تقبیح حرکات اخیر مجاهدین در ضدیت با جداشدگان

خانواده سعید نوروزی بهمراه بسیاری از خانواده های وابسته به مجاهدین که در جریان حرکات رجوی ها بر علیه منتقدین سازمان قرار دارند ضمن احترام به طیف جداشدگان، درخواست ادامه اقدامات برحق شما عزیزان در راستای افشای ماهیت رهبران تا رهایی کلیه اسرای در بند این فرقه و احقاق حق از دست رفته اتان توسط این رهبریت را دارد.

این حرکات که برگرفته از انقلاب ایدئولوژیکی رجوی هاست هرگز نخواهد توانست ذهنیت جامعه را نسبت به منتقدین و جداشدگان تغییر دهد اما میتواند نشانی دیگراز درماندگی این رهبریت و وابستگان آنها باشد این اقدامات و مشابه آن که توسط باند رجوی ها و شکنجه گران اش انجام میگیرد این فرقه را هرچه بیشتر در انظار عمومی رسواتر و منفورتر می نماید.

اگر رجوی دارای کمی نبوغ و تفکر بود و اگر به فردیت در تشکیلات پافشاری نداشت و از حرکات رذیلانه خود علیه همسنگران دیروز خود دست برمیداشت حداقل در این شرایط که در سراشیبی قرار دارد میتوانست از مانورهای خود در صحنه سیاست بر بقای خود از همین طیف جداشدگان ماکزیمم بهره را برده و از احساس همدردی خانواده ها نیز برخوردار باشد اما از آنجائی که این فرد به مرز درماندگی رسیده و ناتوان تر از پیش شده است قدرتی بر درست اندیشیدن ندارد.

افسوس ما بر ادامه حرکات جنون آمیز این رهبریت بر کسانی است که میتوانند با عدم همراهی بر اندیشه سخیف این رهبریت آزادی خود را رقم زده و این مدعیان دروغین را نیز از اتهام زنی بر حذر دارند زیرا حق طبیعی افرادی که مورد اتهام قرار میگیرند دادخواهی است که پرونده سیاه رجوی ها را قطورتر خواهد نمود.

این حرکات نشان دهنده نهایت اضمحلال و درماندگی رجوی ها است، قلم های وابستگان این فرقه گویای دیگری از سیاهی تفکرات آنها ست که نه تنها راه نجاتی برای این رهبریت نمی باشد بلکه هرچه بیشتر فرو رفتن آنها در منجلابی ساخته دست خودشان را فراهم می سازد.

بار دیگر ضمن ادای احترام نسبت به افراد جداشده، یاد آوری این نکته ضروری است که حقانیت اتان بر جدایی از این رهبریت مورد تایید خانواده های تشکیلاتی می باشد.

با امید موفقیت و آرزوی بهترین ها

از طرف خانواده های مستقر در ایران

سوسن نوروزی 16/06/1386

نوشته تقبیح حرکات اخیر مجاهدین در ضدیت با جداشدگان اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

جنایت بی مرز رذالت بی پایان | همبستگی…

یکی ازاین مزدوران به نام سوسن نوروزی در عریان کردن ننگ مزدوری و بریدگی اش در سر مزار…

اگر چه متن را نخواندم و قصد نقد نیز برآن نیست که عزیزان جدا شده ‘گویاترین و رساترین نقد ها را بر تشکیلات (با توجه به مشاهدات عینی اشان) انجام داده و میدهند بنابراین صحبت های من از جنایت های بی مرزی است که توسط رجوی های خبیث بدلیل قتل بی رحمانه سعید عزیزمان بردل سوخته امان نهاده اند، عزیزی که آن جانیان بی مرز از ترس جدایی خواهی اش و بدلیل مخالفتش او را سراسیمه از لندن دزدیده و به بغداد بردند تا محاکمه اش نمایند، فریاد من از یاد آوری شکنجه های بی شرمانه اشان بر پیکر تنها یادگارمان است که سخاوتمندانه جانش را در اختیار آن بی شرمان قرارداده بود، صدای من برخاسته از رنجی است که تا ابد در خاطرمان حک گردیده است، باشد که تمامی رجز خوانی های این دژخیمان زمانه را در دادگاهی عادلانه پاسخگو باشیم. ولی بی ادبی است که نوشته اشان بدون جواب ماند.

بنابراین:

با توجه به عنوان متن یادشده اگر میکرو شبهه ای بر مزدور و عنصر وزرات اطلاعاتی بودن برخی افراد جدا شده بوده و گاهی بی ادبانه و موریانه وار با ذهنم در ستیز بود، چون یخی در زیرتابش خورشید به عدم منتهی گردید، بگذریم، اینکه همه اذعان دارند که نویسندگان اراجیف سایت های زنجیره ای مجاهدین، چند نفری بیش نیستند که از نام های جعلی و بعضا" از نام افراد اسیر آن فرقه استفاده می نمایند بنابراین نامی که این متن را نوشته و نمیدانم کیست، کاری ندارم – سخنم مستقیما" با رجوی ها می باشد:

طبق سنت دیرینه و انشاء حاکم بر فرقه، این که همه مزدوراند حرف تازه ای نیست

صحبت از جنایت بی مرز و رذالت بی پایان شده است:

"عالم و آدم می دانند که جنایت بی مرز و رذالت بی پایان برنامه تغییر ناپذیر رهبران فرقه است"

جنایت بی مرز را همواره شکنجه گران خبیث فرقه انجام داده اند همانهایی که برای پاک کردن صورت مسئله از جنایت های بی مرزشان به سناریو نویسی توسل جسته اند، همانهایی که برای فریب مردم، جنایات خود را به عاملین نفوذی رژیم و عاملین اطلاعاتی ربط داده اند. وگرنه بنده نه کسی را فریب داده ام نه جنایتم را بگردن کسی انداخته ام تا در مورد رذالت بی پایانش سخنرانی شود.

من که برای برقرار بودن خود دیگران را جلو نیانداخته ام تا کشته شوند و قربانی افکار پلید و خائنانه ام شوند، من که صدای مخالفان خود را خفه نکرده ام، من که سفارش قتل عام معترضین در آلفا را به جوانی (که او نیز به اسیری گرفته شده بود) نداشته ام تا معترضین را به گلوله ببندند و کشتار جمعی راه بیاندازد و بعد به دروغ آن جوان را عامل رژیم بخوانم و بدین گونه رذالت بی پایان را به نمایش بگذارم.جمله "خیانت بی مرز و رذالت بی پایان " شایسته رجوی ها و شکنجه گرانش می باشد.

که انشاء ا… بزودی پرچم خیانت بی مرز ورذالت بی پایان را برایتان ارسال خواهم داشت تا بر سر" اور سوراز" نصب نموده و پس از مرگ رجوی ها و آن چند نفر خیره سر، نیز بر روی سنگ قبرشان این جمله حک خواهد شد

" جانیکاران بی مرز در رذالت بی پایان "

صحبت از بریدگی و مزدوری این جانب داشته اید.

افتخاری است که نه تنها مزدور خون سه برادرعزیز تنی ام می باشم بلکه مزدور خون تمامی قربانیان این فرقه کثیف بوده و بر این مزدوری افتخار میکنم وتا آخرین مرحله دادگاه شما مدعیان دروغین خلقی برمزدوری خون عزیزانمان که قربانی خودکامگی شما دیوانه ها شده اند پابرجا خواهم ماند.

آری من بریده ام، از لجنزار رجویستی بریده ام.

من از اعمال خیانت کارانه رجوی ها، از قتل و غارت و بی هویتی رجوی ها، از شیوه مبارزه خوار و ذلیلانه رجوی ها، از تخیلات واهی رجویستی بریده ام.

من بریده ام، از آمرین قتل سعید عزیزم، از عاملین ریخته شدن خون حمید ومجید عزیزم بریده ام.

من بریده ام از باعثین ریخته شدن شدن خون هزاران دختر و پسر عزیز ایرانی، از دروغگویی بی شرمانه رجوی ها بریده ام.

من از عاملین یتیمی کودکان عزیزی که در زندان، یتیمی اشان را شاهد بودم، بریده ام.

من از عاملین کشته شدن هوشنگ ثابتی زاده (برادر قربانی انوشیروان ثابتی زاده) که در ترکیه بسال 1369 به کمینش نشستید و نمیدانم به چه طریقی کامیون اش که منشاء در آمد خانواده اش بود را از دستش در آورده و سپس او را با خورجینی از عکس عفریته و کرکس زمانه با اتوبوس به ایران پس فرستادینش بدون دادن آموزش لازم، تا با عکسهای کثیف رجویها که همراهش بوده، دستگیر شود و اینک مادر 78 ساله و خواهر 60 ساله و درمانده اش هیچ سرپرستی ندارند بریده ام.

من از عاملین ریخته شدن خون محمد حنیف سپهری(که به دنیا آمدنش حکایتی از جنایت بی مرز رجوی هاست)که در سال 1366 در سن دوسال و نیمگی (برای مهمل سازی خروج تعدادی که بعدا " اسیر فرقه شدند) قربانی افکار پلیدانه و بی مرز رجوی ها شد و در راه برگشت در بیابانهای بلوچستان بهمراه مادر و مرد بیچاره دیگری (که پدر 5 فرزند بوده و 20 روز بعد جسدش را به خانواده ه اش تحویل دادند) اسیر قاچاقچیان بلوچ شدند، بریده ام که اگر آن کودک آنروز قربانی نمیشد الان جوانی برومند و 23 ساله ای بود و میتوانست پدر پیر و ناتوان نانوایش را عصایی باشد.

این پدر پیر و فرتوت میگفت تا زمانی که این بلا سر همسر و پسرم و آن مرد همراهشان نیامده بود، عوامل رجوی مرتبا" نزد ما می آمدند تا برای بردن نیرو، همسرم آنها را یاری نماید ولی از وقتی که همسر و پسرم بدین گونه سر به نیست شدند و مشخص نشد چه بلایی سرشان آمده دیگر یادی هم از ما نکردند و من با این سه دخترم درمانده ام و نمیدانیم چه بکنیم؟ او سالها به یاد محمد حنیف و همسرش در بهشت زهرا بر سر مزار قربانیان تشکیلات میگریست و عاجزانه درخواست یاری داشت تا از آنها خبری جویا شود.

این نشانه های جنایت بی مرز و رذالت بی پایان رهبران فرقه است.

افتخاری است بر بریدگی از فرقه نجس و کثیف رجویستی خبیث که در پاریس به برگزاری شوهای مسخره مشغولند و براین خیال اند که قربانیان و ظیفه اشان بوده قربانی شوند تا این جانیان بی مرز قادر به ارائه لیست این قربانیان به جهانیان برای سوء استفاده های اشان گردند…. و نیز خانواده های قربانیان تشکیلات باید در بدترین شرایط روحی و مادی قرار بگیرند و سکوت کنند یا پیوسته از آنها دفاع نمایند تا مشمول تهمت های کثیف اینان نشوند و رجوی های جنایت کار بی مرز و رذلان بی پایان قادر باشند در توهمات خود پرسه بزنند.

و در مورد عریانی بر سر مزار برادرم با افتخار میگویم که توانستم بار دیگر رجوی های کثیف را عریان سازم:

از افرادی که دور از وطن اسیر ذهنیات رجوی های رذل هستند میخواهم لحظاتی آزادانه به چهره کثیف و بدون نقاب رجوی ها توجه نمایند همان چهره هایی که وقتی عریان میشود حال هر هموطنی را در هر شرایطی دگرگون می کند.

شما که چندین سال از وطن دور هستید و اسیر فرقه رجوی ها، بدانید که در عرف جامعه القابی جایگزین شده که برگرفته از نام رهبران کثیف آن فرقه می باشد و این اصطلاحات را هر کسی که مدعی هم پیمانی با اینان باشد باید بر خود هموار سازد.

اسیران ذهنیت رجویستی بدانید که چهره رذل رجوی ها همواره در حال عریان شدن است، چهره خبیثانه این جانیان که کمر بر نابودی جوانان ارزشمند این مرز و بوم بسته اند و برای قدرت طلبی خود از کشتار جوانان و کودکان ذره ای شرم و حیا ندارند و در پشت جوانان عزیز ما سنگر گرفته و می ترسند تا بر صحنه واقعی مبارزه پای بگذارند، آنهایی که با قربانی کردن جوانان ما توانستند پای به فرار بگذارند و جان خود را نجات دهند، در پیشگاه ملت همواره در حال عریان شدن هستند.

چه پدران و مادران و خواهران و برادران و هم میهنانی که با چهره عریان شده رجوی ها مواجه شدند و به ناچار در توالت های عمومی بهشت زهرا نام رجوی ها و شکنجه گرانشان را بالا آوردند.

ای اسیران ذهنیت رجویستی اگر حتی یک تحلیل رجویستی در مورد مبارزه در راه خلق قهرمان و حمایت مردم و ملت ایران صحیح بود در این سی سال می توانستند گامی به مردم نزدیک شوند اما آنها همواره در حال دور شدن از مردم و ایران هستند آنها همواره کرنش وار در خدمت نیروهای امپریالیستی و در حال چشمک زدن به بازیگردانان صحنه سیاس گونه جهانخواران انند تا بتوانند برقرار باشند. این چه مبارزه ای است که عاجزانه از بوش در خواست حمله به ایران را دارند! مبارزه در چه راهی؟ چه کسانی قربانی حملات نظامی خواهند شد؟

حال هرچه میخواهید بگویید، به دیگران هرچه میخواهید تهمت بزنید ولی بدانید قادر نیستید تزلزلی در ادامه راهمان ایجاد نمایید زمان محاکمه اتان نزدیک است.

سوسن نوروزی – 20/05/1386

نوشته جنایت بی مرز رذالت بی پایان. همبستگی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سئوالی که ازآقای نیابتی باید پرسید این است:

در حال حاضر سازمان مجاهدین از چه توان سازماندهی و تنظیم رابطه اصولی در میان باقیمانده های خود برخوردار است؟ که شما به پای بوسی آنها مفتخر گشته اید.

بیگمان فریادهای اخیر رجوی بگوش همگان رسیده و تهدیدها و تحریکاتش بر علیه جداشدگان را دریافته اند، الزامات و اجباراتش در مورد افراد باقیمانده در گزینش راه بردباری بر امیدهای واهی این رهبریت و خودداری نیروها از نق زدن ها ی بی حاصل را شنیده اند.

و نیز دستور تلافی تمامی شکستها بر سر منتقدین و جداشدگان و نیز حرام دانستن حمله هواداران به منتقدان اشان را دریافته اند.

اینها نشان از شرایط سخت رهبران خود انتصابی مجاهدین دارد.

هنوز خاطره شکنجه ها و فشارهای روحی و روانی بر جدایی طلبان توسط رهبران مجاهدین فراموش نشده است.

هنوز ریخته شدن خون عزیزانی که خواهان جدایی از رهبریت مجاهدین بودند از یاد ها محو نشده است، هنوز خانواده های قربانیان تشکیلات که خواهان رسیدگی به جرائم خائنانه رهبران مزدور تشکیلات بوده و در این راستا تمامی فعالان حقوق بشری را به یاری طلبیده و خواستار پیگیری درخواستشان را دارند در صحنه روزگار فعال اند.

هنوزفرمان خبیثانه خودسوزی اسیران فکری مجاهدین که به بهانه آزادشدن دژخیم سیه روی سرمست شده از خون جوانان ایرانی و مدعی مبارزه که از ترس محاکمه شدنش صادر گردید، فراموش نشده است، همان فرمانی که وجود انسانهای آزادیخواه را به لرزه می اندازد.

هنوز جداشدگان مجاهدین در ذره ذره وجودشان عشق رهایی اسیران از چنگال رهبران کثیف مجاهدین موج میزند و برای آزادی آنها در تلاشند و میرود تا به یک همایش تاریخی مبدل شود.

آیا دمکراتیزه شدن سازمان مجاهدین درخواست نامشروعی بود که اینچنین به واکنش مبدل گردید؟

مگر پروسه رشد در سازمان مجاهدین به بلندای قله های تکامل رسیده بود که نیاز به نقد و بررسی نداشت؟ آیا نیاز نبود تا نیم نگاهی به تجربیات جنبشهای ایران زمین داشته باشند؟

آیا از درک و حس و عواطف ایرانی بی اطلاع بودند؟ و یا خود را به کوچه علی چپ زده که اینچنین بر قدرت طلبی اشان پافشاری می نمودند و دربه اسارت کشیدن نیروهایی که طالب آزادی بودند از هیچ شرم و حیایی برخوردار نبوده اند.

به جا گفته اید که:

حکایت" فردیت " حکایت نفرت انگیزی است که در راس این جنبشها تنها به خود و منافع خود عنایت داشته و دیگر هیچ!

و بدانید که رهبران مجاهدین حکایت غم انگیزی در فردیت می باشند.

و چه بی اطلاع گفته اید:

اینکه سازمان مجاهدین و ارتش آزادیبخش در غیاب رهبری عقیدتی و فرماندهی کل نظامی خود می تواند کارش را بکند و با اشغالگر و اشغال شده تنظیم رابطه کرده و در میان دریای توطئه، مسائل و مشکلات چند هزار نفر را هم حل و فصل کند و منشعب نشود، حتما " حکمتی " دارد.

عدم انشعاب در تشکیلات مجاهدین را با نگهداری اجباری نیروها به اشتباه گرفته اید.

آنها با در اختیار گرفتن کلیه مدارک حقیقی نیروها و عدم تحویل به آنان و نیز دور نگهداشتن اشان از دنیای واقعی، آنان را نزد خود نگهداشته اند و حکمتی در این رابطه وجود ندارد. کافیست فشارهای روحی و روانی را از این افراد برداشته و آنگاه از عدم انشعاب در مجاهدین سخن گفته شود. و در مورد تنظیم رابطه با اشغالگر گمانه زنی هایی وجود دارد که با روحیات رهبران پرمدعی دروغین این تشکیلات سنخیت دارد.

اگر " مسعود رجوی" می تواند سازمانش را با خیال راحت تنها بگذارد و برود و هراسی از کودتا و سر برآوردن یک " تقی شهرام " و یک " فرخ نگهدار " گونه ای دیگر در میان تشکیلاتش نداشته باشد و " منصور حکمت " نمی تواند با خاطری آسوده سر بر خاک بگذارد و مطمئن باشد حزبی را که از میان فراز و نشیبهای بسیار وارد هزاره سوم کرده است، دچار تجزیه و انشعاب نمی گردد، حتما " حکمتی " دارد!

اخته کردن ذهن نیروهای فعال از تخصص رجوی هاست، درخواست می شود این را به مثابه آموزشهای افراد از رهبران مجاهدین ندانید و اینکه مسعود رجوی با خیالی آسوده تشکیلات را تنها گذاشته و رفته و هراسی ندارد، در آینده ای نه چندان دور حکمتش روشن خواهد شد! و نیز می توان گفت یکی از دلایل این آسودگی، برگزیدن آدم تهی مغز و خالی از عاطفه ای چون مریم قجر است که از سالهای دهه 60 شخصیت واقعی خود را که کپی شخصیت مسعودرجوی است نمایان نموده، و در صحنه سیاست به لجن پراکنی و…. مشغول است.!

اگر همه تحلیلگران دنیا اعم از ذیصلاح و بی صلاح! و دون پایه و عالی مرتبه و کذا و کذا، یکپارچه بر این عقیده اند که ماندن در عراق کاری عبث و بی حاصل است و آخر و عاقبت آمریکا و رژیم بر سر مجاهدین به توافق می رسند و باید به اروپا و آمریکا عقب نشینی کرد و این تحلیلها به عقل یکنفر از مسئولان سازمان مربوطه نمی رسد که تعدادی را با خود برداشته و به خارجه بیاورد و حزب مدرنی تاسیس کند، حتما " حکمتی " دارد!

و همین " حکمت" است که در تحلیل نهایی جایگاه هر فرد و گروه و سازمانی را در معادله قوا مشخص می کند و " قدر " آنان را رقم می زند.

این " حکمت " راز چندان پیچیده ای نیست. در یکی " خود " محور است و در دیگری نه. حلقه مفقوده ای در بالا! این عصاره و چکیده انقلاب ایدئولوژیک درونی مجاهدین بود.

و کلام آخر: رجوی چند ماه قبل از بمباران عراق، خود و رئیس جمهور کاغذی اش و نوچه گانش را از منطقه خارج نمود و این بار نیز لایه های زیرین تشکیلات و افرادی که با خودکامگی هایش مخالفت داشته اند را در صحنه باقی گذاشته است.

و حتما " شما نیز از انجمنها و تشکیلات قارچ گونه مجاهدین در سراسر دنیا که برای عوام فریبی و استفاده از آنان در روزهای مبادا تشکیل شده بی اطلاع نیستید که در اطاله این کلام نمی باشد.

به امید یافتن اتان در حلقه های مفقوده تشکیلات مجاهدین.

سوسن نوروزی پنجم اوت 2007

نوشته برای شاگرد تنبل و کودنی چون بیژن نیابتی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سوسن نوروزی، اول اوت 2007

میترای عزیز

با سلام

درد وجودت از بی هویتی مشتی هموطن در نوشته ای با عنوان از کوزه همان برون تراود…. را دریافتم، فغانت از دست رفتن شان و شخصیت یارانی بود که روزی بر وجودشان در صحنه مبارزه، مباهاتی بود بر هر ایرانی.

کسانی که میتوانستند پیام آوران فرهنگ غنی ایران زمین باشند و رسالت فرهنگ ایرانی را در توشه خود به رخ غربیان بکشند، می توانستند پژواکی باشند از دلهای خسته از نامرادی ها که با امیدی دوری عزیزان خود را به سختی متحمل گشته اند، می توانستند مرهمی باشند بر زخمهای ناسور شده دلهای پدران و مادرانی که به نیشخند های زشت و کریه، راه بر صبوری گزیده اند.

افسوس! اینک دست نیاز بسوی بیگانگان دراز می نمایند تا دجاله ای (با مهمل سازی دریوزگی اینان از ملتی دیگر در جایگاه پاسخگویی اشان بر غارت بی رحمانه ثروت ملت رنج دیده عراق) بر پایکوبی مستانه در بزمهای گستاخانه اش به میزبانی پس مانده های سیاس منشانه وا ماندگان از کاروان سیاستگذاری آزاد منشانه صحنه سیاستگران حقیقت جوی جهانی، مفتخرگردد.!

تاسف از وجودی که می توانست بذر محبت و دوستی را در دیاری آبیاری نماید که شهروندانش دانش آموختگان فرهنگ و ادب ایران زمین بودند و اینک با پیشی گرفتن از ما، ناجیان و مدافعین حقوق بشری گشته اند که منشورش از ایران زمین مدون گردیده است.

روزگاری ایرانی بدلیل داشتن ادب و عطوفت و مهربانی، با پشتوانه فرهنگی غنی از ارزشها و نیز وجود مبارزانی دلیر بر تارک تاریخ پر افتخارمان، بر آنان فخرفروشی داشته و قادر بود با اتحاد و یکرنگی بازگوی فرهنگ و ادبی باشد که گویی سیلی بررخسار فرهنگ رنگ باخته غربی اشان نشانده تا زردی گونه هایشان به سرخی رخسار فرهنگ ایرانی رنگ بازند.

میدانم تاسف ات بر بیگانگی اشان از وجودشان بود که به کنش وادارت نمود.

بارها و بارها بدلیل دیدن تصاویری در سایت ها که سخن از بیگانه شدنشان دارد، تاسفی دگر بر وجودم متبلور ساخت تا به جستجوی یافتن دلیلی بر این همه بیگانگی وادار شوم اما نیافتنی بر نایافته هایم افزون گردید.

کدامین درد را باز گو باشیم که تبدیل به کوهی پر از درد گشته ایم به بلندای دماوند، که سرافرازیش مباهاتی است بر هر ایرانی تا از کوبیده شدن سرهای بفروش رفته به درگاه بیگانگان را بر صخره هایش نگاهبان باشیم که فرو رفتن آن سرها در باتلاق صدامی را سزاست نه کوبیده شدن بر صخره های دماوند، که ارزش هر ریگش بیش از آن چند سراست.

با آرزوی بهترینها

ایران / سوسن نوروزی 09/05/1386

نوشته نامه سرگشاده خانم سوسن نوروزی به خانم میترا یوسفی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سعید به فرمان رجوی های خائن در غربت قربانی و به خاک سپرده شده تا ما حتی از دیدن مزارش محروم باشیم!

حمیدرضا درهفتم مرداد 1360با اندیشه مبارزه ای اصولی برای ایجاد حکومتی عادلانه و آزادادیخواه براساس تعالیم اسلام که خواهان رهبریتی عادل، شجاع و آزادیخواه برای تشکیلات بود در راه رهایی ملت از هرگونه استبداد و استعمار و استثماری بهمراه سهراب همرزم خود در نبردی نابرابر در خون خود غلتیدند تا راه آزادی و رهایی هموطنان را به رهبری فردی مدعی برقراری حکومتی عادلانه چون حکومت حضرت علی (ع) را هموارسازند.

هنگامی خبر واقعه حمید را به ما اعلام نمودند که چند ساعت قبل خبر فرار رجوی به پاریس از رسانه ها اعلام شده بود!

در روز فرار رجوی خائن از وطن تعدادی از جوانان ارزشمند در خون غلتیدند تا رهبردروغگو و فریبکارشان به سرزمین آزادی بگریزد!

حمید از سن 16 سالگی و قبل از انقلاب فعالیت های اجتماعی و سیاسی خود را آغاز نمود او با ایجاد هسته های مقاومت در جنوب شهر و نیز کمک مادی و غیرمادی به حلبی نشینان و حاشیه نشینان در سالهای 55 تا 60 یکی از چهره های آشنا برای این مردمان بود.

حمید علیرغم نوجوانی و داشتن زندگی نسبتا" مرفه پیوسته در کمک به انسان های تهیدست حلبی نشین شهرتهران پیشقدم بود و درهمین راستا حرکت میکرد و همواره از آنان بعنوان قربانیان استعمار و استثمار یاد می کرد او معتقد بود آشنایی این افراد به حقوق قانونی وحقه اشان از وظایف نیروهای پیشتاز می باشد. حمید که حرکت خود را در فعالیت های اجتماعی و آشنایی با کانون های اسلامی آغاز نموده و با اندیشه های مرحوم دکتر علی شریعتی آشنا شده بود در همین مسیر گام بر میداشت، او با دوستی نزدیکی که با برادران رحمانی داشت تحت آموزشهای علی رحمانی با نام تشکیلاتی اکبر کمالی که بعد از انقلاب ازمسئولین تشکیلات کارمندی سازمان بود قرار میگیرد.

یاد شده (علی رحمانی) در ضربات گسترده بر سازمان جان باخت.

بخشی از تاریخ سرزمین عزیزمان که بدست رهبریت غاصب تشکیلات مجاهدین (رجوی) رقم خورده یادآور رنجی عظیم برخلقی است که می پنداشت فرزندانشان با پرچمداری آزاد مردی زندان دیده و شکنجه شده!!! با شناختی صحیح از روشهای مبارزاتی در جهت برقراری حکومتی دمکراتیک، مبارزه ای برخاسته از حرکت امام حسین (ع) و مبتی بر عدالت حضرت علی (ع)، با درکی عمیق از پیچیدگی های رفتاری امپریالیسم که هدفش رهایی ملتی بزرگ از قید هرگونه استبداد و استعمار و استثماری است حرکت می نمایند.!

چه پدران و مادرانی که می دانستند فرزندانشان در راه رهایی ملت ومبارزه با امپریالیسم برای کوتاه کردن دست چپاولگران از غارت سرمایه های ارزشی ملت به این قربانگاه رفته اند و سرافرازانه این درد جانکاه را تحمل میکردند تا ملتی حلاوت آزادی چشند، عزیزانمان نیز خود برهمین باور و باتجسم حرکتی عاشورایی به فریادهایی پاسخ دادند که می پنداشتند فریادهای حسینی است و هرگز در تصورشان نمی گنجید که این فریادهای یزیدانه ای است که از گلوی دژخیمی نقاب برچهره کشیده خارج می شود.

امروز پس از گذشت سالها دردی طاقت فرسا بروجودمان آشکار شده، انگار همین دیروزعزیزان خود را از دست داده ایم و با اندوه و تاسف از گذری بیش از سه دهه بر عدم شناخت این دژخیمان زمانه، و افسوسی بر یاری این دیو صفتان قدرت طلب که تمسخر کنندگان عدالت خواهی ملتی بزرگ می باشند یاد قربانیان تشکیلات را گرامی می داریم!

همیشه می پنداشتم که مجید را مظلومانه از دست داده ایم. امروز براین باورم که سعید را مظلوم تر از مجید از دست داده ایم.

چه کسی پاسخگوی قتل مظلومانه سعید است؟

حمید و مجید عزیز آیا هرگز تصور می کردید که این نامردان با سعیدو سعیدها که برای برقراری حکومت عادلانه به یاریشان شتافته اند این چنین کنند!

رجوی های خائن!

آیا هرگز جرئت خواهید داشت تا پاسخگوی جرائم خود باشید؟

بکدامین جرم عزیزان ما را کشتید؟ بکدامین گناه فرزندان ما را شکنجه کردید؟

با چه وقاحتی به منتقدین می تازید؟

از حرکات شما در شگفتیم، فقط بدین امیدیم که خشونت و بی رحمی را پایانی است حتی دیکتاتوری جنون آمیز رجوی ها!

بلاشک روزی پاسخگوی اعمالتان خواهید بود.

برادران خوبم شما با اندیشه آزادی ملت و خلقهای تحت ستم و برقراری عدالتی علی گونه ما را ترک کردید ولی ببیند مدعیان خلقی با ما چه کردند! وچه بر سر عزیزان ما که از یارانشان بودند می آورند.

قسم به خون به ناحق ریخته شده تمامی قربانیان تشکیلات و به نمایندگی از طرف خانواده ها برای رسوایی قاتلین و شکنجه گران سعید و سعیدها ونیز خواسته آنان که همانا رهایی تک تک اسرای در بند این دژخیمان می باشد، هرگونه تلاشی را که قادر باشیم در راه رسوایی رجوی ها انجام داده و در هر شرایطی از تلاش دست نخواهیم کشید. و سعی خواهیم داشت تا در سرزمین ایران عزیز خانواده های قربانیان (چه قربانیان جان باخته و چه اسیران در چنگال رهبران این فرقه) را آگاه نما ئیم.

وقتی خانواده های قربانیان تشکیلات چهره بدون نقاب رجوی ها را می بینند متحیر از این همه وقاحت و بیشرمی به جنایات رجوی ها می نگرند، نگاه بهت زده اشان روحت را آزار می دهد و ترا از گشودن سیرت کثیف رجوی ها در پیشگاه این عزیزان پشیمان میسازد!

شکسته شدن جسم این عزیزان را نه با پنداری از شکسته شدن وجود عزیز شان در گذری 30 ساله، بلکه شکسته و خمیده شدن انسانی با زجری صد ساله و کشنده در برابر دیدگانت ظاهر میشود و آنگاه وجودت را ندامت و دردی جانکاه فرامیگیرد.

روحت آزرده می شود، احساس گناه میکنی! که چرا این عزیزان را از تصورات شیرین اشان جدا کرده ای. ولی وقتی میبینی که هنوز این نابکاران دست از رفتارهای ناشایست خود بر نداشته و در اندیشه فریبی دگر بر ملت انند مگر میتوان خاموش ماند و این عزیزان را از جنایت های رهبران بی راه رفته که تشکیلات آگاه ننمود؟

بهنگام آشکار شدن جنایات رجوی ها یکی از مادران با درد، میگفت که چه کسی می توانست تصور کند که این فرد خود شکنجه گر باشد؟

دیگر عزیزی ناباورانه از این جنایت ها میگوید: چه کسی می توانست تصور کند این دژخیم با نواختن طبلی تو خالی فرزندان ما را به زنجیر کشانده است؟

خواهری آرام سرش را بزیر انداخته و با شرمندگی از جنایتی که رجوی انجام داده ولی بارش را او بر دوش احساس میکند میگفت: آیا آنچه شنیده واقعیت دارد؟

دیگری میخواست بداند: آیا اینکه او در زندان ساواک خیانت میکرده و همرزمانش را برای بقای خود لو داده واقعیت دارد؟ و آیا بجای آموختن راه های اصولی مبارزه، دوره های آموزشی خیانت و جنایت و جاسوسی را گذرانده است؟

یکی میگفت شاید بهمین دلیل است که بر منتقدین مارک خیانت می زند چون کافر همه را به کیش خود پندارد!

و به مصداق ضرب المثل دست پیش گرفتن تا پس نیفتادن است که اینگونه بر یاران پیشین می تازد و از القابی استفاده می نمایند که شایسته وجود رذل و خبیث خودشان است و در مواردی خود را آنچنان به نسیان میزنند که گویا اصلا" این افراد را نمی شناسند.

یکی میگفت شاید بیچاره آیزایمر گرفته، در اینصورت نیز شایسته مقام رهبری تشکیلات چون تشکیلات مجاهدین نمی باشد!

یکی از مادران بر سر مزار پسرش میگفت بخدا باور کنید که فرزندان ما صادق بودند و هرگز چنین خواسته ای نداشتند. ما هرگز تصور نمیکردیم که رجوی ها ادعای خداگونه ای و پیامبری داشته باشند و از فرزندان ما بخواهند که بجای پروردگار آنها را ستایش کنند. آنها صلاحیت چنین ادعایی را ندارند. رهبریت سازمان باید در یک رای گیری آزادانه انتخاب شود آنها باید ازاین جایگاه خلع شوند.

خواهری میگفت که سالها در برابر مخالفین که از ازدواج مسخره این دو نفر بما نیشخند میزدند (هرچند که در دل خود نیز نمی توانستیم مقبولیت این حرکت را بپذیریم ولی در ظاهر) به دفاع بر می خواستیم! حال نیز باید تمسخر دیگران را از طلاقهای اجباری، شکنجه ها، کشتار ها، حرکات لات منشانه و تهاجم به اجتماعات منتقدین را تحمل نماییم!

آیا او ماهیتا" مخالف آزادی بوده و برای فریب ملت شعارهای آزادیخواهی سر میداده و حتی به عدالت خواهی ملت نیز اعتقادی نداشته است؟

آیا اندیشه های مبارزاتی این سخیف ها بر ارکانی بنیان گذاشته شده که در ضدیت با ارزش های آزادیخواهی است؟

آیا اندیشه و شعارهای آزادیخواهی او بر تفکرات خشونت طلبی دیکتاتورهای تاریخی، جریان داشته است؟

آیا او با گستاخی و بیشرمی هرچه بیشتر بدروغ خود را وامدار حنیف و صادق و بدیع زادگان معرفی میکرده تا قادر باشد بر جایگاه آنان تکیه زند؟

آیا قابل تصور بود کسی که از وجود زندانهای مخوف و اعدام هایی به جرم هواداری و خواندن نشریه فریاد می زد و جامعه جهانی را بشهادت فرا می خواند، خود شکنجه گر و قاتل منتقدین باشد و بدستورش خون سعید نوروزی وعلی زرکش و احمدی و…. ریخته شود و نیز اجبار هواداران به اعمال و رفتار جنایتکارانه و………. و ایجاد چالش برای ریخته شدن خون هواداران به بهانه افزایش رقم قربانیان تشکیلات………؟

و امروز نیز بر جداشدگان تهمت هایی بزند که در شان و شخصیت خودش هست.

در مخیله کدامین مدعی آزادیخواهی افکاری اینچنین جنایتکارانه نقش بسته؟

دستور خودسوزی پیروان برای آزادی…………؟ پناه بر خدا چه دد منشانه جان انسانها را می ستانند تا خود برقرار باشند؟

آیا باقی رهبران به بهای جان هواداران، دمکراسی را معنایی است؟

آیا جان باختن هواداران برای ماندن رهبران وظیفه ای است که خانواده ها باید به آن تن داده و ازخون فرزندان خود بگذرند؟

این شیوه در کدامین تشکیلات سیاسی و مدعی مبارزه راه آزادی مشروعیت داشته است؟

این همه دوگانگی در گفتار و رفتا ر بر کدامین باوری تکیه دارد؟

و هزاران آیا و چرا هایی که فقط در یک پروسه قضایی و با حضورشان در دادگاهی منصفانه جوابش مشخص خواهد شد.

یاد تمامی قربانیان تشکیلات مجاهدین گرامی باد!

ایران / سوسن نوروزی 07/05/1386

نوشته بمناسبت بیست و هفتمین سالگرد شهادت حمید رضا نوروزی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

از طرف جمعی از خانواده های قربانیان تشکیلات
ایران – سوسن نوروزی 21/04/1386

سوسن نوروزی، سیزدهم ژوئیه 2007

نوشته پیام خانواده های قربانیان تشکیلات به رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.