خانواده های انجمن نجات اردبیل

بسم الله الرحمن الرحیم
«إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِ صَفًّا کَأَنَّهُمْ بُنْیَانٌ مَرْصُوصٌ»
(خدا کسانی را دوست دارد که صف زده در راه او جهاد می کنند [و از ثابت قدمی] گویی بنایی پولادین و استوارند.)
ملت بزرگ و سربلند ایران، و به خصوص خانواده‌های معظم شهدا، ایثارگران و آحاد غیور استان اردبیل
امروز که دشمنان آمریکایی-صهیونی و جیره‌خوارانشان با تمام قوا و بهره‌گیری از فضای مجازی و رسانه‌ای، در صدد تضعیف ارکان انقلاب اسلامی و ایجاد شکاف در صفوف متحد ملت ایران هستند، ما خانواده‌های عضو انجمن نجات استان اردبیل با درک کامل مسئولیت تاریخی و دینی خود، با حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای بیعت نموده و اعلام می‌داریم:
وحدت قلب‌ها زیر پرچم وطن تنها مسیر تحقق “ایرانی قویتر” است؛ همان نکته‌ای که همواره مورد تأکید رهبر عظیم‌الشأن شهید (امام خامنه‌ای عزیز رضوان الله تعالی علیه) و امروز سیدعزیزمان، رهبر معظم انقلاب (مدظله‌العالی) بوده است.
ما در این پنجاه روز اخیر، به چشم دیدیم که چگونه قلوب مردم به هم نزدیک گردید و چگونه همگان زیر پرچم مقدس جمهوری اسلامی ایران صف واحدی تشکیل دادند. این وحدت روزافزون، کرامت و قدرت ملی را به نمایش گذاشت. بر این اساس:
اول: ما خانواده‌های عضو انجمن نجات استان اردبیل، ضمن اعلام همبستگی کامل با ملت شریف ایران، هرگونه توطئه استکبار جهانی (آمریکا) و سگ وحشی و دست آموزش رژیم صهیونیستی و تمام جیره‌خوارانشان از جمله گروهک خائن و منفور منافقین را محکوم کرده و خود را در خط مقدم مبارزه با این جریان‌های پلید می‌دانیم.
دوم: برای حفظ دستاوردهای انقلاب، حراست از امنیت ملی و صیانت از کیان ایران عزیز، آمادگی کامل خود را برای هرگونه مجاهدت و فداکاری اعلام می‌داریم.
سوم: با آرمان‌های بنیانگذار کبیر انقلاب و رهبری مدبر انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای (حفظه‌الله)، بیعت کرده و پشتیبانی همه‌جانبه خود را از ایشان در تمامی عرصه‌ها اعلام می‌کنیم.
از خداوند متعال عزت و سربلندی ایران اسلامی و توفیق همگان را برای ساختن «ایرانی قوی و متحد» مسئلت داریم و دست اتحاد به سوی همه ایرانیان دراز می‌کنیم.
والسلام علی عباد الله الصالحین

خانواده های عضو انجمن نجات استان اردبیل

نوشته خانواده‌های انجمن نجات اردبیل برای حراست از کیان ایران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در نامه این خانواده‌ها ضمن اشاره به جعلی بودن بیانیه اخیر مجاهدین و امضا کنندگان آن با عنوان”بیانیه گزارشگران ملل متحد، کارشناسان، حقوقدانان و شخصیتهای بین المللی”، خطاب به “فولکر تورک”، کمیسر شورای حقوق‌ بشر سازمان ملل متحد آمده است:

جناب آقای فولکر تورک

کمیسر محترم شورای حقوق‌بشر سازمان ملل متحد

ضمن عرض احترام به استحضار آن مقام عالی می رساند، سران سازمان موسوم به مجاهدین خلق با نقض گسترده حقوق بشر در مناسبات خود، سالهاست اعضا را از یک دیدار معمولی با خانواده منع کرده اند و هم اکنون با گزارش‌های دروغ سعی در فریب شما دارند.

این سازمان خطرناک تروریستی در بیانیه‌ای جعلی خطاب به شما، اسامی ۳۱ نفر را به دروغ ۳۱۳ نفر نوشته تا با استفاده از تاکتیک های دروغ بزرگ و انتساب آن به اشخاص مشهور سیاسی، نهادهای حقوق بشری را از توجه به حقیقت ماجرا غافل کند.

متأسفانه در سال های اخیر پس از انتقال اعضای سازمان به آلبانی مصایب و مشکلات اعضا و خانواده های آنان صدچندان گردیده است. اعضا ،گریزی جز تبعیت محض از دستورات رهبران سازمان ندارند و بسیاری از حقوق انسانی ایشان در کمپ سازمان نادیده انگاشته می شود. کوچکترین مسائل و موضوعات مربوط به زندگی شخصی آن‌ها کنترل گردیده و امکان برقراری هرگونه ارتباطی با خانواده ها از ایشان سلب گردیده است. دولت آلبانی نیز با وجود محدودیت های ظاهری برای مجاهدین خلق در همکاری با سران این سازمان به تشدید وضعیت و فشار بر اعضای سازمان یاری می رساند. این دولت نه تنها امکان برقراری ارتباط میان اعضا و خانواده های چشم انتظار و نگران را بسیار محدود کرده است بلکه از ورود خانواده های اعضا به خاک خود نیز ممانعت به عمل می آورد. با نهایت تأسف باید گفت دولت آلبانی ارزش های همچون عدالت و حقوق بشر را فدای کسب منافع سیاسی و کمک های مالی نموده است. در چنین شرایطی وضعیت بسیار ناگواری برای اعضای مخالف و جدایی طلب سازمان بوجود آمده است. برخی از این اعضا پس از جدایی در همدستی دولت آلبانی، سران سازمان و در فقدان نظارت موثر و کارآمد بین المللی، با انواع تهدیدها و مشکلات امنیتی مواجه می شوند. از نظر حقوقی این افراد  جداشده “بی وطن” یا فاقد تابعیت محسوب گردیده و نهادهای بین المللی نیز هیچ کمک موثری در بهبود وضعیت ایشان انجام نداده و این افراد در چنان شرایطی به حال خود رها می شوند. در سالهای اخیر به کرات شاهد مواردی از این دست بوده ایم.

یکی از مهمترین اسناد مؤید نقض حقوق بشر و ظلم های ناروا به اعضای خواهان جدایی یا جدا شده از مجاهدین خلق در سال های نه چندان دور، گزارش سال ۲۰۰۵ دیده بان حقوق بشر است که جای کمترین تردیدی درباره نقض حقوق اعضا در رویه سازمان مجاهدین خلق را باقی نگذاشته است.

کلیه اعضای مورد مصاحبه در گزارش دیدبان حقوق بشر، بدرفتاری و ظلم های صورت گرفته توسط سازمان مجاهدین خلق از زندان و شکنجه تا حبس های انفرادی طویل المدت، ایراد آسیب های شدید جسمی و شکنجه نسبت به اعضای مخالف یا خواهان ترک سازمان را مورد تأیید قرار دادند.

سران مجاهدین خلق به اعضای خود خیانت، خشونت و ترور را آموزش داده اند تا بتوانند با ایدئولوژی غیرعقلایی و عقاید افراطی، خود را از بی هویتی و سرخوردگی نجات دهند. متأسفانه خانواده، بنیادی ترین نهاد جامعه نیز در این گروه جنایتکار به عنوان دشمن اصلی به اعضا معرفی شده تا هیچ عنصر معنوی نتواند در مقابل عقاید التقاطی آنها مانعی ایجاد نماید.

شما باید بدانید این گروه خطرناک که به ترور ۱۷۰۰۰ شهروند ایرانی اعتراف آشکار دارد، اعضای خود را زیر چتر حمایتی دولت آلبانی شستشوی مغزی می دهد و ما خواستار این هستیم مقامات آلبانی به جهت حمایت های خود از این گروه تروریستی در مقابل آن نهاد حقوق بشری پاسخگو باشند.

در نهایت با توجه به موارد عنوان شده اعلام می دارد که خانواده های اعضای گرفتار در این گروه که از عزیزان آن ها به مانند ربات برنامه ریزی شده، بهره کشی می شود به شدت نگران وضعیت سلامتی عزیزان خود هستند. لذا از آن مقام عالی و محترم خواهشمند است شرایطی را فراهم آورید تا خانواده های این اعضا با نظارت نهادهای بین المللی و بدون دخالت سران مجاهدین خلق دیدار و یا حداقل یک تماسی آزادانه با عزیزان خود داشته باشند.

این خواسته جزو اولیه ترین حقوق یک بشر است که امیدواریم توسط آن مقام اجرایی شده و نام جنابعالی در تاریخ به جهت تلاش ستودنی در مقابل این ظلم، ماندگار گردد. منتظر پاسخ شما هستیم.

اسامی اعضای گرفتار در مجاهدین خلق از استان اردبیل:

ناصر قلی پور
عظیم ارشادی
برات عبدلی
اردشیر صحت
علی یوسفی سادات
فریدون پرورش
جهان بینایی فعال
زمان مهدی زاده
کیومرث صحبت زاده
سمیع ناظری
امیر اصلان حسن زاده
حمداله مستانه
اکبر مجردی
حافظ نصرتی
برات ربیعی
سمیه شعبانی
عبدالعلی حاجی محمدی
محبوب صباحتی
حسین صمدی
جلیل ارسی
منیژه حکیم زاده
سلمان دولت پناه
مطلب نظری
شعبان خواجه نصیری
حجت محمدی
خداشکر گل محمدی
علی جعفری
علیرضا پورمحمد
حسن بشارتی
محبوب خیراندیش
رحمت علیزاده نیاری
محمد ابراهیمی
صالح نصیری

رونوشت:

– عمر زنبر، رئیس شورای حقوق‌بشر سازمان ملل متحد

نوشته درخواست خانواده‌های اسیران فرقه رجوی در استان اردبیل از شورای حقوق ‌بشر سازمان ملل متحد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در نامه انتقادی دختر فریدون پرورش، خطاب به رهبران فرقه رجوی آمده است:

پدر من فریدون پرورش به مدت ۳۶ سال است که در قرارگاه اشرف تحت اختیار کامل شما قرار دارد. پدرم متاسفانه هیچ گونه تماسی با من و خواهرم که سالهاست در غم و دوری او می‌سوزیم و می‌سازیم نداشته است زیرا شما رهبران مجاهدین بر خلاف همه شعارهایی که در دفاع از حقوق و آزادی انسان‌ها می‌دهید امکان و اجازه تماس با پدرم و خانواده‌اش را در طی این مدت طولانی ندادید پس در نتیجه تمام این حرف‌ها و شعارهای شما دروغی بیش نبوده و نخواهد بود. آیا واقعا شما رهبران مجاهدین به احساسات مادرانه، خواهرانه، برادرانه و عواطف خانوادگی کمترین ارزشی قائل هستید؟ من به صراحت می‌گویم نه، زیرا شما به خواسته مادر، خواهرم و خود من هیچ ارزشی قائل نیستید. آیا این رفتار شما حمایت از حقوق و خواسته مشروع و قانونی انسانهاست.

بعد از ۳۶ سال ما هیچ گونه اطلاعی از وضیعت سلامتی و سرنوشت پدرم نداریم زیرا که شما رهبران مجاهدین این امکان را از ما سلب کردید و اجازه تماس پدرم با فرزندان چشم انتظارش را نمی‌دهید. آرزوی ما همواره این است که سایه پدرمان بالای سر خانواده‌اش باشد، اما شما سدی در مقابل این آرزو هستید.

ما چندین سال است که در حسرت دیدار پدرم به سر می‌بریم و او در اسارتگاه ذهنی شماست. شما رهبران مجاهدین این حق شرعی و قانونی را از همه ما گرفته‌اید. او صد در صد می‌خواهد با ما تماس داشته باشد و من مطمئن هستم که شما نمی‌گذارید. شما با ترفندهای همیشگی فرقه‌ای مانع ارتباط پدرم با خارج از مقر اشرف شده‌اید. آیا این رفتار غیرانسانی و غیراخلاقی شما توجیه دارد؟ بعد از ۳۶ سال که شما پدرم و همه افراد مستقر در مقر اشرف را تحت شستشوی مغزی قرار دادید باز هم ترس و واهمه دارید که با خانواده اش تماس بگیرد؟

ساناز پرورش

الناز پرورش

نوشته آیا قطع ارتباط پدرم با خانواده در راستای شعارهای آزادی شماست؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در نامه ثریا عبداللهی به “آنتونیو گوترش” آمده است:

ما مادران داغ دیده و غم فراق کشیده به جهت رفتارهای گروهی جنایتکاری به نام سازمان مجاهدین خلق، با غمی در دل شکل گرفته‌ایم و معنای رنج و اندوه را خوب می‌فهمیم. غزه، زمینی است که به درون دل ما نفوذ کرده است و درد و عذاب این مردمِ بی‌تاب، قلب ما را فسرده است.

جنایات وحشیانه اسرائیل با پشتیبانی سایبری گروهی به نام مجاهدین خلق که عزیزان ما را گروگان گرفته در این موضوع آشکار است. کشتار بی‌رحمانه زنان، کودکان و کهنسالان بی‌گناه در غزه، عبوری است بر روی حقوق بشر و انسانیت.

ما مادران با چشمانی پر از اندوه، محاصره‌ای که بیش از دو میلیون انسان را به تنگنا برده محکوم می کنیم و از شما انتظار داریم در مقابل چنین حیوانات وحشى حرکتی از خود نشان ‌دهید. هر چند اسرائیل به مراجع بین‌المللی پاسخگو نیست، ولی ما باور داریم روزی خواهد آمد که حق بر باطل پیروز خواهد شد.

ما مادران داغ دیده در صلح و نیکوکاری به نبرد خود ادامه خواهیم داد تا با حمایت انسان های خیرخواه که به وظیفه مقدس خود عمل می کنند، صدای تمام مظلومان عالم باشیم.

درود بر مادران و خانواده‌هایی که در غزه جاودانه مبارزه می‌کنند. ما جنگ نمی‌خواهیم، فقط آرزو داریم که فرزندانمان را در آغوش بگیریم و در آسایش و آرامشی دائمی به آینده ای روشن برسانیم.

نوشته نامه مسئول تشکل مادران انجمن نجات به دبیر کل سازمان ملل اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در متن نامه ثریا عبداللهی به رئیس جمهور آلبانی آمده است:

جناب آقای باجرام بیگج

رئیس جمهور محترم جمهوری آلبانی

من ثریا عبداللهی مادر امیر اصلان حسن زاده هستم که فرزندم هم اکنون در مقر سازمان مجاهدین خلق در کشور شما گرفتار است. از اقدام اخیر دولت آلبانی در برخورد قانونی با مجاهدین خلق و افشای ماهیت آن ها به افکار عمومی بسیار سپاسگزارم. این اقدام عملی موجب خوشحالی ما مادران رنج دیده و چشم انتظار شد که سال‌هاست رفتارهای غیرانسانی رهبران مجاهدین را فریاد می زنیم. ورود پلیس آلبانی به مقر “اشرف ۳” در دل ما نور امیدی ایجاد و امیدوار به دیدار با عزیزانمان کرده است. پنهان کاری های این سازمان زبانزد عام و خاص می باشد و کشته های متعدد را همیشه تحت عناوین مختلفی لاپوشانی کرده و از چشم جهانیان مخفی نمودند. این سازمان و رهبرانشان در سابقه خود رفتارهای ضد انسانی، اعمال تروریستی و آدم ربایی دارند که توسط برخی دادگاه های ذی صلاح در حال پیگیری می باشد.

ما مادران سال های سال تنها یک خواسته داشتیم و آن حق ارتباط با فرزندانمان بود اما رهبران مجاهدین خلق مانع از آن شدند. از شما درخواست می کنم تا از همه ظرفیت های خود برای مهیا کردن ورود ما خانواده ها به آلبانی و وادار کردن مجاهدین خلق برای برقراری این ارتباط استفاده نمایید. خواهشمندیم دیگر اجازه ندهید دست این سازمان برای نقض اولیه ترین حقوق انسانی اعضای خود، از جمله حق ارتباط با خانواده، باز شود.

ارادتمند
ثریا عبداللهی

نوشته ثریا عبداللهی: مسیر را برای ورود خانواده‌ها باز کنید اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خانم فاطمه محبتی مادر یکی از زنان اسیر سازمان مجاهدین خلق به نام آزاده صبور است که ده ها مرتبه برای ارتباط با دخترش به مقامات آلبانی و حقوق بشری درخواست های نوشتاری و تصویری ارسال کرده است. ایشان بار دیگر برای درخواست ملاقات و یک ارتباط ساده با فرزندش، مقابل دفتر نمایندگی صلیب سرخ در تهران به همراه دیگر مادران چشم انتظار، تحصن کرد تا شاید وجدان های خاموش مقامات صلیب سرخ دری به روی وی باز کنند و تقاضایش را گوش بدهند.

به نوشته انجمن نجات مرکز البرز، خانم محبتی، مادر خانواده صبور سرشار از محبت و صبوری، ۲۳ سال است که هیچگونه ارتباطی با دختر خود نداشته است. سازمان فرقه گرای رجوی به سرکردگی مریم رجوی با شقاوت تمام، جدا از اینکه هرگز به این مادر و دختر اجازه ارتباط نداده بلکه در رسانه بی مخاطب خود این مادر را نامادری خطاب کرده است! مادری که آزاده را بدنیا آورده و همراه دیگر فرزندانش در سایه و پناه خود بزرگ کرده تا سعادت و خوشبختی فرزند خود را ببیند، حال او از دیدار با فرزند محروم است و فرقه ظالم مجاهدین خلق که باعث دوری میان این مادر و فرزندش شده است، ایشان را نامادری خطاب می کنند. سازمان ضد زن و زن ستیز رجوی هرگز احساسات پاک مادرانه را درک نخواهد کرد و چنین احساسات مادرانه ای برای او بی ارزش است.

خانم محبتی مادر آزاده صبور در سخنان خود گفت چه مادر و چه نامادری خطابش کنند دست از تلاش برای ارتباط با جگر گوشه خود بر نمی دارد. این مادر دادخواه و چشم انتظار که عضوی از تشکل مادران دادخواه شهر کرج می باشد به نمایندگی از تمام مادران چشم انتظار با وجود مشکلات جسمی، ساعت ها در مقابل دفتر نمایندگی صلیب سرخ ، خواسته انسانی خود و دیگر پدران و مادران را مطالبه کرد. در انتها، نماینده صلیب سرخ درخواست های مکتوب خانواده ها را دریافت کرد تا پیگیر موضوع شوند.

نوشته حضور مادر آزاده صبور در تجمع خانواده های نجات مقابل مقر صلیب سرخ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این مادر در تجمع خانواده‌های چشم انتظار در مقابل مقر صلیب سرخ با اشاره به این که رنج انتظار، در حال کشتن وی است، از نهادهای حقوق بشری می‌خواهد فقط شرایطی فراهم کنند تا با فرزندش تماس بگیرد.

نمی دانیم فریدون این پیام را خواهد دید یا نه اما به یقین فرقه ضدبشری رجوی به جهت آهِ این مادران در این دنیا تاوان سختی خواهد داد.

نوشته حضور مادر فریدون ندایی در تجمع خانواده های نجات مقابل مقر صلیب سرخ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بی تردید مسیر درخشانی که خانواده‌ها در آن حرکت می‌کنند نیاز به مشارکت بیشتر خانواده های قهرمان دارد تا در سالی که پیش رو داریم بتوانیم رهایی اسیران بیشتری را از زندان های رجوی شاهد باشیم. یقین داریم که انتهای این مسیر پر تلاطم چیزی به جز پیروزی نبوده و با ایمانی که در دلهایمان داریم لانۀ عنکبوتی فرقۀ رجوی را در هم خواهیم کوبید. امیدواریم اسیران گرفتار در این فرقه نیز جنبش باد ربیع را غنیمت شمرده و از خواب غفلت برخیزند.

نوشته پیام نوروزی ثریا عبداللهی، مسئول تشکل مادران، قربانیان فراموش شده فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در متن پیام این خانواده‌ها آمده است:

انتظار برای رسیدن فصل بهار خیلی دل انگیز است به خصوص برای افرادی که چشم انتظار هستند.
بهار، پیام آور عشق، رویش و موسم سرور و آشتی است و به همین جهت خواستنی می باشد، با آمدنش دل ها سرشار از سرور و جان ها معرفت می یابد.

خانواده های عضو انجمن نجات استان اردبیل سال هاست که برای رسیدن بهار خود به انتظار نشسته اند. بهار این خانواده ها سالهاست که به هزار حیلت از آغوش آنان جدا شده و هم اکنون بی صبرانه منتظر حضور سبزشان در کنار خانواده هستند.
این خانواده ها هر سال سفره هفت سین را به امید دیدار با عزیزان خود سبزتر و پر از عطر دعا می کنند تا شاید از رنج سال ها چشم انتظاری و بی قراری رها گردند.

خانواده های انجمن نجات مرکز استان اردبیل و تشکل مادران این استان، فرارسیدن سال ۱۴۰۲ و رستاخیز طبیعت را به تمام این خانواده های چشم انتظار و اعضای انجمن های نجات کشور تبریک و تهنیت عرض نموده و امیدوار است در سال جدید دلبندهای این خانواده ها، با عطر بهار الهی از خواب غفلت بیدار شده و به سوی آنها بازگردد.

بفرمایید فروردین شود اسفندهای ما
نه بر لب، بلکه در دل گُل کند لبخندهای ما

بفرمایید هر چیزی همان باشد که می خواهد
همان، یعنی نه مانند من و مانندهای ما

بفرمایید تا این بی چراتر کار عالم؛ عشق
رها باشد از این چون و چرا و چندهای ما

سرِ مویی اگر با عاشقان داری سرِ یاری
بیفشان زلف و مشکن حلقه ی پیوندهای ما

به بالایت قسم، سرو و صنوبر با تو می بالند
بیا تا راست باشد عاقبت سوگندهای ما
قیصر امین پور

خانواده های عضو انجمن نجات اردبیل

نوشته پیام نوروزی خانواده‌های عضو انجمن نجات مرکز استان اردبیل اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خداوند بزرگ و بخشنده را بسیار شاکریم که عنایت فرمود به واسطه هنرمندان غیور و جوانمردِ میهن عزیزمان، فریاد و بغض در گلو مانده ما خانواده‌های عضو انجمن نجات (خانواده‌های اسیران فرقه رجوی) در یک آوردگاه بین‌المللی شنیده و دیده شود.

این خانواده‌های رنج دیده و مظلوم، در طول چهار سال پشت دیوارهای مقر”اشرف” در برزخ دیاله، حماسه‌ای را در مقابل ابلیس (فرقه رجوی) آفریدند که نماد رویارویی تمامیت حق در برابر باطل بود. بی‌گمان همه عوامل و تهیه کننده‌های “سرهنگ ثریا” در این فیلم، یاور مظلومانی بودند که با تمام وجود در بیابان‌های تفتیده عراق همچون مولایشان اباعبدالله الحسین (ع) ندای “هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنْصُرُنی..” سر دادند.

متاسفانه بسیاری از عزیزان ما ناخواسته و با فریب گرفتار این فرقه ضد خانواده شدند. سران فرقه رجوی اجازه هیچ گونه ملاقات، تماس تلفنی، نامه نگاری و تبادل اطلاعات به خانواده های اعضا را نمی‌دهند زیرا به خوبی می‌دانند در این صورت هیچ کس در آن اسارتگاه فکر و اندیشه نمی‌ماند. این فرقه با گرفتن قدرت اندیشه از عزیزان ما، آن ها را به ماشینی فرمانبر تبدیل کرده که اجازه هیچ گونه ابراز وجودی از خود پیدا نمی‌کنند و راه نجات، جز به دست خانواده و این گونه افشاگری‌ها باز نمی‌شود.

“سرهنگ ثریا” نشان داد عشق واقعی مادر به فرزند چیست و “اشرف مرداب است”؛ سرهنگ ثریا، داستانی واقعی برای عبرت تمام نسل‌هاست، روایتِ یک انحراف که دامنه آن خانواده‌های بسیاری را درگیر و داغدار نموده است.

روایت مادرانه، عاطفی و صادقانه‌ای که ماهیت پلید یک فرقه خطرناک را افشا می‌کند و درصدد آگاهی و بصیرت خانواده‌هاست تا بیشتر مراقب فرزندان و نزدیکان خود باشند.

اشک و آهِ مادران و خانواده های چشم انتظار به خوبی در این فیلم به تصویر کشیده شد و درد دل‌های ما خانواده‌ها که بیش از ۴۰ سال در تلاش بودیم تا حقیقت و بی‌گناهی ما بر همه آشکار شود، به درستی به نمایش درآمد.

سرهنگ ثریا را باید به درستی روایت صداها نیز تعبیر کرد، صداهایی که از ضمیر پاک خانواده‌ به گوش عزیزانشان در آن سوی سیاج‌ها با بلندگوها منتقل می‌شود و چه زیبا کارگردانِ بانوی ایرانی این صداها را به قلب هر بیننده ای کد به کد می‌کند.

قدردان خانم لیلی عاج هستیم که نزدیک سه سال پای صحبت های ما خانواده ها نشست و به سخنان مادرانی که فرقه رجوی فرزندانشان را ربوده است، گوش داد. کسب دیپلم افتخار بهترین کارگردانی فیلم اول و جایزه ویژه وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با عنوان “سیمرغ بلورین گوهرشاد” را به این بانوی با اراده و شجاع از صمیم قلب تبریک عرض می نماییم.

تمام نمادها و صحنه پردازی ها مانند محل اسکان خانواده ها در اشرف، بلندگوها، طبل‌ها، و شعار‌ها همانی بودند که واقعیت داشتند و این تداعی کننده تمام لحظاتی بود که آنجا بر ما گذشت.

به یقین “سرهنگ ثریا” بدون بازی تحسین برانگیز خانم ژاله صامتی به این فیلم ماندگار تبدیل نمی شد. وقتی فهمیدیم این مادر هنرمند در صحنه ای که مقرر بود زمین بخورد، حتی حاضر نشده ابزار ایمن‌سازی در صحنه کار گذاشته شود، ایمان پیدا کردیم نیت الهی پشت این تلاش ها و موفقیت بوده است. از نگاه ما کسب مقام بازیگر نقش اول زنِ جشنواره، شایسته این مادر هنرمند بود که مهر مادری را به زیبایی تمام به نمایش گذاشت. همه ما خانواده ها با اشک های حلقه در چشم از ایفای نقشِ این مادر با غیرت لذت بردیم.

دست‌مریزاد می گوییم به سازمان هنری-رسانه‌ای اوج، بابت خلق این اثر ارزشمند و مجدد تشکر ویژه داریم از سرکار خانم لیلی عاج، کارگردان، بازیگران گرانقدر: ژاله صامتی، وحید آقاپور، حمیدرضا محمدی، دیبا زاهدی، شهروز آقاپور و تهیه‌کننده محترم جناب آقای جلیل شعبانی

امیدواریم باز هم با توجه ویژه، شاهد گسترش نگاه عمیق و هنرمندانه به این حوزه باشیم تا در نهایت با فروپاشی فرقه ضاله رجوی ما خانواده‌های چشم انتظار هم به خواسته خود برسیم. این راه با گریه باز نمی‌شود…

خانواده‌های عضو انجمن نجات (خانواده‌های چشم انتظار اسیران فرقه رجوی):
خانواده‌های حسن‌زاده، مرتضایی، علیزاده، حکیم‌زاده، خیری، پناهی، صمدی، عزیز‌زاده، شعبانی، بشارتی، اسدزاده، خیراندیش، عزیزی، پرویزی، نصیری، هاشمی، زنگنه، رضایی، دولت شاه، نجفی، گل ریزان، نوری، حبیبی، عباسی، کیهان، غلامزاده گلمز، خسروی، نورعبادیان، گشسبی، تقی نژاد، محمد نژاد، حبیب پور، نریمی، بیداری، مطلق، ساجدی فر، غفاری، کاربخش، علویان، کله جویی، الوار، زبیدی، چهارلنگ، کریموند، باوی، غلامحسینی، کوچکی، بارانی، چراغی، ادیب پور، محبت دوست، گویا، کیوکان، جماعتی، صادقی، کامیاب، محبی، قاسمی، هدایتی، فراغ فرهنگیان، ملکی، مفاخری، شاه نسخه، حسین زهی، رحیمی، آسکانی، بارانی، بلوچ، توابع، فدایی، نعمت اللهی، کوه پیما، بهره جو، کوه پیما، ترابی، طالبی، نعمت اللهی، طاهری پور، نعمت اللهی، قهرمانی، محمدیان، شجاعی علی آبادی، اکبرزاده، شعبانپور، فروزنده، حمیدفر، بهشتی، توکلی، مجیدی، ساسانی، عطایی، شکری، رفعتی، رمضانی، هاجری، آغاسی، فنودی، احمدیان، زند، استواری، مرادی، محبی، حیدریان، فتحی زاده، پورعبداللهی، فرخی، فتحی زاده، حیدریان، درویش تبار، جعفری، عبداللهی، سرایی، ترابی، ریگی، سعید فر، آق آتابای، پورترکمانی، میرزایی، اربابی، دهقان، یوسفی، حسن زاده، اکبری، قلی زاده، پور حسن کویخی، حسینی، هوشنگ زاداسماعیل، توکلی، اکبرنیا، یعقوبی، شعبانی، آهنگر، زارع‌زاده‌بغدادآبادی، رضوی‌زاده بهابادی، کارگریان، دهقان، عصمت آبادی، نظری، صباحتی، رضا پور، نیک بخش، قنبری، ولی زاده، قویدل، خواجه نصیر، طائفی، ارسی، ارشادی نمین، فریده پرورش، صحبت زاده، صحت، مهرویه هاشمی، ربیعی، امین عبدلی، علیزاده نیاری، قلی پور، مجردی، مستانه، مهدی زاده، ناظری، نصرتی، فریبا علیزاده نیاری، اسرافیل علیزاده نیاری، عزیز عبدلی، مراد عبدلی، مهدی عبدلی، حضرتی، محمد مهدی زاده، کلام مهدی زاده، جمال مهدی زاده، قربانعلی مهدی زاده، نجیبه رنجبر، کیوان جعفری، صفر یوسفی سادات، صمد یوسفی سادات، کیومرث ناظری، بایرام مستانه، طاوس مستانه، عدالت مستانه، ابوالفتحی، امیر پرورش، یوسف پرورش، زلیخا پرورش، سعید مجردی، ارسطو مجردی، ثریا عبداللهی و صدها خانواده چشم انتظار دیگر که به جهت محدودیت، اسامی آن ها ذکر نشده است.

نوشته پیام تشکر و قدردانی خانواده‌های عضو انجمن نجات از عوامل فیلم سرهنگ ثریا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در پیام ارسالی “طاووس مستانه” از انجمن نجات مرکز استان اردبیل به برادرش آمده است:

“من طاووس مستانه خواهرت هستم. چندین سال است که تلاش می‌کنم تو را ببینم ولی نمی‌توانم. مادر و پدر در این راه جانشان را گذاشتند، مادر عمرش را فدا کرد. برادر جانم بیش از این چشم ما را در انتظار مگذار. آخر آدمی چقدر می تواند چشم انتظاری بکشد و چشمش به راه بماند. خواهش می کنم، قربانت شوم برادر، چه می شود برگردی. آدم خانواده اش را این قدر در انتظار نمی گذارد؛ خواهرش را، برادرش را. همه ما چشم به راه تو هستیم. شب و روز، از تو حرف می زنیم. از دل‌مان خارج نمی شوی. فدای تو شوم، قربانت گردم، خاک زیر پایت می شوم. خودت مرا می شناسی. چندین بار طی سال ها آمدم اشرف، بچه هایم را بی حمایت گذاشتم و آمدم دنبال تو. تو را بیش از حد دوست دارم. ای برادر بیش از این نمی توانم بگویم، التماس می کنم، فقط التماس می کنم به تو که برگردی.

اینجا همه چیز برای تو آماده است، خانه، زندگی. چرا خودت را آنجا زجر می دهی. آدم چگونه راضی می شود که خانواده اش چشم انتظار باشد؟ امیدوارم پیام مرا بشنوی و قبول کنی که برگردی. این خواهش ما را قبول کن.

نوشته نامه خواهر چشم انتظار حمداله مستانه اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گزارش فراق، در متن ارسالی جمعی از خانواده های اسیران فرقه رجوی و اعضای نجات یافته این فرقه، خطاب به “ایوو فریسنگ، نماینده کمیسر عالی آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد در جمهوری اسلامی ایران، “اشتفان پریزنر”، هماهنگ‌کننده مقیم سازمان ملل متحد در جمهوری اسلامی ایران، “علی اشرف مجتهد شبستری”، ریاست دفتر امور بشردوستانه سازمان ملل متحد در جمهوری اسلامی ایران، “نامیگ حیدروف”، رئیس دفتر هماهنگ کننده یونامی در ایران، “زهره الهیان”، رئیس کمیته حقوق بشر مجلس شورای اسلامی آمده است:

خانواده های عضو انجمن نجات اردبیل

سازمان مجاهدین خلق (فرقه تروریستی رجوی) وقتی در عراق بود، صلیب سرخ جهانی تمام مسائل سازمان را پیگیری نموده و هر از گاهی با تعدادی از اعضای این فرقه که تحت بررسی این نهاد بین المللی بودند، دیدار و گفتگو می‌کرد.

وقتی فرقه از عراق به آلبانی نقل مکان کرد و یا بهتر بگویم به اجبار رانده شد، تمامی کارهای مهاجرت را کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل دنبال می کرد تا به سرانجام برسد.

ولی هم اکنون این دو نهاد بین المللی و جهانی کجا هستند و چه می‌کنند؟ آیا فراموش کرده اند تمامی افرادی که در فرقه رجوی هستند توسط آنان ثبت شده و کوچکترین مسائل آنان در آرشیوهای این سازمان ها قابل بررسی است؟ از تصویربرداری، انگشت نگاری و مصاحبه های خصوصی گرفته تا سایر مسائل دیگر.

چرا در حال حاضر از این نهادهای حقوق بشری هیچ اثری در خصوص افرادی که توسط خود این نهادها ثبت شده و برایشان پرونده تشکیل شده است، نیست؟

آیا حقوق بشری که آنان دنبال می کردند و همچنان از آن دم می زنند تاریخ شروع و پایان داشت که دیگر به خاطر اینکه تاریخ مصرفشان به انتها رسیده است مسئولیت هایشان را ترک و دیگر برایشان وضعیت افراد گرفتار در کمپ کاری اجباری “اشرف ۳” و افراد جدا شده از این مقر اهمیت ندارد؟

چرا به هیچ یک از نامه هایی که خانواده ها برایشان می نویسند و درخواست کمک دارند پاسخ نمی دهند؟ در این سالیان انبوهی از پدران، مادران، خواهران و برادران کسانی که در داخل فرقه رجوی هستند نامه نگاری کردند ولی دریغ از یک جواب، دریغ از یک پیگیری و دنبال کردن خواسته این خانواده ها.

سؤال اساسی این است که اگر این سازمان های بین المللی زنده هستند چرا به وظایف خود عمل نمی کنند، اگر قادر به انجام وظایفشان نیستند بهتر نیست که درب دفاتر و نمایندگی هایشان را پلمپ کرده و پی کارشان بروند؟

نکته حائز اهمیت دیگر اینجاست که این نهادها از سازمان ملل بابت حضورشان حقوق دریافت می کنند، این حقوق توسط کشورهای جهان به حساب سازمان ملل ریخته می شود تا آنان بتوانند پاسخگوی نیازهای جامعه بشری در خصوص “حقوق بشر” باشند، اما گویا حقوق بشری که آنان دنبال می کنند از نوع و جنس دیگری است و کشورها و افراد خاصی را در بر می‌گیرد!

قدر مسلم حقوق بشری که برخی از نمایندگی این نهادها دنبال می‌کنند کاملا تبعیض آمیز است و گویا این چارچوب ها منطبق با شرایط خانواده هایی که در جستجوی فرزندان خود در ایران هستند نمی باشد.

عواملی که موجب شده است این سازمان ها از پاسخگویی طفره بروند و به مسئولیت های خود نپردازند را در دو محور زیر می توان جستجو کرد:

۱- ورود برخی کشورهای سلطه گر مانند آمریکا و رژیم صهیونیستی به سیاست های اجرایی این نهادی های بین المللی

۲- نفوذ عوامل فرقه تروریستی رجوی در این سازمان ها با پیشنهاد های مالی وسوسه انگیز

فرقه رجوی در هر دو مورد، موفق عمل کرده و از دو زاویه وارد تصمیم گیری های این سازمان ها می شود. صلیب سرخ که بهانه می آورد رهبران سازمان مجاهدین با صلیب سرخ جهانی هیچ همکاری نمی کنند، از سویی می گویند افرادی که در داخل کمپ “اشرف ۳” واقع در آلبانی هستند مشمول شرایط جنگی نمی باشند و از مسئولیت های صلیب سرخ خارج است!

بر اساس شهادت نجات یافته های فرقه رجوی، سفارت آمریکا در آلبانی به شدت در خصوص تصمیم گیری های کمیساریای عالی پناهندگان دخالت کرده و به دولت مردان آلبانیایی دستور داده که کاری به سازمان مجاهدین و رهبران آن نداشته باشند، اما در عین حال چندی پیش وزارت خارجه آمریکا صراحتا بیانیه ای صادر کرد و گفت که مطلقاً در امور سازمان مجاهدین خلق دخالتی نداشته و آنها را حمایت نمی کند! در حالی که تمام شواهد عکس این را ثابت می کند.
بی سبب نبود که حدود سه سال پیش کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان آلبانی به افراد جدا شده در این کشور گفت که دیگر در امور آنان نمی تواند وارد شود و به طور ناگهانی تمامی ارتباطات خود را قطع کرد. تنها توصیه ای که به افراد جدا شده در آلبانی کردند این بود که برای تأمین هزینه های خود بهتر است به سازمان مجاهدین مراجعه نمایند!

از آن به بعد بود که توطئه های زیادی شکل گرفت، توطئه هایی که نقشه آن از سوی رهبران جنایتکار فرقه رجوی کشیده شد و توسط بخشی از پلیس فاسد آلبانی به اجرا در می آید.

اما نهادهای بین المللی بدانند، خانواده، اولین کانون حقوق بشر جهان تا آخرین لحظه وجود و توان، پیگیر حقوق از دست رفته خود و عزیزانش خواهد بود و این کارزار تا حصول نتیجه ادامه دارد.

نوشته علت مسئولیت‌ناپذیری نهادهای حقوق بشری در مورد آلبانی را بیان کنید اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مادر چشم انتظار اردشیر صحت از انجمن نجات مرکز استان اردبیل اظهار داشت: رجوی ملعون در حالی ما را از نعمت دیدار با عزیزان خود محروم کرده است که خود به تمام روابط بی بند و بار ادامه می دهد و هر عمل دل خواه را برای خود حلال می داند.

مهرویه هاشمی، مادر اردشیر صحت

وی با اشاره به این که من دو فرزند پسر و یک دختر دارم افزود: اردشیر فرزند اول من بود که هم اکنون بیش از ۳۰ سال است خانواده خود را ترک کرده و ما را در غم دوری و فراق خود تنها گذاشته است.

مادر اردشیر گفت: پسر کوچک من و برادر اردشیر سال ها پیش درگذشته و به دنبال آن پدر خانواده را نیز از دست داده ام و در این وضعیت تنها امید من دیدن روی پسرم است. ایشان ادامه داد: من هم اکنون در شرایطی هستم که فقط به امید دیدار فرزندم زندگی می کنم و در این راه تا پای جان از هیچ تلاشی خسته نخواهم شد.

این مادر داغدار و چشم انتظار تصریح کرد: متأسفانه بارها به مجامع بین المللی در این رابطه نامه نوشتیم ولی گویا این مجامع و نهادها نیز چشم خود را به روی جنایت های این فرقه کثیف و رجوی خائن بستند.

نوشته گفتگوی انجمن نجات اردبیل با مادر اردشیر صحت اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اعضای انجمن نجات استان اردبیل خطاب به”وولکر تورک” کمیسر عالی حقوق بشر در سازمان ملل متحد نوشتند: بر چه اساسی هم اکنون افرادی که پس از سال ها با رنج و مشقت توانسته اند از سازمان مجاهدین خلق نجات یابند و تشکیل خانواده بدهند باید بی هیچ توضیح و دلیل قانع کننده ای در وضعیت بلاتکلیفی و بی هویتی در بازداشت در شرایط سخت به سر ببرند!

این افراد خواستار این شدند که کمیساریای عالی حقوق بشر در سازمان ملل متحد هر چه سریعتر به موضوع نقض حقوق بشر این افراد در آلبانی رسیدگی کرده و اقدامات لازم جهت آزادی آن ها را انجام دهد.

متن کامل نامه به شرح زیر است:

جناب آقای “وولکر تورک”
کمیسر عالی حقوق بشر در سازمان ملل متحد

ما جمعی از خانواده های اسیران سازمان مجاهدین خلق و افراد جداشده آن از کشور ایران، استان اردبیل هستیم که لازم دانستیم یک موضوع مهم با عنوان نقض و سلاخی حقوق بشر در کشور آلبانی را به اطلاع شما برسانیم.

بیش از دو ماه از زندانی شدن غیرقانونی شش تن از جداشده های سازمان مجاهدین خلق (فرقه تروریستی رجوی) به نام های آقایان حسن حیرانی، احسان بیدی، غلامرضا شکری، علی هاجری، مهدی سلیمانی و حسن شهباز توسط دولت آلبانی گذشته است.

بر اساس منشور سازمان ملل متحد ماده ۲ تا ۹، هر انسانی مختار به تعیین حق سرنوشت خویش، حق انتخاب محل سکونت، نوع ارتباطات، مسافرت و زندگی آزاد است و نباید مورد توقیف، حبس یا تبعید خودسرانه قرار بگیرد اما متأسفانه سازمان مجاهدین خلق (فرقه تروریستی رجوی) در همدستی با برخی مقامات آلبانی و دولت های غربی مانع زندگی آزاد و دستیابی حقوق اولیه برای اعضای جداشده خود می‌شود.

از شما کمیسر عالی حقوق بشر در سازمان ملل متحد می‌خواهیم یاریگر ما باشید تا این افراد بی گناه نزد همسران، فرزندان خویش برگردند و روند طبیعی زندگی را پیش بگیرند.

ما خانواده ها بیش از ۴۰ سال است بر اثر دوری و بی اطلاعی از فرزندان خود در رنج و عذاب به سر می بریم. سران سازمان مجاهدین خلق در آلبانی اجازه هیچ گونه ملاقات، تماس و حتی ارسال نامه به ما نمی دهند و ما از هر گونه ارتباط و کسب خبر از عزیزان خود محروم هستیم.

۴۰ سال بی خبری رنج و عذابی است که بسیاری از مادران و پدران را از پا درآورده. بسیاری از این افراد در حسرت دیدار با عزیزانشان از دنیا رفتند.

شما مجریان قانون و حامیان حقوق بشر هستید، حالا ما می خواهیم بدانیم بر چه اساسی هم اکنون افرادی که پس از سال ها با رنج و مشقت توانسته اند از سازمان مجاهدین خلق جدا شده و تشکیل خانواده دهند باید دوباره با همدستی دولت آلبانی زندانی شده و در وضعیت بلاتکلیفی و بی هویتی به سر ببرند.

از شما درخواست داریم بدون در نظر گرفتن ملاحظات سیاسی، در اقدامی انسان دوستانه به ندای وجدان خود گوش فرا دهید و به دردهای مادران و پدران سالخورده فکر کنید، به همسران و فرزندان بی گناه آنها بیندیشید و تنها خداوند را در نظر بگیرید.

ما منتظر هستیم تا درباره این پرونده با اقدام سریع و فوری به غم ها و آلام ما پایان دهید و برای آزادی این انسان های بی گناه که همگی مانند فرزندان ما هستند، تلاش کنید.

نوشته نامه جمعی از خانواده‌های اسیران مجاهدین خلق به کمیساریای عالی حقوق بشر اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در نامه اعتراضی خانواده های اسیران فرقه رجوی از استان اردبیل، آمده است:

از حدود یک ماه پیش پلیس آلبانی در یک اقدام ناعادلانه و در تبانی با فرقه رجوی شش تن از جدا شدگان بی پناه را در تیرانا بازداشت و به کمپ پناهندگان منتقل نموده است. این افراد عبارتند از: حسن حیرانی، غلامرضا شکری، احسان بیدی، حسن شهباز، علی هاجری و مهدی سلیمانی که پلیس مهاجرت و امور مرزی آلبانی همراستا با اعمال ضد بشری فرقه انواع محدودیت ها را برای آنان ایجاد کرده است.

لازم به توضیح است که سه تن از این افراد اخیرا تشکیل خانواده دادند و جداسازی بی رحمانه این افراد از خانواده هایشان رفتاری به غایت ضدحقوق بشری است. فرقه رجوی با این اقدام شنیع نشان داد که چه میزان از جدا شدگان و نام خانواده وحشت دارد. آن ها علی رغم این همه عربده کشی برای آزادی و دمکراسی به پای عمل که می رسد تحمل شنیدن صدای هیچ مخالفی را ندارند.

مریم قجر سرکرده کنونی فرقه رجوی با پرداخت رشوه های کلان، پلیس آلبانی را مجبور به چنین اقدامات ضدبشری کرده است و این اقدام بسیار دردناک و نگران کننده از یادها نخواهد رفت. همین چند وقت پیش بود که دولت آمریکا در بیانیه ای عجولانه به دروغ ادعا نمود از سازمان مجاهدین حمایت نمی کند و اعمال آنها را غیر دمکراتیک دانست اما در عمل می بینیم که دولت دست نشانده آلبانی به دستور غربی ها و به خاطر خوش خدمتی چگونه چند مخالف فرقه رجوی را تحت فشار قرار داده و زندانی می کند.

به این بدبخت های وطن فروش، عجوزه فرقه و شوهر همیشه فراریش باید گفت این همه گنده‌گویی و لاف و گزاف‌تان همین بود؟ بابا چشم آسمان را کور کردید. در فضاحت مجاهدین همین بس که از ایران گرفته تا اروپا هرجا هم تجمعی هست لگدی نثار فرقه رجوی می کنند. رجوی ها در عمل نشان دادند از پس چند عضو جدا شده خود برنمی آیند. گروهی که بیش از ۴۰ سال است زندگی اعضای خود را به بند کشیده و آنها را از دنیای ارتباطات و تماس با دنیای بیرون و خانواده محروم کرده و آنها را در دهکده ای امنیتی محبوس نموده حالا نمی تواند زندگی آزاد حتی ۱۰ نفر را تحمل کند.

ما خانواده ها و اعضای جدا شده خواستار تشکیل کمیته ای بین المللی برای شنیدن صدای زندانیان در آلبانی و رسیدگی به زندگی آنها درکشور آلبانی هستیم و از آنها می خواهیم در برابر دیکتاتوری و اعمال غیر انسانی فرقه رجوی کوتاه نیامده و از وضعیت درون کمپ های سربسته فرقه بازرسی به عمل آورند. خانواده های اسیران فرقه رجوی همچنین به شدت نگران احوال عزیزان خود هستند و این حق مسلم اطلاع از شرایط و ملاقات را تا حصول نتیجه نهایی پیگیری خواهند کرد.

نوشته اعتراض خانواده‌های انجمن نجات اردبیل به حبس غیرقانونی نجات یافته‌ها در آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.