این جابجایی حداکثر استفاده را ببرند و پا به دنیای آزاد بگذارند. خروج سازمان از لیست تروریستی نه تنها امکانات خروج از سیطره تشکیلاتی را کمتر نمیکند که بیشتر هم میکند زیرا تا دیروز محدودیت پناهندگی برای این نفرات به دلیل وابستکی آنها به سازمانی که در لیست تروریستی قرار دارد وجود داشت امروز این محدودیت وجود ندارد وهمه آنان به صفت یک فرد میتوانند مورد مصاحبه با کمیساریای ملل متحد قرار بگیرند واز کشور های اروپایی وآمریکایی پناهندگی دریافت کنند واین امر هرچه بیشتر سیطره کنترلی سازمان را از روی آنها از بین میبرد و زمان حضور آنها را در عراق بمراتب کمتر میکند. امروز منافذ وامکانات خروج بیشتری برای این اسیران فراهم شده وهر روز که بگذرد دست سازمان در به کنترل درآوردن آنها کمتر میشود واین تشکیلات رجوی است که هر روزه با ریزش نیروی بیشتری مواجه میشود واین میسر نمیشد مگر با تخلیه پادگان عنکبوتی اشرف که تارهای مرئی ونامرئی خود را بر دست و پای این اسیران تنیده بود. اهمیت این جابجایی وعدم کنترل نیرویی را میتوان از لابلای اطلاعیه های مضحک دبیر خانه وکنفرانسهای آنها دید. دبیرخانه یکروز درد محدودیت های ظالمانه و امکانات اولیه میگیرد: "با انتقال ۶۸۰تن به لیبرتی و در حالیکه شمار ساکنان لیبرتی بالغ بر ۳۰۰۰تن است، دولت عراق به فشارها و محدودیتهای ظالمانه ادامه می‌دهد و آنها را از امکانات اولیه محروم کرده است." و یکروز درد شکنجه ساکنان لیبرتی میگیرد: "شکنجه ساکنان لیبرتی با محروم کردن آنها از لیفتراک و مجبور کردن آنها به حمل بارهای سنگین شماری از ساکنان به دردهای شدید دست و کمر و بیماریهای استخوانی مبتلا شده اند." این ها همه ناشی از درد انتقال افراد به لیبرتی است وگرنه دبیر خانه ایها اینقدر هم احمق نیستند که ندانند از سال 1366 که این نگون بختها پایشان به عراق باز شد روزانه در معرض جابجایی بارهای سنگین بوده اند وبیش از 90درصد افراد به همین دلیل از بیماری های مختلف رنج میکشندو هرگز سازمان برای انها لیفتراک نیاورد واسم این جابجایی ها هم هرگز شکنجه نگذاشت بلکه بر عکس هرگونه اعتراض را با انگ تمارض سرکوب میکرد. در ثانی تعریف کمپ ترانزیت مشخص است و مکانی است موقت وطبق بازرسی های نمایندگان سازمان ملل از امکانات در حد استاندارد برخوردار است، پس درد این آقایان از چیست؟ اینها درد وعوارض بعد از جابجایی است که روز به روز هم بیشتر میشود. به اطلاعیه شماره 53 دقت کنید: "در ساعت ۱۰صبح حال دو تن از بیماران محمود خسروی و محمد افضلی به وخامت گرایید و در حالت بیهوشی به کلینیک لیبرتی منتقل شدند". خدا پدر عراقی ها را بیامرزد که آمبولانس وکلینیک در اختیار این افراد قرار داده است تا وقتی مریض میشوند به آنها رسیدگی کنند،بر عکس پادگان اشرف که هر کسی از فشار کار یا گرما غش میکرد بایکوت میشد ودر نشست بر سرش میریختند که تمارض کردی واز زیر کار در رفته ای. "ساعت۱۸۳۰ روز جمعه ۲۴شهریور، تعداد ۷دستگاه آمبولانس دولتی حامل بیماران معلول و پرستاران آنها از اشرف به لیبرتی رسید. این پس از ۲۴ساعت بازرسیهای توأم با شکنجه و برگرداندن قسمتی از وسایل شخصی آنها در اشرف و پس از چندین بار بازرسی در نقاط کنترلی در مسیر فرودگاه با دستگاههای اسکنر و سونار و یگان سگهای پلیس بود." از طنز بازرسیهای توأم با شکنجه که بگذریم،عراقی ها برای بیماران ومعلولین آمبولانس اختصاص داده اند تا آنجایی که ما بیاد داریم حتی برای نشستهای مسعود رجوی یکبار ندیدیم سازمان برای بیماران آمبولانس اختصاص بدهند وهمه را مانند گونی سیب زمینی پشت آیفا انتقال میدادند. البته حرف اصلی را این دبیر خانه از زبان سفیر لینکلن بلومفیلد در جلسه استماع کمیته خارجی بزبان آورده: "موضوع مطرح شده توسط آقای بومدرا بیشتر با این سناریو سازگار است که می خواهند این افراد را مجبور به فرار از کمپ لیبرتی و قرار دادن خودشان در معرض عناصر متخاصم عراق و سرویس های اطلاعاتی ایران بکند "… همه درد رجوی از فرار وخروج افراد از زیر سیطره تشکیلاتی است و سازمان با خروج از لیست تروریستی تا آنجا که به کارکردهای برون تشکیلاتی برمیگردد هرگز با مشکل جدی مواجه نبوده است بلکه با خروج از پادگان اشرف دچار مشکل شده است. بطور مثال از سال 1997 که سازمان در لیست تروریستی وزارت خارجه آمریکا قرار گرفته است همچنان در سالنهای کنگره امریکا مشغول بذل وبخشش دلارهای صدام به نمایندگان جهت لابیگری بوده است که این خود با قوانین آمریکا مغایرت داشته اما انجام میشده است. در انتقال پول با بانکهای امریکایی محدودیتی نداشته است. ورود به لیست سیاه تروریستی برای انجام کارهای سازمان در اروپا وآمریکا هیچ محدودیتی ایجاد نکرده است، میتوانسته برخی محدودیت های قانونی واداری برای سازمان ایجاد کند که باز هم مشکلی نبوده وسازمان بطور غیر مستقیم انجام میداده است. تنها مانع جدی برای سازمان محدودیت تردد رجوی ومریم قجر بوده است که با بیرون آمدن از لیست هم میتواند همچنان این محدودیت وجود داشته باشد. حال باید دید که آیا خروج از لیست تروریستی میتواند مانع پیگرد ومحاکمه رجوی بشود یا خیر زیرا احتمالا رجوی با خروج از لیست از سوراخ موش نیز خارج خواهد شد واین اتفاقا فرصتی برای جداشدگان از این فرقه است تا رجوی را به پای میز محاکمه بکشانند. در سایر موارد هیچ تفاوتی بین امروز که احتمالا از لیست خارج شود با دیروز که در لیست قرار داشته ندارد، تنها تفاوت میتواند این باشد که کمکی جدی در فروپاشی تشکیلات جهنمی آن در عراق ایجاد کند. به امید رهایی همه اسیران در فرقه رجوی عباس صادقی

نوشته خروج مجاهدین خلق از لیست تروریستی و فروپاشی تشکیلاتی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

تخلیه کامل پادگان اشرف؛ انحلال تشکیلاتی

انجمن نجات — Mon, 17 Sep 2012 20:30:00 +0000

روز گذشته انتقال 680نفر دیگراز اعضای سازمان مجاهدین از پادگان اشرف به کمپ لیبرتی توسط مارتین کوبلر نماینده سازمان ملل و دولت عراق تائید گردید. وبدین ترتیب تقریبا کلیه نفرات به غیر از تعداد 200 نفری که بزودی باید تعیین تکلیف شوند از این پادگان به کمپ لیبرتی منتقل شده اند ومیتوان گفت که این افراد بعد از 30سال گرقتاری وحبس در قفس اشرف، یک قدم بزرگ به سمت آزادی نزدیک شده اند. بعد از میانجیگری سازمان ملل در دسامبر سال گذشته ساکنین پادگان اشرف میبایست علیرغم مخالفت رهبر فرقه، به تدریج به کمپ لیبرتی منتقل شوند وطی 4مرحله نزدیک به 2000نفر از این نفرات نیزبه کمپ لیبرتی منتقل شدند اما در ادامه، بدلیل نگرانی رهبری فرقه از فرار متعدد نیروها از لیبرتی و فروپاشی تشکیلاتی پس از اشرف وهمچنین نگرانی از پیگرد ودستگیری شخص رجوی پس از تخلیه اشرف، ریل تخلیه وانتقال افراد به لیبرتی به مدت 3ماه متوقف گردید اما بدلیل پایداری دولت عراق و تهدیدهای وزیر خارجه امریکا،رجوی ناگزیر تن به پذیرش شرایط دولت عراق جهت خروج از پادگان اشرف شد. همچنین طی یکماه گذشته از نفرات منتقل شده به کمپ لیبرتی 5نفرموفق شدند از حصار تشکیلاتی رجوی فرار کنند وخود را به نیروهای عراقی مستقر در لیبرتی برسانند. با تکمیل روند انتقال،از این پس نیز شاهد فرار وجدایی بسیار بیشتری از نفرات مستقر در کمپ لیبرتی خواهیم بود زیرا انحلال پادگان اشرف صرفا بسته شدن یک مکان استقراری نبوده بلکه بیانگر زوال واضمحلال ظرف ایدئولوژیک تشکیلات جهنمی رجوی میباشد. رجوی در هیچ کجای این عالم خاکی به غیر از عراق نمیتوانست چنین زندانی رابرپا کند که افراد اسیر در این زندان را به مدت 30سال در بیخبری مطلق نگاه دارد و این زندان شکسته نمیشد اگر رژیم صدام حسین ساقط نمیشد. رجوی طعم شکست را اینچنین زبونانه نمیچشید اگرپای خانواده ها به پشت درب این زندان بزرگ باز نمیشد وتمامی موجودیت ایدئولوژی عنکبوتی رجوی را به چالش نمیکشید. در اینده ما شاهد تاثیرپذیری فراوان این فروپاشی بر کلیه نفرات کمپ لیبرتی اعم از بالاترین لایه های تشکیلاتی تا ضعیف ترین لایه های آن خواهیم بود زیرا این فروپاشی صرفا بر دیوارهای پادگان اشرف اتفاق نیفتاده بلکه این فروپاشی بر تمامیت ابهت شیطانی رجوی است که در اذهان تک تک نفرات محصور در تشکیلات رجوی صورت گرفته است. ابزارهای سرکوب تشکیلاتی بدست لایه های بالایی و وفادار به سازمان دیگر مانند دیروز در پادگان اشرف عمل نخواهد کرد و این لایه ها در لاک دفاعی فرو میروند ومانند گذشته نمیتوانند امر ونهی کنند زیرا ابزارسرکوب دیروز از بین رفته است، زندانی وتیر وتبر وطپانچه ای در اختیار این افراد قرار ندارد که بتواند موج رو به گسترش ریزش را مهار کند. پیر زنان و پیر مردان وفادار به رهبری امروز خود نیازمند به رسیدگیهای ویژه ای برای بقاء هستند زیرا بخش عمده آنها امروزبدون تجهیز به پوشاک بزرگسالان نمیتوانند قدم از قدم بردارند چه رسد به به اینکه بخواهند مانند سالیان قبل نقش قابل قبول بازجو وشکنجه گر را برای تشکیلات رجوی بازی کنند. این افراد روزی در کنار ارتش عراق علیه سربازان ایرانی میجنگیدند و در زمان انتفاضه مردم عراق بازوی نظامی صدام حسین علیه مردم عراق محسوب میشدند، اما امروز علاوه بر اینکه حال راه رفتن هم ندارند و در وحشت از لایه های پایینی جهت تسویه حساب شب و روز ندارند،همواره در وحشت از دستگیری ومحاکمه در محاکم قضایی عراق نیز به سر میبرند. برای آن دسته از لایه پایینی که طی این سالیان در بیخبری و اطاعت مطلق بسر میبرده خروج از پادگان اشرف یک شوک وتلنگر بزرگ تلقی میشود واین جابجایی او را از اوهام گذشته خارج میکند واینک خود را در مجموعه سوالات بیجوابی میبیند که طی این سالیان از آنها بیخبر بوده است و تنها واقعیتی که در برابر خود میبیند عمر تلف شده ای است که برای شعارهای غیر واقعی رهبری بی خردخود به هدر داده است واتوماتیک به فکرمسیری برای خروج از بن بست سوق داده میشود. وبرای آن دسته از کسانی که همواره در فکر خروج بدون دردسر وبدور از فشارهای تشکیلاتی بوده اند اینک بهترین فرصت ایجاد شده است تا خود را از منجلاب نشست های عملیات جاری ودیگ وغسل هفتگی خلاص کنند. وبرای کسانی که به فکر فرار بوده اند اینک شرایط فرار بهتر از هر زمانی وجود دارد ومیتوانند طرح های خود را برای فرار عملی کنند. فرارهای یک ماه گذشته تائیدی بر این مدعاست که این مسیر از یک ماه پیش اغاز شده است ودر آینده به یک جریان بزرگ تبدیل میشود. به امید آزادی و رهایی همه این عزیزان. عباس صادقی

نوشته تخلیه کامل پادگان اشرف؛ انحلال تشکیلاتی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سرانجام فرقه رجوی (مجاهدین خلق) و وظائف ما

انجمن نجات — Fri, 24 Aug 2012 20:30:00 +0000

امروز ۲ شهریور (۲۳ اوت) قرار است به نشانه "حسن نیت"، انتقال بخشی دیگر ازساکنان گرفتار در پادگان اشرف تحت نام کاروان ششم با ظرفیت400 نفر به کمپ لیبرتی آغاز شود. رهبری فرقه تروریستی مجاهدین بعد ازمدتها ممانعت از انتقال باقیمانده افراد گرفتار در پادگان اشرف ؛مجددا با شرایط اعلام شده از سوی دولت عراق ونماینده سازمان ملل موافقت کرده است و از پیش شرطهای ششگانه قبلی عقب نشینی کرده ودر اطلاعیه این فرقه،مریم رجوی صرفا به واژه "انتظار" دارد قناعت کرده است که بکار گیری این نوع ادبیات از درماندگی بیش از پیش این فرقه حکایت دارد وجای تبریک به همه کسانی است که رجوی را به سقوط از عرش اقتدار به سنگفرش التماس کشاندند بویژه جای صد تبریک وصد دست مریزاد به خانواده ها دارد که سنگ بنای اضمحلال امروزی فرقه رجوی محسوب میشوند. دلایل اینکه رجوی به نقطه ای میرسد که مجبور به مشق حسن نیت میشود ممکن است:
هشدارشدید وزارت خارجه آمریکا بود که از رجوی خواسته بود که با مقامات دولت عراق همکاری کرده وبی درنگ ازاردوگاه اشرف خارج شوند و همه دلایل وبهانه های رجوی را رد کرده وبه رجوی صراحتا هشدارداده بود که ناسازگاری را کنار گذاشته و از اصرار بر شرط گذاری یکجانبه خودداری کنند. و یا رجوی قاطعیت دولت عراق را فهم کرده بود که اینبار عراق ازهمه امکاناتی که دارد و ضروری می داند استفاده میکند تا آنها را مجبور به ترک پادگان اشرف کند.
و یا تاکید آقای بان کی مون دبیرکل سازمان ملل رجوی را به درک امروزی رساند ویا همه عوامل دست به دست هم دادند و رجوی را به اتخاذ چنین تصمی وا داشته و یا شاید هم که در یک صبح رویایی رجوی انقلاب کرده وخواب نما شده ودرد حسن نیت گرفته و یا شاید بحران عمیق تشکیلاتی وی را به چنین تصمیمی واداشته است که توبه نامه بنویسد.
به هر دلیلی که بوده که واقعی هم بوده چنانچه خانواده ها نمیبودند، ما شاهد غلط کردم گویی رجوی نمیبودیم.
واز طرف دیگر باید به رجوی هم گفت:
میخواهد دلیل این تصمیم،فشار آمریکا باشد ؛ سنبه پرزورعراق باشد ؛ تاکید سازمان ملل باشد و یا فروپاشی تشکیلاتی یا بقول خودتان حسن نیت باشد هر چه که هست همان است که تو میگویی وحسن نیت بخرج داده ای، باز هم بخرج بده،بچه ها را آزاد کن اسمش را بگذار حسن نیت،تو بدم بمیر وبدم. مقصود از نوشتن این مطلب صرفا اعلام خرسندی از شرایط حاضر نیست و چنانچه فکرکنیم کار ما با رجوی تمام شده یا در شرف اتمام است خطاست، هر چند همه اینها الزامات ضروری برای فروپاشی کامل فرقه رجوی بوده است.
هرچند رجوی به گودال وکانالی افتاده که راه بازگشت به شرایط قبل را ندارد وگروگانگیری وایجاد سپر گوشتی از اسیران پادگان اشرف ولیبرتی مانند گذشته را لولو برده است ویا تاثیرات آن از بین رفته است اما نباید از نظر دور داشت که این فرقه شکاف زی وبحران زی است واز خون ارتزاق میکند.
هر چند شرایط تشکیلاتی ومحیطی وسیاسی وبین المللی به فرقه رجوی اجازه شکر خوری های گذشته را نمیدهد زیرا کنترل تشکیلاتی در این فرقه به پایین ترین سطح خود رسیده است ورجوی از ابزار لازم به نسبت گذشته برای ایجاد سیطره تام وتمام ایدئولوژیکی وتشکیلاتی برخوردار نیست وکمپ لیبرتی از چنان ظرفیت مورد نیازرجوی برخوردار نمیباشد وحضور ناظران سازمان ملل ودولت عراق مانع کنترل کامل تشکیلات برافراد این کمپ است وکارکردهای رجوی در این دوران از مشروعیت وحمایت مادی وسیاسی نیز مانند دوران حاکمیت صدام برخوردار نیست اما تا زمانی که افراد این کمپ در عراق حضور دارند رها کردن افراد فرقه به حال خود میتواند موجب تاخیر در بازگشت این عزیزان گرفتار به دنیای آزاد و زندگی طبیعی گردد وهر آن بیم آن میرود که زندگی آنان هزینه بقای بیشتر فرقه رجوی شود. طبق تجارب سالیان گذشته تا زمانی که کمترین کنترل تشکیلاتی از سوی این فرقه به روی افراد اعمال میشود امکان انتخاب آزاد وخروج از عراق برای آنان متصور نبوده یا نزدیک به صفربوده است وتا زمانی که عنصر خانواده وارد نشده است با موج ریزش جدی در این تشکیلات مواجه نبوده ایم.
حتی حضور کمیت بالای افراد در کمپ تیپف ناشی ازحضور و ارتباط اولیه خانواده ها در اوایل سقوط صدام حسین با عزیزان دربندشان در پادگان اشرف بوده است وهمین امر موجب گردید که رجوی از آن به بعد هرگونه ارتباط افراد حتی با خانواده های هوادار سازمان را ممنوع کند زیرا نفس ارتباط افراد با خانواده آنان را در مقابل تهدیدات وتعلیمات فرقه ای واکسینه میکرد وموجبات ریزش بیشتر در تشکیلات رجوی را بیشتر میکرد.
نتیجه اینکه برای پایان دادن به کار فرقه باید برگردیم به جایی که اتفاقا رجوی هم کار تخریب را آنجا آغاز کرده است یعنی ترمیم ارتباط عاطفی خانواده ها با نفرات اسیر در حیطه تشکیلاتی فرقه رجوی. اینبار اما علاوه بر حضور خانواده ها باید ازعناصر جداشده در تکمیل این روند ترمیم و تاثیرگذار عواطف خانوادگی بهره مند شد، تجارب افراد جداشده در پیوند با اعجاز روابط خانوادگی روند اضمحلال وفروپاشی این جرثومه را تسریع کرده و زمینه رهایی و خلاصی افراد از چنگ اختاپوسی فرقه را فراهم میکند.
بدین منظور ضروری است افراد جداشده ای که سالیان گذشته توانسته اند خود را به دنیای آزاد برسانند و برای رهایی سایر دوستانشان اقداماتی را به ثمر برسانند و در این راستا کوله باری از تجارب ارزشمند را به همراه دارند و در این مسیر انجمن ها وکانونهایی را به ثبت رسانده که خود موجب ارتباط وسیع با نهادهای بین المللی وحقوق بشری گردیده است، و از آنجایی که هیچگونه منع قانونی برای حضور در کنار این عزیزان در بند جهت ارائه کمکهای انسانی وجود ندارد همانند سایر ان جی اوها که در شرایط بحرانی در هر نقطه ای از جهان برای کمک به زلزله زدگان،سیلزدگان وسایر بلایای طبیعی وغیر طبیعی حضور پیدا میکنند وکما اینکه این افراد فرقه زده اگر بیشتر از سیل زدگان و زلزله زدگان نیاز به کمک نداشته باشند کمتر ندارند، جداشدگان نیز میتوانند در غالب انجمنها و کانونهای حمایتی برای ارائه کمکهای انسانی در کمپ لیبرتی حضور داشته باشند تا تکیه گاه ونقطه امیدی برای کسانی باشند که همواره منتظرند دوستی، آشنایی وانجمنی به یاری آنان بیاید تا زمینه آزادی آنان را فراهم کند.
فراموش نکنیم که ما خود نیز روزی در چنین شرایطی بوده ایم و آرزو میکردیم در بیرون از حصارهای الموتی پادگان اشرف آشنایی و یا نهادی و یا انجمنی به فکر ما باشد وبرای نجات و یاری ما اقدامی کند. نباید صرفا به حضور فعال بنیاد سحر در کنار این عزیزان قناعت کرد که هر انجمن و کانونی از جداشده ها میتواند حلقه وصلی بین هر فرد رها شده ازفرقه در عراق،لیبرتی یا اشرف با دنیای آزاد تلقی شود وبه سبب ارتباطات این انجمنها با نهادهای بین المللی وحقوق بشری میتوانند زمینه ساز آزادی سریعتر این افراد گردند.
همچنین تجربه دیگر عزیزانی که در عراق ازسیطره فرقه رها شده بودند؛ بواسطه ارتباط با نهادهای بین المللی در اروپا انتقال آنان به زندگی طبیعی تسریع شده بود و روند پذیرش آنان توسط سایر کشورها امکانپذیر شده بود و حضور ما جداشده ها در کنارخانواده ها ودر جوار یا داخل لیبرتی میتواند این امر را تسریع کند واین امیدواری را ایجاد کنیم که عمر هیچ یک از نفرات لیبرتی در عراق به پایان نرسد زیرا بخودی خود هیچ تغییری در سرنوشت این عزیزان بوجود نمیآید مگر با کمک دیگر جداشدگانی که قبلا از این مسیر عبور کرده باشند. عباس صادقی

نوشته سرانجام فرقه رجوی (مجاهدین خلق) و وظائف ما اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خانواده ایستاد اشرف افتاد، اشرف نایستاده افتاد

انجمن نجات — Fri, 17 Feb 2012 20:30:00 +0000

راستی چه شد که اشرف افتاد؟ قرار بود اشرف بایستد تا جهانی بایستد؟ قرار بود به یمن انقلاب خوار مریم اشرف بایستد تا دوباره تسلیح شودپس چی شد اینجوری شد؟ از فردا در کمپ لیبرتی نشست عملیات جاری چگونه برگذار میشود؟ تکلیف بندهای انقلاب چی میشود؟ از این پس تکلیف بند الف و طلاق همسر وحائل رهبری چه میشود؟ پس تکلیف سالیان قطع ارتباط با جهان خارج و خانواده به بهانه حفظ ارزشهای مجاهدی چه میشود؟ در جوار خاک میهن تکلیف سرنگونی چی میشود؟ از فردا چه کسی برای عبور از تنگه چهار زبر راهگشایی میکند؟ پس تکلیف این جمله تاریخی برادر (شریف) که فرموده بودند: خانواده مظهر فساد و استثمار است و باید آنرا منفجر و نابود کرد چه میشود؟ (البته در شهر مریم همیشه کچل را زلفعلی خطاب میکردند، شرافت ایشان هم به جهت پیشدستی در پیشکشی خوار مریم منصوب به ایشان شده بود).
بعید هم نیست که افتادن اشرف یکی دیگر از بندهای انقلاب باشد که جدیدا برادر مسعود آن را کشف کرده اند وافراد باقیمانده از فردا موظف به اثبات آن باشند، مثلا بگویند بدون اشرف هم میجنگیم واتفاقا بیشتر هم میجنگیم. اما با این همه چی شد که رجوی دوباره مانند شرایط خلع سلاح، تن به خفت پذیرش شرایط دولت عراق برای تخلیه پادگانش داد؟ کدام یا کدامین شرایط موجب تسلیم در برابر خواست منطقی و به حق خانواده ها، دولت عراق و سازمان ملل شد؟ هر شرایطی که منجر به این تسلیم شده باشد قطعا حضور و پافشاری و ثبات قدم خانواده ها در این تصمیم اجباری رجوی حرف اول را زده ویکبار دیگر خانواده به معنای واقعی کلمه "باطل سحر" فرقه رجوی، مریم قجر وتمامیت سازمانش را آچمز کرد. البته پایداری دولت عراق در برابر فشار لابیهای اسرائیلی که از کانالهای سیاسی آنرا هدایت میکردند نیز قابل تقدیر بسیار است. شکست رجوی وخروج خفت بار آن از پادگان عراق جدید، نه فقط تخلیه یک مکان که منجر به زمین افتادن تشت رسوایی فرقه تروریستی رجوی در خاک عراق شده باشد، بلکه آغاز سقوط واضمحلال تفکر پوسیده ومشمئز کننده ای است که بهترین نیروهای یک کشور را به مدت30سال تحت کنترل بیمار گونه یک بیمار روانی قرار داده بود. این خروج به مثابه شکست ایدئولوژی واستراتژی منصوب به آن است، هر چند که مریم قجر بخواهد با افازات احمقانه آنرا توجیح کند و مدعی شود: "در پی "اطلاع از توصیه و اطمینان های خانم کلینتون، وزیر امور خارجه آمریکا" از این دسته از ساکنان اشرف خواست که به کمپ حریه بروند". جدای از این حرف های مفت و صد من یه غاز مریم قجر، رجوی مجددا مجبور به پوشیدن دامنی شد که اندازه قامتش بود ولو اینکه خانم کلینتون توصیه کرده باشد. اینکه چه کسی گفته انجام بده مهم نیست اینکه چه کاری انجام شده مهم است:تو بدم بمیر وبدم…. خانم قجر بهتر میداند که این فقط رفتن افراد به کمپ لیبرتی نیست بلکه خروج تابوت ایدئولوژی فرقه رجوی است که از ظرف خودش خارج میشود وبه سمت گورستان میرود. رجوی بهتر از هر کسی معنی خروج خفت بار از پادگان اشرف را میداند به همین دلیل بیش از هشت سال تلاش کرد به انواع واقسام توطئه متوسل شود تا مانع این اتفاق بزرگ شود اما گویا سنبه حضور خانواده ها خیلی پر زور بوده است که رجوی زیر بار آن رفته است. از دیگر دلایل دخیل در تخلیه پادگان اشرف را هم میتوان افشاگری تلویزیون ان بی سی دانست. "شبکه تلویزیونی ان بی سی از قول دو مقام آگاه آمریکایی اعلام کرده است که تروردانشمندان هسته ای ایران با همکاری موساد و سازمان مجاهدین خلق به اجرا گذاشته شده است". همین مقام ها گفته اند پرزیدنت اوباما از این ماجرا با خبر است. "سگ داند وپینه دوز که در انبان چیست"
"وزارت امورخارجه اسرائیل از رد یا تائید این خبر خودداری کرده، اما یک سخنگوی این وزارتخانه گفته است که تا زمانی که تمام مستندات گزارش ان بی سی را نبیند درباره آن اظهار نظر نمی کند". اینکه این سازمان همواره به دنبال یک عنصر خارجی جهت ادامه بقاء بوده است موضوع جدیدی نیست اما این بدان معنی است که توانسته این عنصر خارجی را بیابد وخود را به آن قلاب کند، به همین دلیل رجوی بیدرنگ اقدام به خروج از پادگان اشرف میکند. پیش از اعلام این اقدام از سوی رجوی نیز سخنگوی دبیر کل ملل متحد بر این نکته تاکید کرده بود. سخنگوی دبیر کل سازمان ملل متحد روز چهارشنبه (۱۵ فوریه) با انتشار بیانیه ای خواستار آغاز انتقال ساکنان اردوگاه اشرف به اردوگاه لیبرتی شده است.
در این بیانیه آماده است:" دبیر کل اعتقاد دارد زمان برای آغاز بلادرنگ فرایند انتقال ساکنان اردوگاه اشرف فرا رسیده است." این شکست بزرگ رجوی را قبل از هر کس باید به خانواده های متحصن در عراق، اعضاء ناراضی درون حصار رجوی،وهمه جداشده ها تبریک گفت که این سرآغازی برای به محاکمه کشاندن رجوی در دادگاه صالحه میباشد. عباس صادقی

نوشته خانواده ایستاد اشرف افتاد، اشرف نایستاده افتاد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

دلائل پذیرش شرایط کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل از سوی فرقه رجوی

انجمن نجات — Mon, 26 Sep 2011 20:30:00 +0000

شاید یکی از اصلی ترین دلائل پذیرش شرایط کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل از سوی فرقه رجوی همانا قرار گرفتن مجدد این فرقه در لیست سازمان‌های تروریستی وزارت امور خارجهً آمریکا باشد. زیرا اگر قرار بود توفیقی شامل حال رهبر فرقه شود و چتر حمایت سیاسی احتمالی امریکا روی سر این بچه یتیم قرار بگیرد میبایست از لیست سیاه خارج شود؛ که نشد وبار دیگر رجوی فعل کشک را مانند سال 79 در نشست طعمه ؛ برای تمامی تحلیلها و تابلوهای خیالی ترسیم شده صرف نمود. مبارک باشد. هر چند رجوی اینبار برای خروج از لیست سرمایه گذاری هنگفتی کرده بود وامیدوار بود با خروج از لیست در آینده بعنوان یک ابزار هر چند زنگ زده در مقابل ایران و احیانا دولت عراق از سوی امریکا مورد استفاده قرار گیرد و برای همین منظور کارنوال پخش دلار را در بین سناتورها ونمایندگان سابق کنگره وسنای آمریکا براه انداخته بود تا شاید با لابیگریهای پر نفوذ نمایندگان و اندکی تمایل وزارت خارجه و توصیه اسرائیل ومقداری هم سس شانس متاثر از شرایط بین المللی بر علیه ایران ؛ سیگنال مرحمت را از سوی وزارت خارجه آمریکا دریافت کند که دریافت نکرد؛ باز هم مبارک است. طبق تحلیلهای رجوی ؛خارج شدن نام فرقه تروریستی رجوی از لیست سازمان‌های تروریستی وزارت امور خارجهً آمریکا ؛بمثابه رویکرد جدید امریکا به این فرقه خواهد بود ومیتواند راهگشای جدیدی برای خروج این فرقه از تمامی یا بخش عمده ای از بن بست های سیاسی وایدئولوژیک آن گردد و ابتدای به ساکن منتفی شدن ضرب الاجل دولت عراق برای بستن و برچیدن پادگان عراق جدید به همراه خواهد داشت. با برطرف شدن مهلت ضرب الاجل عراق برای بستن پادگان الموتی رجوی ؛ فرونشاندن موج اعتراضات داخلی و ماندگار کردن اسرای داخل پادگان برای یک دوره نامعلوم دیگر کار چندان مشکلی برای رجوی نبود وهمان میشد که رجوی میخواست ونفرات اسیر در داخل پادگان یا به گورستان میرفتند یا نهایتا پیر وفرتوت شده وخود اصرار به ماندن در نزد فرقه داشتند ونهایتا فرار تعداد معدودی از نفرات هم که هنوز توان وشهامت خروج از فرقه را داشتند برای رجوی از اهمیت بالای برخوردار نبود و میتوانست آنرا تحت الشعاع حمایت های سیاسی امریکا کمرنگ جلوه دهد. رجوی فکر میکرد ؛ خارج شدن نام فرقه تروریستی رجوی از لیست سازمان‌های تروریستی وزارت امور خارجهً آمریکا میتواند به وی کمک کند از کابوسی که بیش از یکسال است خانواده قربانیان واسرای باقی مانده در پادگان الموتی در جلوی درب پادگان برای وی ایجاد کرده اند خلاص شود و تمامی زحمات دو ساله آنان را بر باد دهد. با خروج فرقه تروریستی رجوی از لیست؛ رجوی براحتی میتوانست نقل وانتقالات مالی خود را در سطح اروپا وامریکا به راحتی انجام دهد وبیزنس مالی خود را بدون نگرانی مانند دوران ولینعمت خود صدام دنبال کند بدون اینکه مورد پیگرد قضایی قرار بگیرد. وقتی همه خوابها و تحلیلهای رجوی پنبه دانه میشود ؛مجبور به پذیرش واقعیت از سر استیصال میشود و متوجه میشود که آمریکا حتی به اندازه یک میخ زنگ زده برای روز مبادا روی فرقه رجوی حساب باز نکرده و به دلائل مشخص باید همچنان در لیست باقی بماند. این شاید از ویژگیهای خاص رجوی باشد که باید بارها به یک کوچه بن بست وارد شود و نهایتا برای بار چندم هم آن را تجربه کند تا بفهمد کوچه بن بست است و از سر استیصال مسیر رفته را بازگردد. دلائل اصلی پذیرش شرایط کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل: 1- فهم ودرک باقی ماندن در لیست هم یکی از از آن تجارب است که نهایتا رجوی را به پذیرش وخوردن چوب وپیاز وصد تومان وادار کرد. 2- بعد از قرار گرفتن مجدد در لیست ؛حالا نوبت پذیرفتن ضرب الاجل دولت عراق است. 3- با پذیرش این واقعیت تازه متوجه میشود راهی جز تن دادن به شرایط کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل ندارد. بند سوم برای رجوی بمثابه نوشیدن جام زهر است زیرا شرایط کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل برای پناهندگی اسرای داخل پادکان الموتی؛ از سوی رجوی همان زنگوله ای است که سالها رجوی از آویختن آن به گردن خود تفره رفته است؛خوشبختانه اینبار رجوی ؛ خود زر میدهد حجام را. هر چند رجوی با بوق وکرنا این را پیروزی بزرگ نامیده است ؛مهم نیست هر اسم دیگری را هم که میخواهد روی آن بگذارد؛ مهم اینست که رجوی به این سوراخ آمد؛ اسمش مهم نیست رسمش مهم است. رجوی در حال حاضر بمانند آن شاگرد چلنگر است که میخواست بخوابد و بدمد؛ ما هم میگوییم:تو بدم بمیر وبدم. رجوی هنوز نمیداند پذیرش پناهندگی افراد یعنی چه ؛شاید هم بداند اما راه فرار دیگری ندارد. عباس صادقی

نوشته دلائل پذیرش شرایط کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل از سوی فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

شرکت نمایندگان انجمن ایران سبز در جلسه گفتکو درباره فاجعه تروریستی۱۱ سپتامبر

انجمن نجات — Mon, 12 Sep 2011 20:30:00 +0000

روز یکشنبه 11.09.2011 ساعت 10.30 تا 12 ظهر در شهر کلن جلسه ای در رابطه با فاجعه تروریستی 11 سپتامبر برگزار گردید. این جلسه که به میزبانی یکی از انجمن های حقوق بشری شهر کلن آلمان برگزارشد، با سخنرانی آقای آندریاس سوماخAndreas zumach متخصص حقوق بشر شروع شد و با پرسش و پاسخ حاضران در مورد مبارزه با پدیده شوم تروریست پایان یافت. نمایندگان انجمن ایران سبز آقایان عباس صادقی و علی قشقاوی در این جلسه حضور داشتند و ضمن معرفی خود به عنوان افرادی که قربانی تفکر تروریست و از جداشدگان فرقه تروریستی مجاهدین خلق هستند با حاضرین و فعالین حقوق بشر و ضد تروریست به بحث و گفتگو پرداختند و تلاش کردند اعتقادات تروریستی مجاهدین خلق را برای حاضرین در این جلسه تشریح کنند و دلیل باقی ماندن مجاهدین در لیست تروریستی آمریکا علیرغم همه تلاش های مجاهدین برای خارج کردن نام خود از لیست تروریستی را یکی از روشهای مبارزه با تروریست دانستند و آن را مورد تاکید قراردادند. نمایندگان انجمن ایران سبز برای حاضرین در این جلسه ضمن بیان نظرات خود در مورد مسئله تروریست و نحوه مبارزه با تفکر تروریست تعدادی از جزوات و کتاب های ضد تروریست از جمله کتاب اقای انتونی گسلر antone geslsle در رابطه با فرقه تروریستی را در بین جمع توضیع کردند.
در این جلسه نمایندگان انجمن ایران سبز خواهان حمایت سازمانهای حقوق بشری از خانوادهای قربانیان تروریست مجاهدین که بیش از 1 سال برای دیدار فرزندان خود در پشت دربهای پادگان اشرف در انتظار نشسته اند، شدند.

نوشته شرکت نمایندگان انجمن ایران سبز در جلسه گفتکو درباره فاجعه تروریستی۱۱ سپتامبر اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

تلاش بیهوده مجاهدین در ژنو و واشنگتن

انجمن نجات — Fri, 02 Sep 2011 20:30:00 +0000

مجاهدین که خود به خوبی میدانند سرنوشت خود را چگونه رغم زده اند برای رد گم کردن و در آمدن از تاریک خانه فراموشی هر از گاهی دست به شو های خیابانی برای انحراف افکار عمومی میزنند. مضاف بر آن مسئله حضور مجاهدین در لیست سیاه تروریستی آمریکا مجاهدین را بر آن میدارد تا با مغلطه کاری سیاسی در پی جذب بعضی از شخصیت هایی که در حال حاضر سمت رسمی ندارند هستند. و با صرف هزینه های باد اورده و کلان و با هوا کردن بادکنکهای رنگانگ که سمبل بی هویتی انها میباشد سعی در جذب و فریب دیگران دارند. نتیجه انچه که مجاهدین برای بیرون اوردن خود از انزوای سیاسی میکنند جز رسوایی بیشتر و سر شکستگی برای هوادران آنها ندارد. نمونه آنچه که مجاهدین برای بیرون آوردن خود از انزوای سیاسی میکنند را در این روز ها در ژنو و واشنگتن شاهد هستیم که چگونه مجاهدین به رغم همه هزینه های سنگین کسی برای این شوهای خیابانی اعتنایی نکرد بلکه خوی ضد انسانی مجاهدین و انچه در گذشته ائم از همکاری با صدام و جنایاتی که در حق مردم ایران کردند برای عموم هر چه بیشتر شناخته و باعث یادآوری ننگی میشود که مجاهدین در گذشته مرتکب شدند ننگی که با این دست و پا زدنهای عوام فریبانه پاک نخواهد شد. سالهاست مجاهدین به خاطر فعالیتهای خشونت آمیز و تروریستی و عدم اعتقاد به حقوق انسانها برای سیستم های امنیتی و دولتها بخصوص دولت های غرب بعنوان عناصر خراب کار و نامطلوب شناخته شده اند هراز چند گاهی توسط همین دولتها به بازی های سیاسی در جهت منافع آنها بکار گرفته میشوند تفاوتی در محتوای این شناخت ایجاد نمیشود و مجاهدین همچنان از دید این دولتها همان عناصری که دارای روحیه ضد انسانی و ضد دمکراتیک می باشند و گروهی میباشند به حقوق اولیه بشر هیچ احترامی قائل نیستند. مجاهدین هنوز بر این باورند مشکلات سیاسی را باید با خشونت حل کرد و مخالفین و منتقدین خود را همانطور که بارها رهبری مجاهدین طی پیامهایی از مخفی گاه خود گفته بود باید به هر طریق ممکن از میدان بدر کرد. این منطق مجاهدین است مردم امروز این منطق را نمی پذیرند و دولتهایی که به ازادی های انسانی اعتقاد دارند مجاهدین را برای همیشه تروریست میدانند هرچند که چند صباحی با آنها بازی سیاسی کنند. با توجه به کارنامه مجاهدین، از نگاه انجمن ایران سبز این گروه یگ گروه ضد انسانی و خشونت گرا میباشد و با سرنگونی صدام حسین بلاجبار سلاح را از دستشان گرفته اند و کماکان به موضع تروریستی خود اعتقاد دارند و ان را برای اعضاء و هواداران سرخورده خود تبلیغ میکنند به همین دلیل مجاهدین تروریست هستند و در لیست سیاه تروریستی باقی خواهند ماند.

نوشته تلاش بیهوده مجاهدین در ژنو و واشنگتن اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نامه سرگشاده انجمن ایران سبز به آقای برایان بینلی نماینده پارلمان انگلستان

انجمن نجات — Fri, 24 Jun 2011 20:30:00 +0000

با احترام آقای برایان بینلی اخیرا شما مقاله ای در واشنگتن تایمز در حمایت از سازمان تروریستی مجاهدین خلق منتشر کردید. از آنجایی که ما از عملکرد و اهداف و با مبانی فکری و اعتقادی این گروه مورد حمایت شما آشنایی داشتیم و داریم انگیزه ای شد تا از این طریق خودمان را به شما معرفی کنیم تا کمی از آنچه با مجاهدین تجربه کردیم را به اطلاع شما برسانیم. در ابتدا مایل هستیم ضمن معرفی خودمان بعنوان منتقدان و اعضای سابق سازمان فرقه مجاهدین شما را در جریان تجربیات سالهای طولانی در کنار مجاهدین بودن قرار دهیم. ما از اعضای منتقد و ناراضی سازمان مجاهدین خلق هستیم که برای آزادی خود و رساندن صدای انتقاد به عمل کردهای فرقه ای و تروریستی مجاهدین که تحت عنوان مبارزه برای آزادی صورت میگرفت در درون سازمان مجاهدین زندانی و شکنجه شدیم در آن زمان صدام حسین پشتیبان مجاهدین در قدرت مطلق بود و صدای ما به جایی نمیرسید دولت وقت عراق در حمایت از مجاهدین ما را به زندانهای عراق و ابوغریب زندانی و شکنجه کرد تا صدای اعتراض ما را خاموش کند. صرف نظر از اینکه امروزه گروهی در امریکا مجاهدین را وسیله ای برای استفاده سیاسی خود استفاده میکنند در همان سالها وجدانهای بیدار در دولت امریکا به این نتیجه رسیدند بطور رسمی سازمان مجاهدین را در سرتیتر گروه های خطرناک و تروریست قرار دهند به نظر ما این ناشی از درک و شناخت عمیق دولت وقت امریکا از ماهیت این گروه تبهکار شده بود. در آن زمان این اقدام دولت امریکا مرحمی بر زخم همه منتقدان درونی و بیرونی مجاهدین بود. بعد از این گزارش وزارت خارجه آمریکا، آقای رجوی رهبر این گروه از این عمل امریکا به ظاهر ابراز خوشحالی میکرد و برای اعضای درونی که به هیچ رسانه خارجی دسترسی نداشتند آن را یک پیروزی جلوه می داد و میگفت ما آنقدر مهم هستیم که امریکا ما در سرتیتر لیست گروه های تروریستی قرار داده است. آقای برایان بینلی سازمان مجاهدین در عمل ثابت کرده است یک گروه جانی و خشونت طلب است و هیچ راهی جز خشونت را برای رسیدن به هدف به رسمیت نمی شناسد و مسالمت جویان را خائنین مینامد. در حالی که امروزه بر همه گان ثابت شده است برای رسیدن به هدف سیاسی خشونت مردود است سازمان فرقه مجاهدین به اتکاء به پولهای هنگفت صدام حسین امکان تحرک برای جمع کردن نفرات جهت نمایش دادن به رسانه را دارا است اما بارها از طرف رسانه های بی طرف ثابت شده است اکثر نفراتی را که سازمان مجاهدین برای شرکت در برنامه های خود شرکت میدهد (سال روز بازداشت مریم رجوی و مسئولان بالای مجاهدین که توسط دولت فرانسه به جرم پول شویی و اقدامات خرابکارانه و ترور مخالفان باز داشت کرده بود) ایرانی نیستند و آنها را از کمپ های پناهندگی با فریب در برنامه های خود شرکت میدهد. در ایران سازمان مجاهدین را بعنوان یگ گروه عقب مانده می شناسند چیزی که بارها رسانه و گزارش گران بی طرف غربی و پارلمانترهای غربی و از جمله انگلستان و از جمله خانم سینگلتون نماینده انگلستان در پارلمان اروپا بیان کردند. سازمان فرقه مجاهدین در بین هیچ یک از دیگر گروههای ایرانی فعال سیاسی در خارج کشور و داخل کشور رابطه و همکاری سیاسی ندارد چرا که خود را تافته جدا بافته میدانند. این همان دلیلی است که دیگر گروه های سیاسی به روش های خشونت بار هیچ اعتقادی ندارند و از سازمان مجاهدین برای بدنام نشدن دوری میکنند. سازمان مجاهدین در عراق بعد از سرنگونی دیکتاتور عراق در بن بست کامل به سر میبرد و رهبری آن اجازه فعالیتهای علنی و آزاد را ندارد و هنوز به صورت مخفی زندگی میکند. طبق گزارشات فعالان حقوق بشر و مقامات آمریکایی اکثریت افراد حاضر در پادگان اشرف در عراق خواهان جدایی از مجاهدین میباشند که متاسفانه مجاهدین مانع از این کار میشوند و دولتهای غربی هم به خاطر عملکرد ضد انسانی مجاهدین به هیچ عنوان حاضر به پناه دادن به افرادی که تعداد آنها بیش از 3 هزار نفر میباشد در خاک خود نیستند. به اعتقاد کارشناسان سیاسی در این 31 سال بعد از انقلاب 1357 شمسی ایران، سازمان مجاهدین در عمل ثابت کرده است با اتکاء به استراتژی مسلحانه بر ضد منافع عالیه ملت ایران اقدام کرده است و مردم ایران و تاریخ ایران آن را هرگز فراموش نخواهد کرد. بی اعتباری مجاهدین در بین مردم ایران به حدی است که خود مجاهدین از آن بهتر مطلع هستند. نگاه اجمالی به سرفصل ها و حرکت های داخل و خارج کشور نشان می دهد مجاهدین هیچ جایگاهی در بین ملت ایران ندارند. بنابراین بنظر ما که در راستای افشای چهره واقعی سازمان مجاهدین تلاش میکنیم حمایت از چنین گروهی که دارای چنین عمل کردی میباشد، آن را در تضاد با دفاع از حقوق بشر و خواست به حق همه فعالانی میدانیم که در دفاع از آرمان های انسانی راه صلح و دوستی را برای رسیدن به هدف خود برگزیده اند. هئیت تحریریه انجمن ایران سبز
23.06.2011
آلمان

نوشته نامه سرگشاده انجمن ایران سبز به آقای برایان بینلی نماینده پارلمان انگلستان اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

رهبران مجاهدین با جان افراد به گروگان گرفته شده شرط بندی سیاسی میکنند

انجمن نجات — Mon, 11 Apr 2011 20:30:00 +0000

براساس گزارش خبرگزاری ها صبح روزهای گذشته نیروهای عراق در اردوگاه اشرف با افراد مستقر در اردوگاه مزبور درگیر شده و نتیجه این در گیری تعدادی کشته و دهها زخمی گزارش شده است. قبل از هرچیز انجمن ایران سبز هرگونه درگیری و خشونت را از سوی هر کدام که باشد محکوم می کند و یادآور می شود که طی چند سال اخیر بارها نسبت به وقوع یک فاجعه انسانی در اردوگاه اشرف به همراه دیگر اعضای سابق مجاهدین هشدار داده بودیم. براستی چه کسی پاسخگوی این فاجعه دلخراش انسانی است؟ دولت عراق یا سران سازمان مجاهدین؟ و آیا اگر پاسخگوئی هم باشد این پاسخگوئی باعث زنده شدن دوستان ما خواهد شد؟ دوستانی که در صورت فراهم شدن شرایط آزادی آنها از سرسخت ترین مخالفان و منتقدان رهبری و سیاست های ضد انسانی این فرقه میباشند. از این رو بارها از مقامات عراقی خواسته ایم که با افراد مستقر در اردوگاه اشرف رفتار بشردوستانه ای به کار گیرند زیرا این افراد مسخ شده و شستشوی مغزی شده توسط سازمان مجاهدین می باشند. در این چند سال ما به هر شیوه ای تلاش کرده ایم تا راهی برای آزاد شدن آنها از این فرقه تشکیلاتی مذهبی باز کنیم، اما متاسفانه امروز شاهد یک چنین فاجعه هولناکی هستیم، انجمن ایران سبز از دولت و ارتش عراق می خواهد که به جد از تکرار چنین برخوردهائی پرهیز کنند و به یاد داشته باشند که خانواده های این افراد چشم به راه آنان در پشت درب این اردوگاه مرگ میباشند. پس از وقوع این فاجعه خانم مریم رجوی برای وزیر خارجه آمریکا نامه ای با این مضمون ارسال داشته* جلوی یک فاجعه انسانی را بگیرید* بایستی به خانم رجوی بگوییم که همین نامه را با همین مضمون اعضای سابق سازمان شما بارها و بارها خیلی پیش تر از این برای مقامات امریکائی ارسال داشته اند و به شما نیز بارها گوشزد کرده ایم اما متاسفانه شما سوار بر مرکب خود راه خطای خود را پیش گرفتید و به این توصیه ها گوش ندادید پس امروز که این افراد را با چنین مصیبتی روبرو کرده اید لطفآ پاسخگو هم باشید. پس از سقوط صدام دیکتاتور عراق دولت جدید عراق بارها ازسازمان مجاهدین خواسته تا خاک این کشور را ترک کند اما رهبران این سازمان که خود در جای امنی مثل فرانسه نشسته اند پای خود را در یک کفش کرده و نه تنها حاضر به ترک خاک عراق نشده بلکه اردوگاه اشرف را پشت قباله خود می دانند و ادعا دارند که اردوگاه اشرف ملک مجاهدین است، و هنگامی که شرایط برایشان تنگ شده خود را پناهنده نامیده اند. بایستی پرسید این چه پناهندگی است که پناهنده برای قوانین آن کشور احترامی قائل نیست؟ در کدام نقطه از این دنیا کسی سراغ دارد که کشوری که به کسی یا کسانی پناهندگی می دهد، پلیس آن کشور اجازه حضور در کمپ پناهند گان را ندارد آن هم ار سوی پناهندگان؟ پس معلوم می شود که دلیل پافشاری سران سازمان برای ماندن اعضای حبس شده در اردوگاه اشرف در عراق تنها منافع سران سازمان را تامین می کند و دراین میان همانگونه که دیروز شاهد بودیم اعضای درون اردوگاه اشرف قربانیانی بیش نیستند که با خون خود منافع رهبران سازمان را در اروپا تامین می کنند. در این راستا بی دلیل نیست که سازمان درب های اردوگاه اشرف را به روی خانوادها باز نمی کند و اجازه خروج به اعضای اردوگاه نمی دهد لاکن نیک می داند که تماس خانوادها با بستگان خود در اردوگاه اشرف باعث متلاشی شدن این اردوگاه خواهد شد. انجمن ایران سبز با ابراز تاسف وهمدردی با خانوادهائی که بستگان آنها در این درگیری کشته شده اند بار دیگر از سران فرقه مجاهدین می خواهد که سیاست درست و انسانی بکار گیرند و درب های اردوگاه اشرف را به روی خانواده ها باز کرده و اجازه دهند تا اعضای اردوگاه به آغوش خانواده های خود باز گردنند.

نوشته رهبران مجاهدین با جان افراد به گروگان گرفته شده شرط بندی سیاسی میکنند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

کنفرانس مطبوعاتی گروه جدیدی از رها شده گان از فرقه رجوی در شهر کلن آلمان

انجمن نجات — Fri, 11 Mar 2011 20:30:00 +0000

روز08.03.2011 در شهر کلن آلمان تعدادی از جداشدن گان مجاهدین خلق که خود را جدیدا به اروپا رساندند در مقابل دوربین و گزارشگران حقوق بشری قرار گرفتند. این رهاشده گان از فرقه رجوی ضمن معرفی و سوابق خود تجربیات خود را از چگونگی فرار از اردوگاه اشرف مجاهدین در عراق و از مناسبات فرقه ای رجوی و از وضعیت روحی افراد گرفتار در این اردوگاه برای حاضرین در این کنفرانس سخن گفتند. در این جلسه که خانم بتول سلطانی عضو جداشده شورای رهبری مجاهدین مجری کنفرانس را برعهده داشت، از افراد تازه جداشده مجاهدین خواست تا ضمن معرفی خود تجربیات خود را از مناسبات فرقه و چگونگی جداشدن و چگونگی عبور از موانعی که مجاهدین برسر راه منتقدین فرقه قرار میدهند را برای حاضرین توضیح دهند. نجات یافته گان از فرقه در گفته ها و افشاگریهای خود به نکاتی چون شستشوی مغزی و کارهای اجباری و محدودیتها و ممنوع بودن هرگونه تماس با خانواده های خود و ممنوع بودن ارتباط افراد به بیرون از پادگان مجاهدین در عراق و با جامعه، ممنوع بودن ازدواج و تشکیل خانواده را برای حاضرین تشریح کردند انها در افشاگری های خود بصورت بسیار ظریف و دقیق به سیستم مغزشویی و سیتم کنترل افراد اشاره کردند که چگونه تشکیلات رجوی برای مسخ کردن افراد تا تبدیل شدن به یک رباط ماشینی برای اجرای فرامین فرقه با بدون کوچک ترین مقاومت و بیان انتقاد، و برای نگه داشتن آنها در بیابانهای عراق صرف انرژی میکنند. یکی از این شیوه ها، مجاهدین تمامی تلاش خود را میکنند تا به افراد یاد دهند خانواده های انها از دشمن خطرناکترند و باید حس تنفر نسبت به خانواده های خود پیدا کنند و به انها فکر نکنند و به جای خانواده باید عاشق مسعود رجوی شد تا این خلع پر شود. نجات یافته گان از فرقه که برای نجات خود از موانع بسیار خطرناکی عبور کردند زندگی در دنیای آزاد را شانس بزرگ برای خود دانستند و احساس تولدی دیگر میکردند. آنها اظهار داشتند برای ادامه زندگی در دنیای ازاد برای خود اهداف و برنامه هایی را مشخص کردند که در کنار زندگی و جذب در جامعه انسانی لحظه ای هم برای نجات دوستان و هم فکران خود که هم اکنون در حصار مجاهدین زندانی هستند، دریغ و کوتاهی نخواهند کرد. در این کنفرانس فعالین حقوق بشری دریافتند مجاهدین همچنان در داخل پادگان بسته به نقص حقوق بشر ادامه میدهند و به آن مصر هستند. و در درون خود توجیه میکنند که مجاهدین دارای سیستم دمکراتیک هستند و مشابه آن در هیچ کجای دنیا یافت نمیشود. در این کنفرانس رها شده گان یادآور شدند این دروغ گویی و فرار به جلو شیوه همه دیکتاتورها میباشد که سرانجام راهی جز فروپاشی در پیش ندارند. در این کنفرانس انچه که افراد تازه جداشده از مناسبات رجوی بیان داشتند گواهی بود بر انچه تاکنون دیگر جداشده ها در مورد این فرقه عقب افتاده گفته بودند و می گویند. در این جسله حاضرین بعد از شنیدن حرفهای این افراد که بسیار متاثر کننده بود تحت تاثیر قرار گرفتند و برای آنها جای شگفتنی بود و میگفتند آنچه که در درون مجاهدین میگذرد به راستی دنیا با خبر نیست. در این کنفرانس که ساعتها به طول انجامید بعضی به نمایندگی از انجمنهای حقوق بشری و فعالین حقوق بشری شرکت داشتند. قسمت پایانی این اجلاس به پرسش و پاسخ اختصاص داشت که تعدادی از حاضرین هر یک سئوالات خود را از افراد تازه جداشده طرح کردند. مهمانان این برنامه بعد از شنیدن صحبتهای این افراد مصرانه میخواستند باید راهی را پیدا کرد تا هرچه سریعتر این افراد را برای خارج شدن از فرقه کمک کرد و به خانواده های حاضر در درب ورودی پادگان مجاهدین یاری رساند چرا که خانواده ها تنها امید برای بالا نگهداشتن روحیه افراد اسیر در داخل پادگان اشرف میباشند و باید خانواده های پادگان اشرف را پشتیبانی کرد و تعدادی از افراد حاضر در این کنفرانس اعلام آمادگی کردند تا به خانواده های که در دم درب پادگان مجاهدین به مدت طولانی دست به تحصن زدند، بپیوندند تا از این طریق همبستگی خود را با خانواده های داغداری که چند دهه در انتظار دیدار فرزندان خود نشسته اند، ابراز کردند.

نوشته کنفرانس مطبوعاتی گروه جدیدی از رها شده گان از فرقه رجوی در شهر کلن آلمان اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مجاهدین تروریست هستند و تروریست باقی میمانند

انجمن نجات — Sat, 05 Mar 2011 20:30:00 +0000

سازمان مجاهدین بخاطر اقدامات تروریستی چند دهه اخیر برعلیه شهروندان ایرانی،عراقی، آمریکایی و سرکوب شدید مخالفان درونی، شکنجه و زندانی کردن و محروم کردن آنها با دنیای بیرون و تماس با خانواده های خود و اصرار بر ادامه استراتژی خشونت آمیز برای باقی ماندن در عراق اثبات کردند به هیچ عنوان توان و ظرفیت قرار گرفتن در چارچوب یک گروه مسالمت آمیز سیاسی را ندارند و همچنان بر طبل خشونت میکوبند. مجاهدین در طول حیات خشونت آمیز خود فرصت های زیادی را برای برگشتن به سوی مردم را دارا بودند اما بدلیل ذات خشونت گرا قادر به استفاده از فرصت های بوجود آمده برای شروع مبارزه بدور از خشونت را نداشتند. مجاهدین خلق با جنایاتی که در حق ملت ایران مرتکب شدن از خاطره مردم ایران فراموش شدنی نیستند. مردم ایران مجاهدین را در لیست سیاه تروریستی خود قرار دادند و هیچ کس نمی تواند جنایات انها را از اذهان عمومی پاک کند و انها را از لیست سیاه تروریستی مردم بیرون آورد. چرا که مجاهدین را مردم بعنوان یک گروه تروریستی و خشونت گرا میشناسند و آن را در عمل از مجاهدین تجربه کردند. بی اعتنایی مردم به مجاهدین در تمامی اقدامات و تحرکات خود و در تمامی سرفصل ها ثابت نمودند مجاهدین در بینشان جایگاهی ندارند. امروز مردم ایران بخوبی دریافتند مجاهدین در عرصه سیاسی نه فقط هیچ کمکی به آنها نمیتواند بکنند بلکه با عمل کرد های خود بطور مستقیم و غیر مستفیم و با تحریکات خشونت گرایانه خود جامعه سیاسی ایران را به سمت رادیکالیزه شدن هر چه بیشتر سوق داد. کاری که مجاهدین از روز اول با اقدامات تروریستی باعث و بانی کشاندن جامعه سیاسی ایران به سمت بسته شدن هر چه بیشتر فضای سیاسی و محدود شدن فعالیت فعالان سیاسی ایران انجامید. انجمن ایران سبز معتقد است مجاهدین دارای ظرفیت کارسیاسی در چارچوب بدون خشونت را نیستند و همانطور که در چهار دهه اخیر عمل کردند ثابت نمودند یک گروه خشن و تروریستی و به لحاظ درونی با یک مناسبات فرقه ای عمل میکنند که دارای ضد ارزشهای انسانی هستند و این میتواند برای جامعه بشری در هر کجایی دنیا خطر بالقوه محسوب شود. و همینطور حمایت هرگروه و یا شخصیت سیاسی و حقوقی و یا حمایت هر دولتی از مجاهدین خلق را بر ضد مصالح عالیه مردم آزادی خواه ایران و برضد جنبش آزادی خواهانه ایران تلقی میکند و آن را محکوم میکند.

نوشته مجاهدین تروریست هستند و تروریست باقی میمانند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

میزگرد بررسی راهکارهای کمک به قربانیان فرقه رجوی درعراق

انجمن نجات — Fri, 25 Feb 2011 20:30:00 +0000

روز گذشته میزگردی با شرکت آقایان امیر موثقی- علی قشقاوی- ادوارد ترمادو- عباس صادقی در دفتر انجمن ایران سبز در شهر کلن آلمان به منظور بررسی راهکارهای کمک به افراد محصور در پادگان الموتی رجوی درعراق برگزار شد. در این میزگرد ابتدا ضمن تقدیر از خانواده های تحصن کننده مقابل پادگان الموتی رجوی که بیش از یک سال برای دیدار با فرزندان خود دست به تحصن زده و صرفا دیدار آزاد و مستقل با بستگانشان را طلب میکنند، پایداری تحسین برانگیز خانواده ها در شرایط نامساعد جوی وامنیتی عراق را مورد ستایش قرار دادند. افراد حاضر در این میزگرد که خود اسارت در تشکیلات فرقه ای رجوی در عراق را با پرداخت هزینه سنگین پشت سر گذاشته اند،با ابراز همبستگی وهمدردی با این خانوادها برای ارائه تجربیات و هر نوع کمک و پشتیبانی جهت تسریع در رهایی فرزندان اسیرشان از چنگال فرقه رجوی اعلام آمادگی کامل نمودند. فرار افراد طی یکسال گذشته از حصار فرقه ای رجوی بطور ویژه مورد بحث و بررسی قرار گرفت و افراد حاضر در میزگرد این اقدامات جسورانه را به مثابه پیش زمینه های فروپاشی کامل دیوارهای جهل الموتی رجوی ارزیابی کردند،و البته با تاکید موکد بر این نکته که فقط با در نظر گرفتن نقش تعین کننده خانواده ها در زیر گوش رجوی فرار معنی پیدا میکند زیرا حضورپایدار، مستمر وگسترده خانواده ها در پشت درب پادگان رجوی است که موجب قلیان عواطف، امید و اعتماد بنفس،و نهایتا انگیزه خروج حتی به قیمت مرگ در بین افراد معترض از فرقه میشود. افراد حاضر در میزگرد، راهکارهای عملی زیر را دربرنامه های آتی خود قرار دادند. 1- فراخوان به همه افراد جداشده، جهت استفاده از همه امکانات ممکن برای نجات قربانیان محصور در فرقه رجوی در عراق. 2- برای تقویت اعتماد به نفس نفرات معترض فرقه،ارتباط و کمک به خانواده های متحصن را در اولویت کار خود قرار میدهند. 3- قرار گرفتن در کنار خانواده های متحصن در اولین فرصت ممکن. 4- ارسال پیامهای متوالی صوتی جهت پخش برای نفرات منتظر در فرقه. 5- ارتباط مستمر و متوالی با ارگانهای بین المللی و حقوق بشری جهت دیدار با خانواده های متحصن در عراق. 6- ارتباط با انجمن های مدافع حقوق بشر در کشور عراق.

نوشته میزگرد بررسی راهکارهای کمک به قربانیان فرقه رجوی درعراق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نامه سرگشاده انجمن ایران سبز به آقای اد ملکرت نماینده سازمان ملل متحد در عراق

انجمن نجات — Wed, 06 Oct 2010 20:30:00 +0000

قبل از هر چیز جنابعالی مطلع هستید حدود 3400 نفر در مقر فرقه مجاهدین در عراق در شرایط بلاتکلیف بسر می برند. خبرها از آخرین افرادی که موفق به فرار از این مقر شدند، حاکی از وضع اسفبار بقیه افراد محصور شده در این مقر میباشد که جای نگرانی عمیق برای فعالین حقوق بشری میباشد. پیشینه رفتار مجاهدین با افراد خواهان جدایی خود نشان می دهد مجاهدین تحمل جدایی افراد معترض خود را ندارند و برای منصرف کردن آنها از اعتراض، دست به هر عمل خطرناکی میزنند.
مجاهدین خلق که دارای سابقه خشونت چه در رابطه با افراد معترض خود و دیگران کاملا شناخته شده هستند، انتظار میرود بدون در نظر گرفتن ملاحظات سیاسی باید در درجه اول افرادی که سالهای طولانی در شرایط بد و اعتصاب بسر میبرند کمک کرد و بدون درنگ از اختیارات قانونی یرای نجات این افراد استفاده کرد. اعضای انجمن ایران سبز که عموما از اعضای جداشده و از منتقدان فرقه مجاهدین میباشند با روند پر مشقت مراحل جداشدن از مجاهدین کاملا آشنا هستند و میدانند افرادی که در حصار مجاهدین برای آزادی خود لحظه شماری میکنند، با چه رفتاری مواجه می شوند. آقای ملکرت فرقه مجاهدین برای به اسارت نگه داشتن این افراد از شیوه های معمول دیکتاتورها به روشهای استالینی و اعترافگیری های خود ساخته و با عملیات شستشوی مغزی و شوراندن آنها برعلیه خانواده های خود مجبور به شرکت در برنامه های تلویزیونی و از هر اقدام و شیوه های ضد انسانی برعلیه همه کسانی که در جهت آزادی این افراد تلاش میکنند، دریغ نمی کنند. امروز مجاهدین با سوء استفاده از عدم پیگیری جدی سازمان های بین المللی بر سرنوشت افراد اسیر و معترض در درون این فرقه به افراد خواهان جدایی القاء میکنند که خانواده های آنها عضو وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی میباشند تا از پاسخ گویی به سئوالات این افراد فرار کنند. البته این اتهامات منحصر به خانواده های اعضای معترض مجاهدین نمی باشد بلکه مجاهدین به همه منتقدان فرقه و حتی این اتهامات بی اساس را به مسئول دیدبان حقوق بشر که گزارشی تحت عنوان "خروج ممنوع" که محتوای آن از سرگذشت تعدادی از افراد جدا شده این فرقه بود، زده اند. حیات مجاهدین از ابتدای تولد براساس دایره محدود و بسته شکل گرفته که از نظر رهبری فرقه هرگونه وابستگی خانوادگی اعضاء در درون این فرقه جرم محسوب می شود و اعضا براساس دستور درون فرقه ای و تشکیلاتی اجازه ندارند حتی اسم پدر، مادر و وابستگان نزدیک و دور خود را به زبان بیاورند و چنین عملی مخالفت با راه و مرام مجاهدین و هدفشان به حساب میآید. عمل کرد فرقه بر علیه ناراضیان خود همچنان به مانند دوران صدام است ارتباط نزدیک و همکاری آنها با صدام دیکتاتور بر کسی پوشیده نیست. در دوران صدام حسین مجاهدین همه جانبه از طرف صدام مورد پشتیبانی بودند و خانواده های اعضای معترض امکان ورود به عراق و پیگیری وضعیت اسفبار فرزندان خود را نداشتند و اعضای جداشده خود را به زندانهای عراق از جمله زندان ابوغریب و فضیلیه سالها حبس میکردند درحالی که بعد از سرنگونی صدام دیکتاتور خانواده های اعضاء منتقد مجاهدین بعد دو دهه ماهها در پشت درب و حصار مخوف مجاهدین بی صبرانه در چشم انتظار دیدار فرزندان خود میباشند. مجاهدین بجای پاسخ گویی به ابتدایی ترین سئوالات، به افراد اسیر میگویند دولت عراق به آنها اجازه ملاقات با خانواده ها را نمی دهند. آقای ملکرت انجمن ایران سبز معتقد است برای بهبود وضع روحی افراد معترض به سیاستهای رجوی هئیتی برای گفتگوی نزدیک با این افراد برای فراهم کردن امکان دیدار با خانواده های مستقر در پشت درب مقر فرقه وارد عمل شود. در صورت ورود هیئتی از نمایندگان سازمان ملل متحد به مقر مجاهدین و دیدار و گفتگوی نزدیک با این افراد میتواند چشم انداز امید به زندگی و قرار گرفتن در کنار خانواده ها و زندگی جدید را به آنها نوید دهد. امروز آنچه که در مورد این فرقه برای ما و همه خانواده های اعضای ناراضی و وجدان انسانی مطرح است، رعایت حقوق اولیه افراد معترض و منتقد این فرقه میباشد. با احترام
انجمن ایران سبز

نوشته نامه سرگشاده انجمن ایران سبز به آقای اد ملکرت نماینده سازمان ملل متحد در عراق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مجاهدین از بی هویتی در بین خانواده های اعضا و مردم ایران رنج می برند

انجمن نجات — Mon, 03 May 2010 20:30:00 +0000

روزگارانی مجاهدین با حمایت همه جانبه صدام حسین فشار مضاعف را بر اعضای ناراضی خود وارد میکردند و آنها را در بی خبری مطلق از آنچه در بیرون از حصار اشرف میگذشت قرار میدادند، امروز علیرغم وجود فشار های درونی، سرکوب، تهدید و ارعاب بروی اعضای ناراضی، خانواده ها امکان رسیدن به پشت میله های حصار اشرف را دارند و صدای خود را به داخل اشرف و به گوش معترضین به سیاستهای چند دهه رهبری مجاهدین به داخل پادگان اشرف منتقل میکنند این موضوع مجاهدین را خشمگین و به وحشت انداخته است. سازمانی که ادعای آزادی و عدالت را سر می دهد به شکل دهشتناک از نقض کننده گان حقوق ابتدایی و اصلی انسانهاست. نمونه بارز آن در درون خودش است. مجاهدین در بن بست عراق تلاش میکنند با وارد آوردن فشار بر خانواده ها و فرزندان آنها که تنها خواهان دیدار با خانواده های خود بعد از چند دهه میباشند، برای خود خوراک تبلیغاتی بر عیله مخالفان خود تهیه می کنند اما این گونه فرار به جلو و عدم پاسخ گویی به ابتدایی ترین خواست مشروع خانواده ها بیش از هر زمان دیگر مجاهدین را رسواتر و چنته خالی آنها را بیشتر در معرض قضاوت عموم قرار می دهند. مجاهدینی که از ابتدای ورود شان به خاک عراق و خزیدن زیر قبای صدام برای همیشه در اذهان عموم به خصوص در افکار مردم ایران به جز خائنین و وطن فروشی چیزی دیگر از خود به یادگار نگذاشتند، خود میدانند که سرنوشت تلخی را برای خود رغم زدند و چاره ای جز تلاش بیهوده ندارند. شرایط داخلی مجاهدین از دیرباز تا به امروز خود دلیل روشن از نامشروع بودن ادعای انها برای مبارزه می باشد. نمیتوان گروهی ادعای مبارزه داشته باشد در حالی که در درون خود بزرگترین جنایت را بر علیه اعضای ناراضی خود مرتکب میشود. نمی توان ادعای مبارزه داشت در حالی که آنچه مورد ادعای انها است را در دورن خود رعایت نمیکنند سازمان مجاهدین باید به خانواده های اعضای خود اجازه ملاقات با فرزندان خود را در یک فضای آزاد بدهند و اگر این اجازه را ندهند روند کلی نشان میدهد سرانجام این ملاقات به آنها تحمیل خواهد شد. فرقه مجاهدین در همان چارچوب فرقه گرایی هم قادر نیست درب خود را برای همیشه بروی خانواده اعضای خود ببندد و راهی جز باز کردن درب خود به روی خانواده ها را ندارد. امروزه همه می دانند در زمان صدام حسین مجاهدین مخالفان خود را بعد از ازار و اذیت و شکنجه کردن به زندانهای صدام زندانی میکردند اما امروز دست مجاهدین از این جنایت کوتاه شده است، چون صدام حسین سرنگون شد. تجربه سرکوب در درون مجاهدین نشان داده است پیگیری خانواده های اعضای ناراضی مجاهدین باعث تقویت روحیه آنها در برابر فشارهای مجاهدین می شود و سرانجام اعضای ناراضی به دنیای آزاد خواهند رسید و مجاهدین بار دیگر مانند همیشه رسواتر خواهند شد. انجمن ایران سبز از اقدامات شجاعانه خانواده های متعرض برای دیدار با فرزندان خود استقبال میکند و آن را گامی موثر در امنیت جانی فرزندان اسیر در دست مجاهدین میداند. به روایت آزاد شده گان از حصار اشرف نشان داد هرکسی که از طرف خانواده خود مورد پیگیری بود علرغم فشار و تهدید در مجموع از امنیت بیشتر در داخل مجاهدین برخوردار بود و این نشان دهنده تاثیر اقدامات خانواده هاست. انجمن ایران سبز معتقد است خانواده های اسیران در دست مجاهدین نیاز به حمایت بین الملی دارند و انجمن ایران سبز در این راستا برای رساندن صدای این خانواده ها به گوش انسان ها و سازمان های انسان دوست تلاش می کند.

نوشته مجاهدین از بی هویتی در بین خانواده های اعضا و مردم ایران رنج می برند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.