اما چرا خیانت در زمان جنگ تا این اندازه جدی محسوب می‌شود و تاریخ چه نمونه‌هایی از برخورد کشورها با افراد متهم به همکاری با دشمن را ثبت کرده است؟ خیانت در زمان جنگ چیست؟

خیانت در زمان جنگ می‌تواند اشکال مختلفی داشته باشد. از جمله:

– انتقال اطلاعات نظامی یا امنیتی به دشمن؛
– شناسایی و معرفی اهداف حساس برای حملات دشمن؛
– ارسال تصاویر، فیلم‌ها یا اطلاعاتی که به عملیات نظامی دشمن کمک کند؛
– همکاری مستقیم با نیروهای متجاوز؛
– خرابکاری در زیرساخت‌ها و تأسیسات حیاتی کشور.

علت حساسیت این اقدامات آن است که نتیجه آن‌ها تنها متوجه دولت یا نیروهای نظامی نیست، بلکه می‌تواند جان هزاران شهروند عادی را نیز به خطر بیندازد.

حال این سوال پیش می آید که چرا ارسال اطلاعات از مناطق مورد حمله اهمیت دارد؟

در جنگ‌های مدرن، اطلاعات ارزشمندترین سلاح محسوب می‌شود. تصاویر، فیلم‌ها و داده‌های مکانی می‌توانند به طرف مقابل کمک کنند تا میزان موفقیت حملات خود را ارزیابی کند، اهداف بعدی را انتخاب نماید یا نقاط ضعف سامانه‌های دفاعی را شناسایی کند. به همین دلیل، بسیاری از کشورها در شرایط جنگی محدودیت‌هایی برای انتشار اطلاعات مرتبط با عملیات نظامی یا محل استقرار نیروهای دفاعی وضع می‌کنند.

نمونه‌های تاریخی از همکاری با دشمن

1- ویدکون کوئیسلینگ یک سیاستمدار اهل نروژ بود. او بین سالهای ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۳ وزیر دفاع نروژ بوده‌ است. کوئیسلینگ، درطول جنگ جهانی دوم کمک‌های زیادی به نازی‌ها کرد. وی بعد از جنگ به عنوان یک خائن اعدام شد. نام خانوادگی وی در زبان‌های مختلف به عنوان کلمه ای هم‌معنی با خائن استفاده می‌شود.

2- ژولیوس و اتل روزنبرگ زوج آمریکایی که در دهه ۱۹۵۰ به اتهام انتقال اطلاعات محرمانه مرتبط با برنامه هسته‌ای آمریکا به اتحاد جماهیر شوروی محاکمه شدند. این پرونده یکی از مشهورترین پرونده‌های جاسوسی قرن بیستم به شمار می‌رود.

3- همکاری با نیروهای اشغالگر در فرانسه پس از آزادسازی در پایان جنگ جهانی دوم، هزاران نفر به اتهام همکاری با نیروهای آلمان نازی تحت پیگرد قرار گرفتند. برخی به زندان محکوم شدند، برخی حقوق اجتماعی خود را از دست دادند و تعدادی نیز با مجازات‌های بسیار سنگین مواجه شدند.

اما کشور عزیزمان ایران نیز از این موضوع مستثنی نبوده و شاید بیش از هر کشور دیگری شاهد خیانتهای بی حد و حصر عده ای وطن فروش به نام گروه تروریستی مجاهدین بوده که در ادامه بصورت تیتر وار بدان اشاره خواهد شد.

موضوع نقش و عملکرد سازمان تروریستی مجاهدین در دوران جنگ ایران و عراق، یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات تاریخ معاصر ایران است. همکاری با عراق در جنگ و دفاع مقدس هشت ساله مصداق خیانت ملی تلقی شده است؛ تشکیل ارتش باصطلاح آزادی‌بخش، دریافت تسلیحات، پشتیبانی لجستیکی و استفاده از پایگاه‌های نظامی دولت عراق، انجام عملیات‌های مختلف و متعدد نظامی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران از بزرگترین خیانتهایی است که این تشکیلات تروریستی مرتکب شده و به همین مورد نیز بسنده نکرده و در ادامه خیانتهای خویش انتقال اطلاعات و توانایی های نظامی جمهوری اسلامی به دولت عراق در زمان جنگ از دیگر مواردی است که میتوان بدان اشاره نمود و با افشا نمودن اسرار هسته ای و ترور دانشمندان آن خیانت و سر سپردگی را به اوج خود رساندند. هم اینک هم که کشور درگیر جنگ تحمیلی آمریکا و اسراییل است، ارتش سایبری مجاهدین به دنبال پیاده کردن اهداف شوم خود می باشد.

مجازات خیانت در کشورهای مختلف، شدت مجازات خیانت و جاسوسی در کشورهای مختلف متفاوت است، اما تقریباً همه نظام‌های حقوقی این جرایم را در بالاترین سطح جرایم امنیتی طبقه‌بندی می‌کنند. در برخی کشورها مجازات می‌تواند حبس‌های طولانی‌مدت یا حبس ابد باشد.

در بعضی کشورها، به‌ویژه در شرایط جنگی یا برای جرایم خاص نظامی، قوانین امکان اعمال مجازات اعدام را نیز پیش‌بینی کرده‌اند. برخی دولت‌ها علاوه بر مجازات کیفری، محرومیت از حقوق سیاسی و اجتماعی را نیز اعمال می‌کنند.

تجربه تاریخی نشان می‌دهد که در زمان جنگ، کشورها همکاری با دشمن و انتقال اطلاعات حساس را تهدیدی مستقیم علیه امنیت ملی و جان شهروندان می‌دانند. به همین دلیل، قوانین اکثر کشورها برای جاسوسی، افشای اطلاعات نظامی و همکاری آگاهانه با نیروهای متجاوز مجازات‌های بسیار سنگینی در نظر گرفته‌اند. حفظ امنیت ملی در شرایط جنگی تنها وظیفه نیروهای نظامی نیست؛ بلکه آگاهی عمومی، مسئولیت‌پذیری شهروندان و خودداری از انتشار اطلاعات حساس نیز بخشی از دفاع ملی هر کشور محسوب می‌شود.

بررسی قوانین و تجربه‌های تاریخی کشورهای مختلف نشان می‌دهد که صرف‌نظر از تفاوت نظام‌های سیاسی، تقریباً همه دولت‌ها خیانت، جاسوسی و همکاری آگاهانه با دشمن در زمان جنگ را از شدیدترین جرایم علیه امنیت ملی می‌دانند. دلیل این نگاه آن است که چنین اقداماتی می‌تواند مستقیماً جان شهروندان، امنیت نیروهای نظامی و حتی سرنوشت یک کشور در جنگ را تحت تأثیر قرار دهد. به همین علت، مجازات این جرایم در بسیاری از کشورها از حبس‌های طولانی‌مدت تا حبس ابد و در برخی دوره‌های تاریخی حتی اعدام بوده است.

در روزهای جنگ، سربازان در خط مقدم از مرزهای کشور دفاع می‌کنند؛ اما در پشت جبهه، حفظ امانت، مسئولیت‌پذیری و وفاداری شهروندان نیز بخشی از همان دفاع ملی است. تاریخ نشان داده است که گاه یک خیانت کوچک می‌تواند خسارتی به بار آورد که از یک حمله نظامی بزرگ کمتر نباشد.

دشمن بیرونی از پشت مرزها حمله می‌کند، اما خیانت از درون؛ و به همین دلیل ملت‌ها همواره خیانت را از سنگین‌ترین جرایم دانسته‌اند.

تاریخ نشان داده است که کشورها معمولاً دشمن خارجی را پس از پایان جنگ فراموش می‌کنند، اما خاطره کسانی را که در سخت‌ترین روزها به ملت خود پشت کردند، برای نسل‌ها در حافظه جمعی خود نگه می‌دارند.

محمد حسین سعادت

نوشته خیانت و همکاری مجاهدین خلق با دشمن در زمان جنگ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این روز فرصتی است برای قدردانی از میلیون‌ها انسان فداکار و ایثارگر که بی‌ادعا، در دل خطر قدم می‌گذارند تا جان و امید ببخشند. روزی است برای یادآوری اینکه حتی در تاریک‌ترین شرایط، نور همدلی می‌تواند راهگشا باشد. پیام این روز ساده اما عمیق است: انسانیت مرز نمیشناسد.

بهمین مناسبت و بمنظور تجلیل و قدردانی از فداکاری های این نهاد مقدس، مسئول انجمن نجات استان یزد با جناب آقای عشقی مدیر عامل جمعیت هلال احمر استان یزد دیدار و ملاقاتی داشت. در خلال این دیدار گرم و صمیمانه ابتدا روز جهانی و هفته هلال احمر را خدمت ایشان و همکاران خدومشان تبریک گفته و از رشادتها و جانفشانی های همکاران ایشان در سراسر کشور که در جریان جنگ تحمیلی سوم به درجه رفیع شهادت نائل آمده اند با ذکر صلوات یاد شد.

در ادامه این دیدار بمنظور آشنایی هر چه بیشتر مدیر عامل جمعیت هلال احمر استان با انجمن نجات و حیطه فعالیت های آن نسبت به ارائه خلاصه ای از اقدامات و فعالیت‌های انجمن نجات استان از جمله چندین نوبت اعزام خانواده‌ها به عراق (مقابل کمپ اشرف و پایگاه لیبرتی) دیدار با نمایندگان صلیب سرخ در استان و تلاش‌ها برای ارتباط با اعضای در بند تشکیلات مجاهدین (ارسال نامه و مکاتبات توسط هلال احمر و صلیب سرخ جهانی) ایجاد نمایشگاه های مختلف، نشت و هم اندیشی در دانشگاههای سراسر استان با حضور اساتید و دانشجویان و…. پرداخته شد.

وجود اهداف مشابه در انجمن نجات و جمعیت هلال احمر موضوع دیگری بود که به آن پرداخته شد. ضمنا از اقدامات و همکاری سابق بر این هلال احمر با انجمن نجات در خصوص جمع آوری و ارسال نامه خانواده اسیران در بند فرقه تروریستی مجاهدین توسط هلال احمر قدردانی شد و عنوان شد که امید است این ملاقات فتح بابی در خصوص همکاری های بیشتر و موثرتر باشد.

آقای عشقی نیز ضمن تشکر و حضور مسئول انجمن نجات عنوان نمودند که در راستای نیل به اهداف مشابه و مشترک و وظایف بشردوستانه جمعیت هلال احمر و انجمن نجات آماده هرگونه همکاری با انجمن میباشد.

در خاتمه با تقدیم لوح سپاس و اهداء کتاب “گسستن بندها – شیوه های مغزشویی و چگونگی رهایی از آن” مجددا از اقدامات افتخار آفرین جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران و خانواده های انان تشکر و قدردانی شد .

نوشته دیدار اعضای انجمن نجات با مدیر عامل جمعیت هلال احمر یزد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق

با نهایت تأسف و اندوه، یاد می‌کنیم از انسانی شریف و مهربان که با وجود سال‌ها رنج بیماری، معلولیت و کهولت سن، هرگز از یاری همنوعان دست نکشید. او بی‌هیچ چشم‌داشتی، تکیه‌گاه خانواده‌ها و پناه دل بسیاری بود؛ انسانی که بزرگی‌اش نه در قدرت جسم، بلکه در عظمت روح و دل دریایی‌اش معنا می‌شد. او رفت، اما ردّ روشن مهربانی‌اش همچنان در زندگی کسانی که لمسش کردند باقی است. فروتنی، صبر، گذشت و عشق بی‌منت او چراغی بود که در سخت‌ترین لحظات، راه امید را نشان می‌داد. یاد و نامش همیشه در دل ما زنده خواهد ماند؛ زیرا انسان‌هایی از جنس او هرگز تمام نمی‌شوند، فقط از دنیای ما پر می‌کشند و در خاطره‌ها جاودانه می‌مانند رابطه مرحوم یغمایی با خانواده ها رابطه ای فراتر از مدیریت کاری بود. خانواده ها ایشان را پشتوانه ای همچون پدر می دیدند که از صمیم قلب به کارش عشق می ورزید. او می گفت که من همراه با مادرانی که غصه دار هستند غصه می خورم و درد می کشم و این را خانواده ها بخوبی حس می کردند.

آری یک سال از رفتن انسانی می‌گذرد که نبودنش هنوز برای ما باورشدنی نیست؛ فردی که با وجود مشکلات عدیده شخصی هیچ‌گاه از یاری دیگران دریغ نکرد و بی‌هیچ چشم‌داشتی تکیه‌گاه خانواده‌ها و امید دل بسیاری بود. در اولین سالگرد درگذشت او، بیش از همیشه بزرگی روح، صبر بی‌پایان و مهربانی بی‌منتش را به یاد می‌آوریم؛ انسانی که قدرتش نه در جسم، بلکه در دل آرام، دست‌های بخشنده و قلب پاکش معنا می‌شد. هر قدمی که در زندگی برداشت، ردّی از محبت و انسانیت به‌جا گذاشت؛ ردّی که با گذشت زمان پررنگ‌تر هم می‌شود. گرچه یک سال است که از میان ما رفته، اما یاد و نامش همچنان در خانه‌ها، دل‌ها و خاطرات زنده است. آدم‌هایی مثل او هرگز نمی‌میرند؛ حضورشان در مهربانی‌هایی که به ما آموختند ادامه دارد.

در خاتمه چند تصویر از ایشان در دیدار با خانواده ها و حضور ایشان مقابل اشرف را می بینیم.

روحش در آرامش ابدی، یادش در قلب‌های ما جاودانه

ابوالقاسم یغمایی در کنار خانواده ها

ابوالقاسم یغمایی در کنار خانواده ها

ابوالقاسم یغمایی در کنار خانواده ها

ابوالقاسم یغمایی در کنار خانواده ها

ابوالقاسم یغمایی در کنار خانواده ها

ابوالقاسم یغمایی در کنار خانواده ها

ابوالقاسم یغمایی در کنار خانواده ها

ابوالقاسم یغمایی در کنار خانواده ها

ابوالقاسم یغمایی در عراق

ابوالقاسم یغمایی در عراق

نوشته به بهانه اولین سالگرد درگذشت ابوالقاسم یغمایی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

یزد با تاریخی چندهزارساله، یکی از کهن‌ترین شهرهای ایران است که در طول قرن‌ها، فرهنگ‌ها و تمدن‌های مختلفی را دیده است. نام یزد از واژه «یزدان» به‌معنای پاک و مقدس گرفته شده و به‌عنوان «شهر خدا» یا «سرزمین مقدس» شناخته می‌شود.
این مختصر مقدمه جهت یادآوری کسانی است که فکر میکنند میتوان تمدن و قدمتی چند هزار ساله را با یک هجوم مغول وار از بین برد، بایستی اشاره کرد همین مسجد جامعی که در تصویر میبینید قدمت ان به دوران سلجوقیان در قرن پنجم هجری بازمی‌گردد. این مسجد با بیش از 900 سال تاریخ، نمادی از هنر و معماری اسلامی در ایران به شمار می‌آید.

محمد حسین سعادت

بلی مردم ولایت مدار و سخت کوش استان یزد همچون سراسر کشور با حضور حماسی و خستگی ناپذیر خود که نشان از عشق و علاقه مردم به انقلاب و میهن عزیزمان دارد، در حمایت از نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران بار دیگر نقشه‌های پلید دشمنان این آب و خاک را خنثی کرده اند.

ایستادگی مردم ، نمادی از وحدت، اقتدار و اراده راسخ ملت ایران در برابر دشمنان است و یاد و راه شهدا را زنده نگه می‌دارد. لذا خانواده بزرگ انجمن نجات نیز قطره‌ای کوچک از این سیل جمعیت و اقیانوس خروشان است و تا زمانی که جنگ به پیروزی نهایی نرسد، آرام نخواهیم گرفت و با اتحاد و ایثار، راه شهیدان را ادامه خواهیم داد.

محمد حسین سعادت

نوشته روشنی شب های کویر با حضور ستاره های زمینی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اما در میان همه پدران، هستند پدرانی که روز پدر برایشان رنگ دیگری داشت؛ پدرانی که سهمشان از پدری، انتظار بود… انتظاری بی‌پایان. پدرانی که فرزندانشان در زندان‌ها و پشت دیوارهای بلند بی‌خبری تشکیلات منحوس رجوی گرفتار شدند. پدرانی که سال‌ها با امید دیدار، هر صبح را آغاز کردند و هر شب را با حسرت به پایان رساندند.

آنان چشم به در دوختند، گوش به زنگ ماندند و دل به خبرهای نرسیده خوش کردند؛ اما اجل، مجال نداد. آن‌ها رفتند، بی‌آنکه یک‌بار دیگر فرزندشان را در آغوش بگیرند. رفتند، بی‌آنکه صدای «بابا» را دوباره بشنوند. رفتند و حسرت دیدار را با خود به خاک سپردند. این پدران، قربانی خاموشِ رنجی شدند که در انبوه جنایات بی شمار تشکیلات ضد بشری رجوی کمتر دیده شد؛ رنج دوری از فرزند، رنج ناتمام ماندنِ پدری. آن‌ها با صبری سنگین، بار اندوه را بر دوش کشیدند تا آخرین نفس.

روز پدر، فقط روز هدیه و تبریک نیست؛ روز یادآوری است. یادآوریِ پدرانی که دیگر در میان ما نیستند،
مثل مرحوم کربلایی صباغ
مرحوم رضوی زاده بهابادی
مرحوم پایدار اردکانی
مرحوم عباس زارع زاده بغداد آبادی
مرحوم احمد حائری میبدی
مرحوم محمد مسیح
مرحوم محمد سلطانی گردفرامرزی
مرحوم غفوری رکن آبادی
مرحوم دهقانپورفراشاه

در این روز ضمن تبریک ولادت با سعادت امیر المومنین حضرت علی علیه اسلام که روز پدر متبرک از ولادت ایشان است به احترام همه پدرانی که چشم‌انتظار رفتند و به دیدار نرسیدند، سر تعظیم فرود می‌آوریم.
روحشان قرین رحمت الهی، و یادشان همیشه زنده باد.

محمد حسین سعادت

نوشته پدرانی که سهمشان از پدری، انتظار بود اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

با این مقدمه کوتاه به سراغ حقوق نادیده گرفته شده زن در تشکیلات رجوی می‌رویم و قبل از هر چیز مروری داریم بر برخی از ادعاهای مضحک این گروه در خصوص حقوق زن و جایگاه آن در تشکیلات تروریستی شان.

تشکیلات رجوی مدعی است که: زنان «آزادی واقعی» پیدا کرده‌اند! «رهبری زنان» نشانه‌ی پیشرفت است «زنان ستون اصلی رهبری هستند»، حضور زنان نشانه «پیشرفت ایدئولوژیک» سازمان است، و مشارکت گسترده‌ی آنان دلیلی بر «برابری جنسیتی» در سازمان محسوب می‌شود و بر همین اساس و ادعاها سیاست «رهایی زن» یا «انقلاب ایدئولوژیک » را مطرح کرد. و ادعا می‌کرد این انقلاب برای «آزادی زنان» است.

اینک قصد داریم با کمی توضیح به شرح معنی واقعی واژه‌هایی همچون «رهایی زن» یا «انقلاب ایدئولوژیک» و «آزادی واقعی و رهبری زنان» بپردازیم:

کنترل و نظارت دائمی بر زندگی زنان:

نظارت ۲۴ ساعته: زنان و مردان هر دو تحت نظارت بوده و هستند اما زنان نظارت شدیدتری را تجربه می کنند. در عراق و در اردوگاه اشرف رفت‌ و آمد کاملاً کنترل‌ شده بود. تماس تلفنی آزاد وجود نداشت. دسترسی به اینترنت، رسانه یا خبر بسیار محدود بود – اعضا بدون اجازه‌ی فرمانده نمی‌توانستند از ساختمان یا یگان خود خارج شوند. زنان به‌ خصوص در بخش‌های «فرماندهی»، «تدارکات»، «روابط»، یا «عملیات» اغلب با نظارت بیشتری مواجه بودند.
ممنوعیت زندگی خصوصی زندگی شخصی به‌ طور کامل از بین می‌رفت. اتاق‌ها مشترک بودند. هیچ فضای خصوصی نبود. نامه، عکس شخصی یا وسایل شخصی کمیاب یا ممنوع بود. حتی فکر کردن به خانواده یا گذشته «گناه ایدئولوژیک» تلقی می‌شد .

فشار روانی:

اعتراف‌گیری‌های روزانه و هفتگی تحت نام جلسات «عملیات جاری» و «غسل هفتگی» یکی از اصلی‌ترین بخش‌های فشار بر زنان بوده و هم اینک هم بر اساس اظهارات جداشدگان ادامه دارد.
عملیات جاری چیست؟ جلسه‌ای روزانه یا چند بار در هفته، که در آن هر زن باید افکار، احساسات، شک‌ها، ترس‌ها و حتی تمایلات جنسی خود را اعتراف کند. دیگر اعضا او را مورد انتقاد، توهین یا تحقیر قرار می‌دادند هدف از اینکار «شکستن شخصیت مستقل» و «وابستگی کامل به رهبری» بود. این جلسات بسیار سنگین و تحقیرآمیز بوده است.

غسل هفتگی در این جلسات:

زنان باید «تمام احساسات و افکار پنهان» خود را اعلام کرده و هرگونه احساس انسانی، مثل دلتنگی برای فرزند یا خانواده، «خیانت به رهبری» شمرده می‌شد نتیجه این فشارها ایجاد احساس گناه دائمی بود.

جدایی از زندگی خانوادگی و اثرات سنگین آن:

یکی از جدی‌ترین موضوعات، مسأله‌ی «طلاق‌های اجباری» و «جدا کردن کودکان از مادران» است. طلاق‌های اجباری یعنی اینکه همه اعضای متأهل مجبور به طلاق شدند عشق و علاقه‌ی همسرانه «ضد انقلاب ایدئولوژیک» معرفی شد. زنان باید ثابت می‌کردند «فقط رهبری را دوست دارند» این موضوع از نظر روحی برای بسیاری از زنان ضربه بسیار سنگینی بوده است. زنان در تشکیلات رجوی اجازه‌ی مادر شدن نداشتند. در برهه ای هم کودکان از مادرانشان جدا و به کشورهای اروپایی فرستاده شدند بسیاری از زنان سال‌ها فرزند خود را ندیده‌اند این مسئله باعث افسردگی و آسیب‌های بلندمدت روانی در میان زنان شده است.

جدایی اجباری از خانواده:

اعضا (زن و مرد) مجبور به طلاق شدند، ارتباط با همسر و فرزند محدود یا قطع گردید، خانواده به‌ عنوان «وابستگی عاطفی مضر» معرفی می‌شد. کنترل شدید زندگی شخصی ،ازدواج، رابطه عاطفی و حتی مادر شدن غیرمجاز است. جلسات «انتقاد از خود» یا «عملیات جاری» برای کنترل فکری اعضا، شامل زنان، برگزار می‌شود.

فشارهای جسمانی و مشکلات سلامت:

در تشکیلات ضد بشری مجاهدین، شرایط جسمی برای همه اعضا سخت بوده و هنوز هم هست ، اما زنان با مشکلات خاص‌تری مواجه هستند. زنان مانند مردان موظف بودند آموزش نظامی ببینند. گشت‌زنی کنند. سلاح حمل کنند. در تمرین‌های سخت شرکت کنند در گرمای شدید عراق، این آموزش‌ها فرساینده بوده است.

محدودیت در رسیدگی پزشکی زنان:

براساس مستندات موجود و گزارشات متعدد پزشک متخصص زنان محدود بود. بیماری‌ها اغلب دیر درمان می‌شد. صحبت درباره مشکلات زنانه یا جسمی «ضعف ایدئولوژیک» تلقی می‌شد. برخی زنان گفته‌اند: «ما حتی اجازه نداشتیم بگوییم مریضیم. می‌گفتند تو باید از نظر ایدئولوژیک قوی باشی.» فقدان تغذیه مناسب و استراحت کافی تمرین‌های نظامی سنگین + فشار روانی + کمبود خواب ترکیب بسیار سخت و آسیب‌زا بوده است.

ترس از خروج و پیامدهای روانی آن :

خروج از سازمان “گناه مرگبار” محسوب می‌شود. به زنان گفته میشود که اگر از سازمان جدا شوی، دشمن تو را می‌کُشد. خانواده‌ات علیه توست. بیرون از سازمان «جهنم» است. این ترساندن‌ها باعث ایجاد وابستگی شدید به ساختار می‌شد.

برخورد با افراد خواهان جدایی:

افرادی که تمایل به خروج داشته و دارند ، در جلسات تشدید انتقاد قرار میگیرند. گاهی مدتی در بخش‌های انضباطی نگهداری شده تا شخصیت آن‌ها تخریب شود.

پیامدهای بلندمدت پس از جدایی :

زنان جداشده از سازمان در مصاحبه‌ها گفته‌اند که ماه‌ها دچار اضطراب شدید بوده‌اند. خواب‌های آشفته و ترس دائمی داشته‌اند. از ارتباط اجتماعی می‌ترسیدند احساس می‌کردند هنوز کنترل می‌شوند. توان تصمیم‌گیری فردی را از دست داده بودند البته این‌ها نشانه‌های «آسیب روانی ناشی از محیط‌های بسته و فرقه‌ای» است.

نظارت شدید فشار روانی دائمی محدودیت در آزادی فردی جداشدن از خانواده و فرزند ممنوعیت زندگی عاطفی کارهای سخت و تمرین‌های نظامی خدمات درمانی ناکافی ترس از جدایی و پیامدهای آن قرار داشته‌اند.
و بطور خیلی خلاصه میتوان گفت که زنان در تشکیلات رجوی در معرض نظارت شدید، فشار روانی دائمی، محدودیت در آزادی فردی، جداشدن از خانواده و فرزند، ممنوعیت زندگی عاطفی، کارهای سخت و تمرین‌های نظامی خدمات درمانی ناکافی ،ترس از جدایی و پیامدهای آن قرار داشته‌اند.

آری از منظر تشکیلات ضد بشری و ضد عاطفی رجوی این است مفهوم واقعی واژه های دهان پر کن آزادی زن و رهایی او!

محمد حسین سعادت

نوشته اعتلای حقوق زن در تشکیلات رجوی! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در سال ۱۹۴۸، سازمان ملل متحد «اعلامیه جهانی حقوق بشر» را تصویب کرد که مانند یک نقشه راه جهانی برای رفتار دولت‌ها با مردم عمل ‌کند-حال بماند که این اعلامیه نه تنها الزام قانونی ندارد بلکه ملعبه و دستاویزی شده است در دست استکبار جهانی برای فشار بر علیه دول و مللی که استقلال را سرلوحه خویش قرار دادند و حاضر به پذیرش ظلمی تحت نام حقوق بشر دیکته شده از سوی استکبار جهانی نیستند.
ابزارسازی حقوق بشر توسط مدعیان غربی این حقوق و استاندارد‌های دوگانه در این زمینه در سال‌های اخیر به‌ شدت نمایان شده است؛ یکی از مهم‌ترین وجوه این رویکرد، حمایت، میزبانی و همراهی این کشور‌ها از گروه‌ها و گروه ‌های تروریستی است که یک نمونه برجسته آنها گروه تروریستی مجاهدین خلق می باشد؛ کشور‌های غربی که زمانی این گروه را در فهرست تروریستی قرار داده بودند، اکنون با چشم پوشی از سابقه طولانی خشونت و اقدام‌های فرقه ای، از آن حمایت می‌کنند.

ریاکاری جهانی در مورد حقوق بشر در حمایت از گروه‌ها و گروهک‌های تروریستی نیز مشهود است؛ برخی از جدی‌ترین سوءاستفاده‌ها امروزه نه‌ تنها در جنگ‌ها، بلکه از طریق شبکه‌هایی از گروه‌ها و گروهک‌های تروریستی تحت حمایت کشور‌های خارجی نیز رخ می‌دهد؛ دولت‌ها می‌توانند به‌صورت علنی تروریسم را محکوم کنند و در عین حال آن‌ها را در خارج از کشور تامین مالی و مسلح کرده یا پناه دهند.
با این مقدمه نسبتا طولانی به حقوق بشر این واژه نامانوس در تشکیلات تروریستی و به حق ضد حقوق بشری مجاهدین خواهیم پرداخت.

مجاهدین در میانه ادعا‌های خود درباره آزادی، نظم داخلی را اجرا می‌کنند که تقریبا تمام حقوق اساسی اعضا را نقض می‌کند محققان حقوق بشر توصیف‌های هولناکی از آنچه درون اردوگاه‌ سابق در عراق و کمپ آلبانی در حال حاضر می‌گذرد، کرده‌اند؛ به گفته آن‌ها زندگی خانوادگی اولیه و آزادی‌های شخصی ممنوع است؛ اعضا گزارش می‌دهند که مجبور به طلاق دسته جمعی از همسران و فرزندانشان شده‌اند.

گروه تروریستی مجاهدین روابط و تماس‌های خانوادگی عادی را ممنوع می‌کند. ارتباط با بستگان به‌طور معمول ممنوع و مسدود است: ملاقات یا تماس تلفنی از خارج تهدیدی برای کنترل ذهن اعضا محسوب می‌شود؛ به‌طور خلاصه، حقوق اولیه زندگی خانوادگی کاملا از بین رفته است.

اگرچه اعضا از نظر فنی در آلبانی پناهنده هستند، اما عملا هیچ حقی در مورد انتقال خود ندارند؛ کارت‌های شناسایی موقت آنها که از دولت آلبانی دریافت کرده بودند هیچگاه تمدید نشد. به این معنی که آن‌ها رسما هیچ وضعیت قانونی دائمی نداشتند؛ در نتیجه، تقریبا همه اعضا بدون مدارک مسافرتی معتبر در اردوگاه سرگردان هستند.

سرکردگان مجاهدین همواره اعضا را شست‌وشوی مغزی داده و می‌دهند؛ طبق گزارش دیده‌بان حقوق بشر در سال ۲۰۰۵ کنترل افکار چنان سختگیرانه اعمال می‌شد که اعضا مجبور بودند افکار خارج از چارچوب سازمانی خود را فاش کنند یا با اتهام خیانت رو‌به‌رو شوند؛ افشاگران زندانی شده و مورد ضرب‌وشتم قرار می‌گرفتند و حتی ناپدید می‌شدند.

اعضای مجاهدین در شرایطی زندگی می‌کنند که کارشناسان آن را برده‌داری مدرن توصیف می‌کنند: بدون دستمزد، با شست‌وشوی مغزی اجباری و وابستگی کامل به فرقه برای نیاز‌های اولیه.

به‌طور خلاصه، هر حق اساسی بشر، از زندگی خانوادگی گرفته تا آزادی بیان، در چارچوب دستورالعمل‌های مجاهدین از بین می‌رود اینها مواردی بود از نقض آشکار حقوق بشر در تشکیلات تروریستی و ضد بشری مجاهدین .

محمد حسین سعادت

نوشته حقوق بشر| واژه ای نامانوس در تشکیلات مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

آنان زنانی بودند پر از صبر، پر از امید، درد هجران و فراق کشیده اما در عین حال پر از رویای دیداری که هرگز از راه نرسید و به واقعیت تبدیل نشد.

گاهی قصه زندگی برخی مادران، درست پیش از زیباترین فصلش ناتمام می‌ماند. مادرانی که با دلی سرشار از عشق، آرزوهای بزرگ برای فرزندان و عزیزانشان داشتند، اما تقدیر مجال نداد تا لحظه وصال و دیدار دوباره را تجربه کنند. آنان در سکوت رفتند؛ با لبخندی ناتمام و آغوشی نیمه‌راه.

این مادران، هرچند در این دنیا چشم انتظار ماندند، اما ردّ محبتشان مانند نوری آرام و بی‌پایان در زندگی بازماندگان جریان دارد. گاهی بوی نان تازه، صدای یک لالایی دور، یا حتی نسیمی آرام، یادشان را زنده می‌کند؛ گویی هنوز هستند و مراقب. مرگ شاید جسم را جدا کند، اما عشق مادری را نه. پیوندی که آنان آغاز کردند، حتی پس از رفتن نیز ادامه دارد.

با مرگ این عزیزان فرصت در آغوش گرفتن یکدیگر از آنها گرفته شد و جنایتی به قاموس قطور جنایات تشکیلات ضد عاطفی و ضد بشری رجوی افزوده شد . آری رفتند مادرانی که بی‌آنکه فرصت دیدار دوباره عزیزانشان را بیابند؛ اما عشقشان هنوز در تک‌تک لحظه‌های زندگی حس می‌شود.

این نوشته تقدیم می‌شود به تمام مادرانی که سالهای سال چشم انتظار دیدار عزیزان خود در گروه تروریستی رجوی اسیر و به گروگان گرفته شده اند.

با تبریک روز مادر

محمد حسین سعادت

نوشته مادرانی که رفتند و دیدار عزیزانشان میسر نشد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سازمان صلیب سرخ جهانی

من سعید پایه دار اردکانی برادر احمد پایه دار اردکانی  هستم.

برادرم احمد در سال 1981 در جبهه نبرد ایران و عراق اسیر شد و تا سال  1988 در اردوگاه های مختلف عراق حضور داشت و در مدت اسارت از طریق نامه با خانواده خویش در ارتباط بود تا اینکه در اوت سال  1988به سازمان مجاهدین خلق پیوست و از اردوگاه اسیران خارج شد و به اردوگاه اشرف مقر مجاهدین خلق رفت.

نزدیک به 37 سال است که برادرخویش را  ندیده ام و هیچگونه خبری نیز از او ندارم .

یک بار برادرم امیر پایه دار اردکانی در سال 2003 با عزیمت به عراق موفق شد او را در کمپ اشرف ملاقات کند اما از آن تاریخ به بعد و تا امروز هیچ اطلاعی از او  در دست نیست.

از شما به عنوان یک نهاد بین المللی ذی ربط درخواست رسیدگی به این موضوع را دارم و تقاضا  میکنم  تا به این فراق چندین ساله و بی خبری ورود کرده و امکان ارتباط او با تنها برادرش را فراهم نمایید.

سعید پایه دار اردکانی

نوشته استمداد برادر احمد پایه دار اردکانی از صلیب سرخ و کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حال بازمیگردیم به روزهای حال و حاضر و وضعیت گروه تروریستی مجاهدین – اساسا اینکه چرا مجاهدین به این حد از خیانت و سرسپردگی رسیدند جای بحث جداگانه ای دارد اما خالی از لطف نیست که اشاره ای داشته باشیم به دلایل عدم مقبولیت آنها نزد مردم.

پنج دلیل بنیادی برای تنفر عمومی مردم ایران از مجاهدین وجود دارد که شامل:

– تروریسم که حاکی از ترورهای بی حد و حصر از مردم کوچه خیابان گرفته تا مسئولین طراز اول و اصرار بر اقدامات ضد امنیتی در قالب کانون های شورشی در کشور و…..
– خیانت ملی – همدست شدن با دشمن بعثی در جنگ هشت ساله یا لو دادن اسرار هسته ای
– ایدئولوژی غیرمعمول- تفکرات قرون وسطایی تحت عنوان انقلاب ایدئولوژیک
– فرقه کنترل ذهن بودن- مسخ نمودن نیروهای تحت امر خویش بنحوی که هیچ اراده و اختیار از خود نداشته و…
– و منابع مالی مشکوک و شبهه‌انگیز- کمک های هنگفت امریکا و اسرائیل و دول غربی و برخی کشورهای همسایه

اگر امروزه مثل گذشته این امکان برای آنان وجود ندارد که سلاح به دوش بکشند اما جای دیگری و برای اهداف دیگری به کار گرفته میشوند. لذا یادآوری این نکته لازم است که یک جریان مزدور و بی‌وطنی مثل گروه تروریستی مجاهدین همچنان بازار دارد و بنابر منافع اربابان خویش اقدام می کند.

کسانی که سابقه کارهای نظامی داشته‌اند و به نیابت از کشورهای مختلف کارهای مخفی را انجام داده‌اند، همچنان برای امور دیگری و از سوی کانون‌های قدرت به کار گرفته می‌شوند . صهیونیست‌ها بیشترین بهره‌برداری‌ را از مجاهدین برای انجام اقدامات تروریستی و جاسوسی در ایران بردند.

هیچ وقت برای مجاهدین عزت وجود نداشته است؛ چه زمانی که رزمنده‌های ما را در جبهه های نبرد به شهادت می‌رساندند، چه زمانی که رسما دست دوستی با صدام دادند، چه زمانی که سرویس‌ به کشورهای اروپایی می‌دادند و چه زمانی که در خدمت صهیونیست‌ها درآمدند. اینها همگی دست به دست هم داده تا از مرحله تنفر عمومی جامعه عبور کرده و به مرگ هویتی برسد.

محمد حسین سعادت

نوشته مجاهدین خلق| از تنفر عمومی تا مرگ هویتی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

وقتی که در سایت انجمن نجات و در قسمت انجمن نجات آلبانی اخبار و رویدادهای این انجمن را مطالعه ‌کنید، خواهید دید که انجمن نجات آلبانی از بدو شکل گیری تا این لحظه و خصوصا فعالیت ها در یکی دو ماه گذشته همگی در خور تحسین و شایسته تقدیر است .
برملا نمودن ماهیت شیطانی و غیر انسانی سران تشکیلات تروریستی رجوی اصلی ترین اقدامی است که این عزیزان علیرغم تهدیدات و توهین های بی شمار دست از آن نکشیده و هر بار مصمم تر از قبل و با تلاش مضاعف سعی بر برملا نمودن اقدامات پلیدانه فرقه دارند .
جا دارد به چند نمونه از این اقدامات و فعالیت ها به شرح ذیل و به صورت تیتر وار اشاره کرد که مشروح این اقدامات در سایت انجمن درج گردیده است.

1- کنفرانس انجمن نجات در آلبانی از روز جهانی سازمان ملل
2- همایش افشاگرانه انجمن نجات آلبانی به مناسبت روز سازمان ملل
3- حضور اعضای انجمن نجات آلبانی در برنامه فرهنگی تیرانا
4- دیدار انجمن نجات آلبانی با هیئت وکلای این کشور
5- حضور اعضای انجمن نجات آلبانی در تجمع غرور آلبانی در میدان مرکزی تیرانا

و کلام آخر اینکه انجمن نجات استان یزد به نمایندگی از طرف خانواده های اسیران تحت پوشش، قدردان زحمات این عزیزان بوده که در تلاشی خستگی ناپذیر به انحا مختلف سعی دارند تا ماهیت ضد بشری تشکیلات رجوی را برای جهانیان و به خصوص برای مردم آلبانی افشا کنند و صدای دادخواهی ما را به آنها منتقل کنند.

با آرزوی توفیق روزافزون برای این عزیزان

محمد حسین سعادت

نوشته حمایت انجمن نجات یزد از اقدامات انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خانم ربابه رضوی زاده بهابادی سالهاست در پی کسب خبری از برادرش سید حسین که در حال حاضر در کمپ اشرف 3 و در کشورآلبانی به سر می برد می باشد.

نامبرده با وجود بیماری و کهولت سن بارها به عراق و مقابل مقر اشرف و پادگان لیبرتی رفت بلکه بتواند دیداری با برادرش داشته باشد اما هر بار با مانع تراشی های از خدا بیخبران فرقه مواجه شد.

ایشان مجددا و مکررا از مجامع بین المللی و مقامات دولت آلبانی تقاضا کرد شرایطی را فراهم کنند تا او بتواند با برادرش در تماس باشد و اجازه دیدار داشته باشد.

خانم رضوی زاده در دیدار با اعضای انجمن نجات یزد ضمن دلتنگی فراوان می گوید که برادرش در سال 61 اسیر ارتش عراق شده و در سال 68 سرکردگان گروه تروریستی رجوی او را به همراه تعدادی دیگر از اسرای جنگی در اردوگاه عراق با وعده های دروغین به کمپ اشرف می برند.
اما آنها هرگز به وعده هایی که به سید حسین و دیگر اسیران داده بودند عمل نکردند. او چند دهه است که گرفتار این گروه مخوف میباشد.

نوشته پیام ربابه رضوی زاده برای برادرش سید حسین رضوی زاده در کمپ آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

آری دو سال است که از این وضعیت اسف بار غزه میگذرد،
در طی این دوسال آزادمردان سراسر دنیا به میدان آمدند و ضمن محکوم کردن جنایات صهیونیست ها خواستار توقف نسل کشی و جنایت علیه بشریت که توسط اسرائیل براه افتاده، شدند و هر جا توانستند صدای مظلومان فلسطین و غزه شدند.

در شاکله سیاسی غرب نیز با وجود تبلیغات شدید رسانه‌ای و تلاش برای سرکوب صداهای مخالف، فریادهای اعتراضی در حمایت از ملت فلسطین به خوبی شنیده می‌‎شود.

در این میان، سازمان مجاهدین خلق از معدود گروه هایی بودند که موضع گیری نکردند. البته این رفتار از سوی سازمان مزدور مجاهدین آنچنان هم دور از انتظار نیست.

مگر میشود نوکری پا را از گلیم خود فراتر نهد و معترض جنایات اربابش شود؟

بعد از دو سال این روزها، دوباره سر و کله سران سازمان پیدا شده و در مورد موضوع درگیری های غزه اظهار نظر میکنند!! حالا دلیل این تغییر رویکرد ناگهانی چیست؟ حالا چه شده است که لب به سخن گشوده و اظهار نظر میکند، گرچه اظهار نظر کنونی آنها هم چیزی جز مجیز گویی اربابان نیست و از طرح صلحِ همراه با تهدید ترامپ حرف میزند و جالب اینجاست که با مقصر دانستن جمهوری اسلامی ایران مدعی است دخالتهای ایران مانع از دستیابی به یک صلح پایدار شده است! و به این ترتیب تحلیل های آبکی خودش را بار دیگر به خورد نیروهایش میدهد و در ادامه نشان افتخار به خود میدهد!

باید سوال کرد که آیا ایران کاروان کمک به مردم غزه تحت عنوان کاروان صمود را به راه انداخته؟

یا ایران از نمایندگان مجلس فرانسه خواسته که با پوشیدن لباسهایی به رنگ‌ پرچم فلسطین در مجلس حاضر شوند و اینگونه اعتراضات خویش را به نمایش بگذارند؟

آیا اعتصابات و تحصن های دانشجویان دانشگاههای آمریکایی به حمایت از مردم بی دفاع غزه از ایران خط گرفته اند؟

و در جدیدترین اتفاق آیا ایران از سران و نمایندگان کشورهای مختلف حاضر در صحن اصلی سازمان ملل خواست که به هنگام سخنرانی جانی تحت تعقیب بین المللی سالن را ترک کنند؟

و ده ها سوال این چنینی دیگر
اولا بایستی خطاب به رجوی گفت که پاسخ حماس به طرح پیشنهادی ترامپ هوشمندانه و در جهت تامین منافع مقاومت و حفظ وحدت گروه‌های فلسطینی خواهد بود لذا قطعا چشم انداز صلح در کوتاه مدت و آنچه که ترامپ در سر دارد عملی نخواهد بود چرا که ذات رژیم سفاک صهیونیستی آدم کشی است و ترک عادت موجب مرض است و بمباران غزه در اثنا مذاکرات دلیلی بر این مدعاست مبارزان فلسطینی 75 سال است که سلاح بدوش گرفته اند و تا احقاق حق خود از پای نخواهند نشست آیا حق آنها در طرح صلح ترامپ آمده است؟

امروز رژیم صهیونیستی در بدترین شرایط خود در سطوح داخلی و بین المللی قرار داشته و منفورترین رژیم در جهان است. این رژیم برای خروج از این وضعیت به دنبال ترمیم چهره جنایتکارانه خود است و تنها به آزادی اسرا تمایل دارد.

محمد حسین سعادت

نوشته وجدان رجوی، یک شبه بیدار شد! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سال ۱۳۵۹ مسعود رجوی در یک سخنرانی در ورزشگاه شهید شیرودی (امجدیه) با عنوان “چه باید کرد؟” جمهوری اسلامی را تهدید می‌کرد که “وای بر آن روزی که مشت را با مشت و گلوله را با گلوله پاسخ دهیم.” بیش از ۴۰ سال از آن شاخ‌ و شانه‌کشیدن‌ها گذشته و این سازمان به هر ابزاری برای نابودی ایران متوسل شد اما نه‌ تنها نتوانست جمهوری اسلامی را سرنگون کند که بعد از ۴ دهه، سرنوشت خودش نامعلوم و سرنوشت تشکیلاتش، حاصلی جز آوارگی نبوده است.

سازمان تروریستی مجاهدین خلق در تاریخ ایران دارای یک پیشینه مشخص است. آنها در دهه شصت بسیاری از مردم بی‌گناه را به قتل رسانده و از همه مهمتر ننگ همکاری با دشمن متجاوز، بر پیشانی شان حک شده است. هیچ ایرانی وطن‌پرستی نمی‌تواند با این موضوع کنار بیاید که خاک کشورش توسط بیگانه اشغال شود و او به جای اینکه در برابر دشمن متجاوز بایستد و بجنگد، دوشادوش او و در برابر مردم خودش جنگ کند. این ننگ تا همیشه با مجاهدین خلق می‌ماند.

گروه تروریستی مجاهدین خلق با پشت کردن به تمامی اصول انسانی، نهایت پلیدی را که انسان‌ها در اوج گمراهی می‌توانند داشته باشند، به جهانیان عرضه نموده و نشان داد که هیچ ارزش قابل تکیه‌ای ندارد. با این اوصاف از مجاهدین در تاریخ چیزی جز خیانت باقی نمانده و سرنوشت نکبت‌بار آنها باعث عبرت همگان است و یادآوری نام آنان نیز چیزی جز نفرت ابدی انسان‌های آزاده را نسبت به آنها در پی نخواهد داشت.

همه از گذشته این گروه تروریستی اطلاع دارند و می‌دانند این سازمان، یک پیشینه تروریستی داشته است.

مهم نیست امروز نهادهای بین‌المللی این سازمان را در فهرست گروه‌های تروریستی قرار دهند یا نه؛ مهم حافظه تاریخی مردم ایران است که سازمان مجاهدین خلق را به عنوان یک گروه تروریستی و ضد مردمی که ماهیتی ضدملی هم دارد می‌شناسند.

آری این پیشنه گروهی است که ایدئولوژی آن، از مجاهد بودن به تروریست بودن ختم شد و سرانجام سرنوشتی جز انتقام از مردم پیدا نکرد.

محمد حسین سعادت

نوشته از مجاهد تا تروریست اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

تعریف خانواده

علم جامعه شناسی خانواده را اینگونه تعریف می کند:
“خانواده به گروهی از افراد که با یکدیگر از طریق همخونی نسبت قانونی یا مکان زندگی مشترک وابستگی دارند گفته می‌شود. خانواده در بیشتر جوامع، نخستین و اصلی‌ترین نهاد جامعه پذیری کودکان است”

تعریف خانواده از منظر سازمان ملل متحد

سازمان ملل متحد در آمار جمعیتی سال ۱۹۹۴ خود، خانواده را چنین تعریف کرد:
“خانواده یا خانوار، به گروه دو یا چند نفره‌ای گفته می‌شود که باهم زندگی می‌کنند، درآمد مشترک برای غذا و دیگر ضروریات زندگی دارند و از طریق خون، فرزندخواندگی یا ازدواج با هم نسبت دارند.”

خانواده در فرهنگ ایرانی پایه و ستون اصلی جامعه است وبرای مردم ایران واحدی بسیار ارزشمند است. در ابتدا باید گفت که خانواده کانون رشد و تعالی فرزندان است. فرزندانی که قرار است جامعه را بسازند و آداب و رسوم و فرهنگ کشور را در جامعه حفظ کرده و در بقای آن بکوشند.

در جامعه ایرانی به دلیل اینکه در دین اسلام که دین اکثر مردم ایران است به خانواده تاکید زیادی شده است بنابراین جامعه ایرانی خانواده را بسیار مقدس می داند و در تحکیم و بقای آن کوشش زیادی می کند. در این مقاله ابتدا به فرهنگ خانواده در ایران و تعریف آن می پردازیم .

در اسلام تشکیل خانواده را که به واسطه عقد نکاح مشروع زن و مرد به وجود مى آید، مایه تکامل و بهروزى دانسته و محیط خانواده اى که بر اساس معیارهاى دینى پایه ریزى شده باشد را جایگاه آسایش جسم و جان و آرامش روح و روان مى داند.

حال که تعریف مختصری از اهمیت و جایگاه خانواده بیان شد بایستی به جایگاه این نهاد مهم اجتماعی در مناسبات گروه تروریستی مجاهدین پرداخت .

اساسا دیدگاه سازمان تروریستی مجاهدین خلق به “خانواده” به عنوان اصلیترین و مهمترین واحد جامعه، یک دیدگاه فرقه گرایانه و عقب مانده میباشد و نگاه رهبری این سازمان نسبت به “خانواده” تابعی بود از یک متغیر، آن متغیر نیز چیزی جز منافع شخصی و تشکیلاتی رهبری گروه نبود.

یعنی هر جا لازم بود “خانواده” امری مقدس و انقلابی می شد و هر جا منافع سازمان ایجاب میکرد، خانواده، عشق و عاطفه میتوانست تضاد تاریخ و مبارزه تلقی شود.

رهبر گروه زمانی که در برآوردهای نظامی خود دچار ناکامی شده بود، خانواده را عامل شکست فضاحت بار خود تلقی کرد. به اعتقاد او، وفاداری به خانواده رابطه معکوسی با وفاداری به رهبر گروه دارد.

کسی را در تاریخ سراغ نداریم که به خود این جرات و جسارت را داده باشد که مانع ازدواج مردان با زنان و زاد و ولد گردد. اما این اتفاق در گروه تروریستی مجاهدین به رهبری مسعود رجوی و همسرش مریم قجر عضدانلو افتاد و طی سالیان متمادی مانع ازدواج دهها و صدها مرد و زن شدند و بدتر از آن عملیات اجباری طلاق میان همه زنان و شوهران موجود در گروه آغاز شد. کودکان با فریب و اجبار از والدین جدا و به اروپا تبعید شدند. زنان در چارچوب یک مراسم به ازدواج رهبر گروه درآمدند و هرگونه ازدواج نیز در تشکیلات ممنوع اعلام شد. به همه اینها باید این موضوع را افزود که از همان زمان حضور اعضا در عراق نیز، هرگونه ارتباط آنها با خانواده هایشان در ایران ممنوع اعلام شده بود. محدودیت شدیدی که پس از خروج مجاهدین از عراق و انتقال به پایگاه جدیدشان در آلبانی همچنان ادامه دارد. به طور کلی اقدامات انضباطی شدیدی پیرامون خانواده در این گروه برقرار است که اغلب منجر به پریشانی عاطفی طولانی مدت و از هم گسیختگی روابط خانوادگی شده است.

نگارنده بر این باور است که خانواده و ارتباطات خانوادگی به طور جدی می تواند به تضعیف گروه مجاهدین یا فروپاشی آن منجر شود. از این رو سرکردگان گروه هیچ تمایلی برای تغییر رفتارهای خانواده ستیز خود ندارند زیرا هرگونه تغییر می تواند به موجی بزرگ از انشقاق ها از این گروه تروریستی و افشاگری های گسترده علیه آن منجر شود.

محمد حسین سعادت

نوشته جایگاه خانواده در تشکیلات تروریستی مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.