اعضای این تیم مسلح گروه مجاهدین خلق، اقدامات متعدد تروریستی و انفجار‌هایی را با هدایت سرپل دشمن در سطح شهر تهران انجام داده بودند.

این افراد با هدایت سرپل گروه مبادرت به تشکیل دسته مسلحانه کرده و در راستای اهداف گروه و به قصد ضربه زدن به امنیت کشور، در بررسی و شناسایی نقاط حساس و عملیات‌های ایذایی علیه مراکز و مقر‌های مهم کشور و اماکن عمومی اقدام به شلیک لانچر کرده بودند.

نام بردگان در زمانی که قصد انجام عملیات تروریستی‌ داشتند به همراه چند قبضه سلاح لانچر دستگیر شدند.

ابوالحسن منتظر، نقش مهم و تاثیرگذاری در هدایت تیم داشته است، به طوریکه به همراه معدوم محمد تقوی با استفاده از بودجه‌ای که مجاهدین خلق در اختیار آنها قرار داده بودند اقدام به تهیه خانه امن برای بهره‌برداری گروه کرده و سایر مرتبطین را در خانه‌های تشکیلاتی اسکان داده بودند.

ابوالحسن منتظر عضو تشکیلاتی گروه تروریستی مجاهدین خلق بوده است که با هدایت سرپل‌های گروه اقدامات تبلیغاتی و ایذایی انجام داده و با همکاری دیگر اعضای تیم اقدامات مسلحانه در راستای اهداف گروه انجام داده است.

محکوم‌علیه همچنین آموزش ساخت بمب‌های دست‌ساز (سه راهی) را از سرپل گروه با نام مستعار “مهندس رضا” فرا گرفته بود. نامبرده اقدام به ساخت بمب کرده و با کمک دیگر اعضای تیم وسیله ساخته شده را بارگذاری و منفجر کرده است.

در یک مورد، پس از اتمام کار ساخت، لانچر‌های ساخته شده را طبق قرار از پیش تعیین شده توسط سرپل گروه به اکبر دانشورکار یکی دیگر از عناصر عملیاتی تروریستی تحویل داده است.

براساس دستورالعمل دریافتی، محل انفجار از پیش توسط سرپل مجاهدین خلق تعیین و شناسایی‌های لازم توسط ابوالحسن منتظر انجام شده است.

وحید بنی عامریان عضو دیگر تیم تشکیلاتی مجاهدین خلق در این پرونده بوده که به همراه ابوالحسن منتظر در حالیکه قصد انجام عملیات پرتاب لانچر را داشتند با چهار قبضه لانچر دستگیر شدند.

پس از دستگیری و تشکیل پرونده قضایی، ابوالحسن منتظر و وحید بنی عامریان ، به اتهام بغی از طریق مباشرت در انجام اقدامات متعدد تروریستی و انفجار‌هایی با هدایت گروه تروریستی مجاهدین خلق، عضویت در گروه باغی، اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی کشور از طریق ارتباط‌گیری و آگاهانه با سرپل‌های مجاهدین خلق، ارتکاب اقدامات موثر ایذایی در جهت حمایت از گروه تروریستی مجاهدین خلق با هدف سرنگونی نظام جمهوری اسلامی ایران، عضویت در گروه تروریستی مجاهدین خلق با هدف برهم زدن امنیت کشور و تشکیل دسته یا جمعیت با هدف بر هم زدن امنیت کشور محاکمه شدند.

دادگاه پس از رسیدگی به پرونده و اخذ دفاعیات متهمان و وکلای آنها، با توجه به گزارش ضابطین، دستگیری ابوالحسن منتظر و وحید بنی‌عامریان در حین ارتکاب جرم مشهود، اقلام مورد نیاز ساخت لانچر و تغییر چهره مکشوفه از متهمان، فیلم دوربین‌های مداربسته، اقاریر صریح و مقرون به واقع متهمان، نامبردگان را مجرم تشخیص داده شدند و به اعدام محکوم کرد.

پرونده پس از صدور حکم با فرجام‌خواهی متهمان به دیوان عالی کشور ارجاع شد.

براساس نظر قضات دیوان عالی کشور، فرجام‌خواهی متهمان وارد دانسته نشد، زیرا دادنامه با توجه به گزارش‌های تفصیلی دقیق، مستند و منطبق با واقع وزارت اطلاعات، اظهارات و اقاریر محکوم علیهم در مراحل مختلف دادرسی، کشف سلاح و ادوات تخریبی نزد آنان و سایر قراین و امارات صحیح بوده و اشکالی در آن وجود ندارد و برهمین اساس دادنامه تایید و ابرام شد.

نهایتا حکم اعدام ابوالحسن منتظر و وحید بنی‌عامریان به اجرا درآمد.

مریم رجوی سرکرده این گروه نیز در پیامی وابستگی این افراد به سازمان تروریستی مجاهدین خلق را تأیید کرد.

نوشته حکم قضایی تیم تروریستی مجاهدین خلق در تهران به اجرا در آمد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مرتضی سیمیاری در بخشی از این جلسه دادگاه گفت: سران اسرائیل گفتند “پرونده ایران نا تمام است “. این ناتمامی باعث شد که اتاق عملیاتی آمریکایی صهیونیستی یک طرح جدید پنج مرحله ای برای اقدام علیه ایران ایجاد بکنند. وزیر خزانه داری آمریکا می گوید”کاری که ما در وزارت خزانه داری انجام دادیم ایجاد کمبود دلار در کشور ایران است “. این استراتژی در ماه دسامبر به اوج خود رسید.

به باور این کارشناس، کار سومی که اینها انجام دادند ورود عناصر جذب شده در فضای مجازی از سوی سازمانهای تروریستی سازمان یافته از جمله سازمان مجاهدین خلق و حضور این افراد در میان معترضین به منظور قتل و کشته سازی حد اکثری است. او می‌گوید: “گروهک تروریستی منافقین از پوشش‌های مختلف در فضای مجازی استفاده می‌کند به منظور یار گیری به سود صهیونیستها. یکی از تقاضاهایی که موساد از سازمان مجاهدین دارد این است که برای من سرباز جذب کن.”

حجه الاسلام مداح، وکیل شاکیان نیز بر ماهیت تروریستی مجاهدین خلق و دشمنی آنها با ملت ایران تاکید کرد. به گفته او، “نه در قوانین کنونی و نه در شرع مقدس و نه در هیچ قانون بین المللی کشتار این تعداد نفر انسان بی گناه و این تخریب عمدی گسترده را توجیه بکنند با موضوع سیاسی.” او به حمله مجاهدین خلق به بخش زایمان بیمارستان و به رگبار بستن نوزادان در عملیات‌های تروریستی‌شان اشاره کرد. مداح تاکید کرد که تشکیلات مجاهدین خلق از آدم کشی و کشته سازی کسب درآمد می‌ کند و اصلاً حیات این سازمان در تروریست بودنش است.

حمید دهدار حسنی عضو جدا شده از سازمان مجاهدین خلق نیز به عنوان شاهد و مطلع در جایگاه قرار گرفت و اظهارات خود را ارائه کرد. او در بخشی از سخنانش گفت: ما یک سری تناقضاتی داشتیم ولی اعتقاد داشتیم که راه سازمان درست است. چون ما از دنیای بیرون پادگان اشرف چه به لحاظ سیاسی و چه به لحاظ نظامی هیچ اطلاعی نداشتیم و فقط اخبار خودشان را به خورد ما می دادند.

نوشته پرده‌برداری از همکاری مجاهدین خلق با جوخه‌های تروریستی موساد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مسعود رجوی متهم ردیف دوم پرونده، مؤسس و پایه‌گذار گروهک منافقین و ارتش ضد خلق جهت ارتکاب به قتل و کشتار مردم و بسیج نیرو‌ها جهت اقدام علیه اساس نظام و صدور دستورات حملات تروریستی، همکاری با رژیم بعث عراق، هدایت و راهبری تیم‌های عملیاتی، تهیه و تجهیز ادوات نظامی، صدور فرمان حمله نظامی و مشارکت در عملیات‌های تروریستی و صادر کننده دستور جنگ مسلحانه هم در دهه ۶۰ و هم در اقدامات نظامی سازمان بوده است. این عناوین اتهامی در کیفرخواست هم مطرح شده، اما امروز ارکان مادی جرایمی که هریک از متهمان مرتکب شدند را نیز در دادگاه تشریح می‌کنم.

وی در تشریح ارکان مادی این جرایم، افزود: مسعود رجوی با شخص صدام حسین و رژیم بعث در زمان جنگ ۸ ساله تحمیلی همکاری داشته است. تاکنون بیش از ۱۹۴ سند دال بر اینکه مریم و مسعود رجوی و بسیاری اعضای کادر مرکزی با استخبارات عراق و صدام حسین جهت دریافت بودجه، دریافت تجهیزات و تهیه نقشه‌های عملیاتی کشف شده است.

ایشان گفت: تهیه تجهیزات نظامی و تهیه نقشه حملات با همکاری استخبارات عراق، سازماندهی و آموزش نیروها، فرماندهی و هدایت نیرو‌ها برای انجام عملیات‌ها، راهبری نیرو‌ها برای حملات مستقیم به شهر‌ها و روستا‌ها از جمله موارد دیگر ارکان مادی این جرایم است. بر اساس اظهارات شهود حاضر در جلسات قبلی دادگاه مسعود و مریم رجوی و چند نفر دیگر از متهمان با هلیکوپتر در منطقه عملیاتی حاضر شدند؛ یعنی حمله مسلحانه به کشور به قصد تجاوز، کشتار و اشغال بخش‌هایی از کشور.

مداح با بیان اینکه فرماندهی و کنترل عملیات‌ها و صدور دستور برای اجرای عملیات‌ها با مسعود رجوی بوده است، گفت: رجوی گرداننده این جنایات بوده. رجوی نیرو‌ها را برای عملیات‌های نظامی اقناع می‌کرد. شهود در دادگاه شهادت دادند که مسعود رجوی همه اعضا را برای اجرای عملیات فروغ جاویدان جمع و برای آنها صحبت کرد. از اینجا مشخص می‌شود بقا و حیات سازمان منافقین بر اساس جنایت و کشتار است.

وی ادامه داد: همکاری با رژیم بعث عراق در زمان جنگ که مصداق همکاری با دول متخاصم می‌شود از دیگر اقدامات سازمان است.

وکیل شکات افزود: نشریات منتسب به متهم ردیف اول، شهادت شهود حاضر در دادگاه و اسناد نظامی ارائه شده از دلایل انتساب اتهامات به متهم ردیف دوم است.

نوشته رونمایی از فهرست جنایات مسعود رجوی در صحن علنی دادگاه اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

ایشان تاکید داشت: دقیقا تراژدی و سیاستی که در اغتشاشات اخیر ما شاهد بودیم همان سناریویی بود که منافقین در سال 60 پیاده کردند.

نوشته شباهت جنایات دهه ۶۰ مجاهدین با وقایع اخیر کشور اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

قاضی دهقانی با اعلام رسمیت دادگاه از وکیل شکات خواست در جایگاه قرار گیرد.

حجت الاسلام والمسلمین مداح وکیل شکات با حضور در جایگاه گفت: در ادامه تبیین نقش تروریستی و جنایتکارانه گروهک موسوم به سازمان مجاهدین خلق ایران و طرح شکایت از جانب موکلین خود که از آسیب‌دیدگان اصلی جنایات تروریستی این گروهک هستند، لازم می‌دانم به نکته‌ای اساسی اشاره کنم. مسئله مهمی که ماهیت تروریستی این سازمان و قصد مجرمانه در تأسیس آن به‌منظور ارتکاب جرایم سازمان‌یافته را نشان می‌دهد، این است که این گروه در طول سال‌های فعالیت خود از هیچ‌گونه دشمنی علیه ملت و مردم ایران مضایقه نکرده است.

وی ادامه داد: از جمله، جنایات گسترده‌ای که در جریان عملیات موسوم به عملیات فروغ جاویدان رخ داد که بنا بر اظهارات و اعترافات خود اعضای این گروه، بیش از ۵۵ هزار نفر کشته یا زخمی شدند، همچنین تخریب و تصرف گسترده شهر‌ها و روستا‌ها که متأسفانه از سوی آنان مورد افتخار نیز قرار گرفته است. در جلسات گذشته، با تطبیق ارکان مادی و معنوی جرایم محاربه و افساد فی‌الارض نسبت به شرکت‌کنندگان این عملیات، اعم از سردستگان، فرماندهان ارشد و فرماندهان میانی، مستند به مواد ۱۹۸ تا ۲۰۰ قانون حدود و قصاص سال ۱۳۶۱، مواد ۱۸۳ تا ۱۹۶ قانون مجازات اسلامی سال ۱۳۷۰ و نیز مواد ۱۳۰، ۲۷۹، ۲۸۶ و ۲۸۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، انتساب عناوین مجرمانه محرز و قابل اعمال تشخیص داده شد. از جانب موکلین خود، تقاضای انتساب این عناوین اتهامی به تمامی متهمان پرونده را دارم. در ادامه نیز برخی از ارکان مادی ارتکابی متهمان به تفکیک بیان خواهد شد.

وکیل شکات گفت: اکثر متهمان حاضر در پرونده، یا از فرماندهان ارشد عملیات فروغ جاویدان بوده‌اند یا در زمره فرماندهان میانی قرار داشته و یا در سایر عملیات‌های تروریستی نقش فعال ایفا کرده‌اند. شهود متعدد نیز مکرراً گواهی داده‌اند که حتی افرادی که در بخش‌های پشتیبانی نظیر بهداری یا آشپزخانه فعالیت داشته‌اند، به دلیل ماهیت کاملاً مجرمانه و مسلحانه این گروه، عملاً جزئی از ساختار عملیاتی آن محسوب می‌شدند به‌گونه‌ای که به تصریح شهود، هیچ فردی بدون سلاح از مقر این سازمان خارج نمی‌شده است؛ بنابراین با یک گروه سازمان‌یافته، مسلح و تروریستی مواجه هستیم که اعضای آن نسبت به اهداف مجرمانه گروه آگاهی کامل داشته‌اند و پیش از عملیات نیز توسط سرکردگان گروه توجیه و سازماندهی می ‌شده اند.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح تصریح کرد: رجوی دستور داده بود که اگر مردم مخالفت کردند، مردم را بکشند و اعضا هم با آگاهی کامل پذیرفتند. توبه و اظهار ندامت و پشیمانی در این افراد وجود ندارد و همه این اقدامات جنایتکارانه را انجام دادند. اظهارات بسیاری از متهمین پرونده را در جلسه گذشته خدمت دادگاه محترم عرض کردم که مشمول موضوع ماده ۱۳۰ از قانون مجازات اسلامی می‌شود.

وی افزود: منافقین ادعا می‌کنند هدف ما از این عملیات‌های نظامی، شورش ها، اقدامات تروریستی و کشتار‌ها سیاسی بوده؛ نه در قوانین کنونی نه در شرع مقدس و نه در هیچ قانون بین‌المللی و قانون کیفری و در هیچ کشوری از دنیا این کشتارها، شهادت این تعداد نفر انسان بی‌گناه، جنایت گسترده و این تخریب عمدی وحشیانه به بهانه کار سیاسی قابل توجیه نیست. من از سازمان منافقین سؤال دارم که اگر موضوع شما سیاسی بوده چرا به بیمارستان حمله کردید؟

وی افزود: بیش از ۳ شاهد در این دادگاه شهادت دادند که منافقین به بیمارستان حمله کردند و اجساد و مجروحین را در حیاط بیمارستان آتش زدند. یکی از شاهدان در دادگاه به چشم خودش دیده بود که منافقین به بخش زایمان بیمارستان حمله کرده، کودکی که در آغوش مادرش بوده را به رگبار بستند و مادر این کودک را هم به شهادت رساندند. این جنایتکاران نمی‌توانند ادعا کنند که اقدامات ما سیاسی بوده است. این جنایات نه تنها در هیچ جای دنیا توجیه ندارد بلکه از منظر حقوق بین‌المللی نیز خلاف حقوق بشر بوده و جنایت جنگی است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح تصریح کرد: این اقدامات بر اساس ماده ۱۸ کنوانسیون ژنو مصوب ۱۹۴۹، ماده ۲۱ پروتکل الحاقی مصوب سال ۱۹۷۷ و ماده ۷ و ماده ۸ اساسنامه دیوان بین‌المللی کیفری (ICC) مصداق عملیات‌های تروریستی و مخالف حقوق بشر است. حتی در حقوقی کیفری سایر ملل، همین کشور‌هایی که از منافقین حمایت می‌کنند و به آنها پناه دادند مصداق حمایت از تروریسم است. به عنوان مثال قانون سال ۲۰۰۰ میلادی در کشور انگلستان صراحتاً بیان می‌کند: اگر اعمال خشونت آمیز مانند آتش‌سوزی یا قتل با انگیزه سیاسی انجام شود طبق این قانون تروریسم تلقی می‌شود و نه مبارزه سیاسی. در قانون کیفری فرانسه و آمریکا، قتل عمد، آتش‌سوزی عمدی حمله به تاسیسات عمومی و خصوصی را مصداق تروریسم معرفی کرده است.

وی یادآور شد: مسئله دیگر این است که منافقین ادعا دارند که با این اقدامات می‌خواستند ماشین جنگ را خاموش کنند و صلح اتفاق بیفتد، در حالی که عملیات فروغ جاویدان را پس از پذیرش قطعنامه از سوی صدام و پس از صلح ایران و عراق انجام دادند. اینها ۴۰ سال است که جنایت می‌کنند و آدم می‌کشند و ۴۰ سال است که جنایات خود را با این ادعا‌های مضحک توجیه می‌کنند.

وی گفت: در ادامه به ارائه شواهد و مستندات مربوط به عملیات موسوم به فروغ جاویدان و نقش اعضای سازمان منافقین می‌پردازم.

وی افزود: طبق اسناد موجود، رجوی به صدام التماس کرده است تا تجهیزات و پشتیبانی لازم برای انجام عملیات دریافت کند. در نشستی پس از عملیات، مسعود رجوی صراحتاً اعلام کرده است که ایران و عراق در شرایط غیرجنگ هستند، اما باید کاری کنیم که این کشور‌ها به سمت جنگ بروند، دلیل این اقدام نیز روشن است؛ حیات و ممات یک گروه تروریستی و مجرمانه به وقوع جنگ و کشتار وابسته است، چرا که اعضای آن از طریق فعالیت‌های تروریستی و آدم‌کشی کسب درآمد می‌کنند.۱۹۴ سند موجود نشان‌دهنده ارتباط مستقیم اعضای سازمان منافقین با استخبارات عراق و شخص صدام حسین است؛ بنابراین ادعای این گروه که هدف ما خاموش کردن آتش جنگ بوده کاملاً بی‌اساس است.

وکیل شکات با بیان اینکه شواهد قتل‌ها و جنایات این گروه مشخص است، گفت: موکلین من ولی دم کودکانی هستند که به‌طرز فجیعی کشته شده‌اند، از جمله دختر دو ساله‌ای که در اتوبوس زنده‌زنده به آتش کشیده شد و نوجوانان دانش‌آموزی که در خیابان ترور شدند. این اقدامات هیچ ارتباطی با مقابله با نظام جمهوری اسلامی یا اهداف اولیه مشروع نداشته و صرفاً جنایات علیه مردم ایران است.

حجت الالسلام والمسلمین مداح گفت: موضوع دیگر مسئولیت کیفری اعضای این گروه است. تغییر مداوم اعضا در سازمان منافقین و جابجایی افراد از بخش‌های سیاسی، رسانه‌ای یا بهداری به عملیات‌های مسلحانه نشان می‌دهد که تمام اعضا، صرف‌نظر از سمت اولیه، در ساختار تروریستی گروه سهیم و مسلح هستند. برای مثال، شخصی که در بخش سیاسی یا نشریات فعالیت می‌کرده، ناگهان در عملیات فروغ به مسئول محور اسلحه تبدیل شده و اقدام تروریستی انجام داده است. این اقدامات، مطابق مواد ۲۲ و ۱۴۳ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، مصداق محاربه و افساد فی‌الارض بوده و قابل انتساب به تمامی اعضای فعال در عملیات است؛ بنابراین با یک گروه مسلح، سازمان‌یافته و تروریستی مواجهیم که حتی افرادی که ظاهراً در بخش‌های پشتیبانی فعالیت می‌کنند، عملاً در ساختار جنایت سازمان سهیم‌اند.

وی ادامه داد: همچنین، اهداف اولیه فرضی سازمان منافقین، حتی اگر مشروع تلقی می‌شد، کاملاً منحرف شده و به ارتکاب جرم تغییر مسیر داده است. از این‌رو، متهم ردیف اول پرونده، که شخصیت حقوقی سازمان منافقین است، مسئول تمامی اقدامات مجرمانه و تروریستی اعضای تحت پوشش خود محسوب می‌شود.

وی گفت: برای نمونه‌هایی از متهمان غیرمسلح می‌توان به متهم ردیف ۵۵ علیرضا معدنچی، متهم ردیف ۳۵ جمیله ابریشم‌چی، متهم ردیف ۶۳ زهره بنی‌جمال، مسئول آموزش در قرارگاه اشرف اشاره کرد که همگی با توجه به مسئولیت‌های خود، مشارکت فعال و معاونت در جنایات گسترده تروریستی سازمان داشته‌اند.

در ادامه دادگاه کلیپی از تولیدات رسانه‌ای منافقین درباره عملیات فروغ جاویدان و همچنین کلیپ دیگری در مورد اغتشاشات اخیر و اقدامات منافقین برای مسلح کردن گروه‌هایی برای کشتار مردم عادی در دادگاه پخش شد.

حجت الاسلام والمسلمین مداح گفت: آن دسته از افرادی که در ساختار اصلی و فعال سازمان قرار دارند، مسئول اقدامات گروه هستند و تغییر سمت آنها، مسئولیت کیفری آنان را رفع نمی‌کند.

وی در مورد ماهیت جنایات سازمان منافقین گفت: این گروه پیش از انجام عملیات تروریستی و کشتار مردم، حتی از مفاهیم و اصول دینی بهره‌برداری و سوءاستفاده کرده است، یعنی افراد، تحت عنوان اعتقاد مذهبی و با استناد به دین، برای ارتکاب جنایات و کشتار آماده می‌شوند. این رفتار کاملاً مشابه آن چیزی است که در گروه‌های تروریستی مانند داعش دیده می‌شود؛ یعنی شست‌وشوی مغزی، تحریف دین و توجیه اقدامات خشونت‌آمیز. این گروه‌ها، برخلاف پیامبر رحمت للعالمین که با دشمنان خود برخورد انسانی و اخلاقی دارد، انسان‌های بی‌گناه از جمله کودکان، بیماران و غیرنظامیان را زنده زنده به آتش می‌کشند یا گردن می‌زنند.

وکیل شکات گفت: قبلاً لایحه‌ای خدمت دادگاه ارائه شد و درخواست استعلام از نهاد‌های امنیتی درباره اقدامات تروریستی و استمرار فعالیت‌های سازمان منافقین مطرح شد. با دستور دادگاه، کارشناسان سیاسی و امنیتی، در جلسه حاضر شده و نظریه کارشناسی خود را ارائه خواهند داد.

مرتضی سیمیاری، کارشناس مسائل سیاسی در جایگاه حاضر شد و ضمن گرامیداشت یاد و خاطره شهدای انقلاب اسلامی به ویژه شهدای ترور، اظهار کرد: با عنایت به مفاد پرونده مذبور و ارجاع پرونده از سوی دادگاه محترم به کارشناسی در راستای ماده ۶۱۴ آیین دادرسی کیفری، اینجانب به عنوان کارشناس و با توجه به سابقه‌ای که در رابطه با مسائل امنیتی دارم، مکلف به ارائه نظریه کارشناسی هستم. از دادگاه محترم برای اجازه جهت دسترسی همه جانبه به اسناد لازم که منجر به شناسایی و کشف حقیقت می‌شود تقدیر و تشکر می‌کنم.

با توجه به پیچیدگی‌های فنی و امنیتی، رسیدگی به این پرونده مستلزم بررسی تخصصی اسناد، ارزیابی اطلاعات و پاسخ به سوالات مطروحه است که این سوالات را در سه چارچوب ارائه می‌کنم.

۱: بررسی اینکه اقدامات سازمان منافقین در آشوب‌های تروریستی اخیر چه اثری داشته است؟

۲: آیا اقدامات این سازمان مصادیق جرم‌انگاری داشته یا خیر؟

۳: تبیین اینکه آیا اسناد و مدارک موجود دلالت بر همکاری متهمین در تسهیل اقدامات تروریستی در کشور داشته یا خیر؟ بر اساس تحلیل‌های فنی و دقیق نظریه کارشناسی را به دادگاه محترم تقدیم می‌کنم.

وی ادامه داد: در این دادگاه جنایت‌های منافقین در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ تشریح شد و مردم از بسیاری از این جنایات آگاه شدند و اسناد و کلیپ‌هایی در رابطه با این جنایات در دادگاه منتشر شد. آن چیزی که شما در اغتشاشات اخیر در روز هجدهم و نوزدهم دی دیدید تنها جلوه‌ای از اقداماتی است که در ۳۰ خرداد ۶۰ در کشور انجام شد. در شرایطی که جمهوری اسلامی ایران نظامی نوپاست که در شرایط جنگی قرار دارد و رئیس جمهور وقت ابوالحسن بنی‌صدر دو قطبی سیاسی فراوانی را در کشور ایجاد کرده است، اما ما توانستیم به لطف الهی و عنایت امام زمان این مسئله را در کمتر از چند روز حل کنیم.

سیمیاری عنوان کرد: نکته قابل توجه اقدامات اخیر این است که این هسته‌های تروریستی مسلح و شبکه اراذل و اوباش با همان مدل ۳۰ خرداد سال ۶۰ در صحنه حاضر شدند و دست به کشتار زدند و کودک سه ساله و یا فعال فرهنگی را به شهادت رساندند. این اتفاقات دقیقاً شبیه همان مدلی که در دهه ۶۰ انجام شده بود و انواع سلاح‌های گرم غیرسازمانی با سلاح‌های سرد متنوع مورد استفاده ترریست‌ها قرار گرفته است.

سیمیاری گفت: جنگ ۱۲ روزه شبکه سایبری منافقین و سایر گروه‌های تروریستی بخشی از مشاوره و اقداماتی بود که گروهک تروریستی منافقین در فضای مجازی، ترور‌ها و شبکه سایبری اش انجام دادند. البته در آن مقطع، با وجود این مشاوره‌ها، به دلیل دفاع مقتدرانه‌ای که نیرو‌های مسلح ما انجام داد و انسجام ملی و اتحاد مقدسی که بین مردم ایران شکل گرفت، نه تنها دشمن به اهداف خودش دسترسی پیدا نکرد، بلکه رژیم صهیونیستی به اذن خداوند متعال زیرساخت‌های حیاتی‌اش ضربات بسیار سختی خورد و در جنگ دوازده روزه دشمن نتوانست به اعمال خودش برسد.

وی گفت: بعد از اینکه جنگ دوازده روزه به پایان رسید، نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، گفت پرونده ایران ناتمام است و این امر باعث شد که اتاق عملیاتی آمریکایی صهیونیستی یک طرح پنج مرحله‌ای برای اقدام علیه ایران ایجاد کند. مرحله‌ای از روز فردای پایان جنگ، آتش‌بس یا توقف جنگ‌های دیگر که بگذریم، آغاز شد. در واقع، اغتشاشات به عنوان سیزدهمین روز از جنگ شناخته می‌شوند؛ به همین عنوان گفته می‌شود که عملیات دشمن بعد از پایان جنگ دوازدهم آغاز می‌شود. اولین گام یا اولین مرحله تشدید فشار اقتصادی برای تحت فشار قرار دادن مردم ایران بود که اصطلاحاً به آن پروژه فشار حداکثری می‌گویند.

سیمیاری گفت: او می‌گوید کاری که ما در وزارت خزانه داری انجام دادیم، ایجاد کمبود دلار در کشور ایران است این استراتژی در ماه دسامبر به اوج خود رسید. ما بدون شلیک حتی یک گلوله در ایران، معترضان را به خیابان کشاندیم و این نمونه‌ای از فشار‌هایی است که جریان تروریستی با ایجاد کمبود دلار ایجاد و سعی می‌کند از این اصل برای تحت فشار قرار دادن مردم ایران استفاده کند. جایی از جمهوری اسلامی ایران نام برده نمی‌شود، هدف آنها مردم ایران هستند، این گام اول است.

وی افزود: گام دوم، گسترش کارزار اخبار جعلی برای ایجاد فشار، نارضایتی عمومی اقتصاد پایه، تحریک آستانه تاب آوری عمومی برای شکل گیری تجمعات اعتراضی است. خود دشمن شرایط را سخت می‌کند، بعد به محض اینکه تحریم‌ها را افزایش می‌دهد، در فضای مجازی عنوان می‌کند که ناکارآمدی وجود دارد و مسائلی مانند فساد را مطرح می‌کند و خود او که مشکلات اقتصادی که را ایجاد کرده از آنها به عنوان زمینه آشوب استفاده می‌کند.

سیمیاری گفت: گام سومی که آنها انجام دادند، ورود عناصر جذب شده از فضای مجازی از سوی جریان‌های تروریستی سازمان یافته از جمله سازمان مجاهدین خلق و حضور آنها در میان معترضان به منظور قتل و کشته سازی حداکثری است. قبلا در همین دادگاه درباره این موضوع صحبت کردیم که گروهک تروریستی منافقین از پوشش‌های مختلف که غالب آنها پوشش‌های جنسی است، استفاده می‌کند برای اینکه از درون فضای مجازی به سود صهیونیست‌ها یارگیری انجام دهد. یکی از درخواست‌هایی که موساد دائما از منافقین دارد اینکه سرباز خیابانی یا سازمان رزم موساد برایش ایجاد کند.

وی با اشاره به مفهوم کشته سازی در ادبیات امنیتی تأکید کرد: کشته سازی اقدامات میدانی با هدف ادراک گذاری در صحنه است. کشته سازی به ۲ روش همگرا و واگرا داریم. کشته سازی همگرا در حوادث اخیر دیده شد، افرادی را دیدیم که از این ۳۱۱۷ نفر که ۲۴۱۵ نفرشان از شهدای ما هستند، بخش قابل توجهی از اینها کشته شدند. بدین معنا که به اینها از فاصله کمتر از یک متر با سلاح گرم و یا سرد از سر و پهلو و گردن شان در صحنه به شهادت رسانده بودند و این مدل شایعی است.

وی در ادامه گفت: کشته سازی واگرا هم داریم که در میدان عملیات‌ها و آشوب‌ها کشته سازی نشده و در چند خیابان بالاتر و پایین‌تر از اغتشاشات، افرادی کشته شدند. به طور مثال، در یکی از شهرها، بچه کوچکی در فاصله حداقل ۴۰۰ متری از محل اصلی آشوب‌ها به رگبار بسته شده بود. هدف این است که صحنه آشوب‌ها را از نقطه آ به نقطه ب تغییر دهند. این مدل کشته سازی واگرا است که هر دو مدل نامبرده، در اغتشاشات اخیر مورد استفاده قرار گرفته است. با مدل‌هایی که موساد برای اینها ترسیم کرده است.

سیمیاری گفت: یک مدل کشته سازی هم اینکه عواملی تروریستی که در فضای مجازی جذب می‌کنند، اغلب کشته سازی شدند. بدین معناکه آنها را تهییج می‌کنند تا به سمت مراکز نظامی و مراکزی که مهمات جنگی دارند، حرکت کنند اسلحه خانه‌های آنها را در اختیار گرفته و سلاح هایشان را پخش کنند.

وی گفت: در شهر‌های مختلف آمریکایی و اروپایی برخورد پلیس با شهروندانشان را دیده‌اید، تصاویرش در فضای مجازی موجود است و می‌توانید آنها را ببینید.

وی گفت: در مورد ایران یک پروژه توسط سرویس‌های اطلاعاتی فرانسه و آلمان هدایت می‌شود. فرانسوی‌ها در این پروژه به آمریکایی‌ها می‌گویند که اگر به ایران حمله کنید، قضیه مثل عراق نخواهد بود و لازم است هزینه‌های بسیار زیاد چند تریلیون دلاری را انجام دهید. آنها از نظر ادراکی روی آمریکایی‌ها تاثیر می‌گذارند. نکته دیگر این است که گفته می‌شود نمی‌توان مانند سوریه عمل کرد و مردم حفظ خواهند شد، اما اصل موضوع توسط مؤسسه ضدایرانی اف‌دی‌دی هدایت می‌شود. این مؤسسه نقشه‌ای کشیده و نشان داده که در صورت حمله به ایران باید تمام زیرساخت‌های تجهیزاتی، اینترنت، انرژی، پالایشگاه‌ها، بیمارستان‌ها و اماکن مهم دولتی هدف قرار گیرد. سرویس‌های اطلاعاتی اروپایی پشت این طرح ایستاده‌اند و هدف این است که ایران از درون به سوریه‌ای جدید تبدیل شود.

این کارشناس ادامه داد: مورد دیگر تجاوز نظامی به بهانه دفاع از آشوبگران برای تکه‌تکه کردن ایران است. در جلسات سرویس‌های اطلاعاتی منطقه‌ای، تروریست‌ها در حال رویا فروشی هستند و می‌گویند قرار نیست ایران حفظ شود، هدف این است که ایران تبدیل به چندین ایرانستان شود، خوزستان جدا شود، بلوچستان جدا شود، کردستان جدا شود، منطقه ترکمن‌صحرا جدا شود و تقریباً چیزی از ایران به اسم ایران باقی نماند. آنچه تروریست‌ها قرار است در این مناطق حاکم کنند، دقیقاً بخشی از طرح آمریکایی صهیونیستی است که پیش‌تر توضیح داده شد.

وی گفت: اما نقش منافقین در این اغتشاشات چیست؟ آنها دارای یک ارتش ترور‌های سایبری هستند که حجم بالایی از اخبار جعلی تولید و منتشر می‌کنند، پایگاه اجتماعی در میان مردم ندارند و از ظرفیت لازم برای ایفای نقش ویترینی یا آلترناتیو نظام ایران برخوردار نیستند. بررسی‌های ما نشان می‌دهد که ماموریت آنها، طبق دستور اربابانشان، انتشار ناامیدی، نفرت‌پراکنی، سازماندهی اقدامات تروریستی و ایجاد وحشت عمومی بوده است، کاری که در جریان اغتشاشات اخیر نیز انجام شد. البته تعدادی از گروه‌های تروریستی منافقین نیز در صحنه اغتشاشات حضور داشتند که همه این عوامل و عناصرشان توسط جامعه اطلاعاتی دستگیر شدند و گزارش‌های مرتبط به سمع و نظر مردم ایران رسید.

وی گفت: اطلاعات نهاد‌های امنیتی نشان می‌دهد نقش منافقین به دلیل ضربه خوردن تیم‌هایشان زیر ۱۰ درصد بوده و خودم اعتقاد دارم حدود ۵ درصد است، علت کم بودن حضور منافقین در اغتشاشات مربوط به تحلیل غلط وقایع و میزان توانایی‌های آنهاست. روز سیزدهم دی، مریم رجوی معروف به صبا در جلسات و نشست با کل اعضای ستاد داخلی، پیامی را می‌خواند که قابل توجه است: او می‌گوید بیشتر بکشید، آمریکا مجوز داده و تروریستی نیست منظور از “تروریسم مجوز داده” این است که اگر اقدام انجام دهید، سازمان مجاهدین خلق در لیست تروریستی آمریکا قرار نخواهد گرفت و هرچه بیشتر بکشید، ارباب آمریکایی بیشتر راضی خواهد بود.

این کارشناس گفت: روز ۱۶ دی، قبل از شروع آشوب‌های تروریستی، جلسه‌ای با حضور مسعود و مریم رجوی برگزار شد و نیرو‌ها توجیه شدند که صدا‌هایی که در حمایت از پهلوی در اغتشاشات ایجاد شده‌اند، توسط آمریکا و اسرائیل قابل تشخیص نیستند و آنها روی اسب بازنده شرط‌بندی کرده‌اند. به این ترتیب، مقداری ناامیدی بین اعضا ایجاد شد و اربابان آمریکایی فکر می‌کردند هنوز جای زیادی برای عملیات وجود دارد. روز ۱۸ دی، روز شروع آشوب، تا ساعت ۱۲ مسئول ستاد، دستور تشکیل نیرو‌ها می‌دهد که کسی داخل تجمعات نرود تا به اسم پهلوی تمام نشود. در این دستور آمده است که اگر بخواهند حضور پیدا کنند، می‌گویند ما جا ماندیم و اشتباه کردیم در ادامه، دستور داده می‌شود کانون‌ها شورشی و مسلح شوند و وارد تجمع شوند و تا جایی که می‌توانند سلاح بیاورند، اما دیر می‌رسند.

وی گفت: روز ۱۹ دی، با ورود نیرو‌ها و به دلیل اشراف امنیتی، آنها شدیداً ضربه می‌خورند و نتوانستند اقدام خاصی انجام دهند. جالب توجه است که بعد از نوزدهم دی، باز در جلسه ستاد داخلی گفته شد که آمریکا اجازه داده عملیات انجام شود و تضمین داده که با انجام عملیات آنها در لیست تروریستی قرار نخواهند گرفت. در این زمان، چندین مورد انتقال پول از طریق فضای مجازی برای اقدامات تروریستی ثبت شد. پیش از این، اگر می‌خواستند سلاح نمایش دهند، آن را در نمایش‌ها نشان می‌دادند، اما در این شرایط خاص، اجازه داده شد که سلاح به تجمعات برده شود و اقدامات افراطی انجام شود.

وی ادامه داد: منافقین قرار بود که این عملیات را انجام دهند یعنی عامل عنصر اصلی باشند، در جنگ ۱۲ روزه هم به سرویس اطلاعاتی موساد قول داده بودند که هزار میدان را برای شما اشغال می‌کنیم. فتح تهران اشاره به این دارد که تمامی اماکن نظامی دولتی و مناطقی که با اماکن امنیتی مرتبط می‌شود توسط عناصر تروریستی مسلح اشغال شود. یعنی عناصر مسلح با پوشش معترض به مراکز حساس نظامی وارد شوند.

وی افزود: رضا پهلوی روی فتح تهران تأکید اساسی دارد و بچه‌های مردم را به بهانه اعتراض به میدان می‌فرستند. در کشور‌های اروپایی اگر شما با پلیس اروپایی و پلیس آمریکایی چشم به چشم شوید دستگیر می‌شوید، اما پلیس ما باید چند بار در بلندگو فریاد بزند و دعوت به آرامش کند و حتی مورد ضرب و جرح قرار گیرد. موساد و منافقین دستور داده بودند که مراکز حساس دولتی و نظامی اشغال شوند و این نگرش افراطی پدید آید که نظام سقوط کرده است.

این کارشناس سیاسی گفت: منافقین نتوانستند در جنگ ۱۲ روزه اشغال هزار میدان و فتح تهران را انجام دهند، بنابراین ۱۸ و ۱۹ دی ماه رژیم صهیونیستی در قالب سلطنت‌طلبان وارد میدان شد و عملیات انجام داد. به دلیل اینکه منافقین فاقد توانایی اجتماعی لازم هستند.

سیمیاری اظهار داشت: اینها منافقین را دور زدند و به سراغ گروهک پهلوی رفتند، اما مشکل اساسی که پهلوی داشت این بود که ظرفیت مناسب برای پیاده‌سازی نقشه‌های آمریکایی‌ها را نداشت و به این دلیل آمریکا‌یی ها ۴ فاز را برای توانمندسازی پهلوی‌ها انجام دادند که در اولین گام آن را رهبر نمادین کردند در صورتی که پسر شاه سابق فاقد تحصیلات یا سوابق اجرایی موفق بود و حتی در خواندن بیانیه‌هایی که برایش می‌نویسند نیز مشکل دارد که ما در ادبیات تروریستی این افراد را کودن‌های تروریستی می‌گوییم. یعنی اینکه رضا ربع پهلوی در زمان خواندن‌ بیانیه‌های مربوط به آشوب‌های ۱۸ و ۱۹، روز‌ها را به اشتباه ۱۹ و ۱۸ قرائت می‌کند و برعکس می‌کند و یا در نشست مونیخ در خیلی موارد گفته‌هایش نامفهوم و غیرقابل فهم هستند، سطح هوش او به شدت پایین بوده و حتی روخوانی نیز نمی‌تواند انجام دهد.

وی افزود: آمریکایی‌ها در تلاش هستند تا به او دستور دهند تا در چارچوب طراحی موساد عمل کند، اما نکته قابل توجه مسئله ترونیکا‌ها در شبکه‌های اجتماعی است که در اغتشاشات قبلی القاسازی کردند که پهلوی توانایی ایجاد هواداری گسترده‌ای را دارد و این کار را یگان امنیتی و اطلاعات اسرائیل با استفاده از هوش مصنوعی اینها انجام داده است.

سیمیاری با بیان اینکه منافقین رقیب جدی سلطنت طلب‌ها هستند و اگر فرصتی پیدا شود، رضا پهلوی را ترور خواهند کرد، گفت: به دلیل اینکه اربابشان یا صاحب خانه از منافقین درخواست کرده، مجبور شدند که در این پروژه همکاری داشته باشند. نکته مهم بعدی مأموریت منافقین در تشکیلات ایرانیان خارج از کشور است. گروهک‌های تروریستی سلطنت طلب به دلیل اختلاف نظری زیادی که با یکدیگر دارند، امکان برگزاری تجمعات را ندارند و برای این منظور موساد مستقیما لیدر‌هایی را در خارج از کشور استخدام کرد و با تأمین مالی آنها و با قرار دادن پرچم رژیم جعلی صهیونیستی در کنار پرچم پهلوی آن را ساماندهی کرد.

وی ادامه داد: این لیدر‌ها اغلب شامل ایرانیانی هستند که به وطن گریز یا بیگانه دوست شهرت دارند که یکی از این افراد ایرج مصداقی است که سابقه عضویت در گروهک تروریستی را دارد که تحت پوشش وطن دوستان و ملی گرایان وارد صحنه شده است. کمک دیگری که موساد به منافقین انجام داده است شامل ایجاد ظرفیت‌های عملیاتی و تیم‌های تروریستی مسلح می‌باشد و در این مرحله موساد با استخدام افراد اراذل و اوباش و با کمک گروه‌های تجزیه طلب تروریستی و سازمان مجاهدین خلق نسبت به اعزام افراد مسلح در بین معترضین نموده است تا افراد را ترور کنند و جریان کشته سازی را به راه اندازند. هدف نهایی اغتشاشات این بود که در دور قبلی آشوب‌ها که شبکه تروریستی بعد از جنگنده‌های صهیونیستی و آمریکایی نتوانسته بودند وارد صحنه شوند، این بار معادله عوض شود و اگر آشوب‌ها به نقطه مطلوب خود برسد، جنگنده‌های دشمن وارد ماجرا شوند و اقدام تروریستی انجام دهند.

سیمیاری بیان داشت: در ۲۲ دی ماه زنجیره طراحی آمریکایی‌ها پاره شد و ترامپ گفت که خودم را برای حمله نکردن به ایران اغنا کردم و نکته مهم قابل توجه مدل مدنظر آمریکایی‌ها برای ایران، همانند مدل سوریه است و قصد دارند کشور ما را تکه تکه و نابود کنند و در توهم سرنگونی نظام مقدس جمهوری اسلام قرار دارند تا بعد از سرنگونی ایران، تمامی زیرساخت‌های نظامی و حیاتی ایران نابود شده و ایران به مناطق کوچک و ناتوان تجزیه شود.خوشبختانه با حضور مردم در صحنه و درایت نیرو‌های امنیتی توانستیم این فتنه را با موفقیت پشت سر گذاریم و به تعبیر مقام معظم رهبری، کمر فتنه را بشکنیم.

مداح، وکیل شکات اظهار داشت: اقدامات گروهک تروریستی منافقین، اقدامات مستمری بوده و این طور نیست که اهداف گروه در یک زمانی مجرمانه باشد و در یک بازه زمانی دیگر، از اهداف مجرمانه خود عدول کنند. ما در قانون و شرع مقدس، اصل شخصی بودن مجازات را قبول داریم و هیچ کس بار گناه دیگری را به دوش نمی‌گیرد. سوالی که در اینجا مطرح است این است که اگر شخصی در یک گروه مجرمانه و تروریستی سازمان یافته که هدفش کشتار مردم، اخلال در نظم عمومی و تمامیت ارضی، اقتصادی و … می‌باشد، عضو شود آیا طبق قانون مجازات می‌توان آن را مجرم نامید؟ به استناد مواد ۴۹۸ و ۴۹۹ قانون مجازات اسلامی و سایر قوانین، صرف عضویت در این گروه‌ها با علم و آگاهی به اهداف‌شان جرم است در صورتی که تغییر سردسته در این گروه که اهداف و مأموریتش عوض نشده است، رافع مسئولیت نمی‌باشد.

وی افزود: اگر خلاف موضوع فوق بود، تمام گروه‌های تروریستی به محض انجام اقدامات تروریستی، مدیران و رؤسای خود را عوض می‌کردند که دیگر هیچ کس نتواند آنها را مجازات کند در حالیکه که این مسئله رافع مسئولیت نبوده و هنوز اقدامات تروریستی را انجام می‌دهند. ما این موضوع را می‌توانیم به افرادی که بعد از عملیات فروغ جاویدان یا سایر ترور‌های دهه ۶۰ بوده‌اند نیز منتسب کنیم و این افراد علم به گروه و جنایتی که انجام می‌دهند دارند و نسبت به جنایات گذشته، انزجاری نداشتند. افراد به واسطه مسئولیتی که دارند، معاونت در جنایت گسترده داشته و حتی اگر مباشرت و شراکت نداشته باشند، حداقل به واسطه جنایت گسترده‌ای که انجام می‌شود این فرد معاونت در جرم داشته که مصداق بزه افساد فی الارض است و لذا تغییر اعضا و یا ابزار تفاوتی در ماهیت و قصد این گروه در کشتار و ترور جمعی ندارند و رافع مسئولیت آنها نیست.

پیروزفر، وکیل متهمین ردیف ۸۷ تا ۱۰۷ پرونده در جایگاه حضور یافت و در اعتراض به صحبت‌های وکیل شکات گفت: طبق مستندات موجود در صفحه‌های ۶۲۵، ۶۲۸ و ۶۲۹ کیفرخواست، موضوع پیگیری سازمان از موارد مستندات مطرح شده که وکیل شکات نیز به همین موارد و همچنین نشریات استناد کرده و گفته‌اند که این عملیات ۵۵ هزار نفر کشته بر جای گذاشته است. مهمترین ایرادی در کیفرخواست در خصوص این عملیات رعایت نشده این است که تعداد آمار اعلامی مطابق با کیفرخواست نیست و وکیل شکات تعداد ۵۵ هزار نفر را براساس اظهارات سازمان مجاهدین خلق اعلام کرده، در حالیکه در کیفرخواست این آمار و تعداد بزه دیدگان ذکر نشده است و از بنیاد شهید تقاضا دارم آمار دقیق را اعلام کند.

وی افزود: تعداد کشته‌ها در عملیات آفتاب حدود ۶ هزار و ۵۰۰ نفر اعلام شده، اما آمار در عملیات فروغ جاویدان منطبق با اعلام وکیل شکات نیست. از طرف دیگر هم باید طبق مسئولیت مجازات کیفری، تعداد بزه‌دیدگان مشخص باشد که در کیفرخواست این موضوع تعیین نشده است. نکته دیگری که وکیل شکات آن را رعایت نمی‌کند این است که تنها به صرف عضویت این افراد، تأکید بر جرم محاربه و مفسد فی الارض دارد در حالیکه ایشان اصلا سال عضویت را در نظر نمی‌گیرد. برای به جز ۵، ۶ نفر از موکلین بنده، سال عضویت از جهت مباشرت در جرم حائز اهمیت است، خیلی از موکلین من در سالی عضو سازمان شده‌اند که به هیچ عنوان در عملیات فروغ جاویدان نبوده‌اند و این مسئله بسیار مهم است و از محضر دادگاه محترم تقاضا داریم این مورد را در نظر بگیرد.

وکیل متهمین تصریح کرد: وکیل شکات مطابق با اظهارات خود در جلسات گذشته، ارکان و مدیریت اعضا را حدوداً به ۱۳ تا ۱۵ نفر انتساب کرده بودند که طبق ماده ۱۳۰، سرکرده‌ها این افراد هستند، اما ۱۰۷ نفر متهم در این پرونده به عنوان سرکرده معرفی شده‌اند، بنابراین کادر مرکزی و تصمیم‌گیری به بقیه افراد منتسب نمی‌شوند.

پیروزفر، وکیل متهمان گفت: به دلیل وجود تناقض در آمار‌های ترور اعلامی از سوی سازمان مجاهدین خلق ایران از جمله اعداد متفاوتی مثل ۵۵ هزار، ۶۵۰۰ یا ۳۶۰۰ نفر استناد به نشریات و مصاحبه‌های این سازمان مبنای دقیقی برای دادگاه نیست و ممکن است موجب تعارض در کیفرخواست شود. پیشنهاد این است که برای تعیین تعداد جان‌باختگان، صرفاً به آمار‌های رسمی و مستند، مانند اطلاعات بنیاد شهید و امور ایثارگران استناد شود تا عدد قطعی، قابل دفاع و بدون تردید باشد.

وی گفت: دادگاه نیز باید در حدود کیفرخواست یا بر اساس تحقیقات تکمیلی به یک رقم قطعی و مستند برسد، نه بر پایه ادعا‌های متهمان یا افتخارات اعلامی خود آنها. همچنین نسبت به نظریه کارشناس، تا زمانی که گزارش کامل و مرتبط ارائه نشود، استناد به آن محل اشکال است.

قاضی بیان کرد: در عملیات فروغ گفتند نشریات وجود ندارد که وجود دارد.

حجت الاسلام والمسلمین مداح گفت: فقط فیلم‌ها وجود دارد.

قاضی گفت: خانم پیروزفر گفت، در خصوص عملیات فروغ اشاره‌ای به نشریات نشده که وکیل شاکی می‌گویند به عنوان مثال در بند پنجم از مستندات نشریه اتحادیه انجمن‌های دانشجویان مسلمان خارج از کشور شماره ۱۴۴ صفحه ۶۸ در ادامه اش بیان شده”حاوی بازتاب عملیات نظامی تروریستی فروغ جاویدان”، این عین متن است، پس وجود دارد.

حجت الاسلام والمسلمین مداح گفت: نکته دیگر اینکه حرف بنده پیرامون اینکه اذعان کردم که خود رسانه‌های منتسب به شخصیت حقوقی سازمان متهم ردیف ۱ اذعان به ۵۵ هزار نفر کشته و زخمی داشتند و این هم در صفحه ۶۲۷ که شما قرائت کردید، مندرج است و هم اینکه نشریات را هم نشان دادم. اعتراض سوم شان هم این بود که گفتند، وکیل شکات تنها چند نفر را به عنوان سردسته و سرکرده معرفی کرده است.

اینجا بیش از ده‌ها بار به این بحث اشاره کردیم که اساساً یک گروه تروریستی خاصیتش این است که اشخاص در جا‌های مختلف این گروه فعالیت می‌کنند.

وکیل شکات ادامه داد: ما در این جلسات نفراتی که نام بردیم مثل مهدی براعی متهم ردیف هفت که مسئول مثلاً محور اسلام آباد بود و محمود عطایی متهم ردیف ۲۶ که فرمانده محور تهران بود این افراد در عملیات فروغ جاویدان و عملیات دیگری که، طبق پاورپوینتی که خدمت شما ارائه شد و ضمیمه لایحه شد، در عملیات فروغ جاویدان سردسته و سرکرده هستند. همین محمود عطایی در اینجا مسئول محور تهران است و در عملیات آفتاب اساساً فرمانده عملیات است.

حجت الاسلام والمسلمین مداح اضافه کرد: این افرادی که اعلام کردیم و آن چیزی که به واحد رسانه دادیم و پخش شد نسبت به افرادی بود که در عملیات فروغ سردسته بودند و مناقاتی با این ندارد که بدانیم سایر متهمین پرونده در عملیات‌های تروریستی دیگر سردسته بودند، این چه منافات و تعارضی دارد که بخواهیم این اشکال را مطرح کنیم؟

قاضی گفت: تنها نکته‌ای که وکیل متهمین تقاضا کرده بودند، دادگاه اظهارنظر صریح را انجام دهد، اینکه اظهار کردید که به اظهارات متهمین استناد نشود، این برخلاف اصول قواعد دادرسی است و اظهارات متهمین جزو دلیل‌ترین دلایل در هر نظام حقوقی است و با توجه به اینکه نشریات که مورد استناد قرار می‌گیرد، به ویژه نشریه ارگان رسمی متهم ردیف اول باشد، چنانچه ما شخصیت حقوقی را یک پیکر و یک انسان تصور کنیم مانند آنچه که در شخصیت‌های حقوقی درباره حقوق تجارت، درباره واقعی بودن یا فرضی بودن شخصیت حکم مطرح می‌شود و یک اندامی را برای او در نظر می‌گیریم، نشریه به معنای زبان و سخن شخصیت حقوقی است و از این جهت آنچه که در قالب نشریه رسمی یک شخصیت حقوقی منتشر می‌شود، می‌توان در حکم اقاریر یک شخصیت حقوقی تلقی شود.

قاضی گفت: اینکه نشریات یا اظهارات متهمین را به عنوان دلیل تلقی نکنیم، فارغ از اینکه هیچ مستندی برای اظهارات تان بیان نفرمودید، به دادرسی می‌رسیم. متهم ردیف اول در نشریات رسمی خود اعلام داشته این کار را کرده و یا نکردم، زیرا اینها می‌تواند بعد دفاعی برای متهمین داشته باشد و هم اقاریر؛ بدین معناکه علیه آن‌ها قابل استناد است.

وکیل شکات پرونده افزود: در صفحه ۴۲۷ و ۶۲۸ کیفرخواست فقط ۱۰ مصداق از نشریات سازمان را مستند قرار داده و بعد از این در صفحه ۶۲۹ بحث تلویزیون سازمان را نیز مورد اشاره قرار داده است. سازمان منافقین در نشریه اتحادیه انجمن‌های دانشجویان مسلمان و در صفحه اول آن به عملیات فروغ جاویدان اشاره می‌کند و از کشته و زخمی شدن ۵۵ هزار نفر در این عملیات خبر می‌دهد. ایرادی که گرفته شده و در آن به تناقض آمار کشته شده‌ها پرداخته شده، به این دلیل است که در کیفرخواست تنها تعداد کشته شده‌ها آمده و بیش از ۱۷ هزار نفر عنوان شده‌اند در حالی که اینجا آمار کشته شده‌ها و مجروحان آورده شده است.

سپس قاضی دادگاه بیان کرد: بنده چندین بار کیفرخواست پرونده را مطالعه کردم. در صفحه ۶۲۹ کیفرخواست و در خط یازدهم صراحتاً به این موضوع اشاره شده است. در گزارش نهایی ستاد فرماندهی در خصوص بخش دوم عملیات فروغ جاویدان به زخمی شدن و شهید شدن ۵۵ هزار نفر از نیرو‌های جمهوری اسلامی ایران توسط متهم ردیف اول اشاره شده است.. نکته‌ای که وجود دارد این است که عدد ۵۵ هزار بر اساس گزارش نهایی ستاد فرماندهی در خصوص این عملیات ستاد فرماندهی قید شده است. در ادامه به بیمارستان‌های مملو از مجروح‌های جنگی در ایران، شهر‌ها و روستا‌های مملو از پیکر افرادی که به دست نیرو‌های سازمان کشته یا شهید شدند نیز اشاره شده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین دهقانی اضافه کرد: در بند دوم صفحه ۶۲۹ از کیفرخواست ذکر شده “گزارش نهایی مربوط به ستاد فرماندهی ارتش در خصوص این عملیات” که با توجه اینکه وصف ارتش برای آن بکار رفته و مشخص نیست که منظور ارتش منافقین یا ارتش آزادی بخش است یا خیر، از نماینده حقوقی ارتش دعوت کردیم تا استعلامات لازم را از ارتش انجام دهیم. می‌خواهیم بررسی کنیم که آیا این عدد ۵۵ هزار نفر مورد تایید ارتش جمهوری اسلامی ایران است یا خیر؟ یا اساساً این اطلاعیه بوده که توسط منافقین بیان شده است؟ پس عدد ۵۵ هزار نفر به عنوان مستندات در داخل کیفرخواست توسط نمایندگان دادستان رد شد.

وکیل شکات در ادامه گفت: افراد به واسطه مسئولیتی که دارند، در این جنایت گسترده حداقل دارای معاونت هستند، یعنی اگر مباشرت یا مشارکت مستقیم هم نداشته باشند، دست‌کم معاونت در جرم برای آنها متصور است. وقتی جنایات گسترده، جاسوسی‌های وسیع و اقدامات علیه تمامیت جسمانی افراد به شکل سازمان‌یافته در حال انجام است، سردسته و سرکرده‌ای که هدایت و مدیریت این اقدامات را بر عهده دارد، به واسطه نقش و تصمیماتی که می‌گیرد، حداقل معاونت در این جرایم را داراست و این موضوع از مصادیق روشن مسئولیت کیفری است؛ بنابراین تغییر اعضا یا تغییر ابزار تأثیری در اصل مسئولیت ندارد. ممکن است روزی این گروه با تانک و اقدام نظامی مستقیم حمله کند و روزی دیگر از طریق فضای مجازی، با اراذل و اوباش ارتباط برقرار کند، سلاح در اختیار آنها بگذارد، تشویش اذهان عمومی ایجاد کند، مدیریت افکار انجام دهد یا شست‌وشوی ذهنی برای انجام اقدامات تروریستی صورت دهد؛ اما در ماهیت تفاوتی ایجاد نمی‌شود.

وی ادامه داد: قصد و هدف اینها واحد است قصد کشتار جمعی، قصد ترور، قصد اخلال در نظم عمومی، قصد جاسوسی و برهم زدن امنیت کشور. در نتیجه، تغییر ابزار یا تغییر نیرو‌ها نمی‌تواند رافع مسئولیت یک گروه تروریستی و مدیران آن باشد.

وکیل متهمان گفت: در عملیات فروغ جاویدان از سوی برخی تعداد افراد جانباخته ۵۵ نفر عنوان شده، در حالی که این آمار با عدد مندرج در کیفرخواست مطابقت ندارد. تعداد بزه‌دیدگان دقیقاً مشخص نشده و بنیاد شهید نیز باید اعداد دقیق را اعلام کند تا برای بررسی مسئولیت کیفری، رقم مشخص و مستند داشته باشیم. به عنوان مثال، در عملیات آفتاب تعداد ۵۰۰ نفر ذکر شده است، اما در عملیات فروغ جاویدان تعداد دقیق منطبق با کیفرخواست ارائه نشده است.

وی در مورد زمان عضویت در سازمان نیز گفت: حتی اگر متهم در مقام مباشرت یا معاونت در جرم باشد، عضویت قانونی در سازمان برای مسئولیت کیفری وی ضروری است. برخی از متهمان سال‌ها عضو سازمان مجاهدین خلق نبوده‌اند و این موضوع باید در بررسی‌ها لحاظ شود.

پیروزفر گفت: به آمار و ادعا‌های خودِ سازمان مجاهدین خلق نباید استناد شود، چون اعداد مطرح‌شده در نشریات و اظهارات این سازمان متناقض و غیرقابل اتکاست و با کیفرخواست هم تطابق ندارد، بنابراین ملاک باید فقط منابع رسمی و مستند مانند بنیاد شهید و امور ایثارگران باشد تا تعداد دقیق جان‌باختگان مشخص شود.

وی گفت: شهدای عملیات‌های نظامی مانند فروغ، آفتاب و چلچراغ با قربانیان ترور‌های خیابانی متفاوت‌اند و نباید این دو با هم جمع شوند، چون ماهیت حقوقی جداگانه دارند. همانطور که گفته شد در داخل این سازمان، فرایند فشار روانی شدید، انزواطلبی اعضا و تمرکز تصمیم‌گیری در دست تعداد محدودی از افراد وجود داشته و اراده و اختیار اعضا عملاً به چند نفر منتسب بوده است. این موضوع نیز در ارزیابی مسئولیت‌ها باید مورد توجه قرار گیرد.

پیروزفر گفت: در درون سازمان مجاهدین خلق ایران اعضا را ایزوله می‌کردند، ارتباطشان با خانواده قطع می‌شد، رعب و وحشت ایجاد می‌کردند، ازدواج و روابط شخصی را محدود می‌کردند و محدودیت‌های شدید فیزیکی و روانی اعمال می‌شد. مجموعه این شرایط به نوعی به شست‌وشوی مغزی منجر می‌شد که به گفته برخی حقوق‌دانان، اراده آزاد فرد را تضعیف یا زائل می‌کند.

وی همچنین اشاره می‌کند که حتی طبق اظهارات شاهدان، تصمیم‌گیری واقعی در اختیار چند نفر محدود، به‌ویژه مسعود رجوی و تا حدی مریم رجوی بوده و سایر اعضا عملاً اراده مستقل نداشته‌اند.

قاضی گفت: باید بین باور اعتقادی و فقدان اختیار تفکیک قائل شد، صرف داشتن یک باور یا تربیت سازمانی به معنای سلب کامل اراده نیست. اگر فرد فهم و اختیار داشته، مسئولیت کیفری همچنان متوجه اوست؛ بنابراین مسئله اصلی، احراز واقعیِ میزان اختیار و اراده افراد در زمان ارتکاب عمل است.

پیروزفر گفت: در سازمان مجاهدین خلق ایران دقیقاً دو عامل وجود داشته که مصداق کنترل ذهن و شست‌وشوی مغزی است، اول ایزوله‌سازی فیزیکی و قطع ارتباطات، دوم فشار و سلطه روانی مستمر. ماده ۵۰۰ مکرر هم بر همین دو محور تأکید دارد، تسلط روانی و آسیب به قدرت تصمیم‌گیری، به نحوی که فرد مورد بهره‌برداری قرار بگیرد یا به ارتکاب جرم سوق داده شود. فضایی که برای اعضا ایجاد شده بود، محرومیت‌های فیزیکی، فشار‌های روانی، القائات مداوم و تصمیم‌گیری‌های کاملاً از بالا، عملاً شخصیت مستقل افراد را از بین می‌برد. کسانی که سلاح به دست گرفتند، سوار تانک یا خودرو شدند و تیراندازی کردند، تحت القای شدید فکری و روانی بودند؛ بنابراین می‌توان گفت اراده آنها مخدوش بوده و تصمیم‌گیری آزاد نداشتند.

وی گفت: کنترل ذهن دقیقاً همین است، فشار سیستماتیک برای تغییر باورها، تکرار مستمر مفاهیم تا تبدیل به باور قطعی، جداسازی زنان و مردان، طلاق‌های اجباری، قطع ارتباط با خانواده و ایجاد ترس. همه اینها ابزار‌هایی برای شکستن اراده فرد است. وقتی اراده شکسته شود، دیگر انتخاب واقعی وجود ندارد و رفتار فرد بیشتر محصول همان سلطه و القاست تا تصمیم شخصی.

قاضی در ادامه گفت: شستشوی مغزی در تعریف حقوقی و روان‌شناختی یعنی نابودی باور‌های قبلی و جایگزینی کامل یک باور جدید، به‌طوری که فرد با اختیار و اعتقاد درونی، رفتار جدید را بپذیرد و تصور کند کار درستی انجام می‌دهد. یعنی تغییر باید عمیق، واقعی و در سطح باور باشد، نه صرفاً در سطح رفتار. اما آنچه در اظهارات شهود مطرح شده، چنین وضعیتی را نشان نمی‌دهد. خود افراد تصریح می‌کنند که این اقدامات را قبول نداشتند و فقط به دلیل ترس انجام می‌دادند. این یعنی شستشو انجام نشده است.

وی ادامه داد: بنابراین باید بین سلب کامل اراده و انجام عمل از روی ترس تفاوت قائل شد. در شستشوی مغزی، اراده از بین می‌رود و باور جدید جایگزین می‌شود، اما در اکراه، اراده باقی است و فرد می‌داند کار اشتباه است، فقط راه فرار ندارد.

پیروزفر، گفت: جرم جدیدی است در کنوانسیون‌های بین المللی مثل کمیسیون ضدشکنجه یا کمیسیون حقوق مدنی و جرم که ایران هم در سال ۹۹ به تصویب رساند، البته ضمانت اجرا ندارد و ابهام دارد. یکی از مهمترین نواقصی که می‌خواهم به آن نظر کنم، اینکه احساس کردم در جلسه گذشته نسبت به آن شاهد تلقین صورت گرفت که بعد از اینکه از او پرسیدم اراده نداشته، ایشان گفت ما اراده‌ای در تصمیم گیری نداشتیم. بحث شستشوی مغزی در سازمان مجاهدین مطرح بوده است.

وی گفت: سازمان مجاهدین خلق موکل من نیست، به عنوان وکیل موکلین خود صحبت می‌کنم بیشتر موکلین من خانم بوده و ۷-۸ نفرشان مرد هستند. بحث شستشوی مغزی جزو جرایم جدید است که آمده و فرایندی است که انسان‌ها تحت تاثیر فشار‌های روانی و جسمی قرار می‌گیرند و باور‌ها و رفتارهایشان تغییر پیدا می‌کند. به این فرایند که در کنوانسیون‌ها به آن خیلی پرداخته شده و حقوقدانان بحث‌های زیادی روی این موضوع مطرح کردند (مثل تهدید، شکنجه، تکنیک‌های روانی و هیپنوتیزم) شستشوی مغزی می‌گویند. با شستشوی مغزی در باور‌های انسان‌ها و رفتارهایشان تغییر عمدی و سیستماتیک اتفاق می‌افتد و ناخواسته در اراده افراد ظاهر می‌شود.

قاضی گفت: هدفتان از این اظهار در دفاع چیست؟ شستشوی مغزی عملی است که افراد، تحت فشار روانی، تحقیر و تهدید شدید قرار می‌گیرند تا عقاید و باور‌های خود را به طور عمده تغییر دهند. پس آنچه به عنوان شکنجه یا به عنوان جرم روانی مطرح می‌شود، تغییر باور‌ها یا رفتار‌ها به طور عمده است که اغلب این شستشوی مغزی را به این منظور که مفهوم روانشناسی تعریف می‌کنند، فشار شدید روانی و جسمی می‌شود فرد به غیر از آنچه که معتقد است، اعتقاد پیدا کند.

پیروزفر گفت: اگر اجازه صحبت دهید می‌خواستم درباره فیلمی که امروز پخش شد، صحبت کنم. ببینید بحث اظهارات شهود که مطرح شد، بحث تکرار مکررات باور‌ها بود که از طرف مسعود رجوی و سازمان مجاهدین و افرادی که اعضای اولیه بودند که این افراد خیلی تاثیرگذار بودند، بود. به بحث اراده و تصمیم سازی در سازمان مجاهدین خلق تاکید دارم. طبق صحبت‌هایی که شهود مطرح کردند، و همچنین شاهد قبلی در جلسه مطرح کرد و گفت: ما خیلی ایزوله بودیم؛ ایشان به عنوان یک فرد عادی بوده است. او گفت همه اعضا بشدت تحت تاثیر مسعود رجوی و امیال او بودند. در حقوق جزا بحث شستشوی مغزی به شدت جدی است، و روی این موضوع کار شده است. در اظهارات برخی حقوقدانان و در کنوانسیون‌ها مطرح شده، تکنیک‌های شستشوی مغزی سه تاثیر در ذهن و روان انسان دارند.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح تاکید کرد: ماهیت بغی این است که ایدئولوژیک است، آیا کسانی که در دهه ۶۰ در شهر‌ها ترور انجام می‌دادند ایزوله شده بودند؟ خیلی‌ها آن زمان از سازمان جدا شدند، پس امکان جدا شدن از سازمان وجود داشت، حتی در قرارگاه اشرف. در رابطه با عدم اراده و زائل شدن اراده اعضا نیز باید بگویم، زائل شدن اراده وجود ندارد. تشخیص زائل شدن اراده با کیست و چه مرجعی می‌تواند این را تشخیص بدهد؟ آیا شاهد نسبت به اراده خودش می‌تواند شهادت بدهد یا نسبت به اراده دیگری؟ وقتی صحبت از اراده و قصد درونی می‌شود من نمی‌توانم نسبت به اراده شخص دیگری شهادت بدهم. نسبت به اجبار می‌توانم شهادت بدهم، اما آیا نسبت به اراده دیگران می‌توانم شهادت بدهم؟ خیر.

وی افزود: مرجع صالح تشخیص این امر پزشکی قانونی است، اگر متهمین و موکلین متواری در دادگاه حاضر می‌شدند می‌توانستیم آنها را به پزشکی قانونی ارجاع دهیم و ببینیم که آیا اینها اراده داشته‌اند یا خیر. نکته دیگر اینکه شاهد از الفاظ حقوقی استفاده نمی‌کرد، من در جلسه گذشته هم گفتم به این موضوع اعتراض کردم. مسئله بعد اینکه اراده تعریف مشخص دارد. اراده یک قصد درونی است که عللی که این قصد درونی را زائل می‌کند به صورت حصری و انحصاری بیان شده است. ما چیزی خارج از این را نمی‌توانیم در علل رافع مسئولیت کیفری نام ببریم. بر اساس ماده ۳۷۵ قانون مجازات اسلامی حتی اکراه هم رافع مسئولیت کیفری نیست.

وکیل شکات پرونده بیان کرد: در هیچ کجای ماده قانونی حتی اشاره به این موضوع ندارد که نسبت به شخصی که داوطلبانه رفته عضو این فرقه شده و جنایتی را انجام داده بگوییم رفع مسئولیت می‌کند. شخصی در ایران جرم انجام داده، در زندان بوده، مشمول عفو شده و از زندان آزاد شده. بعد از آزادی فرار کرده و به پاکستان رفته و از پاکستان به قرارگاه اشرف رفته است. از آنجا به بعد در عملیات مرصاد شرکت کرده، آیا می‌توانیم بگوییم این شخص اراده نداشته است؟ این شخص اسماعیل مرتضایی فرمانده تیپ در عملیات چلچراغ فروغ جاویدان و آفتاب بوده. آیا این شخص اراده‌ای نداشته است؟ حتی اگر وکیل متهمان شاهدی را بیاورد و ادعا کند که این اشخاص اراده نداشتند قابل قبول نیست، چون شاهد تنها می‌تواند درباره اراده درونی خودش شهادت بدهد.

قاضی دادگاه بیان کرد: بحث نافی شست‌و شوی مغزی و اینکه هرکس در رابطه با اراده خود می‌تواند شهادت بدهد قابل پذیرش است، اما اینکه آیا فشار روانی و تهدید در خصوص تغییر آن به باور رخ داده یا نه با حضور کارشناسان روانپزشکی انجام خواهد شد.

فرخانی، نماینده حقوقی ارتش گفت: فرمانده ارتش آزادی‌بخش سازمان منافقین، در گزارش‌های خود بیان کرده‌اند که در عملیات‌ها ۵۵ هزار نفر کشته یا زخمی شده‌اند. این آمار صرفاً از سوی خود سازمان منافقین ارائه شده و در نشریه اتحادیه انجمن‌های دانشجویان در بخش مربوط به نظامی‌ها تأیید نشده است.

وی گفت: واقعیت امر این است که سازمان مجاهدین خلق در آن زمان توان و ظرفیت نداشت که چنین تعداد تلفات را در نیرو‌های نظامی ایران ایجاد کند. در طول هشت سال دفاع مقدس، ارتش جمهوری اسلامی ایران حدود ۴۸ هزار شهید تقدیم انقلاب کرد؛ بنابراین ادعای این سازمان در مورد تلفات نیرو‌های نظامی نادرست و اغراق‌آمیز است. علاوه بر این، اهداف سازمان عمدتاً غیرنظامی بوده و شامل حمله به نیرو‌های داوطلب بسیج، ژاندارمری و مردم عادی نیز می‌شده است. بسیاری از قربانیان افراد غیرنظامی و غیرمجاهد بوده‌اند.

وی ادامه داد: در عملیات‌های سازمان منافقین، افراد و اماکن غیرنظامی نیز مورد حمله قرار گرفتند. هر کسی که جزء مجاهدین نبود، حتی اگر نظامی یا غیرنظامی عادی بود، به عنوان «پاسدار» در نظر گرفته می‌شد. این تفکر منجر شد که قربانیان شامل تمامی اقشار جامعه شوند، کارگر، دانش‌آموز، معلم، کارمند و حتی قضات. برای مثال، شهید رضا مظفر همراه با دو برادرش، حسن مظفر کارمند و علی مظفر معلم، در عملیات فروغ جاویدان به شهادت رسیدند. همچنین از استان‌های مختلف، از جمله تهران و یزد، قربانیانی وجود داشته‌اند. حتی کودک سه ساله‌ای به نام نوشین شریفی از اسلام‌آباد غرب و قاسم ترکمانی ۸۹ ساله از قم نیز از قربانیان این عملیات بوده‌اند.

وی گفت: تعداد زیادی از شهدای عملیات‌ها غیرنظامی بودند و اماکنی که مورد حمله قرار گرفت شامل بیمارستان‌ها، خودروها، مزارع و اموال مردم بود. نیرو‌های غیرنظامی که سازمان آنها را پاسدار می‌نامید، جزو اهداف قرار داشتند.

فرخانی گفت: عملکرد اعضای سازمان و سرکردگان آن از نظر قوانین بین‌المللی و کنوانسیون‌های ژنو ۱۹۴۹ قابل بررسی است. اسرا باید انسانی نگهداری شوند، از حق آزادی، امنیت و مراقبت‌های بهداشتی برخوردار باشند، اما سازمان منافقین از اسرا به عنوان سپر انسانی در عملیات‌ها استفاده می‌کرد و جان آنها به خطر می‌افتاد. برخی اسرا از اردوگاه‌های عراقی به دست سازمان می‌افتادند و کمترین حمایت قانونی یا انسانی از آنان نمی‌شد. اطلاعات آنها باید به سازمان صلیب سرخ ارائه می‌شد تا امکان پیگیری حقوقی و اطلاع خانواده‌ها فراهم شود.

وی گفت: تعداد زیادی از شهدای عملیات‌ها غیرنظامی بودند و اماکنی که مورد حمله قرار گرفت شامل بیمارستان‌ها، خودروها، مزارع و اموال مردم بود. نیرو‌های غیرنظامی که سازمان آنها را پاسدار می‌نامید، جزو اهداف قرار داشتند.

فرخانی در ادامه گفت: اسرایی را که می‌گرفتند به اردوگاه‌هایی می‌بردند که با همکاری استخبارات عراق آمار این اردوگاه‌ها را به صلیب سرخ نمی‌دادند؛ لذا هر بلایی را سر این اسرا می‌آوردند و کشته می‌شدند، شکنجه می‌شدند یا مواردی از این قبیل همه به صورت چراغ خاموش و در فضای غیر شفاف و بدون نظارت انجام می‌شد. اسرای زیادی بودند که مورد جنایات شنیع این سازمان قرار گرفتند. یکی از دلایل اصلی اینکه سازمان منافقین اسرا را به عنوان نیرو‌های خودش محسوب کرده بود این بود که اردوگاه‌های عراقی به ویژه در سال‌های پایان جنگ، اردوگاه‌هایی بودند که از لحاظ بهداشتی و درمانی و نظافت خیلی ضعیف بودند.

وی افزود: تعداد اسرا زیاد بود و تبادل اسرا صورت نگرفته بود و برخی از همین افراد بالاجبار و از جهت فرار از شرایط اردوگاه‌های عراقی به منافقین پیوستند. منافقین هم از این شرایط سوءاستفاده می‌کردند و در واقع سربازان و اسرای ایرانی را جذب می‌کردند.

وی در ادامه با اشاره به عملکرد ارتش جمهوری اسلامی و نیرو‌های مسلح به عنوان یکی از نماد‌ها و سمبل‌های حقوق بشر دوستانه در جنگ هشت ساله، گفت: رفتار توام با کرامت با اسرای عراقی یکی از دلایل این امر است. دژبان ارتش جمهوری اسلامی ایران نهاد مستقیم و مرجع اصلی نگهداری و برخورد و رفتار با اسرا بوده است. رفتار ما به حدی با اسرای عراقی خوب بود که برخی از آنها پس از آزادی سپاه بدر را تشکیل دادند و علیه صدام جنگیدند. ما تعداد زیادی از اسرای عراقی را با سواد کردیم. در هیچ جای دنیا برای اسیر جنگی امکان ملاقات شرعی با خانواده پیش بینی نشده در همین کنوانسیون هم اینطور نیست. ولی جالب است که بدانید در اردوگاه‌های اسرای عراقی در کشور ما مکان‌هایی تعیین شده بود که اگر همسران این اسرا به ایران می‌آمدند امکان ملاقات شرعی با همسر خود را داشتند. این را مقایسه کنید با اقداماتی که سازمان منافقین با سربازان و اسرای ما داشت.

نماینده حقوقی ارتش تصریح کرد: یکی از شنیع‌ترین و غیرانسانی‌ترین رفتار‌های اینها با اسرا این بود که نامه‌هایی که اسرا به خانواده‌ها و عزیزان خود می‌نوشتند را باز می‌کردند و در این نامه‌ها دست می‌بردند. مصداق‌های زیادی از این امر وجود دارد، مثلا اسیری به همسرش نامه نوشته و احوالش را جویا شده و خواسته از سلامتی خودش خبر بدهد عکسش را هم به پیوست برای خانواده ارسال کرده است، ولی سازمان منافقین این عکس را برداشته و به جای اسرا و از زبان آنها به خانواده‌اش توهین کردند. یا مثلا گفته که من دیگر ایران برنمی‌گردم و شما می‌توانید دنبال زندگی خودتان باشید، یابالعکس.

علی اکرامی، عضو جداشده به عنوان شاهد در جایگاه حاضر شد و گفت: در سال ۵۸ در دانشگاه نفت آبادان تحت تاثیر شعار‌های جذاب و فریبنده سازمان قرار گرفتم. شعار‌هایی که در سطح جامعه در مورد عدل علی، برابری زن و مرد و موارد دیگر مطرح می‌کردند باعث شد عضو سازمان شوم. در سال ۱۳۶۰ بعد از شروع فاز عملیاتی سازمان، ارتباط من با این سازمان قطع و به زندگی مخفی روی آوردم و مجددا سال ۶۴ با سازمان ارتباط گرفتم. وارد پاکستان شدم، دو ماه آنجام بودم و بعد به عراق رفتم. تا سال ۷۴ در بخش روابط خارجی بودم. با حضور شورای مرکزی همراه مسعود و مریم رجوی بودم.

وی بیان کرد: من به عنوان کسی که از نزدیک شاهد حمایت‌های صدام از سازمان بودم در دادگاه حاضر شدم.

اکرامی بیان کرد: بعد از اینکه رجوی در انتخابات موفق نشد به دنبال پیدا کردن یک دولت خارجی برای کمک به براندازی انقلاب بود. در سال ۵۹ سازمان وارد پاکستان شد. در آنجا جلساتی با استخبارات عراق داشت. رجوی نشست‌هایی با مجاهدین گذاشت و وارد فاز مسلحانه شد و هدف کشتن نیرو‌های نظامی ایران در داخل کشور بود. سال ۶۵ رجوی وارد عراق شد و ارتش آزادی بخش را تشکیل داد. تمام عملیات‌هایی که انجام می‌شد کار‌های شناسایی آن با عراق بود. ارتش عراق پشتیبانی سنگین می‌کرد.

وی افزود: قبل از عملیات فروغ جاویدان، رجوی و چند نفر دیگر با صدام جلسه داشتند. رجوی در نشست‌ها گفته بود که چند روز پذیرش قطعنامه را عقب بیاندازد تا ما عملیات کنیم. صدام هم گفته بود صبر می‌کنیم تا شما عملیات را انجام دهید. تجهیزات مثل تانک را صدام در اختیار رجوی قرار داد.

یکی دیگر از اعضای جدا شده از سازمان در جایگاه حاضر شد و قسم یاد کرد.

وی گفت: سال ۵۸ عضو سازمان شدم. خانواده کاملا مذهبی داشتم. دلیل عضویتم در سازمان اعتراضات شخصی خودم بودم. من به عنوان هوادار وارد سازمان شدم و یک مرتبه وارد فاز نظامی شدم. سال ۶۵ وارد فاز نظامی شدیم. روحیات من با موضوعات نظامی هم خوانی نداشت و فقط به دلیل مسائل سیاسی وارد سازمان شده بودم. سال ۶۳ از پاکستان به اشرف رفتم. از سال ۶۵ یک مهره سوخته برای سازمان بودم.

قاضی پرسید: در مورد وظایف خود در سازمان صحبت کنید.

این عضو جدا شده سازمان گفت: من در عملیات میدانی فروغ حضور نداشتم. به عنوان دیدبان توپخانه بودم. ما به عنوان پشتیبان بودیم. من از کرند جلوتر نرفتم و برگشتم.

قاضی از این شاهد پرسید: شما از افرادی که از اروپا برای عملیات آورده بودند اطلاع دارید؟

این شاهد پاسخ داد: بله. در نشست آخر و قبل از عملیات این افراد حضور داشتند. به محض اینکه نشست تمام شد به یک نفر گفتم این عملیات یک کشتارگاه است. ما ۱۲۰ نفر بودیم که ۱۵ نفر بازگشتیم.

قاضی پرسید: با مردم روبه رو شدید.

این شاهد پاسخ داد: خودم چند بار با مردم رو به رو شدم. مردم نمی‌دانستند ما چه کسانی هستیم. به ما گفته بودند هیچ اسیری نگیریم، چون اسرا مانع حرکت شما می‌شود هر کسی را جلوی راه خود دیدید با تیر بزنید.

وی بیان کرد: در مورد من سازمان شستشوی مغزی انجام نداده بود، چون خودم تصمیم گرفتم عضو سازمان شوم.

حسنی، عضو جداشده به عنوان شاهد در جایگاه حاضر و سوگند یاد کرد.

حسنی بیان کرد: سال ۵۸ جوان بودم و درست و غلط را تشخیص نمی‌دادم. در آن زمان گروه‌های سیاسی زیاد بودند و یکی از آنها سازمان مجاهدین بود و من به شخصه شیفته صحبت‌های مسعود رجوی شدم و اعتقاد داشتم رجوی بهتر می‌تواند کشور را جلو ببرد. در جریان اقدامات مسلحانه دهه ۶۰ باز هم به همکاری با سازمان ادامه دادم. سال ۶۶ به ما گفتن که باید به عراق بریم، باز هم قبول کردم و جدایی از سازمان را خیانت می‌دانستم. رجوی هیچ کسی را جز خودش قبول نداشت.

وی بیان کرد: من در عملیات فروغ جاویدان حضور داشتم. من نیروی اعتقادی بودم که جذب سازمان شدم. این اعتقادات تا مقطع عملیات فروغ جاویدان ادامه داشت. در عملیات تعدادی را از خارج از کشور مانند آلمان آورده بودند. ما هیچ اطلاعاتی از بیرون از قرارگاه اشرف نداشتیم تنها اطلاعات ما اخباری بود که روزانه سازمان پخش می‌کرد. ما حتی از شرایط آب و هوایی هم خبر نداشتیم. رجوی در نشست آخر، عملیات فروغ جاویدان را ساده تشریح کرده بود و می‌گفت به راحتی می‌توانید کرمانشاه را رد کرده، پایگاه نوژه همدان را گرفته و به تهران برسید. می‌گفت پشتیبانی کامل ارتش عراق را داریم و مردم هم همراه شما هستند، اما همین مردم در کرند اسلام آباد جلوی ما را گرفتند. مردم نمی‌دانستند که ما ایرانی هستیم یا عراقی.

این عضو جدا شده سازمان گفت: ما با لباس‌های معمولی به عملیات رفتیم. به ما می‌گفتند ۷۲ ساعته به تهران می‌رسید. حسین ابریشم‌چی فرمانده تیپ ما بود. رجوی می‌گفت از صدام خواهش کردم پذیرش قطعنامه را یک هفته عقب بیندازد. مردم از جنگ خسته شده‌اند.

حسنی گفت: به ما گفته بودند در عملیات خودتان را معطل اسرا نکنید. سازمان آمار داد حدود ۵۵ نفر را کشته است، اما من این آمار را قبول ندارم، زیرا از کرند تا گردنه چهارزبر هیچ درگیری نداشتیم.

وی گفت: من تا عملیات فروغ به سازمان اعتقاد داشتم. اما باز هم در سازمان ماندم. مهدی افتخاری زمانی که ما از تنگه چهارزبر برمی‌گشتیم، با چند نفر فرار کردند و ما آنجا ماندیم و به سختی برگشتیم. آنها حتی به نیرو‌های خودشان هم رحم نکردند. به ما گفته بودند هر کسی را جلوی خودتان می‌بینید بزنید تا به تهران برسید.

قاضی دهقانی در پایان گفت: باید شهادت‌ها براساس نقش متهمان در تدارکات، جذب و آموزش باشد.

وی تاریخ برگزاری جلسه بعدی دادگاه را ۱۲ اسفند اعلام کرد.

نوشته گزارش پنجاه‌وچهارمین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات سران مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

صمد اسکندری شخصیت رجوی را شبیه به شخصیت ملیجک دربار در سریالی به همین نام دانست. چرا که در زمانی که در زندان ساواک بود چون احساس خطر میکرد همه را فروخت و وقتی بیرون آمد برای اینکه بتواند حاکمیت را نقض کند دست به جنگ مسلحانه زد و وقتی هم با بنی صدر به پاریس فرار کرد آنجا هم به اربابان خارجی اش دم تکان داد تا نوکری آنها را بکند و بتواند جایگاهی برای خودش به عنوان آلترناتیو سیاسی جا باز کند. وقتی احساس می کند یک ارباب از دست میدهد تلاش میکند یک ارباب جدید جایگزین کند.
رجوی یک چنین شخصیتی دارد یک مرد هزار چهره شاید هم چند هزار چهره!

نوشته رجوی مرد هزار چهره مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حجت‌الاسلام والمسلمین دهقانی، قاضی دادگاه در ابتدای جلسه، اظهار کرد: دادگاه حاضر در راستای رسیدگی به کیفرخواست واصله از دادسرای عمومی و انقلاب تهران برای رسیدگی به اتهامات ۱۰۴ نفر از متهمان، اعضای کادر مرکزی و شخصیت حقوقی سازمان منافقین در شعبه ۱۱ دادگاه کیفری یک تهران برگزار می‌شود.

در ادامه وکیل شکات در جایگاه حاضر شد.

وکیل شکات گفت: در تبیین ماهیت جنایتکارانه گروهک تروریستی منافقین و در راستای شکایت موکلین، باید تأکید شود که این سازمان با کارنامه‌ای مشتمل بر شهادت بیش از هفده هزار تن از شهروندان ایرانی، همواره دست به کشتار مردم بی‌گناه، از جمله جوانان و کودکان زده و حتی به این اقدامات افتخار کرده است.

وی ادامه داد: یکی از مصادیق روشن این جنایات، عملیات فروغ جاویدان است که در آن مسعود رجوی پس از پذیرش قطعنامه و برقراری آتش‌بس، با جلب حمایت صدام حسین، برای بقای سازمان مجدداً به اقدام نظامی و کشتار مردم ایران متوسل شد؛ چرا که حیات این تشکیلات بر پایه عملیات‌های تروریستی و ایجاد رعب و خشونت استوار بوده است. در این عملیات، کشتار جمعی، قتل‌های فجیع، تخریب شهر‌ها و روستاها، آواره‌سازی غیرنظامیان، آتش‌زدن بیمارستان‌ها و منازل و نابودی اموال غیر نظامیان رخ داد که تنها بخشی از جنایات آنان است.

وکیل شکات گفت:در خصوص مسئولیت کیفری عوامل دخیل نیز متهمان به طور کلی در چند دسته قابل تقسیم هستند: افرادی که مباشرت و فرماندهی عالی عملیات‌های تروریستی را بر عهده داشته‌اند، فرماندهان میانی و مسئولان محورها، اعضای مسلح و کادر‌های عملیاتی گردان‌ها و گروهان‌ها و همچنین اشخاصی که هرچند در صحنه عملیات حضور مستقیم نداشته‌اند، اما با پشتیبانی، برنامه‌ریزی، تصمیم‌سازی و تسهیل اقدامات مجرمانه در تحقق این جنایات نقش مؤثر ایفا کرده‌اند؛ بنابراین در این پرونده با یک اجتماع ساده مجرمان برای ارتکاب چند جرم محدود مواجه نیستیم، بلکه با یک سازمان تروریستی منسجم، ساختارمند و سازمان‌یافته روبه‌رو هستیم.

حجت الاسلام والمسلمین مسعود مداح، وکیل شکات گفت: در چارت تشکیلاتی سازمان منافقین که در نشریه مجاهد شماره ۲۵۲ صفحه ۴۵ تا ۶۲ شرح داده شده است، مسعود رجوی متهم ردیف ۲ پرونده به عنوان رهبری معرفی می‌شود و مریم رجوی متهم ردیف سوم پرونده هم ردیف با مسئول اول سازمان معرفی می‌شود. به عنوان مثال علی زرکش فرمانده نظامی و سیاسی معرفی می‌شود.

وی افزود: یک لیست تقریباً ۱۹ نفره از اعضای سازمان را نام می‌برند که اینها اعضای دفتر سیاسی سازمان هستند و علی القاعده کارشان این بوده که کار‌های سیاسی را انجام دهند، اما چرا گفته می‌شود آنها یک گروهک تروریستی هستند؟ زیرا همان فردی که در بحث سیاسی هم فعالیت دارد و یا کسی‌که در بحث تامین مالی مشغول بوده، بنا به گواهی که شهود حاضر در این جلسه هم اذعان کردند، کسی از اشرف خارج نمی‌شده است مگر اینکه مسلح باشد؛ لذا اینها یک تیم تروریستی مسلح هستند.

حجت الاسلام والمسلمین مداح با ذکر مثالی گفت: محمود عطایی متهم ردیف ۲۶ پرونده که در دفتر سیاسی سازمان فعالیت می‌کند و خود سازمان این شخص را به عنوان فرد فعال در دفتر سیاسی معرفی می‌کند، در عملیات فروغ جاویدان، فرماندهی محور تهران را بر عهده دارد که فرمانده ۱۳ تیپ می‌شود و مسئولیتش تصرف شهر تهران بوده و وارد درگیری می‌شود. شخص دیگری مانند مهدی براعی هم به همین ترتیب بوده است.

وی ادامه داد: همچنین اعضایی را به عنوان اعضای کادر مرکزیت سازمان و اعضایی را به عنوان اعضای اجرایی سازمان نام می‌برند و کار‌های مختلفی را به آنها می‌سپارند، اما وقتی حرف از عملیات باشد، همه آنها مسلح شده و مباشرت در این جنایات دارند. نهایتاً دسته چهارم افرادی بودند که بعد از این عملیات و بعد از اقدامات تروریستی سازمان، عضو سازمان منافقین شده باشند.

حجت الاسلام والمسلمین مداح عنوان کرد: در جلسه گذشته نسبت به مسئولیت کیفری این پنج دسته به صورت تفکیک شده مطالبی را عرض کردم و انتصاب سه بزه افساد فی الارض، محاربه و بغی را با تطبیق ارکان مادی و معنوی بر متهمین پرونده و اعضایی که در عملیات فروغ جاویدان نقش جدی داشتند مفصلاً خدمت دادگاه بیان کردم.

در ادامه به درخواست وکیل شکات گزارشی از افعال مادی ارتکابی هریک از اعضا و سردستگان سازمان منافقین در قالب فایل پاورپوینت در دادگاه نمایش داده شد. در این فایل جرایم هریک از اعضا مبنی بر بغی، محاربه و افساد فی‌الارض به تفکیک بررسی شد.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح وکیل شکات در رابطه با این فایل، گفت: بر اساس اطلاعات موجود در این فایل مسعود رجوی متهم ردیف دوم پرونده، مؤسس و پایه‌گذار گروهک منافقین و ارتش ضد خلق جهت ارتکاب به قتل و کشتار مردم و بسیج نیرو‌ها جهت اقدام علیه اساس نظام و صدور دستورات حملات تروریستی، همکاری با رژیم بعث عراق، هدایت و راهبری تیم‌های عملیاتی، تهیه و تجهیز ادوات نظامی، صدور فرمان حمله نظامی و مشارکت در عملیات‌های تروریستی و صادر کننده دستور جنگ مسلحانه هم در دهه ۶۰ و هم در اقدامات نظامی سازمان بوده است. این عناوین اتهامی در کیفرخواست هم مطرح شده، اما امروز ارکان مادی جرایمی که هریک از متهمان مرتکب شدند را نیز در دادگاه تشریح می‌کنم.

وی در تشریح ارکان مادی این جرایم، افزود: مسعود رجوی با شخص صدام حسین و رژیم بعث در زمان جنگ ۸ ساله تحمیلی همکاری داشته است. تاکنون بیش از ۱۹۴ سند دال بر اینکه مریم و مسعود رجوی و بسیاری اعضای کادر مرکزی با استخبارات عراق و صدام حسین جهت دریافت بودجه، دریافت تجهیزات و تهیه نقشه‌های عملیاتی کشف شده است.

وکیل شکات ادامه داد: تهیه تجهیزات نظامی و تهیه نقشه حملات با همکاری استخبارات عراق، سازماندهی و آموزش نیروها، فرماندهی و هدایت نیرو‌ها برای انجام عملیات‌ها، راهبری نیرو‌ها برای حملات مستقیم به شهر‌ها و روستا‌ها از جمله موارد دیگر ارکان مادی این جرایم است. بر اساس اظهارات شهود حاضر در جلسات قبلی دادگاه مسعود و مریم رجوی و چند نفر دیگر از متهمان با هلیکوپتر در منطقه عملیاتی حاضر شدند؛ یعنی حمله مسلحانه به کشور به قصد تجاوز، کشتار و اشغال بخش‌هایی از کشور.

مداح با بیان اینکه فرماندهی و کنترل عملیات‌ها و صدور دستور برای اجرای عملیات‌ها با مسعود رجوی بوده است، گفت: رجوی گرداننده این جنایات بوده. رجوی نیرو‌ها را برای عملیات‌های نظامی اقناع می‌کرد. شهود در دادگاه شهادت دادند که مسعود رجوی همه اعضا را برای اجرای عملیات فروغ جاویدان جمع و برای آنها صحبت کرد. از اینجا مشخص می‌شود بقا و حیات سازمان منافقین بر اساس جنایت و کشتار است.

وی ادامه داد: همکاری با رژیم بعث عراق در زمان جنگ که مصداق همکاری با دول متخاصم می‌شود از دیگر اقدامات سازمان است.

وکیل شکات افزود: نشریات منتسب به متهم ردیف اول، شهادت شهود حاضر در دادگاه و اسناد نظامی ارائه شده از دلایل انتساب اتهامات به متهم ردیف دوم است.

وی در ادامه به نقش و جایگاه متهم ردیف سوم، مریم رجوی، به‌عنوان جانشین فرماندهی ارتش موسوم به آزادی‌بخش پرداخت و گفت: حسب مستندات موجود، وی در هدایت، کنترل و راهبری تیم‌ها، صدور دستورات عملیاتی و فرمان حملات نظامی نقش مستقیم و مؤثر داشته است. در کلیپ پخش‌شده در دادگاه نیز مشاهده می‌شود که نامبرده در جریان عملیات‌های آفتاب و چلچراغ شخصاً دستور آغاز آتش را صادر کرده و با تکرار فرمان آتش عملیات را آغاز می‌کند که این تصاویر توسط رسانه‌های رسمی خود سازمان منتشر و با افتخار بازنشر شده است. همچنین مشارکت میدانی وی در عملیات‌های آفتاب، چلچراغ و فروغ جاویدان محرز است.

مداح همچنین گفت: از جمله اعمال و رفتار‌های انتسابی به وی در مقام جانشین فرمانده کل، می‌توان به همکاری و معاونت در سازماندهی، آموزش و آمادگی نیروها، مشارکت در فرماندهی حین حمله و صدور دستورات تروریستی، حضور در اتاق فرماندهی در کنار مسعود رجوی و هدایت مستقیم تیم‌های عملیاتی، راهبری نیرو‌ها در حملات به شهر‌ها و روستاها، همکاری اطلاعاتی با استخبارات رژیم عراق، تأمین تجهیزات نظامی و پشتیبانی لجستیکی و نیز حضور مسلحانه در مناطق درگیری اشاره کرد.

وی گفت: مریم رجوی مطابق شرح وظایف تشکیلاتی خود سازمان، مسئولیت‌های ستادی و اجرایی گسترده‌ای از جمله نظارت بر قرارگاه‌های عملیاتی، واحد‌های اطلاعات، لجستیک و آموزش، ایجاد هماهنگی میان بخش‌های مختلف، جمع‌بندی و گزارش‌دهی به فرماندهی، کنترل اجرای دستورات ابلاغی، جایگزینی فرمانده کل در شرایط فقدان دسترسی و نهایتاً مدیریت عملیات‌ها و پشتیبانی تاکتیکی را بر عهده داشته است. بر همین اساس، هدایت و راهبری کلیه عملیات‌های نظامی و تروریستی، تأمین پشتیبانی و سازماندهی نیرو‌ها عملاً تحت مسئولیت مستقیم وی انجام می‌شده است.

وکیل شکات گفت: مستندات انتساب این مسئولیت‌ها نیز متعدد و متقن است و شامل فیلم‌ها و گزارش‌های منتشرشده از رسانه‌های رسمی سازمان، نشریات داخلی، اسناد ارائه‌ شده از سوی نهاد‌های امنیتی و نظامی و همچنین شهادت شهود و اعضای جداشده حاضر در جلسه دادگاه است که همگی بر نقش فعال و مؤثر متهم در طراحی، هدایت و اجرای اقدامات تروریستی دلالت دارد.

حجت الاسلام والمسلمین مداح بیان کرد: طبق آنچه در کیفرخواست آمده، مهدی ابریشمچی متهم ردیف ۴ غیر از اینکه از مسئولین عملیات مهندسی و ترور‌های دهه ۶۰ بوده یا مسئول پشتیبانی تیم‌های مسلح در دهه ۶۰ بوده است، فرمانده ستاد قرارگاه و معاون ستاد قرارگاه نیرویی عملیات‌های چلچراغ آفتاب و فروغ جاویدان بوده است.

وی افزود: در اسلاید بعدی ارکان مادی بزه انتسابی نسبت به این شخص را خدمت دادگاه بیان می‌کنم و اینکه ایشان مسئول پشتیبانی بوده است، دقیقا چه کار‌هایی را انجام می‌داده است. او مسئول تامین و توزیع غذا، سوخت، مهمات، لباس و تجهیزات مورد نیاز افرادی بوده که دست به کشتار مردم زدند، آماده سازی و نگهداری خودرو‌ها و ماشین آلات و سلاح‌های سازمانی و زرهی، حمل و نقل نیرو و تجهیزات بین مناطق عملیاتی، پشتیبانی فنی در حوزه مخابرات، پزشکی و تعمیرات میدانی، مدیریت انبار‌ها و هماهنگی با قرارگاه‌ها، ارزیابی نیاز‌های آینده برای عملیات‌های تروریستی که همگی جزو وظایف وی بوده است.

حجت الاسلام والمسلمین مداح خاطرنشان کرد: نامبرده مسئول ستاد فرماندهی بوده است و در این جایگاه، تدوین طرح‌های عملیاتی و دستورالعمل‌های اجرایی که از فرمانده یا جانشین فرمانده این ارتش ضد خلقی تروریستی ابلاغ می‌شده است، هدایت کلی نیرو‌ها طبق ماموریت ابلاغی، نظارت بر اجرای عملیات، ارتباط مستقیم با ستاد‌های بالاتر، هماهنگی بین بخش‌های مختلف اطلاعاتی و عناوین دیگر را انجام می‌داده است.

وی گفت: اینکه ایشان مسئول ستاد اطلاعات بوده است و در پی آن چه مسئولیت‌هایی داشته است؟ باید گفت در این پست به گردآوری اطلاعات از منابع میدانی فنی، انسانی، الکترونیکی می‌پرداخته است.

حجت الاسلام والمسلمین مداح تأکید کرد: یکی از کار‌هایی که اینها می‌کردند و مفصلا در نقش سازمان در طول جنگ تحمیلی در جلسات آینده خدمت دادگاه اسناد را ارائه خواهم کرد، این بوده که در طول جنگ تحمیلی دست به شنود می‌زدند و با لو دادن عملیات‌های ایران به صدام منجر به شکست نیرو‌های خودی می‌شدند و نهایتاً منجر به کشتار هموطنان به دست صدام ملعون می‌شدند.

وی افزود: موقعیت جغرافیایی و تحرکات حوزه عملیات، تهیه گزارش‌های اطلاعاتی برای ستاد فرماندهی، بررسی نقاط ضعف و قوت نیرو‌های سازمان و دشمن، (دشمن مراد مردم ایران هستند که اینها می‌کشند) شناسایی اهداف و ارزیابی خطرات قبل و حین عملیات، راه‌اندازی و راهبری سیستم‌های رمزنگاری ضدجاسوسی و شنود از جمله مواردی است که ایشان مرتکب می‌شدند.

حجت الاسلام والمسلمین مداح تصریح کرد: اینکه ایشان معاونت ستاد قرارگاه نیرویی در عملیات چلچراغ، آفتاب و فروغ جاویدان را بر عهده داشته و در اسلاید بعدی خدمت دادگاه ارائه کردم، وظایف ایشان این بوده که برنامه‌ریزی تاکتیکی و اجرای طرح‌های عملیاتی در میدان را انجام دهد، گزارش لحظه‌ای وضعیت میدان را به فرماندهی کل داده و کسب تکلیف کند.

وی گفت: همچنین از دیگر وظایف می‌توان به حفظ آمادگی رسمی و هماهنگی میان تیم‌های خط مقدم، اتخاذ تصمیم‌های سریع در شرایط غیرقابل پیش‌بینی، مدیریت منطقه عملیاتی، برقراری ارتباط با فرماندهی، پشتیبانی و اطلاعات در حین مأموریت، هدایت واحد‌های رسمی، کشتی، حفاظتی و امدادی بوده است اشاره کنم که من مسئولیت‌های سایر متهمین را نیز به همین صورت، خدمت مقام عالی مفصلاً در لایحه ارائه کردم.

وکیل شکات ادامه داد: در خصوص شخص مسعود رجوی و سایر سرکردگان این سازمان، باید تصریح کرد که مجموعه افعال و ارکان مادی جرایم انتسابی، به ‌تنهایی و حتی صرفاً با بررسی یک نمونه مشخص، یعنی عملیات فروغ جاویدان، برای اثبات معاونت و مشارکت در کشتار گسترده مردم و نیز معاونت در ایراد صدمات وسیع علیه تمامیت جسمانی شهروندان کفایت می‌کند. این عملیات به‌صورت کاملاً سازمان‌یافته، منسجم، ایدئولوژیک و با هدف مقابله با اساس نظام و قصد براندازی طراحی و اجرا شده است؛ اوصافی که به‌تنهایی برای انطباق عنوان مجرمانه محاربه و افساد فی‌الارض کافی است. کمااینکه قانون‌گذار در قانون سال ۱۳۶۱ نیز این قبیل اقدامات مسلحانه و سازمان‌یافته را ذیل همین عناوین جرم‌انگاری کرده است؛ بنابراین تمامی افرادی که در چارچوب آن پنج دسته مشخص در عملیات فروغ جاویدان نقش داشته‌اند، مشمول این عناوین کیفری خواهند بود.

وی گفت: هیچ‌یک از عاملان و فرماندهان نمی‌توانند با تمسک به اینکه صرفاً دستور حمله داده‌اند یا قصد کشتار غیرنظامیان نداشته‌اند از مسئولیت شانه خالی کنند؛ زیرا علم به امکان وقوع چنین جنایاتی داشته و این نتایج نوعاً و به‌طور متعارف از اقدامات آنان ناشی می‌شده است. هنگامی که حمله مسلحانه به شهر‌ها و مناطق مسکونی صادر می‌شود، وقوع قتل، تخریب و آسیب به غیرنظامیان کاملاً قابل پیش‌بینی است و در این پرونده نیز متهمان در تصمیم‌گیری، هدایت و کنترل نیرو‌ها نقش مستقیم داشته و عمداً اجرای عملیات را دنبال کرده‌اند. افزون بر این، بنا بر شهادت شهود حاضر در جلسه، مسعود رجوی صراحتاً به نیرو‌ها دستور داده است که در صورت مخالفت مردم با آنان، معترضان را به قتل برسانند که این امر دلالت روشن بر قصد و اراده ارتکاب جنایت دارد.

وکیل شکات گفت: ادعای تبعیت از دستور مافوق یا مأمور بودن نیز رافع مسئولیت نیست؛ چرا که اولاً چنین دستوری فاقد وصف قانونی و مشروع بوده و اساساً امر آمر قانونی محسوب نمی‌شود و نمی‌تواند موجب رفع مسئولیت شود. ثانیاً حتی ادعای اکراه نیز در این قبیل جرایم پذیرفته نیست؛ زیرا مطابق مواد ۳۷۵ به بعد قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، اکراه در قتل و کشتن دیگری رافع مسئولیت مباشر نیست. بدیهی است متهمانی که خود در جایگاه فرماندهان میانی و سردستگان عملیات قرار داشته‌اند، اصولاً امکان استناد به اکراه را نیز ندارند. بر این اساس، مسئولیت کیفری مباشرین، معاونین و آمران این جنایات، محرز است.

مداح بیان کرد: متهمان هرگز نمی‌توانند ادعا کنند که قصد کشتار مردم را نداشتند چرا که در بند (ب) و (ت) ماده ۲۹۰ قانون مجازات اسلامی، آگاهی و توجه به این وجود داشته که اعمال ارتکابی این متهمان نوعاً کشنده بوده است. کسی نمی‌تواند ادعا کند که با تانک خمپاره و موشک به سمت مردم غیرعادی حمله کردم، اما قصد کشتار آنها را نداشتم. اگر کسی ادعا کند که اینها هدف سیاسی داشتند ادعایش پذیرفته نیست چرا که هیچ قانونی در دنیا کشتار جمعی و قتل به صورت فجیع، آتش زدن اجساد، حمله به بیمارستان، کشتار مجروحان، حمله به بخش زایمان بیمارستان و قتل طفل تازه متولد شده در آغوش مادر را با ادعای هدف سیاسی نمی‌پذیرد.

وی ادامه داد: در هیچ جای دنیا نمی‌توان ادعا کرد که این اقدامات سیاسی بوده است. آنها نمی‌توانند ادعا کنند که به مراکز نظامی حمله کردند و به مردم غیرنظامی کاری نداشتند. حتی اگر ما قصد اخلال به صورت گسترده و جنایت گسترده علیه تمامیت جسمانی افراد نداشته باشیم، اما کاری را انجام دهیم که نتیجه آن اخلال گسترده و جنایت علیه تمامیت جسمانی افراد باشد، طبق قانون مصداق افساد فی الارض است. در حالی که بار‌ها شهود در دادگاه اعلام کردند که این جنایات علیه مردم انجام شده و مسعود رجوی از اعضای سازمان خواسته که حتی اگر مردم در مقابل آنها ایستادند، مردم را نیز بکشند.

وکیل شکات بیان کرد: حمله نظامی قطعاً ایجاد رعب و وحشت زیادی در جامعه می‌کند. کسی که به قصد ایجاد ناامنی و رعب و وحشت سلاح می‌کشد، و نیرو‌های نظامی را می‌کشد قطعاً رعب و وحشت بیشتری ایجاد می‌کند تا اینکه مردم عادی را بکشد.

مداح ادامه داد: ساختار، عملکرد و رویکرد این سازمان تروریستی به‌گونه‌ای است که جنایاتش مقطعی و محدود به دهه خاصی نبوده، بلکه به ‌صورت مستمر و سازمان‌یافته تا امروز ادامه داشته است. ما با یک جرم آنی یا یک عملیات منفصل مواجه نیستیم، بلکه با یک سلسله جرایم مستمر و زنجیره‌ای طرف هستیم. از این رو، حتی اعضای متأخر سازمان افرادی که در عملیات فروغ جاویدان یا عملیات‌های نظامی دهه ۶۰ حضور نداشته‌اند، نیز به صرف عضویت و فعالیت در این تشکیلات، در استمرار اقدامات تروریستی آن سهیم بوده و واجد مسئولیت کیفری هستند.

وی گفت: استمرار عملیات‌های تروریستی سازمان مؤید آن است که این گروه اساساً برای ارتکاب جرم شکل گرفته و ماهیت آن تغییر نیافته است. همکاری مستمر با دولت‌های متخاصم و دشمنان ملت ایران ـ از جمله همکاری با رژیم بعث عراق، و در مقاطع دیگر با سایر دشمنان منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای و نیز تداوم اقدامات خرابکارانه و تروریستی در داخل کشور، نشان می‌دهد که این تشکیلات همواره در صف معاندان امنیت ملی قرار داشته و هر جا دشمنی علیه مردم ایران وجود داشته، نام این سازمان نیز در کنار آن دیده می‌شود.

وکیل شکات گفت: هیچ‌گونه تغییر رویکرد یا اعلام برائت از گذشته مجرمانه در رفتار اعضای متأخر مشاهده نمی‌شود؛ بلکه برعکس، آنان نیز صراحتاً از اقدامات گذشته و جاری سازمان حمایت و دفاع می‌کنند. بنابراین، وقتی ماهیت یک گروه از ابتدا بر پایه اعمال مجرمانه و مسلحانه شکل گرفته و این روند همچنان ادامه دارد، صرف عضویت، تبلیغ، تأمین مالی یا قبول مسئولیت در ساختار آن، خود واجد وصف مجرمانه است. به طریق اولی، افرادی که در جایگاه‌های فرماندهی و مسئولیت‌های مرکزی قرار می‌گیرند، حسب مورد می‌توانند مشمول عناوینی، چون معاونت و مشارکت در ناامنی گسترده و افساد فی‌الارض شوند.

وی ادامه داد: در تأیید استمرار فعالیت‌های تروریستی سازمان، مستندات رسانه‌ای نیز موجود است. از جمله کلیپ‌هایی که به دادگاه ارائه شده و در آنها متهمان ردیف دوم و سوم و برخی دیگر در اتاق فرماندهی عملیات فروغ جاویدان مشغول هدایت نیرو‌ها هستند. همچنین تصاویر و گزارش‌های مربوط به کمتر از یک ماه و نیم گذشته نشان می‌دهد که رسانه‌های وابسته به این سازمان، افراد مسلح موسوم به کانون‌های شورشی را برای اقدامات خشونت‌آمیز و کشته‌سازی تشویق و با افتخار معرفی می‌کنند که این امر بیانگر تداوم همان مشی تروریستی گذشته است. بر همین اساس، جهت تکمیل رسیدگی، استعلام از نهاد‌های امنیتی درباره نقش این کانون‌ها و استمرار اقدامات سازمان، می‌تواند در روشن‌تر شدن ابعاد فعالیت مجرمانه آن مؤثر باشد.

وکیل شکات تصریح کرد: این کلیپ در تاریخ ۲۳ آبان ۱۴۰۴ توسط رسانه رسمی سازمان منتشر شده است. این گروهک در این کلیپ وعده کشتار و شورش مردم را داده است. این کلیپ مؤید این است که ما با گروهکی مقابل هستیم که اساس تشکیل آن مجرمانه است و تا همین امروز نیز اهداف مجرمانه خود را دنبال می‌کند.

در ادامه صمد اسکندری یکی از اعضای جداشده در جایگاه قرار گرفت و گفت:۱۷ سال عضو سازمان بودم، سازمان منافقین در حوادث ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ نقش مستقیم در ایجاد آشوب، آتش‌زدن بانک‌ها و ادارات و حمله به نیرو‌های امنیتی داشته است. این اقدامات منجر به کشته و زخمی شدن مردم بی‌گناه شد.

وی گفت: سازمان با هدایت رجوی و ارتباط با آمریکا و اسرائیل، به‌صورت سازمان‌یافته و غیرمستقیم اغتشاشات را هدایت می‌کرد. در ناآرامی‌های سال‌های اخیر نیز همان الگو و سناریو تکرار شده است. سازمان پایگاه مردمی ندارد و تبلیغات داخلی آن کاذب است. پس از جدایی در سال ۱۳۸۴ که فرار کردم و به ایران آمدم متوجه شده اکثر مردم حتی نام سازمان را نمی‌شناسند.

اسکندری گفت: وقایع اخیر، برای من یادآور همان آشوب‌ها و فتنه‌های ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ بود، سیاستی که بر اساس آن، سازمان تلاش داشت به اربابان خارجی خود، از جمله آمریکا و اسرائیل، نشان دهد که دارای نیروی عملیاتی است. اگرچه فرماندهی و هدایت این اقدامات اغلب به‌صورت غیرمستقیم انجام می‌شد، اما نقش رهبری سازمان در تحریک و سازماندهی این حوادث کاملاً روشن است و جان مردم برای آنان اهمیتی نداشت.

این عضو جدا شده سازمان اظهار کرد: مسعود رجوی در سال ۶۳ یک دفتر سیاسی با محوریت مهدی ابریشمچی با نام مستعار شریف تأسیس کرد. پس از ارتباط نامشروعی که با همسر مهدی ابریشمچی برقرار کرد و توانست او را به همسری خود درآورد، اعتراضاتی در سطوح بالایی سازمان شکل گرفت و رجوی مجبور شد مرکزیتی را برای سازمان در نظر بگیرد.

وی افزود: حسینیه اعظم زنجان در کشور شناخته شده است، خانواده سعید محسن که یکی از پایه‌گذاران سازمان منافقین بود، در زنجان زندگی می‌کنند، هنوز یک خانواده سنتی و مذهبی هستند که با کار‌های پسرشان مخالفند. من در حسینیه اعظم زنجان با یکی از اعضای خانواده او صحبت کردم و می‌گفت که تا پای جان پابند جمهوری اسلامی هستیم.

این عضو جدا شده سازمان مجاهدین خلق بیان کرد: رجوی در ادامه بحث مرکزیت را مطرح کرد و برخی افراد را که به آنها اعتماد کامل داشتند به مرکزیت سازمان در می‌آورد. افراد اصلی این مرکزیت، مهدی ابریشمچی، عباس داوری، محمد سیدالمحدثین، ابراهیم ذاکری، مهدی تقوی، محمود عطایی، ابوالقاسم رضایی، عذرا علوی، فهیمه اروانی، مهوش سپهری، زهره اخیانی، دیهیم، سهیلا صبری و محبوبه جمشیدی بودند.

اسکندری ادامه داد: در بین اسامی متهمانی که در دادگاه مطرح شد، اسامی برخی جنایتکاران وجود ندارد. محبوبه جمشیدی با نام مستعار آذر فرمانده قرارگاه تاکتیکی فائزه در کوک بود که به دلیل نزدیکی با مرز مهران، تیم‌های ترور را فعالانه آموزش می‌داد و خودش شخصاً این تیم‌ها را رهبری می‌کرد و افراد را برای ترور شخصیت‌ها به داخل کشور اعزام می‌کرد. من خودم شاهد بودم که محبوبه نفرات را برای انجام عملیات تروریستی توجیه می‌کرد، آموزش می‌داد و به داخل کشور می‌فرستاد. نام او در بین اسامی متهمان دادگاه نیست.

این عضو جدا شده سازمان مجاهدین گفت: بنده با توجه به شناختی که به ساختار سازمان مجاهدین و رسانه دارم، درباره نحوه تصویر سازی و نقش کادر مرکزی شورای رهبری و کمک‌های نظامی می‌خواهم صحبت کنم.

وی گفت: شاید قدری عجیب باشد، اما زمانی که من در زمان شاه کودک بودم، سریال تلویزیونی ملیجک دربار پخش می‌شد. شخصیت و هویت رجوی خیلی شبیه این ملیجک دربار است، چراکه در زمانی که در زندان ساواک بود، از آنجاکه احساس خطر اعدام می‌کرد، همه همفکر‌های خود را فروخت و مکان‌هایی که آنها مخفی شده بودند را به ساواک لو داد تا خودش زنده بماند.

اسکندری ادامه داد: وقتی در قیام ضد سلطنتی از زندان بیرون آمد؛ به خاطر اینکه بتواند حاکمیت را غصب کند، دست به وقایع تاریخ حماسی خرداد و جنگ مسلحانه زد. وقتی هم که با لباس زنانه به پاریس فرار کرد به اربابان خارجی خود در فرانسه دم تکان می‌داد، تا بتواند با نوکری آنها جایگاهی به عنوان آلترناتیو سیاسی ایجاد کند. وقتی عرصه برایش تنگ آمد و داستان آفریقای جنوبی پیش آمد و دولت آنها را به هر دلیلی طرد و به کشور‌های آفریقایی فرستاد، احساس خطر کرد و با نخست وزیر عراق در پاریس مخفیانه دیدار کرد و با این فرد قرارداد صلح امضا کرد.

وی گفت: رجوی وقتی احساس می‌کند که یک ارباب از دست می‌رود تلاش می‌کند با نخست وزیر عراق مخفیانه صلح‌نامه امضا کند و بعد از آن به عراق می‌آید. اینها معتقد بودند که جنگ تحمیلی نیست و آن را جمهوری اسلامی به راه انداخته است و جنگ عادلانه نیست. رجوی اینطور القا می‌کرد.

وی گفت: استراتژی آنها برای بقا ایجاد جنگ و صدور تروریسم بود. یکی از سیاست‌های رجوی این بود که جمهوری اسلامی باید برود و با صدور بحران همان جنگ، تروریسم و سرکوب داخلی باید این حرکت رخ می‌داد. مبنای این صلح نامه اش با نخست وزیر عراق این بود که عراق آغازگر جنگ نبوده برخلاف اینکه شورای عالی امنیت در قطعنامه اش به این موضوع اشاره کرده بود. البته رجوی با این کار به جاسوسی و خیانت خود مشروعیت می‌بخشید.

قاضی گفت: حتی اگر کسی نماینده مردم ایران باشد یا نباشد باید با دشمن مردم ایران صلح نامه بنویسد؟

اسکندری گفت: بله. رجوی این کار را به راحتی مثل آب خوردن انجام می‌داد. مثال می‌زنم، رجوی با بنی صدر به فرانسه فرار کرد. وقتی مسعود رجوی به عراق رفت و به پایگاه‌های نظامی رفت و شروع به عملیات‌های نظامی کردند، بنی صدر به عنوان کسی که مخالف این مملکت بود موضع گیری کرد و گفت: من هم مخالف جمهوری اسلامی هستم ولی انجام کار نظامی علیه مملکت خیانت است.

وی گفت: فایلی صوتی از بنی صدر موجود است که در آن گفت که رجوی مثل همان ملیجک دربار است. وقتی صدام سرنگون شد، هراسان به آغوش آمریکا رفت. ما شاهد بودیم برنامه‌هایی به عنوان شام جمیل برگزار می‌کردند که قبل از اینکه اعضا حاضر باشند، امریکایی‌ها حضور داشتند.

اسکندری گفت: آنها می‌گفتند عراق را که از دست دادیم به آغوش آمریکا برویم. بعد از آن هم در سال ۹۵ از آنجایی که مقر سفارت نحس رژیم صهیونیستی در آلبانی قرار دارد مخفیانه با سفارت این رژیم در ارتباط بودند. رجوی چنین شخصیتی دارد و او مردی هزار چهره بود.

این شاهد عینی یادآور شد: شورای رهبری واقعا یک نهاد فرمالیته بود؛ چرا که در ابتدای دهه هفتاد صدام حسین از شکست‌های منافقین در عملیات‌های نظامی در کشور و عواقب کشتار مردم غیرنظامی توسط سازمان می‌ترسید و بیم آن را داشت که ایران بخواهد این عملیات‌ها را پاسخ دهد و در آن زمان مهدی ابریشمچی، مسئول روابط بود و اطلاعات نظامی، موقعیت شهر‌ها و سایر اطلاعات حساس کشور را در اختیار رژیم بعث قرار می‌داد.

وی ادامه داد: فرمانده استخبارات عراق با مهدی ابریشمچی ارتباط مستقیم داشت و از او اطلاعات می‌گرفت. به عقیده من ابریشمچی گناهکارتر و منافق‌تر از رجوی است. او جنایت‌های زیادی را علیه مردم ایران و حتی اعضای سازمان انجام داد. ابریشمچی مسئول شکنجه و سر به نیست کردن افراد مخالف و معترض در سازمان بود.

این عضو جدا شده سازمان مجاهدین خلق گفت: چون صدام می‌ترسید که ایران این عملیات‌های منافقین را جبران کند، سال‌ها اجازه عملیات به آنها نمی‌داد و منزوی شده بودند. برای همین رجوی شگرد جدیدی را پیاده کرد و آن تشکیل شورای رهبری با حضور زنان بود. استراتژی سازمان این بود که رجوی همه کاره سازمان بود. چون سازمان نیاز به یک آرایش جدید داشت که اعضا را سرگرم کند و اعضا فرصت تفکر و فکر کردن به اهداف و قول‌هایی که داده بودند نداشته باشند برای همین شورای مرکزی را تأسیس کردند. چرا از زنان در این مرکزیت استفاده شد؟ چون بیشتر این زنان سابقه چندانی در عضویت سازمان نداشتند و به نوعی حضور آنها فرمالیته بود.

وی تصریح کرد: برای بسیاری از اعضای سازمان سؤال بود که چرا مریم رجوی باید در رأس سازمان قرار بگیرد؟ رجوی هم دقیقاً همین را می‌خواست. او می‌خواست ذهن اعضا را به این حواشی منحرف کند تا فرصت فکر کردن نداشته باشند و کاری به خود مسعود نداشته باشند.

وی ادامه داد: متأسفانه زنان در این ساختار بسیار آسیب دیدند و بیشتر از سایر نقاط دنیا مورد ظلم قرار گرفتند، زیرا به باورهایشان خیانت شد، مسعود رجوی با رقص رهایی و با عنوان شورای رهبری چه بلا‌هایی بر سر این زنان و فرزندانشان آورد؛ همه باورها، دنیا، جسم و روح آنها تسخیر شد و به نابودی کشیده شدند. رجوی با سرکار گذاشتن این زنان، به نوعی دل آنها را به دست می‌آورد.

وی گفت: وقتی می‌خواستم عکس مادر، پدر یا خواهر ببینم، باید گزارش می‌دادم و این ممنوع بود. یک بار مادرم را در خواب دیدم ناخواسته این را به فرمانده گفتم، دلم برای مادرم تنگ شده بود. سه روز بعد گفتند این را بیا و بگو مادرت بین تو  و رهبری حائل شده است.

وی گفت: سازمان مجاهدین تصویری از فساد و خیانت بود؛ خیانت به خدا، خیانت به مردم و خیانت به کشور. واقعیت این است که همه این افراد باید پاسخگو باشند. من خودم معترض هستم؛ افرادی مانند محبوب جمشیدآذر، قدرت حیدری، رحمان حیدری و دیگرانی که نامشان مطرح است، مرتکب جنایت شده‌اند و باید محاکمه شوند و اسامی آنها در این لیست نیست.

اسکندری گفت: در اتفاقات اخیر، گروه منافقین بدترین خیانت‌ها را انجام دادند و حتی شعار تجزیه کشور را مطرح کردند. همین حالا هم که پایشان به ایران نرسیده، در خارج از کشور با سایر گروه‌ها درگیر هستند؛ اگر وارد ایران شوند، معلوم نیست چه خواهند کرد. اینها خائن‌اند و من وظیفه خودم می‌دانم هرجا تریبونی باشد، ماهیت این جریان‌های فاسد و خشونت‌طلب را افشا کنم.

وی گفت: در خصوص روابط و ساختار داخلی‌شان نیز باید گفت تصمیم‌ها یک‌طرفه بود. فرمانده دستور می‌داد و نیرو‌ها فقط اجرا می‌کردند. طرح عملیات‌ها از بالا ابلاغ می‌شد؛ مثلاً می‌گفتند فلان عملیات انجام شود و نیرو‌ها بدون اختیار عمل می‌کردند. برخی فرماندهان مستقیماً به رجوی وصل بودند و از خود اراده‌ای نداشتند.

صمد اسکندری عضو جدا شده سازمان مجاهدین خلق بیان کرد: مسعود رجوی به عنوان فرمانده کل ارتش دستور می‌داد و این دستور کورکورانه باید ابلاغ می‌شد. یک شاخه‌ای یا یک هرمی بود که مجبور بودند در قرارگاه خودشان این دستورات را به فرماندهان و دسته اعلام کنند. این دستور نهایتاً سرریز می‌شد به تیم‌های عملیاتی که آماده کرده بودند؛ یعنی تیم‌ها دست چین شده بودند. تمامی اینها توسط سلسله مراتبی که چیده شده بود صورت می‌پذیرفت و تنظیم رابطه کاملا مشخص بود و در این رابطه هیچ تعارفی هم نداشت.

وی افزود: رجوی شخصی درونگرا، خودگرا و خودمحور بود و در رابطه با دستوراتش می‌گفت حتی اگر غلط باشد یا حتی اگر خیلی‌ها هم کشته شوند باید دستور انجام شود. مهدی تهرانی فرمانده عملیات بسیار بزرگ که در مقابل دستوری از او ایستاده بود را تبدیل کرد به یک فرد معتاد. من از اعضا شنیدم که معتادش کردند و بعد هم به صورت فجیعی مرد. چرا؟ چون در مقابل رجوی گفت انقلاب ایدولوژیکی را قبول ندارم و از دید من که از زمان شاه وارد فاز این سازمان شدم مریم رجوی شایستگی رهبر را ندارد. به او اجازه نمی‌دادند کنار ما بخوابد یا در سالن غذاخوری غذا بخورد، چون می‌ترسیدند روی دیگران اثر بگذارد. او را در یک کانکس نگهداری می‌کردند. در مجموع اگر کسی کورکورانه از فرمان رجوی تبعیت نمی‌کرد محکوم به فنا بود.

اسکندری گفت: زلزله مهیب رودبار و زنجان در سال ۶۸ بود، بسیاری از ما درگیر این حادثه شدیم و نگران خانواده‌هایمان بودیم. حتی امکان تماس با خانواده‌هایمان نبود و پس از چند روز متوجه شدیم که همسایگان اعلام کرده‌اند اعضای خانواده مفقود شده‌اند. بعداً متوجه شدیم که برخی فیلم‌های تشکیلاتی برای نشان دادن وضعیت خانواده‌ها ضبط شده بود، بسیاری از کسانی که سال ۸۴ فرار کردند، واقعاً خانواده‌هایشان را از دست داده بودند.

وی گفت: تصمیم‌گیری‌ها در سازمان مستقل نبود، تمامی دستور‌ها بر اساس اراده شخص مسعود رجوی صادر می‌شد و فرماندهان و اعضا فقط مجبور به اطاعت بودند و اراده مستقل نداشتند. حتی تشکیل شورای رهبری هم تحت تأثیر اراده افراد نبود. رجوی هرگز توجه به نظرات مستقل اعضا نداشت، همه امور بر اساس تصمیمات متمرکز و دستورات بالا انجام می‌شد.

محمدی وکیل متهمان در جایگاه حاضر شد و گفت: از ۵۳ جلسه فقط ۳ جلسه به ما وقت داده‌اند. وکیل شکات امروز متهمان را به چند دسته تقسیم کردند و ما نگران هستیم که با این دسته‌بندی ما هم جزو متهمان محسوب شویم.

قاضی گفت: شما جزو کدام دسته هستید که جزو متهمان محسوب شدید. وکلای متهمان در جلسه حضور دارند و موظفند بر اساس دستور دادگاه و الزام قانونی وکالت، از موکلان خود دفاع کنند. حضور و دفاع قانونی وکیل از موکل، تاثیری بر ماهیت جرم یا مسئولیت فرد نخواهد داشت؛ همان‌طور که دفاع یک وکیل از قاتل، سارق یا متهم مالی، شخص وکیل را متهم نمی‌کند.

وکیل متهمان پرونده در ادامه بیان کرد: با توجه به اینکه پرونده شخصیت برای متهمان بر اساس قانون الزامی است، درخواست دارم که این اقدام برای موکلان بنده صورت گیرد.

قاضی دادگاه عنوان کرد: قطعا پرونده شخصیت برای متهمان تشکیل و کارشناسان مربوطه را در این رابطه به دادگاه دعوت می‌کنیم تا در این خصوص نظر کارشناسی خود را بیان کنند.

وی ادامه داد: رجوی می‌گفت هرکسی که می‌خواهد به من نزدیک شود باید از کانال مریم عبور کند و به نوعی در مریم ذوب شود. آنها اعضا را سرکوب می‌کردند.

قاضی دادگاه در ادامه از این شاهد عینی درباره متهم ردیف ۱۱۴ و از اعضای کادر مرکزی سوال کرد و شاهد عینی پاسخ داد: او را کاملا می‌شناسم. او یکی از عناصر بسیار پلید و شکنجه‌گر در تشکیلات بود و به او لقب”حسن شمر” داده بودند. آنها برای کسانی که به عملیات‌های تروریستی می‌فرستادند کلاس عقیدتی برگزار می‌کردند و می‌گفتند که اگر دستگیر شدید اقدام داعشی انجام دهید. چهار تا نارنجک داشتند که اگر لو می‌رفتند باید خودشان را منفجر می‌کردند. اعضا برای اقدامات خود مجبور نبودند، اما با باور و اعتقادی که داشتند این کار‌ها را می‌کردند.

فرخانی، نماینده حقوقی ارتش جمهوری اسلامی ایران، با تشریح ابعاد همکاری رژیم بعث عراق با سازمان مجاهدین خلق، اظهار کرد: عملیات‌های منافقین مورد استقبال معاون اول، وزیر دفاع و وزیر کشور صدام حسین قرار می‌گرفت و علت عزیمت منافقین به عراق نیز فراهم شدن زمینه‌های مناسب‌تر برای اجرای برنامه‌های جدید این سازمان عنوان می‌شد. علت واقعی این موضوع همکاری سازمان منافقین با رژیم بعث عراق برای جنگیدن علیه ایران بود.

وی افزود: تشکیل ارتش آزادی بخش ملی تأثیر قابل‌توجهی در حوزه‌های آموزش، تجهیزات و فعالیت‌های سازمان منافقین داشت. می‌توان فعالیت‌های این سازمان را به دو مقطع قبل از تشکیل ارتش آزادی‌بخش و بعد از تشکیل ارتش آزادی‌بخش تقسیم‌بندی کرد.

نماینده حقوقی ارتش جمهوری اسلامی ایران ادامه داد: در خرداد ماه سال ۱۳۶۶ و به مناسبت سالگرد نخستین تظاهرات مسلحانه سازمان منافقین علیه جمهوری اسلامی ایران که در سال ۱۳۶۰ انجام شده بود مسعود رجوی در آستانه ۳۰ خرداد، فرمان تشکیل یا تأسیس ارتش آزادی‌بخش ملی را صادر کرد. با صدور این فرمان، اقدامات و ماهیت فعالیت‌های این سازمان تغییر یافت.

وی تصریح کرد: پیش از تشکیل ارتش آزادی‌بخش عملیات‌ها و اقدامات نظامی سازمان منافقین عمدتاً به‌صورت عملیات‌های چریکی نامنظم در سطوح دسته، گروهان و گردان انجام می‌شد و شامل لشکرکشی به پایگاه‌های مرزی، عملیات‌های انتحاری و ترور اشخاص و افراد بود، اما پس از تشکیل ارتش آزادی‌بخش و حمایت‌های رژیم بعث عراق قالب عملیاتی این سازمان تغییر کرد و منسجم‌تر شد، به‌گونه‌ای که گردان‌ها، تیپ‌ها و لشکر‌ها شکل گرفت و عملیات‌ها از حالت چریکی و حملات یگانی به عملیات‌های سازمان‌یافته و منظم تبدیل شد.

فرخانی در ادامه با اشاره به تغییرات ایجاد شده در حوزه آموزش گفت: تأسیس ارتش آزادی‌بخش در بخش آموزش نیز تأثیر جدی داشت به‌طوری که پیش از آن آموزش‌ها عمدتاً شامل ترور، آتش زدن اماکن، کار با ادوات شنود و جاسوسی، آموزش عملیات هجومی و دستبرد، ساخت مواد منفجره، ایجاد انفجار، کار با چاقو، قمه و سایر سلاح‌های سرد، حملات تروریستی، چریکی، تعقیب سوژه و خمپاره‌زنی بود، اما پس از تشکیل ارتش آزادی‌بخش آموزش‌ها منسجم‌تر، ساختارمندتر و تشکیلاتی‌تر شد.

وی افزود: با حمایت ارتش بعث عراق، پادگان‌ها و قرارگاه‌های متعددی از جمله قرارگاه اشرف، قرارگاه حنیف، قرارگاه حبیب، قرارگاه فائزه، پادگان خالد در کرکوک، پادگان طارق، قرارگاه اندلس، قرارگاه انزلی و سایر قرارگاه‌ها ایجاد شد و آموزش‌های لازم توسط افسران آموزش عراقی در دسته‌های پیاده، مکانیزه که شامل کار با تانک، نفربر و مهندسی، پشتیبانی، ادوات، تعمیر و نگهداری و حتی هوانیروز بود به نفرات این سازمان ارائه شد.

نماینده حقوقی ارتش جمهوری اسلامی ایران خاطرنشان کرد: بخش آموزش سازمان منافقین پیش از استقرار در دامان رژیم بعث عراق عمدتاً بر پایه استفاده از سربازان یا درجه‌داران ارتش جمهوری اسلامی ایران بود که به اسارت گرفته شده بودند و وادار می‌شدند آموزش‌های خود را به سایر اعضای سازمان منتقل کنند، اما پس از تشکیل ارتش آزادی‌بخش ملی، رژیم بعث عراق حمایت‌های گسترده‌تری را به‌ویژه در حوزه آموزش در اختیار این سازمان قرار داد.

وی در پایان افزود: در اواخر دهه ۶۰، سازمان منافقین مرکزی آموزشی با عنوان دانشگاه فروغ جاویدان تأسیس کرد که اگرچه به معنای دقیق کلمه دانشگاه نبود، اما به‌عنوان یک محیط آموزشی آکادمیک، وظیفه ارائه آموزش‌های مقدماتی، عالی و رسته‌ای و تجهیز نفرات این سازمان به انواع آموزش‌های تخصصی را بر عهده داشت.

فرخانی گفت: بسیاری از کسانی که جذب شدند، در واقع سربازانی بودند که راه دیگری نداشتند؛ یا باید حرف‌هایی را که به آنها گفته می‌شد می‌پذیرفتند، چه از روی علاقه و چه از سر اجبار، یا با سرنوشتی نامعلوم روبه‌رو می‌شدند. تعداد زیادی از سربازان دقیقاً به همین شکل به سازمان پیوستند.

وی ادامه داد: از آنها سؤال می‌شد چرا جدا نشدید؟ پاسخ این بود که به ما گفته بودند: شما الان فقط در این عملیات شرکت می‌کنید، یک عملیات انجام می‌دهید و بعد می‌توانید به ایران برگردید. اما بعد از انجام عملیات، اجازه بازگشت داده نمی‌شد. وقتی اعتراض می‌کردند که چرا نمی‌توانیم برگردیم، می‌گفتند: الان دیگر تن شما به تن سازمان خورده اگر پایتان را سمت ایران بگذارید، توسط اطلاعات ایران اعدام می‌شوید. خودتان می‌دانید، اگر می‌خواهید بروید.

وی افزود: شرایط را طوری طراحی می‌کردند که فرد که اغلب یک سرباز ساده بود در عمل انجام‌شده قرار بگیرد و عملاً مجبور شود برای حفظ جان خودش با شرایط سازمان کنار بیاید.

نماینده حقوقی ارتش جمهوری اسلامی ایران گفت: آموزش آنها توسط پرسنل و افسران رژیم بعث عراق صورت می‌گرفت. بعد از اینکه آموزش دیدند، مستقلا افرادی را تحت آموزش قرار می‌دادند. از لحاظ ساختار نظامی، سازمان آنها در بخش نیروی انسانی از ۳ گروه تشکیل شده بود.

فرخانی تأکید کرد: یک گروه نیرو‌های اصلی داشتند و هسته اصلی ارتش آزادی‌بخش بودند و همانطور که شهود مطرح می‌کنند اینها کسانی بودند که در رأس هرم جایگاه داشتند و به هسته اصلی سازمان محرم بودند. آنها از نظر آموزش و تجربه‌های کاری در سطح خوبی قرار داشتند و آموزش هایشان نسبت به دیگر افراد بهتر و کاملتر بود.

وی گفت: یکی از اقدامات ضد حقوق بین الملل بشر دوستانه سازمان این بوده که از نفراتی که به اسارت می‌گرفتند به عنوان سپر انسانی استفاده می‌کرده است. در چینش نیرو‌ها برای حمله، ابتدای خط حمله ابتدا نفراتی را می‌گذاشتند که آموزش کمتر دیده بودند و دوم نفراتی بودند که وجودشان خیلی برای سازمان مهم نبوده است و به اصطلاح به این افراد سیاهی لشگر می‌گفتند.

فرخانی همچنین تأکید کرد: افرادی که گفته شد آموزش هایشان مناسب بوده تا آخرین لحظه می‌جنگیدند و وقتی مهمات شان تمام می‌شده است با نارنجک و یا بلعیدن سیانور خودکشی می‌کردند و حاضر به دستگیر شدن خود نبودند. این افراد به حدی شستشوی مغزی شده بودند که خود انتحاری را به عنوان راه آخر می‌گذاشتند و این هم در راستای اطاعت بی، چون و چرای شان از رجوی بود که به آنها اینطور دستور داده بود.

وی گفت: یک دسته دیگر نیرو‌هایی بودند که بنا به ضرورت طی فراخوان‌های مختلف از کشور‌های دیگر خصوصا اروپا جمع آوری می‌شدند، به عراق روان شده و در عملیات شرکت می‌کردند. در عملیات فروغ جاویدان فراخوان زده شد و افرادی را جذب کردند.

فرخانی، نماینده حقوقی ارتش جمهوری اسلامی ایران، در ادامه اظهارات خود به تشریح تجهیزات نظامی سازمان مجاهدین خلق پرداخت و گفت: اقلام عمده، وسایل و تجهیزات سنگین سازمان منافقین که برای عملیات علیه جمهوری اسلامی ایران مورد استفاده قرار می‌گرفت، شامل مجموعه‌ای از تجهیزات نظامی سنگین بود که لازم می‌دانم پیش از تشریح آنها، مستندات این اظهارات را بیان کنم.

وی افزود: مستندات این مطالب شامل گزارش‌های واحد‌های عملیات و اطلاعات ارتش جمهوری اسلامی ایران، نشریات رسمی سازمان منافقین از جمله نشریه مجاهد، مطالب منتشرشده در سامانه‌ها و رسانه‌های وابسته به این سازمان از جمله شبکه تلویزیونی سیمای مجاهد، اظهارات و اعترافات افراد دستگیرشده از منافقین در عملیات‌های مختلف که در جریان بازجویی‌ها به دست آمده، صحبت‌های رجوی پیش از انجام عملیات فروغ جاویدان و سایر منابع اطلاعاتی است که بر اساس آنها این آمار و اطلاعات به دادگاه محترم ارائه می‌شود.

نماینده حقوقی ارتش جمهوری اسلامی ایران ادامه داد: بر اساس این مستندات، سازمان منافقین در مقطع مورد اشاره، ۹ فروند بالگرد در اختیار داشت که شامل ۶ فروند بالگرد mi ۶ و ۳ فروند بالگرد me۵۳۰ بود که این تجهیزات توسط رژیم بعث عراق در اختیار این سازمان قرار گرفته بود. همچنین ۱۲۵ دستگاه تانک T۵۵ به همراه قبضه دوشکا و ۳۶ دستگاه تانک کاسکاول برزیلی نیز در اختیار این سازمان قرار داشت که در عملیات فروغ جاویدان بیشترین استفاده از تانک کاسکاول به ثبت رسیده است.

وی افزود: در عملیات فروغ جاویدان، به دلیل ماهیت عملیات که صرفاً پیمایش مسیر تعریف شده بود سازمان منافقین بیشتر از تانک‌های چرخ‌دار استفاده کرد در حالی که در عملیات چلچراغ و آفتاب و سایر عملیات‌ها از تانک‌های شنی بهره می‌بردند چراکه صحنه‌های رزمی در آن عملیات‌ها رملی و شنی بوده و تانک‌های چرخ‌دار امکان پیمایش نداشتند. همچنین ۹ دستگاه تانک ساخت کشور انگلستان نیز در اختیار این سازمان قرار گرفته بود که از جمله تانک‌هایی بود که رژیم بعث عراق آنها را از جمهوری اسلامی ایران غنیمت گرفته و سپس به منافقین تحویل داده بود.

وی با اشاره به کمبود نیروی انسانی آموزش‌دیده در برابر حجم تجهیزات گفت: در عملیات فروغ جاویدان، سازمان منافقین عملاً هر آنچه در اختیار داشت را به میدان آورد، اما با توجه به حجم تجهیزات ذکرشده این سازمان نیروی آموزش‌دیده متناسب با آنها را در اختیار نداشت. به همین دلیل بسیاری از افراد که یا آموزش حداقلی دیده بودند یا اساساً آموزش نظامی نداشتند صرفاً برای هدایت تجهیزات و ایجاد ستون خودرویی و القای روحیه به نیرو‌ها به‌کار گرفته شدند به‌گونه‌ای که حتی رانندگان خودرو‌های عادی را به‌عنوان راننده نفربر یا تانک به‌کار می‌گرفتند تا این حجم تجهیزات به حرکت درآید.

نماینده حقوقی ارتش جمهوری اسلامی ایران در ادامه با اشاره به نقش شهید سپهبد علی صیاد شیرازی اظهار کرد: شهید بزرگوار صیاد شیرازی با مشاهده این ستون عظیم تجهیزات، در حالی که با بالگرد در بالای ستون خودرویی و پیش از رسیدن به تنگه مستقر شده بودند، با تعجب از این حجم تجهیزات و بی‌نظمی ساختار نظامی آنها یاد می‌کرد و تأکید داشت که چنین تجمعی از تجهیزات بدون ساختار منسجم نظامی، فرصتی برای مقابله قاطع ایجاد کرد.

وی افزود: در عملیات، نیرو‌های جمهوری اسلامی ایران توانستند به‌صورت متمرکز با عناصر منافقین برخورد کنند در حالی که پیش از آن، نیرو‌ها مجبور بودند در تهران و سایر نقاط کشور، منافقین را به‌صورت پراکنده و تک‌به‌تک شناسایی و منهدم کنند.

فرخانی همچنین با اشاره به واکنش رسانه‌ای سازمان منافقین پس از شهادت شهید صیاد شیرازی گفت: شهید سپهبد صیاد شیرازی ساعت ۶ و نیم صبح به شهادت رسید و تنها چند ساعت بعد، در ساعت ۱۲ ظهر، نشریه مجاهد با تیتر درشت به این موضوع پرداخت که نشان‌دهنده آمادگی کامل واحد رسانه‌ای سازمان منافقین برای بهره‌برداری تبلیغاتی از این اقدام تروریستی بود به‌طوری که انتشار چنین مطالبی با حجم بالا، صفحه‌آرایی، تایپ و ویرایش، در شرایط عادی نیازمند زمان قابل‌توجهی است.

وی در پایان افزود: این موضوع نشان می‌دهد که دستگاه رسانه‌ای سازمان منافقین از پیش آماده بوده و محتوای مربوطه بلافاصله پس از این اقدام تروریستی منتشر شده است همچنین مصاحبه‌های تلویزیونی و مطالب تکمیلی نیز در همان مقطع منتشر شد و پس از آن، در واکنش به این اقدامات، نیرو‌های مسلح جمهوری اسلامی ایران مواضع این سازمان در عراق را مورد حمله موشکی قرار دادند که منجر به هلاکت تعداد زیادی از عناصر این گروهک شد.

قاضی در رابطه با پرونده شخصیت متهمان گفت: دادگاه برای تشکیل پرونده شخصیت متهمان دستور صادر کرده است. تشکیل این پرونده در صدور رأی بسیار مهم است.

در ادامه پرویز باقری یکی از اعضای جداشده سازمان مجاهدین و از افراد حاضر در عملیات فروغ جاویدان اظهار کرد: یک نفر به من پیشنهاد کار داد و با وعده آنها جذب سازمان شدم. به من وعده کار دادند.

این عضو جدا شده سازمان گفت: به جایی رسیده بودم که باید بر می‌گشتم.

قاضی گفت: شما ۱۲ سال در سازمان بودید.

باقری پاسخ داد: بله من در پدافند در قرارگاه اشرف بودم.

پرویز باقری یکی از اعضای جداشده سازمان مجاهدین گفت: امکان خروج یا بازگشت نداشتم و عملاً تحت نظر مسئولان سازمان بودم. هر بار که درخواست جدایی یا بازگشت می‌کردیم، با بهانه‌های مختلف مانع می‌شدند. قبل از عملیات فروغ جاویدان، جلسات متعددی برگزار می‌شد. هنگام اعزام، ما را در گروه‌های فشرده، حدود ده تا پانزده نفره، سوار خودرو‌ها کردند. بسیاری از نیرو‌ها تازه‌وارد بودند و تجربه و آموزش نظامی کافی نداشتند. مدتی در بغداد بودیم و سپس به منطقه عملیاتی اعزام شدیم. درگیری‌ها شدید بود. تیراندازی از هر طرف انجام می‌شد و تعدادی از نیرو‌هایی که همراه ما بودند هدف قرار گرفتند.

وی گفت: در صحنه درگیری، اجساد افراد نظامی و حتی برخی افراد عادی روی زمین افتاده بود. مشخص بود که در جریان تبادل آتش کشته شده‌اند. نیرو‌های مسلح سازمان در آن مناطق حضور داشتند و درگیری مستقیم با نیرو‌های ایرانی انجام می‌دادند. در روز روشن هم تلفات وجود داشت؛ هم نظامی و هم غیرنظامی. شرایط بسیار آشفته و خارج از کنترل بود، پس از شکست عملیات، اعلام شد که باید عقب‌نشینی کنیم.

غلامرضا قنبری دیگر عضو جدا شده از سازمان به عنوان شاهد در جایگاه قرار گرفت و پس از ادای شهادت گفت: من در سال ۶۶ برای عملیات در ایرانشهر بودم و ساعت عملیات ما با اعضای سازمان یکی شده بود. حملات شروع شد که در سنگر پناه گرفتیم، دیدیم عده‌ای که به سمت ما می‌آیند، فارسی صحبت می‌کنند که درگیری پیش آمد و ما را اسیر کردند و من ۱۶ سال در آنجا ماندگار شدم.

قاضی گفت: شما به عنوان اسیر نزد آن‌ها بودید و یا عضو بودید؟

قنبری گفت: من ۸ ماه اسیر بودم و مسعود رجوی به ما خیانت کرد، قبل از عملیات فروغ جاویدان سخنرانی کرد و گفت باید در عملیات ما شرکت کنید تا آزاد شوید. قبل از عملیات فروغ جاویدان ۱۷۰ نفر را آزاد کردند و بعد از آن در عید سال ۶۶ حدود ۲۰۰ نفر را آزاد کردند و من را آزاد نکردند.

قاضی گفت: چرا شما آزاد نشدید؟

قنبری گفت: تعداد اسرا زیاد بود.

وی در پاسخ به اینکه در چند عملیات شرکت کردید و چه سمتی برعهده داشتید گفت: در یک عملیات شرکت کردم و نیروی ساده بودم.

غلامرضا قنبری یکی از اعضای جداشده سازمان مجاهدین، در بیان مشاهدات خود از عملیات‌های این سازمان اظهار کرد: در آن مقطع، ساختار سازمانی ابتدا در قالب تیپ و سپس در قالب لشکر شکل گرفته بود. در مراحل اولیه، تیپ جهانگیر وارد اسلام‌آباد شد و ما جزو تیپ عذرا علوی طالقانی بودیم. پیش از ما دو تیپ دیگر در منطقه حضور داشتند. پس از ورود به اسلام‌آباد در مسیر حرکت، تیپ جهانگیر سمت از چپ و راست جاده تا چهار زبر پیاده حرکت می‌کردند ولی ما از خودرو پیاده نشدیم، اما در طول مسیر و در منطقه صحنه‌هایی که مشاهده کردم شامل یک یا دو جنازه و همچنین لاشه چند رأس گوسفند و موارد مشابه بود. تیپ‌هایی که جلوتر از ما حرکت کرده بودند این اقدامات را انجام دادند.

قنبری ادامه داد: پس از عبور از منطقه در شب به نیرو‌ها اعلام کردند که هرجا چراغ روشن است، متعلق به ایران و نیرو‌های آن است و باید مورد هدف قرار گیرد و تأکید شد که افراد شخصی محسوب نمی‌شوند و اطراف جاده باید پاکسازی شود تا امکان عبور از تنگه چهارزبر فراهم شود.

این عضو جداشده سازمان مجاهدین خلق افزود: در ساعات اولیه صبح، در نزدیکی یک ساختمان و زمانی که هوا کمی روشن شده بود ناگهان از سمت مقابل به سمت ما تیراندازی شد. ما پیاده شدیم ولی تعداد نیرو‌های مقابل بسیار زیاد بود و در زمان درگیری به من تیر اصابت کرد و مجروح شدم و نیرو‌ها شروع به عقب‌نشینی کردند پس از آن، من را به اسلام‌آباد منتقل کردند و سپس روز بعد به پشت جبهه و بعد به بیمارستان منتقل شدم.

وی در ادامه و در پاسخ به پرسش درباره شناسایی فرماندهان میدانی و هدایت‌کنندگان جنگ گفت: فرمانده گردان ما صمد کلانتری که اهل زنجان بود. پس از او فردی به نام سعید حضور داشت. همچنین از اعضای شورای رهبری و افرادی که سمت‌های مشخصی داشتند، در جریان عملیات و پس از آن افراد متعددی را مشاهده کردم. افرادی مانند ژیلا دیهیم، محبوبه بهادری، رقیه عباسی، مهوش سپهری و… بودند.

وی افزود: با ستاره حسینی و رضا مرادی همکلاس بودیم و مرادی از افرادی بود که گفته می‌شد در سطوح بالاتر سازمان فعالیت داشته در عملیات‌های قدیمی‌تر نقش داشته است. برخی از افراد سازمان بعد‌ها به‌عنوان فرماندهان ارشد معرفی شدند و در مقاطعی از آنها به‌عنوان نفرات اصلی و رده‌های بالای سازمان یاد می‌شد، هرچند به دلیل گذشت زمان، ممکن است برخی اسامی به‌طور دقیق در ذهنم باقی نمانده باشد.

وی بیان کرد: مسعود رجوی بین خانم‌ها رقابت ایجاد کرده بود که بتوند اهداف خود را پیش ببرد. هر کاری غیر از نظر رجوی، مخالفت با رهبری بود و هیچ کس نمی‌توانست علیه مسعود رجوی حرفی بزند.

در ادامه مداح وکیل شکات گفت: آن چیزی که موکلان بنده را آزار می‌دهد این است که متهمان این پرونده تجزیه طلب هستند و هیچ فردی را در طول تاریخ نداریم که برای کشتن هموطنان خود با دشمن بیگانه متحد شود، هیچ جاسوسی در طول تاریخ این کار را نکرده است از این بابت درخواست اشد مجازات برای متهمان از دادگاه را دارم.

قاضی در پایان اعلام کرد: جلسه بعدی ۲۸ بهمن ماه برگزار می‌شود.

نوشته گزارش پنجاه‌وسومین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات سران مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

ایشان در رابطه با استراتژی سازمان مجاهدین خلق چنین گفت: “استراتژی سازمان مجاهدین خلق سرنگونی جمهوری اسلامی بوده است. این استراتژی در مرحله اول زدن رأس نظام بود که به این طریق سرنگونی سریع اتفاق بیفتد و قدرت به دست گرفته شود. که این استراتژی شکست خورد و انجام نشد.
مرحله بعد زدن سر انگشتان نظام بود .مثلاً پاسدار و بسیجی و حزب اللهی و … می گفتند که هر کسی که ریش دارد و هر کسی که عکس امام در مغازه دارد، ترور کنید و می گفتند باید به رقم صد نفر در روز برسیم. این هم شکست خورد…
استراتژی سوم تشکیل ارتش آزادیبخش ملی بود که بروند در دل ارتش صدام به نام ارتش خصوصی صدام که از اون طریق کسب قدرت را انجام بدهند .”

ایشان گفت: کارهایی که حال حاضر در ایران اتفاق افتاده همان کارهایی است که در دهه 60 اتفاق می افتاد.

ابراهیم خدابنده در سخنانش عنوان می کند: بعد از عملیات فروغ جاویدان مسعود رجوی گفت که اگر برای پیروزی سازمان و رسیدن به قدرت در تهران نیمی از مردم ایران هم کشته شوند ارزش دارد.

نوشته منطق مجاهدین خلق: نصف مردم ایران را هم بکشیم، ارزش دارد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

قاضی در ابتدا گفت: ادامه جلسه اول دادرسی رسیدگی به کیفرخواست صادره از دادسرای عمومی و انقلاب تهران در خصوص کادر مرکزی سازمان مجاهدین خلق و شخصیت حقوقی آن، به اتهامات مندرج در کیفرخواست، به‌صورت رسمی آغاز می‌شود. نسخه‌ای از کیفرخواست نیز باید در اختیار وکیل شاکی قرار گیرد. دادستان کشور آلبانی در پی تحرکاتی که اعضای کادر مرکزی این سازمان علیه تمامیت ارضی ایران انجام داده‌اند، علیه کادر مرکزی آن اعلام جرم کرده است، جرم مذکور تحریک به جنگ و تشویق به آن است که این اقدام دامنه آن در عرصه بین‌المللی نیز مورد پیگیری قرار می‌گیرد.

وی ادامه داد: میزبانی دولت‌ها از این افراد، تحت هر عنوانی، به معنای مشارکت و نقض وظیفه بنیادین عدم مداخله در امور داخلی دولت‌های دوست و هم‌پیمان است، این دادگاه و خانواده قربانیان و شکات، به ‌ویژه خانواده برخی از شهدای آشوب‌های اخیر، با استناد به موازین و قوانین داخلی و همچنین با توجه به موازین حقوق بین‌الملل کیفری، به‌ طور قانونی و برابر با رویه قضایی که به آن استناد خواهد شد، استرداد کلیه متهمان پرونده و رهبران این سازمان را جهت دادرسی در این مرجع قضایی، از طریق مجاری قانونی، پیگیری خواهد کرد.

قاضی گفت: این محاکمه، محاکمه عدالت در برابر ترور و توطئه است و با اتکاء به میزان الهی، در این دادگاه با رعایت کامل قوانین و بهره‌گیری از تمام ظرفیت‌های قانونی موجود در داخل و خارج از کشور، استرداد کلیه متهمان به‌عنوان یک مطالبه قانونی و بین‌المللی با جدیت دنبال خواهد شد. هرگونه فعالیت، تأمین و تسهیل تردد این افراد، در حکم معاونت در جرم علیه امنیت ملی و تحریک به جنگ تلقی شده و مصداق نقض آشکار تعهدات بین‌المللی است.

وی گفت: بر اساس قواعد، قوانین و معاهداتی که از سال ۱۹۴۵ میلادی و به ‌موجب منشور ملل متحد که تمامی کشور‌های جهان از جمله آمریکا، فرانسه و انگلستان عضو آن هستند به صراحت اعلام شده است، کلیه اعضا در روابط بین‌المللی خود باید از تهدید علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی هر کشوری خودداری کنند که این امر به‌ صراحت بیان شده است.

وی ادامه داد: سرکوب اقدامات تروریستی بین‌المللی مصوب سال ۱۹۹۹ که اکثر کشور‌های اروپایی از جمله فرانسه و انگلستان در سال ۱۹۹۹ عضو آن شدند، ماده ۲ بند یک به طور صریح بیان می‌کند، به طور غیرقانونی و عمدی باعث شود یا تهدید به مرگ یا جراحت‌های جدی به یک شخص به قصد وادار کردن یک دولت یا سازمان بین‌المللی به انجام یا انجام ندادن کاری دادگاه‌های کیفری در فرانسه و انگستان این تعریف را برای سازمان‌های تروریستی مورد استناد قرار می‌دهند.

حجت‌الاسلام والمسلمین دهقانی تصریح کرد: رویه قضایی در این کشور‌ها به ویژه در خصوص ماده ۲ بند ۴ از منشور ملل متحد بر لزوم عدم استفاده از خاک این کشور‌ها برای اقدامات خصمانه از سوی افرادای است که در کشور‌های دیگر اقدامات خصمانه انجام می‌دهند. در خصوص کنوانسیون بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب سال ۱۹۶۶ کشور‌های اروپایی میزبان از جمله فرانسه که در سال ۱۹۶۶ و انگلستان در سال ۱۹۷۶ عضو آن شدند، ماده ۱۹ از این پیمان، محدودیت‌هایی را بیان می‌کند. بر این اساس هیچگونه ماده‌ای در این کنوانسیون نباید حق دولتی را برای محدود کردن استفاده از حقوق در صورت ضرورت در یک جامعه برای حفاظت از امنیت ملی و نظم عمومی نقض کند. این رویه‌ها به دولت‌ها اجازه می‌دهد تا از تهدید به جنگ کشور‌ها جلوگیری کند نه اینکه خود آن کشور جنگ‌افروزی کند.

وی ادامه داد: همچنین پروتکل استرداد افراد مصوب سال ۲۰۰۳ که اکثر کشور‌های اروپایی عضو آن هستند، اصول کلی مربوط به جرایم علیه صلح و امنیت را بیان می‌کند و به صراحت می‌گوید: استرداد برای جرایمی که هم دولت درخواست کننده و هم دولت مورد درخواست آنها را جرایم جدی می‌شناسد از جمله اقدامات تروریستی یا تحریک به جنگ استرداد انجام شود.

قاضی دادگاه عنوان کرد: این پروتکل مبنای حقوقی استرداد برای جرایمی است که این سطح از تهدید را فراهم می‌کند لذا این دادگاه علاوه بر لایحه واصله از شکات، بیان می‌کند نظر به جزییات حقوقی گفته شده و با عنایت به اینکه این دادگاهی برای مقابله با توطئه و ترور است بر اساس معاهدات بین‌المللی که یک حقیقت حقوقی است نه یک ادعای سیاسی، که در اسناد جهانی منعکس شده که میزبانی از این افراد که علیه کشور خود در کشور دیگری تحریک به جنگ می‌کنند علی رغم اینکه در ایران پایگاه مردمی دارند یا ندارند (هرچند شواهد نشان می‌دهد که در ایران پایگاهی ندارند.)، نقض صریح تعهدات بین‌المللی است.

قاضی دهقانی گفت: براساس منشور ملل متحد از سال ۱۹۴۵ موظف است بر اساس ماده ۲ بند ۴ منشور از خاک خود برای اعمال زور یا تهدید علیه سایر دولت‌ها جلوگیری کند و تحریکات سازمان یافته مصداق بارز نقض این تعهد است. همچنین دولت‌های فرانسه و انگلستان موظف هستند از هرگونه اقدام هدفمند برای آگاه کردن دولت دیگر و انجام عمل یا خودداری از انجام عملی ممانعت کنند.

وی گفت: قاضی این دادگاه خطاب به جامعه جهانی و بویژه جامعه قضایی فرانسه و انگلستان و امریکا که براساس رویه قضایی این کشور‌ها استفاده از خاک این کشور‌ها و میزبانی برای افرادی که به اتهام اقدامات تروریستی در حال محاکمه هستند، بیان می‌کند، براساس این معاهدات استرداد متهمین و رسیدگی در یک دادگاه علنی در مقابل دوربین‌ها با حق انتخاب وکیل، علاوه بر انتخاب وکلای تسخیری که از سوی دادگاه قرار گرفته، مهمترین ممیزه برای دوری از عملکرد استاندارد‌های دوگانه کشور‌های اروپایی و آمریکاست.

قاضی دهقانی تاکید کرد: نمی‌توان مدعی صلح و امنیت در جهان بود، اما میزبان متهمین اقدامات تروریستی بود. نظر به اینکه دادستانی کشور آلبانی همزمان با این دادگاه بویژه در خصوص اتهام تحریک به جنگ که براساس برخی از کنوانسیون‌های برشمرده از سوی این دادگاه، اتهامی را علیه متهمان پرونده به صورت جدی طرح، تعقیب و در حال پیگیری کیفری است.

وی اظهار کرد: سزاوار است کشور‌هایی که بیشترین ادعا را در خصوص تأمین صلح و امنیت دارند از استاندارد‌های دوگانه در عمل خودداری کرده و به سمت عمل براساس عدالت در تأمین صلح و امنیت حرکت کنند. در پایان خطاب به همه جامعه حقوقی و قضایی دنیا اعلام می‌شود باید از عملکرد دولتمردانی که در جهت استاندارد‌های دوگانه و بعضاً مزورانه به نحوی در گفتار، اقداماتی را محکوم، اما در عمل از متهمین میزبانی و یا خاک کشور خود را در اختیار آنها قرار می‌دهند، به طور جدی این دولتمردان در کشور‌های خود یا دادگاه‌های بین المللی به صورت جدی تحت تعقیب کیفری بعد از اعلام جرم با شکایت شکات باید قرار گیرد.

در ادامه حجت الاسلام والمسلمین مداح وکیل شکات گفت: در جلسات گذشته در ادامه تبیین نقش گروهک تروریستی منافقین، سردستگان و متهمین اصلی پرونده و نقش فعالانه هر یک از آنها که با تطبیق جنایات این افراد در عملیات فروغ جاویدان، در جلسه گذشته مطرح شد. همچنین فیلم‌های منتشرشده در رسانه‌ها و روزنامه‌های منتسب به متهم ردیف اول پرونده، شهادت شهود حاضر در جلسه نسبت به برخی از این جنایات، ارکان مادی که در عملیات فروغ جاویدان توسط گروهک تروریستی منافقین انجام شد، از جمله قتل‌های گسترده، تخریب گسترده، قتل به صورت فجیع، آدم‌ربایی گسترده، آتش زدن بیمارستان، تیرباران مجروحین، سوزاندن اجساد، آتش زدن خانواده‌ها و ایجاد رعب گسترده بین مردم شهر‌ها و روستا‌ها بررسی شد و مستندات هم ارائه شد.

وی ادامه داد: همه اینها به صورت کاملاً سازمان‌یافته و کاملاً برنامه‌ریزی‌شده توسط سرکرده اصلی گروهک، یعنی متهم ردیف دو مسعود رجوی، انجام شده و با هماهنگی دادگاه بیان شد که متهمین پرونده در عملیات فروغ جاویدان خارج از سه دسته نیستند.

وی گفت: همه این‌ها یا آمرین و فرماندهان ارشد هستند؛ یعنی کسانی که در خود عملیات و در این کشتار گسترده نقش مباشرت به ظاهر نداشتند. این‌طور نبوده که خودشان در میدان جنگ حاضر باشند، سلاح دست گرفته باشند و کسی را به قتل رسانده باشند، اما هدایت و راهبری توسط این افراد صورت گرفته، پشتیبانی تسلیحاتی، پشتیبانی مالی، پشتیبانی لجستیکی، تحریک و تشویق نیرو‌ها به کشتار، نیرو‌ها به جنایت، و آموزش توسط این سردستگان و این فرماندهان انجام شده است.

وی ادامه داد: افراد دسته دوم، فرماندهان میانی بودند؛ یعنی افرادی بودند که اعضای مسلح و تحت فرمان بودند و اینها هم مباشرت داشتند.

وی افزود: در این جلسه می‌خواهم به عنوان نکته نخستین بیان کنم که آیا سردسته‌ای که در اتاق فرماندهی نشسته و شاید به ظاهر خودش در صحنه عمل حاضر نشده، می‌تواند مصداق بزه محاربه باشد یا نه؟ آیا در محاربه حتماً باید خودش سلاح کشیده باشد، اصطلاحاً سلاح دست گرفته باشد یا نه؟ می‌خواهم بگویم قطعا اقدامات فرماندهان ارشد این گروهک در اتاق فرماندهی حتی اگر شخصاً اسلحه در دست نداشته باشند مصداق بزه محاربه است.

قاضی دادگاه گفت: بر اساس ماده ۱۳۰ هر کسی که سردستگی گروه مجرمانه‌ای را بر عهده بگیرد، به حداکثر مجازات شدیدترین جرمی که اعضای گروه در راستای اهداف گروه مرتکب شدند محکوم می‌شود مگر اینکه جرم ارتکابی موجب حد، قصاص یا دیه شود؛ که در این صورت به حداکثر مجازات معاونت در جرم محکوم می‌شود. در محاربه و افساد فی‌الارض زمانی که عنوان محارب و مفسد فی‌الارض بر سردسته صدق کند در دسته گروه مجرمانه است و به مجازات محارب و مفسد فی‌الارض محکوم می‌شود.

وی ادامه داد: اینجا قانونگذار بین گروه، قصاص و دیه با جرایم دیگر تفاوت قائل شده است. در جرایم دیگر سردسته را به حداکثر مجازات شدیدترین جرمی که اعضای آن گروه در راستای اهداف گروه انجام دادند، محکوم می‌کنند. قانونگذار اینجا در اصل بین این موضوع، حد و دیه فرق می‌گذارد و اساسا از ابتدا بیان می‌کند مجازات سردسته، مجازات معاونت در جرم است؛ مگر اینکه در محاربه و افساد فی‌الارض عنوان محارب و مفسد فی‌الارض بر سردسته صدق کند. به نظر می‌رسد این عنوان محارب و مفسد فی‌الارض باید بر شخصی وارد شود که علاوه بر سردستگی سلاح هم کشیده باشد و شرایط مندرج در ماده ۲۸۶ و ۲۸۷ قانون مجازات اسلامی را داشته باشد.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح یادآور شد: در قسمت پایانی ماده ۱۳۰ قانونگذار صرفا در مقام بیان این است که در عناوین حدی یا قصاص، سردسته به مجازات معاونت در جرایم محکوم باشد، اما اگر خودش محارب و مفسد فی‌الارض بود به مجازات محاربه و افساد فی‌الارض محکوم می‌شود. لازمه این امر نقدیت است؛ اگر این شخص جرم حدی دیگری انجام می‌داد (سرقت حدی) باید به آن جرم مجازات می‌شد و نیاز به تفسیر قانونگذار نبود.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح بیان کرد: در قوانین سال ۶۱ مواد ۱۹۸ تا ۲۰۰ قانون حدود و قصاص و قانون مجازات اسلامی سال ۷۰ مواد ۱۸۳ تا ۱۹۶ تقریبا بین بزه محاربه و افساد فی الارض  قانونگذار تفاوتی قائل نشده و این موضوع را صراحتاً اداره حقوقی قوه قضاییه طی یک نظریه مشورتی به شماره ۷۵۱۱۹ مورخ ۷ آبان سال ۷۷ بیان می‌کند که این دو عنوان مجرمانه دو عنوان مستقل از هم هستند که گاه با هم، همپوشانی پیدا می‌کنند و برخی از فقهای عظام نیز معتقد هستند که محاربه و افساد فی الارض دو عنوان مجرمانه مستقل هستند و برخی دیگر از فقها هر دو را یکجور عنوان مجرمانه می‌بینند.

وی ادامه داد: در ماده ۱۹۹ قانون حدود و قصاص سال ۶۱ صراحتاً قانونگذار بیان می‌کند، هر فرد و یا گروه که طرح براندازی حکومت اسلامی را بریزد و برای این منظور اسلحه و مواد منفجره تهیه کند و نیز کسانی که با آگاهی و اختیار وسایل کار و سلاح در اختیار آنها بگذارند، محارب و مفسد فی الارض هستند. در اینجا تهیه سلاح و در اختیار گذاشتن برای نیروها و سازماندهی کردن اینها را قانونگذار صراحتا در حکم محارب بیان کرده است. لزوما اینطور نیست که آن شخص خود اسلحه به دست بگیرد.

حجت الاسلام والمسلمین مداح عنوان کرد: در ماده ۱۹۸ همین قانون حدود و قصاص سال ۶۱ مجدداً قانونگذار به صراحت اعلام می‌کند هر گروه و یا جمعیت متشکلی که در برابر حکومت اسلامی قیام مسلحانه کند، تمام افراد و هوادارانی که موضع آن گروه و یا جمعیت را می‌دانند و به نحوی در پیشبرد اهداف سازمان فعالیت و تلاش موثر دارند، محارب هستند اگرچه در شاخه نظامی شرکت نداشته باشند؛ به نظر بنده این قانون فصل الخطاب است. همین موضوع در ماده ۱۸۶ قانون مجازات اسلامی سال ۷۰ نیز مندرج است که قانونگذار بیان کرده که هر گروه یا جمعیت متشکل که در برابر حکومت اسلامی قیام مسلحانه کنند، مادامی که مرکزیت آن باقی است تمام اعضا و هواداران آن محارب هستند اگرچه در شاخه نظامی شرکت نداشته باشند. حقوقدانان در موارد متعددی تحت عنوان جرایم خاص محاربه را بعضاً در حوزه حقوقی خودشان بررسی کردند، ما شاهد این هستیم که قانونگذار در قوانین متعددی از عنوان محارب استفاده کرده در حالی که کشیدن سلاح اساساً شرط نیست. مثالی از قانون مجازات جرایم نیرو‌های مسلح مصوب سال ۱۳۸۲ می‌زنم.

پیروزفر، وکیل متهمان پرونده اظهار کرد: ۶ ردیف اتهامی به موکلین بنده منتسب شده است. در پاسخ به این سوال که ۹ ردیف اتهامی میزان مجازات مباشرت در جرایم حدی به موکلین بنده از ردیف ۸۷ تا ۱۰۷ چرا از نگاه بازپرسان دادستانی مغفول مانده است، باید عرض کنم که اتفاقا دادستان محترم مباشرت در جرایم حدی در محاربه، بغی و افساد فی‌الارض را برای موکلان بنده منتسب کردند. طبق آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ مجازات مباشرت در جرایم حدی از جمله بغی، افساد فی‌الارض و محاربه اعدام و مشمول ماده ۳۰۲ آیین دادرسی کیفری است.

وی ادامه داد: از دادگاه تقاضا دارم اعتراض من را با دقت استماع کند. بر اساس قانون حضور متهم در جلسات رسیدگی قطعی و ضروری است. شاید مراجع قضایی در پاسخ بگویند که، چون وکیل تسخیری در پرونده حضور دارد، مانعی برای دادرسی وجود ندارد، اما ماده ۳۵۲ آیین دادرسی کیفری صراحتا بیان می‌کند: در شرایطی که متهم دارای وکیل باشد جز در جرایم موضوع بند الف، (ب)، (پ)، (ت) ماده ۳۰۲ این قانون و در مواردی که دادگاه حضور متهم را لازم بداند، عدم حضور متهم در دادگاه مانع رسیدگی نیست. دادستان محترم سه عنوان محاربه از طریق همکاری با دول خارجی متخاصم، مشارکت و همراهی در عملیات‌های نظامی، بغی از طریق عضویت در شورای مرکزی سازمان و عضویت در گروه مجرمانه باغی و افساد فی‌الارض از طریق هدایت و ارتکاب جرایم علیه ۱۷ هزار نفر از مردم کشور را در کیفرخواست آوردند. سوال اینجاست که در جرایم حدی محاربه، افساد فی‌الارض و بغی که مجازات اعدام دارند و مشمول ماده ۳۰۲ می‌شوند آیا دادگاه حق رسیدگی را دارد؟

پیروزفر تصریح کرد: در نشست قضایی با حضور قضات به این موضوع ورود شده و بیان شد در جرایم حق‌الهی رسیدگی غیابی منع شده است، نتیجتا برگزاری جلسه دادگاه با حضور وکیل متهم از وجاهت قانونی برخوردار است؛ لذا نظریه اقلیت صحیح است. در نظریه اقلیت آمده است: دادگاه مجاز به رسیدگی و صدور رأی است، زیرا اولا مستفذ از ماده ۴۰۶ آیین دادرسی کیفری ممنوعیت از صدور رای در جرایم حق‌الهی و در ما نحن فیه با توجه به حضور وکیل متهم در جلسه رسیدگی صدور رأی غیابی منتفی و دادگاه از این حیث با مشکلی مواجه نیست. ثانیا: ماده ۳۵۰ قانون آیین دادرسی کیفری اعلام کرده در جرایم حق‌الهی به جز ماده ۳۰۲ که دادگاه حضور متهم را لازم تشخیص می دهد عدم حضور متهم در جلسه مانع رسیدگی نیست و عدم ذکر جرایم حق الهی در این ماده نشان از جواز رسیدگی دادگاه به این جرایم با حضور وکیل علی‌رغم عدم حضور متهم است.

پیروزفر گفت: چه وکیل نداشته باشد و چه وکیل تعیینی و یا تسخیری داشته باشد که ما وکلای تسخیری هستیم، در این صورت عدم حضور متهم مانع از رسیدگی دادگاه است، دادستان در کیفرخواست می‌توانست در غیاب اینها، درباره اتهامات تحقیقات مقدماتی کند و جواز قانونی در این باره وجود دارد، اما در دادگاه چنین جوازی وجود ندارد.

وی گفت: طبق استثنا ماده ۴۰۶ قانون آیین دادرسی کیفری و مفهوم ماده ۳۴۵ قانون آیین دادرسی کیفری که مجازاتش مشمول ماده ۳۰۲ می‌شود و اعدام است، به صراحت این استثنا ماده ۴۰۶ قضات روی آن تاکید دارند و آرای متعددی بر این اساس صادر شده است، یکی از این آرا را قرائت می‌کنم. ماده ۳۵۰ و ماده ۳۴۵ قانون آیین دادرسی کیفری اعلام داشتند که دادگاه مجاز نیست حتی اگر وکیل تسخیری تعیین شده باشد؛ بنده در این ۱۰ جلسه سکوت کرده و اعتراض خود را بیان نکردم، اما امروز که مشاهده کردم دادگاه به این موضوع ورود کرده، اعتراض شدیدی که به این موضوع دارم را بیان کردم.

پیروزفر گفت: از آرایی که منتشر شده، ازجمله در شعبه ۳۱ دیوان عالی کشور در ۲۶ مرداد ۹۵ آمده است، در جرایمی که جنبه حق الهی دارند امکان صدور رأی غیابی حتی با حضور وکیل متهم چه تعیینی و چه تسخیری قانوناً میسر نیست. در ماده قانونی به صورت مطلق از واژه تعیینی استفاده شده است و اولی‌تر است و ما که وکلای تسخیری هستیم که دیگر اصلا نمی‌توانیم در جرایم حدی دفاع کنیم.

قاضی گفت: اگر وکیل تعیینی در دادگاه باشد می‌تواند دفاع کند؟

پیروزفر گفت: بله. اصلا عدم جواز رسیدگی به جرایم حق الهی است. استثنا ماده ۴۰۶ به این نکته اشاره دارد در جرایمی که رسیدگی غیابی جایز است بجز جرایم حدی که شامل محاربه، افساد فی الارض و بغی هستند. دومین مسئله اینکه دادگاه کیفری استان نباید در جرایم تعیینی مشمول ماده ۳۰۲ نیز وارد شود.

پیروزفر عنوان کرد: بازپرس در ۶ فقره اتهام جرایم تعزیری علیه امنیت داخلی و خارجی کشور در مواد ۴۹۸ جرایم تعزیری مصوب سال ۷۵ اعم از جاسوسی، سرقت اطلاعات و شنود غیر مجاز و فعالیت تبلیغی و همکاری موثر اطلاعاتی با دول خارجی متخاصم همگی به صورت مباشرت به موکلین بنده منتسب شده است. با عنایت به ماده ۵ قانون مجازات اسلامی، در صورت عدم حضور متهم، بخاطر اینکه صلاحیت واقعی وجود دارد که اگر این افراد خارج از مرز‌ها مرتکب چنین جرمی شوند، صلاحیت دارند که رسیدگی کنند. همین ماده هم مشمول ماده ۳۰۲ می‌شود اگر شما آن‌ها را محارب بشناسید. به بیان واضح‌تر آن‌ها را مشمول ماده ۵۰۸ کنند.

وی گفت: ایشان موکدا می‌گویند مشمول ماده ۵۰۸ هستند. مشمول ماده ۵۰۴ و ۴۹۸ کنند. اگر هدف شان برهم زدن امنیت عمومی و ملی باشد و محارب شناخته شوند، مشمول ماده ۳۰۲ خواهند بود و اگر در حکم محارب باشند باز هم دادگاه ماهیت در رسیدگی دارد. ما در بحث‌های این چنینی نقص قانون داریم. می‌گوید در قوانین تعزیراتی اتهامی تا ۱۰ سال حبس، اگر شما فرد را محارب نشناسید فقط به عنوان مجازات تعزیری، مرتکب این جرایم علیه امنیت را ۱۰ سال حبس کنید. در این صورت است که مشمول ماده ۳۰۲ می‌شود و از آنجایی که اعدام نیست قانون می‌تواند به ما که وکلای تسخیری این پرونده هستیم حق دفاع برای عموم دهد.

پیروزفر گفت: از آنجایی که هم اکنون بحث جرایم حق الهی، محاربه و اعدام برای مرتکبان مطرح است و دادگاه به این مسئله ورود کرده است، می‌خواهم تفهیم اتهام شود؛ چراکه هنوز این اقدام صورت نگرفته است. تفهیم اتهام موکلین صورت پذیرد که مشمول کدام ماده است و آیا دادگاه قانع است که اینها محارب هستند یا در حکم محارب هستند که اصلا مایه رسیدگی وجود دارد. اما اگر مشمول جرایم تعزیری ۱۰ سال حبس هستند، ما می‌توانیم ورود و دفاع کنیم.

در ادامه محمدی وکیل دیگر شکات در جایگاه قرار گرفت و گفت:ادله باید بررسی شود. شیوه ائمه و پیامبران ما چشم پوشی از گناهان و اصل برائت بود نه اینکه ثابت کنند فردی گناه کار است. وقتی که قانونی داریم نباید مخالف نص قانون صحبت کنیم.

مداح وکیل شکات در ادامه گفت: قصد من زیر سوال بردن زحمات دادستان نیست و تمام استناداتی که انجام دادم صفحه به صفحه طبق کیفرخواست است.

وی افزود: بنده وکیل دختر ۲ ساله‌ای هستم که زنده زنده در آتش سوزانده شد، وکیل از طرف کسانی هستم که جسد عزیرانشان مقابل چشمشان سوزانده شد و متهمان پرونده نیز به این موارد اقرار کرده‌اند و گفته‌اند این کار‌ها را انجام داده‌ایم و در حال حاضر هم می‌گویند ما می‌خواهیم در ایران جنگ شود و ما آموزش ساخت بمب هم می‌دهیم. اگر شارع مقدس در جرایم منافی عفت بین دو طرف دعوت کرده که موضوع اعلام نشود و پنهان بماند به دلیل مسائل دیگری است.

مداح افزود: آیا افرادی که حمله کردند و تعداد زیادی را کشته‌اند و شکات خصوصی، شکایت خود را ثبت کرده‌اند و اتهامات محاربه داشته‌اند آیا این موارد جرایم حق اللهی محسوب می‌شود. نظریه مشورتی شماره ۶۶۷ مورخ یکم آذر ۱۴۰۲ می‌گوید ظابطه حق الله و حق الناس در قانون معین نشده، اما جرایمی که منشأ آنها تجاوز به حقوق اشخاص است حق الناس و جرایمی که منشا ان تخطی از احکام الهی باشد حق الله محسوب می‌شود. آیا آدم کشتن و تخریب خانه‌های مردم، شکنجه حق الناس نیست.

مداح ادامه داد: ماده ۴۰۶ آیین دادرسی کیفری هم صراحت دارد که فقط باید جنبه حق الهی داشته باشد. ممکن است در محاربه گفته شود یک جنبه آن جنبه حق الهی است. در افساد فی الارض ناشی از معاونت در جنایات گسترده نسبت به تمامیت جسمانی افراد باشد یک جنبه آن حق الهی باشد، اما قانون گذار در اینجا تصریح کرده که فقط جنبه حق الله داشته باشد. در ادامه دیگر وکیل تسخیری متهمان در ادامه گفت: اگر فردی جرمی انجام داده و در کیفرخواست نیامده باشد این حق وجود دارد که به کیفرخواست اعتراض کنند مگر اینکه با ادله آن را بیان کنند. هر شاکی و متهمی موردی را بیان می‌کند باید حق دفاع داشته باشد. اگر گفته می‌شود آقای (الف) در عملیات فروغ جاویدان حضور داشته، چه ادله‌ای برای آن وجود دارد. قاضی دهقانی گفت: متن ماده ۴۰۶ می‌گوید در تمام جرایم به استثنای جرایمی که فقط جنبه حق الهی داشته باشند، هر گاه متهم و وکیل وی در هیچ کدام از جلسات دادگاه حاضر نشود و یا لایحه دفاعی نفرستاده باشد، دادگاه پس از رسیدگی حکم صادر می‌کند. پیروزفر وکیل شکات گفت: صراحت قانونی وجود دارد و زمانی که قانون صراحت دارد به نظریه مشورتی رجوع نمی‌کنیم. ان شالله استرداد متهمان انجام شود. اگر این استرداد انجام شود دادگاه صالح رسیدگی به جرایم متهمان است. قانون می‌گوید که شما حق ندارید که به جرایمی که مشمول ماده ۳۰۲ و اعدامی هستند بدون حضور متهم رسیدگی شود حتی با وجود وکیل تعیینی.

پیروزفر ادامه داد: در جلسات چهل و سوم به بعد کارشناس حقوق بشر خارج از موارد اتهامی کیفرخواست در رابطه با جدا کردن کودکان از والدین اعلام نظر کرد و گفت این کار جرم است و دادگاه بعد از ۳ جلسه اعلام کرد که به این موضوع ورود کرده است و ۴ جرم جدید شامل سلب حضانت غیرقانونی، امتناعی طفل به ولی قانونی، نگهداری غیر قانونی طفل و آدم ربایی به کیفرخواست اضافه شد.

پیروزفر گفت: به استناد تبصره ۲ ماده ۱۰۰ قانون مجازات اسلامی تاکید شده است، صرفاً شخصی که با وجود شاکی خصوصی به جلسه بیاید؛ هم اکنون در این دادگاه ما درباره سازمان مجاهدین و زنان و کودکانی که قربانی شدند، صحبت می‌کنیم.

وی خطاب به قاضی گفت: شما دو جرم دیگر را مطرح کردید. ماده ۶۳۲ قانون مجازات اسلامی که درباره امتناع از دادن طفل است، ماده ۶۳۲ جزو جرایم قابل گذشت است و شاکی خصوصی می‌خواهد. آقایی به عنوان شاکی به دادگاه آمده و در جایگاه درباره کودکانی گفتند که مورد سلب حضانت قرار گرفته بودند. ایشان اولا شاهد دعواست و شاکی خصوصی محسوب نمی‌شود. هیچگاه هم امکان ندارد یک فرد هم شاهد و هم شاکی خصوصی باشد.

پیروزفر گفت: نکته دیگر اینکه به سلب حضانت غیر قانونی هم ورود کرده و به عنوان جرم در نظر گرفتید. قانون مجازات اسلامی در این خصوص جرم انگاری نکرده است. طبق نظریه اساتید حقوق که درباره آن بحث کردند یا در کنوانسیون‌ها می‌گویند سلب حضانت غیر قانونی اگر جنبه ربایش داشته باشد و آدم ربایی مخفی صورت گرفته باشد جنبه جرم پیدا می‌کند. حال که با قوانین داخلی به این جرم رسیدگی می‌کنیم، در قوانین داخلی جرم انگاری نشده است. تقاضا دارم دادگاه به این دو جرم رسیدگی نکنند.

وی گفت: آقایی که اینجا حاضر شدند، شاکی نبودند بلکه شاهد بودند. در خصوص کودکان، موضوع جدایی و بحث تغییر حضانت مطرح شده که این امر هیچ‌گاه خصوصی محسوب نمی‌شود. قانون نیز به‌صراحت اعلام می‌کند و از سازمان‌های حمایتی کودکان و زنان که وقوع این وضعیت را مشاهده کرده‌اند نام می‌برد، اما تصریح می‌کند که در این پرونده این موارد محقق نشده است.

وی گفت: اگر فرد دارای ولی خاص باشد و سازمان مربوطه وجود داشته باشد، کسب رضایت ولی ضروری است؛ بنابراین ماده ۶۳۲ که از قوانین قدیمی (جرایم قابل گذشت) است، شاکی خصوصی ندارد و سازمان‌های مردم‌نهاد حق ورود به‌عنوان شاکی خصوصی را ندارند.

وی افزود: در بحث جدایی که اتفاق افتاده، سن افراد مشخص بوده و صغیر محسوب نمی‌شدند و اجبار هم وجود نداشته است؛ بنابراین شاکی وجود ندارد و فرد حاضر صرفاً شاهد دعوا بوده است. در نتیجه، ماده ۶۳۲ در اینجا قابلیت تحقق ندارد. نکته بعدی این است که اساساً جرمی محقق نشده است، صرفاً جنبه حقوقی و خصوصی دارد و از منظر مدنی قابل بررسی است و جرم‌انگاری برای عمل غیرقانونی وجود ندارد؛ مگر آنکه مطابق نظریات حقوقدانان و اساتید حقوق که در این زمینه بحث کرده‌اند، موضوع در قالب کنوانسیون‌ها مطرح شود. در این صورت نیز تنها زمانی می‌توان از عمل غیرقانونی صحبت کرد که جنبه ربایش داشته باشد و آدم‌ربایی به‌صورت مخفیانه صورت گرفته باشد.

حجت‌الاسلام والمسلمین مسعود مداح اظهار کرد: وکیل متهمان به موادی از آیین دادرسی کیفری استناد کردند که در موارد موضوع بند (الف) (ب) (پ) (ت) ماده ۳۰۲ آیین دادرسی کیفری اگر جرم حدی باشد رسیدگی غیابی امکان پذیر نیست. در این خصوص در نظریه مشورتی ۷۹۸۴۱۹ در جرایم مواد مخدر آمده است که رسیدگی غیابی در ما نحن فیه جایز است. نظریه مشورتی ۲۰۵۸ مورخ ۱۹ آبان ماه ۹۵ نیز به دلیل یک جرم سالب حیات افساد فی‌الارض صادر شده و بیان کرده است که در مانحن‌فیه اگر افساد فی الارض به خاطر قتل بود و شاکی خصوصی داشت، دادگاه می‌تواند به صورت غیابی متهم را محاکمه کند.

قاضی دادگاه بیان کرد: ماده ۳۵۰ از قانون آیین دادرسی کیفری صرحتاً بیان می‌کند که اگر متهم دارای وکیل باشد در جرایم موضوع بند‌های الف ب پ ت ماده ۳۰۲ از همین قانون و مواردی که دادگاه حضور متهم در دادگاه را لازم بداند، عدم حضور متهم در دادگاه مانع رسیدگی نیست. سوال من از وکیل متهمان این است که در مواردی که متهم شخصیت حقوقی است، امکان رسیدگی به جرایم این ماده وجود دارد یا خیر؟

وکیل متهمان پاسخ داد: چون در رابطه با شخصیت حقوقی امکان اعدام وجود ندارد، ۵ مجازات دیگر از قیبل انفصال، جزای نقدی و .. برای شخصیت حقوقی در نظر گرفته شده است. دادستان در کیفرخواست صادره در رابطه با شخصیت حقوقی قید تسبیبی آورده‌اند و گفته‌اند که از باب تسبیب مباشرت وجود دارد. چون شخصیت حقوقی قابلیت اعدام ندارد سایر مجازات‌ها را برای او می‌توان در نظر گرفت.

قاضی دادگاه سؤال کرد: با این وصف از نظر شما آیا امکان رسیدگی به شخصیت حقوقی به صورت غیابی وجود دارد؟

پیروزفر وکیل متهمان پرونده گفت: بله. چون امکان اعدام نیست سایر مجازات‌ها مثل توقیف اموال، انفصال و … را می‌توان در نظر گرفت.

حجت‌الاسلام والمسلمین دهقانی قاضی دادگاه عنوان کرد: دادگاه می‌خواهد در خصوص قرار رسیدگی غیابی به اتهامات چند نفر از متهمان نظر خود را بیان کند.

حجت الاسلام والمسلمین دهقانی گفت: ماده ۳۰۲ از قانون آیین دادرسی کیفری مجموع جرایم و صلاحیت‌های ذاتی دادگاه را مطرح کرده است. در ماده ۳۰۲ صلاحیت ذاتی دادگاه بیان شده که در چه خصوصی صلاحیت ذاتی دارد. اما در ماده ۳۵۹ از قانون آیین دادرسی کیفری ترتیب رسیدگی مطرح است.

وی افزود: گا‌ها در اظهارات برخی از حقوقدانان مشاهده می‌شود مقام صلاحیت ذاتی و ترتیب رسیدگی را با هم خلط می‌کنند. کنار ماده ۳۵۰ از قانون آیین دادرسی کیفری ماده ۳۹۴ از قانون آیین دادرسی کیفری را داریم. ماده ۳۹۴ را قبل از ماده ۴۰۶ قرائت می‌کنم.

حجت الاسلام والمسلمین دهقانی گفت: در ماده ۳۹۴ آمده است:هرگاه متهم متواری باشد یا دسترسی به وی امکان نداشته باشد، احضار و جلب او برای تعیین وکیل یا انجام تشریفات راجع به تشکیل جلسه مقدماتی یا دادرسی مقدور نباشد و دادگاه حضور متهم را برای دادرسی ضروری تشخیص ندهد، به تشکیل جلسه مقدماتی مبادرت می‌ورزد و در غیاب متهم، اقدام به رسیدگی می‌کند، مگر آنکه دادستان احضار متهم را ممکن بداند که در این صورت دادگاه پس از تقاضای دادستان، مهلت مناسبی برای احضار یا جلب متهم به وی می‌دهد. مهلت مذکور نباید بیشتر از پانزده روز باشد.

وی گفت: نکته‌ای که وجود دارد این است که آیا ماده ۳۹۴ قابل تسری در ترتیبات رسیدگی به ماده ۳۵۰ و موضوع ماده ۳۵۰ است یا خیر؟ دوم اینکه آیا صرفا حضور فیزیکی متهم لازم است و باید متهم در مقابل دادگاه قرار گرفته باشد یا تنها اطلاع متهم از عناوین اتهامی مدنظر است؟ به نظر می‌رسد خصوصا با توسعه دادرسی الکترونیک، به هیچ عنوان دیگر حضور فیزیکی متهم مهم نیست. برای حضور فیزیکی متهم دو اثر مهم باز می‌شود. یک اطلاع او از جرایم اتهامی، دوم دفاع در مقابل جرایم اتهامی. اگر دو اثر توسط خود متهم رخ دهد آیا باز هم با رسیدگی غیابی مواجه هستیم یا عمومات و اطلاعات دادرسی الکترونیک به ما می‌گوید که با حضور متهم مواجه هستیم.

حجت الاسلام والمسلمین دهقانی گفت: در خصوص شخصیت حقوقی متهم ردیف اول، دوم، سوم، چهارم و پنجم تا به امروز حسب لوایح واصله به ویژه اظهار نظر‌هایی که متهم ردیف اول، شخصیت حقوقی، سخنگوی شخصیت حقوقی، متهم ردیف دوم شامل مسعود رجوی و مریم قجر عضدانلو تا متهمین ردیف پنجم در این خصوص اظهار داشتند برای دادگاه چند نکته به ویژه بعد از جلسه ۱۵ محرز است. اطلاع متهمین و دوم دفاع متهمین.

وی گفت: لذا دادگاه از قرار رسیدگی غیابی در خصوص متهمین ردیف اول تا پنجم عبور کرده و اعلام می‌کند که در خصوص شخصیت حقوقی سازمان متهم ردیف اول، دوم، سوم، چهارم و پنجم کیفرخواست نظر به احراز اطلاع و دوم اظهارنظر در ارگان رسمی وابسته به متهم ردیف اول در خصوص اتهامات جاری در دادگاه در موضوع ماده ۳۰۲ و ۳۵۰ از قانون آیین دادرسی کیفری رسیدگی در خصوص اینها حضوری تلقی می‌شود.

قاضی اعلام کرد: دادگاه ورود به موضوع حدود و اعمال ماده ۳۵۰ قانون آیین دادرسی مدنی را صریح و جایز می‌داند که این موضوع به عنوان نکته نخست مورد تأکید است. بر همین اساس، قرار غیابی نسبت به پنج نفر از متهمان صادر شده و اصولاً رسیدگی، به‌ویژه در خصوص متهم ردیف اول یعنی شخصیت حقوقی سازمان، با توجه به اینکه پس از هر جلسه دادگاه نسبت به تک‌تک اتهامات اظهارنظر صورت گرفته و تمامی مفاد جلسات دادگاه به طور کامل از سوی رسانه متعلق به شخصیت حقوقی سازمان منعکس شده است، انجام شده است.

وی در ادامه با اشاره به نکته دوم افزود: در خصوص بندبند اظهارات مطرح‌شده از سوی شهود، وکیل شکات، کارشناسان، قاضی دادگاه و حتی وکلای متهم، با توجه به اینکه ردی نسبت به وکلای متهم، به‌ویژه محمدی، صورت نگرفته و حتی الامکان توسعه و ترقی وکیل تعیینی در خصوص محمدی، وکیل متهمان پرونده، مستحقق نباشد، اما با عنایت به نکات بیان‌شده، رسیدگی نسبت به پنج متهم اول پرونده از سوی دادگاه موضوعی تلقی شده است.

قاضی همچنین تصریح کرد: مطابق ماده ۳۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری، صرفاً صلاحیت ذاتی دادگاه مطرح است و بر همین اساس دادگاه صالح به رسیدگی تشخیص داده می‌شود. اظهارات وکیل متهمان پرونده مبنی بر اینکه به دلیل نوع مجازات‌های پیش‌بینی‌شده، متهم حتماً باید به صورت حضوری در دادگاه حاضر باشد، مورد توجه قرار گرفت، اما طبق ماده ۳۰۲، صلاحیت دادگاه مشخص است. از جمله مواد مرتبط با ترتیب رسیدگی می‌توان به مواد ۳۵۰، ۳۹۴ و ۳۴۹ قانون آیین دادرسی کیفری اشاره کرد و بنابراین، نوع مجازات‌ها مانع از رسیدگی غیابی نخواهد بود.

وی در ادامه بیان کرد: بر اساس ماده ۳۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری، رسیدگی به جرایم زیر در دادگاه کیفری یک انجام می‌شود؛ جرایم موجب مجازات سلب حیات، جرایم موجب حبس ابد، جرایم موجب مجازات قطع عضو یا جنایات عمدی علیه تمامیت جسمانی با میزان نصف دیه کامل یا بیش از آن، جرایم موجب مجازات تعزیر‌ی درجه سه و بالاتر و همچنین جرایم سیاسی و مطبوعاتی که هر یک ترتیب رسیدگی خاص خود را دارند. این ماده ناظر بر صلاحیت دادگاه است. همچنین در ماده ۳۵۰ مطرح شده است که اگر متهم دارای وکیل باشد، بدون آنکه تصریح شده باشد وکیل حتماً وکیل تعیینی باشد، مقررات مربوط اعمال می‌شود.

قاضی دهقانی گفت: ماده ۳۰۵ قانون آیین دادرسی کیفری اعلام می‌کند که متهمان چنانچه دارای وکیل بودند دادگاه می‌تواند رسیدگی کند. یعنی اگر حضوری برگزار شدن دادگاه و قانون آیین دادرسی الکترونیک و اطلاع به متهمان، موضع گیری سخنگوی متهمان نبود. این حق دفاع وکیل متهمان وارد بود.

وی ادامه داد: اطلاق دادگاه از ماده ۳۵۰ که به وکیل تعیینی اشاره دارد، ماده ۴۰۶ که فقط جنبه جرایم حق اللهی را تاکید می‌کند و ماده ۳۹۴ قانون آیین دارسی کیفری این است که دادگاه برای رعایت حقوق بزه دیده و حفظ نظم عمومی تا جایی که امکان دارد وارد رسیدگی شود.

قاضی ادامه داد: منشأ قانون آیین دادرسی کیفری ما منطبق با آیین دادرسی کیفری برخی کشور‌ها است. امروز هم در برخی از کشور‌ها در مورد جرایم تروریستی عدم تجوز رسیدگی غیابی را مخالف نظم عمومی و مخالف حقوق متهم نمی‌داند. یعنی اگر فردی کسی را کشت و فرار کرد، آیا دادگاه حق رسیدگی ندارد؟ آیا این نوع تفسیر تجوز ناامنی و نفی حقوق بزه دیده نیست؟ نباید حقوق بزه دیده از بین برود قانون گذار حکیم بوده و از وکیل مطلق استفاده کرده و می‌دانسته وکیل دو نوع تسخیری و تعیینی است، با علم به این موضوع وکیل را مطلق آورده و دادگاه باید به حقوق بزه دیده توجه کند.

قاضی دادگاه بیان کرد: بر اساسی اسنادی که به دادگاه رسیده، برای دادگاه محرز است که بر اساس اظهار نظر متهم ردیف اول از طریق سخنگوی سازمان، آنها این اتهامات را نه تنها رد نکردند، بلکه پذیرفته‌اند. اگر متهمی از وکیل تسخیری خود مطلع شد و در خصوص اتهاماتی که به او وارد شده، اظهاراتی هم بیان کند نسبت به اظهارات وکلای خود و همچنین جریان جلسات دادگاه مطلع می‌شود، هیچ ردی نه نسبت به انتخاب وکلا و نه نسبت به اظهارات وکلا بیان نمی‌کند آیا این وکلای تسخیری در حکم وکیل تعیینی می‌شوند یا خیر؟ و اگر در حکم وکیل تعیینی باشند حتی اگر ما بر خلاف نظم عمومی و حقوق بزه‌دیدگان تفسیر کنیم، با وجود اینکه وکیل ابلاغ تعیینی ندارد با اینکه ما می‌دانیم متهم از همه جزییات دادگاه با خبر است، حتی اگر بعدا به دادگاه وکیل تعیینی معرفی کند، وکلای تسخیری حال حاضر، وکیل تعیینی محسوب می‌شوند. علاوه بر این امکان رسیدگی غیابی به اتهامات متهمان وجود دارد.

سپس بهزاد علیشاهی، عضو جداشده سازمان مجاهدین خلق به عنوان شاهد در جایگاه حاضر شد و پس از ادای سوگند، اظهار کرد: از سال ۶۶ تا ۶۷ که قطعنامه ۵۹۸ مطرح شده بود و هر دو کشور ایران و عراق قطعنامه را پذیرفته بودند، تنها گروهی که در این شرایط برای رژیم بعث کارایی داشت مجاهدین خلق بود و از طریق آنها می‌توانست اهداف خود را دنبال کند.

وی افزود: عملیات‌های بزرگ مثل فکه، مهران، فروغ جاویدان و آفتاب در این فاصله انجام شدند. همزمان حمایت بین‌المللی عظیمی هم پشت منافقین قرار گرفت. ۱۳۸ نماینده کنگره و ۱۴ سناتور در آمریکا از این گروهک حمایت کردند و از رئیس جمهور آمریکا خواستند که از این گروهک حمایت کند.

این شاهد عینی بیان کرد: صدام حسین هم ۸ تیر ۶۷ در یک سخنرانی گفت که صلح باعث می‌شود که دشمن در کشور خودش از بین برود. او گفت ما نیرو‌هایی داریم (منافقین) که می‌توانند این هدف را محقق کنند. منافقین هم یک تحلیلی داشتند که می‌گفتند جمهوری اسلامی ایران روی دو پایه جنگ و اختناق داخلی ایستاده است و هیچگاه به سمت پذیرش قطعنامه نمی‌رود ولی وقتی قطعنامه را پذیرفت گفتند که ایران یکی از پایه‌های خود را از دست داده و در ضعیف‌ترین حالت ممکن قرار دارد و با حمله نظامی می‌توانیم این کشور را تصاحب کنیم.

علیشاهی، عضو جداشده و شاهد، گفت:آن‌ها از مطرح‌کردن نام امام حسین سوءاستفاده می‌کردند و می‌خواستند شکست خودشان را به‌گونه‌ای جلوه دهند که گویا ناشی از ضعف برنامه‌ریزی، طراحی یا اجرای عملیات نبوده است؛ می‌خواستند بگویند ضعف ایدئولوژیک افراد بوده است این ایدئولوژی دچار اشکال اساسی بود و باید اصلاح می‌شد.

وی ادامه داد: همان زمانی که منافقین تبلیغ می‌کردند جمهوری اسلامی با پذیرش قطعنامه ضعیف شده و می‌توان به آن حمله کرد، خودشان در درون تشکیلات، به‌ویژه در سطح فرماندهی، دچار ترس جدی بودند؛ این‌که مبادا دیگر برای صدام نیروی به‌دردبخوری محسوب نشوند، یا صدام عذر آنها را بخواهد، و حتی احتمال بدهد آنها را مسترد کرده و تحویل جمهوری اسلامی بدهد. این ترس یکی از دلایلی بود که باعث می‌شد حاضر شوند برای حفظ خودشان، هر نوع عملیات غیراصولی، نادرست و غیراخلاقی را انجام دهند.

وی گفت: حتی به‌گونه‌ای القا می‌کردند که اگر لازم باشد، نیرو‌های خودشان را هم قربانی می‌کنند. می‌گفتند: ما خودمان را به کشتن می‌دهیم، شما فقط حمایت کنید. این حمایت‌ها شامل پشتیبانی مالی، تسلیحاتی و اطلاعاتی گسترده‌ای بود که برای بالا بردن روحیه نیرو‌هایی که آماده عملیات می‌شدند، انجام می‌گرفت. فضایی که ایجاد کرده بودند کاملاً ساختگی و فریبنده بود. ادعا می‌کردند که در داخل کشور، به‌ویژه در زندان‌ها، تشکیلات دارند، افراد زیادی با آنها همکاری می‌کنند. این فضا به‌گونه‌ای ساخته شده بود که نیرو‌هایی که اعزام می‌شدند، در کوله‌پشتی‌هایشان به‌جای آذوقه‌ی چندروزه‌ی جنگی، لباس‌هایی می‌گذاشتند که نشان می‌داد تصورشان “رسیدن و ماندن” بود، نه یک عملیات محدود.

وی گفت: عملیات به‌معنای واقعی کلمه متوهمانه بود. سیستم چیدمان، سازماندهی و القائات روانی به‌شدت غیرواقعی طراحی شده بود. شاید در جزئیات تجهیزات، مثلاً یکی دو قلم کم‌وزیاد شده باشد، اما در کلیت ماجرا، این یک سیستم برنامه‌ریزی‌شده و آگاهانه بود. در مورد تجهیزات هم باید گفت که بسیاری از ادواتی که تهیه شده بود، از جمله تانک‌ها، به‌دلیل کیفیت پایین یا استفاده نادرست، خیلی زود دچار خرابی می‌شدند.

ابراهیم خدابنده عضو جداشده به عنوان شاهد سوگند یاد کرد و گفت: در سازمان مجاهدین خلق بعد از عملیات فروغ جاویدان یک سلسله آموزش‌های استراتژیک بود. در این آموزش‌ها توضیحاتی داده می‌شد. ما برای این موارد به عراق می‌رفتیم و جلساتی داشتیم. یا مستقیماً مسعود رجوی و دیگران برای ما صحبت می‌کردند، یا نوار‌هایی را که قبلاً ضبط شده بود، گوش می‌دادیم. مثلاً بعضاً می‌شد که یکی دو ماه فقط یک سلسله آموزش‌ها برای ما گذاشته می‌شد. این روند مدت طولانی ادامه داشت و به‌صورت سؤال و جواب بود. در خلال آن، نوار‌های تکمیلی هم پخش می‌شد.

وی ادامه داد: استراتژی سازمان مجاهدین، از زمان تشکیل جمهوری اسلامی، سرنگونی جمهوری اسلامی بوده است. یعنی از همان ابتدا استراتژی سازمان این بود که جمهوری اسلامی باید به شکل قهرآمیز سرنگون شود. این موضوع از طرف صاحبان مجاهدین اعلام شد و عملاً و علناً عملیات مسلحانه در دستور کار قرار گرفت.

در مرحله اول، استراتژی بر زدن رأس نظام متمرکز بود، با این هدف که از این طریق سرنگونی سریع صورت بگیرد و قدرت به دست گرفته شود. این استراتژی شکست خورد و عملی نشد.

وی ادامه داد: مرحله بعد، زدن سرانگشتان نظام بود؛ یعنی گفته می‌شد کسانی هستند که عامل اختلاف‌اند، مانند پاسدار، بسیجی و حزب‌اللهی‌ها. تیم‌های سازمان که از پاریس هدایت می‌شدند، این اقدامات را انجام می‌دادند. در پاریس حدود ۱۲۰ اتاق وجود داشت و تعداد زیادی نیرو فعالیت می‌کردند، به‌طوری‌که حتی گفته می‌شد باید به رقم ۱۰۰ نفر در روز برسیم.

خدابنده ادامه داد: مرحله سوم، تشکیل ارتش آزادی‌بخش ملی بود؛ اینکه به دنبال ارتش صدام بروند، (که بعد‌ها عنوان ارتش خصوصی صدام را هم گرفت) و از این طریق عملیات را شروع کنند و به کسب قدرت برسند. این مرحله هم خود دارای مراحل مختلفی بود. مرحله اول پاسگاه‌زنی بود؛ یعنی در مرز پاسگاه را می‌زدند، بعد از آن، عملیات گردانی انجام شد. پس از آن به عملیات آفتاب رسید که در فروردین ۶۷ در فکه انجام شد. بعد از آن عملیات چل‌چراغ بود که در اواخر مرداد ۶۷ در مهران انجام شد. قرار بر این بود که عملیات بعدی در پاییز ۶۷ انجام شود. در این عملیات قرار بود بخشی از غرب کشور آزادسازی شود. نظر سازمان این بود که این بخش آزادشده به‌عنوان سکوی پرش برای حرکت بعدی و رفتن به تهران مورد استفاده قرار بگیرد.

وی گفت: اما اتفاقی که افتاد، پذیرش قطعنامه ۵۹۸ بود که خودِ مسئول سازمان، مسعود رجوی، کاملاً از آن غافلگیر شد؛ یعنی چنین انتظاری نداشت. تصور او این بود که ایران هرگز این قطعنامه را نخواهد پذیرفت و این صدام است که آتش‌بس را خواهد پذیرفت. رجوی گفت رفتم پیش صدام و سه روز با او صحبت کردم تا قانعش کردم که فعلاً سکوت کند و چیزی نگوید تا ما یک عملیات دیگر انجام بدهیم.

این عضو جداشده ادامه داد: عملیاتی که قرار بود از پاریس انجام شود، برای تسخیر بخشی از غرب ایران به‌عنوان منطقه نگه‌دارنده و سکوی پرتاب، به‌دلیل شرایط ایجادشده مجبور شدند حداقل حدود دو ماه زودتر اجرا کنند. ما بخش نیرو داشتیم، بخش مالی داشتیم و هر کسی که امکانش را داشت، سوار کردند و فرستادند. من خودم آخرین نفر بودم. افرادی از پلیس امارات که با سازمان کار می‌کردند، آنهایی که امکان آمدن نداشتند، جا ماندند. من خودم آمدم و مجبور شدم مسیر دبی به کویت، از کویت به عمان، از عمان به بغداد و از بغداد ادامه بدهم.

خدابنده گفت: بعد از آن عملیات که شکست خورد، در این آموزش‌های استراتژیکی که داده می‌شد، گفتند شیوه کار به این صورت است که حرکت سریع انجام شود. با اشاره به همین مسئله گفتند که با خودرو‌های چرخ‌دار و از روی جاده‌های اصلی حرکت کنیم. این دو خاصیت دارد: یکی این‌که، چون از جاده اصلی می‌رویم، سرعت حرکت بالاست و می‌توانیم سریع پیشروی کنیم؛ و خاصیت دوم این است که ما قاطی مردم حرکت می‌کنیم. نگاه کنید می‌بینید ارتش آزادی‌بخش در بین ماشین‌های مردم، در جاده‌ها حرکت می‌کند.

این عضو جداشده گفت: قرار بود به این دلیل که نیرو‌ها به شکل مردم عادی و با پوشش غیرنظامی حرکت کرده بودند، از این مسیر استفاده شود. سرپل‌ذهاب در دست ارتش عراق بود. این مسیر را ارتش عراق باز کرد و از اینجا به بعد حرکت ارتش آزادی‌بخش آغاز شد؛ حرکت به سمت اسلام‌آباد و سپس به طرف کرمانشاه. اتفاقی که در این مرحله افتاد، طبق تحلیل‌های درون خود سازمان، این بود که یک عامل تعیین‌کننده دیگر وارد صحنه شد: حضور شهید صیاد شیرازی و تاکتیکی که در این عملیات به کار گرفته شد. گفته می‌شد که این تاکتیک کاملاً مشخص و متفاوت از تاکتیک سازمان بود و ارتش کلاسیک نمی‌توانست به این شکل عمل کند. قبل از آن‌که نیرو‌ها بتوانند مناطق را بگیرند، افراد با سلاح سبک وارد عمل شدند. این نیرو‌ها در ارتفاعات و در تنگه مستقر شدند و از همان‌جا برای نیرو‌های سازمان کمین گذاشتند.

وی گفت: افرادی بودند که در این عملیات با گذرنامه آمریکایی حضور داشتند؛ که موضوع جالبی بود. نحوه عملیات این‌گونه طراحی شده بود که اولاً از عنصر انسانی استفاده شود و ثانیاً حرکت در میان مردم به‌عنوان یک نقطه غیرقابل نفوذ تلقی می‌شد. ماشین‌های مردم عادی در کنار آنها بود. تصور این بود که طرف مقابل نمی‌تواند از جنگ‌افزار سنگین یا هواپیما استفاده کند، چون مردم غیرنظامی در مسیر حضور داشتند و از آنها عملاً به‌عنوان سپر انسانی استفاده می‌شد.

ابراهیم خدابنده بیان کرد: مسعود رجوی و سازمان منافقین از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ توسط ایران کاملا غافلگیر شدند و انتظار نداشتند که ایران قطعنامه را بپذیرد. رجوی در جلسه‌ای گفت که خودش شخصا با صدام دیدار کرده و از او خواسته که فعلا سکوت کند تا منافقین عملیات دیگری را در ایران برای تسخیر بخش‌های غربی کشور انجام دهند. من آن زمان در امارات بودم و از من خواستند همه نیرو‌ها را به عراق بفرستم. همه کسانی که توانایی جنگ داشتند را به عراق برگرداندم.

وی افزود: پس از ورود به عراق از من خواستند در بخش پشتیبانی کار کنم. آن زمان به من یک سلاح کلاشینکف دادند و طرز استفاده از آن را هم به من آموزش دادند، چون من تیراندازی بلد نبودم، اما آنها مرا در عملیات شرکت دادند. شیوه کار به این صورت بود که کار بسیار سریع انجام شود، اما در آن عملیات منافقین شکست خورد.

کوروش زارع از اعضای جداشده به عنوان شاهد سوگند یاد کرد تا درباره هیات‌های عفو شهادت دهد.

وی در دادگاه گفت: از اواسط سال ۵۹ عضو سازمان شدم. سازمان به مرور زمان ما را وارد فاز نظامی کرد. در چند عملیات شرکت داشتم. دستگیر شدم و سال ۶۵ عفو خوردم و به جای ۱۵ سال زندان ۵ سال زندان بودم. دو بار در هیات عفو و هر بار ۵ سال مورد عفو قرار گرفتم.

قاضی پرسید: کسانی بودند که حکم اعدام داشته باشند و عفو شوند.

زارع گفت: من ندیدم. اما خودم چند بار مورد عفو قرار گرفتم.

محمدحسین هادیان از اعضای جداشده به عنوان شاهد سوگند یاد کرد و گفت: از مسئولان نظامی سازمان بودم و شهریور ۶۱ دستگیر شدم. اواخر سال ۵۸ بود که با سازمان آشنا شدم.

قاضی در پایان تاریخ جلسه بعدی را ۱۴ بهمن ماه اعلام کرد.

نوشته گزارش پنجاه‌ و دومین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات سران مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

قاضی دهقانی در ابتدای جلسه گفت: قرآن کریم می‌فرماید: حکم کنید، و چنانچه حکم کردید، بین افراد به قسط باشد؛ که خداوند مقسطین را دوست دارد. نبی اکرم، رحمهٌ للعالمین، می‌فرمایند: اگر حکم به غیر عدل شود، برکت از میان شما می‌رود.» امیرالمؤمنین علیه‌السلام می‌فرمایند: روشنایی چشم حاکمان، استقامت عدل در آن سرزمین است.

وی گفت: ادامه جلسه دادگاه کیفری یک استان تهران به تصدی اینجانب به‌عنوان رئیس دادگاه و با حضور مستشاران نماینده دادستان، وکلای و وکیل شاکی، جهت بررسی و رسیدگی به کیفرخواست واصله از تهران در خصوص اتهامات مرتبط با اقدامات تروریستی متهمین پرونده آغاز می‌گردد.

قاضی در ابتدا با بیان اینکه سخنی با اصحاب رسانه، خبرنگاران گرامی و نمایندگان افکار عمومی دارم، گفت: سال‌ها پیش در قامت یک خبرنگار و روزنامه‌نگار ایستاده و با این حقیقت آشنا شده که تیتر چگونه افکار عمومی را هدایت می‌کند و یک روایت دقیق چگونه اعتماد اجتماعی را می‌سازد، سال‌هایی را در تحریریه‌ها زیسته، با دغدغهٔ خبر، تیتر و روایتِ واقعیت، و طعم نگرانی‌ها را چشیده و فشار افکار عمومی و هجمه‌ها را از نزدیک لمس کرده است. از همین تجربه است که می‌گویم: حضور اصحاب رسانه نه‌تنها برای این قاضی قابل احترام، بلکه واجد معانی عمیق است. این دادگاه از آغاز، «علنی بودن» را نه یک تشریفات آیینی، بلکه حق مردم و تکلیف دستگاه عدالت می‌داند. خبرنگاران فقط ناقلان خبر نیستند؛ آنان راویان حقیقت و حافظان حافظهٔ جمعی جامعه‌اند. آنچه امروز با حضور صمیمانهٔ خبرنگاران در جلسهٔ دادگاه ثبت می‌شود، فردا معیار قضاوت تاریخ است.

وی ادامه: دستگاه قضا، خود را بی‌نیاز از این نظارت آگاهانه و همراهی مسئولانه نمی‌داند. عدالت اگر در سکوت اجرا شود، در ضمیر جامعه ناتمام است؛ و اگر صرفاً برای دیده شدن اجرا شود، از معنا تهی است. تلاش این دادگاه، ایستادن در میانهٔ این دو میدان است: اجرای قانون، آرام و مستند ما در روشنایی خبر. خبر، چراغی است که مسیر عدالت را روشن می‌کند؛ پلی است میان حقیقت و وجدان مردم، که نه فقط در دادگاه، که از دید شما دیده می‌شود و ضامن سلامت و شفافیت رسیدگی در دادگاه است. بدین سبب، این دادگاه همچنان تأکید می‌کند که خبرنگاران چگونه با یک تیتر می‌توانند افکار عمومی را به سوی یک تجربهٔ واقعی از عدالت رهنمون کرده، آن را در حافظهٔ تاریخی مردم ثبت کنند و به وجدان‌های بیدار بنشانند.

دادگاه با همراهی رسانه‌ها به‌دنبال کشف حقیقت قابل اثبات است

حجت الاسلام والمسلمین دهقانی ادامه جلسه با تأکید بر نقش دادگاه و رسانه‌ها در کشف و روایت حقیقت اظهار کرد:آنچه این دادگاه به دنبال آن است، اثبات حقیقت است. آنچه خبرنگاران امروز با تحمل مرارت‌ها و سختی‌ها دنبال می‌کنند نیز، حقیقت قابل روایت است. دادگاه به‌خوبی می‌داند که خبرنگاران به دنبال حقیقت قابل روایت هستند، همان‌گونه که این دادگاه به دنبال حقیقت قابل اثبات است این دو اگر چه یکسان نیست، اما هم مسیر است. اما مسیر رسیدگی به این پرونده به دلیل مواجهه با اتهامات بسیار سنگین، هم از نظر تاریخی و اجتماعی حساس است و هم بسیار پرخطر است.

وی افزود:دادگاه تلاش دارد با تکیه بر حقیقت، و با همراهی خبرنگاران دلسوز تصمیمی سریع، دقیق و منصفانه اتخاذ کند. به خاطر دارم زمانی که از خبرنگاری تا دبیری و سردبیری مسیر حرفه‌ای را طی کردم زاویه‌ای متفاوت از حقیقت در رسانه را تجربه کردم. خبرنگاری یعنی ایستادن در خط مقدم خبر؛ جایی که باید هم‌زمان دقیق بود، سریع عمل کرد و منصف ماند.

قاضی ادامه داد:دبیری و سردبیری یعنی تصمیم گرفتن میان آنچه می‌توان گفت و آنچه باید گفت آن هم زیر فشار زمان، رقابت، تماس‌های مکرر و گاه هجمه‌هایی که نه حرفه‌ای است و نه منصفانه. فضای رسانه فقط نوشتن و انتشار نیست با اتهام‌ها، سوءتفاهم‌ها، قضاوت‌های شتاب‌زده و فشار افکار عمومی همراه است. این را نه در کتاب، بلکه در عمل تجربه کرده‌ام.

وی خاطرنشان کرد:وقتی خبری منتشر می‌شود گاهی پیش از آنکه خوانده شود داوری می‌شود و پیش از آنکه اصلاح شود، اثر خود را می‌گذارد. از این رو حضور اصحاب رسانه در این دادگاه برای ما مغتنم و محترم است. می‌دانم با دغدغه حقیقت آمده‌اید؛ برای ثبت حقیقت و تاریخ پس از انقلاب.

قاضی با اشاره به اهمیت عدالت گفت:عدالت پنهان، حتی اگر دقیق باشد در ذهن جامعه کامل نیست و اگر عدالت صرفاً نمایشی باشد، از قانون فاصله می‌گیرد و خود به بی‌عدالتی تبدیل می‌شود. از این رو، تلاش دادگاه ایستادن در این نقطه تعادل است؛ میان حقیقت قابل روایت و حقیقت قابل اثبات.

وی افزود:با توجه به حساسیت این پرونده، از نقش خبرنگاران در این لحظه تاریخی قدردانی می‌کنم. مسئولیتی که بر دوش شماست نشانه اعتماد به راویان حقیقت است حقیقتی که اثر آن تا عمق تاریخ می‌رود و در شکل‌گیری حافظه جمعی ملت نقش دارد. از این بابت صمیمانه سپاسگزارم.

قاضی تصریح کرد: از این رو تأکید داریم که نقل کامل خبر برای مخاطبان بسیار ضروری است. از همه خبرنگاران و دغدغه‌مندان حقیقت که برای بیدار ماندن وجدان‌های بیدار تلاش می‌کنند، تشکر می‌کنم.

وی با اشاره به تقارن جلسه دادگاه با نهم دی گفت:امروز به‌دلیل تقارن این روز با نهم دی، روز بصیرت و میثاق امت با ولایت لازم می‌دانم یادآوری کنم که امروز تنها یک روز در تقویم نیست بلکه نقطه تبلور بصیرت ملت ایران و تجلی اراده عمومی در دفاع از حقیقت، استقلال و عدالت است. روزی که مردم این سرزمین، فارغ از گرایش‌ها و سلایق، به میدان آمدند تا اعلام کنند قانون خط قرمز ملت است و امنیت ملی بازیچه جریان‌های سازمان‌یافته و خائن نخواهد بود.

حجت‌الاسلام والمسلمین دهقانی ادامه داد: دادگاهی که امروز در آن سخن می‌گوییم دادگاه انتقام یا تسویه حساب سیاسی نیست؛ هرچند بخواهند القا کنند. این دادگاه، دادگاه رسیدگی به اتهاماتی است علیه جان انسان‌ها، زنان کودکان و مردان شریف و بی گناه این ملت با اتهاماتی علیه امنیت و اراده ملت. جریانی که امروز در مقابل قانون پاسخ بود جریانی است که دستش به ریختن خون هزاران شهروند بی گناه آلوده شده است.

وی با اشاره به حماسه نه دی، اظهار کرد: نهم دی به ما یادآوری می‌کند که بصیرت، مکمل عدالت است؛ آنگاه که ملت آگاه است. حافظه تاریخ با قلم خبرنگاران دغدغه‌مند تقویت می‌شود و اتهام با شعار تطهیر نمی‌شود و عدالت در معرض تحریف نیست. امروز نهم دی نه پایان راه که یادآور مسئولیت دائمی ما در پاسداری از حقیقت و عدالت است.

قاضی دادگاه بیان کرد: این دادگاه روایت تاریخ بعد از انقلاب و بخشی از آن حافظه تاریخی است؛ حافظه‌ای که اجازه نمی‌دهد اتهامات در قالب اتهامات تروریستی تطهیر شود هرچند نقاب‌های متعدد برای آن ساخته شود. متعهد به قانون و حقوق مردم و دغدغه‌مند در برابر حق‌ها و خون‌های به ناحق ریخته بزه‌دیدگان و قربانیان هستیم.

حجت الاسلام والمسلمین مداح وکیل شکات در ادامه در جایگاه حاضر شد و گفت: در ادامه تبیین جنایات تروریستی گروهک منافقین، نقش هر یک از افراد را در جلسه گذشته تشریح کردم. تمامی اعضای منافقین که سردستگان آنان در کیفرخواست حاضر هستند و ۱۰4 متهم این پرونده را تشکیل می‌دهند، همگی در مقاطعی از فعالیت خود در گروه تروریستی منافقین مسلح بوده‌اند. بنا بر اذعان اعضای جداشده از سازمان نیز صراحتاً تأکید شده که هیچ‌کس از اشرف بدون سلاح خارج نمی‌شد. این اقدامات مسلحانه کاملاً روشن و غیرقابل انکار است. اما برای تبیین اعتقادیِ موضوع باید گفت که در یک عملیات بزرگ تروریستی، خودشان اعلام کرده‌اند که حدود ۵۵ هزار نفر را کشته یا زخمی کرده‌اند.

وی ادامه داد: امروز قصد دارم ارکان مادی جرم ارتکابی این افراد را بررسی کنم؛ اقداماتی که انجام داده‌اند، در تمامی مکاتب و نظام‌های عدالت کیفری دنیا از جمله جرایمی است که اشدّ مجازات را در پی دارد و در سراسر جهان از جرایم غیرقابل پذیرش محسوب می‌شود. مستند فیلم‌هایی که در جلسات قبل پخش شد نشان می‌دهد که شخص متهم ردیف دوم، متهم ردیف سوم و برخی دیگر از متهمین در اتاق فرماندهی حضور داشته و عملیات را راهبری می‌کرده‌اند. فیلم‌هایی که نشان‌دهنده عملیات آنان بود، نیرو‌هایی را نمایش می‌داد که با ادوات نظامی سنگین وارد کشور شده بودند. همچنین تصاویری که از شهر اسلام‌آباد و بیمارستان اسلام‌آباد منتشر شد، همگی حکایت از وقوع این اقدامات دارد.

وی ادامه داد: شاهدان نیز در این جلسات حاضر شدند و نسبت به عملیات فروغ جاویدان و جنایاتی که منافقین مرتکب شدند، شهادت دادند. نشریات و اظهارات منتسب به شخصیت حقوقیِ سازمانِ متهم ردیف اول پرونده نیز صراحتاً و با افتخار از این کشتار نام برده و اعلام کرده‌اند که کشتیم و خوب کردیم که کشتیم، و اگر بار دیگر به مردم ایران دستمان برسد، باز هم می‌کشیم، جنایاتی که این افراد انجام داده‌اند بسیار گسترده است. اگر بخواهم فقط به جنایاتی اشاره کنم که در عملیات فروغ جاویدان مرتکب شدند، قتل‌های گسترده‌ای رخ داده که خودشان اعلام کرده‌اند بیش از ۵۵ هزار نفر را کشتیم یا زخمی کردیم. تخریب گسترده شهرها؛ بنا به اذعان خودشان بیش از ۱۵۰ کیلومتر وارد خاک کشور شده‌اند و به هر شهر و روستایی که در مسیرشان بوده تخریب و غارت کرده‌اند.

قاضی ادامه داد: یک زمان شخصی در هیجان، مرتکب قتل با سلاح می‌شود، اما اینجا موضوع متفاوت است، مجروح را از بیمارستان خارج می‌کنند و در حیاط بیمارستان به آتش می‌کشند؛ این‌ها نوزاد تازه‌ متولد شده را در آغوش مادر در بخش زایمان بیمارستان به رگبار می‌بندند؛ آدم‌ربایی گسترده انجام داده‌اند و خودشان با افتخار اعلام کرده‌اند که تعداد زیادی اسیر از مردم ایران گرفتیم. آتش زدن بیمارستان‌ها، تیرباران مجروحین، سوزاندن اجساد، آویزان کردن اجساد از تیر چراغ‌برق در خیابان‌های شهر به‌منظور ایجاد ارعاب گسترده، آتش‌زدن خانه‌ها و غارت وسیع اموال مردم تمامی این مصادیق به‌صورت سازمان‌یافته و منسجم توسط یک گروه منظم و هماهنگ رخ داده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح وکیل شکات پرونده، اظهار کرد: پیش از آغاز عملیات، جلسه‌ای با حضور همه اعضا به ریاست مسعود رجوی برگزار شده که در آن اهداف حمله، نقاط مورد نظر، نوع ادوات نظامی و شیوه اجرای عملیات به‌طور دقیق تعیین شده است. این عملیات از پیش طراحی شده بود و پس از طرح‌ریزی، تقسیم کار صورت گرفت و حتی فرماندهان محور‌ها و یگان‌ها مشخص شدند.

وی ادامه داد: قریب به اتفاق متهمان این پرونده شخصاً در عملیات حضور داشتند، مسلح بودند و اقدام نظامی انجام دادند. در فیلم‌های ارائه‌شده، حضور متهم ردیف دوم، متهم ردیف سوم و برخی دیگر از متهمان در اتاق فرماندهی کاملاً مشهود است؛ به‌گونه‌ای که مسیر حرکت نیرو‌ها و نحوه پیشروی آنها را نیز هدایت می‌کنند.

وی شرکت‌کنندگان در عملیات را به سه دسته تقسیم کرد: فرماندهان اصلی و سردسته‌ها که نقش آمریت، هدایت و راهبری داشتند، فرماندهان میانی مانند فرماندهان محور، گردان و تیپ و اعضای مسلح عادی که مباشرت مستقیم در جنایت داشتند.

وکیل شکات پرونده تأکید کرد: در جرایم سازمان‌یافته، مسئولیت کیفری سردسته‌ها و فرماندهان از مباشرین جرم در قوانین کیفری داخلی و بین‌المللی در جرایم سازمان‌یافته سنگین‌تر است؛ چرا که تأمین تجهیزات، دریافت تسلیحات، آموزش نیروها، طرح‌ریزی عملیات و هدایت میدانی همگی توسط سردسته‌ها انجام شده است. رجوی سه روز برای دریافت تسلیحات به صدام التماس کرد و بدیهی است که افراد و اعضای عادی نمی‌توانستند این دیدار را با صدام داشته باشند و این کارهار را انجام دهند. اگر پیگیری‌ها برای دریافت پول و سلاح از رژیم بعث عراق صورت نمی‌گرفت، اعضای عادی امکان انجام چنین حمله‌ای را نداشتند.

وی یادآور شد: مستندات و فیلم‌های عملیات نشان می‌دهد که صدور فرمان آتش مستقیماً توسط مسعود و مریم رجوی انجام می‌شده و تا زمانی که این فرمان صادر نمی‌شد، نیرو‌های میدانی اقدامی نمی‌کردند؛ همان‌گونه که در سطوح پایین‌تر نیز بدون دستور فرماندهان میانی، نیرو‌ها وارد عمل نمی‌شدند.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح همچنین با استناد به ارکان مادی و معنوی جرایم محاربه و افساد فی‌الارض و همچنین ماده ۱۳۰ قانون مجازات اسلامی تصریح کرد: چنانچه عنوان مجرمانه اعضای یک گروه محاربه یا افساد فی‌الارض باشد، این عنوان برای سردسته گروه نیز محقق است، حتی اگر شخصاً سلاح به دست نگرفته و مستقیماً در عملیات شرکت نکرده باشد.

حجت الاسلام والمسلمین مداح گفت: زمانی که عنوان محارب یا مفسد فی الارض بر سر دسته گروه مجرمان صدق کند، حسب مورد به عنوان محارب و مفسد فی الارض محکوم می‌شود. می‌خواهم آنچه در عملیات فروغ جاویدان اتفاق افتاده را جزئی‌تر خدمت تان بیان کنم. علی القاعده به نسبت سردسته‌هایی که در اتاق فرماندهی بودند، چنین چیزی رخ داده است.

وی ادامه داد: ممکن است بگوییم خود این افراد اسلحه نکشیدند و در میدان کسی را به قتل نرساندند، اما جرایم توسط اعضای گروه محقق شده است. ارتکاب جرائم در راستای اهداف گروه بوده است. اهداف نامشروعی که مسعود رجوی قبل از همین عملیات برای اعضا جمع آوری می‌کند را طرح ریزی کرده و افراد را برای این موضوع دعوت می‌کند و همه اعضا نیز نسبت به این موضوع علم دارند و اینطور نبود که وحدت قصد نبوده باشد و اعضا نیز چنین جنایاتی را انجام می‌دهند.

حجت الاسلاموالمسلمین مداح عنوان کرد: پس جرایم توسط اعضا محقق شده و ارتکاب جرم در راستای اهداف گروه است، ممکن است هر یک از اعضای گروه جرم مجزایی را انجام دهد، از اعضای جهاد سازندگی را به قتل رسانده و در بالای تیر چراغ برق آویزان کند و شخص دیگری از اعضای این گروه مجرمانه اجساد را بسوزاند و شخص دیگری به بیمارستان حمله کند و گردان و گروهان و یک بیمارستان را آتش بزنند و ممکن است هر کدام از این اعضا جرم‌های مختلفی را انجام دهند.

وی ادامه داد: سردسته وقتی شریک جرم نداشته باشد، بدین معنا که در عملیات مادی و عملیات اجرایی جرم همراه سایرین اعضا مباشرتی هم نداشته باشد، طبق دکترین حقوقی هر سه قولی که نسبت به ماده ۱۳۰ و نسبت به عنوان سردگی است چه آنهایی که سردستگی به عنوان مستقل مجرمانه می‌دانند و چه آنهایی که نمی‌دانند اینجا قائل به این موضوع شدند که سردسته مرتکب جرم سردستگی در همه جرایم به نحو تعدد معنوی است که اینجا اشد مجازات هم اجرا خواهد شد. چیزی که اتفاق می‌افتد به عنوان بزه محاربه، افساد فی الارض و بغی قطعاً نسبت به این اعضایی که این جنایات را مرتکب شدند قابل انتصاب است و به طریق اولی از جهت سردستگی و معاونت در جنایات گسترده، این فرماندهان و این آمرین که در اتاق فرماندهی بودند ولو سلاح نکشیدند ولو خودشان مباشرت در جنایت نداشتن، مسئول هستند.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح گفت: از جانب موکلین خود سوال دارم، اولاً حالا که بعد از ۴۰ سال دستگاه قضایی به این نتیجه رسید دادگاه را برگزار کند، که از این بابت ما متشکریم که بالاخره دادگاه برگزار شده است، اما موکلین‌ام از دستگاه دیپلماسی و وزارت امور خارجه انتظار پیگیری این موارد را از مجامع بین‎المللی دارند. تناقض‎گویی کشور‌های اروپایی پر واضح است؛ و این دوگانه عمل کردن آنها در مواجهه با مردم ایران. این جنایات در هر جای دنیا اتفاق می‌افتاد طبق قوانین بین‎المللی مصداق بارز جنایت جنگی و نسل‎کشی است و مصداق بارز جنایت علیه بشریت است.

وی اظهار کرد: به عنوان مثال عرض می‌کنم در قوانین بین‌المللی، مسئولیت فرمانده، اصلی است که پذیرفته شده است. اتفاقاً در قوانین بین‌المللی مسئولیت فرمانده را بیشتر از مسئولیت سرباز می‌دانند. مستند آن ماده ۲۸ اساسنامه رم (آی سی سی) دیوان بین‎المللی کیفری صراحتا در ماده ۲۸ لحاظ شده که فرمانده در دو صورت مسئول شناخته می‌شود یکی اینکه علم داشته باشد یا فرض علم داشتن برای او وجود داشته باشد یعنی یا آگاه بوده یا باید آگاه می‌بوده از اینکه زیر دستانش و سربازانش چنین جنایتی را انجام می‌دهند.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح در ادامه جلسه دادگاه با تشریح مسئولیت فرماندهان در حقوق بین‌الملل کیفری اظهار کرد: حالت دوم مسئولیت، قصور در اقدام است. قصور در اقدام یعنی چه؟، یعنی فرمانده آگاهی داشته که سربازان یا نیرو‌های تحت امر او در حال ارتکاب جنایت هستند، اما اقدام عاقلانه و مؤثری انجام نداده است؛ نه برای بازداشتن نیرو‌های خود از ارتکاب جنایت، نه برای نهی آنان، و نه حتی برای مجازات مرتکبان. سؤال این است که آیا چنین اقدامی صورت گرفته است؟ خیر.

وی افزود: در نظام حقوق بین‌الملل کیفری، دو نوع مسئولیت برای سردسته و فرمانده تعریف شده است؛ نخست، مسئولیت مبتنی بر فرمان مستقیم؛ یعنی فرمانده شخصاً دستور ارتکاب جنایت را صادر کرده باشد که در این صورت، مسئولیت او قطعی است. دوم مسئولیت مبتنی بر کنترل؛ یعنی فرمانده نوعاً می‌داند اگر چنین دستور آتش بدهد جنایت رخ می‌دهد، یا می‌داند نیرو‌های تحت امر آن در حال ارتکاب جنایت هستند، اما هیچ اقدامی برای توقف یا مجازات آنها انجام نمی‌دهد.

قاضی گفت: در عملیات‌ها و اقدامات تروریستی، اساساً بدون دستور عامل و فرمانده، عمل واقع نمی‌شود. زنجیره جرم در این نوع اقدامات، نقش اصلی را برای عامل و فرمانده تعریف می‌کند.

وی با طرح پرسشی صریح ادامه داد: من واقعاً سؤال دارم صدام مرتکب جنایت شد و دادگاه‌های بین‌المللی او را محاکمه کردند. داعش مرتکب جنایت شد و دادگاه‌های بین‌المللی فرماندهان آن را مجازات کردند. طبق مواد ۶، ۷ و ۸ اساسنامه رم دیوان کیفری بین‌المللی، صدام به‌خاطر حمله گسترده علیه جمعیت غیرنظامی، کشتار سیستماتیک غیرنظامیان و شکنجه‌ها و قتل‌های گسترده مجازات شد. حال سؤال من این است مسعود رجوی چرا مجازات نشد؟ چرا دستگاه دیپلماسی ما این موضوع را پیگیری نکرد؟ مسعود رجوی دست راست صدام بود.

وی افزود: فرماندهان صدام مجازات شدند، فرماندهان داعش مجازات شدند، اما مسعود رجوی و مریم قجر عضدانلو که فرماندهی این کشتار‌ها را برعهده داشتند نه‌تنها مجازات نشدند، بلکه مصون ماندند.

وکیل شکات گفت: من روزنامه‌ها و اسناد همان سال‌ها را در اختیار دارم و در رسانه منتسب به شخصیت حقوقی، سازمان منافقین این‌ها را منتشر کرده است. در نشریه شماره ۱۴۴ اتحادیه انجمن‌های دانشجویان مسلمان خارج از کشور، از صفحه ۶۷ تا ۷۰ بعد از عملیات تروریستی فروغ جاویدان، شخصیت حقوقی سازمان منافقین صراحتاً اعلام می‌کند ما ۵۵ هزار ایرانی را کشته و زخمی کردیم، بیش از ۱۵۰ کیلومتر در خاک ایران پیشروی کردیم و اسلام‌آباد غرب را به تصرف خود درآوردیم.

وی ادامه داد: نکته دردناک‌تر این است که رسانه‌های دشمن از جمله رسانه‌های آمریکا، انگلستان، فرانسه و آلمان این اقدامات را به‌عنوان پیروزی اپوزیسیون و پیروزی مجاهدین خلق معرفی کردند. برای مثال خبر «جنبش مخالفین ایرانی؛ مجاهدین خلق پیروز شدند» را یکی از خبرگزاری‌های فرانسه در تاریخ ۶ مرداد ۱۳۶۷ منتشر کرد و در جای دیگر عملیات فروغ جاویدان را با تیتر «پیشروی ارتش آزادی‌بخش ملی تا عمق ۱۵۰ کیلومتری خاک ایران» و کشته و زخمی شدن ۵۵ هزار نفر منعکس کرد.

وی گفت: رسانه‌های کشور‌هایی که ادعا می‌کنند حقوق بین‌الملل را پذیرفته‌اند و می‌گویند ۱۵ کنوانسیون ضدتروریسم را قبول دارند، در عین حال با افتخار از این کشتار مردم ایران نام می‌برند.

وی گفت: دسته دوم متهمان، فرماندهان میدانی هستند؛ فرماندهانی که در سطح محور، گردان یا اردوگاه‌های خاص مسئولیت داشته‌اند و نسبت به آنان و اقداماتی که زیردستانشان انجام داده‌اند، عنوان محاربه و افسادفی‌الارض قابل انتساب است؛ از این جهت که اولاً این افراد نسبت به اقدامات زیردستان خود کاملاً اطلاع داشته‌اند، ثانیاً هیچ‌گونه منع و ممانعتی انجام نداده و حتی دستور مستقیم عملیات‌ها را صادر کرده‌اند و مباشر نیز بوده‌اند، و ثالثاً با لباس نظامی و ادوات نظامی و به‌صورت مسلحانه وارد کشور شده و دست به جنایت زده‌اند.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح گفت: بخشی از این متهمان را در جلسه گذشته نام بردم؛ از جمله مهدی براعی، متهم ردیف ۷ و مسئول محور کرند اسلام‌آباد، محمود عطایی، متهم ردیف ۲۶ و مسئول محور تهران، مهدی ابریشم‌چی معاون وی متهم ردیف ۴، صادق دربندی متهم ردیف ۸۰ و مسئول اردوگاه اسرا و مسئول هوانیروز، حسن نظام‌الملکی متهم ۱۰۴ و مسئول ترابری و پشتیبانی ادوات نظامی که در صورت بروز نقص فنی، تجهیزات و خودرو‌ها را تعمیر و تعویض کرده و در اختیار نیرو‌های تروریستی قرار می‌داده است؛ همچنین محمود قجر متهم ردیف ۳۶، مسئول دفتر ستاد نظامی، سهیلا صادق متهم ردیف ۸۵، سید مجید سیدالمحدثین متهم ردیف ۱۴ و مسئول بخش سیاسی سازمان. سایر اعضای گروهک تروریستی منافقین نیز غالباً فرمانده دسته، فرمانده گروهان یا فرمانده تیپ بوده‌اند و همگی جزء متهمان پرونده هستند؛ از جمله زهره اخیانی متهم ردیف پنجم، فهیمه اروانی متهم ردیف ۶، مژگان پارسایی متهم ردیف ۸، محمدعلی توحیدی متهم ردیف ۱۰، علی خدایی‌صفت متهم ردیف ۱۱، مهدی خدایی‌صفت متهم ردیف ۱۲، عباسعلی داوری متهم ردیف ۱۳، صدیقه حسینی متهم ردیف ۱۵، محمد طریقت منفرد متهم ردیف ۱۶، مهوش سپهری متهم ردیف ۱۷، قدسی خرازیان متهم ردیف ۱۸، مهناز سلیمی متهم ردیف ۱۹، محسن سیاه‎کلا متهم ردیف ۲۰، بهشته شادرو متهم ردیف ۲۲، ابوالقاسم رضایی متهم ردیف ۲۴، حمیرا حجتی متهم ردیف ۲۵، مرتضی اسماعیلیان متهم ردیف ۲۹، زهرا بخشایی متهم ردیف ۳۱، نیکو خائفی متهم ردیف ۳۳، عذرا علوی متهم ردیف ۳۴. این افراد در عملیات فروغ جاویدان فرمانده تیپ بوده‌اند و می‌توان گفت مباشر جنایاتی بوده‌اند که علیه مردم ایران روا داشته شده است.

وی گفت: ممکن است این ادعا مطرح شود که این افراد غیر از سردستگان اصلی یعنی مسعود رجوی متهم ردیف اول و مریم متهم ردیف سوم، چون به «امرِ آمر» اقدام کرده‌اند، مسئولیت کیفری ندارند یا مسئولیت آنان رفع می‌شود. اما این ادعا به هیچ‌وجه از علل رافع مسئولیت کیفری محسوب نمی‌شود؛ زیرا اولاً امر آمر باید قانونی بوده و به هدف مشروع و قانونی تعلق گیرد و ثانیاً اگر امر در حدی کمتر از اکراه باشد، اساساً شرایط قانونی لازم را ندارد. هیچ‌یک از اعضای سازمان منافقین متهمین پرونده نیز نمی‌توانند ادعا کنند که دچار شبهه بوده‌اند یا به سبب جهل، به امر غیرقانونی اقدام کرده‌اند و بخواهند تحت عنوان امر آمر از مسئولیت کیفری رهایی یابند.

در ادامه جلسه وکیل شکات پرونده، با اشاره به نشست جمع‌بندی مقدماتی این عملیات، ابعاد تازه‌ای از اهداف و ماهیت اقدامات صورت‌گرفته را تشریح کرد.

به گفته وی، این نشست با حضور مسعود رجوی، مریم قجر و شمار زیادی از نیرو‌های موسوم به «ارتش آزادی‌بخش» برگزار شده و در آن، اهداف عملیاتی به‌صراحت اعلام شده است.

وی افزود: در این جلسه، مسعود رجوی به‌طور روشن هدف نهایی عملیات را تصرف تهران عنوان می‌کند و مسیر عبور از شهر‌های مختلف را توضیح می‌دهد. همچنین تصریح می‌شود که در صورت هرگونه مخالفت، نیرو‌ها، مأمور به کشتار و عبور بدون ملاحظه از روی مردم هستند.

وی ادامه داد: دستوراتی از قبیل حمله به مراکز درمانی، آتش زدن بیمارستان‌ها، سوزاندن اجساد و ارتکاب جنایات جنگی در این نشست مطرح شده که از منظر حقوقی و انسانی، به‌هیچ‌وجه قابل پذیرش نیست. با توجه به صراحت این دستورات، هیچ‌یک از اعضا نمی‌توانند مدعی عدم اطلاع یا وجود شبهه در خصوص اهداف عملیات باشند.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح با اشاره به قواعد حقوق کیفری داخلی، گفت: مطابق ماده ۳۷۵ قانون مجازات اسلامی مصوب سال ۱۳۹۲، اکراه در امر به قتل پذیرفته نیست. اگر شخصی تحت دستور اقدام به قتل کند، مباشر طبق قانون مستوجب قصاص است و فرد نیز با مجازات حبس ابد مواجه می‌شود. بنابراین، به‌ویژه متهمانی که در رده‌های فرماندهی قرار داشتند، نمی‌توانند ادعا کنند که قصد کشتار جمعی و کشته و زخمی شدن ۵۵ هزار را نداشته‌اند یا از نتایج عملیات بی‌اطلاع بوده‌اند.

وی با استناد به بند (ب) و (ت) ماده ۲۹۰ قانون مجازات اسلامی توضیح داد: در مواردی که عمل نوعاً کشنده است، حتی بدون قصد مستقیم، مسئولیت کیفری محقق می‌شود. استفاده از ادوات جنگی نظیر موشک، خمپاره، تانک و تسلیحات سنگین علیه مردم، و حمله به افراد غیرنظامی و ناتوان، از مصادیق بارز اعمال نوعاً کشنده است. حمله به بیمارستان‌ها و افراد فاقد توان دفاع مثل زنانی که وضع حمل کردند یا افراد کهنسالی که در بیمارستان بستری هستند، نشان‌دهنده آگاهی و علم مرتکبان نسبت به نتایج اعمال ارتکابی است. این موضوع کاملا مشهود است و کسی نمی‌تواند منکر آن شود.

وی در ادامه به ادعای برخی متهمان مبنی بر سیاسی بودن هدف عملیات اشاره کرد و گفت: حتی اگر ادعا شود که هدف، مقابله با نظام سیاسی بوده و نه مردم، این دفاع از نظر حقوقی قابل قبول نیست.

وکیل شکات پرونده با استناد به حقوق بین‌الملل تصریح کرد: اصل تقدم، ماهیت عمل بر انگیزه حاکم است. جنایاتی مانند قتل عام، شکنجه، آدم‌ربایی، حمله به بیمارستان‌ها، مدارس و افراد ناتوان و بی‌دفاع، در تمامی نظام‌های حقوقی دنیا از جمله بدترین رفتار‌های غیرانسانی و شدیدترین جرایم محسوب می‌شوند. در هر مکتب حقوقی و نظام کیفری در جهان این افراد مشمول اشد مجازات می‌شوند.

به گفته وی، رویه قضایی دادگاه‌های بین‌المللی از جمله دیوان کیفری بین‌المللی (ICC)، دادگاه بین‌المللی کیفری رواندا (ICTR) و دادگاه یوگسلاوی (ICTY) نیز نشان می‌دهد که صرف ادعای سیاسی بودن هدف، هرگز به‌عنوان دفاع پذیرفته نمی‌شود یعنی انگیزه سیاسی نمی‌تواند مجوز ارتکاب جنایت علیه غیرنظامیان باشد.

حجت ‎الاسلام والمسلمین مداح گفت: ما می‌توانیم مقابله سیاسی کنیم و جرم سیاسی انجام دهیم، اما بنا نیست کشتار جمعی انجام دهیم و به بیمارستان حمله کنیم و قرار نیست قتل فجیع انجام دهیم. هم در این خصوص و هم امر عامل قانونی در ماده ۳۳ اساسنامه دیوان بین‎المللی کیفری صراحتا باز دوباره اذعان می‌کند که اگر اعضا جرمی انجام دادند و ادعا کردند که این جنایت بنا به امر فرمانده ما بوده، این رفع مسئولیت از اعضا نمی‌کند، زیرا این جنایات به قدری واضح و به قدری مشهود است که هر عقل مسلمی می‌داند که این جنایت است و نباید این را مرتکب شود.

وی ادامه داد: فلذا از محضر دادگاه می‌خواهم که از جانب موکلین خودم بزه افسادفی‎الارض و محاربه را نسبت به تمامی سردستگان و اعضای گروهک تروریستی منافقین که متهمین پرونده هستند، منتسب بداند و همچنین تقاضا دارم که از مراجع دیپلماسی همین موضوع پیگیری شود تا در محاکم بین ‎المللی هم جنایات اینها مطرح شود و ان‎شاءالله عدالت برای مردم ایران ارمغانی داشته باشد که آن ارمغان چیزی جز مجازات این مفسدین و این قاتلین مردم ایران نیست.

حجت‎الاسلام والمسلمین مداح گفت: اگر اجازه بفرمایید شهودی در جلسه حاضر هستند جهت ایراد شهادت خودشان نسبت به عملیات فروغ جاویدان و نسبت به جنایاتی که گروه تروریستی منافقین انجام دادند از آنها برای ادای شهادت دعوت کنم، حامد صراف‎پور جهت ایراد شهادت در جایگاه حاضر شوند.

قاضی گفت: حسب لایحه‌ای که تقدیم دادگاه کردید، اینطور مطرح داشتید که برخی شهود بخاطر بعضی قواعد حفاظت از شهود، تصاویرشان نباید پخش شود. این شاهد نیز همین درخواست را داشتند؟

حجت‎الاسلام والمسلمین مداح: بله.

قاضی گفت: دوربین‌ها نسبت به عدم انتشار عکس شاهد کاملا مراقبت داشته باشند. به لحاظ رعایت قانون حفاظت از شهود هیچ تصویری از ایشان را منتشر نکنند.

حامد صراف‌پور به عنوان شاهد در جایگاه حاضر شد و پس از ادای سوگند، با اشاره به انگیزه حضور خود در دادگاه اظهار کرد: من هیچ آشنایی تخصصی با اصطلاحات حقوقی ندارم و فقط آمده‌ام آنچه را که خودم در سازمان مجاهدین دیده‌ام و اتفاقاتی که در آنجا رخ داده، همچنین دلایل جدایی خودم از سازمان را بیان کنم. فکر می‌کنم بخش مهمی از این مطالب به این موضوع مربوط می‌شود که سازمان چگونه افراد را جذب می‌کرد، چه اتفاقاتی در درون آن می‌افتاد و چگونه افرادی را که معترض بودند یا قصد جدایی داشتند سرکوب می‌کرد.

وی ادامه داد: سازمان مجاهدین فقط در بیرون از خود با عملیات‌های تروریستی و جنگ‌هایی که ایجاد می‌کرد شناخته نمی‌شود بلکه در درون خود نیز رفتار‌های بسیار خشنی داشت. مسعود رجوی نیرو‌هایی را که خواهان جدایی یا اعتراض بودند به‌شدت سرکوب می‌کرد از انواع شکنجه‌های روحی و جسمی گرفته تا زندان‌های مخفی. هدف از این اقدامات این بود که افراد را وادار کند در جنگ‌ها و اقداماتی که خودش می‌خواست شرکت کنند یعنی در جنایاتی که مدنظر رهبری سازمان بود.

این شاهد افزود: هر کسی که خواهان جدایی بود یا با عملیات‌ها و جنگ مسلحانه مخالفت می‌کرد به‌شدت سرکوب می‌شد. همین سرکوب‌ها باعث می‌شد بسیاری از افراد، چه کوچک و چه بزرگ، از اعتراض یا جدا شدن منصرف شوند. این موارد را خودم از نزدیک دیده‌ام ما عملاً مجبور بودیم در این فضا بمانیم.

صراف‌پور گفت: نکته بعدی این است که سازمان مجاهدین مثل یک حکومت یا یک دولت با اندیشه‌ها و جریان‌های مختلف نیست. سازمان یک پیکره بسته است تمام افراد پیرامون رهبری سازمان، یعنی رهبری مجاهدین نقش دارند و همه در انجام هر حرکت، چه پشتیبانی، چه ستاد تبلیغات و چه اقدامات دیگر تابع همان ساختار هستند.

وی ادامه داد: من به مدت ۲۵ سال از ۱۴ تا ۳۸ سالگی وارد سازمان شدم و تماما تحت آموزه‌های تشکیلاتی و ایدئولوژیک قرار گرفتم. یکی از نمونه‌های بارز این آموزه‌ها، کشاندن کودکان و نوجوانان به خشونت بود. خود من از دوران کلاس دوم راهنمایی با این فضا آشنا شدم.

حامد صراف‎پور، شاهد، بیان کرد: از سال ۱۳۵۸ که کلاس سوم بودم، متوجه شدم که بهترین دوستانم در کلاس قرآن نیز شرکت می‌کردیم، چراکه سازمان مجاهدین روی افراد مذهبی دست می‌گذاشت. به اتفاق برادران دانشجوی خودم وارد تشکیلات دانشجویی شدم. البته دانش‎آموز بودم این کار را کردم که به سازمان وصل شوم. در فعالیت‌های اجتماعی شرکت داشته باشم. اولین فعالیتم هم فروش نشریه بود تا اینکه گسترش یافت.

وی گفت: از اول دبیرستان به صورت سازمان یافته من را وارد تشکیلات و عضو تیم کردند و از آن لحظه به بعد در فعالیت‌های مختلف مانند دیوارنویسی، شعارنویسی، بخش و فروش نشریه و همچنین جمع‎آوری کمک مالی برای سازمان شرکت کردم.

حامد صراف‎پور، شاهد گفت: یکی از موضوعاتی که باید به آن توجه داشته باشیم اینکه سازمان چطور ما را با سازمان دچار تضاد ماهوی کرد. سازمان به ما اینگونه القا می‌کرد که آیت الله بهشتی با مامور سازمان سیا ارتباط مخفیانه داشته و قصد دارد ایران را دوباره به دامان آمریکا بیندازد. بدین ترتیب ما را جذب می‌کردند چرا که روحیه انقلابی و آمریکاستیز داشتیم. ابتدا مسئولان حزب جمهوری اسلامی که دبیر آن آیت ‎الله بهشتی بود و آیت الله خامنه‌ای نیز در آن عضو بود. ابتدا ما را با آنها دشمن کردند و در آن برهه ما را علیه امام خمینی (ره) نمی‌شوراندند، چراکه می‌دانستند به ایشان علاقه داشتیم.

وی گفت: من پس از دوران کودکی جذب تشکیلات شده بودم، اگر چه مختار بودم، اما فاقد آگاهی کافی، سازمان در آن زمان دارای محبوبیت اجتماعی و مبارزاتی با شاه بود و شعار مبارزه با امپریالیسم، استقرار آزادی و عدالت اجتماعی سر می‌داد، شعار‌هایی که دقیقا با اهداف انقلاب اسلامی همسویی و همخوانی داشت و در ظاهر ضد انقلاب محسوب نمی‌شدیم و افراد رده بالای تشکیلات اینطور تجلی می‌کردند که افرادی مومن و انقلابی و معتقد به راه امام حسین (ع) و مولای متقیان بودند.

این شاهد گفت: یک قلم شعار پیش به سوی جامعه توحیدی که بر پرچم میلیشیا نقش بسته بود و جامعه ایده‎آل امام زمانی را تداعی می‌کرد که بیشترین انگیزه و شوق مبارزاتی را می‌داد.

وی گفت: این میلیشیا از اول تاسیس شد، قرار بود در مبارزه با امپریالیسم باشد. یعنی درست همان زمانی که امام، فرمان تشکیل بسیج مستضعفین را داد، مسعود رجوی فرمان تشکیل میلیشیا را داد؛ به اسم اینکه می‌خواهد با امپریالیسم مبارزه کند. اما این میلیشیا را از سمت مبارزه با امپریالیسم به سمت مبارزه با جمهوری منحرف کرد.

حامد صراف‎پور، شاهد گفت: در آن زمان به ما می‌گفتند سازمان مجاهدین، اولی‎الامر شماست. به هر حال از نوروز ۱۳۶۰ ما را وارد فاز دیگری کردند. فازی که عملا درگیری میلیشیا بود؛ از یک سو و بسیج و حزب جمهوری را از سوی دیگر، شعله ‎ور می‌کردند. مسئول سازمان در آن زمان گفت، سپاه در استان‌های شمالی فشار روی سازمان را افزایش داده و چند نفر هم شهید شدند به همین خاطر ما هم باید کار‌هایی انجام دهیم تا از فشار روی شما کاسته شود و بخشی از تمرکز سپاه به سمت جنوب بیاید و باید آماده درگیری و شهادت هم باشیم.

حامد صرافپور در ادامه شهادت خود درباره نقش سازمان در اقدامات مسلحانه و تجربه شخصی‌اش، گفت: یک مجموعه کار‌ها را در مدارس آغاز کردیم. در ابتدا این مسیر از نوشتن شعار، فروش نشریه و فعالیت در کلاس‌های درس شروع شد و کم‌کم به خیابان‌ها کشیده شد. این اقدامات باعث ایجاد تنش‌های زیادی در مدارس و شهر طی چند روز شد به‌طوری که منجر به تعطیل شدن مدارس، آشوب‌های خیابانی، بسته شدن مغازه ها، زخمی شدن تعدادی از هموطنان شد. در آن زمان ۱۲ تا ۱۶ سال سن داشتیم و در این درگیری‌ها شرکت می‌کردیم.

وی ادامه داد: این تنش‌ها تا خرداد ادامه داشت و سپس از ۳۰ خرداد وارد فاز نظامی شدیم؛ یعنی سازمان بدون اینکه ملیشیا که ما بودیم، در جریان باشیم، فرمان تظاهرات مسلحانه صادر کرد. این بزرگ‌ترین تظاهرات تهران بود که بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ هزار نفر در آن شرکت داشتند. بسیاری از اعضای مجاهدین، بدون اینکه بدانند، وارد عملیات کشت‌وکشتار شدند و ناخواسته وارد جنگ مسلحانه شدیم و بسیاری کشته شدند.

این شاهد افزود: پس از آن جمعیت پراکنده شد، عده‌ای کشته شدند و برخی که اهل شهر‌های دیگر بودند، از تهران خارج شدند و ارتباط‌ها قطع شد. از همان مقطع به‌مدت حدود پنج سال، اتفاقاتی رخ داد که منجر شد به پاکستان منتقل شوم و قصد رفتن به آمریکا برای تحصیل را داشتم، اما در پاکستان اتفاقاتی رخ داد که مجدد به سازمان متصل شدم. در آن زمان یکی از اعضا سازمان مجاهدین در اداره پناهندگی به من گفت که برادرت در سال ۶۰ کشته شده است در حالی که او هیچ عضو هیچ گروه سیاسی نبود. همین موضوع، وجدان مرا به‌شدت درگیر کرد و باعث شد در چارچوب سازمان باقی ماندم و در تمام فعالیت‌های آن شرکت کنم.

صراف‌پور گفت: در تمام مجموعه عملیاتی آن زمان مخصوصا آفتاب، چلچراغ و فروغ جاویدان شرکت داشتم. عملیات آفتاب در منطقه فکه بود و محمد حیاتی، فرمانده قرارگاه حنیف بود و نفرات دیگر پرویز کریمیان فرمانده یکی از گردان‌ها بود و علی خدایی‌صفت نیز فرمانده گردان ما بود.

حامد صرافپور، شاهد عینی گفت: این اسامی فرماندهی عملیات آفتاب را برعهده داشتند که در این عملیات وارد عمق فکه شدیم، تعدادی شهید شدند و تعدادی را هم اسیر کریدم. در عملیات چلچراغ نیز فرماندهی تیپ ما به عهده فاطمه رمضانی بود. فرمانده تیپ کناری ما نیز دقیقا به یاد ندارم با چه کسی بود، اما مسعود رجوی و مریم رجوی فرمانده اصلی همه عملیات‌ها بودند و فرمان آتش صادر می‌کردند.

وی افزود: تیپ دیگری با فاطمه طهوری بود که ماموریت آن تسخیر مهران بود. مهران شهر مسکونی نبود و شهر جنگی بود ولی من در ارتفاعات جنوبی بودم و در درگیری با نیرو‌های نظامی زخمی شدم. فرمانده یگان ما یوسف پورنبی بود که کشته شد. کریم گرگان نیز از فرماندهان دیگر ما بود که به شدت زخمی شد.

این شاهد عینی ادامه داد: در عملیات فروغ جاودان من فرماندهی کاسکاول، بودم، اما هیچ آموزشی ندیده بودم. فرمانده تیپ ما (تیپ ۹۱۰) فاطمه رمضانی و فرمانده محور محمود عطایی و هدف ما فتح تهران بود. معاون تیپ ناهید صحرا؟ بود که در همان عملیات کشته شد. وحید اسدی تاغی نیز که هیچ آموزشی ندیده بود و از خارج آمده بود نیز دارای مسئولیت بود. او پس از انقلاب ایدئولوژیک از سازمان خارج شد و در خارج از کشور ساکن است.

وی بیان کرد: در تیپ ما، چون فاطمه رمضانی قبلا مسئول کار‌های سیاسی بود و در آمریکا ساکن بود، بسیاری از نیرو‌های خارجی و غیر ایرانی در تیپ ما مستقر شدند. هیچکدام از آنها آموزش ندیده بودند و با یک آموزش تیراندازی در عملیات‌ها به کار گرفته می‌شدند. تعداد زیادی از سرباز‌هایی که در عملیات‌های قبلی اسیر شده بودند نیز در عملیات آفتاب و چلچراغ به کار گرفته شدند. یک سرباز ایرانی داشتیم که به او گفته بودند که پس از عملیات آزاد می‌شوی، این شخص را هم بدون آموزش سوار تانک کرده بودند و راننده تانک بود.

حامد صرافپور گفت: محمد عطایی را دیدم که در آنجا فرماندهی محور را به عهده داشت. در سازمان مجاهدین گفته می‌شد مجاهد خلق بدون سلاح معنا ندارد و سلاح ناموس آنها است؛ بنابراین همه چیز بر مبنای مبارزه مسلحانه تعریف می‌شد.

وی گفت: از شرایط عضویت در سازمان مجاهدین، اعتقاد به مبارزه مسلحانه، پذیرش مرام‌نامه و اساسنامه ادعایی آنها و اعلام پایبندی آگاهانه به استراتژی ارتش آزادی‌بخش بود. تشکیلات‌پذیری، اطاعت مطلق سازمانی، تبعیت نظامی، ضدیت با هرگونه مخالفت، و حتی شهادت‌پذیری و حرفه‌ای‌گری جزو الزامات به شمار می‌رفت. به‌عبارت دیگر، فرد باید هرچه به او دستور می‌دادند، بی‌چون‌وچرا اجرا می‌کرد.

صرافپور گفت: در «تئوری انقلاب مریم» که سال ۱۳۷۱ توسط مسعود رجوی در جلسات قرارگاه باقرزاده مطرح شد، مرز سرخ تشکیلات برای مجاهدین مشخص گردید. او به صراحت اعلام کرده بود که مجاهد بدون شعائر دینی و نماز نداریم، مجاهد بیمار، بازنشسته و در حاشیه نداریم. همچنین رسماً می‌گفتند هیچ کس حتی بیمار نباید از نشست‌ها و دستور‌های تشکیلاتی کنار گذاشته شود. زمانی دچار دیسک کمر شدم؛ با وجود درد شدید، با تهدید و اجبار مرا به نشست‌ها می‌کشاندند. گزارشی هم از همسرم دارم که او نیز از آنجا فرار کرد. او نیز با وجود بیماری، به زور به نشست‌ها برده می‌شد. در آن نشست‌ها فشار سنگینی بر افراد وارد می‌شد تا برای جنگیدن علیه کشور و مردم خود آماده شوند یا به عملیات‌هایی مانند خمپاره‌زنی تن دهند.

وی گفت: هرکس کوچک‌ترین تخطی می‌کرد، یا قصد جدایی داشت، یا حتی اعتراض و فقط سؤالی می‌پرسید مثلاً اینکه چرا پس از آتش‌بس همچنان مبارزه مسلحانه ادامه دارد، با برخورد سخت مواجه می‌شد. از همین زمان تازه مرحله اصلی شروع شده است. از آن دوره به بعد، سرکوب‌ها شدید شد.

این شاهد گفت: زمستان ۷۴، بزرگ‌ترین سرکوب داخلی توسط مسعود رجوی آغاز شد. من همان سال ۷۴، به‌دلیل افزایش جذب نیرو در سازمان مجاهدین و بر اساس همان مسیری که خودم از طریق آن جذب شده بودم به این نتیجه رسیدم که سازمان کاملاً تغییر مسیر داده و کار‌هایی انجام می‌دهد که هیچ سنخیتی با اعتقادات اولیه ندارد.

وی افزود: در پاییز سال ۷۴ درخواست جدایی مکتوب به رقیه عباسی تحویل دادم و گفتم من دیگر نمی‎خواهم عضو سازمان باشم و می‎خواهم مثل یک هوادار باشم و او پاسخ داد پیگیری می‎کنم. دو ماه بعد مسعود رجوی یک نشست طولانی حدود ۱۰ روزه برگزار کرد که کل سازمان مجاهدین را به چهار قسمت تقسیم کرد. هر بار این نشست‌ها در سالن بهارستان بغداد، که معروف به نشست‌های شورای ملی مقاومت بود، برگزار می‌شد. تمام افرادی که مثل من درخواست داده بودند را در جمع چند صد نفره به شدت محاکمه و سرکوب کرد. برای اولین بار به‌صورت علنی فریاد زده شد که هیچ‌کس جرئت ندارد کوچک‌ترین حرفی علیه ارتش آزادی‌بخش بزند.

این شاهد ادامه داد: در همان مقطع، مسعود رجوی همه نیرو‌ها را به مدت ۴۰ روز محاکمه کرد و همه را وادار به تسلیم جمعی کرد. همان‌جا به‌طور رسمی اعلام کرد از این به بعد هر کسی درخواست جدایی دهد باید دو سال در مناسبات سازمان زندانی شود تا اطلاعاتش به‌اصطلاح بسوزد بعد به‌صورت غیرقانونی تحویل استخبارات عراق داده می‌شود و هشت سال در زندان‌های عراق نگه داشته خواهد شد و اگر بعد از آن زنده ماند، تحویل رژیم داده می‌شود و اعدامش می‌کنند.

وی تأکید کرد: این حرف‌ها رسماً جلوی چند صد نفر اعلام شد. بعد از آن هم گفت که خارج کشور نداریم، هیچ‌کس را به خارج نمی‌فرستیم، هر کس درخواست جدایی دهد را به مرز می‎بریم و همان‌جا رها می‌شود. بعد‌ها فهمیدیم که موضوع زندانی‌کردن و شکنجه‌کردن افراد کاملاً واقعی بوده و چندین نفر به همین شکل آسیب دیدند و کسانی که گفتند ما را به مرز ببرید را به زندان برده بودند.

این شاهد گفت: تمام این اقدامات برای این بود که نیرو‌ها جدا نشوند و ریزش نیرو اتفاق نیافتد، چون اگر ریزش انجام می‌شد، ارتش آزادی‌بخش دیگر قادر به انجام عملیات تروریستی نبود. این سرکوب داخلی دقیقاً برای جلوگیری از شکایت نیرو‌ها علیه تشکیلات و شخص مسعود رجوی، مریم رجوی و سایر مسئولان بود. این موضوعات از هم جدا نیست و همه جزئی از همین شکایت است.

وی در ادامه افزود: بعد از این جریان، سرکوب‌ها تا سال ۸۰ به‌صورت مداوم شدت پیدا کرد. حتی تا زمانی که اوایل دهه ۸۰ ساختار اصلی سازمان فروپاشید، این فشار‌ها ادامه داشت. شرایط به‌جایی رسید که بسیاری از افراد دست به خودکشی زدند. در سال ۷۹ موارد سکته و مرگ ناگهانی به‌شدت افزایش پیدا کرده بود.

وی گفت: نمونه‌هایی از موارد خودکشی و فشار‌های تشکیلاتی وجود داشت که من قبلاً به آنها اشاره کرده‌ام.

وی افزود: در سال ۱۳۸۰، من در یکی از نشست‌ها در مقابل حدود ۳۰۰ نفر صحبت کردم و اعتراض کردم که چرا افراد بیمار را نیز به‌زور به جلسات می‌کشانند. کسانی که انتقاد می‌کردند را کتک می‌زدند، در همان زمان، خود من هم یکی از همین موارد بودم. پزشک قرارگاه به من گفته بود باید دست‌کم دو هفته استراحت کنم، زیرا شرایط جسمی‌ام مناسب نبود. با این حال، مسئول مرکز که برنجی بود و معاون عملیاتی او رضا شیرمحمدی، دستور داده بودند که مرا از آسایشگاه بیرون بکشند و همان روز اول به نشست ببرند. در آن جلسات، با تهدید، فشار روانی شدید و اجبار برخورد می‌شد، به‌طوری که فرد امکان مخالفت نداشت. یکی دیگر از موارد بیگاری بود، این فشار‌ها و رفتارها، در نهایت من را به نقطه‌ای رساند که حدود هشت ماه بعد، ناچار شدم تصمیم بگیرم که از تشکیلات و مسئولین سازمان مجاهدین فاصله بگیرم و دیگر ادامه ندهم.

صراف‎پور، گفت: می‌گفتند باید کار کنید و اگر هم مُردید می‌گوییم که شهید شدید، می‌گفتند جنایت‌های عجیب و غریبی در این سازمان رخ می‌داد که اصلا هیچکس نمی‌تواند باور کند که چه اتفاقاتی رخ داده و چه جنایاتی صورت گرفته تا همین امروز که حتی آلبانی هستند. به هر حال با همه نشست‌ها تا سرنگونی صدام آنجا بودم تا آخرین لحظات هم هنوز فکر نمی‌کردم که این مسعود و مریم هستند که این بلا را سرمان می‌آورند و فکر می‌کردم که مثلا بعضی از مسئولین هستند که فشار می‌آورند و هنوز به آنها عشق داشتم.

این شاهد گفت: من زمانی که از اشرف فرار کردم بخاطر اینکه جایی برای ماندن نداشتیم یک مدت پیش آنها بودم و ماهیت آنها با مجاهدین فرق دارد و سرکوبی که در مجاهدین لمس کردم را در هیچ گروه دیگری مشاهده نکردم. گفته شد که ارتش آزادیبخش، ارتش صدام بوده است؛ زمانی در مقر ترابری برای اسکورت ماشین‌هایی که به پالایشگاه‌ها و سیلو‌ها می‌رفتند تا کالا‌هایی بیاورند، می‌رفتم.

وی گفت: مسئول بخش اسکورت، سیروس فتحی بود، یک بار ما را اینطور توجیه کرد که صدام با ما و دولت عراق نیز است و چند اصل استدلالی را مطرح کرد که یکی از آنها اصل استدلال و دیگری هم اصل ارتش است و اینطور گفت که صدام ما را جزو ارتش خود حساب می‌کند. به همین دلیل تمام چیزهایی که به ارتش خود می‌دهد، را به ما هم می‌دهد.

حامد صراف‎پور، شاهد، گفت: زمستان سال ۸۱ بود که ما را از قرارگاه‌های مختلف جمع کردند و نشستی را که بهمن عظیم، نامگذاری کرده بودند را برگزار کرده و گفتند حمله آمریکا قطعی شده و بهمن آینده حتما آمریکا حمله می‌کند. باید برای جنگ دوباره آماده باشید که اگر یکی از موشک‌های آمریکا عمدی و یا سهوی به یکی از قرارگاه مجاهدین اصابت کند به سمت ایران پیشروی کنیم و به هر طریقی باید خود را به تهران برسانیم.

وی گفت: مریم از من درخواست کرده که خودش با یکی از تانک‌ها به تهران برود و با خود نیرو‌ها باشد و بعد از ورود موفق ارتش آزادیبخش خودم نیز به تهران برسم. یکی از تانک‌ها را هم به اسم مریم نامگذاری کردند که به هرحال آمریکا حمله و صدام سقوط کرد.

حامد صرافپور گفت: پس از اینکه صدام سقوط کرد، آمریکایی‌ها قرارگاه اشرف را محاصره کردند. بعد خبری رسید که به شکل یک اطلاعیه در غذاخوری‌ها اعلام شد. در آن مسعود رجوی در بیانیه‌ای از دولت فرانسه خواست که حافظ جان مریم رجوی باشند و در آنجا متوجه شدیم که مریم را پیشاپیش به خارج فرستاده بودند و تمام نیرو‌ها را قرار بود بفرستند جلو تا کشته شوند. بعدها، مهدی سامع عضو شورای ملی مقاومت، اعتراف کرد که آنها مطمئن بودند ۹۰ درصد ارتش آزادی‌بخش در حمله آمریکا کشته می‌شوند و از قبل برای ۱۰ درصد که خودشان بودند پاسپورت گرفته بود تا برای فرار از عراق آماده شوند و تنها مریم از آن فاصله‌ای که ارتش آزادی‌بخش کنترل شد تا زمان آخرین حمله در سال ۹۲، خارج شد.

وی افزود: اگر نگاه کنیم، طی مرداد ۸۸، فروردین ۹۱ و تا شهریور ۹۲، درگیری‌های مختلفی رخ داد که مسعود رجوی مستقیماً ایجاد می‌کرد و بسیاری از افراد مجاهدین کشته شدند. حتی در یکی از این درگیری‌ها، ۴۰ نفر از اعضای سازمان جان خود را از دست دادند. در یکی از نشست‌ها اعلام کرد حتی اگر ۴۰۰ نفر کشته می‎شدند من خوشحال می‌شدم چرا که اسم مجاهدین مجدد در جهان مطرح می‌شود.

صرافپور ادامه داد: یک سال بعد از سقوط صدام، من و تعدادی از دوستان تصمیم گرفتیم از سازمان فرار کنیم. این اتفاق در ۱۲ یا ۱۳ تیرماه ۱۳۸۳ رخ داد و به سمت کمپ آمریکایی‌ها رفتیم و چند سال آنجا بودیم و مجاهدین به آن‌ها اعلام می‌کردند کسانی که فرار کردند مخالف دوستی ما با شما هستند قبل از آن، فشار‌ها و اذیت و آزار‌ها از سوی برخی فرماندهان سازمان شدید بود. یکی از فرماندهان آمریکایی به ما گفت مجاهدین به ما کمک می‌کنند و به ما اطلاعات می‌دهند به آن‌ها احتیاج داریم.

وی افزود: بعد از سقوط صدام و پایان جنگ، مسعود رجوی با آمریکایی‌ها تبانی و قرارداد اطلاعاتی و امنیتی امضا کرد. مسعود رجوی، اطلاعیه‌ای صادر و رسماً اعلام کرد که از این پس با آمریکایی‌ها قرار داد اطلاعاتی و امنیتی داریم، ما اطلاعات ایران را به آمریکایی‌ها می‌دهیم و آن‌ها نیز ما را تحت حفاظت قرار می‌دهند. این اقدامات کاملاً شبیه همان کاری بود که با صدام انجام می‌داد.

این شاهد بیان کرد: مسعود رجوی در یکی از نشست‌ها به نقل از صدام گفت که یک افسر عراقی به صدام گفته که از مجاهدین اطلاعاتی درباره ارتش ایران می‎خواستیم به ما نداده است و صدام گفته بود که این‌ها قابل اعتماد‌تر هستند، چون اطلاعات کشور خود را به ما نمی‎دهند. ما واقعاً تصور می‌کردیم که سازمان مستقل است و رجوی هیچ اطلاعاتی از اطلاعات نظامی ایران را به عراق نمی‌دهد. اما بعد از فرار وقتی من، فیلم‌ها و مدارکی از ملاقات‌ها، رد و بدل شدن پول و تحویل اطلاعات توسط عباس داوری به استخبارات عراق را دیدم که ابتدا باورکردنی نبود.

حامد صرافپور در ادامه گفت: رجوی به قدری روی ما اثر گذاشته بود که باور کردیم هرچه او می‌گوید درست است و در واقع، او را جایگزین امام زمان روی زمین می‌دانستیم و هیچ چیزی نسبت به او قابل تردید و انکار نبود. حالا بعضی‌ها دیرتر و بعضی‌ها زودتر فهمیدند که چه اتفاقی افتاده است. از همان لحظه‌ای که من را بردند گفتند تو نفوذی جمهوری اسلامی هستی چند وقت قبل از سقوط، در آخرین سرکوب به من گفتند که باید اعتراف کنی. همه گزارشات انتقادی من را گذاشت جلویم و گفت اینها را می‌خواستی تحویل رژیم بدهی و باید اینجا اعتراف کنی که مزدور رژیم بودی و نفوذی رژیم در درون مناسبات بودی.

وی گفت: مسعود رجوی در بهار ۱۳۶۶، در یک عملیات گردانی که هنوز عملی نشده بود، به ما گفت: «ببینید، اگر اسیر گرفتید، اسیر مثل خانواده است.» یادم هست یکی از بچه‌ها را در یک عملیات خلع سلاح کرده بودند، ولی بعد در عملیات فروغ جاویدان، همان فرد با چشم بسته و دست بسته برگشت. بعداً تازه فهمیدم که این حرف‌ها برای استفاده ابزاری مطرح می‌شد. همه اینها مجموعه‌ای از کار‌هایی بود که تک‌تک انجام می‌دادند. ببینید، این خاطرات جمال عظیمی از شکنجه‌هایی است که خودش تجربه کرده است. جمال عظیمی الان در انگلستان است و هنوز هم با جمهوری اسلامی مخالف است، ولی گزارشی نوشته بود درباره شکنجه‌هایی که در سال ۱۳۷۳ دیده بود. به او هم گفتند نفوذی هستی، هم کتکش می‌زدند و هم شاهد شکنجه‌های بسیار دیگری بود.

حامد صرافپور گفت: در سازمان مجاهدین هر شخص یک سلاح داشت که به نام خودش ثبت شده بود. من یک اسلحه کلاش داشتم که همه جا همراه خودم می‌بردم. من مدتی در بخش ستاد سیاسی و تحقیقات بودم البته در سال ۱۳۶۹ قبل از جنگ خلیج فارس چند ماهی در بخش حفاظت مقر مسعود رجوی بودم. هر کسی با سلاحش شناخته می‎شود یعنی در در رده‌های بالا، افراد حتی سلاح‌هایی مانند کلت داشتند که متعلق به او بود و همین که وارد عراق می‌شد، به آنها تعلق می‌گرفت و با خود می‌بردند.

وی در ادامه به فعالیت‌های سازمان در کشور‌های اروپایی اشاره کرد: در رابطه با کشور‌های اروپایی، به‌ویژه فرانسه، باید بگویم که من شخصاً در آنجا فعالیت داشته‌ام. در این مدت، ما بار‌ها با مسئولین امنیتی خود فرانسه و به انجمن‌های مختلف حقوق بشری مراجعه می‌کردیم و راجع به فعالیت‌های مجاهدین به آن‌ها هشدار می‎دادیم، و به آن‌ها می‎گفتیم شما برای ما در فرانسه و اروپا محدودیت می‎گذارید در عین حال، مریم رجوی که رهبر سازمان بود به راحتی همه کار انجام می‌دهد و از آن پشتیبانی می‎کنید ولی ما را تحت کنترل و محدودیت قرار می‌داد.

این شاهد افزود: دانیل میترال از حامیان اصلی مجاهدین بود و تا زمانی که زنده بود او را حمایت کرد حتی با همسر رجوی نیز ارتباط خوبی داشت و او را حمایت می‌کرد.

حامد صرافپور، شاهد، گفت: همسرم زهرا میرباقری است که ۴ بار اقدام به فرار از مقر سازمان مجاهدین کرد که سال چهارم موفق شد. او اولین کسی بود که لیست ۱۰۵ نفر از خانم‌هایی که در سازمان مجاهدین به دستور مریم رجوی به دست دکتر مقیسه، مقطوع‎النسل شدند را افشا کرد.

وی ادامه داد: همسرم نیز از جمله کسانی بوده که در سازمان شکنجه شده است. شکنجه‎گر عشرت (فائره) محمدکار بوده است. چند جمله از اظهارات همسرم درباره شکنجه‌هایی که شده را می‌خوانم: فائزه خانم آیا من را به یاد می‌آوری؟ من زهرا میرباقری هستم. با خط و خطوط مسعود رجوی، کسی که خود را ناموس وی می‌خواندیم، یادت می‌آید با من چه کار کردید؟

حامد صرافپور، شاهد گفت: خانم شما دختر بی‎گناه ۲۶ ساله به نام مرجان اکبری را به مرگ کشاندید. این کار توسط دستگاه شکنجه فرقه با مشورت جنابعالی و با نظارت مژگان پارسایی به عنوان جانشین مسعود رجوی در اشرف انجام گرفت. اگر این دختر بی‌گناه کشته شد و اکنون نیست که شهادت دهد باید به مسعود و مریم رجوی گفت، خانم اکبری به کدامین گناه کشته شد؟ اگر او هم اکنون حضور ندارد من در هر دادگاهی آماده شهادت هستم.

وی گفت: روزی از روز‌های ماه مبارک رمضان بعد از صرف افطار، فائزه به دستور مسعود رجوی جلسه‌ای ۱۵۰ نفره در مقر ستاد داخله که مسئول آن زهره قائمی بود، برگزار کرد. در آن زمان به دلیل سرکوب‌های متمادی در مقر‌های مختلف، عده‌ای در مقر‌های مختلف پادگان اشرف در بستر بیماری بودند که اطلاع داده شد که باید در جبهه؟ شرکت کنند ولی من از حضور خودداری کردم. فائزه محمدکار به ۶ نفر از زنان دستور داد، این افراد را به هر طریقی به جلسه بکشند. من خود را در گوشه‌ای از خوابگاه مخفی کرده بودم ولی زنان من را پیدا کردند.

صراف‎پور گفت: با زور لباس فرم ارتش را بر تنم کردند و من را بر زمین می‌کشیدند و من که از بی‎رحمی‎شان شوکه شده بودم، مقاومت می‌کردم. با اینکه پرده گوش چپم بر اثر رفتار‌های سرکوبگران پاره و به عفونت سختی دچار شده بود، اما آنها از فرستادنم نزد پزشک و تجویز دارو خودداری می‌کردند.

وی گفت: زهره قائمی از سوی فاطمه همدانی برایم پیغام فرستاد که تو باید بمیری و بدین وسیله حکم مرگ من را صادر کردند.

قاضی گفت: خانم‎تان که این مطالب را نوشته به دادگاه می‌آیند تا همین موارد را مطرح کنند؟

صراف‎پور گفت: همسرم در ایران نیست و فعلا به دلایلی حتی اینترنتی هم نمی‌تواند در جلسات دادگاه شرکت کند.

قاضی گفت: وکیل شکات باید بتوانند با وی صحبت کرده و اگر دادگاه صلاح بداند که در جلسات حضور داشته باشند، الزام دارد که در ایران حضور پیدا کنند. بین اعضای جدا شده تعدادی خانم هستند که خواهان شهادت هستند. خانم شما حاضر هستند شهادت دهند؟

صراف‎پور گفت: فعلا خیر، ولی شاید در آینده راضی شوند.

حجت ‎الاسلام والمسلمین مداح در جایگاه حاضر شد و گفت: چند سوال مطرح است سوال اول اینکه آیا اعضا نسبت به اینکه جنگ مسلحانه بوده، اقدام کرده‌اند یا نه و اینکه همه مسلح بودند یا خیر. سؤال دوم این است که با توجه به اینکه ایشان در اروپا بودند و شواهدی ارائه کردند، آیا کشور‌های اروپایی مثل فرانسه، انگلستان و آلمان از این گروه تروریستی، سازمان منافقین، حمایت داشته‌اند یا نه و اگر اطلاعاتی دارند، توضیح دهند.

در ادامه صراف‎پور در پاسخ گفت: وقتی می‌گویم یک پیکره هستند، منظورم این است که این سازمان یک ارگانیزم کامل است؛ برخلاف یک دولت یا حکومت که جناح‌ها و احزاب مختلف دارد، سازمان مجاهدین کاملاً مرکزگرا است و همه باید دستورات رهبر خود را اجرا کنند؛ بنابراین هر اتفاقی که می‌افتد، همان چیزی است که مسعود و مریم دستور داده‌اند و پیرامون دستگاه تصمیم‌گیرنده سازمان بوده است. اگر من کاری انجام دهم، آن کاری که رهبر گفته است، اجرا می‌شود و نمی‌توان خلاف دستور عمل کرد. به عبارت دیگر، اعضا مانند عضلات یک بدن عمل می‌کنند. از آنجایی که همه معتقدند و باور دارند، دستور رهبر عقیدتی خود یعنی مسعود و مریم و شورای رهبری را اجرا می‌کنند.

وی گفت: سازمان مجاهدین بر اساس اطلاعات و صلاحیت و ضرورت عمل می‌کند؛ یعنی هر اطلاعاتی باید هم دارای صلاحیت باشد و هم ضرورت داشته باشد تا اعضا مطلع شوند. در سازمان مجاهدین، همان‌طور که پیش‌تر گفته شد، سلاح جزئی از هویت مجاهد است. مجاهد نمی‌تواند سلاح خود را از خود جدا کند و خود را مجاهد بداند. داشتن سلاح و مجاهد بودن به هم مرتبط هستند و این جزئی از آموزه‌های مطلق سازمان است. به همین دلیل، وقتی خلع سلاح شدیم، تضاد و تناقض زیادی داشتیم. مسعود پیام داد که سلاح را برداشته تا نیرو‌ها را حفظ کند، اما این به‌عنوان توجیه گفته شد. در واقع او با این حرف تلاش می‌کرد، قانع کند که این کار را برای محافظت از نیرو‌ها انجام داده است، اما همین اقدامات موجب درگیری‌های بزرگ و جان‌باختن چندین نفر شد.

وی افزود: تمام این مدت، دولت‌های اروپایی به‌طور مشخص از سازمان حمایت می‌کردند. حتی در ترددها، با حفاظت آنها همراه بودند. همین الان هم شهردار منطقه محل استقرارشان در فرانسه از آنها حمایت می‌کند. در سطح پارلمان هم حضور دارند. در پارلمان آمریکا هم حامیان زیادی دارند، چون مجاهدین پول وارد انتخابات می‌کنند، کمک مالی می‌دهند و از نظر سیاسی و تبلیغاتی هم حمایت می‌کنند.

صرافپور گفت: بخش زیادی از اسامی موجود در این لیست عضو دفتر سیاسی بودند ولی از روزی که مریم با مسعود ازدواج کرد دستگاه سازمان به‌طور کامل متحول شد. اعلام شد که انقلاب ایدئولوژیک رخ داده است به این معنا که مریم به‌عنوان یک زن به‌اصطلاح رهاشده، همسر خود را طلاق داده و به رهایی دست یافته و مسعود را نه به‌عنوان رهبر سیاسی، بلکه به‌عنوان رهبر عقیدتی پذیرفته است.

وی افزود: این ازدواج باعث شد انقلابی درون سازمان رقم بخورد که از آن به بعد، مسعود و مریم رجوی به‌عنوان رهبران عقیدتی معرفی شدند. ساختار‌های قبلی عملاً منحل شد و هیئت‌هایی اجرایی شکل گرفت که افراد در آن پذیرفته بودند مسعود، رهبر اول عقیدتی است. از آن پس، تصمیم‌گیری اصلی با مسعود و مریم بود.

این شاهد ادامه داد: در اطراف آنها هیئت اجرایی و دفتر سیاسی وجود داشت که نقش مشورتی داشتند. این افراد پیشنهاد می‌دادند، نظرات را منتقل می‌کردند و کار‌های اجرایی را انجام می‌دادند، اما حکم، دستور و تصمیم‌گیری نهایی با مسعود و مریم بود. جمع‌بندی نهایی هم در نهایت با تأیید آنها انجام می‌شد و بعد وارد مرحله اجرا می‌شد. هیئت اجرایی خط و خطوط را منتقل می‌کردند و در نهایت مسعود تایید می‌کرد و همگی با هم کار می‌کردند؛ نظر نهایی با مسعود و مریم بود و مابقی فقط پیشنهادات و نظرات را منتقل می‌کردند.

صرافپور بیان کرد: در ساختار سازمان، تصمیم‌سازی ممکن بود توسط مجموعه‌ای از افراد انجام شود مجموعه‌ای از افراد قدیمی سازمان مجاهدین که از سال‌های اولیه عضو بودند و بعد‌ها در قالب شورای رهبری فعالیت می‌کردند. این افراد اگرچه هیئت اجرایی محسوب می‌شدند، اما صرفاً پیشنهادات و نظرات خود را مطرح می‌کردند و این پیشنهادات به رهبران منتقل می‌شد.

وی تأکید کرد: اگرچه تصمیم‌سازی متعلق به جمع بود، اما تصمیم‌گیری نهایی به‌عهده شخص مسعود و مریم بود. هیچ تصمیمی بدون تأیید مسئول اول عملیاتی نمی‌شد. افراد رده دوم و سوم اساساً دسترسی به تصمیم‌گیری نهایی نداشتند.

تنهایی، وکیل متهمان پرونده خطاب به شاهد سوال کرد آیا افراد رده پایین‌تر می‌توانستند به‌صورت مستقل تصمیم بگیرند که اقدام تروریستی انجام دهند؟ آیا اختیار انجام عملیات‌های کوچک یا بزرگ، مثل عملیات چلچراغ و مرصاد، را داشتند؟ یا چنین تصمیماتی صرفاً در سطح رهبری گرفته می‌شد و به بدنه ابلاغ می‌شد؟

تنهایی، وکیل متهمین گفت: به نظر می‌آید جوّ به گونه‌ای است که افراد، به جای اینکه سازمان و متن و رهبری آن را خطاب قرار بدهند، موضوع را به‌گونه‌ای دیگر مطرح می‌کنند. ما از جرم دفاع نمی‌کنیم و از قانون دفاع می‌کنیم.

وکیل متهمین از صراف‎پور پرسید که آیا پیش از جدایی، در ایران یا در کشور دیگری به خاطر عضویت در سازمان تحت پیگرد قضایی بوده است یا خیر؟

وی گفت: خیر من خودم از سازمان فرار کردم، من از این موضوع اطلاع پیدا کردم. اعلام شد که از طرف رهبری جمهوری اسلامی، برای تمام کسانی که عضو سازمان بودند، اما جدا شدند البته تعداد مشخصی که نقش کلیدی نداشتند، موضوع عفو در نظر گرفته شده است. این زمانی بود که خیلی از افراد دیگر هم مثل من فرار کرده بودند. در مورد افرادی که شاکی خصوصی نداشته‌اند جمهوری اسلامی به آنها عفو داده است.

وی در پاسخ به سوال وکیل متهمین، گفت: من از سال ۱۳۶۹ و با شروع انقلاب ایدئولوژیک مریم در سازمان بودم در سال ۱۳۸۳، فرار کردم. عضو سازمان بودم. در برخی از عملیات‌هایی که اشاره کردم مثلا فروغ جاویدان فرمانده تانک بودم، بعد از آن هم در مواقعی در ستاد تبلیغات، ستاد سیاسی، و در بخش‌هایی کار‌های اجرایی انجام می‌دادم. مثلاً در ستاد تبلیغات در حوزه فیلم‌برداری، تنظیم و کار‌های مرتبط فعالیت می‌کردم.

این شاهد افزود: مدتی در ایستگاه بودم و خودروهایی که به بغداد تردد داشتند را چک می‌کردم. یک مدت هم در بخش مخابرات بودم و کار بی‎سیم و ارتباطات را انجام می‌دادم؛ یا اپراتور بودم و با بی‎سیم صحبت می‌کردم و مدتی هم در در بخش شناسایی بودم و شناسایی کلاسیک انجام می‌دادم. بعد از زمانی که دیگر عملیات کلاسیک وجود نداشت یعنی زمانی که عملیات‌ها در داخل تروریستی شده بود به عنوان یگان آماده بودیم که قرار بود در عملیات سرنگونی حضور داشته باشیم، فعالیت می‌کردیم.

وی ادامه داد: پس از آن هم افسر موتوری، اداری یا مسئول انبار تسلیحات بودم و کار‌های مختلف پشتیبانی انجام می‌دادم. آخرین بار که آمریکا حمله کرد فرمانده فرمانده بی‌ام پی ۱ (خودروی زرهی حمل نفرات) بودم.

تنهایی، وکیل متهمان پرونده از او سوال کرد: آیا برای سازمان خارج از اشرف هم فعالیت داشتید؟

این شاهد پاسخ داد: خیر.

وکیل متهمان در ادامه پرسید: آیا شما از ساختار و سلسله مراتب سازمان آگاهی داشتید؟

وی جواب داد: سازمان منافقین بسیار مخوفی بود و اطلاعات زیادی از آن خارج نمی‌شد. دائما سازماندهی آنها تغییر می‌کرد تا اگر کسی از آن خارج نشد نتواند اطلاعات دقیقی را از سازمان خارج کند بنابراین ما زیاد در جریان این سلسله مراتب نبودیم.

تنهایی پرسید: تصمیماتی که در سازمان گرفته می‌شد توسط چه کسانی انجام می‌شد و چه کسانی در این تصمیمات دخیل بودند؟

وی پاسخ داد: سازمان مجاهدین تا قبل از سی خرداد ۱۳۶۴ مثل بقیه سازمان‎ها و احزاب سلسله مراتب، مقام مسئول و دفتر سیاسی داشت.

صراف‎پور گفت: مسعود رجوی فرماندهی‌های مختلفی را تشکیل داده بود. یک حیطه اختیارات برای تصمیم گیری به فرمانده هر کدام از این قرارگاه‌ها داده بود.

قاضی گفت: کسی که تصمیم می‌گیرد باید قدرت اجرا هم داشته باشد، و با توجه به اینکه این افراد از حلقه‌های مختلف بودند. به طور مثال این تصمیماتی که می‌گرفتند برای عملیاتی مانند چلچراغ بود؟

صراف‎پور گفت: مسعود و مریم رجوی برای عملیات‌های چلچراغ و فروغ و افتاب تصمیمات را اتخاذ کردند ولی تا قبل از آن هر کسی منطقه‌ای داشت و فرمانده آن قرارگاه تصمیم می‌گرفت چه کار‌هایی بر اساس شناسایی‌های صورت گرفته انجام شود. از سال ۷۶ به بعد مهوش سپهری همه چیز را کنترل می‌کرد و نظر نهایی را می‌داد. رهبر سازمان خط می‌داد که به طور مثال هم اکنون وقت انجام عملیات است و بعد اقدامات توسط دیگر اعضا اجرا می‌شد.

وی گفت: مریم را سال ۷۵ از فرانسه آوردند که یک سلسله عملیات به نام راهگشایی سحر را به دست بگیرد و از شماره ۱ تا ۴ آن عملیات برگزار شد. مراحل دیگرش برگزار نشد. او سازماندهی جدیدی انجام داد و برای هر کاری مسئولی را تعیین کرد تا در منطقه خود عملیات را انجام دهد.

قاضی گفت: یک جمعیتی در این تصمیم ‎سازی‌ها شرکت داشتند. بطور مثال شاید ۵۰ نفر در اتخاذ یک تصمیم نقش داشتند. ۵۰ نفر تلاش کردند که یک اتفاقی بیفتد.

قاضی دهقانی همچنین گفت: اصلا طوری بوده که این ۱۰۴ نفر بخواهند با ایده‌ها و تصمیمات مخالفت کنند؟ یا اصلا خودشان در ساخت و اجرای این تصمیمات دخیل بودند.

این شاهد بیان کرد: مسعود رجوی در مقطعی به خاطر وجود برخی مشکلات از سازمان جدا شد. اعضای کادر مرکزی سازمان آخرین نفراتی بودند که در سازمان بودند و کاملا با مسعود موافق بودند. تقریبا هر سال یکبار ریاست‌ها و سلسله مراتب سازمان تغییر می‌کرد تا اطلاعاتی از آن به خارج درز نکند.

وی افزود: پس از جنگ‌های مسلحانه شهری که تحت عنوان تغییر استراتژی شروع شد، مخالفان مسعود رجوی که حتی نفر شماره دوم یا سوم سازمان بودند کنار گذاشته و محاکمه می‌شدند. شاهد بودم که افرادی که قبلا فرمانده محور، فرمانده ستاد یا اعضای مهم سازمان بودند کنار رفتند و نهایتا افرادی باقی ماندند که خیلی خالص بودند و مسعود را قبول داشتند. در یک نمونه کریم گرگان که معاون گردان بود به یکباره از سمت خود عزل شد و کار‌های پشتیبانی انجام داد. این شخص چندین بار از مواضع عذرخواهی کرد و ۳ سال طول کشید تا به منصب قبلی بازگردد.

وی گفت: من در عملیات آفتاب در تیم پشتیبانی بودم. به عنوان مثال ۲ دسته به جلو می‌رفتند و اگر نیاز بود ما برای حمایت و پشتیبانی از آنها جلو می‌رفتیم.

دختر شهیدخواستار قصاص اعضای سازمان مجاهدین شد و تأکید کرد که این مطالبه، خواست همه اعضای خانواده است.

وی در اظهارات خود گفت: پدرم در جریان حمله به آمبولانس و در حالی که مشغول نجات مجروحان بود، هدف قرار گرفت، دچار آتش‌سوزی شد و به درجه رفیع شهادت نائل آمد. تصاویر مربوط به لحظات شهادت پدرم را مشاهده کرده‌ام و خانواده ما مصمم است تا از مسیر قانونی، به حق خود برسد.

در ادامه این جلسه، قاضی پرونده با تأکید بر رعایت موازین قانونی اعلام کرد: دادگاه، درخواست‌ها و مطالبات خانواده شهدا را به‌طور کامل منعکس و در روند رسیدگی مورد توجه قرار خواهد داد.

سپس همسر شهید محمدعلی براقی از طریق ارتباط الکترونیک و به صورت برخط در دادگاه حاضر شد و گفت: همسرم مکانیک بود و در زمان جنگ به رزمندگان کمک می‌کرد. ایشان در در تاریخ ۱۰ مرداد ۶۷ به شهادت رسیدند در حالی که در تاریخ ۵ مرداد بنده زایمان کرده بودم و فرزندم دومم تنها ۵ روز داشت. از شما می‌خواهم انتقام خون همسرم و مظلومیت من و فرزندانم را از منافقین بگیرید.

وی افزود: همسر من با اینکه می‌دانست وضعیت جبهه بسیار خطرناک است اماعاشق زندگی بود و دختر بزرگم را بسیار دوشت داشت. چه کسی پاسخگوی تالمات روحی ماست؟ دختر ۳ ساله من پس از شهادت پدرش مدام خودش را در زیرزمین پنهان می‌‎کرد. من ۵۸ سال سن دارم و خودم و فرزندانم بر اساس فشار و رنج روحی ناشی از شهادت همسرم به بیماری‌های روحی دچار شدیم. از دادگاه تقاضای قصاص برای عاملان و بانیان شهادت همسرم را دارم.

قاضی گفت: همسرتان در آن زمان چند سال داشتند؟، و به چه صورتی شهید شدند؟

وی گفت: ۲۸ ساله شان بود. یک عده گفتند در کارخانه قند بوده و عده‌ای گفتند در بیمارستان اسلام آباد بوده و بعد مجروح شده که گویا آنها را آتش می‌زنند که خواهرم اجازه نداد برای آخرین بار چهره همسرم را ببینم، بدون غسل و کفن و با همان لباسی که به تن داشتند، در غسالخانه قابل شناسایی نبود.

شاهد دیگری در تماسی اینترنتی گفت: بنده فرزند شهید جهانگرد امیری هستم، ایشان فرمانده لشگر ۸۱ زرهی کرمانشاه بودند و در عملیات مرصاد همراه تعدادی از سربازان دستگیر و چند ماه بعد بر اثر شکنجه در عراق به شهادت می‌رسند. زمان شهادت پدرم، من سه سال داشتم و برادر کوچکتری دارم که ۱۱ ماهه بود.

قاضی گفت: مادر و برادرتان در قید حیات هستند؟ شکایتی ندارند؟

این فرزند شهید گفت: بله. من به نمایندگی از مادر و برادرم شکایت می‌کنم.

قاضی گفت: می‌دانید پدرتان به چه نحوی به شهادت رسیدند؟

وی گفت: بله، چراکه عده‌ای از سربازان ایشان بعد از تحمل اسارت به کشور بازگشتند و نکاتی را مطرح کردند و گزارشی هم از سوی صلیب سرخ در آن زمان به ما داده شده که کلیه‌های ایشان بر اثر شکنجه از کار می‌افتد و به دلیل عدم در دسترس بودن امکانات پزشکی و پزشک به شهادت رسیده و همان جا دفن می‌شوند و در سال ۸۱ تعدادی جسد به ایران تحویل دادند که یکی از آنها پیکر پدر شهیدم بود. یکی از دوستان پدرم می‌گفت، حتی ایشان لحظات اخر آب هم طلب کرده بوده که به او ندادند.

قاضی گفت: شما مطالبه قصاص، خسارات و دیه دارید؟

وی گفت: بله قطعا. می‌خواهیم حقوق قانونی مان ادا شود.

قاضی گفت: شما علیه چه کسانی شکایت دارید؟

وی گفت: از منافقین شکایت دارم.

برادر شهید یحیی امیری گفت: شهید در هنگام شهادت ۲۰ سال داشتند. مطالبه قصاص و دریافت خسارت داریم. به عنوان سرباز در روز حادثه حضور داشته و راننده آمبولانس بود.

برادر شهید امیری گفت: شهید در عملیات مرصاد در سن ۱۵ سالگی به شهادت رسید، همه اعضای خانواده شکایت، مطالبه خسارت و احقاق حق داریم.

پدر شهید شعیری در دادگاه گفت: از نوع شهادت فرزندم به نحو کامل اطلاع دارم. از شما می‌خواهیم حق شهدا و خانواده‌های آنها از این جنایتکاران بگیرید. این جنایتکاران باید قصاص شوند.

حمید جوکار، عضو جداشده سازمان مجاهدین خلق، با حضور در دادگاه به‌عنوان شاهد، پس از ادای سوگند به معرفی خود پرداخت و گفت:سرباز وظیفه لشکر ۶۴ ارومیه در سال ۱۳۶۶ به دست منافقین به اسارت درآمدم. آن زمان ۱۸ ساله و حدود ۲۰ ماه خدمت داشتم. با تعدادی از همرزمان به اسارت ارتش منافقین در آمدم پس از اسارت، به‌مدت چند سال در قالب آنچه ارتش آزادی‌بخش نامیده می‌شد، نگه داشته شدم و به اجبار در سازمان حضور داشتم. بخشی از مشاهدات خودم را برای دادگاه بیان می‌کنم.

وی در ادامه به وقایع میدانی اشاره کرد و گفت:در صحنه‌هایی که خودم شاهد بودم، قوانین سخت و خشنی حاکم بود. هر کسی که دستش را بالا می‌برد یا مقاومت می‌کرد مجبور می‌شد دستور‌ها را اجرا کند. حتی در مواردی گفته می‌شد آمبولانس نباید مجروح را جابه‌جا کند. ما فارسی‌زبان بودیم و در زمان اسارت وقتی آن‌ها به فارسی صحبت می‌کردن من تعجب کردم و غافلگیر شدم وقتی از آن‌ها پرسیدم شما چه کسی هستید گفتند ارتش آزادی بخش هستیم، اما دستور می‌دادند از پشت سر ببندند و بزنند. فردی به‌شدت مقاومت می‌کرد و می‌گفت این آخرین شب سربازی من است ولی فرمانده مجاهدین دستور داد اگر اجازه نداد دستش را از پشت ببندید او را بزنید و زمانی که خیلی مقاومت کرد یکی از منافقین یک گلوله به شکمش زد

این شاهد افزود:بعد دستور دادند مجروح را رها نکنید. به‌صراحت گفته شد هیچ مجروحی نباید منتقل شود و باید کشته شود. این صحنه‌ها را با چشم خودم دیدم. یکی از همسنگری‌های من که ترکش به چشمش اصابت کرده بود و می‌خواستن او را هم بکشند ولی من التماس کردم خودم او را حمل میکنم و تا عراق می‌آورم که موافقت کردند و او را نکشتند.

جوکار با اشاره به جنایات صورت‌گرفته ادامه داد:در آن فضا، آتش و درگیری حاکم بود. خانواده‌هایی بودند که آسیب دیدند و من شاهد بودم که چگونه افراد را منتقل می‌کردند. اینها بخشی از جنایت‌هایی است که در صحنه جنگ با چشم خودم مشاهده کردم. این اقدامات توسط مجموعه‌ای انجام می‌شد که خود را ارتش آزادی‌بخش می‌نامید، اما در عمل در جنگ، در کنار صدام قرار گرفت و نقش‌آفرینی کرد.

حمید جوکار عضو جداشده به عنوان شاهد گفت: ایرانیان به میدان آمده بودند تا از خاک خود دفاع کنند. خیلی از ما را به اسارت گرفتند و مدتی ما را به سلیمانیه بردند و بعد ما را به زندانی منتقل کردند که صدام آن را تخلیه کرده بود و منافقین، اسیران خود را به آنجا می‌بردند. ما حدود هفت ماه در آنجا اسیر بودیم. بعد می‌خواستند ما را سمت بغداد ببرند که نزدیک به آتش‌بس بین ایران و عراق و عملیات مرصاد برگزار شد.

وی گفت: یک بار با یکی از منافقین که اسم مستعار عابد داشت، صحبت کرده و به او گفتم مگر شما نباید اسامی ما را به صلیب سرخ بدهید، گفت ما ارتش و دولت نیستیم که شما را ثبت نام کنیم، ما ارتشی مخالف جمهوری اسلامی هستیم. نمی‌توانیم خود را درگیر با صلیب سرخ کنیم. باید به خانواده اسرا و جامعه بین المللی اسامی اسرا اعلام شود، اما این کار را نمی‌کردند. ۷ ماه در اردوگاه بودیم و بعد از آن جلسات زیادی برای ما گذاشتند که چیزی به نام آزادی نداریم و باید به ما بپیوندید و با ما همکاری کنید و وقتی در یک عملیات با ما همکاری کنید بعد آزاد می‌شوید.

حمید جوکار عضو جداشده به عنوان شاهد گفت: تعدادی از همین طریق فریب خوردند. من نیز به این دید که با آنها به عملیات رفته و فرار کنم، با آنها همراه شدم. روز دوم جنگ بود که ما را وارد اسلام آباد و نزدیک گردنه حسن آباد کردند و به من گفتند حال که رانندگی بلد هستی، باید برگردی و با خود نیرو به میدان بیاوری.

وی گفت: روز دوم تعدادی نیرو برایشان آوردم، اما روز سوم از آنجا که دستور عقب نشینی داشتند، گفتند لازم نیست با خود نیرو بیاورید. روز سوم که برگشتیم به آنها گفتیم حالا که در یک عملیات با شما حضور یافتیم، ما را آزاد کنید. به ما اینطور پاسخ دادند که، شما دیگر تن تان به تن ما خورده و جزئی از مجاهدین شدید دیگر نمی‌توانید برگردید و به محض اینکه به ایران برسید، اعدام می‌شوید. ما هم ترسیدیم و مجبور شدیم بمانیم. من ۱۶ سال با این اشتباه ماندگار شدم. یک آذر ۶۶ تا سال ۸۳ و با ۶ ماهی که در زندان آمریکایی بودم ۱۷ سال در مقر شان حضور داشتم.

حمید جوکار عضو جداشده و شاهد گفت: در آنجا قانون بشری وجود نداشت و به اجبار در جنگ بودیم. سال‌ها با ترس سپری شد، چندین بار خواستیم تا جدا شویم گفته شد باید دو سال باید تشکیلات بمانید تا اطلاعات به‌طور کامل پاک شود ۱۵ سال از خانواده‌ام بی‌خبر بودم که در نهایت فرار کردم.

جوکار عنوان کرد: بعد از سالها پی بردیم که این اشتباه بوده و ما را فریب می‌دادند. منافقین اجازه هیچ ارتباطی با بیرون را به اعضا نمی‌دادند. در رابطه با عملیات مرصاد ابتدا گفتند که شهر اسلام‌آباد فتح شده است. به ماگفته بودند در مقابل مردم اصلا ملاحظه نکنید، تردیدی به خود راه ندهید و به هیچکس رحم نکنید. از بالا دستور آمده بود که نوک پیکان به سمت تهران است و شما فقط باید راه را بشکافید.

وی افزود: من صحنه‌هایی را دیدم که منافقین بسیار بی‌رحمانه با مردم رفتار کردند. مثل آتش زدن بیمارستان. از مقامات بالای سازمان دستور آمده بود که راه رسیدن به تهران هموار شود و بهای آن هرچه که باشد و هر تعدادی که کشته شوند مهم نیست. در ادبیات آنها اسیر معنایی نداشت و اگر کسی را می‌گرفتند، می‌کشتند. به خیلی از مجروحان هم تیر خلاص می‌زدند.

این شاهد عینی گفت: پس از آن هم عملیاتی به نام عملیات مروارید داشتند. آقای صرافیان در دادگاه توضیح داد که صدام گفته بود منافقین بخشی از ارتش ما هستند. گویا رجوی با صدام به این توافق رسیده بود که بعد از جنگ خلیج فارس، ارتش بعث در جنوب عراق و مجاهدین در شمال عراق مستقر شوند. بنابراین مجاهدین کلا عملیات‌های خود را روی کردهای عراق انجام دادند. خودم آنجا دیدم که چه جنایت‌هایی را روی کردهای عراق انجام دادند چون یک تسویه حسابی هم با طالبانی داشتند این جنایت‌ها خیلی فجیع بود.

در ادامه دادگاه مهدی خاقانی اصفهانی، دکترای حقوق جزا و جرم شناسی، عضو هیئت علمی پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی برای ارائه مطالبی پیرامون ابعاد حقوقی حمله به بیمارستان اسلام‌آباد غرب اظهار داشت: این موضوع در حوزه حقوق بین‌الملل بشردوستانه و به‌صورت خاص در چارچوب کنوانسیون‌های سال ۱۹۴۹ بررسی می‌شود که برای دولت‌ها، موضوعات و تابعان حقوق بین‌الملل تکالیفی را مقرر کرده است.

وی گفت: یکی از گروه‌های خاص و مورد حمایت ویژه حقوق بشردوستانه در زمان مخاصمات مسلحانه، بیماران و مجروحان هستند که به دلیل آثار ناشی از مخاصمات، دچار آسیب‌های ماندگار و شدید می‌شوند؛ همان‌طور که در کرمانشاه نیز شاهد آن بوده‌ایم و همین‌طور در جلسات کارشناسی، این موضوع مورد توجه و تأیید نظر همگان قرار گرفته است. به همین دلیل مقررات متعددی در خصوص حمایت از کادر درمانی، اماکن بیمارستانی، امدادگران، اشیای پزشکی و سایر تجهیزات درمانی و به‌ویژه بیماران و مجروحان در قالب آموزه‌های نظام‌مند حقوق بشردوستانه مقرر شده است.

وی گفت: کنوانسیون اول ژنو تصریح می‌کند که بیماران، مجروحان و کشتی شکستگان بایستی در هر شرایطی مورد حمایت و احترام قرار بگیرند نباید کشته و مجروح شوند و نباید آنها را مجبور کنند یا با آنان رفتار‌های غیرانسانی و تحقیرآمیز داشته باشند، بلکه باید با آنان محترمانه برخورد شود. حقوق بشردوستانه، پزشکان نظامی و نیرو‌های امدادی را نیز تحت حمایت‌های خاص قرار داده و علاوه بر حقوق بین‌الملل قراردادی، حقوق بین‌الملل عرفی نیز در این زمینه تأکید و حمایت کرده و همه منابع بر آن صحه گذاشته‌اند.

وی افزود: در ماجرای حمله منافقین به بیمارستان اسلام‌آباد غرب، کارکنان پزشکی در چند رسته و دسته‌بندی قابل شناسایی هستند: نخست کارکنان پزشکی هر یک از طرف‌های درگیر که در واقع کادر پزشکی مربوط به جمهوری اسلامی ایران بوده‌اند، اعم از نظامی و غیرنظامی و نیرو‌های پشتیبانی خدمات درمانی؛ و دوم کارکنان پزشکی که به‌صورت کلی در اسناد بین‌المللی در ارتباط با صلیب سرخ، هلال احمر و سایر جمعیت‌های کمک‌رسان داوطلبانه معرفی شده‌اند، که در ماجرای بیمارستان اسلام‌آباد مجموعه‌های مردمی کمک‌گر و یاری‌گر بیمارستان را شامل می‌شدند. مطابق ماده ۱۵ پروتکل دوم، نباید فعالیت پزشکی و ادامه ارائه خدمات درمانی را ممنوع کرد و هرگونه اعمال خشونت‌بار علیه پزشکان، اعم از قتل، انتقال اجباری پزشک یا مداخله در انجام وظایف درمانی آنان، مصداق جنایت بوده و مستند قانونی آن در مقررات بین‌المللی مزبور تصریح شده است؛ بنابراین جنایات ارتکابی منافقین در حمله به بیمارستان اسلام‌آباد غرب از منظر اسناد بین‌المللی قابل بررسی و تطبیق بوده و در چارچوب قواعد حقوق بشردوستانه بین‌المللی ارزیابی می‌شود.

وی افزود: با استناد به مواد ۶۱، ۶۲ و ۶۳ قانون مجازات اسلامی مشتمل بر جرایم و مجازات‌های حدود، قصاص و دیات، حمله مستقیم به بیمارستان‌ها و مراکز درمانی از این جهت که تمام این واحد‌های درمانی شامل بیمارستان ها، مراکز انتقال و تزریق خون، انبار‌های دارویی و تأسیسات وابسته، اعم از ثابت یا متحرک و دائمی یا موقت، تحت حمایت ویژه حقوق بشردوستانه به لحاظ اسناد مورد حمایت الزام آور قرار دارند.

خاقانی اصفهانی ادامه داد: مطابق ماده ۸ پروتکل الحاقی اول به کنوانسیون‌های چهارگانه ژنو و همچنین مواد ۱۹،۲۱ و ۲۳ کنوانسیون اول ژنو و مواد ۱۲ و ۱۳ پروتکل الحاقی اول مصوب ۱۹۷۷، احترام و حمایت از اماکن درمانی یک اصل بنیادین است. حتی در صورتی که یک بیمارستان نظامی تلقی شود یا در نزدیکی اهداف نظامی قرار داشته باشد همچنان از حمایت کامل برخوردار است.

وی گفت: در این چارچوب، اقدامات منتسب به متهمان وابسته به سازمان منافقین، از جمله حمله عمدی به بیمارستان امام خمینی (ره) در اسلام‌آباد غرب و تسهیلات درمانی وابسته، به‌عنوان نقض آشکار این قواعد مطرح شد. شواهد موجود در پرونده نشان می‌دهد که این اقدامات منجر به اخلال جدی در فعالیت‌های درمانی و امدادی شده است.

وی افزود: بر اساس حقوق بشردوستانه بین‌المللی، نه‌تنها بیماران، پزشکان، پرستاران، امدادگران و سایر کادر درمانی از حمایت ویژه برخوردارند، بلکه نفس عملیات امدادی و تکلیف آن‌ها به ارائه خدمات پزشکی نیز مورد حمایت صریح کنوانسیون‌های ژنو است. به همین دلیل، هرگونه اخلال عمدی در فعالیت‌های امدادی، از جمله جلوگیری از دسترسی به خدمات درمانی، مانع‌تراشی در روند درمان، تهدید، خشونت و ایجاد آتش‌سوزی در مراکز درمانی، رفتار مجرمانه تلقی می‌شود.

این کارشناس ادامه داد: آنچه در رفتار منتسب به منافقین و بر اساس ادله اثباتی این پرونده مشاهده می‌شود، مصادیق روشنی از تجاوز، خرابکاری و مانع‌تراشی در بیمارستان امام خمینی (ره) اسلام‌آباد غرب است از جمله بهره‌گیری از تجهیزات درمانی برای اهداف نظامی، ایجاد اختلال در ارائه خدمات بهداشتی و جمع‌آوری افراد در محوطه بیمارستان که همگی نشان‌دهنده تحقق رکن مادی جرم و نقض جدی قواعد حقوق بشردوستانه بین‌المللی است.

وی گفت: حقوق بشردوستانه اسلامی را بعد‌ها هزاران سال بعد به طور مضیق‌تر در اسناد شاهد هستیم. در محور چهارم، ایجاد رعب و تهدید علیه بیماران و پرسنل، از این جهت که متهمان اگر با اعمال خشونت و تهدید بیماران و پرسنل را تحت فشار قرار دادند و از این اقدامات به‌عنوان ابزار ارعاب استفاده کردند، این اقدام مطابق ماده ۷۵ پروتکل اول و ۱۴۷ و ماده ۸، ۵، ۲ از اساسنامه دکترین کشتار نظامیان و قتل فجیع است، از جهت فجیع بودن، قساوت خاص و نقض اصل ضرورت، با قصد مستقیم و علم به غیرنظامی بودن قربانیان. حتی با این ساختار شبه‌نظامی که داشتند، تأکید می‌کنیم که گروهک منافقین نه به‌عنوان یک طرف مخاصمه بین‌المللی یا داخلی، بلکه به‌عنوان تروریستی، مشمول این جنایات بین‌المللی است، از این جهت که ورود کیفری بین‌المللی فرد را مسئول می‌داند و محدودیت حقوق بین‌الملل عمومی را از نظر صلاحیت آی‌سی‌جی و دیوان دادگستری که دولت‌ها کنترل موثر دارند، لحاظ می‌کند.

خاقانی اصفهانی گفت: تیرباران مجروحان و بازداشت‌شدگان و دستور عدم اسیرگیری حتی به صورت تلویحی که دلالت بر پاکسازی داشته باشد، کاملاً رکن مادی جنایت بین‌المللی است. یعنی حتی اگر امدادگران، نظامیان یا رزمندگان جمهوری اسلامی را در بیمارستان بکشید و بیان شود که اسیری گرفته نخواهد شد، صرف دستور عدم اسیرگیری و تصریح به واژه «پاکسازی» کفایت می‌کند برای ارتکاب مادی این جنایت. تیرباران مجروحان و بازداشت‌شدگان در تطبیق واضح‌تر با جریان حمله به بیمارستان اسلام‌آباد غرب با تفکیک معیار‌های حقوقی، اعم از معیار جنایت جنگی و معیار جنایت علیه بشریت، قابل بررسی است. از حیث معیار جنایت جنگی، کنوانسیون‌ها و حقوق عرفی بشردوستانه، در حضور مخاصمه مسلحانه بین‌المللی یا ملی و مواجهه با گروه‌های تروریستی، مسئولیت وجود دارد. در صورتی که نقض جدی یا فاحش قواعد حمایتی رخ دهد و نظامیان، مجروحان، اسرا و واحد‌های درمانی مورد حمله قرار گیرند، این اقدامات با معیار جنایت جنگی تطبیق دارد.

وی گفت: در مخاصمات مسلحانه به‌طور مستمر از اعمال خشونت و تهدید علیه بیماران و پرسنل درمانی استفاده شده و این اقدامات به‌عنوان ابزار ارعاب و فشار به‌کار گرفته می‌شود. این رفتارها مطابق ماده ۷۵ پروتکل اول و ماده ۸۵ همان پروتکل، به دلیل فجیع بودن، قساوت خاص و نقض اصول بنیادین از جمله اصل ضرورت، اصل تناسب و اصل تفکیک غیرنظامیان از نظامیان، از مصادیق بارز نقض حقوق بین‌الملل بشردوستانه محسوب می‌شود. از حیث رکن مادی و وضعیت نظامی نیز تأکید می‌کنیم که منافقین نه به‌عنوان یک تابع مشروع در مخاصمه بین‌المللی یا مخاصمه مسلحانه داخلی، بلکه به‌صورت یک گروه سازمان‌یافته با قصد قبلی، آگاهی از پیامدها و با فرماندهی و کنترل مؤثر اقدام کرده‌اند. این موضوع با ضابطه «کنترل مؤثر» که معیار پذیرفته‌شده طبق کنوانسیون منع شکنجه ۱۹۸۴ در مواد ۱ و ۲ و نیز در محورهای تحلیلی حقوق بین‌الملل کیفری است، تطابق دارد.

وی افزود: در محور هفتم، موضوع تیرباران مجروحان و بازداشت‌شدگان، صدور دستور عدم اسیرگیری حتی به‌صورت تلویحی که دلالت بر «پاکسازی» دارد، به‌طور کامل در دایره جنایت بین‌المللی قرار می‌گیرد. حتی اگر به‌صورت صریح ذکر نشود که بیماران، امدادگران یا رزمندگان جمهوری اسلامی هدف قرار گرفته‌اند، به‌کاربردن واژه‌هایی نظیر «پاکسازی» که جنبه‌دار و جهت‌دار است، برای تحقق رکن مادی این جنایت کفایت می‌کند. تیرباران مجروحان در جریان حمله به بیمارستان، در تطبیق با معیارهای عمومی بین‌المللی و همچنین معیارهای ملی، به‌طور روشن مصداق نقض جدی حقوق بشردوستانه است و با توجه به اینکه عملاً با یک گروه تروریستی سازمان‌یافته مواجه هستیم، این رفتارها در صورت ارتکاب همراه با نقض جدی قواعد نظامی، در قالب «جنایت جنگی» قابل طبقه‌بندی و پیگرد است؛ امری که در این واقعه به‌طور کامل شاهد آن بوده‌ایم.

وی گفت: براساس اصول بین المللی و اصول مستقر پس از دیوان کیفری بین‌المللی نورنبرگ به عنوان اولین اصل از دادگاه‌های کیفری بین‌المللی عدم نیاز به مخاصمه مسلحانه برای تطبیق با جنایت علیه بشریت و عدم نیاز مسلحانه و ارتکاب اعمال به صورت گسترده یا سیستماتیک که هم گسترده و هم سیستم منافقین علیه بیمارستان جمعیت غیرنظامی به عنوان یک سیاست یا الگوی قابل اتصال کفایت می‌کند، نتیجه آنکه آتش‌زدن بیمارستان‌ها و مراکز درمانی، حمله به بیمارستان مرکزی، کشتار غیرنظامیان، رفتار‌های فجیع علیه مجروحان و بیماران، ایجاد مانع بر تداوم خدمات‌رسانی درمانی و مختل کردن انتقال امن بیماران، در مجموع موجب صدمات بسیار گسترده به پیکره حیات بیمارستان و کارکرد درمانی آن شده است؛ به‌گونه‌ای که در بسیاری موارد حتی امکان شناسایی مراحل بعدی درمان و نجات بیماران از بین رفته است.

مهدی خاقانی کارشناس پرونده اظهار کرد: این هم به خودی خود یکی از حقوق است یکی از جنبه‌های مهم حمایتی برای بهیاران و امدادگران است که نباید موجب تعرض، تهدید یا در واقع هرگونه مجازات جزایی یا انضباطی قرار گیرد. ماده ۱۰ کنونسیون اول ژنو، ماده ۱۱ پروتکل اول و ماده ۸ از پروتکل دوم مستندات عرایض بنده است. منافقین متهم در پرونده اقدام به هدف‌گیری بیماران غیرنظامی کردند که مستقیما در عملیات حضور نداشتند و همینطور نظامیانی که مجروح بودند، کردند.

وی با اشاره به مواد ۱۲ و ۱۴ کنوانسیون ژنو، گفت: علاوه بر جمهوری اسلامی ایران، رعایت مفاد این برای همه دولت‌ها الزامی است. پرسنل پزشکی و امدادگران که مشمول انجام وظایف انسانی و امدادرسانی بوده هدف قرار گرفتند. در این رابطه مستندات بین المللی گسترده‌ای را نه فقط از کنوانسیون پروتکل ۷۷ که از معاهده کنوانسیون منع شکنجه و دیگر اسناد ازالزام‌آور عرفی را به دادگاه ارائه کردیم.

خاقانی بیان کرد: محور سوم آتش زدن اجساد و بی‌رحمی به شهداست. حمایت کیفری از اجساد محوری است که استدعا دارم مقام عالی قضاوت علاوه بر جرایمی که علیه زندگان رخ داده از این حیث که رفتار انسانی حتی در نبرد در میدان نبرد الزام آور است حتما این محور را مورد عنایت ویژه قرار دهند. مواد ۵۱۷ کنوانسیون ژنو، احترام به اجساد، منع مثله کردن، منع بی حرمتی و سوزاندن اجساد به شدت نهی شده و در واقع به رغم عدم شمول صلاحیت زمانی اساسنامه دیوان کیفری بین المللی که از ۹۸ تصویب و از ۲۰۰۲ فعال شده و با استنباط از آموزه‌های دکترینی اساسنامه دیوان کیفری بین‌المللی، صرفا به مثابه یک مقوله دکترینی و علمی کارشناسانانه حقوق کیفری بین المللی مستندات بسیار گسترده‌ای در چهار جرم بین‌المللی موضوع صلاحیت (ICC) دیوان کیفری بین‌المللی هم هست که اینها را می‌توان تداوم دکترین حمایت کیفری از حقوق بشر دوستانه دانست.

وی اضافه کرد: البته در زمان ارتکاب جنایات کنوانسیون‌های ژنو، پروتکل‌های الحاقی و کنوانسون منع شکنجه و دیگر اسناد بین‌المللی کاملا حاکم بر جرایم ارتکابی متهمان هستند. همینطور در بحث حمایت کیفری از اجساد، منع اقدام به سوزاندن اجساد مورد تصریح معاهدات مذکور واقع شده است. اسناد بین‌المللی به قدری از حمایت اجساد تصریح دارند که تاکید می‌کنند حتی اگر این اقدام منطبق بر مقررات عرفی و مذهبی پیروان یک دین خاصی باشد (آنچنان که ما در بودا می‌بینیم) این فرامین و آیین‌های مذهبی هم در وهله فرعی و در درجه دوم قرار دارد.

خاقانی تاکید کرد: جنایتی که توسط منافقین در اسلام آباد غرب رخ داد با توجه به اینکه هر دو گروه طرف جنگ (جمهوری اسلامی ایران و رژیم بعث) همگی مسلمان هستند و ادعای پیروی از اسلام دارند به هیچ عنوان قابل پذیرش نیست.

غفاری عضو جداشده به عنوان شاهد در جایگاه حاضر شد و گفت: سال ۶۶ توسط مجاهدین اسیر شدم. آن زمان سرباز بودم. شب قبل از عملیات نیرو‌های مجاهدین منطقه را شناسایی کرده بودند.

وی گفت: مجاهدین شب عملیات، مجاهدین به ما حمله کردند و ما را به رگبار بستند، تعدادی مجروح و شهید شدند و تعدادی هم اسیر شدیم.

قاضی گفت: یعنی ۱۷ سال بدون سمت در سازمان بودی؟

ولی‌الله غفاری، عضو جداشده سازمان مجاهدین خلق، گفت: در ترابری کار می‌کردم و فعالیت‌های مختلفی از جمله ادوات، نفربر و مخابرات را به من آموزش داده بودند در جریان عملیات مرصاد، در اردوگاه بودیم، چون مجروح بودم تحت درمان قرار داشتم. در آنجا کتاب‌ها، عکس‌ها و نشست‌های مختلفی به ما نشان میدادند تا جذب شویم و حقیقت این است که من در آن زمان حتی فارسی هم به‌درستی بلد نبودم.

غفاری ادامه داد:پس از آن، به اردوگاه اشرف منتقل شدیم. فردی به نام ابوالقاسم رضایی مسئول ما بود. او به ما گفت که قرار است به عملیات برویم. من حتی در آن شرایط که عصا داشتم مجبور بودم همراهی کنم. بعد از آن، ما را سوار خودرو کردند و به سمت اسلام‌آباد بردند. مدتی ما را همان‌جا نگه داشتند، در حالی که خودشان عملیات را انجام داده بودند. بعد از مدتی خبر رسید که از طرف ایران حمله شده است.

وی افزود:در آن شرایط گفته می‌شد که تعداد زیادی اسیر و کشته شده‌اند و در آن شرایط ما را با هواپیما منتقل برگرداندند. این وقایع را در همان زمان مشاهده کردم و بخشی از واقعیت‌هایی است که در جریان عملیات مرصاد اتفاق افتاد.

در ادامه داوود حیدری عضو جداشده به عنوان شاهد در جایگاه حاضر شد و قسم یاد کرد که در دادگاه راست بگوید.

حیدری بیان کرد: خرداد سال ۶۷ زمانی که سرباز بودم اسیر شدم.

قاضی دادگاه با اشاره به طولانی شدن جلسه رسیدگی گفت:با توجه به اینکه از ساعات ابتدایی دادگاه زمان قابل توجهی گذشته و نیاز به تنفس داریم، لازم می‌دانم پیش از اعلام تنفس از حضور وکیل متهمان، حاج محمدی، قدردانی کنم. خوشحالیم که حال ایشان بهتر شده و در جلسه حاضر بودند.

وی افزود: از دقت نظر این وکیل، لوایح ارائه‌شده، زمانی که برای طرح ایرادات و نکات حقوقی اختصاص دادند و دغدغه‌مندی ایشان در پاسداری از عدالت، با رعایت اصول قانون اساسی و حقوق متهمان، تشکر می‌کنیم.

در پایان، حجت‌الاسلام و المسلمین دهقانی، زمان ادامه رسیدگی را اعلام کرد و گفت:جلسه بعدی رسیدگی، پس از این تنفس، روز سه‌شنبه ۲۳ دی‌ماه، رأس ساعت ۸:۳۰ دقیقه برگزار خواهد شد.

نوشته گزارش پنجاه‌ و یکمین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات سران مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

گروه تروریستی مجاهدین خلق پس از سال‌ها لابی‌گری و پرداخت مبالغ کلان، نام خود را از فهرست سازمان‌های تروریستی آمریکا و کشور‌های اروپایی خارج کرد؛ اگرچه آمریکا و دیگر کشور‌های اروپایی با در سر داشتن اهداف مشخص، همواره از این گروه تروریستی میزبانی کردند، تریبون گزافه‌گویی و ایران‌ستیزی در اختیارش گذاشتند، فضای استقرار شبکه‌های ماهواره‌ای مجاهدین خلق را در خاک خود فراهم کردند، با حضور در رویداد‌های آن حمایت ضمنی خود را اعلام کردند، …

در عین حال، حجت‌الاسلام‌و‌المسلمین امیررضا دهقانی، قاضی دادگاه مجاهدین خلق با استناد به قوانین بین‌المللی، از کشور‌های میزبان این گروه و اعضای آن، خواست در چارچوب اجرای تعهد‌های خود، این افراد را به ایران مسترد کنند.

وی توضیح داد: براساس معاهده استرداد و معاهده چهارجانبه مبارزه با تروریسم که بسیاری از کشور‌های اروپایی عضو آن هستند، زمانی که متهمان یک پرونده در اقدام تروریستی آن‌هم با چنین حجمی مورد شکایت قرار می‌گیرند، برابر معاهده‌ها تکلیف به استرداد به ایران دارند؛ از خصیصه‌های منحصر‌به‌فرد این دادگاه که آن را در مقایسه با دادگاه‌های مشابه در رسیدگی به اقدام‌های تروریستی متفاوت می‌کند، همین موضوع است.

در عین حال، هنجار‌های آمره حاکم مبارزه با تروریسم که در اسناد حقوقی جهانی گنجانده شده‌اند، تصریح می‌کنند که هر کشوری که از ارتکاب اعمال مندرج در معاهده‌های بین‌المللی علیه تروریسم توسط یک فرد یا گروه مطلع باشد، موظف است یا متهم را در حوزه قضایی خود تحت پیگرد قانونی قرار دهد یا آن‌ها را به کشور درخواست‌کننده مسترد کند.

به عبارت دیگر، کنوانسیون‌های بین‌المللی علیه تروریسم تصریح می‌کنند که مرتکبان جرایم تروریستی نباید از استرداد مصون باشند و کشور‌های عضو موظفند مظنونانی را که در قلمروشان یافت می‌شوند، تحت پیگرد قانونی قرار دهند یا آن‌ها را به کشور درخواست‌کننده تحویل دهند.

در سطح سازمان ملل، مبارزه با تروریسم به‌عنوان یک اولویت مشترک برای همه کشور‌ها شناخته شده است؛ سال‌هاست که شورای امنیت سازمان ملل از طریق قطعنامه‌هایی مانند قطعنامه ۱۳۷۳، کشور‌های عضو را موظف به همکاری در مبارزه با تامین مالی تروریسم و استخدام نیرو‌های تروریستی کرده است.

به همین ترتیب، اصول مندرج در منشور سازمان ملل، کشور‌ها را ملزم به تضمین امنیت و جلوگیری از تهدید‌های تروریستی می‌کند، در حالی که حق اجرای قانون و مداخله دولتی را صرفا در چارچوب احترام به حقوق بشر و روند قانونی برای شهروندان خود حفظ می‌کنند.

به عبارت دیگر، تعهد‌های قانونی بین‌المللی کشور‌ها شامل ایجاد سازوکار‌های قانونی موثر برای پیگرد قانونی افرادی است که از طریق اعمال خشونت، تهدیدی برای امنیت دیگران ایجاد می‌کنند.

در نتیجه، کشور‌های اروپایی نه تنها موظف به حفاظت از حقوق فردی هستند، بلکه موظف به احترام به قطعنامه‌های ضد تروریسم و مشارکت در همکاری‌های قضایی مطابق با توافق‌نامه‌های بین‌المللی و اصل “استرداد کن یا محاکمه کن” نیز هستند.

به گزارش گزتا ایمپکت، رابرت فانتینا، محقق و پژوهشگر اهل نیوجرسی آمریکا که در حال حاضر مشغول تدریس و تحقیق در دانشگاه واترلو در انتاریو، کانادا است، در این رابطه تاکید کرد که دولت‌های اروپایی تعهد‌های ضد تروریسم را پذیرفته‌اند و سکوت یا ادامه حمایت آن‌ها از مجاهدین خلق جایگاه قانونی این کشورها را تضعیف می‌کند.

وی با اشاره به اینکه دولت‌های اروپایی همیشه موظف بوده‌اند تردد مجاهدین خلق را محدود و اطمینان حاصل کنند که آن‌ها در این کشور‌ها اقامت ندارند، گفت: این دولت‌ها به سادگی قوانین بین‌المللی را اغلب با تشویق دولت آمریکا که از بسیاری از سازمان‌های تروریستی در سراسر جهان، ازجمله مجاهدین خلق، حمایت و تامین مالی می‌کند، نادیده گرفته‌اند؛ چند قانون بین‌المللی که همگی برای کشور‌های عضو سازمان ملل الزام‌آور هستند، کشور‌هایی که اعضای مجاهدین خلق را در خود جای داده‌اند، ملزم به اخراج آن‌ها می‌کند.

این پژوهشگر آمریکایی–کانادایی با تاکید بر اینکه تروریست‌ها در هر کجا که باشند، خطر‌های امنیتی را ایجاد می‌کنند و مجاهدین خلق ثابت کرده‌اند که هیچ احترامی برای جان انسان‌ها، حاکمیت اراده مردم یا اموال قائل نیستند، گفت: این واقعیت که هدف اصلی آن‌ها همیشه ایران بوده است، به این معنی نیست که در صورت بروز اختلاف با یک کشور میزبان، اهداف مرگ‌بار خود را متوجه مردم و دولت آن کشور نمی‌کنند.

فانتینا در بخشی دیگر با اشاره به اینکه دولت‌های اروپایی سابقه خوبی در احترام به قوانین بین‌المللی ندارند، گفت: این وضعیت از زمان روی کار آمدن دونالد ترامپ به‌عنوان رئیس‌جمهور آمریکا بدتر شده است؛ حمایت آمریکا از مجاهدین خلق بسیاری از کشور‌های اروپایی را نگران پیامد‌های اقدام علیه آن‌ها می‌کند.

وی ادامه داد: کشور‌های اروپایی به اعضای مجاهدین خلق اجازه می‌دهند که با وجود خطر‌هایی که دارند، در مرزهایشان باقی بمانند؛ این‌ها تروریست‌هایی هستند که هیچ احترامی برای قانون، عدالت یا اخلاق قائل نیستند و بنابراین مردم را در هر کجا که اقامت داشته باشند، در معرض خطر قرار می‌دهند؛ آن‌ها همچنین نیروی آماده‌ای برای استفاده آمریکا در صورت انحراف بیش از حد کشور میزبان از دستور‌های آمریکا هستند.

این پژوهشگر آمریکایی–کانادایی تاکید کرد: لازم است کشور‌های اروپایی تمام حمایت خود از اعضای مجاهدین خلق را متوقف کنند؛ کسانی که قابل شناسایی هستند باید دستگیر و اخراج شوند؛ اگر آن‌ها مظنون به ارتکاب جرم در کشور میزبان باشند، باید زندانی شوند و سپس مانند هر فرد دیگری که به فعالیت‌های مجرمانه متهم شده است، محاکمه شوند، با قوانین کشور رو‌به‌رو شوند و به اتهام‌هایشان رسیدگی شود.

نوشته نویسنده آمریکایی-کانادایی: تروریست‌ها مردم کشورهای میزبان را نیز در معرض خطر قرار می‌دهند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

گروه تروریستی مجاهدین خلق به‌ عنوان یکی از بدخیم‌ترین گروه‌های تروریستی ضد ایرانی که دستش به خون بیش از ۱۷ هزار شهروند ایرانی آلوده و کارنامه‌اش به دلیل خیانت‌ها و جنایت‌های کم‌سابقه سیاه است، سال‌هاست که با افشاگری‌های مستند رسوا شده است.
شرح خیانت‌ها و جنایت‌های این گروه در صحبت‌های اعضای جداشده مجاهدین خلق، عمق فاجعه انسانی و سیاهچاله حقوق بشری ایجادشده توسط سرکردگان مجاهدین خلق را آشکار می‌کند.
در همین رابطه، عیسی آزاده، عضو جداشده گروه تروریستی مجاهدین خلق در گفت‌و‌گو با خبرگزاری میزان، ضمن اشاره به برخی از بدترین جنایت‌ها و خیانت‌های این گروه، از وضعیت فعلی و تلاش‌های مذبوحانه آن برای بقا سخن گفت.

آزاده در ابتدای گفت‌و‌گو به تشریح روند ورود و فعالیت‌های خود در گروه تروریستی مجاهدین خلق پرداخت؛ وی گفت: من در سال ۱۳۵۸ در دانشگاه به عضویت سازمان درآمدم و در سال ۱۳۹۱ از آن جدا شدم؛ من برای پیوستن به سازمان در سال ۱۳۶۴ از ایران خارج شده و به پاکستان رفتم؛ یک سال در این کشور ماندم و سپس ما را از پاکستان با پاسپورت عراقی به پادگان اشرف بردند؛ در سال‌های حضور در سازمان در بخش‌های مختلف کار کردم و به ماموریت‌هایی به کشور‌های اردن، کویت و هند رفتم.

این عضو جداشده گروه تروریستی مجاهدین خلق با اشاره به فعالیت خود در بخش ستاد اطلاعات این گروه، گفت: در همین بخش بود که مسعود کشمیری را دیدم و شناختم؛ در دادگاه هم درباره حضور کشمیری شهادت دادم و گفتم که شاهد بودم مسعود رجوی در جمعی او را معرفی کرد؛ البته لقب مسعود کشمیری، باقر روابط بود، زیرا به افرادی که با عراقی‌ها ارتباط داشتند، چنین لقبی می‌دادند.

وی در ادامه به حضور و فعالیت خود در بخش عملیات گروه تروریستی اشاره کرد و گفت: من در آنجا وظیفه آموزش را داشتم و من را به نام آزاده بخش آموزش می‌شناختند؛ دانشگاهی در پادگان بود که سازمان با سوءاستفاده از نام ایران، به آن نام دانشگاه ایران داده بود؛ من در آن دانشگاه تدریس می‌کردم؛ البته پیش از این سازمان ما را برای تحصیل به دانشگاه‌های عراق فرستاده بود؛ نحوه تحصیل ما در این دانشگاه‌ها هم متفاوت بود، ما جدا از نیرو‌های عراقی براساس سیستم سازمان و جداگانه درس می‌خواندیم؛ پس از فارغ‌التحصیلی در این دانشگاه، به ما وظیفه آموزش در دانشگاه ایران محول شد.

آزاده در تشریح دلایل خود برای جدایی از گروه تروریستی مجاهدین خلق، به موضوع کشتار کردها اشاره کرد؛ کشتار کرد‌ها توسط مجاهدین خلق در خلال انتفاضه شعبانیه مردم عراق در سال ۱۳۶۹ و اوایل سال ۱۳۷۰ رخ داد؛ اگرچه مجاهدین خلق همواره ادعا کرده که در این جنایت مشارکت نداشته است، شواهد و اسناد متعددی وجود دارند که تایید و اثبات می‌کنند که گروه تروریستی مجاهدین خلق پس از پایان جنگ تحمیلی و در چارچوب حمایت از رژیم بعث عراق و صدام در عملیات موسوم به مروارید اقدام به کشتار کرد‌ها کردند.

این عضو جداشده مجاهدین خلق گفت: مسئله کشتار کردها سبب شد تا حدود ۷۰۰ نفر از اعضا از سازمان جدا شوند؛ این جدایی‌ها در اعتراض به جنایت علیه کرد‌ها در عملیات مروارید رخ داد؛ من در آن زمان مسئولیت هیئت اجرایی را برعهده داشتم که بالاترین مسئولیت در سازمان بود؛ من در آن زمان به عملیات مروارید و کشتار اعتراض کردم.

به گفته او، البته موضوع اعتراض اعضای گروه تروریستی مجاهدین خلق محدود به این موضوع نبود؛ شکست مجاهدین خلق در محقق ساختن وعده‌های بی‌اساس و فساد ساختاری آن اعضای آن را در سال‌های پس از جنگ تحمیلی به اعتراض‌های شدید واداشت که نه‌تنها سرکوب، بلکه تغییر در ساختار گروه را نیز درپی داشت.

آزاده در ادامه به موضوع تغییر ساختار گروه تروریستی مجاهدین خلق و دلایل آن اشاره کرد؛ وی گفت: پس از انقلاب ایدئولوژیک و مجموعه‌ای دیگر از اتفاق‌ها تغییر‌های گسترده در ساختار سازمان اتفاق افتاد و اعضای مرد در رده‌های معاون قرار گرفتند و پست‌های به‌اصطلاح شورای رهبری و سمت‌های اصلی به زنان محول شد.

این عضو جداشده گروه مجاهدین خلق در ادامه اظهار کرد: این تغییر‌ها یعنی ارتقا درجه زنان از اساس نمایشی بود که بعداً سازمان از آن برای انجام تبلیغات استفاده کرد؛ دلیل آن هم به مسائلی بازمی‌گردد که بین مسعود رجوی و مریم قجر عضدانلو، همسر مهدی ابریشم‌چی پیش آمده بود؛ افشای رابطه نامشروع آن‌ها در سازمان و رسوایی متعاقب آن، در نهایت به ازدواج این ۲ نفر منجر شد.

به گفته وی، تعداد زیادی از اعضای مرد به این تغییر‌ها اعتراض کردند؛ نخستین فرد معترض، پرویز یعقوبی بود که پس از اعدام ایجادکنندگان سازمان، بالاترین فرد در ساختار بود؛ وی به دلیل همین اعتراض‌ها به اعدام محکوم شد؛ این فرد بعداً از سازمان جدا شد؛ علی زرکش دیگر عضو سازمان بود که به این موضوع اعتراض کرد و در عملیات فروغ جاویدان از پشت به وی شلیک کردند؛ البته اعضای زیادی به این روند معترض بودند.

نکته مهمی که باید به آن اشاره شود، این است که گروه تروریستی مجاهدین خلق به شکل ویژه در سال‌های اخیر تلاش کرده است تا از خود چهره‌ای حقوق بشری و حامی حقوق زنان ارائه کند و در همین چارچوب، تبلیغات گسترده‌ای را درباره ارتقا سمت زنان درون گروه انجام داده است؛ این در حالی است که گزارش‌های مختلف از نقض حقوق اعضای زن ازجمله عقیم‌سازی اجباری آن‌ها وجود دارد.

در عین حال، برخلاف ادعا‌ها و تبلیغات گروه تروریستی مجاهدین خلق، ارتقا درجه و سمت زنان در ساختار گروه، دلایل این روند کاملا متفاوت بودند؛ آزاده گفت: سازمان در تلاش بود تا مرد‌ها را کاملا خفه کند تا دیگر کسی جرأت نداشته باشد در برابر رجوی قد علم کند؛ داستان طلاق و ازدواج اجباری هم به همین دلیل در سازمان به راه افتاد و برای اینکه پرونده طلاق اجباری مهر تایید بخورد و دیگر روابط خانوادگی وجود نداشته باشد، اعضای مرد را در موضع معاونت زنان قرار دادند.

البته موضوع طلاق اجباری در گروه تروریستی مجاهدین خلق محدود و منحصر به اقدام‌های یادشده نماند و جنایت‌های دیگری را نیز سبب شد که ازجمله آن‌ها می‌توان به جداسازی اجباری کودکان از والدین منجر شد.

آزاده در این رابطه گفت: سازمان در چارچوب طلاق اجباری جنایت‌های مختلفی انجام داد؛ یکی از این جنایت‌ها علیه کودکان انجام شد؛ سازمان در سال ۱۳۷۰ بیش از هزار و ۱۰۰ کودک ۳ ماهه تا ۱۷ ساله را از والدینشان جدا کرد و به اروپا فرستاد.

وی گفت: تعدادی از این کودکان به سرنوشت‌های هولناکی دچار شدند؛ برخی از آن‌ها جذب بازار‌های مافیای جنسی شدند؛ داستان زندگی بسیاری از این کودکان هولناک است؛ البته تعدادی از آن‌ها به اشرف بازگردانده شده و به‌عنوان کودک سرباز به کار گرفته شدند.

موضوع استفاده گروه تروریستی مجاهدین خلق از کودکان اعضای گروه تاکنون دستمایه گزارش‌های تحقیقی مختلفی شده است و برخی از این کودکان در سنین بزرگسالی روایت‌گر رنج‌های خود از دوره جداسازی اجباری تا استخدام به عنوان کودک سرباز بودند.
آزاده که تاکنون در ۴ جلسه دادگاه رسیدگی به پرونده مجاهدین خلق حضور داشته و پیش از آن نیز از فرانسه به‌صورت آنلاین در دادگاه به‌عنوان شاهد شرکت کرده بود، دلیل خود را برای این حضور این‌گونه تشریح کرد: من اکنون تابعیت کشور فرانسه را دارم، اما به هر حال ایرانی هستم؛ اعضای سازمان به برخی از اطلاعات آن و حتی جعبه سیاه اطلاعات آن اشراف و آگاهی دارند؛ ما به‌عنوان اعضای جداشده باید دِین خود را از جهت شرعی و البته در قبال مردم کشورمان ادا کنیم و نباید در برابر خیانتی که به کشور شده است، ساکت بمانیم.

وی همچنین بر ضرورت آگاه‌سازی نسل جدید و جوان از خیانت‌ها و جنایت‌های گروه تروریستی مجاهدین خلق تأکید کرد و گفت: در حالی که سازمان وعده‌های بی‌اساس و توخالی می‌دهد و تبلیغ می‌کند، افرادی مثل من وظیفه دارند که تا جایی که می‌توانند درباره سازمان افشاگری کنند و واقعیت‌ها را به سمع و نظر مردم ایران و البته خانواده‌های شاکی و داغداری که در دادگاه حضور پیدا می‌کنند، برسانند.

وخامت فزاینده شرایط در اردوگاه اشرف ۳ در آلبانی موضوعی است که در سال‌های اخیر به کانون بحث‌ها درباره وضعیت گروه رو به احتضار مجاهدین خلق تبدیل شده است؛ آزاده درباره شرایط داخلی گروه و وضعیت و شرایط درون دیوار‌های مانزا، گفت: جسته و گریخته خبر‌هایی از اردوگاه اشرف ۳ دارم؛ من از افرادی هستم که در اروپا فعالیت‌های ضد سازمان انجام می‌دهم و در همین چارچوب سخنرانی‌های مختلفی در نهاد‌های اروپایی انجام داده‌ام و هزار و ۵۰۰ مقاله در رابطه با خیانت‌ها و جنایت‌های سازمان نوشته‌ام؛ سازمان در حال حاضر به لحاظ نیرو و عملیات خطری محسوب نمی‌شود؛ چون متوسط سنی اعضایش ۶۵ سال است و اعضا کلکسیونی از بیماری‌ها هستند؛ سکته‌های قلبی و مغزی به کرات در میان اعضا گزارش شده و تقریبا هر هفته خبر مرگ یکی از اعضا منتشر می‌شود.

این عضو جداشده گروه مجاهدین خلق با اشاره به اینکه وضعیت داخلی گروه پس از تجاوز نظامی رژیم صهیونیستی به ایران در تابستان سال جاری، بسیار به هم ریخته‌تر شده است، گفت: وضعیت اشرف ۳ پس از جنگ ۱۲ روزه به‌شدت وحشتناک شده است؛ سازمان همواره وعده می‌داد که رفتن ما به ایران قطعی است؛ این وعده از زمان حضور در عراق به مناسبت‌های مختلف و در سال‌های اخیر درپی ریاست جمهوری دونالد ترامپ و حمله رژیم صهیونیستی مطرح شد.

همراهی و مشارکت گروه تروریستی مجاهدین خلق با رژیم صهیونیستی در تجاوز به ایران، موضوعی است که دیگر جای تردیدی وجود ندارد و حتی طرفین به این همکاری خیانت‌کارانه و جنایت‌کارانه اعتراف کرده‌اند.

آزاده با اشاره به خصلت و ویژگی مزدوری گروه تروریستی مجاهدین خلق و سرکردگان آن، گفت: سازمان قبلا عامل رژیم بعث عراق بود و اکنون می‌توان گفت که تبدیل به بخش فارسی‌زبان موساد رژیم صهیونیستی شده است؛ سازمان اکنون وظایف خود را در این چارچوب به‌ویژه در رسانه‌های اجتماعی پیش می‌برد؛ لشکر ترول سازمان در شبکه اجتماعی ایکس در حال نفرت‌پراکنی و آموزش خشونت است؛ البته علاوه بر این همکاری گسترده‌ای میان سازمان و موساد در زمینه آموزش فرهنگ و جامعه و زبان به جاسوس‌های رژیم صهیونیستی وجود دارد.

نوشته همکاری تنگاتنگ میان سازمان مجاهدین و موساد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

کشور‌های غربی مدعی حقوق بشر که پیش از این گروه تروریستی مجاهدین خلق را در فهرست‌های تروریستی قرار داده بودند، سال‌هاست که با نگاه به کسب درآمد و ابزارسازی این ناقضان حقوق بشر برای به زعم خودشان اعمال فشار بر جمهوری اسلامی ایران، راهرو‌های پارلمان و کنگره و اتاق‌های برنامه‌ریزی‌های خصمانه و عنادورزانه خود را به تریبون یاوه‌گویی‌ها و آتلیه‌های عکاسی آن‌ها تبدیل کرده‌اند.

ظاهر شدن سرکردگان و اعضای گروه تروریستی مجاهدین خلق در پارلمان اروپا، این نهاد را با بی‌اعتباری قابل توجهی مواجه کرده است؛ ادعا‌های حقوق بشری پارلمان اروپا درپی تکرار حضور عناصر این گروه به‌عنوان گروهی که سند‌ها و گزارش‌های معتبری از نقض حقوق بشر از آن وجود دارد، نمود و نمادی از استاندارد‌های دوگانه غربی است که قابل کتمان و انکار نیست.

در عین حال گزارش‌های مختلفی از دستمزد‌های قابل توجه و مبالغ هنگفت گروه تروریستی مجاهدین خلق برای لابی با سیاستمداران و نهاد‌های اروپایی وجود دارد؛ دستمزد‌های خونینی که نتیجه‌شان به‌صورت حضور سیاستمداران اروپا در پایگاه‌های گروه تروریستی مجاهدین خلق در آلبانی و فرانسه و رویداد‌های این گروه، یادداشت‌ها و اعلام حمایت‌ها از آن خود را آشکار می‌کند.

رسانه‌های متعددی، گزارش‌ها و تحلیل‌های پژوهشی و مستندی در این رابطه تهیه و منتشر کرده‌اند؛ به‌عنوان مثال، گزارش توسط نیویورک تایمز در سال ۲۰۱۱ جزئیات چگونگی پرداخت مبالغ هنگفت توسط مجاهدین خلق آن هم در میانه قرار داشتن در فهرست سازمان‌های تروریستی خارجی وزارت خارجه آمریکا، به چهره‌های برجسته آمریکایی برای سخنرانی در کنفرانس‌ها و تجمعاتشان را شرح داد؛ این پرداخت‌ها از ۱۰ هزار تا ۵۰ هزار دلار یا بیشتر برای هر حضور متغیر بود.
رودی جولیانی، جان بولتون، نیوت گینگریچ، هاوارد دین و تام ریج چهره‌های کلیدی هستند که اغلب در این گزارش‌ها به آن‌ها اشاره می‌شود.

تلاش‌های مجاهدین خلق در پارلمان اروپا هم عمدتاً شامل هزینه‌های مربوط به رویدادها، سفر، پرواز‌های لوکس و اقامت و روابط عمومی بوده که نام افرادی مانند استروان استیونسون، نماینده سابق اسکاتلندی پارلمان اروپا، را در خود جای داده است.

واقعیت این است که گروه تروریستی مجاهدین خلق، مبالغ قابل توجهی را صرف فعالیت‌های لابی‌گری در اروپا و آمریکا می‌کند تا فعالیت‌های آن‌ها را بر بهبود دادن وجهه گروه، ترویج روایت خود از حادثه‌های تاریخی و مفاهیم و جلب حمایت سیاسی متمرکز کند.

این مستندات پرسش مهمی را مطرح می‌کند: کشور‌های غربی چرا با آگاهی از نقض شدید حقوق بشر توسط گروه تروریستی مجاهدین خلق همچنان برای آن‌ها فرش قرمز پهن کرده و آغوش می‌گشایند؟ نمایندگان پارلمان اروپا که از سرکردگان گروه تروریستی مجاهدین خلق در راهرو‌های پارلمان اروپا استقبال می‌کنند، چگونه چشمان خود را روی سابقه خشونت‌آمیز گروه تروریستی مجاهدین خلق شامل کشتار غیرنظامیان، نقض حقوق بشر در اردوگاه‌هایش در عراق، فرانسه و آلبانی، می‌بندند؟

حضور اخیر سرکرده گروه تروریستی مجاهدین خلق در پارلمان اروپا در روز جهانی حقوق بشر طنز تلخی است که مدعیان غربی حقوق بشر رقم زده‌اند؛ او با استفاده از تریبونی که اروپایی‌ها هدفمندانه در چارچوب سیاست‌های ضد ایرانی در اختیارش قرار داده بودند، باب میل کارفرمایان خود سخنرانی و مذبوحانه تلاش کرد جامه حقوق بشر، حقوق زنان و … را بر ساختار فروپاشیده و جنایت‌کار مجاهدین خلق بپوشاند.

مرجع تعیین و اجرای سیاست خارجی اتحادیه اروپا خود را در سال‌های اخیر به اندازه تریبون گروه بدنامی تنزل درجه داده است؛ سخنرانی سرکرده گروه تروریست مجاهدین خلق با کارنامه سیاه نقض حقوق بشر، جنایت و خیانت‌های مختلف در روز حقوق بشر در پارلمان اروپا تناقض آشکار در شعار‌های حقوق بشری غرب و استاندارد دوگانه آن‌ها را مورد تاکید قرار می‌دهد.

حضور سرکرده یکی از بدنام‌ترین گروه‌های تروریستی معترف به ریختن خون هزاران شهروند ایرانی در پارلمان اروپا به مناسبت روز جهانی حقوق بشر، پارلمان اروپا به‌عنوان یکی از نهاد‌ها مهم اتحادیه اروپا را با بی‌اعتباری فزاینده مواجه کرده است.
سیدمحمدجواد هاشمی‌نژاد، دبیرکل بنیاد هابیلیان (خانواده شهدای ترور کشور) در گفت‌و‌گو با میزان درباره تعامل میان بازیگران غربی با گروه تروریستی مجاهدین خلق گفت که هراس مجاهدین خلق از جا ماندن از رقبای تروریست، آن‌ها را به خوش رقصی برای برخی از کشور‌های اروپایی و آمریکا واداشته است.

به گفته هاشمی‌نژاد، خریدن سیاستمداران فعلی و سابق آمریکایی و اروپایی راه‌حلی است که مجاهدین خلق برای تحکیم جایگاه خود نزد این بازیگران یافته‌اند.

حجت‌الاسلام والمسلمین امیررضا دهقانی، قاضی دادگاه رسیدگی به پرونده مجاهدین خلق در چهل‌ و نهمین جلسه دادگاه با اشاره به دعوت اروپایی‌ها از متهمین پرونده به‌عنوان سخنران در پارلمان‌های اروپایی، تصریح کرد: براساس تعهد‌های بین‌المللی درباره مبارزه با تروریسم توسط کشور‌های اروپایی تنظیم شده، این کشور‌ها نمی‌توانند از متهمین اقدام‌های تروریستی به‌ویژه اتهام‌های بمب‌گذاری، هواپیماربایی، شکنجه کودکان و افراد غیرنظامی در سرزمین خود میزبانی یا مجالی برای سخنرانی ترتیب دهند.

وی با تاکید بر اینکه پارلمان اروپا مکلف است براساس تعهد‌های بین‌المللی خود از دعوت از متهمین اقدام‌های بمب‎گذاری، شکنجه کودکان و غیرنظامیان و هواپیماربایی خودداری کند، گفت: مریم قجر عضدانلو یا مریم رجوی از متهمین اصلی این پرونده بوده و اتهام آن مستند به کیفرخواست درباره بمب‌گذاری، هواپیماربایی و اقدام‌های خشونت‎بار به‌صورت کادر مرکزی با سازمانی در گروهی دارای سابقه عملیات مسلحانه، سابقه در فهرست قرار گرفتن افراد و سازمان‌های تروریستی قرار داشته است؛ لذا دعوت از مریم رجوی که سابقه هدایت گروهی با عملیات مسلحانه را داشته و دعوت رسانه‌ای از او بدون توجه به حقوق قربانیان مورد شکایت یعنی قربانیان ترور، کودکان، زنان و افراد غیرنظامی که در این دادگاه شکایت خود را تقدیم داشته‌اند، استاندارد دوگانه اتحادیه اروپا را در عدم تعهد به تعهدهای بین‌المللی خود اتحادیه اروپا را نشان می‌دهد.

قاضی دهقانی گفت: آنچه توسط شکات به دادگاه تقدیم شده است، تقاضای تحت تعقیب قرار دادن افرادی از کشور‌های اروپایی با فهرست و نام مشخص است که این افراد براساس معاهده‌های بین‌المللی سرزمین خود اجازه چنین اقدامی را نداشتند؛ از این رو دادگاه شکایت واصله را که خواستار تعقیب مقام‌های اروپایی در دعوت برای سخنرانی در پارلمان اروپا و عدم نظارت بر محتوای پخش‌شده از روی رسانه وابسته متهم ردیف اول است، به کشور‌های مورد اشاره تقدیم خواهد کرد.

نوشته مریم رجوی| بازیگر نمایش‌‌ ادعاهای حقوق بشری اروپا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

هر گونه دستور تشکیلاتی از هر سازمانی برای گرفتن کودک از مادر، انتقال کودک به پایگاه یا کشور های دیگر ، منع مادر یا پدر از ملاقات فرزند از نظر حقوق داخلی ایران باطل و بلا اثر است و انتقال طفل به هر محل نا معلوم و یا خارج از کشور مصداق جرم سنگین آدم ربایی است.

ماده 631 قانون مجازات نگهداری غیر قانونی طفل است. چون سلب حق دسترسی قانونی والدین قانونی حتی طبق بررسی ماده 286 از قانون مجازات چنانچه این عمل سازماندهی بشه، مستمر باشه، و گسترده میتونه مصداق افساد فی الارض باشه و این دادگاه این عنوان اتهامی بر شمرده مغایرت با حقوق کودک برشمرده و از اونجاییکه جدا سازی به اجبار و انتقال بعضی کودکان مخفیانه ، قطع ارتباط با مادر همه ممنوع و نقض جدی حقوق کودک است. حتی اگر پدر یا مادر راضی باشد چون حضانت هم روی حقه و هم روی تکلیفه و مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایرانه و از آنجایی که جمهوری اسلامی ایران در بعضی از کنوانسیونهای بین المللی با حق تحفظ عضو شده این عضویت بعد از عضویت در حکم قوانین جمهوری اسلامی محسوب میشه لذا این عناوین رو مصداق جرم علیه کودکان از سوی متهم ردیف اول تلقی کرده و به این جهت به کار گیری کودکان را جرم میداند و این اعلام جرم را در این دادگاه طبق ماده 279 ،280 ، 286 از قانون مجازات اسلامی جرم میداند.

نوشته ورود دادگاه محاکمه مجاهدین خلق به جرایم این گروه تروریستی در زمینه حقوق کودکان اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حجت‌الاسلام والمسلمین دهقانی، اظهار کرد: امروز چهل‌ونهمین جلسه دادگاه شعبه ۱۱ کیفری استان تهران برابر با کیفرخواست واصله از دادسرای عمومی و انقلاب تهران و به اتهامات متهمین کادر مرکزی سازمان مجاهدین خلق، با حضور رئیس دادگاه کیفری یک، مستشاران، نماینده دادستان، وکلای متهمین، وکلای شکات و نمایندگان حقوقی، به صورت علنی و رسمی آغاز می‌شود.

وی در ادامه گفت: در ابتدا ضروری می‌دانم به عنوان رئیس دادگاه اعلام کنم که این جلسه رسیدگی به استناد قانون و در چارچوب صلاحیت قانونی و به نمایندگی از دستگاه قضایی و ملت عزیز و شریف ایران آغاز شده است. این دادگاه برای کشف حقیقت، رسیدگی منصفانه و اجرای عدالت بر پایه قانون تشکیل شده و موضوع این پرونده اختلاف نظر یا فعالیت سیاسی نیست، بلکه اتهاماتی بسیار جدی و سنگین مربوط به ترور، محاربه، ایجاد رعب عمومی و خشونت سازمان‌یافته علیه جان و امنیت مردم است.

وی افزود: همان‌طور که همه مستحضرند و می‌دانند، مخالفت سیاسی جرم نیست، اما خشونت، ترور، شکنجه و ریختن خون افراد بی‌گناه در هیچ نظام حقوقی قابل توجیه نیست. این دادگاه بر اساس دادرسی عادلانه، حق دفاع متهمان، بی‌طرفی قضایی، اتکا به ادله معتبر و اصل قانونی بودن جرم و مجازات در حال رسیدگی است.

حجت‌الاسلام والمسلمین دهقانی تصریح کرد: باید میان آنچه که در دفاعیات بر اساس حقوق دفاعی متهم در بسیاری از جوامع میان اتهامات مرتبط با اقدامات تروریستی و اقدامات عادی تفاوت قائل می‎شوند، این دادگاه بر اساس توازن و با فراهم کردن آزادی کامل برای متهمان در انتخاب وکیل، از جمله انتخاب آزادانه وکیل تسخیری یا تعیینی و با تأکید بر حقوق قانونی متهمان و اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مبنای رسیدگی خود را قرار داده است.

وی ادامه داد: از این رو همان‌گونه که بار‌ها اعلام شده این دادگاه برای متهمان حق انتخاب آزادانه وکیل را به رسمیت می‌شناسد. با این حال پیش از شروع اظهارات وکلای شکات و سایر اعضای حاضر در جلسه دادگاه ضروری می‌دانم مجدداً بر شکایت رسمی واصله به دادگاه تأکید کنم؛ شکایتی که در خصوص دو اقدام رخ‌داده در اتحادیه اروپا و در سرزمین اتحادیه اروپا به دادگاه واصل شده و در آن تقاضای تعقیب مسئولان دولتی دو کشور انگلستان و فرانسه و علاوه بر آن کشور آلمان مطرح شده است.

قاضی افزود: شکایتی که ابتدا به دادگاه واصل شده، ناظر بر محتوای پخش‌شده از سوی رسانه وابسته به متهم ردیف اول است که به‌صورت فیزیکی در کشور انگلستان مستقر بوده و برنامه‌های آن از طریق اپراتور‌های ماهواره‌ای که تحت مالکیت کشور فرانسه قرار دارند، پخش می‌شود. برابر شکایت واصله محتوای برنامه‌های پخش‌شده از سوی این رسانه شامل تشویق مستقیم به خشونت، تشویق نمادین به خشونت، تمجید و مشروع‌سازی عملیات مسلحانه و قهرمان‌سازی از عاملان خشونت بوده و همین موارد سبب طرح شکایت رسمی به این دادگاه شده است.

وی در ادامه اظهار کرد: بر اساس این شکایت، تحت تعقیب قرار دادن افرادی که این رسانه را در سرزمین خود میزبانی کرده و امکانات پخش این برنامه‌ها را در اختیار آنان قرار داده‌اند، مورد مطالبه قرار گرفته است. اعلام می‌کنیم که بر اساس شکایت واصله دادگاه نمی‌گوید انگلستان یا فرانسه حامی این اقدامات تلقی می‌شوند مگر آنکه از محتوای خشونت‌آمیز آگاه بوده، امکان مداخله قانونی داشته و اقدام مؤثری انجام نداده باشند.

حجت‌الاسلام والمسلمین دهقانی بیان کرد: بر این اساس و با توجه به تعهدات ضدتروریسم هر دو کشور، به‌ ویژه اصول مندرج در حقوق بین‌الملل، آنچه امروز بر اساس شکایت روی میز این دادگاه قرار دارد، طرح موضوع مسئولیت بین‌المللی کشور انگلستان و کشور فرانسه ناشی از ترک فعل است که در مرحله نخست از سوی شکات مطرح شده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین دهقانی اضافه کرد: افراد ارائه دهنده لایحه به دادگاه مدعی هستند علاوه بر ترک فعل، حمایت فعال دو کشور در صورت عدم اقدام موثر نسبت به شکایات واصله را به خود این کشور‌های مورد اشاره ارائه خواهند داد. آنچه که مورد نظر است، ارتباط محتوا با ترکیب واقعی خشونت و دعوت یا مشروع‌سازی خشونت بر اساس برنامه‌های این رسانه مورد شکایت قرار گرفته است.

وی با تاکید بر اینکه تشویق به خشونت یا تمجید عملیات مسلحانه غیرقانونی برای هر رسانه‌ای قابل تعقیب است، گفت: اقدامات کشور انگلستان و فرانسه در صورت بی‌عملی از حیث تعهدات بین‌المللی قابل سوال است. نکته مهم این است که این شکایت رسمی به آفکام و نهاد‌های اروپایی تقدیم دادگاه شده و عنوان اصلی آن تشویق به خشونت و قهرمان‌سازی متهمان این کیفرخواست که متهم به هواپیماربایی، بمب‌گذاری، شکنجه و کشتار غیرنظامیان هستند، است؛ لذا براساس تعهدات بین‌المللی کشور‌ها تمجید این افراد بر اساس این اقدامات در هر رسانه‌ای جرم محسوب می‌شود و نیازمند نظارت بسیار بی‌طرفانه و منصافانه دولت‌های فرانسه و انگلستان بر برنامه‌های پخش شده مورد شکایت است؛ لذا این دادگاه این شکایت را از طریق مراجع قانونی و ذی‌صلاح به اطلاع کشور‌ها خواهد رساند.

قاضی دادگاه مجاهدین خلق تصریح کرد: آنچه که خط قرمز است موجب مسئولیت رسانه و دولت میزبان می‌شود عبارت است از تشویق به خشونت به صورت مستقیم و غیرمستقیم، دعوت به کشتار و بمب‌گذاری و عملیات مسلحانه، تحریک مخاطبان به مشارکت در خشونت حتی در قالب تحلیل سیاسی، پیام کادر مرکزی یا یادمان افراد کشته شده سازمان، تخلف و جرم محسوب می‌شود.

وی ادامه داد: همچنین تبلیغ یا ترویج گروهی که قبلا در لیست‌های تروریستی کشور‌های اروپایی بودند؛ اگر رسانه مذبور عملیات مسلحانه گذشته را توجیه و اعضای کادر مرکزی را قهرمان‌سازی کند و از زبان نمادین برای مشروع‌سازی خشونت استفاده کند، جرم است. تشویق به خشونت نیازمند نظارت فعال دولت‌های انگلستان و فرانسه است و اگر اخطار رسمی ندهند، نظارت نکنند و مجوز پخش را لغو نکنند حامی فعال تلقی می‌شوند؛ لذا دادگاه به این دولت‌ها اعلام می‌کند که محتوا بر اساس شکایت متفاوت از نقل سیاسی بوده و بر اساس شکایت شکات، دعوت یا مشروع‌سازی خشونت مورد شکایت واقع شده است.

قاضی دهقانی گفت: ضرورت دارد بعد از دریافت این شکایت از طریق مبادی رسمی و بین‌المللی نسبت به نظارت فعال در این خصوص اقدام کند، اما قسمت دوم دعوت از متهمین پرونده به عنوان سخنران در پارلمان‌های اروپایی است. نکته بسیار مهمی که بر اساس تعهدات بین‌المللی در خصوص مبارزه با تروریسم توسط کشور‌های اروپایی تنظیم شده این کشور‌ها نمی‌توانند از متهمین اقدامات تروریستی به ویژه اتهام‌های بمب‌گذاری، هواپیماربایی، شکنجه کودکان و افراد غیرنظامی در سرزمین خود میزبانی یا مجالی برای سخنرانی ترتیب دهند.

وی افزود: دادگاه تاکید و بیان می‌کند اتهامات متهمین بر اساس تعهدات بین‌المللی پارلمان اتحادیه اروپا مکلف است بر اساس تعهدات بین‌المللی خود از دعوت از متهمین اقدامات بمب‎گذاری، شکنجه کودکان و غیرنظامیان و هواپیماربایی خودداری کند.

قاضی دهقانی گفت: مریم قجر عضدانلو یا مریم رجوی از متهمین اصلی این پرونده بوده و اتهام آن مستند به کیفرخواست در خصوص بمب‌گذاری، هواپیماربایی و اقدامات خشونت‎بار به صورت کادر مرکزی با سازمانی در گروهی دارای سابقه عملیات مسلحانه، سابقه در لیست قرار گرفتن افراد و سازمان‌های تروریستی قرار داشته لذا دعوت از مریم رجوی که در فهرست تروریستی اتحادیه اروپا حتی در حال حاضر نیست، اما سابقه رهبری گروهی با عملیات مسلحانه را داشته باشد دعوت رسانه‌ای از او بدون توجه به حقوق قربانیان مورد شکایت یعنی قربانیان ترور، کودکان، زنان و افراد غیرنظامی که در این دادگاه شکایت خود را تقدیم داشته‌اند، استاندارد دوگانه اتحادیه اروپا را در عدم تعهد به تعهدات بین‌المللی خود اتحادیه اروپا را نشان می‌دهد.

وی گفت: لذا باید میان یک دعوت قانونی و دعوت غیرقانونی بر اساس تعهدات اروپایی پارلمان اتحادیه اروپا تفاوت قائل شود و بدانند دعوت از فردی که متهم به فراخوان‌های متعدد برای قیام و عملیات مسلحانه، اتهامات متعدد در هواپیماربایی و کشتار غیرنظامیان، زنان و کودکان است بر اساس پیمان‌ها و معاهدات ضدتروریستی منعقد در اروپا قابل تعقیب قانونی حتی در اروپا است.

قاضی دهقانی گفت: آنچه که توسط شکات به دادگاه تقدیم شده تقاضای تحت تعقیب قرار دادن افرادی از کشور‌های اروپایی با لیست و نام مشخص است که این افراد بر اساس معاهدات بین المللی سرزمین خود اجازه چنین اقدامی را نداشتند از اینرو دادگاه شکایت واصله را که خواستار تعقیب مقامات اروپایی در دعوت برای سخنرانی در پارلمان اروپا و عدم نظارت بر محتوای پخش شده از روی رسانه وابسته متهم ردیف اول است را به کشور‌های مورد اشاره تقدیم خواهد کرد.

قاضی گفت: انسان‌های آزاده به سوءظن به اقدامات کشور‌هایی که استاندار‌های دوگانه را ملاک عمل خود قرار داده‌اند می‌نگرند. اما این بار این اتهامات بمب‎گذاری، هواپیماربایی، شکنجه و کشتار کودکان و زنان و غیر نظامیان است، اقداماتی که صرف اتهام، حقوقی را برای قربانیان و شکات و دادگاه‌های صالح برای رسیدگی ایجاد می‌کند.

وی گفت: با توجه به دو لایحه واصله از وکلای شکات و متهمین که نسبت به انتشار مطالب به صورت علنی تاکید دارند، به رسانه تاکید می‌شود، مطالب کامل منتشر شود. انتشار کامل مطالب در دادگاه علنی یک الزام قانونی است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح، وکیل شکات در جریان جلسه دادگاه و در راستای تبیین جنایات تروریستی گروه مجاهدین خلق، خطاب به دادگاه اظهار کرد: در این جلسه و در ارتباط با تبیین جنایات تروریستی گروهک منافقین لازم می‌دانم عرض کنم که ما چه بخواهیم و چه نخواهیم با یک گروهک طرف هستیم که تمامی این افراد مسلح و مباشر جرم هستند و بزه افساد فی‌الارض، محاربه و بغی نسبت به تک‌تک این افراد صادق است.

وی افزود: حتی اگر هیچ‌کدام از جنایات دیگر این گروهک از جمله جنایات تروریستی، بمب‌گذاری‌ها، اقدامات انجام‌شده در عملیات‌های مهندسی و ترور ۱۷ هزار انسان بی‌گناه در این کشور را در نظر نگیریم صرفاً همین یک عملیاتی که اینها انجام دادند یعنی عملیات تروریستی موسوم به فروغ جاویدان که چند جلسه است در رابطه با آن صحبت می‌کنیم برای انتساب این سه عنوان اتهامی به تمامی اعضای کادر مرکزی سازمان کفایت می‌کند.

وکیل شکات تصریح کرد: ما با سازمانی طرف هستیم که سه عملیات انجام داده و انسان‌های بی‌گناهی را کشته است. سازمانی که بنا به گفته خودش، در یک عملیات بیش از ۸ هزار نفر را کشته و زخمی کرده و در عملیات فروغ جاویدان نیز بنا به اذعان، اقرار و تبلیغات رسانه‌ای خود بیش از ۵۵ هزار نفر را کشته یا زخمی کرده و با افتخار هم از این اقدامات نام می‌برد و اعلام می‌کند که این افراد را کشته است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح ادامه داد: واقعاً محل تعجب است که در دادگاهی که بیش از ۲۰۰ شاهد حضور پیدا کرده و شهادت داده‌اند، در دادگاهی که بیش از ۵۰ نظر کارشناسی ارائه شده و در دادگاهی که این تعداد از شکات برای طرح شکایت حضور یافته‌اند باز هم برخی از وکلای متهمان پشت تریبون قرار می‌گیرند و اعلام می‌کنند که هیچ دلیلی ارائه نشده و چارت سازمان ارائه نشده است.

وی افزود: من در این جلسه می‌خواهم نسبت به تک‌تک این متهمان عرض کنم که این افراد مباشر جرم بوده‌اند و به خود سلاح بستند حتی فرمانده محور بوده‌اند و در عملیات شرکت داشتند، همچنین مرتکب قتل شده‌اند. این‌طور نبوده که این متهمان صرفاً معاونت در جرم یا فقط معاونت در کشتار گسترده داشته‌اند بلکه اتفاقاً اینها مباشر جرم بوده‌اند.

وکیل شکات با اشاره به ارکان مادی جرایم مورد استناد گفت: اگر بخواهیم ارکان مادی این سه عنوان را مرور کنیم در جرم محاربه، حقوقدانان بر این موضوع بحث دارند که دست به سلاح بردن و آشکار کردن سلاح برای تحقق رکن مادی محاربه کافی است. اگر رکن معنوی قصد ایجاد رعب و وحشت محقق شود نتیجه در بزه محاربه اهمیت ندارد یعنی همین که شخصی سلاح بکشد، سلاح را آشکار کند و رعب و وحشت ایجاد شود و قصد آن را داشته باشد برای تحقق عنوان محاربه کفایت می‌کند.

وی اظهار کرد: سوال من این است افرادی که مسلح وارد خاک کشور شدند و به اسلام‌آباد غرب حمله کردند به‌گونه‌ای که مردم آن شهر از ترس فرار کردند و خود این افراد نیز اذعان می‌کنند که مردم شهر را تخلیه کرده بودند، مردم از ترس چه کسی تخلیه کردند؟ از مسلحین شما از توپ و تانک شما فرار کردند. اینها مصادیق روشن تحقق محاربه نیست؟

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح در ادامه به موضوع افساد فی‌الارض اشاره کرد و گفت: در بحث افساد فی‌الارض موضوع ماده ۲۸۶ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ قانون‌گذار دو ضابطه معین و مشخص تعیین کرده است یک ضابطه عینی مانند سببیت در فساد عامه، اخلال گسترده در نظم عمومی، افساد و اخلال در نظام، شکست جبهه اسلام و تسلط دشمن بر اراضی که این ضابطه عینی به ما می‌فهماند که اگر در خارج گستردگی جنایت محقق شد و فساد به قدری وسیع بود که دیگر امکان چشم‌پوشی از آن وجود نداشت، عنوان افساد فی‌الارض تحقق پیدا می‌کند.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح گفت: در ضابطه شخصی نیز همین است و قصد اخلال گسترده در نظم عمومی، ایجاد ناامنی، ایراد خسارت عمده یا اشاعه فحشا و فساد در حد وسیع یا علم به موثر بودن آنها که قصد را می‌رساند، این هم ضابطه شخصی است که قانونگذار برای ما مشخص کرده است. حال در جایی که متهم ردیف ۲ پرونده مسعود رجوی است، اظهارات این شخص را قبل از عملیات فروغ جاویدان کامل در جلسه دادگاه قرائت کردم که خودش اذعان می‌کند که ما باید این شهر‌ها را تصرف کنیم.

وی افزود: همچنین تاکید می‌کند باید به نهاد‌های دولتی حمله کنیم و پایگاه‌های ارتش و نیروی انتظامی را تسخیر کنیم و کنترل شهر را در دست بگیرید و اگر کسی مانع شما بود ولو مردم عادی بودند آنها را نیز بکشید. ۵۵ هزار نفر کشته و زخمی شوخی نیست. در رکن مادی بزه بغی موضوع ماده ۲۸۷ از قانون مجازات اسلامی رکن مادی را قانونگذار اینگونه تبیین کرده است که قیام مسلحانه باشد و این قیام علیه اساس نظام رخ دهد و به صورت گروهی و سازمان یافته باشد.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح گفت: آیا این موارد محقق نشده است و آنها به صورت سازمان‎یافته اقدام نکردند؟ قیام‎شان مسلحانه و علیه نظام نبوده؟ و در رکن معنوی‎اش می‌توان خللی وارد کرد؟ آیا می‌توان شبهه‌ای وارد کرد؟ اینها قصد ارتکاب این رفتار را نداشتند؟ افرادی که حاضر بودند علم به اهداف گروه نداشتند؟ متهم ردیف دوم مسعود رجوی قبل آن جلسه گذاشته و اهداف گروه را برای آنها تشریح کرده است.

وی تأکید کرد: اینجا کسی وجود دارد که بتواند ادعا کند در عملیات فروغ جاویدان بوده، اما علمی به اینکه اهداف مسعود رجوی چه بوده، نداشته باشد؟ نکته‌ای که من در جلسه گذشته اشاره کردم؛ برای اینکه این سه جرم محقق شوند الزاماً اینطور نیست که بگوییم که از آنجاکه ارکان مادی آنها متفاوت است پس نمی‌توانند در یک مصداق جمع شوند.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح گفت: دو شاهد از دکترین حقوقی و سایر اعضا و حقوقدانان آوردم که همه اشاره کردند که این سه بزه می‌تواند در مصداقی جمع شود. بدین معناکه یک مصداق خارجی اتفاق بیفتد که هم شامل بغی، هم محاربه و هم افساد فی‌الارض. حال با توجه به ارکان مادی بزه بغی، محاربه و افساد فی الارض، می‌خواهم بگویم این موضوع را ساده نبینید، یک گروهک تروریستی قطعاً فرماندهانی دارد قطعاً کادر مرکزی دارد، برخی طراح عملیات هستند، برخی شرکت کننده در عملیات هستند و ساختار پیچیده‌ای دارد که در ادامه عرض می‌کنم.

وی گفت: اگر اجازه بفرمایید پاورپوینت متهمین پرونده را برای پخش در دادگاه تحویل واحد رسانه دادم.

قاضی گفت: موضوعش چیست؟

حجت‎الاسلام والمسلمین مداح، گفت: نقش هر یک از این متهمین پرونده است که اینها مباشرت در جرم داشتند اینها خودشان مسلح بوده و در عملیات هم شرکت کردند یعنی اگر ما حتی بگوییم که شرط بغی اسلحه به دست گرفتن است که چنین چیزی را دکترین حقوقی نگفتند و بنده حداقل سه نظریه مشورتی در همین دادگاه اعلام کردم؛ اما اینها بغی مسلحانه انجام دادند. مسعود رجوی خودش مسلح و طراح عملیات بوده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مسعود مداح وکیل شکات پرونده، اظهار کرد: مسعود رجوی متهم ردیف ۲ پرونده، مؤسس و پایه‌گذار ارتش ضد خلقی و ضد انسانی منافقین است که حداقل سه عملیات گسترده علیه مردم ایران انجام داده است. همکاری با رژیم بعث عراق، هدایت، کنترل و راهبری تیم‌ها در قتل‌های گسترده، تهیه و تجهیز ادوات جنگی، صدور فرمان حملات نظامی و مشارکت در عملیات‌های تروریستی، صادر کننده دستور جنگ مسلحانه که با اساس نظام جمهوری اسلامی است در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و اقدامات تروریستی گروهک از جمله اتهامات اوست.

وی افزود: من در ادامه کلیپی را به واحد رسانه ارائه کردم که در این کلیپ شخص مسعود رجوی نشسته و تیم‌های عملیاتی را در جنگ هدایت می‌کند و در جریان ریز جزئیات است. خودش با هلیکوپتر در منطقه عملیاتی حاضر می‌شود و خودش نیز مسلح است. این شخص التماس صدام می‌کند که ادوات نظامی در اختیارش قرار دهد تا بتواند به مردم ایران حمله کند.

وکیل شکات پرونده تصریح کرد: همه اینها تحت تعقیب پلیس اینترپل هستند، اعلان قرمز هم دارند و شماره اعلان قرمز این افراد را خدمت دادگاه ارائه می‎کنم.

وی افزود: متهم ردیف سوم مریم قجرعضدانلو جانشین فرمانده ارتش ضد خلقی منافقین است. همکاری با رژیم بعث، هدایت، کنترل و راهبری تیم‌ها در قتل‌های گسترده و کشتار جمعی، صدور فرمان حملات نظامی، (فیلم وی را در جلسه دادگاه ارائه دادیم که در عملیات‌های تروریستی شرکت داشته و دستور شروع عملیات را داده است)، مشارکت در عملیات‌های تروریستی، شرکت در عملیات‌های آفتاب، چلچراغ و فروغ جاویدان، مسئول هدایت عملیات‌های نظامی و تروریستی داخل کشور نیز از دیگر اتهامات اوست.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح بیان کرد: متهم ردیف چهارم مهدی ابریشچمی از مسئولین عملیات مهندسی و ترور‌های دهه ۶۰ بود. وی یکی از طراحان شکنجه‌گری و آدم‌ربایی است. او مسئول پشتیبانی تیم‌های مسلح در ۱۳۶۰ است و برای اعضا، اسلحه، خانه تیمی و پول تأمین می‌کرد. ابریشمچی مسئول پشتیبانی ستاد فرماندهی درسال ۱۳۶۵، فرمانده ستاد قرارگاه و معاون ستاد قرارگاه عملیات‌های آفتاب، چلچراغ و فروغ جاویدان بوده است. این شخص در عملیات فروغ جاویدان معاون محور تهران بود یعنی کسی که قرار بوده تهران را به خیال خام تصرف کند، همین مهدی ابریشمچی بود.

وی اضافه کرد: متهم ردیف پنجم زهره اخیانی در گردان‌های مختلف مسئولیت داشته و در عملیات فروغ چلچراغ و آفتاب شرکت داشته است. راه‌اندازی و هدایت تیم‌های تروریستی واحد‌های مرزی (بیش از صد حمله تروریستی به واحد‌های مرزی و پاسگاه‌های مرزی ما داشتند که متهم ردیف پنجم مسئول راه‌اندازی و هدایت این تیم‌ها بود). وی مسئول تیم‌های عملیاتی دانش‌آموزی در سال ۱۳۶۰ نیز بوده است.

وکیل شکات پرونده گفت: فهیمه اروانی متهم ردیف ۶ که مسئول آموزش کل ارتش بوده و معاونت‌های مختلفی در ارتش را مسئولیت داشته است. وی مسئول طراحی و هدایت تیم‌های خمپاره‌زنی در داخل کشور بوده است. شرکت در عملیات‌های تروریستی آفتاب، چلچراغ و فروغ جاویدان نیز از دیگر اتهامات اوست.

وی اضافه کرد: مهدی براعی متهم ردیف ۷ پرونده مسئول هدایت بمب‌گذاری‌های سال ۶۳ تا ۶۴ در داخل کشور و فرمانده محور و مسئول تسخیر اسلام‌آباد غرب در عملیات فروغ جاویدان بوده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح، با تشریح ابعاد جنایات ارتکابی در عملیات موسوم به فروغ جاویدان اظهار کرد: در جریان این عملیات طبق شهادت شهود عینی و افرادی که در صحنه حضور داشتند به بیمارستان حمله شد و حتی به بخش زایمان بیمارستان نیز رحم نکردند؛ مادر و فرزند تازه متولدشده را به رگبار بستند؛ اجساد را از بیمارستان خارج کرده و به آتش کشیدند.

وی افزود: همچنین چندین نفر از اعضای کادر جهاد سازندگی را به دار آویختند و اجساد آنها را از تیر‌های چراغ برق‌های شهر آویزان کردند. این فرد فرمانده محور و مسئول تصرف و تسخیر اسلام‌آباد غرب بوده و مسئول چک و بررسی عملیات‌های خمپاره‌زنی در داخل کشور نیز بوده است.

وکیل شکات در ادامه با اشاره به مژگان پارسایی متهم ردیف ۸ پرونده، گفت: مژگان پارسایی مسئول قرارگاه اشرف و جانشین مریم قجر عضدانلو و طراحی و هدایت تیم‌ ترور شهید صیاد شیرازی را بر عهده داشته است. شخصاً در عملیات‌های تروریستی سازمان از جمله آفتاب، چلچراغ و فروغ جاویدان شرکت داشته و فرمانده یکی از قرارگاه‌های ارتش ضدخلقی منافقین بوده که مسئولیت حمله به نقاط مرزی مانند قصرشیرین و سایر مناطق را بر عهده داشته است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح با اشاره به زهرا مریخی، متهم ردیف ۹ پرونده، اظهار کرد: زهرا مریخی شخصاً در تیم‌های ترور دهه ۶۰ و خانه‌های تیمی حضور داشته، مسئول ستاد تبلیغات بوده و عضو شورای راهبری و مسئول هماهنگ‌کننده دفاتر ریاست‌جمهوری منافقین محسوب می‌شده است.

وی افزود: این شخص که ظاهراً در بخش رسانه و تبلیغات فعالیت داشته در همین عملیات‌ها افرادی را به عنوان خبرنگار و نیرو‌های رسانه‌ای به‌کار می‌گرفتند که در بخش لجستیک سازمان فعالیت می‌کردند و مأموریت آنها بزرگنمایی اقدامات، به تصویر کشیدن جنایات و ایجاد رعب و وحشت در میان مردم ایران بوده است.

وکیل شکات ادامه داد: نکته مهمی که شهود حاضر در جلسه دادگاه به آن شهادت دادند این است که همین شخصی که مسئول رسانه بوده مسلح بوده است. ما در این پرونده ۱۰۶ متهم داریم. اینها مسلحین تروریست هستند، همگی سلاح به دست داشته‌اند و همگی مرتکب قتل شده‌اند.

وی در ادامه با اشاره به محمدعلی توحیدی، متهم ردیف ۱۰ پرونده، گفت: این متهم مسئول بخش نظامی سازمان بوده و شخصاً در عملیات تروریستی فروغ جاویدان شرکت داشته و مسئول نشریه مجاهد نیز بوده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح درباره علی خدایی‌صفت متهم ردیف ۱۱ پرونده، اظهار کرد: این متهم فرمانده چند تیم عملیاتی بوده و در ترور‌های دهه ۶۰ نقش فرماندهی داشته و در عملیات فروغ جاویدان، فرمانده تیپ بوده و فرماندهی بخش‌های مختلف ارتش ضدخلقی منافقین را بر عهده داشته است.

وی افزود: مهدی خدایی‌صفت متهم ردیف ۱۲ پرونده نیز شخصاً در عملیات‌های تروریستی فروغ جاویدان، آفتاب و چلچراغ حضور داشته، مسئول طرح و برنامه‌های ارتش بوده و از اعضای کمیته اطلاعات و عملیات سازمان در آلبانی محسوب می‌شود.

وکیل شکات در ادامه به عباسعلی داوری متهم ردیف ۱۳، اشاره کرد و گفت: این متهم فرمانده تیپ و مسئول تسخیر همدان در عملیات فروغ جاویدان بوده و از ارائه‌دهندگان اطلاعات جنگی و جاسوسی به استخبارات عراق محسوب می‌شود. این شخص یکی از رابطین اصلی سازمان با استخبارات عراق بوده و مسئول روابط سازمان منافقین با مسئولان رژیم عراق در هنگام اجرای عملیات‌های تروریستی سازمان بوده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح درباره سیدمجید سیدالمحدثین متهم ردیف ۱۴ پرونده، اظهار کرد: این متهم عضو ستاد فرماندهی کل در عملیات‌های تروریستی آفتاب، چلچراغ و فروغ جاویدان بوده و مسئول مذاکره با مقامات آمریکایی جهت مسترد کردن تسلیحات سازمان و مسئول برگزاری تجمعات در دهه ۶۰ بوده است.

وی ادامه داد: این افراد هر کدام در مقاطعی مسئولیت‌های مختلفی در سازمان داشته‌اند؛ گاهی فعالیت سیاسی، گاهی مسئولیت مالی، گاهی رسانه‌ای داشته‌اند، اما نکته اساسی این است که همه آنها روزی سلاح به دست گرفتند و علیه مردم خودشان و هموطنانشان اقدام کردند با سلاح به مردم حمله‌ور شدند و این اقدام تروریستی ماهیتی جز بغی، افساد فی ‎الارض و محاربه ندارد.

وکیل شکات بیان کرد: با توجه به اینکه، اینها سازمان‎یافته عمل کردند و دست به اقدام علیه امنیت و اساس نظام زدند و دنبال کشتار جمعی مردم بودند، هر سه عنوان اتهامی نسبت به همه افراد صادق است.

وی افزود: صدیقه حسینی متهم ردیف ۱۵، رئیس ستاد ارتش و معاون پشتیبانی و اطلاعاتی ارتش بوده و الان نیز مسئول کانون‌های شورشی سازمان است. این جرایم تروریستی گروهک منافقین مستمر بوده و ساعتی متوقف نشده است.

وکیل شکات بیان کرد: محمد طریقت منفرد متهم ردیف ۱۶ پرونده عضو کادر مرکزی منافقین در شاخه نظامی، مسئول آموزش و اعزام تیم‌های خمپاره‎زنی در دهه ۷۰ در داخل کشور، مسئول تهیه بمب، سلاح، مهمات و طراحی عملیات‌های هواپیماربایی، ترور و گروگان‎گیری بوده است.

مهوش سپهری متهم ردیف ۱۷ پرونده شخصا در عملیات تروریستی فروغ جاویدان با سمت فرماندهی شرکت کرده، فرمانده محور و فرمانده معاونت آموزش ارتش ضد خلقی سازمان منافقین، جانشین ارتش و توجیه‎کننده تیم‌های تروری بوده که سازمان به داخل کشور اعزام می‌کرده است.

قدسی خرازیان متهم ردیف ۱۸ پرونده در خانه‌های تیمی و ترور‌های دهه ۶۰ فعال بود و در عملیات فروغ جاویدان شرکت داشته، معاون واحد مخابرات ارتش ضد خلقی منافقین هم بوده است.

مهناز سلیمانیان متهم ردیف ۱۹ در ترور و عملیات‌ها شرکت داشته و مسئول شنود بی‎سیم‌ها در ارتش بوده است.

محسن سیاه‎کلاه متهم ردیف ۲۰ مسئول بخش نظامی سازمان، طراح انفجار ۷ تیر و ۸ شهریور در سال ۶۰ بوده و در تیم‌های عملیات‌های ترور دهه ۶۰ فعالیت داشته، فرمانده گردان بوده و در عملیات آفتاب، مسئول آتش‎بار و در عملیات چلچراغ مسئول توپخانه بوده است.

مریم فضل مشهدی متهم ردیف ۲۱ در بخش نظامی سازمان فعالیت داشته و مسئول جذب و پذیرش نیرو‌ها بوده و مسئولیت نشریه مجاهد هم در برهه‌ای برعهده داشته است.

خانم شادلو متهم ردیف ۲۲ پرونده، عضو واحد پرسنلی ارتش بوده و یکی از افرادی که برای ارتش ضد خلقی منافقین جذب انجام می‌داده است، افرادی را از اروپا و نقاط دیگر جذب می‌کرده تا جذب ارتش شوند، همین متهم ردیف ۲۲ است. او در عملیات فروغ جاویدان شرکت داشته است، فرمانده یگان و جانشین فرماندهی ارتش هم در برهه‌ای از زمان برعهده داشته است.

ژیلا دیهیم، متهم ردیف ۲۳ در خانه‌های تیمی منافقین در سال ۶۰ فعالیت داشته فرمانده لشکر و معاون قرارگاه در کشور عراق بوده است و در عملیات‌های تروریستی شرکت داشته است. تشکیل طراحی و هدایت تیم ترور شهید لاجوردی را هم این ملعونه برعهده داشته است. این شخص توسط دستگاه قضایی در سال ۶۰ دستگیر و سپس عفو شده و بعد عضو سازمان شده و این جنایات را مرتکب شده است. یکی از درخواست‌های موکلین من این است که خروجی این دادگاه مجازات چنین افرادی باشد؛ اینطور نباشد که یک نفری آمد و عفو شد و دوباره به سازمان ملحق شده و بمب‎گذاری و آدمکشی انجام داد.

ابوالقاسم رضایی متهم ردیف ۲۴ پرونده که فرمانده تیپ در عملیات فروغ جاویدان بوده و در خانه‌های تیمی بوده است و عملیات پرسنلی و قضایی ارتش هم داشته است.

وکیل شکات اظهار داشت: سردسته همه این افراد مسعود رجوی است و همانطور که در فیلم مشخص است همه اینها لباس نظامی پوشیدند و رژه می‌روند و اسلحه به دست گرفتند. حتما نباید تیراندازی صورت گرفته باشد و همین که اسلحه به دست گرفته‌اند و قیام کردند مشمول عنوان باغی هستند و مستند به مواد ۲۷۹، ۲۸۶ و ۲۸۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ و همچنین ماده ۱۹۸، ۱۹۹ و ۲۰۰ قانون حدود و قصاص مصوب ۱۳۶۱ تقاضای انتصاب سه بزه بغی، افسادفی‎الارض و محاربه را برای تمامی متهمین پرونده و سببیت افسادفی‎الارض نسبت به شخصیت سازمان حقوقی سازمان منافقین دارم و از جانب موکلین خودم از محضر دادگاه تقاضا دارم تعقیب متهمین و مجازات آن‌ها را با قوت به پیش ببرد.

وی افزود: در جلسات ۲۸ و ۲۹ به طور مفصل عرض کردم که با یک سازمان منسجم طرف هستیم و سازمان منسجم اینگونه نیست که حدود ۱۰ نفر باهم جمع شوند و بروند از یک بانک دزدی کنند بلکه اینها یک سازمان مافیای و تروریستی هستند که یک جرم سازمان‎یافته انجام می‌دهند که نتیجه آن ارعاب و جنایات گسترده که به ادعای خودشان تنها در یک عملیات ۵۵ هزار نفر را کشته‌اند و یک شهر را تصرف و بیمارستان را تخریب و اجساد را آتش زده‌اند، پس این‎گونه نیست که همه افراد این گروهک در خط مقدم باشند و تیراندازی کنند و ما بخواهیم فقط آن افرادی را که در خط مقدم بوده‌اند مجازات کنیم. اینها قاعدتا بخش پشتیبانی و تیم‌های رسانه‌ای دارند که جنایات را با هدف ارعاب مردم رسانه‌ای کنند و فضای رسانه‌ای برای تضعیف جبهه خودی و ملت ایران و حتی مسئولین آموزش مختلفی دارند و نکته مهم این است که اینها همه زنجیره‌های یک چرخ دنده هستند که نتیجه آن نسل‎کشی است.

وکیل شکات گفت: در همین ساختار عملیات تروریستی فروغ جاویدان، یک عده به عنوان راننده ادوات نظامی یا نیروی اطلاعاتی و گشتی سعی کردند تا نیرو‌های خودی را شناسایی و گرای لازم را برای بمباران مواضع به دشمن بدهند. پس این شخص مشمول عنوان مفسدفی‎الارض نیست؟ همه این افراد در یک ارتش تروریستی و نظامی سازمان‌دهی شده و سلاح به دست داشتند و یک عنوان کلی دارند که مشارکت در کشتار مردم ایران است.

حجت الاسلام والمسلمین مداح گفت: معاونت در کشتار گسترده مردم و ایجاد اخلال در نظم عمومی و جنایت علیه تمامیت جسمانی افراد، موضوع افساد فی الارض در قانون ماست و همان چیزی که یک بار در این دادگاه عرض کردم، همان چیزی که دنیا به آن تروریست گفته و از تروریسم تعریف می‌کند، دقیقاً منطبق با عنوان افساد و محاربه ماست. به عنوان مثال مجمع عمومی سازمان ملل در قطعنامه سال ۱۹۹۶ در تعریف تروریسم بیان می‌کند: اقدامات جنایی با هدف ایجاد رعب و وحشت در میان عامه مردم یا در بند ب ماده ۲ کنوانسیون بین‌المللی مقابله با تامین مالی تروریسم مصوب ۱۹۹۹ در تعریف تروریسم آوردند، هر اقدامی که به قصد کشتن یا صدمه جدی به هر فرد غیر نظامی یا هر شخص دیگری که در مخاصمات جنگی مشارکت ندارند، صورت پذیرد.

وی گفت: حمله مسلحانه به یک شهر کردند و مردم بی‌گناه از رعب و وحشت فرار کردند و حتی به مردمی که فرار کردند نیز هم رحم نکردند، در تنگه چهارزبر شهادت دادند که اینها وقتی پشت جمعیت مردم گیر کردند، شروع به کشتار مردم کردند. آنها حتی به بیمارستان رحم نکردند. حال این عملیات تروریستی نیست؟ این محاربه نیست؟ این بغی نیست؟

حجت‎الاسلام والمسلمین مداح، گفت: مطابق آنچه در تصویر مشاهده می‌کنید، چارتی است که مسعود رجوی در عملیات تروریستی فروغ جاویدان تقسیم وظایف کرده است. سه جلسه قبل، اظهارات مسعود رجوی که مندرج در نشریه مجاهد بود را در دادگاه قرائت کردم که قبل از عملیات فروغ جاویدان است و تا دو و نیم نصف شب هم این صحبت‌های او با تمام اعضا در قرارگاه اشرف طول می‌کشد و در آنجا تقسیم وظایف می‌کند که به عنوان مثال ببینید، مسئول ستاد سیاسی سید محدثین می‌شود که متهم ردیف ۱۴ پرونده است. مسئول تدارکات عملیات فروغ ثریا شهری متهم ردیف ۵۱ پرونده است.

وی تاکید کرد: در بخش لجستیک و پشتیبانی عملیات فروغ، مسئول اردوگاه اسرا، صادق سادات دربندی است که متهم ردیف ۸۰ پرونده است، حسن نظام‎الملکی متهم ردیف ۱۰۴ این پرونده نیز مسئول بخش هوانیروز است که با هوانیروز عراق به جهت اینکه بمباران هوایی شهر‌ها را انجام دهند، همکاری می‌کرد. اینها گرا می‌دادند تا عراقی‎ها بمباران هوایی کنند و پشتیبانی انجام شود و آنها به زعم خودشان ۴۸ ساعته تا تهران بیایند.

حجت‎الاسلام والمسلمین مداح، گفت: واحد ترابری که مسئول این بود که اولاً خودرو‌ها را چک کند تا خودرو‌هایی را اضافه در محل مستقر کنند که به محض اینکه خودرویی از کار افتاد، جایگزین یا تعمیر کند تا این گروهک تروریستی با سرعت زیاد بتوانند تا تهران بیایند. او، محمود قجر عضدانلو متهم ردیف ۳۶ پرونده است. مسئول دفتر ستاد نظامی سهیلا صابر متهم ردیف ۸۵ پرونده است.

وی گفت: محور‌هایی را مسعود رجوی مشخص می‌کند، فرمانده تیپ‌هایی را مشخص می‌کند که فرمانده تیپ چنانچه نماینده حقوقی ارتش و کارشناس‌ها هم نظر دادند، تیپ‎شان، تیپ نظامی مراد نبوده و افرادش خیلی کمتر از تیپ نظامی بوده و فقط اسمش را تیپ گذاشتند تا ادعا کنند تعدادشان خیلی زیاد است. فرماندهی محور کرند و اسلام آباد با مهدی براعی متهم ردیف ۷ پرونده و محمود عطایی فرمانده محور تهران و متهم ردیف ۲۶ پرونده بوده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح در جلسه دادگاه با تأکید بر نقش مستقیم اعضای کادر مرکزی سازمان مجاهدین خلق در عملیات‌های نظامی، اظهار کرد: تمامی اعضای این کادر همگی بدون استثنا در عملیات‌های مسلحانه شرکت داشته‌اند و مسلح بوده‌اند. این افراد مباشر در جرم بغی، محاربه و افساد فی‌الارض بوده‌اند.

وی افزود: در ادامه سوالی از دادگاه و دولت‌های اروپایی مانند فرانسه و نهاد‌های بین‌المللی مطرح می‌کنم، بر اساس ماده ۱۲ اساسنامه آی‌اس‌تی و مواد ۷، ۸ و ۶ اساسنامه روم دیوان کیفری بین‌المللی، صدام ملعون به دلیل کشتار سیستماتیک غیرنظامیان، شکنجه، آدم‌ربایی و قتل‌های گسترده مورد تعقیب و محاکمه قرار گرفت و مجازات شد. نکته قابل توجه این است که مجازات صدام به خاطر دستور مستقیمی بوده که صدام بخاطر حمله گسترده علیه جمعیت غیر نظامی داده است.

وکیل شکات ادامه داد: سوالی می‎خواهم بپرسم، صدامی که جنایات جنگی انجام داده و در حکم محاکمه‎اش محکوم به نسل‌کشی شده، محاکمه می‎شود و ۱۱ فرمانده وی نیز مجازات می‌شوند، اما چرا مسعود رجوی که شریک جرم صدام بوده و در بسیاری از جنایات علیه غیرنظامیان مشارکت داشته و معاون جرم بوده است، مجازات نمی‌شود؟

وی تأکید کرد: نام مسعود رجوی و اعضای کادر مرکزی سازمان مجاهدین خلق در فهرست تروریست‌ها ثبت شده و ارتباط تنگاتنگ آنها با صدام ثابت شده است. این افراد در بسیاری از عملیات‌ها مشارکت داشته و مرتکب جنایات علیه مردم عراق و ایران شده‌اند.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح، افزود: از جانب موکلین خود از دستگاه دیپلماسی کشور تقاضا داریم پیگیری بین‌المللی نسبت به این موضوع انجام شود. این خواسته شکات و بزه‌دیدگان پرونده است.

وی در ادامه به پاسخ اظهارات وکیل متهمان در جلسه قبل پرداخت و گفت: ساختار تشکیلاتی این گروهک مداوم در حال تغییر است. گاهی افرادی که در رده‌های دیگر سازمان فعالیت می‌کردند در یک عملیات تروریستی مانند فروغ جاویدان نقش افسر گرفتند و مسلحانه اقدام کردند.

وی بیان کرد: محمود عطایی که متهم ۲۶ پرونده است در عملیات آفتاب و چلچراغ نقش جدی دارد و در عملیات چلچراغ فرمانده محور بوده است. این شخص در دفتر سیاسی سازمان فعالیت می‌کند یعنی به ظاهر در تشکیلات سازمان در سال ۱۳۶۴ نام وی را در دفتر سیاسی سازمان بیان کردند، اما این شخص همان شخصی است که مسلحانه در عملیات آفتاب و چلچراغ حضور پیدا می‌کند و بعداً در همایشی از تعداد کشتگان نام می‌برد.

وی افزود: همچنین محمد صادق سادات دربندی و محسن سیاه‎کلاه که نقش‌های جدی در عملیات‌های تروریستی داشتند صرفاً عضو مرکزیت سازمان هستند یعنی مشاهده می‌کنید افراد ممکن است در جا‌های مختلفی در سازمان پراکنده و فعالیت داشته باشند، اما بنا به اظهارات شهود و بنا به گواهی مستندات و گواهی تاریخ اینها افرادی بودند که در عملیات‌های تروریستی، اقدام مسلحانه انجام دادند.

وکیل شکات پرونده تصریح کرد: این اقدامات جرم حدیست، حد هم دچار مرور زمان نمی‌شود. جرایم امنیتی موضوع ماده ۳۶ نیز دچار مرور زمان نمی‌شوند؛ لذا من از ریاست محترم دادگاه و قضات گرامی تقاضای تعقیب، مجازات و منتسب کردن سه بزه محاربه، افساد فی‌الارض و بغی را نسبت به تمامی اعضای این سازمان و گروهک تروریستی و متهمین پرونده خواستارم.

سپس محمدی، وکیل متهمان پرونده در جایگاه حاضر شد و با تقدیر از قاضی دادگاه، بیان کرد: شما در جلسه قبل و بعد از سخنان نماینده دادستان در خصوص وکلا گفتید که وکلا مدافع جرم نیستند بلکه مدافع حق انسان‌ها و مدافع اصل بنیادینی هستند که هیچ اتهامی هیچگاه بدون پاسخ نمی‌ماند. شما گفتید وظیفه وکیل تضمین فرصت برابر برای موکل و جلوگیری از تضییع حقوق انسانی است. عدالت زمانی کامل است که دفاع شنیده شود و وکیل بتواند آزادانه و بدون ترس و محدودیت از حق انسانی خود دفاع کند.

وی افزود: اتهاماتی که به موکلان من نسبت داده می‌شود باید فرد به فرد و اتهام به اتهام به صورت جداگانه بررسی شود. همین امروز وکیل شکات پرونده آمد و اتهاماتی را نسبت به موکلان من صرفا ادعا کرد. اسم آورد و ادعا‌هایی را نیز مطرح کرد، اما دلیلی برای اتهامات نیاورد. آیا در مورد امر ثبوتی در دادگاه صحبت می‌کنیم یا امر اثباتی؟

وکیل متهمان پرونده، گفت: همین امروز شما شاهد بودید وکیل شکات ۲۰ اسم را خواند به نوعی یکی، یکی گفتن فلان کار را انجام داده است. وقتی قرار است نسبت به یک فرد صحبت بشود باید عنوان اتهامی و ادله آن هم بررسی شود. ایشان سه جلسه قبل حرفی را زده یا مثلا مستندی را آورده و ادعایی را نیز مطرح می‌کند که اینها در این فضای محکمه گم می‌شوند.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح، بیان کرد: اگر بیان کردم محمود عطایی متهم ردیف بیست‎وششم نقش گسترده‌ای در عملیات‌های آفتاب، چلچراغ و مرصاد داشته است، بر اساس شواهد، این متهم حداقل در شش سند از نشریه مجاهد که در دادگاه ارائه شده به صراحت اقرار کرده است که فرمانده محور بوده و اقدامات مشخصی از جمله تصرف مکان‌ها و قتل افراد را انجام داده است. ارائه مدارک و مستندات، از جمله فیلم‌ها و اظهارات اعضای جداشده، شفافیت لازم را برای دادگاه ایجاد می‌کند تا نقش تک‌تک متهمان در عملیات‌ها و اقدامات تروریستی به‌روشنی مشخص شود.

قاضی گفت: ارائه نمودار‌ها و اسناد مرتبط با انتساب و نقش هر متهم در عملیات‌ها باید به گونه‌ای باشد که امکان دفاع قانونی برای وکیل متهم فراهم شود.

محمدی، وکیل متهمان، در مقام دفاع از موکلان خود، به موضوع انتساب عنوان فرمانده محور تهران پرداخت و اظهار کرد:تا جایی که بنده متوجه شده‌ام، عملیات فرمانده محور تهران زمانی آغاز می‌شود که نیرو‌ها حداقل از قزوین عبور کرده و به سمت تهران حرکت کنند.

حجت‎الاسلام والمسلمین مداح، افزود: آیا این افراد مسلح وارد کشور نشده‌اند؟

قاضی بیان کرد: چون در شهادت شاهد اشاره شد که تقسیم وظایف صورت گرفته بوده و بر اساس این تقسیم حتی در زندان‌ها نیز پیام‌ها منتقل می‌شده است. براساس شهادت شاهد، مسئولیت این افراد فرماندهی محور تهران در صورت رسیدن بود. شما می‌توانید در زمان تفهیم اتهام اشاره کنید نظر به عدم وقوع یا وقوع، آیا این اتهام قابل تعقیب، مجازات است یا خیر. اما این تقسیم وظایف است به همین دلیل نهایت فرمایش شما این باید باشد که یا این جرم محقق نشده یا این اتهام، به دلیل عدم تحقق درخصوص فرماندهی قابل انتساب نیست. آنچه در لایحه وکیل به دادگاه ارائه شده، این است که تقسیم وظایف در یک گروه مسلحانه جرم است.

وکیل شکات که خواستار پخش کلیپی در دادگاه بود در پاسخ به سوال قاضی که این کلیپ در بردارنده چه بخشی از اظهارات شما است، گفت: در عملیات فروغ جاویدان، متهم ردیف دوم و سوم طراح عملیات و آمریت در جنایات گسترده علیه تمامیت جسمانی افراد و همچنین معاونت را برعهده دارند.

در ادامه جلسه دادگاه این کلیپ پخش شد.

وکیل شکات، گفت: مسعود رجوی، متهم ردیف دوم و متهم ردیف سوم، مریم رجوی، افرادی بودند که در عملیات‌ها در اتاق فرماندهی بودند و طراحی عملیات کنترل، راهبری و هدایت تیم‌های عملیاتی با دستور مستقیم آنها انجام می‌شده است و در جنایات علیه مردم ایران و تمامیت جسمانی افراد آمریت داشتند. حداقل جرمی که اینها مرتکب می‌شوند معاونت در کشتار وسیع و جنایات گسترده است که دقیقاً موضوع جرم افسادفی‎ الارض است.

وی افزود: این همه مقاومت برای چیست؟

قاضی گفت: منظورتان از مقاومت چیست؟

وکیل شکات، گفت: مقاومت از جانب وکلای متهمین که نمی‌خواهند این موضوع را بپذیرند. اگر یک جستجوی ساده در سیمای نفاق و رسانه‌های منتسب به موکلین خود انجام دهند، می‌بینند که موکلین‌شان با افتخار هرچه بیشتر از این جنایات نام می‌برند و اتفاقاً افرادی که ما نام بردیم به عنوان قهرمان در سایت خودشان نام می‌برند. با این عنوان که فلانی قهرمان بود برای اینکه مسئول فلان محور در عملیات فروغ جاویدان بود و خودشان از این کشتار در رسانه‌های منتسب به خودشان که منتسب به شخصیت حقوقی است و این دیگر قابل انکار نیست و در کیفرخواست هم مندرج شده، با افتخار نام می‌برند.

وی گفت: بدین ترتیب هم زحمات کیفرخواست را زیر سؤال می‌برند و هم اینکه می‌خواهند بگویند سندی نیست. پس این اسنادی که تاکنون به دادگاه ارائه کردیم و شهودی که شهادت دادند، چه بوده است؟ چه مدارکی باید بیاوریم که ثابت شود متهمین پرونده، در این عملیات شرکت داشتند و مسلح هم بودند.

وکیل شکات، گفت: عیسی آزاده یکی از شهود هم اکنون در دادگاه حاضر است و می‌تواند تک تک متهمین کیفرخواست را نام ببرد که آیا سلاح بدست گرفتند یا خیر؟

قاضی گفت: وظیفه وکیل متهم همانطور که توضیح دادم دفاع است. ایراد اینها این است که آنچه که بیان می‌شود در استناد به اتهامات انتسابی مشخصاً به کدام بخش از ادله اثباتی برای دلالت بر اتهام از سوی وکیل شکات به تفکیک بیان می‌شود؟ این ایراد، ایراد واردی است که خودتان در لایحه رعایت کردید و عین همان نیز در اختیار افراد قرار بگیرد.

عیسی آزاده، عضو جدا شده گروه مجاهدین خلق در جایگاه حاضر شد و گفت: بنده ۲۰ سال آزاده هستم و آخرین رده تشکیلاتی من در سازمان مجاهدین، عضو هیات اجرایی یا کادر مرکزی بوده که مربوط به قبل از سال ۱۳۷۰ و وقوع انقلاب ایدیولوژیک است و بعد از آن به عنوان معاونت ستاد با رده MO بودم و مدت حضورم در تشکیلات بین سال‌های ۱۳۶۵ تا ۱۳۹۱ است و قبل از آن هم در دانشگاه در فاز سیاسی از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۵۹ با این سازمان همکاری داشتم. در سال ۱۳۹۱ از قرارگاهی به نام لیبرتی که در واقع یک قرارگاه ترانزیت در نزدیک فرودگاه بغداد بود از تشکیلات جدا شدم و در سال ۱۳۷۳ به دلیل وضعیتی که در تشکیلات داشتم در آنجا زندانی و به شدت شکنجه شدم و جزو نیرو‌های مغضوب رجوی در تشکیلات بودم.

وی یادآور شد: من و سایر دوستانم که از تشکیلات جدا شده‌ایم، متخصصین و کارشناس حقوقی نیستیم و نمی‌خواهیم با ادله حقوقی در رابطه با افرادی که در اینجا متهم هستند قیام کنیم و در واقع می‌خواهیم به عنوان شاهد، حقایق را براساس سوگندی که خورده‌ایم بیان کنیم.

آزاده در خصوص عملیات فروغ جاویدان بیان نمود: قبل از این عملیات، سازماندهی تشکیلات به صورت افراد ۷۰ تا ۸۰ نفری بود که به آنها گردان رزمی می‌گفتند که در چندین نقطه از عراق مستقر بودند تا عملیات به طور نامنظم انجام شود. این عملیات، اهداف مدنظر صدام را برآورده نکرد و در این بین نیز چندین عملیات کوچک نیز صورت گرفت که چندین اسیر گرفتند؛ بنابراین در سال ۱۳۶۶ اتفاق عجیبی در تشکیلات افتاد و ساختار عوض شد و رجوی اعلام کرد براساس تکامل جنگ تصمیم به تاسیس ارتش آزادی‎بخش ملی گرفتند و این ارتش با هدف بلوف سیاسی و فریب اذهان و شست‌وشوی مغزی ما بود، در صورتی که صدام از رجوی خواسته بود که دیگر آن عملیات پاسخگو نیستند و باید متوجه این موضوع باشیم و در این رابطه نیز یک کتاب توسط خانم سینگلتون تحت عنوان ارتش خصوصی صدام نوشته شد.

وی افزود: بعد از آن تعدادی قرارگاه در تشکیلات در عراق به وجود آمد که شامل یک قرارگاه در شمال کرکوک بود که فرماندهان آن ابراهیم ذاکری و محمود مهدوی بودند.

آزاده در ادامه گفت: اشرف هم یک قرارگاه مستقل تشکیل داده بود که فرمانده آن عطایی بود و نظام‎الملکی، هادی‎نژاد، مریخی، خراسان، اسماعیلیان، خوشنویس و … افراد زیر دست او بودند. اینها در یک مقطع تا قبل از عملیات آفتاب، عملیات گردانی انجام می‌دادند، در شهر کرکوک عراق قرارگاه دیگری ایجاد گردید و در شهر ابوغریب قرارگاه دیگری بود که مقر اصلی رجوی گردید و فرمانده آن قرارگاه مهدی براعی بود و این شخص کلا مسئول اطلاعات و شناسایی بود و در عملیات فروغ جاویدان نیز قبل از حضور نیرو‌ها به عنوان مسئول شناسایی در آن‌جا حضور داشت. در عملیات فروغ جاویدان از خسروی تا گردنه پاطاق حتی یک نیروی مجاهدین حضور نداشت و کل عملیات توسط مهندسی سپاه دوم عراق و توپخانه عراق انجام گرفت که آن منطقه به طور کامل پاکسازی شد و معبر‌ها باز شد.

وی درباره صحبت رجوی درخصوص عملیات چلچراغ اظهار داشت: تا ساعت ۱۲:۳۰ خط شکسته نشد و آن جبهه‌ای که به آن حمله شده بود ۸ کیلومتر عرض و ۲۰ کیلومتر عمق داشت که مقر لشکر تا آن پلی که منفجر کردند حدود ۱۰۰ کیلومتر داشت و عراقی‌ها به رجوی گفته بودند که از ۱۲ شب به بعد همه افراد قتل عام می‌شوند. در آن عملیات به گفته رجوی ۸۰ گردان توپخانه عراق به مدت ۶ ساعت آتش‎باری کردند تا خط شکسته شد.

آزاده، ادامه داد: در نشست رهبری توجیهی که با حضور رجوی در اشرف در ۳۱ تیرماه برگزار شد ما شرکت کردیم و تمام فرماندهان محور‌ها را نفر به نفر صدا کرد و مسئولیتشان را پرسید. بعد از این جلسه و در سوم مرداد همه یگان‌ها براساس ماموریت در داخل قرارگاه اشرف جمع شدند و رجوی شخصاً از آن‌ها بازدید کرد و بعد از آن فرمان پیشروی داده شد. نیروی پیش قراول در عملیات جاویدان و به همراه عراقی‎ها، مهدی براعی بود. ایشان در داخل یک نفربر که مخصوص فرماندهی بود جابجا می‌شد و خیلی اتفاقات عجیبی از خسروی تا سر پل ذهاب افتاد، تمام اموال مردم غارت می‌شد و احشام مردم از بین رفتند و تعدادی از مردم به اسارت گرفته شدند. دو نفر از دوستان سابق من که الان هم در آلبانی هستند به دلیل تسلط بر زبان عربی و آموزش‌هایی که در بخش هوانیروز عراق دیده بودند، در آنجا به همراه خلبان‌های عراقی بودند و نفرات رابط خلبان‌ها بودند و در این موقعیت فرمانده و رابط هوایی آقای نظام‎الملکی بود که یکی از القابش حسن هوایی بود که رجوی این لقب‌ها را به افراد براساس مسئولیت‌هایشان می‌داد.

عیسی آزاده، عضو جداشده از گروه مجاهدین خلق، ادامه داد: مختصات اعلام‌شده به خلبانان اشتباه بود و بسیاری از تیپ‌ها که مأموریتشان تهران، همدان، قزوین و اراک بود، به مقصد نرسیدند. با این حال، تا آخرین لحظه، تمامی افرادی که از قرارگاه اشرف خارج شدند، با چنگ و دندان جنگیدند. محمود عطایی و ابراهیم ذاکری شخصاً در میدان حضور داشتند و نیرو‌ها را هدایت می‌کردند.

وی گفت: در منطقه گردنه حسن‌آباد، با وجود پدافند هوایی محدود و آموزش ناکافی، نیرو‌ها تلاش کردند هواپیما‌ها و اهداف متحرک را هدف قرار دهند، اما بسیاری از موشک‌ها پیش از رسیدن به مقصد از بین رفتند. من شخصاً با چشمان خودم شاهد بودم که مجروحان یکدیگر را حمل می‌کردند.

وی ادامه داد: اقدامات انجام‌شده به‌صورت انتحاری بود و شدت و خشونت آن صد برابر بیشتر از جنایاتی بود که در زمان خودمان توسط داعش شاهد بودیم.

عیسی‌ آزاده، عضو جدا شده گروه مجاهدین خلق، تصریح کرد: چند موضوع را باید به استحضار دادگاه برسانم که خودم شاهد آنها بودم و دیدم. یکی در رابطه با کشتاری که در بیمارستان اسلام‌آباد غرب است. دو فرمانده محور فعال آنجا وجود داشت که همه کار‌ها را انجام می‌دادند؛ کنترل شهر و بیمارستان نیز در دست آنها بود. یکی افسانه شاهرخی که الان در آلبانی است و یکی هم به نام فاطمه رمضانی یا سرور همسر سابق محمد سیدالمحدثین بود. این دو نفر آن جنایت عجیب و غریب غیرانسانی را در اسلام‌آباد رخ دادند و حتی مجروحین را کشتند.

وی افزود: موضوع دیگری که من از فاصله ۵۰ متری شاهدش بودم این بود که پنج نفر را در دشت حسن‌آباد گرفتند و معلوم نبود که این ۵ نفر بسیجی بودند یا مردم عادی. روز چهارم از طرف محمود عطایی دستور آمد که اسرا اعدام شوند. شخصی به نام کاتیسا معروف به حسام شهیدزاده اهل خوزستان که در حال حاضر در قید حیات است این پنج نفر را به رگبار بست و اعدام کرد. اسم و رسم آن شهدا را نمی‌دانم.

عیسی‌آزاده در رابطه با فرمان عقب‌نشینی نیز گفت: عقب نشینی را به عنوان اینکه عقب‎نشینی هست به ما اعلام نکردند، شاید به فرمانده تیپ‌ها اعلام کرده ولی ما متوجه نشدیم. در عملیات نظامی سخت‌ترین عملیات، عملیات عقب‎نشینی است مخصوصاً اگر زیر فشار باشید. آن زمان عقب‌نشینی ما اینطوری بوده که از جلو فشار نیرو‌های مجاهد بود، از جناحین نیز نیرو‌های مدافع فشار می‌آوردند. از پشت سر هم به ما فشار می‌آوردند و بیشترین تلفات سازمان مجاهدین در هنگام عقب‌نشینی بود.

در ادامه جلسه دادگاه وکیل متهمان، در جریان پرسش از عیسی آزاده، عضو جداشده سازمان مجاهدین خلق، سوالاتی را درباره نحوه آموزش‌های نظامی و سازماندهی نیرو‌ها مطرح کرد.

محمدی، اظهار کرد: شما در دانشگاه‌های عراق آموزش دیده‌اید؛ تحت نظر ژنرال‌های عراقی آموزش تاکتیک دیده‌اید؟

آزاده، ادامه داد: بعد از عملیات فروغ جاویدان، در آنجا جمع‌بندی شد که دیگر با دستگاه پیاده امکان انجام عملیات وجود ندارد. در سال ۱۳۷۰ آموزش زرهی برای کل تشکیلات گذاشته شد و تعداد زیادی تانک مدل قدیمی روسی به یک سری داده شد برای اینکه این‌ها به کار گرفته می‎شود باید افراد می‎رفتند جا‌های مختلف آموزش می‎دیدند.

این عضو جداشده، افزود: زمانی که ارتش، زرهی می‎شود باید فرمانده گروهان، فرمانده گردان، فرمانده تیپ و فرمانده لشکر داشته باشد و باید حداقل مدرک لیسانس می‌داشتند. ما را به آنجا آوردند و امتحان گرفتند که ۱۲ نفر از ما در آن امتحان قبول شدیم. بعد از آن ما با کادر تشکیلات به پایگاهی در یک شهر منتقل شدیم و وارد دانشگاه شدیم و به ما آموزش تخصصی دادند.

محمدی، وکیل متهمان گفت: در زمان حمله به ایران نقش شما چه بود؟

آزاده در ادامه توضیح داد: کل دوره آموزش ۴ روز بود. یکسری افراد از خارج آورده بودند که اصلا نمی‌دانستند سلاح چیست. کل آموزشی که دادند ۶ ساعت بود و چون فوری بود هر شخصی را بدون آموزش و اطلاعات تقسیم‎بندی کردند و به من سلاح چهارلول دادند که در مسیر خراب شد. ما منتظر تجهیزات هوایی بودیم که قرار بود منتقل و به بخش‌های دیگر وصل شود، ولی این اتفاق اصلا رخ نداد.

وی گفت: رجوی چند نفر نیروی کلیدی داشت که یکی از آن‌ها احمد واقف بود، دیگری ابریشمچی بود و دیگری هم عطایی و عباسعلی جابرزاده، انصاری و توحیدی که افراد حلقه نزدیک به او بودند. رجوی می‌گفت: در فتح تهران بزرگترین پیروزی ما این است که مرز خسروی را فتح کنیم. بعد از آن جاده آسفالت بوده و کسی هم نیست.

وکیل متهمین گفت: نظارت بر نیرو‌های عراقی کار آقای براعی بود؟

شاهد پاسخ داد: بله. صد در صد.

وکیل شکات، گفت: خواهش دارم از شاهد این سوال پرسیده شود که آیا متهمین پرونده یا کلاً اعضای سازمان کسی بوده که در این عملیات مسلح نباشد و کسانی که مسلح نبودند چه کار‌هایی کردند و افرادی که مسلح بودند چه کار‌هایی انجام دادند؟

شاهد گفت: چند اروپایی هم در اردوگاه داشتیم. خانمی بود که همسر یکی از اطرافیان رجوی بود بنام حبیبی. در پاریس بود. آن خانم به اصطلاح امدادگر از بیمارستان‌های پاریس بود. او امدادگر و پزشک بود. تمام دکتر‌هایی که کار پزشکی انجام می‌دادند به آنها سلاح داده بودند و هیچکس بدون سلاح از اردوگاه اشرف پای خود را بیرون نمی‌گذاشت.

وکیل شکات، گفت: این ایرادی هم که حالا چندین بار مطرح شد، شما دو جلسه قبل توضیحات داده و فرمودید که دیگر اعتراض نسبت به شهود را از این باب قبول نمی‌کنم. هر جلسه یکی از وکلای متهمین از شما سوال می‌پرسند از این جهت که خود شما چه کاره بودید تا شاهد را در معرض اتهام قرار بدهند.

قاضی گفت: آقای وکیل اینجا اعتراض شما به این معنا وارد است که دادگاه توضیح داد که اعضای جداشده در جهت احراز عدالت با توجه به توبه انجام شده، شهادت اینها مخالف موازین قانونی نیست. نکته‌ای را هم لازم می‌دانم خیلی سریع و مختصر عرض کنم. شاید در ذهن وکلا این تاثیر را بگذارد. ببینید در خصوص ماهیت توبه واقعیت این است که ماهیت حد و حدود فقه امامیه و اسلامی، مجازاتی که حق‎الله محور آن است، هدف اصلی از توبه اعاده رابطه مجرم با خدا، بازدارندگی و اصلاح نفس مجرم است نه صرفا تنبیه مادی یا ایجاد مجازات.

قاضی دهقانی گفت: یعنی اگر جرمی سخت اثبات می‌شود با چهار بار اقرار که توضیح دادیم، چرا چهار بار؟ چرا چهار بار جلسه؟ چرا اتحاد مواضع؟ به جهت اینکه سختی در اثبات حتی به اقرار در این جرایم ماهیت قضایی با سوءظن نگاه می‌کند. معتقد است شاید بار اول بر اثر هیجانات بوده و بار دوم متوجه عواقب اعمال نیست، به جهت سوءظن و حفاظت عرض کردم در نظام قضایی اسلامی غیر نظام امامیه، یک دیوار بلندی به دور هر انسانی حتی بعد از اتهام وجود دارد و این دژ بزرگ حفظ حقوق متهم است و هیچکس به راحتی نمی‌تواند از این دژ عبور کند و حتی به متهم برسد حتی در جرائم حدی مانند محاربه.

قاضی دهقانی، گفت: نکته‌ای که در توبه وجود دارد و مجدد توضیح می‌دهم حتی اگر از این دژ با آن توضیحاتی که جلسه قبل دادم عبور کرد و به متهم رسید، توبه و بخششی که مقابل متهم وجود دارد؛ یک توبه قبل از قبض یا اثبات است، یعنی دستگاه قضایی و حاکم به این افراد مسلط نشده. این توبه نشان‎دهنده قطع فعل و اصلاح قلبی است.

وی گفت: اجرای حد هم برای اصلاح روحی و بازگرد مجرم دیگر ضرورت ندارد، زیرا خودش اصلاح کرده و اتفاقاً این دوره قبل از تسلط در نظام‌های قضایی مشابه وجود دارد یعنی همکاری‌هایی که قبل از دستگیری متهمین یا مجرمین با نظام‌های پلیسی یا قضایی انجام می‌دهند بسیار شبیه توبه قبل از تسلط است.

قاضی گفت: اگر فردی، مانند این اعضای جداشده، قبل از اعمال قدرت حاکمیت توبه کند، هدف اصلاح شخصی محقق شده و اساساً اجرای حد ضرورت ندارد.

وی گفت: شریعت، توبه را یک راه حقیقی برای اصلاح فرد می‌داند. توبه، رابطه فرد با خداوند را اصلاح می‌کند. نکته‌ای که بسیار مهم است و شاید به فهم بهتر این موضوع کمک کند، این است که دستگاه قضایی به عامل معنوی توجه دارد. وقتی گفته می‌شود توبه موجب سقوط حد می‌شود، این نکته بسیار مهم است؛ یعنی سقوط مجازات، نه صرفاً تعلیق یا تخفیف آن. البته ممکن است مسئولیت کیفری یا ضمانت‌های مدنی همچنان باقی باشد، اما آنچه مورد تأکید است این است که در جرایم حدی، به دلیل بعد “حق‌اللهی” آنها در نظام قضایی اسلامی و قانون مجازات اسلامی ایران، هدف اصلی بازدارندگی و اصلاح جامعه است.

قاضی گفت: هدف اصلی اجرای حد، تحقق همین بازدارندگی و اصلاح است. توبه صادقانه نشان می‌دهد فرد از ادامه فساد و خشونت منصرف شده است. رابطه این موضوع با حق‌اللهی بودن جرم در همین نکته نهفته است. فقها بر این اساس استدلال می‌کنند و دکترین حقوقی نیز باید به آن توجه کند که مرکز انگیزه اصلی ارتکاب جرم، سرپیچی از خداوند است. توبه دقیقاً این مرکز اصلی را هدف قرار می‌دهد؛ یعنی اگر ارتکاب جرم به‌عنوان سرپیچی از حق‌الله از بین برود، عامل معنوی ارتکاب نیز از میان می‌رود.

وی گفت: اصولاً مجازات یا پیگرد‌های مدنی برای بازگرداندن فرد بر اساس همان عاملی است که موجب ارتکاب جرم شده است. در جرایم حق‌اللهی، خداوند می‌فرماید این فرد از من سرپیچی کرده است؛ اگر جرم به افراد دیگر ضرر زده باشد، آن مسئولیت‌ها به جای خود باقی است، زیرا توبه صرفاً جنبه الهی دارد و مسئولیت مدنی را از بین نمی‌برد. آنچه مدنظر است این نکته است که افراد پس از توبه، انگیزه اصلی ارتکاب جرم را دیگر ندارند.

قاضی گفت: پس از توبه دیگر انگیزه اصلی ارتکاب را ندارد، به شرط آنکه توبه صادقانه باشد. به‌ویژه اگر توبه پیش از دستگیری و اعمال قدرت حاکمیت صورت گرفته باشد. به همین دلیل، در فقه امامیه، حاکم یا قاضی اختیار تشخیص دارد و زمان توبه بسیار مهم است.

قاضی دادگاه سپس گفت: با توضیحاتی که دادم ایراد به شهود را نمی‌پذیرم. با توجه به اینکه اکثر شهود و اعضای جدا شده قبل از تسلط توبه کردند. همانقدر که در نظام قضایی اسلام دژ مستحکم به دور افراد متهم گرفته می‌شود و حتی اگر خودش اقرار کند تا ۴ بار شهود شهادت ندهند با سوءظن به شهود و اقرار‌های فرد متهم به موضوع نگاه می‌کند و باز هم از او می‌پرسد آیا توبه کردی یا خیر؟ پس از عبور از این دژ مستحکم نظام بخشش مطرح می‌شود. عمده اعضای جدا شده خودشان مراجعه کرده و تسلیم شدند. بنابراین دادگاه ایرادی در رابطه با شهود را نمی‌پذیرد.

سپس محمدی، وکیل متهمان پرونده در جایگاه حاضر شد و گفت: ارزش شهادت شهود به تشخیص دادگاه نسبت به افراد مختلف است. شاهد امروز یک بسیجی است که دستگیر شده، هفته پیش امیری از ارتش شاهد بود و گاهی عضو جداشده سازمان را به عنوان شاهد آوردید. آیا از نظر شما ارزش شهادت این سه نفر با هم برابر است؟ پاسخ به سوالات من در جهت روشن شدن حقیقت است.

قاضی دهقانی، پاسخ داد: کسی با شفافیت مخالف نیست اگر ایراد شما به نوع ارزش عدالت نباشد ایرادی ندارد و اظهارات شما مورد قبول است.

سپس یوسف ویسی، شاهد عملیات مرصاد در جایگاه حاضر شد و پس از ادای سوگند، اظهار کرد: ما افرادی که شهادت می‌دهیم، قربانی سازمان هستیم. سازمانی که شما از آن وکالت گرفتید. من در سال ۶۷ در عملیات مرصاد شخصی اسیر سازمان مجاهدین بودم. نباید که به آن‌ها فرقه بگوییم. در بحبوحه آخرین عملیات ایران بود که ما در دشت ذهاب با عراقی‌ها درگیر شدیم ولی متاسفانه به دستور فرماندهی کل، دستور عقب‎نشینی داده شد.

وی گفت: عراقی‎ها از این فرصت استفاده کردند و تا شهر سرپل ذهاب تا مرز کل داوود را تصرف کرده و مستقر شدند. من نه عضو سازمان بودم و نه تشکیلات را شناختم نه تشکیلاتی بودم. ما در حال عقب‎نشینی بودیم.

ویسی گفت: در مسیری که می‌آمدیم رجوی با عراقی‌ها تبانی کرده بود. عملیات از گردنه پاطاق که گردنه استراتژیکی است و اگر به ما دستور می‌دادند، نمی‌گذاشتیم کسی از این گردنه بالا بیاید. ما در حال عقب‎نشینی بودیم و اینها با پرچم ایران داشتند می‌آمدند. فارسی صحبت می‌کردند و لباس نظامی ایرانی تنشان بود و ما فکر کردیم از نیرو‌های باقیمانده ارتش و سپاه هستند. دیدیم عده‌ای از آن‌ها زن هستند که از آنها سوال کردیم چرا به جنگ آمدید، گفتند از ارتش آزادی‎بخش هستیم.

وی گفت: یک سرهنگ ارتش همراه ما بود گفت اینها منافقین هستند و باید کاری کنیم که ۲۰ نفر از ما را اسیر کردند. با گوش‎هایم شنیدم که در بی‎سیم به آن‌ها می‌گفتند سربازان بومی را نگه دارید ولی اسرایی که بومی نیستند و سرباز یا درجه‎دار هستند را بکشید.

قاضی با بیان اینکه در این فرصت به نکته‌ای درباره توبه اشاره می‌کنم، گفت: یک تفاوت در نظام قضایی اسلامی و قانون مجازات بین ثبوت عمل و حالت فاعل قرار می‌دهیم. یعنی اینکه سقوط عمل مثلاً اقرار یا شهادت نشان می‌دهد که این عمل واقع شده است. اما حالت فاعل یعنی در حال ارتکاب آن فاعلی که جرم را مرتکب شده است. آیا نادم است یا خیر؟

قاضی گفت: آیا انگیزه فساد وجود دارد یا خیر؟ این یک امر دیگری است. توبه زمانی اهمیت پیدا می‌کند که به آن هدف اصلی مجازات‌ها برسد. هدف اصلی مجازات‌ها اصلاح حالت فاعل است. این نکته را عزیزان توجه کنند در سیاست جنایی اسلامی به نظر قاضی، فوق‎العاده اصلاح حالت فاعل مهم است و هدف اصلی مجازات‎هاست در نظام جزایی که داریم. این حالت فاعل اگر تغییر کرد، توبه صادقانه پیش از قدرت بر او، پیش از دستگیری او و پیش از بازداشت او، مهم‌ترین نشانه است برای اینکه این حالت فاعل تغییر کند.

وی گفت: هدف‌های متفاوتی را در مجازات‌ها در حق‎الله و حق‎الناس در نظام قضایی در جزای اسلامی و قانون مجازات اسلامی داریم که دارای جنبه تربیتی و اخلاقی قوی است و بر بازگرداندن حالت فاعل تمرکز دارد؛ همان بحث روانی که پیش‌تر به آن اشاره شد. در نظام قضایی مدرن نیز، آنچه تحت عنوان “پرونده شخصیت” مطرح می‌شود، ناظر بر وضعیت فاعل جرم است. با این حال، به نظر این‌جانب، هیچ‌یک از این موارد در نظام‌های حقوقی مدرن منتهی به سقوط کامل مجازات نمی‌شود، در حالی که در اسلام، به‌ویژه در جرایم حدی، اگر ندامت صادقانه محقق شود، سیاست جنایی اسلامی قائل به سقوط کامل مجازات است؛ حتی پس از اثبات جرم. این نکته‌ای است که معمولاً کمتر به آن توجه می‌شود.

قاضی گفت: البته باید توجه داشت که نباید شرایطی ایجاد شود که توبه به ابزاری برای فرار از مجازات تبدیل گردد و برای مجرمان حاشیه امن ایجاد کند. اما در صورتی که توبه پیش از اثبات جرم صورت گرفته باشد، اساساً سوءظنی نسبت به آن وجود ندارد. حالت فاعلیِ شخص به‌گونه‌ای است که قاضی دادگاه، به‌ویژه در برخی مجازات‌ها، مکلف می‌شود آثار آن را لحاظ کند. از همین رو، در سیاست جنایی نظام قضایی اسلامی، این موضوع اهمیت فوق‌العاده و ماهیتی متفاوت دارد.

وی گفت: عمده این افراد و اعضای جداشده، کسانی هستند که پیش از تسلط قضایی، اطلاعاتی یا پلیسی بر آنها، خود را تسلیم کرده‌اند.

یوسف ویسی، شاهد عملیات مرصاد، گفت: این افراد با بی‌سیم با پایگاه‌ها و درمانگاهی که در منطقه کل داوود مستقر بود، ارتباط داشتند و دستور می‌گرفتند که چگونه عمل کنند. به آنها دستور داده شده بود که ستونی حرکت کنند، از جاده خارج نشوند و هر مانعی که در مسیر وجود دارد را از بین ببرند. نیرو‌هایی که عقب‌نشینی کرده بودند نیز در مسیر قرار داشتند.

وی گفت: خودم دیدم که این افراد سیاه‌چادر‌هایی را که در داخل زمین‌ها برپا شده بود، با مواضع نظامی اشتباه گرفتند و متوجه نشدند که اینها سیاه‌چادر‌های افراد غیرنظامی است. آنها از روی آسفالت عبور می‌کردند و دستور می‌دادند که کاروان و ستون هدف قرار گیرد. نحوه حرکتشان به این صورت بود که خودرو‌ها چند نفری در سمت راست، چپ و وسط جاده حرکت می‌کردند. جاده خلوت و بدون مانع بود و سپس اقدام به تیراندازی می‌کردند، بدون اینکه تشخیص دهند افراد شخصی هستند یا نظامی.

یوسف ویسی شاهد عملیات مرصاد، ادامه داد: وقتی میدان اول شهر را تصرف کردند اعلام کردند که ما شهر کرند را تصرف کردیم و برای دو ساعت آینده تهران هستیم. ما هم این اتفاقات را با شنودی که داشتیم گوش می‌دادیم. مردم که سمت آنها می‌آمدند، می‎زدند و می‌گفتند سمت ما نیایید. بعد دستور دادند که دست‌های ما را باز کردند و گفتند: ما حوصله اسیر گرفتن نداریم. می‌گفتند: بومی‌ها باید راه را به ما نشان بدهند و بقیه اسرا را می‌بردند پشت سپاه کرند و سربازان و یا پاسداران را به شهادت می‌رساندند. ما که بومی بودیم با همان سرهنگ ارتش که خیلی فعالیت کرده بود به آرامی به سمت شهر اسلام‌آباد حرکت کردیم. بعد از یک ساعت هم نکشید که اسلام‌آباد تصرف شد.

وی افزود: در ورودی اسلام‌آباد یک پادگان نظامی بود و مردم روستا‌ها که قصد فرار داشتند در ورودی اسلام‌آباد تجمع کرده بودند، چون نتوانسته بودند حرکت کنند. ما با فرمانده بی‌سیم‌ها را شنود می‌کردیم. بعد تکلیف کردند که لجستیک پشت سر شماست و خودرو‌هایی که داخل جاده هستند حتی اگر زن و بچه داخل آنهاست، آنها را بزنید و فقط جاده را باز کنید.

این شاهد عینی، گفت: اینها با ارتش درگیر و دو نفر از فرماندهان آنها هم مجروح شد. وقتی وارد فرمانداری شدیم شهر خالی شد و همه به سمت کرمانشاه رفتند. وقتی اینها وارد شهر شدند و به اصطلاح کاروانشان رسید، شروع کردند به کشتن مردم. من همه این وقایع را با چشم خود دیدم و وحشت می‌کردم.

وی اضافه کرد: سپس دستور آمد تعدادی از افرادی را که در فرمانداری گرفتیم به پشت خط انتقال دهیم. بعد به ما گفتند باید مجروحان را به کمک ما به سرپل ذهاب ببرید. اینها یک مدرسه را در سرپل ذهاب به بیمارستان تبدیل کرده بودند و مجروحان را برای مداوا به آنجا می‌بردند. فرمانده‌شان، خانمی بود که او را با هلیکوپتر عراقی‌ها به خانقین انتقال دادند. دستور آمد و گفت به مجروح‌هایی که داخل مدرسه هستند و دست و پایشان قطع شده بود تیر خلاص بزنید. خود مریم رجوی و مسعود رجوی نیز وقتی که عملیات داشت خیلی اوج می‌گرفت آمده بودند و در داخل خانقین مستقر شده بودند که مستقیما به نیرو‌ها دستور دهند که چه کاری باید انجام دهند.

یوسف ویسی، اظهار کرد: اسیران را به داخل قرارگاه در خانقین به اسم کرند منتقل می‌کردند که برای حزب بعث عراق بود. اردوگاه‌هایی که ما را به آنجا بردند، بسیار مخوف و دارای در‌های فولادی و دیوار‌های بتنی بود. نیرو‌های سازمان پس از چند روز درگیری عقب‌نشینی کردند و می‌آمدند آنجا مستقر می‎شدند و تجهیزاتی که با خود داشتند را جا می‌گذاشتند و می‌رفتند.

وی افزود: ما را با چند نگهبان که عمدتاً زن بودند در آنجا نگه می‌داشتند و نزدیک به ده روز در شرایط بسیار سخت در آنجا بودیم. در همان مقطع، زنی به نام فرشته همدانی که در کرند مجروح شده بود برای درمان منتقل شد و اصرار داشت که نمی‌خواهم اینجا باشم. می‎خواهم به شهر خودم برگردم ولی به او می‎گفتند اگر برگردی اعدام می‌شوی. وقتی اسیر شدیم، افراد زیادی از ارتش، سپاه و حتی نیرو‌هایی که در اسلام‌آباد به عنوان پاسدار شناخته می‌شدند، به اسارت گرفته شده بودند.

این شاهد عملیات مرصاد، گفت: پس از مدتی، این اسرا را جدا کردند. حدود ۲۰۰ نفر از ما را به پایگاه اشرف منتقل کردند و بقیه را جلوی چشم خودمان به گلوله بستند. گفته می‌شد که این افراد از جنایات‎کاران سپاه کرمانشاه هستند. وقتی وارد اشرف شدیم، ما را در محلی که به آن اردوگاه مهمانسرا می‌گفتند نگهداری کردند و حدود یک ماه در آنجا بودیم.

ویسی، ادامه داد: پس از این مدت به ما می‌گفتند اگر بخواهید برگردید و آزاد شوید، جمهوری اسلامی شما را تیرباران می‌کند و می‌کُشد. به ما می‌گفتند شما آلوده به سازمان مجاهدین شده‌اید و ایران دیگر شما را قبول ندارد.

وی اظهار کرد: در آنجا دیدیم که اسیران بسیاری از عملیات چلچراغ و عملیات آفتاب را آنجا آورده بودند و از آنها برای کار‌های سنگین، از جمله کار‌های عمرانی، استفاده می‌کردند و از نیرو‌های خودشان استفاده نمی‌کردند. این پادگان بسیار مخوف بود و تجهیزات بالایی داشت. به ما می‌گفتند شما باید اینجا برای ما کار کنید و اگر بعد‌ها خوب بودید شما را وارد سازمان می‌کنیم.

شاهد عملیات مرصاد، افزود: بعد از مدتی، وقتی نشست‌هایی برگزار می‌کردند ما را روی صندلی‌هایی جداگانه می‌نشاندند و می‌گفتند اینها اسرا هستند و عضو جدا محسوب می‌شوند.

قاضی گفت: آیا متهم ردیف اول، یعنی کادر مرکزی سازمان شامل مسعود رجوی و مریم رجوی اعضای اصلی دستور کشتار مجروحان خودی را صادر کرده‌اند، اگر در راستای دستور بود باید مجروحان را تیمار و درمان می‌کردند نه اینکه دستور کشتن بدهند. یعنی اعضای سازمان دستور کشتن مجروحان خود را دادند؟ این برای اولین بار است که به این صراحت بیان می‌شود که اعضای اصلی سازمان دستور کشتار مجروحان خودشان را داده‌اند.

ویسی بیان کرد: من خودم عضو سازمان و تشکیلات نبودم و اسامی این اعضا را نمی‎شناختم. زمانی که ما را جذب کردند و عملاً ذهن و فکر ما را در اختیار گرفتند و پس از عملیات مرصاد نشست‌های توجیهی برگزار کردند.

وی گفت: به ما می‎گفتند اسیر، اما در رسانه‌ها ما را به‌عنوان مردم پیوسته به سازمان معرفی می‌کردند. در اخبار خارجی و مصاحبه‌ها به ما می‌گفتند اعلام کنید که “ما پیوسته‌ایم، اسیر نشده‌ایم”. در حالی که ما اسیر شده بودیم، اما آنها برای تبلیغات خود و برای این‌که نشان دهند مردم ایران آنها را قبول دارند و در داخل کشور نیرو دارند، چنین القا می‌کردند که عده‌ای داوطلبانه به سازمان پیوسته‌اند.

وی افزود: ناگفته نماند که عده‌ای از شهر کرمانشاه نیز به‌اشتباه به آنها پیوسته بودند، چرا که تصور می‌کردند این گروه وابسته به حزب کمونیست است و چون خودشان عضو حزب کمونیست بودند، وارد سازمان شدند. بعداً که متوجه تفاوت‌ها شدند، با سازمان دچار اختلاف شدند و از آن جدا شدند.

یوسف ویسی افزود: سازمان هیچ‌گونه رحم و مروتی نسبت به نیرو‌های خود نداشت. تمامی نیرو‌های سازمان قرص سیانور همراه داشتند. من با چشم خودم دیدم که نزدیک به ۱۰ نفر از اعضای سازمان در نزدیکی پادگان “الله‌اکبر” در محاصره قرار گرفتند و حاضر نشدند تسلیم شوند. به نیرو‌ها گفته بودند اگر به دست ایران اسیر شوید، خوردن سیانور بهتر است. جنایات سازمان بی‌شمار است.

ویسی گفت: من حدود شش تا هفت سال در این سازمان حضور داشتم و پس از عملیات، این موضوع را با صراحت عرض می‌کنم. مسعود رجوی بسیاری از جوان‌ها و نیرو‌های تحصیل‌کرده کشور ما را فریب داد، آنها را به عراق برد و حتی از خارج از کشور دعوت کرد. پیش از عملیات مرصاد، او به کشور‌های اروپایی سفر کرده بود و گفته بود بیایید از اشرف بازدید کنید تا ببینید نیرو‌های ما چه کسانی هستند، چه تعداد نیرو داریم و چه میزان تجهیزات در اختیار داریم.

وی گفت: افرادی که از خارج می‌آمدند، از جمله پزشکان، پرستاران و دیگر اقشار، تصور می‌کردند صرفاً برای بازدید آمده‌اند، اما این بازدید‌ها در واقع نمایش قدرت نظامی بود تا حمایت کشور‌های اروپایی را جلب کنند و القا کنند که سازمان در حال تقویت و خرید تجهیزات نظامی است.

وی ادامه داد: پس از عملیات مرصاد، جلسات توجیهی برگزار شد تا مشخص شود ضعف‌ها کجا بوده و چرا نتوانستند به تهران برسند. خود مسعود رجوی سخنرانی‌هایی داشت که نزدیک به یک شبانه‌روز طول می‌کشید؛ از حدود ساعت سه بعدازظهر آغاز می‌شد و تا شش یا هفت صبح ادامه داشت. در این سخنرانی‌ها، او همه تقصیر‌ها را متوجه نیرو‌ها می‌کرد و می‌گفت شما جنایت و خیانت کرده‌اید و عملیات را رها کرده‌اید. او مسئولیت شکست را به گردن نیرو‌ها انداخت و مدعی شد که آنها دستورات را به‌درستی اجرا نکرده‌اند و سپس به آنها القا می‌کرد که دچار مشکل و تضاد شده‌اند، در حالی که واقعیت چیز دیگری بود.

وی افزود: آنها گفتند ما می‌خواهیم در عملیات فروغ جاویدان ۲، تلافی کنیم. آنها می‌خواستند که مرحله دوم این عملیات را انجام دهند. بعد‌ا نیرو‌های ایدئولوژیک در نشست‌هایی از رجوی پرسیدند که چه شد که عملیات فروغ جاویدان ۲، انجام نشد؟ رجوی عیناً اینگونه بیان کرد که صاحب خانه به ما اجازه نمی‌دهد و منظور از صاحب خانه، صدام بود.

قاضی پرسید: کسی از آنها سوال نکرد چرا کسانی که با شما همراه بودند، کشته شدند؟ چرا دستور داده بودند مجروحانی که همراه شما بودند را کشتند؟

این شاهد عینی، پاسخ داد: اینها چیز‌هایی بود که ایدئولوژی سازمان بود. این سازمان دو فرقه بود؛ یک فرقه خود تشکیلات سازمان بود که در کادر مرکزی بودند و فرقه دوم عده‌ای مثل ما ارتش آزادی‌بخش بودند. ما نیرو‌هایی بودیم که زیاد در سخنرانی‌ها و توجیحات فرماندهان حضور نداشتیم. ما در پادگان اشرف نمی‌توانستیم به صورت تکی یا دو نفری راه برویم و با هم حرف بزنیم. ما اگر دو نفری راه می‌رفتیم انتقاد می‌کردند و از ما می‌پرسیدند در رابطه با چه چیزی حرف می‌زدید؟ اشرف، پادگان مخوفی بود که نیرو‌ها نمی‌توانستند با همدیگر ارتباط داشته باشند.

وی ادامه داد: سازمان مجاهدین قبل از عملیات مرصاد که در عراق مستقر شد به عنوان ستون پنجم عراق حضور داشت. رژیم بعث قراردادی با آنها بسته بود که باید شما برای ما جاسوسی کنید و عملیات‌های ایران را برای ما لو بدهید. تمام عملیات‌هایی که ما شهید زیاد دادیم اکثراً توسط منافقین لو رفته بود. چون در ایران رخنه داشتند و با استفاده از نیرو‌های ستون پنجم اطلاعات عملیات‌ها را به بعثی‌ها لو می‌دادند. در مقطعی حتی عراقی‌ها جلسه‌ای گذاشتند و از منافقین ناراحت بودند که چرا مثل سابق به ما اطلاعات نمی‌دهید؟ منافقین گفتند که شما ما را از لحاظ توپخانه و هوایی حمایت نکردید و عملیات ما موفق نشد.

یوسف ویسی، تصریح کرد: رجوی در عملیات فروغ جاویدان گلوله خلاصی را به خودش زد. آخرین تلاش و چاپلوسی که برای دشمنان مردم ایران کرد. تنها پاداشش این بود که به او اجازه دادند از مرز خسروی و از گردنه پاطاق به سمت چهارزبر حمله کند تا از خودش نامی به جای بگذارد. مسعود رجوی عامل تمام فساد سازمان بود و خود مریم نیز هم‌دستش بود. تمام دخترانی که از ایران و جا‌های دیگر مثل ترکیه می‌آوردند، عقیم کرده بودند.

ویسی با اشاره به عقیم‎سازی زنان این گروه پس از عملیات‌های مرصاد و فروغ جاویدان، گفت: جنایت‌های عملیات فروغ جاویدان تمامی نداشت. بعد از عملیات فروغ جاویدان دو نشست به نام انقلاب صلیب و انقلاب طلاق برگزار شد. انقلاب طلاق این بود که یک میز وسط سالن اجتماعات گذاشته و گفتند کسانی که ازدواج کردند انگشترهایشان را به عنوان طلاق آنجا بیندازند. بعضی از اعضای سازمان، گفتند ما در ایران عقد کردیم و بچه داریم، آنها پاسخ دادند، تشکیلاتی و غیر تشکیلاتی ندارد انگشترهایتان را بیندازید و روی پارچه بنویسید همسرمان را طلاق دادیم و بعد از عملیات چیزی به عنوان متأهل نداریم.

وی گفت: بعد از عملیات مرصاد که انجام شد، نشستی برگزار کرده و در آن گفتند ما دیگر به بن‎بست خوردیم و حتی اگر کشور ایران حمله کند و داخل اشرف بیاید و تک تک ما را آویزان کنند، باید مبارزه کنیم.

وکیل شکات، گفت: اسماعیل زارعی از اعضای جداشده منافقین هستند که از طریق اسکای روم آنلاین می‌توانند ایراد شهادت کنند و فقط تقاضا داشتند که تصویرشان منتشر نشود.

قاضی گفت: با توجه به لایحه‌ای که وکیل شکات به دادگاه دادند و تهدیداتی که علیه این عضو جداشده به طور جدی از سوی متهمین وجود دارد، حالا ادعا مطرح شده در حال بررسی است، اما با توجه به رعایت قواعد شهود، تصاویر ایشان نباید توسط دوربین‌ها اخذ شود.

وکیل شکات، گفت: ایشان از اعضای تیم‌های ترور دهه ۶۰ در خوزستان بودند که نهایتا به ۱۵ سال حبس محکوم می‌شوند و در هیئت‌های عفو مورد عفو قرار می‌گیرند و پس از یک سال از زندان آزاد می‌شوند.

جلسه پنجاه

قاضی دادگاه پس از اعلام تنفس، آغاز پنجاهمین نشست رسیدگی را اعلام کرد و گفت: دادگاه پس از تنفس اعلام‌شده، پنجاهمین نشست خود را در ادامه جلسه اول دادرسی رسیدگی به کیفرخواست واصله از دادسرای عمومی و انقلاب تهران در خصوص متهم ردیف اول سازمان مجاهدین خلق و اعضای کادر مرکزی آن، با نظر به حضور رئیس دادگاه و یکی از مستشاران دادگاه همچنین با حضور نماینده دادستان، وکلای متهمین و وکیل شکات، به صورت علنی و رسمی آغاز می‌کند.

وی در ادامه اعلام کرد: وکیل شکات در جایگاه قرار بگیرند.

وکیل شکات نیز با حضور در جایگاه بیان کرد: اسماعیل زارعی، عضو جدا شده سازمان که توسط هیئت عفو، عفو و آزاد شده بود به صورت مجازی به بیان شهادت پرداخت.

اسماعیل زارعی، اظهارکرد: من حدود یک سال در تشکیلات منافقین بودم. این مربوط به سال‌های ۵۹ است و اوایل ۶۰ نیز دستگیر شدم، تقریباً یک سال با تشکیلات بودم. در آن مقطع عملیات نظامی انجام نمی‌شود و مسئولیتی نداشتند و عملیاتی صورت نمی‌گرفت.

قاضی گفت: آیا در عملیات فروغ جاویدان حضور داشتید؟

وی پاسخ داد: خیر پس از یکسال بازگشتیم و در مسیر انقلاب قرار گرفتیم.

زارعی در پاسخ به پرسش درباره نحوه جذب خود، گفت: جذب من از طریق کانون‌ها و فعالیت‌هایی تبلیغی که می‎کردند، انجام شد.

وی در ادامه و در پاسخ به این سؤال که آیا دوران زندان را نیز تجربه کرده‌اید، اظهار کرد: بله، زندان بودم.

زارعی در پاسخ به این پرسش که آیا عضو تیم‌های عملیاتی بودید، تصریح کرد: عضو تیم بودیم ولی عملیاتی نکردیم.

وی درباره مأموریت‌های محوله، گفت: قرار بود کار‌های تبلیغی و شناسایی انجام دهیم و بیشتر کار شناسایی منطقه، به‌ویژه در منطقه جنوب برای اینکه سازمان بتواند در آنجا مقر بزند را انجام می‎دادیم، اما عملا موفق نشدیم.

وی در پاسخ به اینکه آیا مورد عفو قرار گرفتید، افزود: پس از مدتی آزاد شدم و درباره حکم صادره نیز باید بگویم که به ۱۰ سال محکوم شدم و بعد از اینکه توبه من احراز شد، عفو گرفتم.

وی در پاسخ به این سؤال که آیا با کمیته‌های عفو مواجه شدید، گفت: بله، کمیته‌ها بودند. در سال ۶۰ که عملاً کمیته‌ها فعال بودند، دستگیر شدم. کمیته از تهران آمدند و پرونده‌ها را بررسی کردند.

اسماعیل زارعی، عضوجداشده که توسط هیئت عفو، عفو و آزاد شده، گفت: کمیته‌های عفو در سال ۶۰ هم بود، خیلی از زندانیان سال ۶۰ آزاد شدند، بالغ بر ۵۵۰ نفر از ۷۰۰ نفر از زندانیان اهواز آزاد شدند. هرکس صادقانه بر می‌گشت بر اساس معیار‌هایی با آن موافقت می‌شد، فضا، فضای عفو عمومی بود. این بررسی‌ها و فعالیت‌ها نشان داد که کمیته و نظام قضایی پس از انقلاب، با هدف اصلاح و بازگرداندن افراد به جامعه، نسبت به فعالیت‌های زندانیان و اعضای سازمان اقدامات موثری انجام دادند.

فتح‎الله اسکندری، از اعضای جداشده، گفت: در جلسه قبلی صحبت کردم. در این جلسه گفتیم که در رابطه با عملیات مرصاد صحبت کنیم. یک روز بعد از عملیات، ما را از زندان برای شرکت در این عملیات وارد خاک ایران کردند. در مسیری که ما را می‌بردند، می‌دیدیم که پمپ بنزین شهر اسلام‎آباد ایران به آتش کشیده و یا مزارع مردم که اکثراً گندم‌زار بودند را به آتش کشیده بودند یا خودرو‌های شخصی مردم که از دست اینها فرار کرده بودند را سوزانده بودند.

وی گفت: من بودم، خیرالله ذاکری، ناصر محمدی و جواد خوینی بودند و اولین نفر که فرار کرد آقای ذاکری سرباز پیوسته بود که لحظه‌ای طول نکشید که در بی‎سیم‎هایشان اعلام کردند، فردی که فرار کرد را کشتیم. دو نفری که با ما بودند با من فاصله داشتند مثلاً من در دسته یک بودم. آن‌ها در دسته دو و سه بودند. فردی به نام سعید بود. فرمانده تیپ ۴۰۰ سازمان بود که دستور داد، این را دستگیر کنیم و عقب بفرستیم چراکه دوستانش همگی فرار کردند ولی از جواد خوینی تا حالا خبری نشده است.

وی گفت: زمانی که دستم را بستند و پشت کامیون نظامی با کشته شده‎هایشان بار زده و به عقب جبهه فرستادند، یک لحظه دیدم که از پشت سرم کسی روی زمین صدایم می‌کند، برگشتم دیدم ناصر است که شدیدا مجروح شده بود. کفشش را درآورده و دستانش را از پشت بسته بودند و چهار- پنج نفر از اعضای منافقین بالای سرش مسلح ایستاده بود و بعد از آن تاریخ از این آدم هم هیچ خبری نشد.

وی گفت: بعد از چندین ماه در کتابی که سازمان منتشر کرده بود، این افراد را به عنوان شهید خود اعلام کرده بود. در صورتی که این افراد را خودشان کشته بودند. به طور مثال نفر اول خیرالله ذاکری را که کشتند فاصله‌ام با او خیلی کم بود.

قاضی دهقانی، گفت: این افراد را خود سازمان می‌کشت؟

وی گفت: بله، زمانی که ذاکری را کشتند در بی‎سیم از فرمانده تیپ گردان ۴۰۰ شنیدم که گفتند فردی را که فرار کرد، کشتیم.

فتح‌الله اسکندری، از اعضای جدا شده گروه مجاهدین خلق، تصریح کرد: در این شرایط مردم بی‌پناه بودند و آنها که ادعا کردند برای خلق می‌جنگند کوچکترین کمکی به این مردم نمی‌کردند. مثلاً فردی خودرویش خراب شده بود و نمی‌توانست از جاده خارج کند، آنها این خودرو‌ها را با تانک یا ماشین زرهی از جاده پرت می‌کردند تا مسیر خودشان باز شود. رجوی در رابطه با فتح تهران خودش هم می‌دانست که نمی‌تواند چنین غلطی بکند ولی به این نیاز داشت چرا که در جمع‎بندی عملیات مرصاد در اشرف، می‌گوید: درست است که ما در این عملیات پیروز نشدیم ولی ما در عراق بیمه شدیم. این مهم‌ترین هدفی بود که مسعود رجوی بعد از این عملیات به آن اقرار کرد.

وی ادامه داد: دولت عراق از این گروهک علیه مردم خودشان استفاده می‌کرد. بخاطر همین با کشته شدن اعضای زیاد سازمان محبوبیت بیشتری در دولت عراق پیدا کردند. بعد از این بود که دولت عراق تسلیحات سنگین به منافقین داد. به گفته شخص مسعود رجوی، عراقی‌ها یک تیپ رزمی زرهی خود را حذف کرد و تمامی تجهیزاتش رو به منافقین داد.

قاضی سوال کرد: شما خودتان دیدید افرادی از تیپ‌ها یا گردان‌ها به سمت مردم غیرنظامی شلیک کنند و مردم را شهید کنند؟

این شاهد عینی، پاسخ داد: وقتی از مرز در حال ورود به ایران بودیم تعداد زیادی از ماشین‌هایی که متعلق به مردم عادی بود (مثل ژیان و نیسان) را کنار جاده دیدم که کاملا آسیب دیده بودند و در کنار این ماشین‌ها، جنازه‌های مردم شخصی که مثلاً کودک و زن بودند وجود داشت. آنها حتی در تاریکی شب یک گله گوسفند که به آنها نزدیک می‌شد را به رگبار آتش بسته بودند. لاشه‌های گاو و گوسفند کنار جاده ریخته بود. من این موارد را با چشم خودم دیدم. یا مثلاً پمپ بنزین شهر اسلام‌آباد را کاملا سوزانده بودند و چیزی از آن باقی نمانده بود.

وی ادامه داد: سال ۷۲ مسعود رجوی یک نشستی را تحت عنوان نشست حوض برگزار می کرد. در این نشست جلوی چشم رجوی و با حضور بیش از ۴۰۰ نفر یک شخص به نام جواد زائریان را شکنجه دادند. یکی از خواهرانش نیز به نام فاطمه زائریان از کشته شده‌های رجوی بود. با شروع جلسه، رجوی شروع کرد از امام حسین (ع) تعریف کردن و از اینکه امام حسین (ع) در شب عاشورا چراغ‌ها را خاموش کرده و از یارانش خواسته که اگر کسی نمی‌خواهد در جبهه او باشد می‌تواند آزادانه راهش را انتخاب کند و برود. مسعود رجوی می‌خواست از این فرصت برای تثبیت جایگاه خودش استفاده کند. در آن جلسه همه چراغ‌ها را خاموش کرد و گفت حالا هر کس که نمی‌خواهد با ما باشد برود در حالی که آن ساختمان کاملا توسط نیرو‌های عراقی و نیرو‌های سازمان محاصره شده بود.

فتح‌الله اسکندری، از اعضای جداشده سازمان مجاهدین خلق، گفت: چراغ‌ها را روشن کردند و اعلام شد که اگر کسی می‌خواهد برود، اعلام کند. یکی از اعضا به نام جواد دستش را بالا برد و گفت که می‌خواهد برود. با اشاره مسعود رجوی، تیم‌هایی که از قبل آماده شده بودند تا اگر کسی قصد داشت علیه مسعود رجوی موضع بگیرد بلایی سرش بیاورند که برای دیگران درس عبرت شود.

اسکندری ادامه داد: در جمع، آن فرد را به‌قدری کتک زدند که برخی از مسئولان دور او را می‌گرفتند تا دیگران نتوانند دخالت کنند. در حالی که از سوی فرماندهی صحنه، با اشاره دست به افراد مشخص‌شده دستور داده می‌شد که او را بزنند. این فرد از حدود ساعت ۱۱ شب تا نزدیک اذان صبح، به‌طور مداوم مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت. این یکی از جنایت‌هایی بود که در حضور مستقیم مسعود رجوی اتفاق افتاد. علاوه بر مسعود رجوی، تقریباً اکثر مسئولان ارشد سازمان مثلا مهدی ابریشمچی، شیلا دیهیم، سپیده ابراهیمی، زهره اخیانی، مهوش سپهری و حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ نفر از اعضای سازمان در محل حضور داشتند.

وی در پاسخ به این پرسش که آیا این افراد در ضرب‌وشتم دخالت داشتند یا دستور انجام آن را صادر کردند، اظهار کرد: یک فرمانده صحنه مشخص وجود داشت که اگر چنین اتفاقی رخ داد چه کسی فرماندهی را برعهده گیرد، فرید دیوانی، فرمانده صحنه بود. با اینکه بروز می‎داد من مراقبم سایرین ضربه نزنند، اما من شاهد بودم که با اشاره دست به افرادی که از قبل آماده شده بودند، دستور می‌داد که او را بزنند. زمانی که اشاره می‌کرد، افراد جلو می‌رفتند و ضرب‌وشتم را انجام می‌دادند. این اقدامات کاملاً برنامه‌ریزی‌شده و در قالب شکنجه اعضا انجام می‌شد.

اسکندری ادامه داد: در درون تشکیلات، برای این اقدامات از اصطلاحات خاصی استفاده می‌کردند. می‌گفتند ما داریم مانع می‌شویم، یعنی اجازه نمی‌دهیم فرد طعمه حکومت ایران شود و مدعی بودند که دارند او را نجات می‌دهند در حالی که با ضرب‌وشتم شدید استخوان‌های فرد را می‌شکستند و بلایی سرش می‌آوردند که دیگر حتی جرأت نکند بگوید نمی‌خواهد در سازمان بماند.

مسعود باقری، از رزمندگان حاضر در عملیات مرصاد به عنوان شاهد در جایگاه حاضر و سوگند یاد کرد که جز حقیقت چیزی نگوید.

وی ادامه داد: در زمانی که منافقین به خاک جمهوری اسلامی ایران تجاوز کردند، توفیق داشتم به عنوان رزمنده در گردان خیبر، از تیپ نبی اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) که در کرمانشاه مستقر بود، حضور داشته باشم. قبل از تجاوز منافقین، ما به عنوان خط دفاعی در محدوده پادگان ابوذر مستقر بودیم. ارتش عراق از دو محور وارد خاک ما شد: یکی از مسیر قصر شیرین و دیگری از سمت پادگان ابوذر. بر اثر این تجاوز، تعدادی از دوستانمان شهید شدند و یک گروهان ما پس از مشاهده تجاوز، از طریق کوه‌های منطقه کرند به سمت شهرستان کرند حرکت کردند. تعدادی دیگر نیز در محور پادگان مستقر بودند.

باقری گفت: قبل از هر اقدامی، با توجه به شهید شدن دوستانمان، فرمانده گردان به ما دستور داد که به شهرستان برویم. ما تعدادی از سلاح‌ها را جمع کردیم و مستقر شدیم تا تکلیف نهایی مشخص شود. تقریباً شب همان روز، با توجه به درگیری‌های قبلی گردان، اطلاعی از جزئیات عملیات نداشتیم. در این رابطه، دوست ما، آقای حیدری، توضیحاتی ارائه داده‌اند.

وی گفت: سازماندهی مجدد انجام شد و بسیاری از نیرو‌های مردمی با توجه به شرایط پیش‌آمده، به ما ملحق شدند. ابتدا شناختی از این افراد نداشتیم، زیرا بیشتر آنها نیرو‌های شخصی بودند و بعد‌ها متوجه شدیم که معاونت بانک صادرات کشور نیز در بین نیرو‌های ما حضور داشته است، بدون آنکه اطلاع داشته باشیم.

باقری افزود: گردان ما دوباره سازماندهی شد و از یک گردان خیبر به سه گردان تقسیم شدند. مقرر شد شب به حسن‌آباد برویم. زمانی که به آنجا رسیدیم، متوجه شدیم که اکثر منافقین عقب‌نشینی کرده‌اند و تنها تعدادی اندک از آنها، به صورت مبدل، در روستا‌ها حضور داشتند و به مردم ملحق شده بودند. ما دو نفر از آنها را شناسایی کردیم و قبل از رسیدن به منطقه اصلی درگیری با آنها برخورد داشتیم.

مسعود باقری، به عنوان شاهد عملیات مرصاد، گفت: حسن‎آباد را پیاده، گذر کردیم و توسط ماشین وارد اسلام‎آباد شدیم. آنجا متاسفانه با صحنه‌های بدی برخورد کردیم و دیدیم زن و مرد و بچه‌های زیادی شهید شدند و این نشانه این نبود که بگوییم عملیات هوایی داشتند، معلوم بود اینها مستقیماً توسط منافقین ترور شدند و از هر قشری هم بودند. مردم به علت تجاوز آن‌ها به این منطقه آواره شده بودند.

قاضی دهقانی، گفت: شما دستگیر هم شدید؟

باقری گفت: خیر. بنده به عنوان نیروی بسیجی در آنجا حضور داشتم. در اصل ما به عنوان نیروی دفاعی بودیم. ما از طریق گردنه حسن‎آباد بوسیله هلی‌برن وارد اسلام‎آباد شدیم. اون وظایفی را که برعهده داشتیم، انجام دادیم مجدد برگشتیم، زیرا ماموریت ما در هر عملیات در هر بحرانی به این صورت است که در زمان دفاع مقدس در عملیاتی که شرکت می‌کردیم معمولاً نیرو‌های عملیاتی ۱۰، ۱۲ روز در منطقه بودند بخاطر عملیاتی که انجام شده بود بعد ما را به عنوان نیرو‌های آفندی می‌آوردند و آنها به عنوان پدافندی حضور داشتند.

وی گفت: در این موضوع هم اینگونه بود، تقریبا بعد از ظهر وارد اسلام‎آباد شدیم و شب هم اسلام‎آباد را ترک کردیم.

فرخانی، نماینده حقوقی ارتش جمهوری اسلامی ایران، در جلسه دادگاه با اشاره به اظهارات مسعود رجوی پیش از آغاز عملیات، اظهار کرد: مسعود رجوی در همان جلسه‌ای که به آن اشاره شد، صراحتاً اعلام می‌کند تصمیمی که ما گرفته‌ایم تصمیمی بسیار حساس است و ما چاره‌ای جز عمل نداریم اگر اکنون اقدام نکنیم فرصت از دست خواهد رفت، زیرا پس از صلح ایران و عراق، ما در اینجا قفل می‌شویم و دیگر نمی‌توانیم کاری انجام دهیم و از نظر سیاسی به فسیل تبدیل می‌شویم بنابراین باید آخرین تلاش خود را انجام دهیم و یک‌بار دیگر کل سازمان را به صحنه بیاوریم و مطمئن هستیم که پیروز می‌شویم و از همین حالا پیروزی را به شما و خلق ایران تبریک می‌گویم.

وی افزود: در بخشی از صحبت‌های خود، مسعود رجوی رو به حضار می‌کند و می‌گوید آیا ما دیوانه نیستیم که می‌خواهیم چنین کاری کنیم؟ آیا به نظر شما چنین کاری شدنی نیست؟ آیا احمقانه نیست؟ اگر کسی مخالفتی دارد بیاید و صحبت کند و کسی هم حق ندارد با او مخالفت کند.

نماینده حقوقی ارتش ادامه داد: در این میان، زنی در جمع بلند می‌شود و صحبت می‌کند. من بررسی کردم و دلیل اینکه این زن جرأت صحبت داشته، این بوده که تازه از خارج آمده بود. اگر جزو اعضای ثابت تشکیلات بود می‌دانست که مقابل فرمانده به این شکل صحبت نمی‌کند حتی اگر حرفش درست و به‌حق باشد.

فرخانی گفت: این زن اعلام می‌کند من مخالف نیستم، اما اینکه می‌گویید مردم با ما هستند فکر نمی‌کنم چنین باشد. من و شوهرم چند شب قبل از خارج آمده‌ایم و خود من چهار ماه است از ایران برگشته‌ام. مردمی که من دیدم با آنچه شما می‌گویید متفاوت هستند. فکر نمی‌کنم آنها به ما کمک کنند هیچ‌گونه جوّ سیاسی نظیر آنچه شما می‌گویید در ایران وجود ندارد. بسیاری از مردم حتی اطلاعی از منافقین ندارند، چون خیلی‌ها در ایران حتی رادیو هم گوش نمی‌دهند و از مجاهدین به‌کلی بی‌خبرند. شما چطور انتظار دارید چنین افرادی از تهران بلند شوند و به ما بپیوندند و از ما حمایت کنند.

وی افزود: در ادامه، رجوی پاسخ می‌دهد که حرف‌های شما درست است و درست صحبت کردید، اما می‌گوید من شما را قانع می‌کنم این نظر شما مربوط به چهار ماه پیش است و اکنون ایران بسیار فرق کرده است از آن گذشته تا زمانی که ما شهری را آزاد نکنیم مردم با ما نخواهند بود و ما در وهله اول روی خودمان حساب می‌کنیم. مردم در ابتدا حتی ممکن است از شما بترسند، اما وقتی ما در کرمانشاه مستقر شدیم تعادل قوا به سمت ما می‌چرخد مردم یک قدم جلو می‌آیند ما در شهر حرکت می‌کنیم و اعلام حضور می‌کنیم و مردم به سمت ما روانه می‌شوند، در‌ها را باز می‌کنند و جلو می‌آیند و از ما حمایت می‌کنند.

نماینده حقوقی ارتش گفت: این موارد برای این بیان شد که روشن شود سازمان مجاهدین خلق با برنامه‌ریزی کامل و با تمام عِده و عُده خود برای تسخیر ایران اقدام کردند، اما در مقابل، نیرو‌های مسلح جمهوری اسلامی ایران بسیار قوی‌تر بودند و برآورد‌ها و تهدید‌های اطلاعاتی آنها اشتباه از آب درآمد؛ بنابراین در انتساب جرم و مجازات به این افراد، باید همه این واقعیت‌ها در نظر گرفته شود.

فرخانی، نماینده حقوقی ارتش، گفت: تا وقتی که به تهران آمدم در آنجا مستقر شدم لذا این مورد را بنده در تایید این عرض کردم که شما در رسیدگی‎تان ضمن اینکه بدانید نیروهایشان از لحاظ آموزش ضعیف بودند به این معنا نیست که این گروه سازماندهی شده نبودند یا قدرت نداشتند.

وی گفت: خود اینکه یک عملیاتی را در این حد، نیروی پیاده، نیروی مهندسی، نیروی رزمی پشتیبانی بهداشتی و نیروی هوایی‎اش را با هوانیروز عراق هماهنگ کنند این در واقع نشان دهنده این بوده که همه چیز سازماندهی شده بود.

نماینده حقوقی ارتش اظهار کرد: وقتی که از تنگه چهارزبر تا حدودا چهار یا پنج کیلومتر به صورت زمینی هم در حال وقوع جنگ بود و هم اینکه به اصطلاح نیرو‌های مجاهدین بودند و بمباران می‌شدند تنها راهی که وجود داشت که از سمت کرمانشاه نیرو به جهت سد کردن راه فرار و برگشت منافقین، نیرو به آنجا رسانده شود مهمترین و مطمئن‌ترین راه این بود که از هلیکوپتر نیرو‌ها در آنجا هلیبرن شوند که در عملیات مرصاد این اتفاق افتاد.

وی افزود: هم بنده و هم افرادی که از ارتش در دادگاه حضور پیدا می‌کنند و توضیحاتی را ارائه می‌دهند که بر اساس مشاهدات عینی خود آنهاست و ممکن است این تصور را در ذهن‌ها متبادر کند که اصلا منافقین در این عملیات‌ها برنامه‌ریزی، انسجام یا آموزش‌های کافی نداشتند. به این صورت نیست. اگر رزمندگان هم‎لباس ما در این دادگاه مواردی را بیان می‌کنند و از رشادت و دلاورمردی‌های خود می‌گویند نافی این نیست که این سازمان منسجم نبوده یا اطلاعاتی نداشتند یا شناسایی نکردند. هم کسانی که به عنوان شاهد یا جدا شده در دادگاه حضور پیدا کردند، هم در فیلم‌هایی که از این گروهک پخش شد و صحبت‌هایی که ما داشتیم اینها همه مؤید این است که کلیه اقدامات وهماهنگی‌های لازم برای انجام چنین عملیاتی توسط سازمان منافقین انجام شده ولی آنها به یک سد بزرگ به نام نیرو‌های مسلح جمهوری اسلامی ایران برخوردند که همه اینها باعث شد که نقشه‌های منافقین نقش بر آب شود و نتوانند به هدفشان برسند.

فرخانی ادامه داد: اینها یک گروه منسجم یکپارچه، آماده و سازماندهی شده بودند تا این جنایات را انجام دهند و تعداد زیادی از هموطنان ما را به شهادت برسانند. چون وکیل محترم متهمین خواستند که مستند صحبت شود ما صحبت‌های مسعود رجوی قبل از شروع عملیات را از ابتدا تا انتها خارج‌نویسی کردیم. یک بخشی از این صحبت‎ها این است؛ رجوی می‌گوید: از نظر هوایی ناراحت نباشید، چون هواپیما‌های عراق پشتیبان ما هستند و تمام ماشین‌ها به صورت ستون حرکت کنند. البته این عملیات را دو عامل تهدید می‌کند؛ یکی اینکه از طرف رژیم (منظور کشور جمهوری اسلامی ایران است) از طریق هواپیما مورد حمله و بمباران قرار می‌گیریم، چون روی جاده و همه به یک ستون حرکت می‌کنیم. مورد دیگر این است که چون صف ماشین‌ها خیلی طولانیست اگر ماشین‌های خراب بشوند یا از دور خارج شوند نباید به خاطر آن همه ستون متوقف شود و بایستی آن را به سرعت از دور خارج کرد و از ماشین زاپاس استفاده کرد و یا کلاً آن را از دور خارج کرد و معطل آن نشد. در ضمن هیچ ماشینی حق سبقت از ماشین جلویی را ندارد و همینطور عقب افتادن را هم ندارد هرجا که رسیدیم مانع بود، مانع را باز کنید؛ چه مانع انسانی چه مانع ماشین و موارد دیگر. در وسط جلسه آقای محمود عطایی، فرمانده محور تهران را صدا می‌کند و او پای میکروفون می‌آید. از او می‌پرسد: محمود وضعیت چطور است؟ عطایی پاسخ می‌دهد: خوب است. با نیروی هوایی و هوانیروز عراق هماهنگ شده است، ماشین‌ها آماده است، مهمات‌گیری شده است و تیپ‌ها تا حدودی توجیه شدند و تا رسیدن به شهر‌ها، بهداری هم آمادگی لازم را دارد و هیچگونه نگرانی وجود ندارد. رجوی به او می‌گوید: محمود وقتی تهران را گرفتی در خیابان طالقانی به ساختمان بنیاد علوی می‌روی در طبقه پنجم آنجا اتاقی‌ست که روزی اتاق من و اشرف و موسی بوده است. سلام من را به ساکنین آنجا می‌رسانی و اگر آنجا بودند جای دیگری را به آنها بده، چون ما را بعد از انقلاب به زور از آنجا بیرون کردند.

فرخانی، نماینده حقوقی ارتش جمهوری اسلامی به ارائه شِمای سازمانی منافقین و محور‌های عملیاتی فروغ جاویدان پرداخت.

وی گفت: متناسب با هر عملیات، محور‌هایی پیش‌بینی می‌شد. این محورها، همان‌گونه که برخی از دوستان نیز اشاره کردند، وظیفه هماهنگی بین تیپ‌ها را بر عهده داشتند. در عملیات مرصاد، پنج محور طراحی شد و برای هر محور، فرمانده و معاون تعیین گردید. یگان‌های حاضر در این شاکله شامل یگان‌های مهندسی، زرهی، مکانیزه، توپخانه، پشتیبانی و همچنین بخش‌هایی مانند مخابرات، بهداری و خدمات بودند که در کنار سایر یگان‌ها انجام وظیفه می‌کردند.

فرخانی، گفت: در خصوص محور‌های عملیات فروغ جاویدان، لازم است به نکته‌ای اشاره شود. افرادی که نام آنها ذکر می‌شود، مانند کسانی که به‌عنوان مسئول محور مهران یا محور تهران معرفی می‌شوند، اگرچه ممکن است به هدف نهایی خود، از جمله رسیدن به تهران، دست نیافته باشند، اما صرف حضور آنها در عملیات تا زمانی که عملیات استمرار داشته، خواه کشته شده باشند، خواه بازگشته، اسیر شده یا به هر دلیل دیگری از ادامه عملیات بازمانده باشند، موجب تحقق عمل مجرمانه شده است. بنابراین، حتی اگر فرماندهی یک شهر به‌طور کامل محقق نشده باشد، اعمال مجرمانه ناشی از حضور مسلحانه و مشارکت در عملیات تا آن مقطع، به نام آنها ثبت می‌شود؛ ضمن اینکه تمامی این افراد مسلح بوده و در صحنه عملیات حضور فعال داشته‌اند.

وی گفت: محور اول، با هدف تصرف شهر‌های سرپل‌ذهاب، کرند و اسلام‌آباد طراحی شده بود. فرمانده این محور نام مستعار احمد واقف، متهم ردیف هفتم، بوده و از فرماندهان تیپ در این محور می‌توان به پرویز کریمیان، متهم ردیف ۹۳، و منصور حجت اشاره کرد. مستندات ارائه‌شده در این خصوص، صرفاً ادعایی نیست. این مستندات شامل، گزارش‌های واحد‌های شناسایی و اطلاعات عملیات، اظهارات و اعترافات اسرای منافقین، مدارک و اسناد اخذشده از این اسرا، نوشته‌ها و سخنان مسعود رجوی پیش از عملیات و نیز اظهارات افراد جداشده از سازمان، است. بر این اساس، مسئولیت‌ها بدون سند و مدرک به کسی منتسب نشده و انتساب اتهام‌ها مستند و مستدل است.

وی گفت: محور دوم، با هدف تصرف شهر‌های کرمانشاه و سنندج طراحی شده بود. فرمانده این محور ابراهیم ذاکری بود، محور سوم، با هدف تصرف شهر‌های قزوین و تاکستان، به فرماندهی آقای مهدی افتخاری، ملقب به فتح‌الله، طراحی شده بود. در همین جلسه نیز به این موضوع اشاره شد که مسعود رجوی پیش از آغاز عملیات، صراحتاً وی را خطاب قرار داده و درباره وضعیت محور او سؤال می‌پرسد. این نشان می‌دهد که فرماندهان پیش از عملیات توجیه شده و طرح به‌صورت کاملاً سیستماتیک و برنامه‌ریزی‌شده اجرا می‌شده و در آن مقطع، مراحل نهایی آماده‌سازی در حال انجام بوده است.

فرخانی گفت: محور چهارم به فرماندهی محمود مهدوی طراحی شده بود.. مأموریت این محور ابتدا تصرف همدان و سپس حرکت به سمت تهران پیش‌بینی شده بود.

فرخانی، نماینده حقوقی ارتش گفت: بیشترین فرماندهان در این محور بودند؛ به واسطه اینکه شهر تهران بزرگترین هدف بوده، بیشترین فرماندهان آنجا بودند. آقای محمود عطایی، ردیف بیست و ششم جانشین مهدی ابریشمچی بوده که متهم ردیف چهارم است.

قاضی دهقانی گفت: از وکلای متهمان می‌خواهم به اظهارات نماینده ارتش دقت کنند. شما هم منابع اطلاعات و اخبار خودتون را هم مجددا توضیح دهید.

فرخانی نماینده حقوقی ارتش، گفت: ما مستندات اینکه اتهاماتی را نسبت دادیم به افراد که اشاره هم شد، یکی گزارش‌های واحد‌های اطلاعاتی خودمان بوده که به صورت روزانه و دقیقه‌ای مطرح می‌شود. زیرا بر اساس اطلاعاتی که گرفته می‌شود باید شناسایی صورت بگیرد و عملیات باید مطابق با آن‌ها باشد. بخش دیگری از منبع کسب اطلاعات، آن افرادی که از منافقین اسیر می‌کردیم تخلیه اطلاعاتی می‌کردیم و در واقع آن‌ها اطلاعاتی می‌دادند که مبنای اطلاعات می‌شد.

وی گفت: بخش دیگر هم آن فیلمی که مسعود رجوی قبل از عملیات شب ۳۱ تیرماه جلسه توجیه را بعد از انجام عملیات گرفتند، بررسی کردیم و دقیقا اسم افراد را در آوردیم. مثلا در جایی از فاطمه چیزی را خواستند، بررسی کردیم منظورشان از فاطمه چه بوده است؟ سمتش در این عملیات چه بوده و بر اساس آن، اتهامات را انتساب دادیم.

وی گفت: یکسری مدارک و مستندات هم از اسرا گرفته شده که آن‌ها هم یکی دیگر از منابع گردآوری اطلاعات ما بوده و همینطور بیانات افراد جدا شده از سازمان. بیشتر افرادی که به سازمان می‌پیوستند، سربازانی بودند که متأسفانه اسیر می‌شدند و بعد به صورت اجباری باید به نیرو‌های رزمی منافقین می‌پیوستند. در مورد محور پنجم فرمانده حسین ربوعی، متهم ردیف ۷۳ بوده که فرمانده تیپ کرج آقای فرهاد الفت متهم ردیف ۳۲ بوده است. درست است که فرماندهی آن‌ها در این محور‌ها محقق نشده حضورشان در آن منطقه که در واقع عملیات ادامه داشته به صورت مسلحانه و ۲ اینکه این تیپ که فرض بفرمایید که برای کرج یا تهران طراحی شده بوده به این صورت نبوده که همانجا در ماشین بشینند تا برسند به کرج و بعد ورود کنند.

فرخانی گفت: فرض بفرمایید یک محوری برای تهران طراحی شده بوده ولی آن محور تا به تهران هم برسد، عملیات کرده؛ یعنی اینطور نبوده که مثلاً ارتش آزادی‎بخش بگوید این سه محور بیکار بنشینند و اقدامی نکنند.

قاضی دهقانی گفت: این آقای الفت کار دیگری هم انجام می‌داده است؟

فرخانی گفت: از آنجایی که بررسی ما تخصصا در مورد دخالت و نقش‎شان در عملیات مرصاد بوده اقدامات دیگرشان را مورد بررسی قرار ندادیم. پس اینها تا در آن منطقه و تا زمانی که جنگ استمرار داشته، حضور فعال داشتند. از ۱۰۴ متهمی که در این دادگاه کیفرخواست علیه‎شان صادر شده است، به نقش تعدادی از آن‌ها که در عملیات فروغ جاویدان حضور داشتند، پرداختم.

وی گفت: مسعود رجوی و متهم ردیف دو فرمانده ارتش آزادی‎بخش ایران و تدارک دهنده عملیات فروغ جاویدان بوده و مریم رجوی متهم ردیف سه جانشین فرمانده کل ارتش به اصطلاح آزادی‎بخش و صادر کننده فرمان حمله در عملیات گروه فروغ جاویدان که امروز در جلسه دادگاه فیلم زمانی که ایشان دستور می‌دهند و به اصطلاح همه گردان‌ها و لشکر‌ها را به پیش می‌خوانند، پخش شد. این یعنی فرمان حمله صادر کردن است. آمریت در انجام اقدامات مجرمانه است؛ که بیشتر شبیه قتل عمد می‌شود.

صمد اسکندری، عضو جداشده به عنوان مطلع در جایگاه قرار گرفت و گفت: بیش از ۱۷ سال عضو سازمان بودم. در مرداد سال ۶۸ وارد کمپ اشرف شدم. بنده در نشست‌هایی با حضور رجوی شرکت داشتم در این نشست‌ها به جنایات انجام شده اشاره می‌کردند. در یکی از نشست‌ها مهوش سپهری، ژیلا دیهیم، زهره اخیانی، فرمانده‌های رده بالا بودند که خودشان می‌گفتند در عملیات‌ها هرکسی در مسیر آنها وجود داشت نابود می‌کردند.

وی گفت: در سازمان افرادی که مخالف رجوی بودند شبانه به کانکس‌هایی می‌بردند و کتک می‌زدند. احمد واقف و مهدی ابریشمچی افرادی بودند که افراد را کتک می‌زند. خودم می‌دیدم که شبانه افراد را کتک می‌زند. این افراد فقط می‌خواستند از منافقین جدا شوند. مهوش سپهری خودش می‌گفت که در عملیات‌ها هیچ رحمی نداشت.

اسکندری افزود: من ۱۷ سال عضو سازمان بودم و می‌خواستم با خانواده خودم تماس بگیرم که به من اجازه نمی‌دادند و زمانی که محاکمه شدم وکیلی نداشتم.

قاضی پرسید: شما چه زمانی محاکمه شدید؟

اسکندری پاسخ داد: در نشست‌های توبه توسط خود رجوی محاکمه شدیم.

صمد اسکندری، عضو جداشده سازمان مجاهدین خلق، گفت: رویا عباسی، فرمانده مرکز ۱۲ اشرف، شخصاً بنده را محاکمه کرد و گفت شما درگیر خانواده هستید؛ یا باید با مجاهدین باشی یا پاسداری؛ آن‌ها یک تابلو می‌کشیدند و یک طرف می‌نوشتند پاسدار و یک طرف مجاهد اگر مجاهد را انتخاب می‌کردی باید به خواسته‌های آن‌ها تن می‌دادی و اگر خلاف نظرشان کاری انجام می‌دادی، محاکمه می‌شدی. در این محکمه فقط یک حاکم وجود داشت و آن هم قاضی مطلق، خود مسعود رجوی بود. واقعیت این است که رجوی به هیچ‌کس هیچ حقی نمی‌داد، حتی وکیل داشته باشد.

این شاهد دادگاه در ادامه با اشاره به موضوع هیئت‌های عفو که در جلسه قبل مطرح شده بود، گفت: می‌خواهم در این‌باره تأکید و شهادت دهم. فردی بود به نام علیرضا طاهرلو، متولد تهران. او در ابتدای دهه ۶۰ به دلیل سمپات بودن با مجاهدین و فعالیت‌هایی مانند توزیع نشریه و جمع‌آوری مالی دستگیر و روانه زندان شد. او تا ابتدای سال ۷۰ در زندان بود و پس از آزادی، علیرغم اینکه عفو به او داده شده بود، فرار کرد و به قرارگاه اشرف آمد.

وی ادامه داد: بعد از گذراندن دوره پذیرش و ورود به مقر ما، چون واقعاً جذب تشکیلاتی نداشت و حقیقت مجاهدین را فهمیده بود در محفل‌هایی که با هم داشتیم به من صراحتاً گفت که به او گفته‌اند باید جلوی تلویزیون سیمای مقاومت بگوید این‌ها هیئت‌های مرگ بودند، نه هیئت‌های عفو. من از خودش پرسیدم واقعیت چه بوده؟ گفت واقعیت این نبود؛ حکم من سنگین بود اما عفو خوردم.

در این بخش، قاضی از شاهد پرسید: یعنی این شخص به شما گفت با اینکه این‌ها هیئت‌های عفو بودند، بنا به دستور چه کسی گفته‌اند این مطالب را بیان کند؟

اسکندری پاسخ داد: با دستور مستقیم خود رجوی. کاملاً برعکس و وارونه جلوه می‌دادند و هیئت‌های عفو را هیئت‌های مرگ معرفی می‌کردند. خود علیرضا طاهرلو به من گفت کسی که ده سال زندانی بوده، واقعیت این‌طور نبوده است گفت به ما گفتند فریب خوردید، این یک فرصت است که باید انتخاب کنی؛ فقط کافی است بگویی این‌ها را قبول نداری و بروی دنبال زندگی‌ات؛ من هم قبول کردم و عفو خوردم. اما بارها من را جلوی تلویزیون بردند و گفتند باید بگویی این‌ها هیئت‌های مرگ بودند.

قاضی سپس پرسید: این فرد الان کجاست؟

اسکندری در پاسخ گفت: این فرد چون هیچ جذب تشکیلاتی نداشت، دوستانی که آنجا بودند می‌دانند که در سال ۱۳۷۲ یک چک امنیتی انجام شد. شخص رجوی شک کرده بود که افرادی که از ایران می‌آیند، عناصر نفوذی هستند. به همین دلیل، علیرضا طاهرلو و تعدادی از افرادی که تازه از ایران آمده بودند، به‌طور خاص فقط به‌دلیل اینکه از ایران آمده بودند، در ضلع شرقی قرارگاه اشرف، در محلی به نام اسکان زندانی شدند.

وی افزود: علیرضا طاهرلو را به مدت چهار ماه به‌شدت شکنجه کردند. خودش گفت بارها او را کتک زدند و شکنجه کردند، اما وقتی ما حال آن‌ها را می‌پرسیدیم، به ما می‌گفتند این افراد در عملیات مرزی هستند.

این شاهد ادامه داد: مدتی بعد ما فرار کردیم، اما بعدها در سال ۱۳۸۸ زمانی که عراقی‌ها برای نجات اعضای منافقین تلاش می‌کردند به دستور فرمانده‌شان، کیومرث صالح‌پور، این فرد به‌دلیل فشارها و القائات تشکیلاتی، دست به خودسوزی زد. این هم یکی دیگر از جنایت‌های خود رجوی بود که با القائات ضدانسانی و غیراخلاقی، این فرد را مجاب کردند خودسوزی کند و در نهایت کشته شد.

صمد اسکندری، عضو جدا شده منافقین در ادامه گفت: ندا حسنی را مجبور کردند که خودسوزی کند. اگر مرگ با خودسوزی خوب است و شهادت شیرین است، چرا مریم رجوی این کار را نمی‌کند؟

وی افزود: در جلسه گذشته به درستی به موضوع جنایت علیه کودکان اشاره شد. در سال ۶۸ که بنده به آنجا رفته بودم چون هنوز این بدنه و موضوع خانواده و طلاق‌های اجباری پیش نیامده بود. خانمی به اسم غزاله اهل آذربایجان بود، همسر وی قربانی این گروهک شده بود. این خانم یک طفلی به اسم یاشار داشت که نهایتا سه سال سن داشت. این کودک رابطه بسیار عاطفی با من برقرار کرده بود. همزمان مادر این کودک هم از نظر احساسی و انسانی به من نزدیک شده بود. ما را صدا کردند و گفتند رابطه عاطفی و اجتماعی اینجا ممنوع است.

این عضو جدا شده منافقین ادامه داد: بعد از مدت‎ها من این مادر و کودک را ندیدم اما در سال ۷۳ غزاله را دیدم که گفت: به زور یاشار را از من جدا کردند و این خانم این حرف‌ها را می‌زد و عمیقا گریه می‌کرد. جنایاتی که در حق این کودکان می‌شد واقعی بود چون من به چشم خودم دیدم. منافقین جنایاتی مرتکب شدند که در تاریخ معاصر ما بی‌سابقه است و باید محاکمه شوند.

وی بیان کرد: بر اساس آیین دادرسی مدنی بحث حضانت فرزند سلسله مراتبی دارد و دادگاه باید برای حضانت کودکان رأی بدهد. رجوی با زیر پا گذاشتن اصول بین‌المللی و انسانی بچه‌ها را به زور از مادرشان جدا کرد و تحویل افراد لاابالی در خارج داد. برخی از این بچه‌ها که بعداً مجدداً به اردوگاه برگشتند چیزهایی را تعریف می‌کردند که من خودم شخصا اصلا برایم قابل قبول نبود. برخی از آنها می‌گفتند حتی برخی خانواده‌ها متأسفانه از آنها سوءاستفاده جنسی می‌کردند. بعضی از این بچه‌ها مثل محمدرضا فرزند قربان ترابی، شجاعت به خرج دادند و واقعیت‌ها را افشا کردند و اسناد آن موجود است.

قاضی دهقانی در پایان گفت: جلسه بعدی دادگاه روز ۹ دی ماه ۱۴۰۴ برگزار می‌شود.

نوشته گزارش جلسات ۴۹ و ۵۰ دادگاه رسیدگی به اتهامات سران مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.