اخبار تاسف بار دهها نفر از اعضای سابق مجاهدین خلق که سالهاست از این تشکیلات در پادگان اشرف جدا شده اند و در اردوگاه دیگری بنام تیپف(TIPF) که تحت نظارت سربازان آمریکایی است اسکان داده شده بودند را از طریق گروهها و سازمانهای حقوق بشری که بطور روزانه انعکاس مییابد در جریان قرار گرفته ایم. طی چند روز گذشته این افراد در دسته های چند تایی تحت شرایط سخت و نابهنجاری که طی سالیان گذشته برآنها وارد شده بود بناچار مجبور به ترک این اردوگاه شده و با حداقل امکانات در اطراف شهرهای عراق که حتی ساکنین محلی امنیت جانی ندارند رها گردیده اند. بنقل از همین منابع تعدادی از 120 نفر اولیه ای که از اردوگاه تیپف تاکنون خارج شده اند خبری در دست نیست و تعدادی از این افراد در دسته های چند تایی به مرزههای اردن وترکیه در حال حرکتند تا به هر شکل ممکن خود را از وضعیت جنگی عراق که هر ان احتمال به دام افتادن در جوخه های مرگ گروههای مسلح است خود را نجات دهند. از کم و کیف و مکانیزم خروج این افراد از اردوگاه تیپف و اینکه چه تعداد از این افراد خود را به ترکیه یا مراکز امن کردستان رسانده اند خبر موثق و دقیقی دردست نیست که با توجه به وضعیت جنگی عراق و محدود بودن سطح ارتباطات منتظر اخبار دقیق تر و گشایش راهی که بتوان در ارتباط مستقیم با این افراد قرار گرفت هستیم.

از طرفی طی هفته های گذشته ما شاهد فعالیتهای چشم گیر حقوق بشری و اطلاعیه های متعدد حمایتی که همگی سمت و سوی مدد رسانی به اعضای جدا شده از سازمان مجاهدین در عراق داشته اند را هستیم که پیوسته این موج اطلاع رسانی و مددخواهی از سازمانهای حقوق بشری ادامه داشته و رو به افزایش است. بدون شک فعایتهای روشنگرانه و از طرفی افشاگرانه در جلب حمایت از کانونهای حقوق بشری اهرم پر قدرتی است که چرخ افکار عمومی را سمت و جهت داده و به موزات آن صاحبان کانون در حاکمیت را وادار به عمل میکند این فعالیت ها ضروری و راهگشای اقدامات عملی ما خواهند بود. کار مستمر و پیگیر سیاسی در جلب حمایت کانونها از بحران جدا شدگان که سالهاست ادامه داشته و دارد با طراحی اخراج 120 نفر از اردگاه تیپف بحران جدا شدگان را به اوج رسانده و پرده از آنچه که در اردوگاه اشرف و مناسبات درونی مجاهدین میگذردرا بالا کشید و آنچه که سالها با استناد به دهها کنفرانس و سمینار بامدارک مستند عنوان شده بود در این نقطه و به اعتبار آوارگی این 120 نفر در حال به ثمر نشستن است.

اخبار جدا شدگان در عراق عمق فجیع جنایت جریانی را نمایان میکند که هیج مرز و حرمتی را برای همنوع خود و انسانیت قائل نبوده و از هر شیوه وابزاری برای از بین بردن اعضای جدا شده، انسانهایی که قرار است به زندگی معمول اجتماعی خود بر گردند تا آزادانه فکر کنند و آزادانه تصمیم بگیرند استفاده کرده تا مبادا روزی به افشای آنچه که به عنوان حقایق در درون فرقه میگذرد مبادرت کنند.

انجمن صلح ضمن حمایت و قدر دانی از فعالیتهای پیگیر و بی دریغ کلیه گروهها و شخصیتهای صلح دوست و حامیان حقوق بشر که تاکنون در جهت حل بحران بوجود آمده برای اعضای جداشده در عراق انجام داده اند فعالیتهایش را تنظیم و تعریف میکند.

1) افراد جدا شده از مجاهدین در حال حاضر به اجبار وتحت شرایط سخت و نابهنجاری که طی چند سال گذشته بر آنها وارد شده بدون هیج امکانی در شرایط جنگی عراق رها شده و هر آن و لحظه ای خطر افتادن به دام گروههای مسلح جان این افراد را تهدید میکند. وضعیت پیش آمده اضطراری است و ما از هر امکانی جهت شناسایی این افراد به کانونهای حقوق بشری تا انتقالشان به کشور امنی از هیچ اقدامی فرو گذاری نکرده و بطور هماهنگ با دیگر گروههای حقوق بشری به فعالیتهایمان ادامه خواهیم داد.

– مسئولیت جان وسرنوشت این افراد چه به لحاظ قانونی و چه به لحاظ حقوقی مادامی که در خاک و محدوده حاکمیت عراق میباشند متوجه سازمان مجاهدین خلق میباشد، اگر چه سازمانهای حقوق بشری به کمک این افراد همت گماشته اند ولی اقدام این گروهها که در مقابل عمل انجام شده ای قرار گرفته اند باری از عملکرد سازمان مجاهدین در اجرای معضلی که طی پروسه چند ساله برای افراد جدا شده طراحی کرده اند نمی کاهد. افشاء و روشنگری ماهیت رفتاری رهبری مجاهدین که سالهاست به معضل جدا شدگان از تشکیلات با تمام کینه و عداوت با اجرای سیاست پاپه ای "کارت سوخته"طراحی و اجرا به هر بهاء و قیمتی میشود دلالت بر حذف اعضای جدا شده با بهره گیری از هر شیوه و ابزاری میباشد.

– سیاست کهنه، ارتجاعی و مافیایی "کارت سوخته" که رهبری مجاهدین در مورد اعضای جدا شده طی سالیان گذشته با وقاحت و بی حرمتی تمام به انسانهای آزاده ای که در مقطعی چه کوتاه و چه طولانی مدت به این جماعت اعتماد کرده و در آن تشکیلات مدتها با آرمانهایی که بدان خیانت شد مبارزه و با تمام وجود فعالیت میکردند بر دو محور طراحی شده پیگیری و اجراء میشود.

– در مرحله اول، فرد جدا شده که به هیچ امکانی در عراق دسترسی ندارد را تحت شدیدترین فشارههای روحی و روانی، قانونی و امکاناتی قرارداده و از هر شکل و شیوه ای برای هل دادن فرد یا افراد به سمت ایران استفاده کرده و میکنند این سیاست در دوران حاکمیت صدام حسین به طرق مختلف و غیر انسانی از جمله زندانی کردن به مدت طولانی درزندان ابوغریب و یا انتقال به کمپ هایی که فشار کمتری از زندان ابوغریب نداشت ودر نهایت معاوضه اعضای جدا شده با اسرای جنگی عراقی صورت میگرفت. حضور مهدی ابریشمچی، ابرهیم ذاکری و برائی در تبادل اعضای سابق مجاهدین با اسرای جنگی عراقی درخطوط مرزی و در حضور صلیب سرخ در سالهای گذشته یکی از موارد اثبات این مورد است.

هدف از کاربرد این شیوه که مرزی در لگدمال کردن صداقت و شرافت انسانی بر آن متصور نیست این است که در نهایت و به اصطلاح اعتبار مبارزاتی فرد را با چسباندن او به رژیم زیر سوال برده تا اگر فرد جدا شده تصمیم به برخورد، روشنگری و افشای آنچه که در سازمان میگذرد داشته باشد پیشاپیش با استفاده از این به اصطلاح "کارت" اعتبار و پروسه گذشته اش را سوخته اعلام کنند. زهی بی شرمی و وقاحت.

– در مرحله دوم اگر اعمال شیوه هایی که در مورد افراد جدا شده ذکر شد موفق به نتایج مطلوب نشد در هر صورت فرد را وابسته به رژیم اعلام و با استفاده از هرامکانی از حضور فرد در رسیدن به مکانی امن بی هیچ ترحمی طولانی تر و از هر مهره ای برای به تعویق انداختن این افراد حتی حذف فیزیکی در صورت مقدور بهره خواهند گرفت. (در مورد اعمال و بکار گیری این سیاست کتابها و مدارک مستند با توضیحات جامع از طرف اعضای جدا شده منتشر گردیده است)

2)حضور آقای "مسعود خدابنده" در رابطه با حل بنیادی معضل اعضای جدا شده (که مستمرا ادامه دارد)با مسئولین و سازمانهای حقوق بشری در خاک عراق تاسیس بنیاد یا نهادحقوق بشری خواهد بود که در دراز مدت بتواند از نیروهای جدا شده در قبال تهدیدات مجاهدین در خاک عراق پیشگیری و تا انتقالشان به مکان و یا کشوری امن کمک و حمایت بعمل آورد.

– تاسیس وراه اندازی چنین بنیادی آنهم در خاک عراق و در جوار پادگان اشرف ثمره سالها فعالیت مستمر و پیگیر دیپلاماتیک،روشنگری و افشاگری مناسبات درون فرقه ای مجاهدین با استناد به صدها ملاقات، سمینار و گزارشات مستند توسط اعضا، شخصیت ها و گرههای حقوق بشری است که هم اکنون در بستر عملی قرار گرفته است. این ابتدای راهی است که لازمه ادامه اش اتحاد عمل و فعالیتهای گسترده تری را طلب میکند.

– انجمن صلح نروژضمن قدردانی از فعالیت شخصیتها و گروههای حقوق بشری طی سالیان گذشته و بطور ویژه هفته های آخیر، از تاسیس یا گفتگو در ایجاد بنیاد یا هر نهادی که بتواند به بحران و معضل افراد جدا شده از تشکیلات مجاهدین (در دراز مدت) و مدد رسانی به افرادی که در پادگان اشرف دچار آمده اند، پشتیبانی و حمایت همه جانبه اش را اعلام داشته فعالیتهایش را در این راستا تنظیم و سازمان میدهد.

انجمن صلح نروژ

نوشته کمپ تیپف ادامه سیاست”کارت سوخته” رهبری مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مسعود گرامی سلام
مقاله ات را در سایت رهایی تحت عنوان راه حل چهارم خواندم، لازم دیدم توضیحی شاید نه چندان بی ارتباط بر آن داشته باشم شاید بتواند دورنمای واضح تری از استراتژی مجاهدین در شرایط فعلی به ما بدهد لازم به توضیح است که سازمان مجاهدین سالهاست سیاست از این ستون به ان ستون را که شما در مقاله ات پیشنهاد داده ای آغاز کرده اند ولی متاسفانه فرجی حاصل نشده به نوشته زیر که عنوان استراتژی تغار دارد توجه کنید.
با آرزوی موفقیت شما -قاسم قزی
——————————————————————————–
آقای مسعود جابانی مقاله ای تحت عنوان راه حل چهارم در سایت رهایی نوشته اند که ظاهرا ادامه راه حل سومی است که خانم رجوی مدتهاست پیگیری و طراحی کرده اند. البته در صداقت گفتار آقای جابانی و طرح ایشان تحت عنوان راه حل چهارم که رهنمودی است برای خروج از بن بست استراتژیکی و سر درگمی مجاهدین در این ایام تیره و تار جای شکی نیست و قابل قدرانی. اما لازم است اشاراتی به گذشته که شاید بی ارتباط با راه حل چهارم آقای جابانی نیست داشته باشیم شاید با بررسی گذشته استراتژی مجاهدین بن بست یا سردرگمی فعلی را بهتر بتوان ارزیابی کرد.
بن بست استراتژیکی سازمان مجاهدین نمیتواند مربوط به این دوران یا یک ونیم دهه اخیر بوده باشد این بن بست نقاط عطف متفاوتی دردوران گذشته داشته و دارد که در اینجا به یکی از آن نقاط عطف میپردازیم شاید که با نگاهی گذرا به این نقطه عطف موردی برای طرح فرضیه راه حل چهارم باقی نماند، مطمئنا آقای جابانی به این نقاط عطف اشراف کافی داشته و دارند ولی جهت اطلاع باز خوانی آن دوران شاید بتواند دریافت بهتری از وضعیت موجود مجاهدین به ما بدهد.
یکی از نقاط عطف دوران گذشته در تغییر بنیادی استراتژیکی مجاهدین دردوران اخیر میتواند سال 1991 یعنی دوران فرو پاشی بلوک شرق(شوروی سابق)که با طرح پروستریکای گورباچف آغاز و با پدیده جهان تک قطبی پایان یافت میتواند باشد. سال 1991 که آغاز دورانی جدید در سیاستهای جهانی و بین اللملی بود بسیاری از جریانات ومناطق بحرانی جهان که در دوران جنگ سرد وجهان دو قطبی پدید آمده بودند را وارد فاز و میدان دیگری از استراتژیهای نو وجدیدی کرد. ارتعاشات این دگرگونی و تحول عظیم جهان که بدان نظم نوین هم گفته میشود بسیاری از جریانات و سازمانهای شکل گرفته در جهان دو قطبی و دوران جنگ سرد را فرا گرفت و راهی جز ممشات و به خدمت در اوردن یا اضمحلال و نابودی راه سوم یا چهارمی باقی نگذاشت. بررسی آثار و تبعات فرو پاشی بلوک شرق و نظم نوین از حیطه این نوشته خارج است و بحثی است جدا که از آن میگذریم. در ارتباط با راه حل چهارم آقای جابانی که اشاره به ادامه کج رفتاریهای استراتژیک گذشته سازمان مجاهدین است به فاکت هایی مستند از مجموعه سخنرانیهای آقا و خانم رجوی در سال 91 تحت عنوان جمعبندی رشته عملیات مروارید که در قرارگاه اشرف برگذار شده بود و به استراتژی تغار از طرف خانم مریم رجوی به جای استراتژیهای گذشته نام گذاری شد، نیاز چندانی به تجزیه و تحلیل ندارد و خود به اندازه کافی گویاست، میپردازیم.
استراتژی تغار
ـ نام گذاری استراتژی تغار به جای استراتژی هرم سرنگونی (بعد از سال 91) در سازمان مجاهدین نامی نیست که به دلخواه ما ویا اشخاصی خارج ازسازمان از روی غرض ورزی گذاشته شده باشد ، اساسا اینطور نیست بلکه این نام گذاری و این تغییر استراتژی در سطح بالاترین شخص و اشخاصی که بانی و بنیانگذار و طراح استراتژیهای سازمان مجاهدین بوده و هم اکنون هستند بحث و عنوان شد که انعکاس بیرونی (بنا به دلایلی)نداشت ، این نام گذاری بر استراتژی جدید از روی با مصما بودن اسم هم انتخاب نشده وبدون شک شکل و محتوا بی ربط با یکدیگر نمیتواند باشد که در این نوشته بطور مستند شاید با کمی دیالوگ از متن سخنرانی در نشستهای چند روزه بعد از رشته عملیات مروارید که توسط خانم مریم و مسعود رجوی در قرارگاه اشراف برگزار شده بود آورده شده. این مبحث بدان جهت باز خوانی شده که اشاره روشنی به پایه های بنیادی دگردیسی مجاهدین درآن ایام و تاثیراتش در زمانهای بعد را میتوان بدرستی مشاهده کرد.
ــ جمله ای است معروف از خانم مریم رجوی در سال 91 که چندان مورد توجه واقع نشد به چند دلیل خاص:
دلیل اول: ایشان رهبری است انتصابی ونه انتخابی (در سازمان مجاهدین انتخاب به معنی حزبی آن که بر اساس رای دهی اعضاء میباشد وجود نداشته و ندارد بلکه اعضاء میبایست طی پراتیک عملی کسب صلاحیت کنند وشورای کادرهای بالاتر انتخاب موضع مسئولیت عضو را مشخص میکنند ، منظور از انتخاب ناظر بر پراتیک عملی است) در سازمان مجاهدین به رغم اصول اولیه اش که مقید به اصل سانترالیزم دموکراتیک بود ایشان یکشبه از مرحله عضویت به رهبریت اذن دخول میکنند و این نکته بعداز سال 1364 برای اعضاء و کادرهای سازمان روشن و واضح و نوعی بدائت گذاری محسوب میشد وهنوز هم با هزاران ساعت کار توضیحی و انقلاب درانقلاب برای اعضاء باقیمانده جا نیفتاده و احتمالا جا نخواهد افتاد ، که بحثی است جدا. به این دلیل سخنان ایشان را بسیاری کادرها چندان جدی نگرفته و اهمیت چندانی نمیدهند و بعضا تحلیل های ایشان را بخصوص اگر قاف اطلاعاتی از رهبری (آقای مسعود رجوی )که گاه به گاه از ایشان درز میکند ندیده میگیرند.
دلیل دوم : ایشان به روال معمول هر نشست وجلسه ای درآن ایام توضیحاتی بر دست نوشته های آقای رجوی داشتند ایشان سعی میکردند فرم رهبری به خود گرفته و گاه وبیگاه نطق غراء پایانی را اجراء کنند ، اکثر اوقات نطق های پایانی مشمول لو دادن قافهایی از رهبریت میگردید که با حضور آقای رجوی مجددا این قافها در همان نشست و یا بعد از آن مرتفع میشد ، مباحث و قافهای ایشان بیشتر شامل خطوطی میگشت که معمولا و یا مثلا رهبری عنوان کردنش در آن سطح را جایز نمیداتست و یا درآن مقطع لازم به بیان و طرح نمی دیدند ولی ایشان نکاتی را درز میدادند.حال با پیش فرض دو مورد بالا معمولا بایستی سخنرانیهای خانم مریم رجوی را مورد ارزیابی قرار داده وبدان پرداخت.
ایشان در نشست جمعبندی رشته عملیاتهایی تحت عنوان مروارید که بعد از شورشهای داخلی عراق در سال 1991 و در قرارگاه اشرف تشکیل شده بود به نکاتی چند اشاراتی داشتند ، در آن ایام تیره و تار و بقول مجاهدین تحول منطقه در شق سیاه ، سازمان بسته به موقعیت و اشتراک منافع و مساعی که با دولت سیدالریئس پیدا کرده و داشت دستی در آتش جنگهای داخلی تحت عنوانی که فوقا ذکر شد داشتند ، حال این اشترک مساعی با سیدالریئس چه ارتباطی میتوانست با استراتژی سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی در ایران که از طریق خیزشهای مردمی در داخل ایران ترسیم شده بود پیدا می کرد بحثی است جدا و در این مورد تا به حال نوشته های زیادی با مدارک مستدل عنوان گردیده است که مورد بحث ما در این مقوله نیست. آقای رجوی بعد از توضیح و توجیه خطوط کلی استراتژی بعد از حمله عراق به کویت و متقابلا حمله آمریکا به عراق و شورشهای داخلی که پیامد بدون وقفه دو جنگ در عراق بود ، تمامیت استراتژی و هویت و حیات سازمان را دربحرانی عمیق تحلیل کردند. از یک طرف زیرآب کلیت استراتژی هفت ساله تحت عنوان مثلث سرنگونی که رهبری مجاهدین طی سالهای گذشته با اجرای ساعتها نشست و هزاران نشریه به باور خود وهمراهان در هیئت اجرایی رسانده بود زده شده بود و دیگر جایی و اعرابی ازاستراتژی هرم و شعارهایی مثل صلح تناب دار رژیم خمینی ، گشایش جنگ جبهه ای ارتش آزادیبخش و غیره… در کلیت باقی نگذاشته بود…..
——————————————————————————–
توضیحی بر مقاله راه حل چهارم از آقای مسعود جابانی
باز خوانی : استراتژی تغار قسمت دوم
از طرف دیگر شورشهای داخلی عراق ، بحران منطقه و دگردیسی در قطبندی جهانی و به موازات آن تغییر موازنه قدرت در کشورهای منطقه به نقل از مسعود رجوی در همین نشست بسیاری از جریانات سیاسی منطقه را در بحران شدید هویت برده بود که اگر این جریانات نتوانند و نتوانستند با شرایط همراه شوند و درک درستی (منظور طرح استراتژی منطبق بر شرایط )را داشته باشند به خاک وخاکستر خواهند نشست ، که در ارتباط با همین شرایط هویت و حیات سازمان مجاهدین درعراق را به خاک وخاکستر نزدیک و نزدیکتر میدید در غیر اینصورت و جدای از درگیریهای به اصطلاح ناخواسته تمام وکمال در ادامه کشتار صدام حسین دخالت نمیکرد مگر اینکه استراتژی مطرح شده از طرف رجوی نقاط کور پشت پرده ای هم داشته باشد!! که البته و بیگمان به اعتبار دهها فیلم ویدئویی بعده ها این نقاط کور برای ما که در شعارها مات و مبهوت شده بودیم آشکار گردید.
در ادامه نشست جمعبندی رشته عملیات آقای رجوی اشاراتی به خطوط استراتژیک داشت و توضیح دادند که درراستای حفظ و حیات و بقاء سازمان و باحفظ استقلال سیاسی سازمان ما چاره و راهی جز شرکت در این جنگ تحمیلی را نداشته و نداریم….ودر همین راستا بود که مجبوربه طرح و اجرای کمربند حفاظتی (اطراف بغداد )شده وآنرا به عهده گرفتیم و….. در این نشست جمعبندی به روال و عادت نشست های استراتژیک گذشته خبری از مثلث یا هرم سرنگونی که معمولا روی تابلو کشیده میشد نبود و همچنین هیج خبری از اینکه استراتژی فعلی و جدید در راستا و بستر برآمده از استراتژی گذشته است نبود و نشد. کلیت بحث و توضیحات حول حوش آن به نحوی از انحاء و با درایت و زیرکی خاصی به حیات و حفظ هویت سازمان در شرایط بحرانی فعلی برگشت میخورد. در نهایت رشته کلام را خانم مریم رجوی بدست گرفت و ایشان در تک جمله ای کلیت استراتژی جدید سازمان را از گذشته و شاید تقریبا تا آینده ای دور ترسیم و خلاصه کرده گفتند استراتژی ما در شریط فعلی که دستمان به هیج جایی بند نیست و هیج سنگی روی سنگ در منطقه بند نمی آید و با اندک خطایی احتمال له شدنمان زیر پای غولهای منطقه هر لحظه و هر آن میرود برای حفظ حیات و بقاء سازمان هیج راه و چاره ای جز انتظار موقعیت مناسب را نداشته و نداریم در واقع امر استراتژی ما در این شرایط استراتژی انتظار تغار است. در ادامه اطرافیان دور و نزدیک به رهبری زیر لب ادامه بیت دادند ، تغاری بشکند ماستی بریزد جهان گردد به کام کاسه لیسان
ایشان البته تایئد و تاکید کردند بله ما هیج راه و چاره ای و هیچ استراتژی مدون دیگری جز انتظار در چرخش نیروهای منطقه نداشته ونداریم و در این چرخش هاست که بایستی به انتظار افتادن تغار کمین بگذاریم بلکه شاید بشود و بتوان دیگربار ادامه حیات داد و از شکاف اضداد بهره ای جست البته در جهت حفظ و حیات سازمان.
البته که ایشان به اعیان اصل کلام و لب مطلب را بیان فرمود و آقای رجوی هم مطلب را تایئد و تصدیق کردند چرا که ایشان ابداع کننده ، طراح ومغز مبتکر استراتژی هرم یا مثلث معروف سرنگونی بودتد و اساس و بنیاد حضور نیروهای سازمان در عراق را حول این حرم توضیح ، توجیه و مشروع عنوان میکردند به این سادگی و شتاب قادر به بیان استراتژی جدید و چرخش از هرم مثلثی به سمت استراتژی تقار رانداشتند. معنای ساده و روان این چرخش از زبان خانم رجوی که گاه با لبخند و گاه جدی عنوان میگردید در ابتدا نه بدر بردن حیات سازمان در شرایط بحرانی منطقه بود بلکه بدر بردن حیات فقاهتی شخص رجوی از زیر تیغ موجی که میتوانست بدنبال تغییر یکشبه استراتژی و پوشالی و بی هویت بودن استراتژی هفت ساله گذشته که شخص رجوی بنیان نهاده بود باشد ، موجی از انتقادات و جدلها که در آن شرایط بحرانی به مصلحت رهبری نبود.
-داستان و استراتژهای انتظار تغارهای شکسته و کاسه لیسان ریشه ای بس دراز در تاریخ بشر و خلق های جهان در کشورهای مختلف داشته و دارد. تاریخ فرصت طلبان و اپورتونیستها که بعضعا در بزنگاههای تاریخ اگر چه در مقاطعی چهره و رنگ و لعاب چپ، ملی و خلق گرایانه داشته اند ولی طی پروسه ای به ماهیت و هویت اصلیشان که انتظار کاسه لیسی است عروج میکنند ، غافل از اینکه شرایط جهانی دگرگون شده و عصر کبیر آگاهیها که دیر زمانیست آغاز شده بطلان تئوری و مناسبات فرقه ای و سکت ها تحت هر عنوانی را اثبات کرده و در دفینه های تاریخ به گور سپرده است.
-استراتژی تغار در سازمان مجاهدین نمیتواند خلق الساعه و لحظه ای صورت گرفته باشد بدون شک خط کشیدن و نفی یک شبه استراتژی چندین و چند ساله که سازمان مجاهدین حول آن توسط آقای مسعود رجوی حرکت داده میشد نمیتواند بی ریشه وبی دلیل و یا احیانا از روی ندانم کاری صورت گرفته باشد ، پروسه این چرخش را می بایست در سالهای گذشته و عکس العملش رادرسیاست های گام بگام سازمان بعد از سال 91 جستجو و دنبال کرد ، بدون شک مواضع فعلی مجاهدین ادامه جریانی است که سالهاست شروع شده و این بحران همچنان ادامه خواهد داشت.
با آرزوی موفقیت شما – قاسم
20.12.2007

نوشته توضیحی بر مقاله”راه حل چهارم” از آقای مسعود جابانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته بمناسبت سالگرد در گذشت پدر اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.