نوشته نامزد وزارت در دولت ترامپ از گروه مجاهدین خلق فرقه گرا که امریکایی کشته اند پول گرفته است اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، دفتر سازمان ملل در بغداد می‌گوید که دولت عراق به زودی این تصمیم خود را عملی خواهد کرد.

گئورگی بازتین، نماینده فرستاده سازمان ملل به عراق، از سازمان مجاهدین خلق و دولت عراق خواست که این جابه‌جایی به شکل مسالمت‌آمیز انجام شود و طرفین برخوردی مسئولانه با موضوع داشته باشند.

دولت عراق از مدتها پیش به دنبال تخلیه قرارگاه اشرف از اعضای سازمان مجاهدین خلق بوده است.

اخیرا دهها تن از اعضای سازمان مجاهدین خلق در پی حمله‌ای به قرارگاه اشرف کشته شدند.

نوشته سازمان ملل: دولت عراق به زودی مجاهدین باقی‌مانده را از اشرف خارج خواهد کرد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گزارش خبرگزاری فرانسه در حالی که سازمان مجاهدین خلق می‌گوید این انفجارها به خاطر «حمله راکتی توسط نیروهای دولتی عراق» رخ داده، مقام‌های عراقی این اتهام را قویاً تکذیب می‌کنند.

سازمان مجاهدین خلق در وب‌سایت‌های خود از کشته شدن ۳۵ نفر در جریان «حمله به اردوگاه اشرف» در روز یکشنبه،دهم شهریور، خبر داده و می‌نویسد که «حداقل پنج تن» از کشته‌شدگان در اشرف «پس از دستگیری توسط نیروهای نوری المالکی و در حالی که دست‌هایشان را از پشت بسته بودند به رگبار بسته شده و کشته شده‌اند.»

به نوشته وب‌سایت اصلی سازمان مجاهدین خلق، «نیروهای پلیس عراق و افسران وابسته به نخست وزیر مالکی»، «در برخی از ساختمان‌های اشرف ابتدا با گلوله‌های آرپی‌جی هفت به درون اتاق‌ها شلیک می‌کردند و سپس افراد آن اتاق را به رگبار می‌بستند.»

در همین حال به نقل از خبرگزاری فرانسه، مقام‌های عراقی با تکذیب این اخبار می‌گویند صداهایی که شنیده شده صدای انفجار بشکه‌های نفت و گاز یا بوده‌است.

بیمارستان‌های محلی نیز می‌گویند که تلفاتی از این انفجارها به آن‌ها گزارش نشده‌است.

علی الموسوی، سخنگوی نخست‌وزیر عراق، در گفت‌وگو با خبرگزاری آسوشیتدپرس کشته شدن چند تن از ساکنان اردوگاه اشرف را تایید کرد اما با تکذیب درگیر شدن نیروهای عراقی با ساکنان این پایگاه گفت که «تحقیقات اولیه نشان می‌دهد این افراد به خاطر درگیری داخلی بین خود ساکنان اردوگاه کشته شده‌اند.»

از سوی دیگر حقی الشریفی، مقام عراقی مسئول اردوگاه اشرف، به خبرگزاری فرانسه گفت که «حتی یک سرباز هم وارد اردوگاه اشرف نشده‌است.»

وی تاکید کرد که «از بیرون هیچ حمله‌ای به این کمپ نشده‌است و به نظر می‌آید چند بشکه نفت و گاز منفجر شده‌است و پلیس در حال بررسی این موضوع است.»

اما در همین حال یک منبع پلیس عراق به خبرگزاری فرانسه گفت که بامداد یک‌شنبه پنج خمپاره در اردوگاه اشرف به زمین اصابت کرده‌است.

از سوی دیگر الیانا نَبعه، سخنگوی هیات نمایندگی سازمان ملل در عراق، نیز روز یک‌شنبه به خبرگزاری فرانسه گفت: «از اتفاقات غم‌انگیز امروز که بنا بر گزارش‌ها منجر به کشته و زخمی شدن چندین تن از ساکنان اردوگاه [اشرف] شده بسیار متأسفیم.»

وی خبر داد که سازمان ملل در حال بررسی و ارزیابی مستقل گزارش‌های رسیده در این مورد است.

مجاهدین خلق پیش از این نیز خبر داده‌بود که مقام‌های عراقی حدود دو هفته پیش آب و برق اردوگاه اشرف را قطع کرده‌اند.

بخش عمده‌ای از اعضای سازمان مجاهدین خلق حدود سه دهه در پایگاهی نظامی به نام اشرف در عراق زندگی می‌کردند، اما حدود ۳۰۰۰ نفر از این نیروها در پی ضرب‌الاجل مقامات عراق و توافق با ایالات متحده در سال جاری به پایگاه لیبرتی (حریه) در حوالی بغداد منتقل شدند که پیش از آن محل استقرار نظامیان آمریکایی بود.

پس از این انتقال، حدود ۱۰۰ نفر از اعضای این سازمان در اردوگاه اشرف ماندند تا به امور دارایی‌ها و کالاهای باقی‌مانده سازمان مجاهدین در این پایگاه بپردازند.

نوشته انفجارها در اردوگاه اشرف عراق «دهها کشته» بر جای گذاشت اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته مقامات عراقی حمله به کمپ اشرف را تکذیب کردند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

– گزارش محمد ضرغامی را بشنوید:

آلینا می‌گوید که روزی اتفاقی با یک آگهی رو به رو شده که به گفته او کلیدی بود برای سفرش به پاریس. شهر رویاهای آلینا. آن هم با قیمتی باورنکردنی برای یک دختر دانشجو. بلیت رفت و برگشت، یک هفته اقامت در هتل چهار ستاره همراه با صبحانه:

«اساسا آنهایی که به این سفر آمده بودند بیشتر دانشجو بودند و همه شیفته قیمت پایین این سفر شده بودند. این که می‌شد حدود ۱۵۰ هزار تومان بدهی و مدتی را در پاریس بمانی. من آنجا جوان‌هایی را از روسیه، جمهوری چک، اوکراین و آسیای میانه دیدم.»

آلینا مانند بسیاری از دانشجویان و جوانان دیگر ای‌میلی برای برگزارکننده تور فرستاد، اما خودش می‌گوید همان جا پی برده است که باید کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه باشد. اما ترسی به دل راه نداد.

آلینا سپس ادامه می‌دهد که برگزارکننده تور برایش توضیح داده است که او باید در یک تظاهرات سیاسی در پاریس هم شرکت کند. پرچم در دست بگیرد و شعارهایی به زبان فارسی بدهد. برگزارکننده تور که خانم آلیمکووا تلاش دارد نام او محفوظ بماند به این دختر دانشجو اطمینان می‌دهد که این حرکت یک حرکت اعتراضی مسالمت‌آمیز و خالی از خشونت است و او پس از آن صحیح و سالم به خانه‌اش خواهد رسید.

آلینا آلیمکووا با این که خودش اذعان می‌کند که حتی یک کلمه فارسی هم نمی‌داند و چیز زیادی هم درباره مسائل مربوط به ایران نمی‌داند، اما تصمیم می‌گیرد با این پیشنهاد (به عقیده او) «خوب» به پاریس سفر کند.

۳۱ خردادماه ۱۳۹۲ ساعت ۹ شب در یک هوای سرد و بارانی آلینا همراه با یکی از هم‌دانشگاهیان قرقیزش قدم به ترمینال اتوبوس پراگ می‌گذارد. همه مسافرانی که قرار است سوار هشت دستگاه اتوبوسی شوند که از پراگ به پاریس می‌روند جوان‌اند و اغلب دانشجو و همه از طریق اینترنت به گفته او به نوعی استخدام شده‌اند. چنان که این دختر دانشجوی اهل قرقیزستان می‌گوید هیچ کس به درستی از هدف این سفر اطلاعی نداشته است.

یک دختر اهل روسیه به او می‌گوید که هدفش از این سفر دفاع از حقوق زنان ایرانی است. اما یکی از دوستان این دختر به میان حرف او می‌آید و می‌گوید چه کسی به زنان ایرانی اهمیت می‌دهد! حتی آلینا آلیمکووا به پسری از آلمان اشاره می‌کند که با اطمینان تصور می‌کرده در تظاهراتی برای حمایت از تحولات عراق شرکت کرده است.

در بدو ورود به پاریس مسافران متوجه می‌شوند که از هتل چهار ستاره وعده داده شده همراه با صبحانه گرم خبری نیست و این هتل ۶۰ کیلومتر با پاریس فاصله دارد. اول تیرماه مسافران را که به گفته این دختر دانشجو حالا قرار بود نقش معترضان به نظام حاکم در ایران را بازی کنند به جایی در نزدیکی فرودگاه شارل دوگل می‌برند. آنجا را که عده‌ای نگهبان شخصی محافظت می‌کردند با پرچم‌های زرد و بنفشی که به گفته خانم آلیمکووا اسم مریم رجوی بر آنها حک شده بود تزیین کرده بودند:

«آنجا همراه داشتن دوربین عکاسی و تلفن‌های هوشمند ممنوع بود و آنها همه وسایل ما را گرفتند.»

اما آلینا به رغم اخطارهای برگزارکننده تور با پرداختن مقداری پول به یکی از نگهبان‌ها دوربین خود را به داخل می‌برد. آلینا می‌گوید حدود ده هزار نفر داخل سالن حضور داشتند و به همه شرکت‌کنندگان کوپنی داده بودند که با آن می‌شد نوشیدنی و ساندویچ مجانی گرفت:

«من فکر می‌کنم سی درصد افرادی که آنجا دیدم از کشورهای دیگر آمده بودند و هفتاد درصد هم مخالفان حکومت ایران بودند.»

رادیوفردا گفته‌های این دختر جوان دانشجو را با سخنگوی سازمان مجاهدین خلق ایران در پاریس در میان گذاشت.

شاهین قبادی، سخنگوی این سازمان، طرح این گونه موضوعات را توطئه سازمان‌های اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران دانست و گفت که آنها از هفته‌ها قبل برای بی‌اعتبار کردن این نشست سیاسی برنامه‌ریزی کرده بودند:

شاهین قبادی: این موضوع که شما گفتید فوق‌العاده مشکوک است. هیچ ربطی مطلقا به سازمان مجاهدین و شورای ملی مقاومت ایران ندارد. توجه کنید که ما در رابطه با رژیمی در ایران صحبت می‌کنیم که حرم امام رضا را می‌دهد بمب‌گذاری می‌کند، می‌اندازد گردن مخالفان و مدعی می‌شود این کار مجاهدین خلق بوده. تصریح می‌کنم که اینها سر سوزنی واقعیت ندارد و هدف خاص سیاسی و اغراض مشخص سیاسی بیان می‌شود و هیچ موردی هم سازمان مجاهدین نه چنین کاری کرده و نه چنین نیازی دارد و نه چنین چیزی را پذیرفته.

به‌رغم تکذیب این سازمان، بارها مسئله بسیج افراد خارجی توسط سازمان مجاهدین خلق ایران در دنیای مجازی و شبکه‌های اجتماعی مطرح و بحث‌انگیز شده است.

نوشته سفر به پاریس، از جیب سازمان مجاهدین خلق؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

وزارت خارجه ایالات متحده روز دوشنبه، ۱۳ خرداد، با انتشار اطلاعیه‌ای از انتقال سی تن دیگر از اعضای سازمان مجاهدین خلق از عراق به آلبانی خبر داد.

در این اطلاعیه که از سوی جن پساکی، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، منتشر شده آمده است که این سی تن در تاریخ ۳۱ ماه مه (۱۰ خرداد) اردوگاه حریه در عراق را ترک کرده و برای اقامت دائم عازم آلبانی شده‌اند.

این دومین گروه از اعضای این سازمان است که از عراق به آلبانی منتقل می‌شوند؛ وزارت خارجه آمریکا روز ۲۶ اردیبهشت نیز از انتقال گروهی ۱۴ نفره از مجاهدین خلق از اردوگاه حریه به آلبانی خبر داده بود.

به دنبال فراخوان سازمان ملل و ایالات متحده به کشورها برای پذیرش اعضای سازمان مجاهدین خلق ساکن در عراق، دولت آلبانی اعلام کرد که حاضر است حدود ۲۱۰ تن از آنها را بپذیرد.

سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در اطلاعیه روز دوشنبه خود از این اقدام آلبانی قدردانی کرده و آن کشور را «از هم‌پیمانان قوی ایالات متحده در امر برقراری صلح و ثبات در عراق» نامیده است.

در ادامه این اطلاعیه آمده است که ایالات متحده بار دیگر از سازمان مجاهدین خلق می‌خواهد تا در امر انتقال سریع اعضایش از اردوگاه حریه به آلبانی نهایت همکاری را با کمیسیون عالی پناهندگان سازمان ملل داشته باشد.

این اطلاعیه می‌افزاید که «رهبران مجاهدین خلق وظیفه دارند مشارکت کامل ساکنان این اردوگاه در مصاحبه‌ها و جلسات مشاوره کمیسیون عالی پناهندگان سازمان ملل را تسهیل کنند».

در بخش دیگری از اطلاعیه وزارت خارجه آمریکا آمده است که «نقل مکان افراد اردوگاه حریه به محلی دیگر برای سکونت دائمی، برای تأمین امنیت آنها اهمیتی اساسی دارد، به‌ویژه پس از حمله تروریستی نهم فوریه که جان هشت تن را گرفت.»

اردوگاه حریه (آزادی) که در نزدیکی بغداد، پایتخت عراق، قرار دارد روز ۲۱ بهمن ۹۱، هدف حمله موشکی و خمپاره‌ای قرار گرفت که در جریان آن جز تعدادی کشته، بیش از ۵۰ نفر نیز زخمی شدند.

جن پساکی گفت: «این وظیفه رهبران مجاهدین خلق است که دسترسی آزاد و بدون مانع ساکنان [اردوگاه حریه] به ناظران حقوق بشر سازمان ملل را تسهیل کنند.»

پیشتر در اواخر فروردین‌ماه سال جاری جان کری، وزیر خارجه آمریکا، از روند کند انتقال اعضای سازمان مجاهدین و خودداری آنها از انتقال به آلبانی گفته بود، گفته‌ای که از سوی یکی از سخنگویان این سازمان رد شد.

سازمان مجاهدین خلق حدود سه دهه پیش در جریان جنگ ایران و عراق به حمایت از صدام حسین برخاست و در نزدیکی بغداد مستقر شد.

این سازمان که به کشتار شهروندان ایرانی و هدف قرار دادن منافع سیاسی و تجاری آمریکایی متهم است، سال‌های طولانی در فهرست گروه‌های تروریستی واشینگتن قرار داشت، اما آمریکا سال ۲۰۱۲ نام این سازمان را از فهرست گروه‌های تروریستی خود خارج کرد.

شورای ملی مقاومت هم‌اینک در آمریکا و در نزدیکی کاخ سفید دفتری تاسیس کرده است. این دفتر روز ۲۲ فروردین‌ماه افتتاح شد.

نوشته امریکا: رهبران مجاهدین دسترسی آزاد و بدون مانع به ساکنین لیبرتی را تسهیل کنند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

یک مقام وزارت خارجه آمریکا روز پنج‌شنبه، ۲۶ اردیبهشت، از اعزام نخستین گروه از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران از عراق به آلبانی خبر داد. سازمان ملل می‌گوید این گروه ۱۴ نفره چهارشنبه شب گذشته وارد تیرانا، پایتخت آلبانی، شده‌اند.

به گفته جن پساکی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایالات متحده، این گروه ۱۴ نفره روز چهارشنبه اردوگاه حریه یا آزادی در عراق را «برای اقامت دائم در آلبانی» ترک کرده‌اند.در همین زمینه سازمان ملل نیز در بیانیه‌ای اعلام کرد که این گروه چهارشنبه شب وارد شهر تیرانا شده‌اند.

به دنبال فراخوان سازمان ملل و ایالات متحده به کشورها برای پذیرش اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران ساکن در عراق، دولت آلبانی اعلام کرد که حاضر است حدود ۲۱۰ تن از این مجاهدین را بپذیرد.

گروه چهارده نفره‌ای که گفته می‌شود برای «اقامت دائم» وارد آلبانی شده‌اند از جمله بیش از سه هزار عضو سازمان مجاهدین خلق ایران بودند که سال‌هاست در عراق، ابتدا در اردوگاه اشرف و سپس در اردوگاه حریه، به سر برده‌اند.

سخنگوی وزارت خارجه آمریکا ضمن انتشار این خبر و قدردانی از دولت آلبانی از رهبران سازمان مجاهدین نیز خواسته است که در روند انتقال اعضای این سازمان به کشورهای ثالث، غیر از عراق و ایران، «همکاری کامل» داشته باشند. انتقال این افراد تحت نظر کمیسیون عالی آوارگان سازمان ملل انجام می‌شود.

جن پساکی گفت: «این وظیفه رهبران مجاهدین خلق است که دسترسی آزاد و بدون مانع ساکنان [اردوگاه حریه] به ناظران حقوق بشر سازمان ملل را تسهیل کنند.»

پیشتر در اواخر فروردین‌ماه سال جاری جان کری، وزیر خارجه آمریکا، از روند کند انتقال اعضای سازمان مجاهدین و خودداری آنها از انتقال به آلبانی گفته بود، گفته‌ای که از سوی یکی از سخنگویان این سازمان رد شد.

سازمان مجاهدین خلق حدود سه دهه پیش در جریان جنگ ایران و عراق به حمایت از صدام حسین برخاست و در نزدیکی بغداد مستقر شد.

این سازمان که به کشتار شهروندان ایرانی و هدف قرار دادن منافع سیاسی و تجاری آمریکایی متهم است، سال‌های طولانی در فهرست گروه‌های تروریستی واشینگتن قرار داشت، اما آمریکا سال ۲۰۱۲ نام این سازمان را از فهرست گروه‌های تروریستی خود خارج کرد.

نوشته امریکا از مجاهدین خواست تا مانع فعالیت ناظران حقوق بشر سازمان ملل نشوند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته دبیرکل سازمان ملل حمله به اردوگاه مجاهدین خلق در عراق را محکوم کرد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته گزارش «۳۰ هزار جاسوس ایران» از دسترس خارج شد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته عراق: ساکنان اشرف را مجبور به ترک این اردوگاه خواهیم کرد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته صبر دولت عراق در برابر مجاهدین خلق رو به پایان است اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته وزارت خارجه آمریکا به مجاهدین خلق برای تخلیه اردوگاه اشرف، هشدار داد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته مردان آمریکا در ایران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته کلینتون: همکاری برای بستن اشرف در تعیین وضعیت مجاهدین خلق موثر است اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

ثریا عبداللهی، مادر یکی از ساکنان اردوگاه اشرف، می‌گوید که از دو سال پیش به قصد دیدن فرزندش امیر در اطراف اردوگاه ساکن شده، اما به گفته او سازمان مجاهدین از دیدار آنان ممانعت به عمل می‌آورد.

خانم عبداللهی به رادیو اروپای آزاد/ رادیو آزادی می‌گوید که فرزندش از ۱۰ سال پیش ساکن اردوگاه اشرف است:

خانم عبدالهی مادر امیراصلان حسن زاده

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

ثریا عبداللهی: من بهمن ماه سال ۱۳۸۸ خورشیدی به اینجا آمدم و متأسفانه تا به امروز اصلاً نتوانسته‌انم بچه‌ام را ببینم. او را دوباره به تلویزیون سیمای آزادی آورده‌اند. بچه‌ام به حالت خیلی عصبی شروع به فحاشی کردن؛ تهدید کردن و بسیجی خواندن من کرد. به هر حال من ۲۰ سال زحمت بچه‌ام را کشیده‌ام. می‌دانست که من با چه شرایطی او را بزرگ کرده‌ام. نمی‌دانم چه بر سر او گذشت و چه تهدیداتی شد؟ اصلاً چرا تهدیدش کردند و چرا به این صورت به تلویزیون آورده بودندش؟ چرا او را بر علیه مادرش، مادری که جوانی‌اش را برای فرزندانش گذاشته، او را تحریک کرده بودند و چرا باید این جور صحبت کند؟ من تعجب می‌کنم.

با‌ شناختی که از پسرتان دارید، فکر می‌کنید علت این اتفاقات چیست؟

با توجه به اینکه من الان دو سال است اینجا هستم. از طریق کسانی که از سازمان فرار کرده‌اند، چه کسانی که در سال‌های گذشته فرار کرده‌اند و چه کسانی که در طول این دو سال گذشته که ما اینجا بوده‌ایم فرار کرده‌اند، من فهمیدم که بچه من زیر فشار جسمی و روحی خیلی شدیدی قرار دارد. نه تنها فرزند من؛ بلکه بچه‌هایی که خانواده‌هاشان اینجا هستند، و نمی‌گذارند که به هیچ عنوان ما فرزندانمان را ببینیم.

آنوقت شما از ایران به آنجا رفتید تا پسرتان را ببینید؟

بله. من از استان اردبیل به اینجا آمدم.

و در طول این دوسال شما کجا زندگی می‌کنید؟

اول که من به اینجا آمدم حدود سه یا چهار خانواده بیشتر نبودیم. ما فکر می‌کردیم می‌آییم و بچه‌هایمان را می‌بینیم و برمی‌گردیم. به همین دلیل هم برای ما یک [محل] اسکان جلوی درب اشرف قرار دادند و بعد از آن بود که اسکان‌هایمان زیاد‌تر شد و از حدود ۱۰ نفر به ۱۰۰ نفر رسید. الان که حدود دو سال از این ماجرا می‌گذرد، چیزی حدود ۴۰۰ یا ۵۰۰ نفر در اینجا مستقر هستند.

خانم عبداللهی؛ ممکن است به طور کوتاه و خلاصه توضیح بدهید که اصلاً چه شد که پسر شما ساکن اردوگاه اشرف شد؟

فرزند من سال ۱۳۸۱ قرار بود به آلمان برود، اما متأسفانه هر کاری کردیم ویزای آلمان را به او ندادند. دوستی داشت که می‌خواست او را از طریق ترکیه به آلمان ببرد، من هم موافقت کردم و او به ترکیه رفت و در هتل آنکارا ساکن بود. از هتل آنکارا با من تماس گرفت و گفت مردی به اسم علی آنکارایی پیدا شده که حدود ۶۰۰ یا ۷۰۰ نفر را می‌خواهد به آلمان ببرد ولی برای این کار مقداری پول می‌خواهد. بچه من در این میان حدود سه سال و نیم یا نزدیک به چهار سال بعد از این اتفاق گم شد. از طریق شخصی که از سازمان فرار کرده بود و من و پسرم را می‌شناخت، و آمد مرا پیدا کرد از طرف فرزندم بعد از چهار سال خبر آورد. من پرسیدم شما کجا هستید که این جور گم شده‌اید؟ او هم گفت ما در کمپ اشراف هستیم.

پیش از این پسر شما عضو سازمان مجاهدین بود؟ تا جایی که شما می‌دانستید؟

نه. نه. نه تنها عضو این تشکیلات نبود بلکه ما این سازمان و این نام‌ها و عنوان‌ها را هم نمی‌شناختیم. بار‌ها و بار‌ها من از سازمان ملل و حقوق بشر و از کمیساریای عالی پناهندگان و دولت عراق درخواست کمک کرده‌ام که من شرایط خاصی دارم و هر جور شده می‌خواهم این فرزندم را حداقل دو سه دقیقه ببینم و شرایط زندگی خودم را برایش بگویم. و شرایط بیرون از کمپ اشرف را هم برایش روشن کنم. اما متأسفانه کسانی که در درون سازمان هستند، هیچ اطلاعی از بیرون سازمان ندارند. هیچ رسانه‌ای در اختیارشان نیست و هیچ نمی‌دانند. فقط یک کانال تلویزیونی آنهم به صورت کاملا سانسور شده در اختیار آنهاست. نه رادیو، نه تلویزیون و نه روزنامه در اختیارشان نیست. و از هیچ چیزی خبر ندارند.

مقامات سازمان مجاهدین خلق این گونه حرف‌ها را رد می‌کنند و می‌گویند که افرادی که در کمپ اشرف هستند، به میل خودشان آنجا زندگی می‌کنند، هیچ محدودیتی ندارند و با میل خودشان در آنجا مانده‌اند.

اگر واقعاً این ادعایشان درست است پس تمام سیم خاردار‌ها را بردارند. تمام کانکس‌های نگهبانی را جمع کنند. هر صد متری یک کانکس گذاشته‌اند و بچه‌های آنجا چهار نفر، چهار نفر دارند نگهبانی می‌دهند، این‌ها را جمع کنند.
دوربین‌های مدار بسته را جمع کنند. دوربین‌های دید در شب را جمع کنند. به طور کامل تمام درهای مقر‌ها را باز کنند. الان دو سال است که من اینجا هستم. سیم خاردار‌ها به طور چهار لایه، چهار لایه به طرف سازمان چیده شده است.

شما گفتید که پسرتان هم گفته است که نمی‌خواهد شما را ببیند.

پسرم به اجبار این حرف را زده است. به من که نگفته است. عرض کردم خدمت‌تان که این حرف را پشت تلویزیون سیمای آزادیشان گفته است.

گزارش‌هایی وجود دارد که سازمان مجاهدین خلق اعلام کرده است که در صورت دریافت تضمین‌های امنیتی، این سه هزار عضو خود را از اردوگاه اشرف خارج می‌کند. نظر شما در این مورد چیست؟

انشاءالله که موافقت کنند. آن کسانی که از درون سازمان فرار کرده‌اند، می‌گویند که قرص‌های سیانور در اختیار اکثر اعضای این سازمان قرار داده شده است و هر کس بخواهد به زور از اینجا برود باید حتماً قرص سیانورش را بخورد.

این اطلاعات را شما از کجا دارید خانم عبداللهی؟

از طریق اشخاصی که در عرض همین یکی دو هفته گذشته از کمپ اشرف فرار کرده‌اند فهمیده‌ام. تمام اطلاعات راجع به درون سازمان را ما از این افراد فرار کرده دریافت کرده‌ایم.

اگر فرض را بر این بگیریم که اجازه جا به جایی داده بشود، خواست شما چیست؟ اینکه فقط پسرتان را ببینید یا اینکه می‌خواهید به ایران برگردد؟ خواسته واقعی شما چیست؟

نه تنها من بلکه خانواده تمام این ۶۰۰ یا ۷۰۰ نفری که به کمپ اشرف رفته‌اند، خواسته‌مان این است که این افراد اول باید از کمپ بیایند بیرون. در مرحله نخست باید روشن سازی بشوند. در جریان تمام مسائل روز و اخبار روز قرار بگیرند. چون این افراد چیزی بین ۳۰ یا ۲۰ یا ۱۰ سال در محیطی کاملا بسته و ایزوله زندگی کرده‌اند. به همین دلیل من مادر در کنار سایر خانواده‌ها این انتظار و درخواست را دارم که اول از همه ذهن این‌ها را روشن کنند. پیش از ملاقات با خانواده‌ها آن‌ها را در جریان مسائل واقعی روز قرار بدهند، آن وقت اجازه ملاقات این اشخاص با خانواده‌ها را بدهند.

یعنی منظورتان از «روشن سازی» این افراد این است که با حق و حقوقشان آشنا بشوند؟ ببینند که در خارج از اردوگاه چه امکاناتی برایشان وجود دارد؟ و بر این اساس خودشان آگاهانه تصمیم بگیرند که می‌خواهند چکار کنند؟

دقیقاً. من هیچ اجباری در انتخاب اینکه پسرم باید حتما با من بیاید، ندارم.

اگر الان می‌توانستید به طور کوتاه با پسرتان صحبت کنید، به او چه می‌گفتید؟ مهم‌ترین چیزی که می‌خواستید به او بگویید چه بود؟

به او می‌گفتم که امیرم، واقعاً دوستت دارم و زندگی و نفسم را به پایت می‌ریزم تا زمانی که پرواز کنی و به اوج برسی. به آنجایی که خودت ایمان و عقیده داری. من دوست ندارم در عقیده کسی، حتی فرزند خودم مداخله کنم. ولی می‌خواهم فرزندم آزاد زندگی کند. در محیط بسته نباشد. چرا باید ازدواج کردن برای بچه من حرام باشد؟ چرا کار کردن، خانه داشتن، حق فرزند داشتن، ملاقات با خانواده و دوستان، دیدار با مادر و خواهر و وابستگان برای فرزندم باید ممنوع باشد؟ می‌خواهم مثل بقیه مادر‌ها وقتی فرزندم را می‌بینم به وجودش افتخار کنم. به همین سادگی. غیر از این دیگر هیچ چیزی نمی‌خواهم.

نوشته دو سال پشت سیم‌خاردارهای چهار لایه اشرف؛ «فقط می‌خواهم فرزندم را ببینم» اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.