نوشته نمایندۀ دهوک: کردها نمی خواهند سازمان مجاهدین در عراق بماند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته نمایندۀ کرد پارلمان عراق: مجاهدین جنایتهای وحشیانه ای علیه کردهای عراق مرتکب شده اند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته نامه اعتراضی به کمیساریای عالی پناهندگان اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

لذا دست رهبری سازمان مجاهدین با خط و خطوط وسیاستهای یاد شده اش در رابطه با عراق و تحولات و دولت آن بویژه مسئولین بخش روابط خارجی آن و در رأس آنها معصومه ملک محمدی نیز بر خونهای ریخته شده در اشرف آغشته است زیرا کار این بخش به مسئولیت معصومه ملک محمدی که در حالی مسئول امور عراق در سازمان شده بود که به اعتراف خودش در صحبتهایش با ما در لیبرتی کوچکترین اطلاعی نه از زبان عربی و نه از فرهنگ عراق و مردم عراق و عرب ندارد همراه با دستیارش عباس داوری کارشان دشمن تراشی و عامل برافروختن کینه ها و دشمنیها در میان عراقیان و نیروهای آنها و دولت عراق علیه مجاهدین بوده و با توهینهایشان به عراقیان و پروژه های دخالت روز مره شان در امور عراق و تلاشهایشان و اعلام بسیجهایشان برای سرنگون کردن دولت عراق (از جمله پروژه سین چهل یعنی سرنگونی دولت مالکی در چهل روز!!! در سال ۱۳۸۶) و جاسوسیهایشان علیه عراقیان به سود نیروهای آمریکایی تماما به دستور شخص رجوی و در اجرای رهنمودهای او زمینه را برای حملات فرقه ها و گروههای مذهبی تروریستی در عراق علیه مجاهدین در اشرف و لیبرتی را هموار کرد.

اینجانب که به مدت ۲۵ سال در قرارگاههای مختلف سازمان در عراق و بیشتر در اشرف و بغداد در بخش روابط خارجی سازمان بودم بارها در این ده سال اخیر یعنی بعد از سرنگونی دولت سابق عراق و اشغال این کشور توسط ارتش آمریکا نتایج و آثار منفی این پروژه های ضد عراقی و دخالتهای آشکار و با مباهات!! در امور داخلی و کشمکشها و اختلافات مذهبی و ملی و سیاسی عراق بر روی سرنوشت مجاهدین و تبدیل شدن این تقلبها و گروه سازیها و تبلیغات و فعالیتهای غیر قانونی مداخله جویانه بر ضد خود ما یعنی ساکنان اشرف آنهم از نوع و با سبک همان تبلیغات که در اروپا و آمریکا می کردند و تبلیغ عربی حمایتها از مجاهدین توسط سران اروپا و آمریکا بویژه جنایتکاران جنگی ارتش و اطلاعات آمریکا که در میان ملت عرب بویژه عراقیان به علت جنایتهایشان در حق آنها منفور هستند را به خانم معصومه ملک محمدی و مسئول بخش روابط خارجی و دستیارش آقای عباس داوری یادآور می شدم و با نامه های متعدد حتی به خود مسعود رجوی خطر این نوع دخالتها و نامه ها و بیانیه ها با فرهنگ مجاهدین و به سبک تبلیغات غربی یعنی دشمنان عرب و عراق و برگزاری مراسم و جشنها به مناسبتهای مذهبی شیعی و دعوت شیعیان عراق به اشرف و راه انداختن سینه زنی و نوحه خوانی آنها در مسجد اشرف و خواندن زیارت عاشورا در برابر آنها توسط مجاهدین آنهم با بلندگو که صدایش را مردم اطراف تا کیلومترها می شنیدند زیارتی که آشکارا ابوبکر و عمر و عثمان در آن مورد لعن قرار می گیرند و به هیچوجه خود شیعیان عراق به علت حضور سنی ها این زیارت را نمی خوانند و به خلفای راشدین لعنت نمی فرستند، و دامن زدن به اختلافات بین شیعه و سنی با دعوت از سنی ها از سوی دیگر و در مناسبتهای مذهبی و تشویق آنها به نماز خواندن در پشت امام شیعه یا بر عکس در مسجد اشرف!! به عنوان ایجاد وحدت بین شیعه و سنی در عراق!! وو…

بله خطر این کارها بر روی جان و مال مجاهدین در اشرف را یاآور می شدم و حتی یک بار در نشست داخلی پنجاه نفرۀ روابط خارجی در اشرف بلند شده ضمن اعتراض به معصومه ملک محمدی که حرف مسعود رجوی مبنی بر اینکه عراقیان وحشی هستند و همان عربهایی هستند که دخترانشان را زنده به گور می کردند و… تکرار می کرد خطر این کارها و دخالتها و جعلیات فریبکارانه به اسم عراقیان و توهین به آنها و به شعور آنها را یادآور شدم ولی در جواب و به جای توجه به انتقادهایم با داد و فریادهای رایج معصومه ملک محمدی و عباس داوری و دشنامهایشان در همان نشست روبرو شدم.

عباس داوری و حسین مدنی گزارشهای جاسوسان و مزدوران عراقی سازمان در بغداد را در مورد زمان و مکان حملۀ احتمالی به آمریکاییها و محل و موقعیت و مشخصات افراد مقاومت عراق را به من می دادند و من آنها را به فارسی ترجمه می کردم که بعد فهمیدم آنها را می دادند به بخش کاویان (روابط با آمریکاییها) که آنها را به انگلیسی ترجمه می کردند و حسین مدنی آنها را می برد وبه آمریکاییها می داد تا آنها را از خطر مرگ برهانند و به نیروهای مقاومت هم ضربه بزنند!!. اما کثیفترین پروژه در خوشخدمتی به آمریکاییها که من خودم شاهد آن بودم در تابستان سال ۸۵ بود که ماهها طول کشید و آن نوشتن قصه ها به عربی در سه گروه سنی کودکان و نوجوانان و جوانان عراقی مبنی بر تروریست نشان دادن حمله کنندگان به آمریکاییها و اینکه آنها مزدوران رژیم ایران هستند و تبلیغ اینکه اشغالگران آمریکایی نجات دهندگان آنها از رژیم ایران می باشند و باید در عراق باقی بمانند و مهربان و خادم نشان دادن آمریکاییها برای چاپ و توزیع این قصه ها توسط آمریکاییها در مدارس و دانشگاهها و ورزشگاهها و مراکز جوانان عراق بود. این قصه ها با پولهای کلان طبق محورهایی که آمریکاییها تعیین کرده بودند توسط دو نویسندۀ عراقی نوشته می شد و متن عربی آنها را به من می دادند تا آنها را به فارسی ترجمه کنم (حتی در یک ماهی که در آنموقع در بیمارستان اشرف بستری بودم با آوردن کامپیوتر به بیمارستان که ممنوع بود مرا به کار ترجمه این قصه های عربی به فارسی و قصه هایی هم که در این راستا و برای این پروژه توسط آرمان نفیسی با نقاشی نوشته می شد از فارسی به عربی بدون اجازۀ پزشکان وادار می کردند حتی شب با بیدار ماندن تا صبح علیرغم اینکه قرصهایی که می خوردم خواب آور بود تا کار سریع و در مدتی که به آمریکاییها قول داده بودند تمام شود)، من مسأله دار شده بودم و غر می زدم که چه نیازی به ترجمۀ این قصه ها به فارسی هست، بعدا توسط بچه های بخش سیاسی (قسمت رابطه با آمریکایی ها) مطلع شدم که این ترجمه های من به آنها داده می شود و آنها این قصه ها را از فارسی به انگلیسی ترجمه می کنند و حسین مدنی که رابط سازمان با آمریکاییها بود آنها را برای چک و اوکی (تأیید) به آمریکاییها می دهد تا ضمنا از کیفیت کار سران فرقه در خدمت به آنها مطلع شوند! ولی سر انجام به علت مخالفت داخلی و کارشکنی مخفیانۀ من و چند نفر از بچه های ضد رجوی در داخل سازمان که هنوز هم آنجا هستند و خودداری نویسندگان عراقی از ادامۀ همکاری در نتیجۀ افشاگری مخفیانه که ما در نزد آنها کردیم و هدف و سیر این پروژه را به آنها گفتیم (علیرغم پولهای کلانی که سران فرقۀ رجوی به نویسندگان عراقی می دادند) و قطع همکاری ناشر عرب طرف قرارداد در خارج که با خواندن مضمون قصه ها به هدف آنها پی برده بود این پروژه شکست خورد و به انجام نرسید.

بنابراین از رهبری سازمان مجاهدین و بویژه نوچه هایش در خارجه که مخالفان سیاستهای رهبری سازمان و منتقدینش را زمینه سازان کشتارهای اشرف و لیبرتی وانمود می کنند باید پرسید با توجه به این دخالتهایتان در امور داخلی عراق و پروژه های ضد عراقی و دشمن تراشیهایتان در عراق آیا زمینه سازان و جاده صاف کنهای واقعی برای کشتار مجاهدین شما بودید و هستید که هنوز هم بر نگهداری عزیزان مردم ایران در جهنم عراق اصرار دارید و یا مخالفان و منتقدین همین خط مشیهای غلط و ضد مجاهدی و سیاستهای دشمن تراشی شما در عراق کدام؟!.. آنهم منتقدین و مخالفانی که پیگیرانه خواستار و تلاشگر انتقال افراد گرفتار در عراق بحران زده وقتلگاه روزانۀ خود شهروندان عراقی،هستند و انواع تهمتها و دشنامهایتان را به جان می خرند.

قربانعلی حسین نژاد

نوشته به مناسبت سالگرد کشتار ۱۹ فروردین سال ۹۰ اشرف – زمینه سازان واقعی فاجعه اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته نامۀ آقای مصطفی محمدی به صافی الیاسری قلم به مزد فرقۀ رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

 با سلام و احترام؛

ما گروهی از جدا شدگان از سازمان مجاهدین خلق ایران که از قرارگاههای آن سازمان در عراق (اشرف و لیبرتی) بیرون آمده ایم و اکنون پناهنده و مقیم کشورهای مختلف اروپا هستیم تأسف و تعجب خودمان از نحوۀ برخورد کمیساریای آلبانی با آقای احسان بیدی و چند نفر دیگر از جداشدگان از سازمان مجاهدین در آلبانی مبنی بر قطع کمک مالی به آنان و گرفتن مسکنشان و آواره کردن آنان را ابراز می داریم، زیرا با توجه به تجارب و شناختی که ما طی سالیان متمادی حضورمان در داخل تشکیلات این سازمان داریم مطمئن هستیم که تمامی این برخوردها حاصل توطئه ها و نقشه های فریبکارانۀ رهبران این سازمان در عراق و فرانسه علیه جداشدگان فعال افشا کنندۀ ماهیت فرقه ای این سازمان و رهبری آن می باشد که متأسفانه امروز یک نمونه از آن توسط دفتر کمیساریای عالی پناهندگان ملل متحد که باید حامی حقوق پناهندگان و مجری کنوانسیونهای ژنو باشد به اجرا در می آید.
لازم به یادآوری است که رهبری این سازمان در دیگر کشورهای اروپایی و آمریکا و کانادا نیز دست به چنین تحریکات و توطئه ها و تلاشهایی برای تأثیرگذاری بر ارگانهای مهاجرت و پناهندگی این کشورها علیه جداشدگان فعال زده است که به جز موارد انگشت شماری در تمام آن کشورها با بی توجهی و در برخی موارد هم حتی مانند فرانسه طی اظهارات سخنگوی وزارت خارجه اش و حمایتهای کتبی و شفاهی رسمی از جداشدگان با واکنش تند و با توصیف این سازمان به عنوان یک فرقۀ خشونت طلب تروریستی که اعضای خودش را هم سرکوب می کند روبرو شده اند.
عوامل این فرقه در برخی کشورها از جمله فرانسه بارها دست به حمله و ضرب و جرح علنی جدا شدگان زده اند که انبوهی پروندۀ تعقیب و پیگرد قانونی در مراجع امنیتی و قضائی این کشورها دارند.
رهبر این سازمان مسعود رجوی در یک پیام صوتی دو سال پیش خود که توسط رسانه های رسمی سازمان پخش شد همۀ جدا شدگان از فرقه اش را به قتل در خیابانهای اروپا تهدید کرد.
در سال ۲۰۰۳ نیز به دنبال متهم شدن رهبری سازمان مجاهدین در فرانسه به تلاشهای تروریستی و نیز پولشویی، پلیس فرانسه طی یک یورش به مقر رهبری آن در حومۀ پاریس رهبر این فرقه در خارج مریم رجوی را به همراه تعدادی از بالاترین مسئولان آن دستگیر کرد و مبلغ ۱۱ میلیون دلار پول نقد پنهان شده در آن مقر را ضبط نمود که علیرغم آزاد کردن آنها هنوز هم پرونده شان در دادگستری فرانسه باز می باشد.
همچنین تعدادی از رهبران سازمان به جرم ارتکاب جنایات در عراق و همکاری با رژیم سابق عراق در کشتار عراقیان بویژه کردها و سرکوب قیامهای آنان تحت تعقیب دستگاه قضائیۀ عراق قرار دارند که سازمان با انواع ترفندها برخی از آنان را توانسته از عراق خارج و از جمله به آلبانی اعزام دارد.
با توجه به نکات فوق ما امضا کنندگان این نامه از دفتر کمیساریای عالی پناهندگان ملل متحد در تیرانا پایتخت آلبانی می خواهیم که با حفظ استقلال خود به عنوان یک سازمان حقوق بشری بین المللی تحت تأثیر القاءات، تحریکات، شانتاژها، تهمت زنی ها و باجگیریهای دروغین رهبران این فرقۀ مافیایی علیه جدا شدگان از آن قرار نگیرد و با خلع ید از رهبران و مسئولان اعزامی این فرقه به آلبانی در دخالت در امور و مأموریتهای کمیساریا به کمکهای مالی و معیشتی خود به همۀ افراد اعزام شده به آلبانی از جمله جداشدگان از این فرقه با برخورد با تک تک آنها به عنوان افراد پناهجو ادامه دهد. با سپاس قبلی از اقدامات شما در این رابطه.
گروهی از اعضا و مسئولان جدا شده از سازمان مجاهدین خلق ایران (MKO) در اروپا
رونوشت به:
– کمیساریای عالی پناهندگان ملل متحد در ژنو
– شورای حقوق بشر ملل متحد – ژنو
– کمیتۀ بین المللی صلیب سرخ – ژنو
– دفتر نخست وزیر آلبانی – تیرانا
– سفارتخانه های آلبانی در اروپا

نوشته نامۀ گروهی از جداشدگان در اروپا به کمیساریای آلبانی در اعتراض به قطع حقوق جداشدگان اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سایت “صوت العراق” نامۀ خانم ماه منیر ایران پور را در پاسخ به مقالۀ صافی یاسری مزدور فرقۀ رجوی علیه نامۀ او به نخست وزیر عراق مبنی بر درخواست دیدار با دو برادرش که در دست فرقۀ رجوی در کمپ لیبرتی در بغداد اسیر هستند منتشر ساخت. متن فارسی و عربی نامۀ خانم ایران پور به نخست وزیر عراق قبلا در “پیوند رهایی” در لینگ زیر منشر شده بود:
http://peyvande-rahaee.fr/index.php/typography/333-2016-01-17-94-10-27
به دنبال آن سایتهای عراقی «کتابات فی المیزان»، «شفق نیوز» و«صوت العراق» نامۀ مذکور را منتشر کردند که خشم و کین فرقۀ رجوی را برانگیخت تا اینکه مزدور عراقی خود صافی یاسری را که مدعی است یک روزنامه نگار مستقل می باشد مأمور نوشتن پاسخ!! به این نامه نمود در حالیکه اگر در این ادعای مستقل بودنش صادق بود به نامه ای که هیچ ربطی به او ندارد به اصطلاح «پاسخ» نمی نوشت. این مقالۀ صافی یاسری را که به همۀ سایتهای فوق فرستاده بود تنها سایت «صوت العراق» منتشر کرد و دو سایت دیگر از انتشار آن خودداری کردند.
این امر خانم ماه منیر ایران پور را وادار به نوشتن پاسخی بر آن مقالۀ یاسری نمود که سایت « صوت العراق» آن را نیز به طور کامل منتشر کرد و در نامه ای به نویسندۀ نامۀ جوابیه تأکید نمود که دیگر مقاله ای از صافی الیاسری منتشر نخواهد کرد. اینک متن فارسی نامۀ خانم ایران پور را که سایت «صوت العراق» روز شنبه ۱۹ مارس ۲۰۱۶ منتشر کرده در زیر می آوریم.
 

 پاسخ به مقالۀ آقای صافی الیاسری علیه نامۀ من به نخست وزیر عراق
به قلم: ماه منیر ایران پور
صوت العراق – ۱۹ مارس ۲۰۱۶
ای صافی؛ مردم مکه دره های آن را بهتر از هر کسی می شناسند (مثل عربی)
به نام خدا
انسان‌های آزاده‌ی جهان پاسخ مرا به صحبت‌های آقای صافی الیاسری بشنوید و خود به عدالت و انصاف به قضاوت بنشینید.
من ماه‌منیر ایران‌پور هستم. یک معلم ساده. در دبیرستان فلسفه درس می‌دهم و مانند همۀ معلمان کشور از وزارت آموزش و پرورش ایران حقوق می‌گیرم و در دانشگاه تهران در دوره‌ی دکترا در رشته‌ی فلسفه تعلیم و تریت درس می‌خوانم مزدور هیچکس نیستم از کسی حقوق نمی‌گیرم تا ادعای ناحق کنم. من تنها یک خواهرم که خواهان ملاقات با برادران خود می‌باشد. ادعاهای من هم قابل تحقیق و اثباتند. من و خواهران و مادرم را هیچکس مجبور نکرده به عراق بیاییم. محرک ما تنها عشقی است که خدا به‌ما ارزانی داشته.
آقای صافی الیاسری بر شما سلام و درود‌ها. من شما را نمی‌شناسم و تاکنون شما را ندیده‌ام و مطلبی از شما نخوانده‌ام. اما میدانم که ظاهرا پیشه‌ی شما خبرنگاری است. پیش‌فرض من این است که ژورنالیست‌ها در جستجوی حقیقتند؛ پس انصاف بود که قبل از پاسخگویی به نامه‌ی من به‌عنوان یک خواهر مسلمان و هم‌کیشت به سراغم می‌آمدید و با من مصاحبه می‌کردید و به‌طور دقیق با عقاید، مواضع و خواسته‌هایم آشنا و مطلع می‌شدید و سپس دست به قلم شده و قضاوت می‌کردید. من هفته‌ی قبل عراق بودم و در دسترس و اکنون هم چیزی از دست نرفته من حاضر به مصاحبه با شما هستم هر زمان که بخواهید می‌توانید با من مصاحبه کنید.
آقای صافی الیاسری عزیز اولا شما تیتر مقاله‌تان را «پاسخ به نامۀ خانم ماه‌منیر ایران‌پور» قرار داده‌اید؛ اکنون این سوال مطرح می‌شود که مگر من نامه را به شما نوشته ام؟؟!! نامه‌ی من خطاب به نخست وزیر عراق آقای حیدر العبادی بود و علی‌الاصول می‌بایستی نخست‌وزیر محترم عراق و یا مسئولین سازمان مجاهدین خلق به نامۀ من پاسخ می‌دادند. آیا شما نماینده یا سخنگوی دولت عراق هستید و یا نماینده و سخنگوی سازمان مجاهدین خلق؟؟؟ مسلما هیچکدام. نمی‌دانم خواسته‌های من از آقای نخست‌وزیر عراق و شکایت‌هایم از رفتارهای غیر قانونی و ضد حقوق بشر رهبران سازمان مجاهدین خلق چه ربطی به شما به‌عنوان یک روزنامه نگار عراقی دارد که شما به‌خود اجازه داده‌اید تا به آن «پاسخ» دهید؟؟؟ لذا به‌نظر می‌رسد مقاله‌ی‌ شما حتی پاسخ به نامه‌ی من هم نیست بلکه تنها در ضدیت با آن بدون هیچ صلاحیتی در قضاوت در مورد محتوای آن بوده است. شما در قاموستان مزدور را چگونه تعریف می‌کنید؟؟؟ آیا من که برای رهایی برادرانم تلاش می‌کنم و صاحب حق در موضوع هستم مزدورم؟؟؟ به‌نظر می‌رسد تعریف صحیح مزدور این باشد: مزدور به کسی می گویند که در ازای دریافت پول استخدام می‌شود تا در موضوعی که هیچ ربطی به او ندارد دخالت کند. بطور مثال دولت یک کشور یا یک دستگاه و یا یک سازمان ممکن است در یک جنگ یا فعالیتی که نمی‌خواهند یا نمی‌توانند از نیروها و سربازان خودشان استفاده کنند یا برای تقویت نیروهایشان؛ یک یا چند خارجی را استخدام ‌کنند تا در آن زمینه به ازای دریافت مزد فعالیت کنند.
صلاحیت قضاوت در مورد من و خانواده‌ام و نیز برادرانم را تنها اعضای خانواده‌ی ایران‌پور دارند. برادران من از گوشت و پوست من هستند؛ هم خون من هستند؛ فرزندان پدر من هستند؛ از سینه‌ی مادر من شیر نوشیده‌اند و در دامن من و خواهرانم بزرگ شده‌اند من بهتر از شما می‌دانم برادرانم هرگز و هرگز و هرگز افراد سیاسی نبودند. اهل سیاست نبودند و سازمان مجاهدین خلق را نمی‌شناختند. برادران من قصد رفتن به غرب و اروپا را داشتند این را من و دیگر اعضای خانواده می‌دانیم نه شما جناب آقای صافی الیاسری.
من تاکنون برای دیدن عزیزان دربندم شش بار به عراق آمده‌ام آیا شما ازین موضوع مطلع بودید که نوشته‌اید من تاکنون کجا بوده‌ام و تاکنون دنبال برادرانم نبوده‌ام؟؟؟؟ من از زمان ریاست کوفی عنان بر سازمان ملل متحد تاکنون، مدام برای مجامع بین‌المللی و حقوق بشری نامه نوشته‌ام و درخواست کمک و ملاقات کرده‌ام و شما به‌دلیل بی‌اطلاعی ازین موضوع، نوشته‌اید که من به‌دنبال برادرانم نبوده‌ام.
مادر من نیز ده بار برای دیدن عزیزانش به عراق سفر کرده است پس شما که ازین موضوع اطلاع ندارید نمی‌توانید ادعا کنید ما به‌دنبال آنها نبوده‌ایم.
من باز هم می‌گویم و باز به حق ادعا می‌کنم که برادران من سیاسی نبودند آنها به ترکیه رفتند تا به غرب مهاجرت کنند و زندگی را برای خودشان بسازند. به شهادت ده‌ها تن از جداشدگان از سازمان مجاهدین خلق در داخل و خارج از ایران، برادران من را صیادان انسان که برای سازمان مجاهدین خلق آدم‌ربایی می‌کردند فریب داده؛ ربوده و به عراق و اشرف بردند. سازمان در مقابل برادران من پول به قاچاقچیان پرداخت کرده است و در واقع اقدام به برده‌داری به‌شکل نوین نموده است. من برای ادعاهای خود ده‌ها شاهد زنده دارم که حاضرند در هر دادگاه صالحی شهادت دهند آیا شما نیز برای ادعاهای خود گواهی دارید؟؟؟؟
با چه استدلال و با چه منطقی و بر اساس کدام مدارک مستند محکمه پسند ادعا می‌کنید که جداشدگان از سازمان مجاهدین مزدور و خودفروخته و آلت دست وزارت اطلاعات ایران هستند؟؟؟
این تنها ادعایی بی سند است که کاربردی جز برای فریب اذهان عمومی ندارد. چرا هرکس که این سازمان را به‌هر دلیل قبول ندارد مزدور می‌نامید؟؟؟
آیا شما می‌دانید برادرم احمدرضا ایران‌پور در دسامبر ۲۰۰۲ فقط ۱۷ سال داشت و در حالی‌که به سن قانونی نرسیده بود قاچاقی از ترکیه به عراق و به اشرف برده شد و این از لحاظ بین‌المللی آدم‌ربایی محسوب شده و یک جرم به‌شمار می‌رود؟؟؟؟
چرا از خودتان و از وجدان انسانیتان سوال نمی‌کنید که مگر می‌شود بیش از هزار تن از جداشدگان که در ایران و خارج از ایران به‌سر می‌برند همه با هم دروغ بگویند؟؟!!! بالاخره از میان این جماعت حداقل چند نفر راست می‌گویند. قدری بخود بیایید و جانب انصاف را بگیرید.
آقای صافی الیاسری من شما را دعوت می‌کنم به بیداری. دعوت می‌کنم به انصاف. دعوت می‌کنم به انسانیت. من شما را دعوت می‌کنم به راستگویی و آزادگی. امام سوم ما شیعیان امام حسین علیه السلام روز عاشورا خطاب به سپاه دشمن گفت: اگر دین ندارید اگر به‌خدا و آخرت و جزای عمل معتقد نیستید لااقل آزادمرد باشید؛ شما هم به عنوان یک روزنامه نگار لا اقل با آزادگیحقایق مستند و مستدل را منتشر کنید. روزی بالاخره حقایق برای جهانیان روشن خواهد شد و بزودیِ زود برادران من ان‌شاالله رها خواهند شد و حقایق را بیان خواهند کرد؛ نکند خدای ناکرده در آن روز به‌خاطر عدم جستجوی حقیقت و یا کتمان حقیقت سرافکنده بشوید. پس دوستانه از شما می‌خواهم در راه اعتلای حقیقت به‌عنوان یک ژورنالیستِ با وجدان و با اخلاق، ازین سازمانی که حتی به وطن خودش وفا نکرد؛ دست کشیده و دفاع نکنید که خیانتکاران به خدمت‌گزاران خود نیز وفا نمی‌کنند و روزی از پشت به آنها خنجر می‌زنند.
و اما جواب من ماه‌منیر ایران‌پور به نمایندگی از خاندان ایران‌پور به سازمان مجاهدین خلق که جناب صافی الیاسری، در دفاع از ایشان مقاله نوشته است:
بر اساس ماده‌ی ۱ اعلامیه‌ی حقوق بشر ملل متحد عزیزان من احمدرضا و محمدرضا ایران‌پور هم مانند تمام انسان‌های دیگر باید از تمام حقوق و آزادی‌ها‌ی انسانی برخوردار باشند؛ از جمله حق عبور و مرور و انتخاب آزادانه‌ی محل اقامت. پس چرا آنها را قبلا در اشرف و اکنون در لیبرتی محصور و محبوس کرده‌اید و اجازه‌ی بیرون آمدن ندارند؟؟؟
براساس ماده‌ی ۱۶ اعلامیه‌ی حقوق بشر ملل متحد برادران من مانند سایر ابناء بشر حق ازدواج و زناشویی دارند؛ پس چرا سازمان مجاهدین خلقایشان را از این حق محروم ساخته است؟؟؟
براساس ماده‌ی ۲۰ اعلامیه‌ی حقوق بشر هیچکس نباید مجبور به عضویت در یک تشکیلات یا انجمنی گردد؛ پس چرا برادران من ابتدا با فریب به عراق برده شده‌اند و اکنون مدت سیزده سال است به اجبار در اشرف و لیبرتی نگه داشته شده‌اند و به اجبار به عضویت MKO درآورده شده‌‌اند؟؟؟؟ من برای اثبات ادعای خود ده‌ها شاهد زنده دارم.
بر اساس ماده‌ی ۲۴ اعلامیه‌ی حقوق بشر «هر انسانی سزاوار استراحت و اوقات فراغت، زمان محدود و قابل قبولی برای کار و مرخصی‌های دوره‌ای همراه با حقوق است» پس چرا برادرانم هیچ اوقات فراغت یا مرخصی‌ ندارند تا این اوقات را با اعضاء خانواده‌ و دوستان و فامیل خود بگذرانند؟؟؟
چرا برادران من از ابتدایی‌ترین حق خود که آزادی بیان است محرومند؟؟؟ من برای ادعای خود ده‌ها شاهد زنده از میان کسانی‌که در گذشته عضو‌ MKO بوده‌اند و اکنون از این فرقه جدا شده‌ و در ایران یا اروپا زندگی می‌کنند دارم.
چرا برادران من از حق دسترسی آزاد به اطلاعات که جزء حقوق بدیهی بشر است محرومند؟؟؟ چرا مطبوعات و جرائد روز دنیا در اختیار ایشان قرار نمی‌گیرد؟؟؟؟ من برای این ادعای خود ده‌ها شاهد زنده دارم.
امروزه‌، در عصر فناوری و ارتباطات‌، در شرایطی که جهان به دهکده جهانی تبدیل شده، چرا برادران من از دسترسی به اینترنت و تلفن همراه و شبکه‌های مجازی محرومند؟؟؟ برای این ادعا نیز ده‌ها شاهد زنده دارم. اگر راست می‌گویید چرا برادران من در فیس بوک فعال نیستند؟؟؟ چرا در شبکه‌های اجتماعی مثل تلگرام و اینستاگرام و … فعال نیستند؟؟؟؟
اینترنت «بخشی اساسی از زندگی روزمره» است و از این‌رو منع استفاده از آن شایسته نیست؛ پس چرا برادرانم ازین موهبت محرومند؟؟؟؟
ملاقات با اعضاء خانواده جزء ابتدایی‌ترین حقوق بشر است؛ چرا من و برادرانم را از آن محروم می‌کنید؟؟؟
من خود به این سوال پاسخ میدهم؛ چون سازمان می‌ترسد احمدرضا و محمدرضا ایران‌پور با خانواده ملاقات کنند و فرقه را برای همیشه ترک کنند. روی سخنم با مسئولین سازمان است؛ شما می‌دانید که با فشارهای روانی و دروغ و تزویر برادرانم را نگهداشته‌اید؛ می‌دانید که ملاقات با خانواده مساوی است با جدایی آنها از فرقه. اگر راست می‌گویید و نمی‌ترسید؛ اگر راست می‌گویید و ادعا می‌کنید که برادران من خود نمی‌خواهند ما را ببینند پس اجازه بدهید در فضایی آزاد تحت نظارت کمیساریا و بدون حضور نیروهای ایران و نیز بدون حضور عوامل سازمان مجاهدین خلق بیایند و خودشان تنهایی و فقط با حضور من و مادرشان و دیگر خواهرانشان این خواستشان را با دلیل و علت به خانواده اشان اعلام کنند و یا حتی تماس تلفنی با ما خانواده اشان بگیرند و این خواسته شان و دلیل آن را اگر واقعا خواستۀ خود آنها است بگویند و ما هم طبق حق طبیعی و انسانی و قانونی خودمان بتوانیم با آندو در صورت حضوری بودن سه روز و یا حتی سه ساعت صحبت و بحث و جدل کنیم. آیا این جلوگیری از هر گونه ملاقات و تماس نشان نمی دهد که رهبری سازمان از اینکه این اسیران حرفی از بیرون بشنوند وحشت دارد؟. من و تمام اعضای خانواده برای عقیده و نظر برادرانم احمدرضا و محمدرضا ایران‌پور ارزش و احترام قایلیم. خداوند ما را آزاد آفریده و آنها هم حق انتخاب دارند و می‌توانند هر مرام و مسلکی داشته باشند اما این منافاتی با ملاقات با اعضای خانواده ندارد. برادران من حتی اگر طالب مبارزه‌اند می‌توانند و باید پدر و مادر خود را ملاقات کنند چون پدر و مادر و اعضای درجه یک خانواده بر گردن هم حقوقی دارند که باید بجا بیاورند؛ پس ما بر ملاقات با ایشان همچنان تأکید و اصرار می‌کنیم.
من اخیرا از طریق تازه جداشده‌ها از فرقه؛ اطلاع موثق یافتم که برادر کوچکترم احمدرضا ایران‌پور مدت‌هاست از سازمان اعلام جدایی کرده. من مطلع شدم که مدت یک سال و نیم در اجرای برنامه‌های موسیقی با سازمان به نشانه‌ی اعتراض همکاری نکرده است. من مطلع شدم که برادرم احمدرضا تحت شدیدترین فشارهای روحی و روانی از طرف فرقه قرار گرفته است. اکنون اعلام می‌کنم که اگر هر اتفاق ناگواری برای وی بیفتد سوء قصد از طرف سازمان برای ساکت کردن و درگلو خفه کردن فریاد اعتراض او برای جدایی و رهایی از فرقه است. من اعلام می‌کنم که اگر هر مصاحبه‌ی تلوزیونی از برادرانم و یا اظهارات به هر شکل دیگر به نام آندو اعم از کتبی یا شفاهی پخش یا منتشر شود تحت فشار و اجبار شدید از آنان گرفته شده است. من برای سلامتی برادران خود اعلام خطر می‌کنم و از تمام سازمان‌های بین‌المللی و حقوق بشری استمداد می‌طلبم.
من و اعضای خانواده‌ام از آمدن‌های مکرر به عراق تنها یک هدف داریم و آن ملاقات در فضایی آزاد بدون حضور عوامل سازمان مجاهدین خلق و تحت نظارت کمیساریا است و درخواست‌های قانونی ما اعضاء خانواده‌ی ایران‌پور به شرح زیر است:
۱٫۱- ملاقات با احمدرضا و محمدرضا ایران‌پور تحت نظارت کمیساریا و بدون حضور اعضای فرقه MKO
 ۲٫۲- مکاتبه‌ی هفتگی یا ماهانه با ایشان به‌طور مستمر.
 ۳٫۳- مکالمه‌ی تلفنی با ایشان به‌طور مستمر.
 ۴٫۴- در اختیار گذاشتن تلفن همراه و کامپیوتر و نیز دسترسی به اینترنت آزاد برای احمدرضا و محمدرضا ایران‌پور.
 ۵٫۵- ارسال عکس جدید از هر دو نفر ایشان برای خانواده.
آقای صافی الیاسری من ماه‌منیر ایران‌پور اولاً هم‌نوع تو و دوماً هم‌کیش و خواهر دینی تو هستم پس از شما تقاضا می‌کنم به حکم وظیفه‌ی انسانی و اخلاقی و نیز به حکم تعهد ژورنالیستی که در بیان حقیقت دارید صدای رسای مظلومیت من، خانواده‌ام و برادران دربندم باشید. شما به‌عنوان یک نویسنده و روزنامه نگار عراقی اخلاقا متعهد و ملزم هستید پاسخ مرا به مقالۀ خودتان به تک تک آنها که مقالۀ شما را خوانده‌اند برسانید تا در تاریخ خبرنگاری به بی‌عدالتی و عدم رعایت انصاف متهم نشوید. در پایان من برای شما از خدا توفیق در حقیقت‌یابی و توفیق بیشتر در بیان حق و جانبداری از حق را مسئلت می‌کنم.
اکنون ای آزادگان جهان عرب پاسخ‌های منطقی و مستدل من ماه‌منیر ایران‌پور به مقالۀ آقای صافی الیاسری در سایت محترم صوت العراق را دیدید و خواندید. من وجدان‌های بیدار انسان‌های آزاده‌ی جهان را به داوری و قضاوت فرا‌میخوانم.
ماه منیر ایران پور – شیراز – ایران

نوشته “صوت العراق” نامۀ خانم ایران پور در پاسخ به مقالۀ یاسری مزدور فرقۀ رجوی را منتشر ساخت اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

کلیسای مرکزی ارتودوکس در تیرانا (آلبانی)
مجلۀ اپوزیتا چاپ تیرانا در شمارۀ ژوئن ۲۰۱۵ خود در گزارشی با عنوان «مجاهدین ایران به دنبال ساخت یک پایگاه درآلبانی» در لینگ زیر:
Muxhahedinët iranianë kërkojnë ndërtimin e një baze në Shqipëri
نوشت:
«گروه سیاسی مقاومت ایران، به عنوان افراد مجاهدین ایران (سازمان مجاهدین خلق) در حال حاضر اعضای خود را در یک پایگاه جدید در آلبانی برای ادامه مبارزه خود علیه رژیم ایران مستقر کرده است. آخرین اطلاعات می گوید که یک گروه ۱۵ نفره به مدیریت سازمان مجاهدین خلق، وارد کشور شده و مشغول راه اندازی پایگاه جدید است.دولت آلبانی نگران است که چنین اردوگاهی می تواند به نوبه خود به چیزی شبیه کمپ اشرف در گذشته در عراق یعنی یک پایگاه برای آموزش نظامی و برنامه ریزی عملیات نظامی در ایران و خارج از کشور تبدیل شود.قرارگاه اشرف پایگاه اصلی سازمان مجاهدین خلق در عراق بود که در سال ۱۹۸۶با پیوستن این سازمان ایرانی به دیکتاتور عراق صدام حسین توسط او در تلاش برای پیروزی در جنگ علیه ایران در اختیار این سازمان قرار داده شد.مسعود خدابنده مدیر سایت “ایران اینترلینک” از اعضای سابق سازمان مجاهدین خلق در لندن گفت که آلبانی از نظر رهبری سازمان مجاهدین یک محل مناسب برای ساخت یک پایگاه برای مجاهدین ایران می باشد… به همین دلیل است که جامعه بین المللی باید به بررسی دقیق این موضوع بپردازد… آلبانی یک کشور مسلمان بسته می باشد که برای فساد و مافیای باندهای تشکیلات یافته مناسب است…».
روزنامۀ «چانل» چاپ تیرانا در شمارۀ ۱۷ ماه می سال ۲۰۱۳ خود در لینگ زیر:
http://top-channel.tv/lajme/artikull.php?id=257237
نوشت: «پناهندگان اعضای سازمان مجاهدین خلق مخالفان دولت ایران هستند که تا چهار سال پیش در لیست سازمانهای تروریستی بودند. فعالان تشکیلاتی این سازمان در حال حاضر در یک پایگاه در عراق پناه داده شده اند. این سازمان بر اعضایش سخت گیر است لذا برخی جدا می شوند که باید در جای دیگر قرار داده شوند…».
روزنامۀ شکیپتارژا چاپ تیرانا در تاریخ ۱۶ ماه می ۲۰۱۳ ضمن شرح مفصل اخبار انتقال افراد سازمان مجاهدین از عراق و چگونگی و علل این اقدام طبق درخواست آمریکا در لینگ زیر:
http://shqiptarja.com/home/1/okb-14-muxhahedinet-e-pare-iraniane-marrin-azil-ne-shqiperi-157052.html
نوشت: «دولت عراق با عجله می خواهد از دست سازمان مجاهدین خلق سازمانی که در کنار نیروهای صدام حسین در سال ۱۹۸۰ در جنگ ایران و عراق جنگیده است خلاص شود.این گروه با رژیم مذهبی ایران مخالف است و دست به قتل و بمبگذاری در ایران زده ولی بعدا از سال ۲۰۰۱ خشونت را کنار گذاشت».
از کامنتهای مردم آلبانی زیر این مطلب روزنامه:
– ناشناس: شما هر از چندگاهی این مجاهدین را روانۀ آلبانی می کنید معلوم نیست اینها اینجا چه کار خواهند کرد؟ آیا اینها مجاهد (جهاد کننده) اند یا پناهنده؟
– ناشناس: اینها می آیند اینجا با کی جهاد کنند؟
– ناشناس: هر کشوری هر کسی را که برایش نامطلوب است و نمی خواهد در کشورش باشند می فرستد آلبانی. عجب سیاستی داریم!!
– ناشناس: این کار مسخره کردن آلبانی است.
– زیبا یک دانش آموز: هزاران نفر با رهبرانشان می آیند اینجا. آنها در کشورهای دیگر میتینگهایی با عظمت و قدرت و ثروت برگزار می کنند خوب چرا نمی روند آنجاها؟! آیا گرگ برای پیدا کردن خوشبختی به غار پناه می آورد؟ ما خودمان فاقد انواع امکانات تفریحی و هنری هستیم حالا می گویند آنها می توانند در جامعۀ آلبانی ادغام شوند یعنی قوم و خویش در اینجا پیدا کنند!
– ناشناس: حزب دموکرات می خواهد ضعفهایش را جبران کند؟
– ناشناس: جای تعجب نیست این کار که در آلبانی اتفاق افتاده است، در زمانی که کشورهایی در اروپا و همچنین در آسیا و آمریکا به اینها پناه نمی دهند یک نخست وزیر بدون حق تصمیم گیری و موافقت در آلبانی در مقابل فقط نفری دو دلار گرفتن از سازمان ملل می خواهد اینها را اینجا نگهدارد. متأسفم برای آلبانی که در این راه است و حتی بیشتر از این می خواهد بنیادگرایی اسلامی را در این کشور تقویت کند در حالیکه هنوز نمی گذارند آلبانی وارد اتحادیۀ اروپا شود. این شرم و توهین به هر مسلمان واقعی است. این کار بریشا (نخست وزیر آن موقع آلبانی) بدتر از کارهای حتی عمو انور (انور خوجه رهبر آلبانی در زمان حاکمیت کمونیستها) می باشد.
روزنامۀ شکولی چاپ تیرانا شمارۀ مورخۀ ۱۷ مارس ۲۰۱۳ در لینگ زیر:
http://www.shekulli.com.al/p.php?id=18841
نوشت (ترجمۀ گوگل از زبان آلبانیایی بدون تصحیح جملات فارسی):
دیگر مجاهدین ایران در آلبانی ساخت و ساز مورد نیاز از یک پایگاه جدید
گروه سیاسی مقاومت ایران، در غیر این صورت به عنوان افراد مجاهدین ایران (سازمان مجاهدین خلق)، که در عمل در کشور از سال ۱۹۸۶ شناخته شده است، در حال حرکت اعضای خود را به یک پایگاه جدید در آلبانی به ادامه تا مبارزه خود علیه رژیم ایران. از آخرین اطلاعات می گوید که یک گروه از ۱۵ نفر که مدیریت سازمان مجاهدین خلق، اقدام به راه اندازی پایگاه جدید است. یک روزنامه عراقی به نام «الصباح الجدید» (Assabah ALJADEED) نوشت که این طرح باعث شده است که یک طوفان سیاسی در تیرانا برپا شود. این روزنامه افزود:
«دولت آلبانی می ترسد که چنین اردوگاهی می تواند به چیزی شبیه به کمپ اشرف در گذشته به نوبه خود، یک پایگاه برای آموزش نظامی و برنامه ریزی عملیات نظامی در ایران و خارج از کشور بشود».
قرارگاه اشرف قرارگاه اصلی سازمان مجاهدین خلق در عراق بود که در ۱۹۸۶ بسیاری از ایرانی به دیکتاتور عراق، صدام حسین پیوست برای پیروزی در جنگ علیه ایران بود. در سال ۲۰۱۳، پس از یک درخواست وزیر امور خارجه آمریکا هیلاری کلینتون، آلبانی توافق به جای بیش از ۲۰۰ خوشه مجاهدین خلق است. از آن زمان به سمت آلبانی در واقع ۴۰۰ تن از اعضای سازمان مجاهدین خلق نقل مکان کرد. این عدد انتظار می رود به افزایش به حدود ۵۰۰ مجاهدین برسد.
مسعود خدابنده مدیر “ایران اینترلینک”، از اعضای سابق سازمان مجاهدین خلق در لندن گفت که آلبانی یک محل مناسب برای ساخت یک پایگاه برای مجاهدین ایران است. وی افزود:
«چه بعدی بهترین جایی است که شما می توانید برای ساخت یک اردوگاه برای آموزش تروریست ها، مهاجران غیر قانونی از آلبانی؟ یک کشور در اروپا، نه بخشی از اتحادیه اروپا. به همین دلیل است که توسط جامعه بین المللی به بررسی دقیق باز وجود دارد. این نیز یک کشور مسلمان شناخته شده برای فساد و باندهای مافیایی است».
از سوی دیگر وضعیت اعضای سازمان مجاهدین خلق در عراق است نا امن چون مقامات عراقی اجازه داده اند شبه نظامیان که از ایران در تلاش برای مبارزه با ISIS. معلوم نیست اگر دولت آلبانی، این بار توسط Rama منجر خواهد مجاهدین در آلبانی و ساخت و ساز هنوز هم بیشتر از یک پایگاه جدید برای قبول.
روزنامۀ گازتا شکیب چاپ تیرانا در تاریخ ۱۷ ماه می ۲۰۱۳ در لینگ زیر:
Mbërrijnë ۱۴ muxhahedinët e parë iranianë
نوشت (ترجمه گوگل از زبان آلبانیایی – قسمتهایی بدون تصحیح جملات فارسی است):
نماینده سازمان ملل متحد گفت: “دولت آلبانی اعلام کرده است که مایل به ارائه مسکن برای ۲۱۰ مجاهدین است و در نتیجه مثبت به درخواست آمریکا به جای اعضای گروه مجاهدین خلق، که در اردوگاه « آزادی »در عراق پاسخ داد:”
او را به یک تصمیم دولت آلبانی اشاره شد، عمومی توسط سالی بریشا نخست وزیر،، ساخته شده در ۱۶ ماه مارس سال جاری پس از ملاقات با zv.ndihmëssekretaren در وزارت امور خارجه آمریکا برای شرق میانه، باربارا برگ. در واقع، در آن جلسه، آن را با یک نماینده سازمان ملل در عراق برگزار شد، مارتین کوبلر دقیقا، این مقام که خبر انتقال مجاهدین در آلبانی اعلام کرد.
سازمان مجاهدین خلق ایران ادعا کرده است که زندگی بیش از ۳۰۰۰ اردوگاه مجاهدین در عراق در معرض خطر بود و بنابراین باید در تمام طول ترک کنند. بنابراین، یکی از کشورهایی است که توافق به جای برخی از آنها ساخته شده است حتی آلبانی.
از سال ۱۹۷۹، سازمان “مجاهدین خلق” است که توسط مقامات ایران به عنوان یک جنبش است که نشان دهنده خائن از سرزمین مادری در نظر گرفته. مستقر در عراق، اعضای آن بخش در کنار صدام حسین در ۸۰s، در طول جنگ بین ایران و عراق صورت گرفت. در نیمه دوم از ۹۰s، مجاهدین از مردم ایران، به عنوان آنها شناخته شده هستند و در غیر این صورت، در فهرست سازمان های تروریستی توسط ایالات متحده شدند. برای سال های بسیاری، آن را به همین عنوان تروریست توسط اتحادیه اروپا در نظر گرفته شدند. تنها در سال ۲۰۰۹ بروکسل، با یک تصمیم از ۲۷ کشور عضو، تصمیم به حذف آنها از لیست سازمان های تروریستی و در سپتامبر ۲۰۱۲ تصمیم مشابهی که توسط ایالات متحده آمریکا گرفته شده است.
این سازمان یکی از بنیانگذاران اصلی شورای ملی مقاومت ایران در مخالفت با رژیم محمود احمدی نژاد است. مجاهدین خلق در انقلاب ۱۹۷۹ ایران شرکت کرده و از گروگانگیری در سفارت آمریکا در تهران حمایت کردند.
ایدئولوژی سازمان مجاهدین خلق آمیخته ای از مارکسیسم و فمینیسم و اسلام می باشد و همین امر آنها را در اختلاف با دولت خمینی قرار داد.
این گروه به سرعت اقدام به توطئه علیه رژیم اسلامی کرد که منجر به کشته شدن دهها تن از مسئولان بالای دولتی از جمله رئیس جمهور و نخست وزیر گردید. روحانیون به این اقدامات با دستگیری و اعدام هزاران نفر از مجاهدین پاسخ دادند. سرانجام این گروه به عنوان یک گروه تبعیدی به فرانسه اخراج شد تا اینکه دولت فرانسه نیز در زمان شیراک آنها را در مقابل آزادی گروگانهای فرانسوی در نزد گروههای طرفدار ایران به عراق اخراج کرد.
در سال ۱۹۹۷ شورای متحد کار از سوی آمریکا آنها را در لیست سازمانهای تروریستی قرار داد ولی از سال ۲۰۰۳ بعد از سرنگونی رژیم صدام حسین سازمان خلع سلاح شد و به عنوان اپوزیسیون در تبعید رژیم ایران گردید که تحت حمایت شدید واشنگتن قرار گرفت. دولت اوباما در سال گذشته آنها را از لیست سازمانهای تروریستی بیرون آورد.
سازمان مجاهدین خلق تا سال ۲۰۰۳ از صدام حسین پول و اسلحه و حمایت و رسیدگی دریافت می کرد.
برخی کامنتهای مردم آلبانی در این روزنامه در زیر مطالب بالا:
– من خیلی ناراحتم
– بیچاره آلبانی فقیر ما حالا کاروانسرا شده است!!
– بیچاره کشورم آلبانی شده پناهگاه قاتلین و تروریستها و دزدها!!
– خوب مردم را می کشیدید به پای صندوقهای رأی برای همه پرسی.
– قرآن می گوید اگر یک نفر را بکشی گویی که همۀ مردم را کشته ای.
– اسلام دین صلح و خرد است. احتمالا اینها تروریست هستند. اینها انفجارات با تی ان تی کرده اند.
– نمایشگاه آشغال شده آلبانی.
– آیا کشوری می پذیرد طالبان بیاید آنجا که ویرانش کند؟ اینها دردسرهای بیشتر برای ما خواهند شد.
– اینها قبل از ۲۳ ژوئن یعنی می توانند پاسپورت آلبانیایی بگیرند؟
گفته می شود تلویزیون آلبانی نیز اخیرا یک مناظره بین موافقین و مخالفین حضور فرقۀ رجوی در خاک این کشور برگزار کرده است.
اما دولت فرانسه نیز به نوبۀ خود درخواست فرقۀ رجوی برای برگزاری برنامه اش به مناسبت روز جهانی زن در ۲۷ فوریه (۱۱ روز قبل از روز جهانی زن!! که این برگزاری زودهنگام فقط یک روز بعد از انتخابات پارلمانی در ایران مشخصا برای این بود که جلسه قبل از انتشار گستردۀ اخبار فضای این انتخابات که تماما بر خلاف پیش بینی های این فرقه بود برگزار شود تا ذهن شرکت کنندگان در برنامه اش مشغول آن نشود و در این مورد مسئولین فرقه را زیر سؤال نگیرند) در سالن بنای تاریخی گراند آرشه Grand Arche در منطقۀ لدوفنس La Défense در حومۀ پاریس را رد کرد و به این فرقه اجازۀ برگزاری برنامه اش در سالن این بنای تاریخی را نداد که در نتیجه فرقه ناچار شد برنامه اش را با گروهی از لابیهای اروپایی و آمریکایی و عرب خود در سالن هتل چهار ستارۀ میلینیوم Millennium پاریس با پرداخت اجاره بهای گزاف چند برابر اجاره بهای سالن دولتی برگزار کند.
این لغو اجازۀ برگزاری برنامۀ فرقه در یک سالن دولتی توسط دولت فرانسه یکی به این علت می باشد که دولت فرانسه طبق اظهارات رسمی سخنگوی وزارت خارجۀ این کشور در سال گذشته و نیز در نامه های وزارت خارجۀ فرانسه به جداشدگان از این فرقه در حمایت از نظرات و خواسته های آنان به وضوح اعلام کرده که سازمان مجاهدین خلق ایران از نظر دولت فرانسه یک سازمان غیر قانونی است و افراد آن به عنوان سازمانی در خاک این کشور اقامت ندارند زیرا دولت فرانسه آن را «یک فرقۀ خشونت طلب که با اعضای خودش نیز بر خلاف اصول دموکراسی برخورد می کند» می شناسد.
و دیگر اینکه جدا شدگان از فرقۀ رجوی بویژه آنها که پناهنده و مقیم فرانسه هستند قبل از برگزاری این جلسۀ فرقه در حومۀ پاریس با نوشتن نامه های اعتراضی به خانم ژوئل سکالدی رایانود Joëlle CECCALDI-RAYNAUDشهردار شهر پوتو Puteauxاز استان پاریس که سالن تاریخی مذکور در آن شهر قرار دارد به افشای ماهیت ضد زن این فرقه پرداخته و مشاهدات و تجارب خودشان در این فرقه مبنی بر رفتارهای ارتجاعی سران آن با زنان و بهره برداریها و سوء استفاده های ارتجاعی و رذیلانۀ رهبری این فرقه از جمله مریم رجوی از آنان و ممنوعیت ازدواج و تشکیل خانواده در این فرقه و شعارهای دروغین مریم رجوی به عنوان سخنران اصلی این برنامه برای بزک کردن چهرۀ خود با بهره برداری شیادانه از فضای دموکراتیک و دستاوردهای فرانسه و دنیای آزاد امروز در رابطه با حقوق زنان را برای خانم شهردار شهر مذکور شرح دادند.
ازسوی دیگر جدا شدگان از فرقۀ رجوی بعد از برگزاری این جلسه ضمن دیدار با آقای علی المرعبی از شخصیتهای سیاسی چپ ملی لبنان مقیم فرانسه که سابقا از حامیان عرب فرقۀ رجوی بود و به علت نفوذش در میان عربهای مقیم فرانسه مسئول جذب آنان به تجمعهای فرقه بود و اکنون اعلام عدم همکاری با این فرقه کرده است اطلاع یافتند که یکی از دعوت شده ها و شرکت کنندگان در برنامۀ فرقۀ رجوی به مناسبت روز زن به نام خانم مینا السامرائی (عراقی) دوست ایشان ضمن دیداری با او در پاریس در فردای برگزاری برنامۀ فرقۀ رجوی در هتل یاد شده یعنی روز ۲۸ فوریه از این جلسه به شدت ابراز ناراحتی و نارضایتی کرده و گفته که مسئولین این سازمان ما زنان شرکت کنندۀ عرب را در مقابل زنان شرکت کنندۀ اروپایی و آمریکایی تحقیر کردند زیرا این سازمان که مدعی مسلمانی و شرقی بودن می باشد ما زنان عرب را در عقب سالن و یا عقب پنل در حالیکه زنان اروپایی و آمریکایی شرکت کننده و نیز زنان خودشان را در جلوی سالن و یا جلوی پنل قرار داده بودند و تمام نمونه ها و الگوهای مشخص و تاریخی زنان در سخنرانی مریم رجوی از زنان گروه خودشان و یا ایرانی و یا غربی بودند و مطلقا نمونه ای از زنان قهرمان و تاریخی زنان عرب ذکر نکرد.
آقای المرعبی که اظهارات خانم مینا السامرائی را برای هیأت جدا شدگان از فرقۀ رجوی در دیدار با آنان نقل کرد خود نیز خبر دیدار و گفتگویش با خانم مینا السامرائی را به صورت کلی و مختصر در فیس بوک خودش با عکسی از این دیدار در لینگ زیر منتشر کرده است.
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1326844194008470&set=a.492200110806220.129576.100000487052093&type=3&theater
تصاویری از شوی مریم رجوی در پاریس با جمع کردن گروهی از زنان اروپایی و آمریکایی و عرب و افراد و نوچه های خودش از زن و مرد با ادعای شیادانۀ دفاع از حقوق زنان در تمام جهان و وعدۀ مضحک آزاد کردن تمام زنان جهان توسط زنان لیبرتی!! چنانکه در این تصاویر می بینیم و صحت اظهارات خانم عراقی شرکت کننده (مینا السامرائی) را نشان می دهد زنان آمریکایی و انگلیسی و کلا غربی با پرچمهای آمریکا و انگلیس و گاهی نیز حتی زنان هندی و آفریقایی و نیز زنان عضو دفتر مریم رجوی و مسئولان بالای دستگاهش و برخی از اعضای شورای ویترینی اش از جمله صالح رجوی برادر مسعود رجوی و خود مریم رجوی که در حال سخنرانی است ولی صندلی اش با اسمش دیده می شود در پنل و سالن جلوتر از زنان عرب نشانده شده اند و تحقیر زنان عرب و مسلمان در برابر افراد و مسئولان زن فرقۀ رجوی و زنان غربی و حتی غیر عرب کاملا مشهود است و اساسا در همه جا اولویت به زنان تشکیلات خود فرقه داده شده و آنها حتی جلوتر از لابیهای غربی شان یعنی مهمانان! نشانده شده اند (عجب میزبانی!!). همچنین در عکس سراسری جلسه با یک نگاه کلی پر کردن اکثر صندلیها با زنان تشکیلاتی خود فرقه با آوردن آنها از کشورهای مختلف که با روسریهای خاص خودشان مشخص هستند به وضوح دیده می شود و این نشان می دهد که فرقۀ رجوی نه تنها در میان جامعۀ ایرانیان و اپوزیسیون ایرانی در خارج کاملا منزوی است و شرکت کنندۀ ایرانی بیرون سازمان بسیار اندکی دارد بلکه دیگر حتی با جلب خارجی با انبوهی هزینه و توزیع پول و هدایا و وعدۀ گردش در پاریس نیز نمی تواند صندلیهای سالنهای پرهزینه اش را پر کند و تعداد افراد خاص تشکیلات و دستگاه خودش بیشترین شرکت کنندگان!! در این جلسات می باشند. حتی برخی خارجیها هم چنانکه می بینید در حین سخنرانی مریم رجوی در پنل پشت سرش مشغول ور رفتن با موبایلهای خودشان هستند و توجهی به سخنان او ندارند!

نوشته فرانسه و آلبانی از برنامۀ روز زن فرقۀ رجوی در سالنهای عمومی جلوگیری کردند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته شرح زندان و شکنجه در فرقۀ رجوی از زبان یکی از قربانیان و شاهدان عینی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

 روز یکشنبه ۹ اسفند ۹۴ برابر با ۲۸ فوریۀ ۲۰۱۶ دیداری در پاریس با آقای علی المرعبی روزنامه نگار و سیاستمدار و از شخصیتهای ناسیونالیست ناصریست لبنانی مقیم فرانسه و حامی سابق فرقۀ رجوی در فرانسه توسط اینجانب قربانعلی حسین نژاد و دو دوست دیگرم آقایان داوود باقروند ارشد و رضا صادقی از اعضا و مسئولان قدیمی جدا شده از فرقۀ رجوی صورت گرفت که به توصیف خود ایشان در صفحۀ فیس بوکشان دیداری بسیار مفید و پرثمری بود. آقای المرعبی که تا همین اواخر در برنامه های جمعی فرقۀ رجوی با دعوت و پیگیری مکرر مسئولان این فرقه شرکت می کرد و در تظاهرات اخیر علیه سفر روحانی به فرانسه به علت نفوذش در میان عربهای فرانسه از طرف فرقۀ رجوی مسئول جمع کردن و جذب عربها برای شرکت در این تظاهرات شده بود به علت برخوردهای ضد دموکراتیک و ضد انسانی مأموران رجوی با عربهای شرکت کننده در تظاهرات و با خود ایشان به علت اعتراضاتشان به سخنرانی لابی اسرائیلی فرقه در تظاهرات طی بیانیه ای قطع روابط همکاری عربهای فرانسه با فرقۀ رجوی را اعلام کردند.
در این دیدار دوستانه که آقای المرعبی آن را چشم انداز آیندۀ روابط ملتهای ایران و عرب توصیف کرده است ایشان نمونه هایی از بهره برداری فرقۀ رجوی از شخصیتها و پناهندگان عرب در فرانسه فقط برای سیاهی لشکر و فیلمبرداری از جمله موارد متعدد توهین این فرقۀ فاشیستی به ملت عرب و تحقیر آنها در جلسات و کنفرانسها و تظاهراتش در مقابل شخصیتها و لابی های اروپایی و آمریکایی اش از جمله به نقل از یکی از دوستانش (یک شخصیت سیاسی خانم عراقی شرکت کننده در شوی اخیر مریم رجوی در پاریس به مناسبت روز زن) در مورد تحقیر زنان عرب شرکت کننده در این کنفرانس در مقابل غربیها ذکر کرد.

ما نیز به نوبۀ خودمان نمونه های را از همین نوع برخوردهای سران فرقۀ رجوی با خود ما و دوستانمان در طول دهها سال حضور و کارمان در این فرقه و نیز خیانتهایی که به عراقیان با همۀ استفاده و بهره برداری از مهمان نوازی شان کردند و مشخصا بعد از اشغال عراق توسط آمریکا و همکاریهای رجوی با اشغالگران و جاسوسیهای فرقه اش برای آنان علیه عراقیها و دخالتهایش در امور عراق و دشمن تراشیهایش علیه خود ماها و نیروهای سازمان در خاک عراق تشریح کردیم و همچنین نحوۀ برخورد ضد بشری رهبری این فرقه و مشخصا مسعود رجوی و همسرش مریم رجوی با موضوع خانواده و قطع ارتباط افراد با بیرون بویژه با خانواده هایشان و ممنوعیت ازدواج و طلاقهای اجباری و اعتراضات خانواده ها و تحصنهایشان در عراق برای دیدار با عزیزانشان را ذکر کردیم که ایشان آن را ضد تکامل بشری و ضد آیین خلقت توصیف کرده و با خانواده های اسرای فرقۀ رجوی ابراز همدردی نمودند.
در خاتمه دو طرف بر ضرورت ادامۀ دیدارها و گفتگوها چنانکه آقای المرعبی نیز در گزارش منتشر شده شان ذکر کرده اند تأکید نمودند.
 

نوشته دیدار هیاتی از جداشدگان فرقه رجوی با آقای المرعبی در پاریس اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته ملاقات حضوری حق مسلم خانواده هاست اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به قلم خانم عواطف فرح شرکت کنندۀ الجزائری در تظاهرات فرقۀ رجوی در پاریس
ترجمۀ حسین نژاد

نوشته عواطف فرح: چه کسی هزینۀ تظاهرات پر طمطراق مجاهدین خلق را تأمین کرده بود؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته به بهانه سالگرد انقلاب ایران در ۱۳۵۱ – نگاهی خالی از ترس به… – قسمت اول اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته انتقال ۲۲ نفر از کمپ لیبرتی به آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته علت ترس و هیستری رجوی از دیدار خانواده های اسیران با عزیزانشان چیست؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.