علی جان مدت زیادی است به چند دهه میرسد که از تو بی خبر میباشیم و این موضوع نگرانی زیادی را بین ما برادران و خواهرانت بوجود آورده است و این بی خبری کابوسی برای همگان شده است .

برادر کوچکم ! نمیدانم در چه وضعیتی هستی و احوالت چگونه است آیا در تندرستی کامل بسر می بری و از لحاظ روحی و فکری خوبی یا نه ؟

ما در اینجا در حال گذران روزگار بوده و هر کسی به همراه خانواده خود دارای چندین فرزند و نوه هستند و هر خانواده برای خود در رابطه و به رفت و آمد مشغول می باشند و تنها جای خالی در بین همه جای تو و نبود خانواده ای از تو در فامیل می باشد .

نمیدانم پیام ما به تو می رسد و نمیدانم آن را اگر بخوانی چه حسی خواهی داشت اما ما اگر از تو خبری داشته باشیم بسیار خوشحال و پیگیر خواهیم شد و دوست داریم تو را در کنار خود دیده و با هم باشیم .

ما منتظر خبری و احوالی از تو هستیم و منتظر دیدنت ، حال ما خوب است از تو خبری نداریم ، حال ما را خوب کن .

علی احمد ابوالفتحی

احمد ابوالفتحی

نوشته پیام احمد ابوالفتحی به برادرش اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

هنوز مهاجر کوچولوی من به خانه برنگشته و من چندین سال چشم به راه و چشم به درب خانه منتظر تا دوباره صدای زنگ به صدا درآید و من مادر چشم انتظار درب را باز و بگویم کجا بودی چرا اینقدر دیر کردی؟ مگر نمیدانی مهمان داریم و کلی کار؟ و تو دخترک بازیگوش با لبخند بگویی: نگران نباش الان همه کارها رو انجام میدهم، بنشین و تماشا کن .

ژیلای مهربان، ژیلای نازنین بدان گرد پیری بر روی چهره ام نشسته و توان جسمانی ام کم و سوی چشمانم کم فروغ تر و نیاز است که بیایی و مرا در آغوش بگیری و بگویی نگران نباش، من هستم و تمام کارهایت را انجام میدهم. برو بنشین و تماشا کن .

چند روز گذشته احساس کردم در آن اتاق دیگر بودی و من سراسیمه به آنجا رفتم، ندیدمت ! بطرف قاب عکسی که از تو بجا مانده، رفتم. آن را در آغوشم گرفتم و شروع به نجوا با تو کردم. از دلتنگی هایم، از فراق و جدایی و آخر از تو ناراحت شدم، مگر میشود دخترکم اینگونه باشد که از مادرش خبری نداشته باشد؟ مگر میشود دخترکم بی احساس شده باشد؟ مگر میشود دخترکم دلش برایم تنگ نشده باشد و یادی از من نکند ؟ و سئوال های دیگر …

نه این افکار اشتباه می باشند. ژیلای من این طور نبود و نیست! حتما نمیگذارند با من تماسی داشته باشد! نمیگذارند بفکر مادرش باشد! نمیگذارند بفکر خواهرانش باشد! نمیگذارند تنها باشد و به ما فکر کند !! من ژیلا را میشناسم ، او اینگونه نبوده و نیست .

حالا که دوباره سال نو شروع شده و همه در تلاش برای زندگی و شروعی جدید هستند من نیز با یادی نو و امیدی جدید سال را شروع کرده ام ، امید به بازگشت تو و امید به رهایی دخترکم ژیلا .

منتظرم امسال صدای تو را بشنوم ، منتظرم امسال روی قشنگت را ببینم ، منتظرم امسال در کنارت بنشینم و دست در موهای قشنگت برده و آنان را لمس و بو کنم و زندگی را دوباره احساس کنم .

مادر چشم انتظارت عذرا حسینی

نوشته نامه مادر فروزنده (ژیلا) کاکاوند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این مادر گرامی همراه با دیگر پسرش علی آقا فرجی چندین بار به درب پادگان اشرف رفت و خواهان ملاقات با فرزنداش شد که هر بار با کارشکنی و ممانعت سردمداران مجاهدین خلق مواجه و ناامیدانه به خاک وطن مراجعه نمودند و این گونه با فراق دیدار فرزندانش سر بر تربت خاک نهاد .

آه و نفرین این مادر تا ابد بر تارک این گروه باقی خواهد ماند . انجمن نجات لرستان این فقدان را به خانواده محترم فرجی تسلیت و برای آن مادرعزیز و محترم علو درجات و برای بازماندگان صبر جلیل از خداوند منان خواستار است.

نوشته پیام تسلیت به مناسبت درگذشت مادر عباس و اصغر فرجی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

از آنجایی که گروه تروریستی مجاهدین برای ماندگاری نیروها با وعده های پوشالی و با فریبکاری و دست به دامن امپریالیسم و صهونیست ها شدن، سعی در ماندگاری شما دارد و با نیرنگ و خدعه هر بار با شعار سرنگونی و با ترسیم تابلوهای گول زننده سعی دارد از ریزش نیروها جلوگیری کند و میدانم که شما با دنیای بیرون قطع و هیچ دسترسی به اخبار خارج از تشکیلات ندارید، اما امیدوارم که بدانید و به آن نقطه برسید که گامی برای رسیدن به دنیای رها و آزاد برداشته و تلاش خود را بنمایید تا هرچه زودتر به دنیای آزاد رسیده و طعم واقعی زندگی و آزادی را بچشید .

منتظر شما در این سال جدید با گام های جدید شما در راه آزادی هستیم.

اردشیر درویشی

نوشته پیام اردشیر درویشی به دوستان سابقش در اسارتگاه مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نمیدانم مشغول به چه کار هستی و ایام را چگونه بسر می‌بری؟! اما میدانم که در نهانت شوری است برای زندگی و ورزش را ادامه می‌دهی. شاید در حسرت یک فوتبال ناب با دوستان قدیمی باشی.

مدت‌های مدیدی است که از شما خبری ندارم. دلخوش به آن هستم که هر چه زودتر خبری از رهایی ات را بشنوم و بتوانم گپی دوستانه با شما داشته باشم و یا مانند قبل در کنارت نشسته و با هم کل کل فوتبالی داشته باشیم.

علی جان من و تو در اکثر اوقات در یک تیم بازی می‌کردیم و همبازی‌های خوبی برای هم بودیم. یادت است که تو همیشه تک‌روی می‌کردی و ما به شوخی می‌گفتیم علی فردیتت زیاد است و تو قبول نمی‌کردی؟ اما همیشه در بازی‌ها ما می‌بردیم و فردیت تو به نفع هم تیمی‌هایت می‌شد.

داش علی!

می‌دانم خانواده‌ات بسیار پیگیر هستند و نگران احوالت در داخل سازمان. بیا و باز تک‌روی داشته باش و خود را از قیود این گروه ضد بشر رها کن و در دنیای آزاد به زندگی ادامه بده. جای تو در آنجا نیست و خصلت ورزشکاری‌ات نشان می‌دهد که می‌توانی. من نیز این مشی و خصلت را در تو حس کرده و امید دارم هر چه زودتر تو را دیده و باز هم فوتبالی دوستانه داشته باشیم.

من و خانواده‌ات منتظر هستیم و امید داریم که این انتظار به درازا نخواهد انجامید.

اسحاق الماسی

نوشته برای رهایی از روحیه ورزشکاری ات کمک بگیر اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

زمان زیادی است که از تو خبری ندارم اما همیشه پیگیر بوده و منتظر می باشم، منتظر خروجت از سازمان و شنیدن صدای گرمت و یا عکسی جدید از روی مبارکت .

عباس جان همیشه خاطرات ما را به هم پیوند می زند و من نیز با آنان سرگرم و گاها با بعضی از آنها به خنده افتاده و مسرور می شوم، یکی از آن خاطرات که همیشه موجب خنده من میشود مربوط به دوره تکاوری در آنجا بود که ما با هم بودیم و در جایی باید پشتک وارو میزدیم و مسیر را طی میکردیم اما تو اصلا بلد نبودی پشتک بزنی و نمیدانستی چطور انجام بدهی و این سردرگمی و ناشی گری درانجام ندادن آن خنده همه گروه را به همراه داشت و ما کلی با این حرکتت خندیدیم و با تو شوخی کردیم.
عباس امیدوارم که هرچه زودتر با یک حرکت خوب، با قدرت و خواستن، خود را از قید و بند این گروه رها کنی.

عباس جان من الان دارای زن و فرزند می باشم و افسوس میخورم چرا زودتر جدا نشدم و عمرم را در آنجا تلف کردم .میدانم مادر پیرت در انتظارت می باشد و برادر و خواهرانت نیز منتظرند! فقط یک خواستن و حرکت به جلو را میخواهد که با شناختی که از تو دارم میدانم میتوانی و انجام خواهی داد. به امید دیداری مجدد در دنیای واقعی .

اسحاق الماسی

نوشته نامه اسحاق الماسی به دوست قدیمی اش عباس فرجی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

وجود سابقه مذهبی در جامعه ایران و پایبندی سنتی مردم به اسلام موجب گردید سازمان مجاهدین خلق در بدو تاسیس اسلام را به عنوان گفتمان اصلی خود معرفی و اعتماد جریان مذهبی جامعه را به خود جلب نماید، اما با گذشت ایام و نبود پشتوانه دینی در افراد رده بالای سازمان و ضربه کاری ساواک در سال 50 و سپس بازداشت و محاکمه و اعدام اعضای مرکزی و اصلی، سازمان دچار تحول در اعتقادات خود گردید.

با این تغییرات جریان های مبارز مذهبی در جامعه اعلام موضع نموده و خط خود را از آنان جدا نمودند اما تعدادی از اعضا سازمان تلاش نمود مقبولیت خود را بین مردم حفظ کرده و خود را مسلمان و خط خود را جدا از افراد مارکسیست اعلام نمایند .

این ایام که مصادف با پیروزی انقلاب اسلامی، سازمان مجاهدین خلق با استفاده از فضای سیاسی روز فعالیت های خود را گسترش داد و با سرنگونی شاه و پیروزی انقلاب خود را صاحب انقلاب معرفی و خواهان سهم اساسی از تمامیت انقلاب اسلامی شدند که با درک درست آیت الله خمینی و زعامت وی در پیشبرد انقلاب و طرد این گروه از طرف مردم و انقلابیون و منزوی گشتن اعضای آن توسط مردم چیزی نگذشت که ضدیت خود را نشان داده و به کارشکنی در روند انقلاب پرداختند و رودرروی آیت الله خمینی و مردم ایستادند. سازمان مجاهدین در ابتدای انقلاب چون با مشی انقلابی مردم ایران همخوانی نداشتند با شیوه منافقانه خود را همسو نشان داده و به تدریج با کمک عوامل خود سعی در نفوذ در ارکان حکومت نوپا داشتند و در مقطعی نیز با همراهی بنی صدر بعنوان رئیس جمهور بدنبال مصادره انقلاب بودند اما با هوشیاری مردم و مسئولین چهره منافقانه آنان برای عموم مردم اشکار گردید. نتیجه آن شد که در خرداد سال 60 بطور رسمی علیه حکومت تازه تاسیس جمهوری اسلامی اعلام جنگ مسلحانه کردند که حاصل آن درگیری شدید سازمان با مردم و اقدامات تروریستی بعدی شد.

این ترورها و آشوب ها در شرایطی بود که کشور درگیر جنگ تحمیلی بود و گروه مجاهدین خلق در این شرایط بجای همراهی با انقلاب و مردم در دفاع  از کشور با رفتن به کشور متجاوز یعنی عراق و قرار گرفتن در کنار دشمن بعثی رسما به یک گروه مزدور و بیگانه تبدیل گشتند و این عاقبت گروهی بود که در بدو تاسیس بدلیل عدم پایبندی به اصول اسلام و التقاطی بودن ایدئولوژی در ورطه گمراهی و ضلالت فرو رفته و سازمانی که شعار محوری آن مبارزه به امپریالیسم آمریکا بود هم اکنون در دامان آمریکا و با حمایت آمریکا به مقابله مردم و وطن مشغول می باشد.

غلامعلی میرزایی

نوشته مجاهدین در مقابل انقلاب مردم ایران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سلامی به گرمای روزهای گرم اسارت در اردوگاه های عراق

سلامی گرم به اندازه اشتیاق دیداری دوباره و در آغوش کشیدن برادری عزیز

هوشنگ جان یاد تو و روزهایی که با هم بودیم هیچگاه از ذهنم فراموش نمی گردد و این را بدان همیشه خاطرات و با هم بودنمان را مرور نموده و با آن خاطرات ایام را بسر می برم .

اگر از خاطرات بگویم بسیار زیاد می باشد ولی الان که این نوشتار را مینویسم به یاد شبی افتادم که مبادله اسرا بود. در ساعت 12 شب. من و تو و محسن شجاعی در محوطه لشکر 27 اشرف در کنار هم نشسته بودیم و منتظر، تک تک صدا میزدند و ما را میخواستند و ای کاش همان موقع تصمیم میگرفتیم تا با هم از این تشکیلات جدا و خودمان را رها میکردیم.

کاش پرواز میکردیم و اینگونه جوانی و عمر خود را تلف نمی نمودیم و ای کاش شما نیز تصمیم اصلی زندگی را بگیرید و خود را رها سازید .

هوشنگ عزیز، اینجا خواهر و برادرانت بسیار پیگیر شما هستند و من از نزدیک میبینم چگونه در فراقت می سوزند. اما این امید در وجودشان زنده است که بزودی تو را در آغوش کشیده و دوباره در کنار هم ایام را به خوشی بگذرانند .

گل پسر بروجردی! یار غار، هیچوقت برای رهایی دیر نیست ، بیا که بسیار کسان دلتنگ و منتظر تو می باشند .

غلامعلی میرزایی

نوشته نامه غلامعلی میرزایی به دوست سابقش هوشنگ گودرزی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

محسن جان آیا هنوز سیگار وینستون مقوایی میکشی؟ آیا بیاد داری از خانواده خود صحبت میکردی و از انسانیت و شجاعت آنان، درست میگفتی خواهرت بسیار پیگیر شما می باشد، همچنین برادرهایت جویای حالت هستند و منتظر برگشت شما.

دوست عزیز خوب میدانی که ماندن در آنجا چقدر بی ارزش است. پس دیگر جای درنگ نبوده و زودتر شرایط رهایی را فراهم کن و از این قفس رها شو که همه منتظرند، دنیای آزاد به شما سلام می کند.

دوست قدیمی شما غلامعلی میرزایی

نوشته پیامی برای هم استانی خوبم محسن شجاعی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

یلدا آیینی است کهن، پلی میان نسل ها، صدای خنده کودکان با خاطرات بزرگترها و قصه های کهن که دوباره جان میگیرد. انار با دانه های سرخ نماد دل هایی است که در کنار یکدیگر می تپند، هندوانه گرمای تابستان را در دل زنده می کند و خواندن غزل های حافظ ما را به سفری از عشق و عرفان و شکر گذاری می برد.

یلدا به ما میگوید کنار هم از هر تاریکی گذر خواهیم کرد و باید با هم باشیم و مهربان. اما گروه هایی همچون مجاهدین خلق تلاش میکنند این آیین ملی را برای اهداف تبلیغاتی و قدرت طلبانه خود به کار بگیرند آن هم بوسیله همان کسانی که فرزندان همین خاک و مردم هستند و سالها با این سنت بزرگ شده و خاطراتی از آن دارند.

خود من که سالها در این گروه بسر بردم شاهد بودم که چگونه سازمان از همین افراد نگون بخت استفاده ابزاری نموده و همین نفرات دعا میکردند که ایکاش این چنین شبی فرا نرسد و یا زودتر خاتمه یابد تا از این همه فشار روحی و جسمی که به مدت چندین هفته به درازا می کشید رهایی یابند.

سازمان برای تبلیغات خود و وانمود کردن به اینکه ما هم این سنت را گرامی میداریم و یا برای سرگرم نمودن اعضای خود بیشترین فشار را بر روی اعضا اجرا کننده می آورد تا نهایت بهره را ببرد.

این اعضا خود اسیر دست سران فاشیست تشکیلات بودند و سازمان با این ترفند ذهنشان را از دنیای آزاد و خانواده دور و به نوعی به بیگاری کشانده و در آخر الامر خواهر مسئول اظهار میکرد کارتان بد نبود!

مثلا اول تعدادی را بعنوان برگزار کننده این مراسم انتخاب و سپس تعدادی را تحت الامر آنها قرار میدادند و در اولین قدم موضوع حسادت پیش میامد و بدنبال آن انتقاد از نفرات و اظهار کم کاری برای نفرات و فشار روحی و روانی به آنان و این در حالی بود که هنوز هیچ امکاناتی در نظر گرفته نشده بود، حال بعد از چند بار مراجعه و بردن طرح ها برای جشن یلدا بایستی توسط خواهر فلانی اوکی شود و همیشه طرح ها رد و باید چندین مرتبه طرح جدید می دادی تا خواهر اوکی بدهد و بعد اتفاق می افتاد که چند بار نفرات تغییر میکردند و از قبلی ها در نشست انتقاد می شد که شما اصلا ضد هستید و زمان سازمان را هدر دادید و این یعنی همان عقب انداختن سرنگونی!

و این نشست ها و انتقاد ها موجب اختلاف بین نفرات و بنفع تشکیلات تمام میشد زیرا نفرات با هم محفل نداشته و به هم اعتماد نمی کردند و مضحک تر این بود که در آخر سر همان طرح اولیه با مقداری جابجایی بنام خواهر( ایکس ) تمام میشد.

در کلیات اگر بخواهم در یک جمله خلاصه کنم نفرات حاضر بودند هیچ جشنی در کار نباشد چون بقول معروف هم چوب را میخوردند و هم پیاز را و شب یلدا به پایان میرسید در حالی که عده ای با تحمل این همه فشار روحی و جسمی آن را اجرا و منتظر بودند تا در نشست بعدی چه پیش خواهد آمد.

غلامعلی میرزایی

نوشته شب یلدا در مناسبات مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

آنها را در شعار نماد مقاومت مینامند اما به محض پیوستن این افراد به تشکیلات آنها را به ابزاری برای کنترل و سپس به تخریب شخصیتشان می پردازند. زندانی آزاد شده در سازمان مجاهدین با این تصور وارد سازمان می شود که بعد از تحمل زندان مورد احترام قرار گیرد و به او مسئولیتی در خور داده شود اما در سازمان مجاهدین واقعیت چیز دیگری است!

ابتدا بازجویی و سوء ظن به جای احترام و اعتماد ، اولین پرسش “چه کشیدی؟” نیست. بلکه چطور آزاد شدی و این آزادی آغاز اتهام می باشد. من خود شاهد بودم نفری که در سال 53 زندانی سیاسی بود و در سال 60 نیز دوباره در رابطه با سازمان زندانی شده و بعد از چندین سال آزادی، به سازمان در عراق پیوسته بود چه رفتاری با او کردند و در نشستی مهوش سپهری چه اتهاماتی را وارد کرد تا شخصیت وی را خرد نماید و این فرد در آن نشست گفت : من فکر کردم بیایم اینجا مورد تحسین و محبت قرار میگیرم ولی حال نه آن اجرا شد بلکه تمام مارک هایی که خودتان خواستید به من زدید و هیچگونه احترام و مسئولیتی به من داده نشد. ( ولی الله مرادی با نام مستعار میثم ) که بعد از آن نشست دیگر خبری از او نشد .

در مورد اسیران پیوستی به سازمان نیز این رفتار خشن تر بود و اسیری که سالها در اردوگاه بعثی زنده مانده و به این تشکیلات پیوسته بود به جای همدلی با اتهام نفوذی مواجه و زنده ماندن وی سند خیانت تلقی می شد . اذیت های بی پایان، پرونده سازی بی مدرک و نهایتا شخصیت را مورد هدف قرار دادن به رفتار روزانه تبدیل شده. وی را بدهکار دایمی و از آن لحظه به بعد هر اعتراضی می شد ناسپاسی و هر سوالی انحراف و هر استقلال رای نشانه دشمنی لقب می گرفت .

این سازمان قهرمان سازی در بیرون و متهم سازی در درون را برای اسیران و زندانیان گذشته سر لوحه قرار داده و با این ترفند شخصیت افراد را تحقیر و از گذشته علیه آنان استفاده می کرد تا همیشه مطیع بمانند و خود را وامدار این فرقه دانسته و جای هیچ اعتراضی نباشد.

تشکیلاتی که از رنج انسان برای خود سود می برد نه آزادی خواه است نه عدالت طلب بلکه صرفا زندان را باز تولید می کند و اینبار با نام آرمان.

غلامعلی میرزایی

نوشته افشای تخریب زندانیان سابق و اسرای جنگی در سازمان مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مرتضی جان دوست گرامی و خوبم امیدوارم که احوالت خوب و تندرست باشی .

چند روزی است که یاد تو افتادم و به خانواده میگویم مرتضی در کارهای فنی و بخصوص هنری سرآمد و بهترین بود و کارهایش قابل ستایش و اعجوبه ای بود که هنر و ذوقش در این سالها بی مورد هدر رفته و لیاقت وی بسیار بیشتر از آن بود که در داخل سازمان هدر رفت. اما میدانم مرتضی جان آن همه انرژی و وقت را صرف میکنی بیهوده و فقط برای سازمان بوده و قدر و جایگاهت بدرستی معلوم نبوده و اینگونه عمر خود را تلف می کنی.

مرتضی خوب و دوست داشتنی میدانی بر سر دوستانت احمد زارچی ، احمد رضایی و ….چه آمد و چگونه در این سازمان تلف شده و هیچ کسی نیست برای آنها مویه و یادبودی برگزار کند و چه غریبانه از این دنیا بار سفر را بستند ؟ بیا و کمی فکر کن و بدان چه بر سر شما آمده و در کجای زمان مانده اید و چگونه از شما سوء استفاده می شود و نشانی از شما در هیچ کجای زمان و تاریخ نخواهد بود .

من منتظر شما هستم و میدانم روزی شما را در دنیایی آزاد می بینم و باز با هم به گفتگو مشغول می شویم و خاطرات گذشته را مرور می کنیم و افسوس خواهیم خورد از ایامی که گذشت و امیدوار به آینده خواهیم بود.

دوست شما – غلامعلی میرزایی

نوشته پیام غلامعلی میرزایی به دوست سابقش مرتضی قدیمی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مسعود رجوی و دیگر سران سازمان، ظلم ها ی متعددی را در حق ما اعضا روا داشتند. دادگاه محاکمه سران سازمان که آغاز شد از نزدیک روند را رصد میکردیم. بالاخره جایی پیدا شد که بتوانیم احقاق حقوق مان را پیگیری کنیم و آنچه بر سرمان گذشته روایت کنیم.

از طرفی واکنش های رجوی هم بسیار جالب توجه است. دادگاه آنچنان او را به ترس انداخته که سر از گور چند دهه ایش بیرون آورده و خود را به هر در و دیواری می زند. از تهمت به ما جدا شده ها تا …

رجوی بعد از حدود 20 سال و اندی، وقتی که امریکا به اربابش صدام حمله کرد و قبل آن مریم رجوی را به فرانسه فرستاد و همان موقع به یکباره غیبش زد و ما نیروها را در بیابان های عراق رها نمود. حالا باید ببینیم خیانتکار چه کسی است!

ظاهراً شکایت بر حق جدا شده ها که سالیان با تحمل فشار و سرکوب از طریق رجوی به ما تحمیل می شد، بسیار برای رجوی گران آمده که ناگهان سر از قبر بیرون آورده و شروع به مارک زدن کرده و حتی تا حد تهدید به مرگ جلو رفته. این حرف ها البته برای ما تازگی ندارد. در سال 75 در عراق و هتل اهدایی صدام به رجوی در آن نشست ، نفرات قبل که جدا شده بودند در مقابل دیدگان ما حکم اعدام بر علیه شان صادر شد. واقعاً گناه آنها و ما چه بوده است!

چرا در سازمان طلاق اجباری، جدا نمودن زن و مرد و فرستادن بچه ها به خارج از عراق و فروپاشیدن کانون خانواده، ملاقات ندادن به خانواده ها روند معمول بود؟ چرا حتی فرزندی که در سازمان بود حق نداشت پدر و مادر خود را ببیند؟ سرکوب عاطفه ها و سوق دادن به سمت کینه و نفرت، ترساندن نیرو ها با اهرم فشار و خشونت، دادگاه های یکطرفه سازمان بخاطر یک گزارش نویسی و یا حتی ننوشتن گزارش روزانه همه و همه نشان از تشکیلاتی سرکوب گر و مستبد بود که در راس آن رجوی و سران آن بودند.

زمانی که من از سازمان فرار کردم وقتی موبایل را دیدم به خدا قسم نمی دانستم این تلفن است! آیا این ظلم به انسان در این برهه از زمان نیست؟ ببینید رجوی با ما چه کرد و چه جنایتی بر ما روا داشت. گناه من و امثال من قبول نداشتن این ظلم ها و جنایاتی است که بر ما اعمال شده و حال دادخواه آن هستیم.

من را زندانی کردند و مورد شکنجه واقع شدم و به مدت 4 ماه در حبس بودم. چرا؟ چون نمی خواستم همراه با آنان باشم! ما اگر زمانی باشد میتوانیم چندین کتاب قطور از این جنایات و ظلم های این سازمان بنویسیم که چه بر سر ما آمد.

آری بگذار برای جهان و جهانیان آشکار شود و بدانند که چهره اصلی و کاراکتر واقعی رجوی و سران سازمان چگونه پر از جنایت و خیانت نهفته و چه بر سر انسان و انسانیت و آزادی در این سازمان آمده است و ما قربانیان این ظلم آشکار می باشیم که خواهان حق پایمال شده خود و دیگر دوستانمان هستیم.

اردشیر درویشی

نوشته ببینید رجوی با ما چه کرد و چه جنایتی بر ما روا داشت! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نجف جان نمیدانم یادت می آید شبی که عابدین جانباز فرار کرد و فرار وی بنام پرش شیر معروف شد و همان شب برای ما نشست گذاشتن و میخواستن فرار وی را تحت الشعاع موضوعی دیگر قرار بدهند و الکی کسی دیگر را سوژه کردند، من شما را در فرهنگی نظاره میکردم و شما پوزخند میزدید و میدانستید موضوع اصلی فرار عابدین جانباز می باشد و در آن هنگام مژگان مهدوی یک یادداشت برای سهیلا صابر نوشت که مواظب نجف باشید و من آن یادداشت را بعد نشست پیدا کردم و چقدر به آن خندیدیم.

آری نجف جان ، مطمئن باش که سازمان هیچ اطمینانی به ما و امثال ما نداشت و فقط برای کار و سوء استفاده ما را نگه داشته بود. نجف جان ، نمیدانم اطلاع داری الان عابدین در هلند مشغول به زندگی ست و هیچ مشکلی ندارد و راضی از فرار خود می باشد و ایکاش شما هم خود را از قیود و بندهای این سازمان رها کرده و به دنیای آزاد قدم بگذارید که من و خانواده ات منتظر آن روز هستیم و میدانم آن روز خجسته در آینده ای نه چندان دور خواهد بود.

دوستدار شما غلامعلی میرزایی

نوشته پیام غلامعلی میرزایی به دوستش نجف کمالی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

محمود جان، لحظاتی را که در دوران اسارت در اردوگاه های صدام با هم بودیم هیچوقت از یاد نخواهم برد. آن زمان که ما در زیر فشار های روحی و جسمی اسارت بودیم و شما با تعریف های خود ما را شاد و فضای اردوگاه را عوض میکردی و دل های ما را مسرور می کردی فراموش نخواهم کرد.

الان که دور از تو هستم باز با مرور آن زمان بیشتر می فهمم که شما چقدر انسان شریف و دوستی خوب برایمان بودی.

دوست عزیز فکر نکن در اینجا کسی به فکر تو نیست، خانواده ات شما را فراموش نکرده اند و مستمر پیگیر وضعیت تو می باشند و خود شاهد این تلاش برای دیدار و یا تماس و رهایی شما می باشم .

آقا محمود هیچ وقت دیر نیست. زودتر راه رهایی را پیدا کن و از آن چارچوب اسارت خود را رها کن و به دنیای آزاد قدم بگذار که ما منتظرت هستیم.

بیا و دوباره دورهمی را تکرار و خاطرات را مرور کنیم و به دنیای آزاد سلامی تازه داشته باشیم و در کنار خانواده روزهای خوشی را بسازیم.

دوست شما غلامعلی میرزایی

نوشته پیام غلامعلی میرزایی به دوست قدیمی اش محمود ذوالقدر در کمپ آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.