اسناد و ویدئوهای تازه‌ای از اقدامات گروه تروریستی مجاهدین خلق در آلبانی فاش شده که نشان می‌دهد این گروه به منظور جلوگیری از فروپاشی نهایی با بهره‌گیری از روش‌های مشابه داعش، به جذب کودکان و روستاییان بی‌اطلاع منطقه “مانز” پرداخته و با وعده‌های مالی و تأمین غذا، افراد فقیر را به محل لانه تروریستی خود در این کشور دعوت می‌کند.

بر اساس اسناد به دست رسیده، مجاهدین خلق روزانه بین ۱۰ تا ۱۵ هزار لک به سربازان آلبانیایی پرداخت می‌کنند و علاوه بر تأمین ناهار و شام، کیسه‌های کمک و هدایای متنوع در اختیار آنان می‌گذارند.

همچنین ویدئوهایی از پرداخت کیسه‌های کمک به روستاییان “فوکارجه” که حاضر به پذیرش اعضای مجاهدین خلق در منطقه هستند، پخش شده است.

در ادامه نیروهای جوان پس از ورود به اردوگاه مجاهدین خلق، بلافاصله تشویق به انجام حملات مجازی و تولید محتوای نوشتاری در حمایت از گروه در شبکه‌های اجتماعی می‌شوند.

برخی از صاحب نظران نیز از تلاش سیستماتیک مجاهدین خلق برای فریب افراد ساده لوح با سوءاستفاده از مسائل مذهبی خبر دادند. تحلیلگران این اقدامات مجاهدین خلق را مشابه استراتژی‌های جذب نیرو در گروه‌های تکفیری-تروریستی نظیر داعش ارزیابی کرده‌اند.

همچنین بررسی گزارش‌های جدید که به تحلیل کمپین تهاجمی و تخریبی مجاهدین خلق علیه افشاگران سابقه سیاه این گروه می‌پردازد، نشان می‌دهد که عناصر این گروه تروریستی با حمله به افرادی که گذشته پلید آنها را روایت می‌کنند، سعی در سفیدشویی جنایات مجاهدین خلق دارند.

فعالان مدنی از نهادهای امنیتی آلبانی، پلیس ضدتروریسم و نهادهای ذیربط خواسته‌اند تا با اتخاذ تدابیر فوری، از رادیکالیزه شدن کودکان آلبانیایی توسط گروه تروریستی مجاهدین خلق جلوگیری کنند.

از کلیسای کاتولیک نیز به عنوان نهاد مؤثر بر جامعه کاتولیک آلبانی درخواست شده که نسبت به محافظت از پیروان خود در برابر شستشوی فکری و جذب توسط این گروه خشن و انحرافی اقدام عاجل به عمل آورد.

کارشناسان معتقدند ادامه اقامت گروه تروریستی مجاهدین خلق در آلبانی، تهدیدی جدی برای امنیت ملی این کشور و همچنین صلح منطقه‌ای محسوب می‌شود و ضروری است دولت آلبانی هرچه سریعتر نسبت به اخراج اعضای این گروه اقدام کند.

نوشته افشاگری جدید از اقدامات گروه تروریستی مجاهدین خلق در اشرف ۳ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مجاهدین خلق اعتقاد دارند که ارتباط با خانواده‌ها می‌تواند موجب تضعیف ایدئولوژی گروه، ایجاد تردید و شک در اعضا، و در نهایت خروج آنها از گروه شود. بنابراین، مجاهدین خلق به شدت از هرگونه دیدار یا ارتباط اعضای خود با خانواده‌هایشان جلوگیری می‌کنند.

داریوش قنواتی از اعضای جدا شده گروه در خاطرات خود به این نکته اشاره و چنین بیان کرده است:

“سال ۸۲، بدون اطلاع گروه، چند اتوبوس از خانواده‌ها برای دیدن فرزندانشان به کمپ اشرف [در عراق] آمدند. ابتدا ما از این موضوع اطلاع نداشتیم. مسئولین کمپ، اتوبوس خانواده‌ها را چندین ساعت پشت درب منتظر نگاه داشته بودند تا اینکه رجوی زیر بار فشار آمریکایی‌ها مجبور به پذیرش خانواده‌ها شد.

اما قبل از آن، مسئولین اسامی خانواده‌ها را از آمریکایی‌ها گرفتند. بعد، نفراتی که خانواده‌های آنها آمده بودند را صدا زده و توجیه و کار روانی روی آنها انجام دادند. مثلاً به آنها گفته بودند: “به خانواده‌هایتان بگویید که ما به اختیار خودمان اینجا هستیم و از مناسبات تعریف کنید.”

از طرف دیگر، رجوی فکر می‌کرد که می‌تواند از این فرصت برای جذب و باج گرفتن از خانواده‌ها بهره ببرد. صدیقه حسینی که آن زمان مسئول اول سازمان بود، در نشست می‌گفت: “اگر خانواده‌تان آمد، پول، طلا و وسایل قیمتی که به همراه دارند، برای کمک به سازمان از آنها بگیرید و سعی کنید افراد جوان خانواده‌تان را عضوگیری کنید.”

بالاخره، بعد از چندین ساعت، اجازه ورود اتوبوس خانواده به کمپ اشرف داده شد. اما برخلاف تصور رجوی، دیدار اعضا با خانواده‌هایشان تأثیر عمیقی بر بالا بردن روحیه آنان داشت. پس از سال‌ها، همه دچار لحظه عاطفی شده بودند. خانواده‌ها از فرزندانشان می‌خواستند تا راه خودشان را از مجاهدین جدا کنند.

کم‌کم اوضاع از دست سازمان خارج شد. به طوریکه مسئولین با مراجعه به افراد می‌گفتند: “اینها خانواده شما نیستند، بلکه مزدور ایران هستند! می‌خواهند شما را از اشرف ببرند.” با آنان برخورد فیزیکی کنید، طردشان کنید و از یک مجاهدی که به صورت پدر خود سیلی زده بود، تقدیر ‌کردند و از او یک قهرمان پوشالی ساختند.”

نوشته تقدیر مجاهدین خلق از عنصری که به صورت پدر خود سیلی زد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

هم‌زمان با برپایی چند تجمع ضدانقلاب در اروپا با هدف فضاسازی علیه ایران و درخواست حمله نظامی به کشورمان، ۱۸ بهمن‌ماه تجمعی از سوی گروه تروریستی مجاهدین خلق در برلین برگزار شد که بنا بر ادعای رسانه‌های خارجی، این تجمع از حمایت ۳۴۴ سازمان و شخصیت سیاسی اروپایی و ۳۱۲ انجمن ایرانی مخالف حاضر در اروپا هم برخوردار بوده است!

با وجود این حمایت‌ها و هزینه ۴ میلیون دلاری مجاهدین خلق، در حالی که بنا بر اعلام پلیس برلین ۲۰ هزار نفر برای حضور ثبت‌نام کرده بودند، در مجموع تنها حدود ۸ هزار نفر در این تجمع شرکت کردند. همین مسئله باعث شد تا مایک پمپئو سخنران ویژه این مراسم که قرار بود حضوراً در مراسم شرکت کند تنها به ارسال یک پیام ویدئویی اکتفا کرد.

بر اساس اطلاعات بدست آمده، مجاهدین خلق در این مراسم هم به شیوه گذشته، با وعده‌ای مالی و تور گردشگری از آوارگان جنگ‌زده و اتباع مهاجر برای پر کردن مکان فراخوان استفاده کرده بودند. بنا بر این اطلاعات، ۵ هزار و ۸۰۰ نفر از حاضرین را آوارگان جنگ‌زده و اتباع مهاجر از کشورهایی مثل سوریه، اوکراین، لهستان و چند کشور اروپایی دیگر و حتی از مکزیک تشکیل داده بودند.

با توجه به رسوایی که در جریان تجمع چند ماه قبل در بروکسل به‌وجود آمد، مقامات ارشد مجاهدین خلق به برگزارکنندگان دستور داده بودند تا به اتباع و جنگ‌زدگان حاضر در مراسم حتی‌الامکان اجازه استفاده از پرچم کشورهای خود را ندهند و همچنین به رسانه‌های خود ابلاغ کرده بودند تا تصاویر این‌چنینی را به‌ شدت سانسور کنند اما با این حال حضور این افراد و پرچم‌هایشان از دید دوربین رسانه‌های خارجی مخفی نماند.

نوشته رسوایی جدید در تجمع مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در چهل‌ و چهارمین جلسه رسیدگی به اتهامات ۱۰۴ نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق، که روز سه‌شنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۴ در شعبه یازدهم دادگاه کیفری یک استان تهران برگزار شد، ایرج صالحی، از اعضای جداشده سازمان، به‌عنوان شاهد در جایگاه حاضر شد و پس از ادای سوگند چنین اظهار کرد: ایرج صالحی هستم، اهل آمل. پس از انقلاب، عضو سازمان مجاهدین خلق شدم؛ سازمانی که امروز در ایران به‌ عنوان منافقین شناخته می‌شود. در سال ۱۳۶۴ از کشور خارج شدم و به عراق رفتم. در بخش‌های مختلف تشکیلات فعالیت می‌کردم تا اینکه در سال ۱۳۸۳، پس از سقوط صدام، همراه چندصد نفر دیگر توانستیم از سازمان جدا شویم. سال ۱۳۸۴ نیز به کشور بازگشتم. در عملیات فروغ جاویدان حضور داشتم؛ در بخش پشتیبانی یکی از گردان‌های تیپ احمد شکرانی با نام استاد فرش.

پیش‌زمینه عملیات فروغ و انگیزه سازمان

صالحی ادامه داد: پس از اعلام پذیرش قطعنامه از سوی ایران، به نظر من ساختار تشکیلات رجوی از هم پاشید. ایران با این اقدام، دو ضربه اساسی به رجوی زد:

هم از نظر استراتژیک و هم از نظر سیاسی. رجوی همواره ادعا می‌کرد ایران جنگ‌طلب است و او خواهان صلح. اما با پذیرش قطعنامه، تمام این تبلیغات فرو ریخت.

وی افزود: رجوی برای بقای خود نیازمند ادامه جنگ بود.”ارتش آزادی‌بخش” درواقع زائده جنگ بود و بدون جنگ نابود می‌شد؛ چنان‌که پس از آتش‌بس نیز عملاً از کار افتاد. به همین دلیل، برای جلوگیری از برقرار شدن صلح، اصرار داشت عملیات بزرگی انجام دهد اگر هزاران نفر از اعضای خودش کشته شوند.

صالحی گفت افزود: رجوی می‌گفت که شخصاً نزد صدام رفته و پیشنهاد عملیات را به او داده. خودش توضیح می‌داد که عراق پنج‌شنبه و جمعه تعطیل بود و سازمان ملل شنبه و یکشنبه؛ پس تقریباً یک هفته زمان گرفته بود. در این مدت، ماشین، سلاح و مهمات از طرف عراق به‌طور گسترده وارد قرارگاه اشرف شد. مهمات در جعبه‌های آکبند و سلاح‌ها پوشیده از گریس بود.

وی ادامه داد: نیروها شبانه‌روز کار می‌کردند تا خودروها را زره‌دار کنند. همچنین تعدادی از افراد از خارج سازمان آورده شده بودند اما حتی ابتدایی‌ترین آموزش نظامی نداشتند. بعضی‌ها فقط چند تیر در میدان تیر شلیک کرده بودند و دستشان نیز سوخته بود، چون حتی نمی‌دانستند لوله سلاح پس از شلیک داغ می‌شود.

نشست نهایی قبل از عملیات

صالحی گفت: چند روز قبل از آغاز عملیات، جلسه بزرگی برگزار شد. رجوی گفت قصد دارند از محور حمزه وارد ایران شوند و تهران را تصرف کنند. سپس سازماندهی‌ها را مشخص کرد: محور اول مهران و اسلام‌آباد: فرمانده مهدی برائی، با مسئولیتی تحت عنوان احمد واقف. محور دوم، کرمانشاه: مسئولیت با مسعود کرمانشاهی. محور سوم، همدان: مسئولیت با مهدی افتخاری. محور چهارم، قزوین: محمود مهدوی و محمود عطایی، با معاونت مهدی ابریشمچی.

صالحی گفت: در این نشست، رجوی از حسن نظام‌الملکی درباره هماهنگی با عراق و نیروی هوایی سؤال کرد؛ او پاسخ داد که همه هماهنگی‌ها انجام شده و عراق پشتیبانی کامل خواهد کرد، حتی اعلام کرد پایگاه نوژه را “به‌شدت” خواهند کوبید.

وی افزود: در این جلسه یکی از زنان سازمان بلند شد و گفت: من اخیراً از ایران آمده‌ام؛ چنین فضایی که شما می‌گویید وجود ندارد. مردم مخالف جمهوری اسلامی نیستند و طرفدار سازمان هم نیستند. رجوی پاسخ داد: حرفت مربوط به چند ماه پیش است. جمهوری اسلامی در این مدت در جبهه‌ها شکست خورده و فضا کاملاً تغییر کرده است.

این شاهد عینی بیان کرد: مسیر حرکت توسط ارتش عراق کاملاً تعیین شده بود: از مرز عقبه شیری به‌سمت اسلام‌آباد و کرمانشاه. روز عملیات که عصر سوم مرداد بود با فرمان پیشروی و آتش از سوی مریم رجوی آغاز شد. تیپ ما مسئولیت پشتیبانی و بخشی از انتقال تجهیزات مربوط به رادیو و تلویزیون و زندان اوین را داشت. محورها یکی پس از دیگری حرکت کردند. سرعت حرکت ابتدا بسیار زیاد بود؛ رجوی تأکید کرده بود که نباید حتی برای یک لحظه توقف کنیم.

وی گفت: شب هنگام، پس از ورود به اسلام‌آباد و حرکت به‌سمت سرپل، با دو مانع جدی مواجه شدیم: ۱. مقاومت شدید در تنگه چهارزبر ۲. فرار مردم اسلام‌آباد از ترس که باعث بسته شدن جاده و توقف ستون شد. این دو عامل موجب شد پیشروی متوقف شود و عملاً ستون از هم بپاشد.

وی افزود: روز بعد در دشت حسن‌آباد بودیم. اوضاع کاملاً آشفته بود؛ فرماندهی از دست رفته بود. چند ساعت در حالت سردرگمی بودیم پیاده می‌شدیم، دوباره سوار می‌شدیم و در نهایت با خودروهای پراکنده حرکت کردیم. حملات نیروهای ایران شدید بود. بسیاری از خودروها هدف قرار گرفتند. عصر همان روز خمپاره‌ای به محل ما اصابت کرد.

رها شدن کشته‌ها و مجروحان

صالحی گفت: در روزهای اول، برخی از کشته‌ها را به عراق منتقل کردند ولی از روز دوم به بعد حتی کشته‌های خودشان هم رها می‌شدند. ما مجبور شدیم مکان‌هایی برای انتقال مجروحان تعیین کنیم اما امکانات کافی نبود. آمار تلفات فوق‌العاده بالا بود. بااین‌حال تا سه روز دستور عقب‌نشینی صادر نشد.

عقب‌نشینی و تلفات سنگین

این عضو جدا شده مجاهدین خلق افزود: روز سوم عقب‌نشینی آغاز شد. حملات از دو طرف بود؛ نیروهای ایران از جلو و عقب، و ستون‌های سازمان به‌شدت تلفات دادند. برخی از خودروهای حامل نفرات منفجر شده و ده‌ها کشته برجای گذاشته بودند.

وی افزود: پس از بازگشت به اشرف، دیدیم بسیاری از تیپ‌ها تقریباً منحل شده‌اند. برای مجروحان، یکی از آسایشگاه‌های بزرگ را که حدود ۳۰ متر در ۱۰ متر بود، اختصاص داده بودند. تعداد مجروحان آن‌قدر زیاد بود که جا کم آمده بود.

پنهان‌کاری گسترده در آمار کشته‌ها

وی گفت: بسیاری از اعضایی که از خارج آورده شده بودند و ما آن‌ها را نمی‌شناختیم، کشته شده بودند. حتی اسامی‌شان ثبت نشد تا بعدها به خانواده‌هایشان پاسخی داده نشود. سازمان اعلام می‌کرد ۱۲۰۰ تا ۱۳۰۰ نفر کشته داده، اما به‌نظر من تعداد واقعی بسیار بیشتر بود.

نشست پس از عملیات ،آغاز”انقلاب طلاق”

وی افزود: چند هفته بعد جلسه جمع‌بندی گذاشتند. برای فرار از پاسخ‌گویی، رجوی مسئولیت شکست را به گردن اعضا انداخت و گفت: شما نتوانستید از تنگه عبور کنید چون دل‌بسته همسر یا فردی در ذهنتان بودید. سپس گفت راه‌حل این است که همه متأهل‌ها از هم طلاق بگیرند، مجردها نیز در ذهن خود هرگونه تعلق عاطفی را “طلاق” بدهند. این آغاز انقلاب طلاق بود. بعد هم زنان و مردان را از هم جدا کردند که همدیگر را نبینند. اما وقتی دید بچه‌دارها هنگام دیدار فرزندان همدیگر را می‌بینند و عاطفه زنده می‌شود، تصمیم گرفت طرح “جدا کردن کودکان” را اجرا کند. بعدها در جنگ ۲۰۰۳ عراق نیز از این موضوع استفاده کرد و بچه‌ها را از والدین جدا نگه داشت؛ فقط تعداد کمی را بعداً با فریب به‌عنوان “کودک سرباز” به قرارگاه بازگرداند.

این شاهد عینی بیان کرد: طراحی عملیات مرصاد یا همان فروغ جاویدان، کاملاً کار مسعود رجوی بود. فرمان آتش از سوی مریم رجوی صادر شد. هدف اصلی جلوگیری از صلح بود؛ چون سازمان زائده جنگ بود و بدون جنگ نابود می‌شد. نتیجه این عملیات نابودی بخش عمده سازمان و در نهایت اخراج آنان از عراق بود.

نوشته سرنوشت تلخ کودکان مجاهدین خلق؛ جدایی، انتقال و سوءاستفاده تشکیلاتی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مجاهدین خلق که همواره به دلیل همکاری با دشمنان ملت، دست داشتن در ترورهای متعدد و خیانت به منافع ملی ایران، در تمام دنیا به عنوان تروریست شاخته می‌شود، تلاش دارد با عناوین جدید و شعارهای فریبنده‌ دموکراسی و ملی‌گرایی، خود را به‌ عنوان گروهی هنوز زنده معرفی کند.

بیانیه‌ منتشر شده از طرف این کانون، پر از توهمات مجاهدین خلق است که سال‌هاست تحت سرکردگی فرقه رجوی بیان شده است.

حمایت علنی اعضای ارشد مجاهدین خلق از این کانون، مهر تأییدی است بر این حقیقت که این حرکت، بخشی از یک طرح حساب‌شده برای فریب افکار عمومی است.

ایرانیان خارج از کشور باید با هوشیاری و آگاهی، از ماهیت این فریب‌کاری‌ها اطلاع یابند و اجازه ندهد این تشکیلات خائن رو به مرگ بار دیگر با نقاب دموکراسی به اهداف شوم خود نزدیک شود. تاریخ گواه است که مجاهدین خلق هرگز خیرخواه ایران و ایرانی نبوده‌اند و هرگونه نزدیکی به مجاهدین خلق، به معنای همراهی با دشمنان ملت ایران است.

نوشته دام جدید مجاهدین خلق برای ایرانیان مقیم در خارج از کشور اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

فرخانی، نماینده ارتش جمهوری اسلامی ایران گفت: “سازمان مجاهدین خلق، معروف به منافقین، مجموعه‌ای از عملیات نظامی را انجام داد که در واقع پروژه‌ای بود برای اثبات توانایی فنی و عملیاتی خود به رژیم بعث عراق و صدام حسین. آنها می‌خواستند نشان دهند که توان نظامی دارند، اما واقعیت این است که در عملیات‌هایی مانند “آفتاب” از تانک استفاده نکردند و بیشتر به تاکتیک‌های چریکی و عملیات‌های بزن و دررو متکی بودند. وی ادامه داد: قبل از تشکیل ارتش ملی آزادی‌بخش، حضور آنها بیشتر به صورت چریکی و نامنظم بود؛ حمله به پاسگاه‌های مرزی، تپه‌زنی یا ایجاد حریق در مناطق مختلف و سپس فرار از منطقه. ارتش ملی آزادی‌بخش کاملاً در خدمت رژیم بعث بود و بسیاری از نیروهای نظامی و غیرنظامی ایرانی را به شهادت رساند و به اسارت گرفت. به همین دلیل من این ارتش را “ارتش یاغیان”می‌نامم، چرا که اعضایش افراد مطرود و طرد شده از سوی جمهوری اسلامی ایران بودند.فرخانی تصریح کرد: در عملیات‌هایی مثل “چلچراغ” و “فروغ جاویدان”، رهبری سازمان با صدور بیانیه‌هایی نیروهای خود را از کشورهای مختلف جمع کرد و تحت عنوان داوطلبانه بودن تلاش کرد مشروعیت داشته باشد، اما در واقع این تشکیلات هیچ‌گاه برنامه آموزشی منسجم، سازماندهی نظامی و اطلاعاتی کامل نداشت و نمی‌توان آن را یک ارتش واقعی دانست.

وی بیان کرد: یکی دیگر از ویژگی‌های بارز این سازمان این است که تلاش می‌کرد به اقداماتش رنگ و لعاب دینی بدهد. امروزه می‌بینیم که اعضای این گروه حتی با کفش نماز می‌خوانند، روزه می‌گیرند و مراسم عزاداری امام حسین (ع) برگزار می‌کنند. اینها همه پوششی است برای فریبکاری، مشابه آنچه داعش انجام می‌دهد، که شعارهای دینی را برای اهداف خود به کار می‌برد.نماینده ارتش جمهوری اسلامی ایران در پایان گفت: نام‌گذاری عملیات‌ها نیز برگرفته از مفاهیم دینی بود؛ مثلاً عملیات “آفتاب” منبعث از امام رضا (ع) بود و عملیات “چلچراغ” که در ماه رمضان انجام شد، به عنوان وصفی برای حضرت علی (ع) انتخاب گردید. این اقدامات بیشتر جنبه فریبکاری دارد و با واقعیت فاصله زیادی دارد.”

نوشته فریب‌کاری‌های مذهبی به سبک سازمان مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در دو سال گذشته، نهادهای اجرایی آلبانی درگیر یک تحقیق پیچیده علیه اعضای MEK بوده‌اند که متهم به انجام حملات سایبری علیه ایران هستند؛ حملاتی که نقض توافقنامه حمایت بشردوستانه آن‌ها در آلبانی محسوب می‌شود.

دادستانی ویژه در حال بررسی اتهامات تحریک به جنگ، جمع‌آوری غیرقانونی داده‌های رایانه‌ای و دستکاری در سیستم‌های کامپیوتری علیه اعضای این گروه است.

ولادیمیر مارا، دادستان پرونده، به BIRN گفت: “ما در مرحله تحقیقات عمیق هستیم، به‌ویژه بررسی صدها دستگاه توقیف‌ای. می‌توانم بگویم که در این تحقیق، شرکای بین‌المللی نیز مشارکت دارند.”

آشفتگی در کمپ مانز ۳

آلبانی در حال حاضر میزبان حدود ۲۵۰۰ عضو مجاهدین خلق در کمپ تروریستی مانز در منطقه مانز دورس است. اگرچه وضعیت حمایت از آن‌ها تغییر نکرده، اما وزارت کشور آلبانی به BIRN اعلام کرد که “در حال بررسی درخواست‌های تمدید اقامت اعضای MEK به صورت موردی است.”

اندری تافانی، تحلیلگر روابط بین‌الملل، می‌گوید: “آلبانی از ابتدا می‌دانست که پذیرش MEK یک ریسک سیاسی است، اما باید گفت که این کشور نتوانسته آن را به‌گونه‌ای کنترل کند که امنیتش به خطر نیفتد.”

به نوشته “بیرن” تافانی تاریخچه کنونی مجاهدین خلق را با جامعه آلبانیایی‌های ضدکمونیست در اروپای غربی در دوران جنگ سرد مقایسه می‌کند که به مرور زمان از نظر تعداد و اهمیت سیاسی کاهش یافتند. در ادامه این گزارش آمده است: از سال ۲۰۱۸، اعضای MEK در آلبانی در کمپ مانز ۳ مستقر شده‌اند؛ یک پایگاه نظامی شامل ۱۲۷ ساختمان در منطقه مانز دورس که حدود ۴۰ هکتار مساحت دارد.

از حدود سه هزار ایرانی که به آلبانی منتقل شدند، تخمین زده می‌شود که حدود ۴۵۰ نفر تاکنون از کمپ و کشور خارج شده‌اند، این گروه اغلب به دلیل پرستش سرکرده ناپدیدشده‌اش، مسعود رجوی، و همسرش مریم، به عنوان یک فرقه توصیف می‌شود. از دهه ۸۰، اعضای MEK اعلام کرده‌اند که از روابط خانوادگی و عاشقانه دست کشیده‌اند تا زندگی انقلابی داشته باشند!

در اوایل سال ۲۰۲۳، پلیس سایبری و ضدتروریسم آلبانی تحقیقاتی را علیه اعضای MEK آغاز کرد، با این اتهام که آن‌ها در فعالیت‌های سیاسی و حملات سایبری علیه نهادهای جمهوری اسلامی ایران دست داشته‌اند.

این تحقیقات ابتدا بر مانیتورینگ شبکه‌های اجتماعی، به‌ویژه تلگرام متمرکز بود و در نهایت منجر به حمله پلیس به کمپ مانز ۳ در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۳ شد، ورود پلیس به کمپ با مقاومت و درگیری از سوی اعضای MEK مواجه شد که منجر به مجروح شدن ۱۵ مأمور پلیس و ۲۱ عضو کمپ شد.

در پایان این عملیات، ۹۶ دستگاه کامپیوتر، ده‌ لپ‌تاپ، تبلت و مقدار زیادی اسناد توقیف شدند. برخی از اعضای MEK تلاش کردند این اسناد را با آتش از بین ببرند، اما ناموفق بودند.

آینده نامعلوم MEK در آلبانی

در این گزارش افزوده شده است: ردی کیلیچی، حقوقدان و کارشناس این پرونده، می‌گوید: “آلبانی MEK را عمدتاً به دلایل بشردوستانه و تحت فشار آمریکا و سازمان ملل پذیرفت، اما نبود زیرساخت‌های امنیتی پیشرفته و ظرفیت نظارت بر فعالیت‌های کمپ، چالش‌هایی ایجاد کرده است.” به گفته او، آلبانی به تنهایی نمی‌تواند از عهده این وضعیت حساس برآید و هر تصمیمی نیازمند هماهنگی با آمریکا و سازمان ملل است.

تافانی نیز تأکید می‌کند که آلبانی استراتژی روشنی برای برخورد با جامعه MEK ندارد، به‌ویژه پس از آنکه اجازه داد آن‌ها یک شهر مستقل بسازند و این امر ادغام آن‌ها در جامعه آلبانی را دشوار کرده است.

در پایان گزارش “بیرن” آمده است: “مشکل اینجاست که اگر آلبانی بخواهد اقدام کند، کل ساختار سیاسی MEK فرو می‌ریزد و این توسط متحدان بین‌المللی پذیرفته نیست. در نهایت، آلبانی در یک بن‌بست استراتژیک گیر کرده و تنها تلاش می‌کند عواقب این وضعیت را به حداقل برساند.”

کشورهای غربی به‌ویژه اروپایی‌ها که تاریخ طولانی و انکارناپذیری از ایجاد، حمایت، تامین مالی و پناه دادن به گروه‌های تروریستی و تروریست‌ها دارند، در چارچوب رویکرد تروریست‌پروری و استفاده ابزاری از تروریست‌ها، از فرقه تروریستی رجوی نیز حمایت کردند.

کشورهای غربی امکانات وسیعی را در اختیار مجاهدین خلق قرار داده و می‌دهند تا به زعم خود بتوانند از آن‌ها در پیشبرد سیاست ضد ایرانی خود سوءاستفاده کنند.

موافقت آلبانی با استقرار تشکیلات تروریستی رجوی در خاک این کشور، خارج ساختن نام تشکیلات تروریستی رجوی از فهرست گروه‌های تروریستی از سوی اتحادیه اروپا، حضور شخصیت‌های سیاسی غربی در رویدادهای تشکیلات رجوی، صدور مجوز برگزاری رویدادها از سوی کشورهای اروپایی، … نمونه‌هایی از حمایت‌ها و همدلی‌های غربی‌ها با مجاهدین خلق است.

در واقع کشورهای اروپایی به بهای به خطر انداختن جان شهروندان خود برای دستیابی به اهداف ضد ایرانی خود تبدیل به پناهگاه و حامی تشکیلات رجوی شده‌اند. مروری بر اقدام‌های تشکیلات تروریستی مجاهدین خلق به خوبی نشان می‌دهد که اصول آنان کاملا منطبق با موضوع جنایت علیه بشریت و در تضاد با قوانین حقوق بشری و بین‌المللی است.

نوشته گزارش آلبانی از فرار بزرگ ۴۵۰ نفر از اردوگاه مانز اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به دنبال انتشار خبر پیگیری قانونی استرداد متهمان پرونده دادگاه مجاهدین خلق در ایران به ویژه از کشورهای آلمان، فرانسه و انگلستان، جمعی از اعضای جداشده از تشکیلات تروریستی رجوی در بیانیه‌ای اعلام کردند، این سازمان که سال‌هاست به مهره‌ای سوخته بدل شده، اکنون تلاش می‌کند با ایجاد هیاهو، تهدید و تطمیع، صدای حقیقت را خفه کند.

در این بیانیه آمده است که ما جمعی از اعضای جداشده از تشکیلات تروریستی رجوی، با آگاهی از مسئولیت تاریخی خود در برابر مردم ایران و قربانیان جنایات این تشکیلات، بر خود فرض می‌دانیم که بار دیگر حقیقت را بی‌پرده بیان کنیم.
آن تشکیلات تروریستی و وطن‌فروش که طی چند دهه‌ با عوام‌فریبی و خیانت، جان هزاران نفر را به گروگان گرفته، امروز در برابر موج درهم‌کوبنده‌ افشاگری‌ها و برگزاری دادگاه‌های عادلانه، به شکلی هیستریک دچار دستپاچگی شده است.

برخی اخبار حکایت از آن دارد که به دنبال افزایش فشارهای درونی و تغییرات تیپیک در مقر تروریستی اشرف ۳ مسئولین گروه تروریستی مجاهدین خلق به این نتیجه رسیده‌اند که احتمال فرار بریده‌ها از کمپ تیرانا بسیار بالا رفته است.

این مسئله باعث شده است که سران مجاهدین خلق با اجبار نمودن برخی افراد آن‌ها رامجبور به شرکت در برخی برنامه‌های تلویزیونی سیمای مجاهدین خلق کرده تا با اعتراف علیه خود امکان خروج از تشکیلات را از دست بدهند.

در این برنامه‌ها عناصر مجاهدین خلق به ویژه فرماندهان حاضر در برخی عملیات‌های تروریستی چون مرصاد با نشستن در برابر دوربین مجبور به تعریف خاطره و روایت از جنایات خود علیه مردم ایران شده تا امکان جدا شدن را از دست بدهند، گروه مجاهدین خلق نام طراحی این عملیات را “میخ‌کوب کردن” گذاشته‌اند.

اجبار نمودن این افراد به حضور در برنامه‌ها و اعتراف به نقش خود در عملیات‌های تروریستی مختلف، عملاً آن‌ها را در تشکیلات زندانی خواهد کرد، بسیاری از این افراد ناخواسته در برابر دوربین قرار می‌گیرند و ناچار به بیان جزئیاتی می‌شوند که بعدها تشکیلات می‌تواند علیه خودشان استفاده کند.

هدف تشکیلات از این اقدام چیست؟
۱- مهار فرار فرماندهان: سرکردگان این گروه می‌داند اگر سران و فرماندهان ارشدش از تشکیلات خارج شوند، اسرار بسیاری فاش خواهد شد. به همین دلیل، با ثبت اعترافات ویدئویی، آن‌ها را در برابر احتمال خروج تحت فشار قرار می‌دهد.
۲- ترساندن اعضا: کادر رهبری گروه دائماً به اعضا القا می‌کند که در صورت جدایی، به دلیل داشتن پرونده تروریستی حتی در کشورهای اروپایی جایی نخواهند داشت.

در دادگاه‌های تهران، برخی از افراد سابق مجاهدین خلق چون ابراهیم خدابنده، عیسی آزاده و مسعود خدابنده، حاضر شدند و به عملکرد تروریستی این گروه شهادت داده‌اند.

نوشته پشت‌ پرده ضبط اعترافات اجباری در سیمای مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اما نکته اصلی، نه خود فرد حمله‌کننده، بلکه کسانی هستند که او را به این اقدام تروریستی ترغیب کرده بودند، برخی اخبار حکایت از آن دارد که آکسیون سیاسی مجاهدین خلق در یکی از آخرین نشست‌های توجیهی به هواداران و سمپات‌ها در اروپا توصیه کرده است که دست به اقدامات انتحاری در اروپا زده تا برای تروریست‌ها توجه جلب کنند.

در این دستور تشکیلاتی ابلاغ شده از کمپ تروریستی مانز روی این موضوع تأکید شده است که سمپات‌ها از بازداشت توسط پلیس اروپایی نترسیده و روی اقدامات خرابکارانه فعال شوند.

دراین روش که مجاهدین خلق با شستشوی مغزی هر از چند گاهی فردی را برای حمله به سفارت‌های جمهوری اسلامی ایران در اروپا ترغیب می‌کنند.

البته این اقدام حربه‌ای کهنه و تکراری است تا رسانه‌های غربی برای چند ساعت اکت خرابکارانه مجاهدین خلق را پوشش خبری دهند، در این روش مهره‌های سفید تشکیلات در اروپا مجبور هستند تن به انتحار زده تا برای سازمان تروریستی مجاهدین خلق به صورت ساعتی جلب توجه بخرند.

گزارش شده است که این دست اقدامات با اعتراض هواداران در اروپا روبه‌رو شده است، زیرا از نگاه واحدهای عملیاتی این مدل خرابکاری جز دستگیری و زندان و بدنامی در جامعه ایرانی عایده خاصی برای عامل انتحاری ندارد.

با این وجود فرقه رجوی به دلیل ناکارآمدی داخلی، اعتراضات هواداری و فشار درونی و نیز احتمال دستگیری دوباره سرکرده مجاهدین خلق در اشرف ۳ مجبور است عناصر خود را به سوی انتحار و خرابکاری‌های مصنوعی هدایت کند، این دست اقدامات شباهت به خودسوزی‌های اجباری در سال ۱۳۸۲ پس از دستگیری چند هفته‌ای مریم رجوی دارد.

در ۲ تیرماه ۱۳۸۲ دختری بنام ندا حسنی به دستور مریم رجوی اقدام به خودسوزی در برابر سفارت فرانسه در لندن کرد و جان باخت. در آن زمان مریم رجوی به جرم پولشویی و فرماندهی اقدامات تروریستی به مدت ۲ هفته در پاریس بازداشت شد که طی همین مدت تشکیلات چندین نفر را وادار به خودسوزی کرد.

جالب اما مریم رجوی سرکرده مجاهدین خلق در لحظه آزادی اش از تنها چیزی که یاد نکرد خودسوزی هواداران بود، گفته شده است که مجاهدین خلق به دلیل احتمال دوباره دستگیری رهبر تروریست‌ها در حال تمرین دوباره خودسوزی و انتحار در اروپا هستند.

نوشته ارسال یک دستور تشکیلاتی درباره فعال شدن هسته‌های انتحاری در اروپا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اتحاد علیه ایران هسته‌ای United Against Nuclear Iran (UANI)” در نیویورک تشکیل شده است که هدف آن تشدید تحریم ها علیه ایران از طریق اقدامات فراقانونی، تهدید و تطمیع است، این گروه در سال 2008 با هدایت سازمان سیا و لابی صهیونیسم و رژیم صهیونیستی ایجاد شد.

این گروه با ارسال نامه پستی، نامه الکترونیکی (رایانامه)، تماس تلفنی و… به مراکز مختلف سیاسی و اقتصادی مختلف که با ایران مراوده دارند آنها را تهدید و ترغیب به قطع ارتباط با جمهوی اسلامی ایران می‌کند.

به دلیل حضور عوامل اطلاعاتی که نقش مستقیم در تروریسم دولتی رژیم صهیونیستی داشته‌اند، این گروه با استفاده از الگوی مذکور و بکارگیری این گونه روش‌ها (که در دیپلماسی پنهان و مسیر دوم کاربرد نیز دارد) اقدامات خود را پیگیری می کند.

نگاهی به افراد تاسیس‌کننده این نهاد و اعضای هیات مدیره و مشاوران عالی آن نشان می‌دهد که اغلب این افراد از اعضای بلند مرتبه اطلاعاتی و افراد ذی نفوذ در مراکز تصمیم گیرنده آمریکا بوده و از افرادی هستند که روابط محکمی با رژیم اشغالگر داشته و برخی از این افراد یهودی بوده و کاملا در خدمت صهیونیسم قرار دارند و ارتباطات قوی خود از طریق مؤسسات و مراکزی که هم اکنون در آن مشغول هستند را حفظ کرده‌اند.

همچنین از آنجا که افراد این نهاد از مقامات سابق دولتهای مختلف هستند، اثبات کننده بکارگیری “دیپلماسی مسیر دوم” است که در آن مقامات سابق، دانشگاهیان، نویسندگان و… اهداف سازمان اطلاعاتی را پیگیری می کنند و از ظرفیت و توانایی مقامات سابق برای نفوذ و پیشبرد اهداف خود استفاده می‌کنند.

بررسی‌ها نشان می‌دهد که این سازمان ضدایرانی برای پیش‌برد اهداف خود دست به دامان یکی از جنایتکارترین گروه‌های ضدانقلاب رفته و آن‌ها را به خط کرده است.

اتحاد علیه ایران هسته‌ای با پوشش مجاهدین خلق در تلاش است تا اقدامات مخرب ضدایرانی را جنس محلی بدهد.

همچنین خط احیای شبکه مرده مجاهدین خلق از دیگر اهداف راه انداختن یک نمایش ضدایرانی در شبکه آمریکایی فاکس نیوز بوده است.

نوشته استفاده پوششی از مجاهدین خلق توسط یک سازمان ضد ایرانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

موضوع ازآن‌جهت دوباره مورد توجه قرارگرفته است که دراین ‌باره بحث‌های جدی و بی‌سابقه‌ای در مناسبات داخلی مجاهدین خلق شکل‌ گرفته و منجر به انتقادات و تنش‌هایی در درون تشکیلات مجاهدین خلق شده که تاکنون سابقه نداشته است.

از زمان حمله آمریکا به عراق و سقوط رژیم بعث در سال ۲۰۰۳ به بعد هیچ تصویری از مسعود رجوی منتشرنشده است.

از این تاریخ “مریم رجوی” در قامت سرکرده این گروه ظاهرشده است. زمزمه‌های مرگ وی از همان دوران آغاز شد اما سازمان نه مرگ و نه حیات وی را تأیید نکرده بود تا زمانی که در سال ۱۳۸۶ و در تجمع سالانه مجاهدین خلق در کشور فرانسه؛ “ترکی فیصل” که به‌ عنوان مهمان ویژه این مراسم حضور داشت چند بار با نام “مرحوم رجوی” از وی یاد کرد و سازمان نیز در کمپ تیرانا عکس وی را در کنار بنیان‌گذاران معدوم سازمان قرارداد.

موضوع مرگ وی پس‌ازاین نمایش سازمان تقویت شد و بسیاری در داخل ایران نیز این فریب را باور کردند؛ حال ‌آنکه مسعود رجوی حداقل از همان سال به بعد در مناسبت‌های مختلف ده‌ها پیام صوتی صادر کرده و در رسانه‌های رسمی مجاهدین خلق انتشار یافته است. بیشتر این پیام‌ها حاوی محتوای تحریک‌کننده به ترور و خشونت است.

غیبت مسعود رجوی از انظار عمومی را می‌توان در چند وجه تحلیل کرد:

۱- فرار از پیگرد قانونی و پاک کردن سابقه تروریستی سازمان و شخص مسعود رجوی؛

۲- خروج این سازمان از لیست گروه‌های تروریستی با تغییر رویکرد ظاهری و حذف سرکرده قبلی؛

۳-پایان عمر کارآمدی مهره‌ای بنام “مسعود رجوی” در مناسبات بین این گروه از نگاه سرویس‌های اطلاعاتی غربی که پشتیبانان اصلی سازمان هستند؛

۴-جایگزین کردن یک زن در قامت رهبر جدید گروه و بزک کردن چهره وی برای اثرگذاری روانی در جامعه بین‌المللی در پوشش یک اپوزیسیون سیاسی؛

۵-برنامه‌ریزی طولانی‌مدت رجوی برای غیبت و سپس ظهور غیرقابل‌پیش‌بینی وی در قامت منجی موعود!

بر اساس اسناد و شواهد موجود، مسعود رجوی در حال حاضر زنده است اما دریکی از کمپ‌های مربوط به مجاهدین خلق؛ به ‌احتمال بسیار بالا در کمپ تیرانا در کشور آلبانی، تحت‌الحفظ و با نظارت سرویس‌های اطلاعاتی به زندگی مخفیانه ادامه می‌دهد.

با سقوط صدام؛ به‌عنوان اصلی‌ترین پشتیبان ادامه حیات مجاهدین خلق در کشور عراق و علی‌الخصوص از اوایل دهه ۹۰ به دلیل فشارهای متعدد مردم و نخبگان سیاسی و اجتماعی عراق و حملات گروه‌های مقاومت تحت حمایت ایران به پادگان اشرف، مجاهدین خلق تلاش کردند به هر نحو ممکن از کشور عراق فرار کنند اما برای خروج از عراق و انتقال به آلبانی، نیازمند خروج از لیست گروه‌های تروریستی آمریکا و اروپا بودند.

آن‌گونه که اعضای جداشده و اسناد پراکنده منتشرشده بین‌المللی در این‌باره روایت می‌کنند، یکی از شروط آمریکا برای خروج سازمان از لیست گروه‌های تروریستی، حذف مسعود رجوی از مناسبات داخلی و خارجی سازمان بود.

مسعود رجوی به خاطر سابقه خشن و تروریستی که از خود در افکار عمومی عراق و ایران و حتی کشورهای اروپایی برجای گذاشته بود دیگر نمی‌توانست گروهی را رهبری کند که قرار است از این تاریخ به بعد در جغرافیای اروپا ادامه حیات دهد و جایگزینی وی با فردی که هم‌توان حفظ تشکیلات را دارا بوده و هم‌پتانسیل مزدوری برای اربابان جدید را داشته باشد امری ضروری به نظر می‌رسید که این جایگزینی به کمک رسانه و پول پاشی در محیط‌های سیاسی صورت گرفت و مریم قجر عضدانلو (رجوی) خیلی زود به‌عنوان نفر اول سازمان در درون مناسبات و بیرون آن شناخته شد.

چرا در ابتدا این خود سازمان بود که به شایعه مرگ رجوی دامن زد؟ سؤال بسیار مهمی که تاکنون پاسخ دقیقی به آن داده نشده است اما در تحلیل آن می‌توان این‌گونه گفت:

مدیریت بحران

وقتی اولین بار شایعه مرگ مسعود رجوی در سال‌های ابتدایی بعد از سقوط صدام (۲۰۰۳ به بعد) شنیده شد، خود سازمان هم در واکنش به فشارها سکوت کرد یا گاهی غیرمستقیم تأیید کرد که “او دیگر در دسترس نیست”. این حالت نوعی تاکتیک مدیریت بحران است؛ چون بدون صدام، سازمان به‌شدت آسیب‌پذیر شده و حذف رهبر سازمان می‌توانست شوک شدیدتری به تشکیلات وارد کند.

زنده نگه‌داشتن یک نماد

بعدها که فشار اولیه کمتر شد، سازمان تصمیم گرفت به‌جای پذیرش مرگ رجوی و یا تکذیب آن، با استفاده از پیام‌های صوتی و نقل‌قول‌های مبهم، او را زنده نگه‌داشته و این‌گونه القاء کند که رهبری فکری سازمان همچنان وجود دارد.

استفاده از موذیانه‌ترین ابزار!

مجاهدین خلق در استفاده از ابزار “صوت” برای زنده ‌نگه‌داشتن نام رجوی، بسیار زیرکانه و موذیانه رفتار کردند چون با این ابزار نیازی به تصویر رجوی نیست، می‌توان صدای ضبط‌ شده قدیمی را تقلید و پخش کرد (کاری که مجاهدین خلق در انجام آن تجربه فراوانی دارند) و ابهام را به‌عنوان یک تاکتیک در ذهن مخاطب زنده نگه داشت، بدون آن‌که مرگ یا زندگی وی را تأیید و یا تکذیب کرد.

سؤال دیگری که مطرح می‌شود آن است که چرا مجاهدین خلق، موضوع مرگ رجوی را همچنان به‌ صورت یک امر مبهم حفظ کرده و موضع‌گیری رسمی دراین‌باره نداشته‌اند که می‌توان موارد زیر را ارزیابی کرد:

حفظ انسجام درونی

رجوی یک چهره کاریزماتیک و نمادین برای مجاهدین خلق است که پس از بنیان‌گذاران این سازمان، قداست ویژه‌ای برای کادرها و هواداران داشته و دارد. اعلام مرگ او می‌تواند به تضعیف روحیه اعضا و از هم پاشیدن ساختار فرماندهی این گروه منجر شود، مخصوصاً وقتی سازمان، در تبعید و در شرایط خاصی فعالیت می‌کند.

ابهام به‌عنوان یک تاکتیک

تا زمانی که وضعیت او نامشخص باقی بماند، سازمان می‌تواند از اسم و اعتبار او استفاده کند. این موضوع باعث خواهد شد که مخالفان سیاسی و نهادهای اطلاعاتی دقیقاً ندانند در کادر رهبری سازمان، دقیقاً با چه کسی و با چه رویکردی طرف هستند.

بحران جانشینی

مریم رجوی در عمل، نقش رهبری را بازی می‌کند اما اعلام رسمی مرگ مسعود ممکن است موقعیت او را به چالش کشیده و اختلافات درون ‌سازمانی را تقویت کند. در حقیقت، مرگ مسعود رجوی (اگر اتفاق افتاده باشد) برای سازمان بیشتر یک نقطه‌ ضعف و یک خلأ رهبری است به همین خاطر در سکوت و ابهام نگه‌داشته شده است.

نهادهای سیاسی و امنیتی ایران و مرگ رجوی

از نگاه نهادهای سیاسی و امنیتی ایران، تفاوت زنده یا مرده بودن مسعود رجوی بیشتر جنبه نمادین و تبلیغاتی دارد تا امنیتی. البته در چند سال گذشته و علی‌الخصوص از سال ۱۴۰۲ که دادگاه محاکمه مجاهدین خلق آغازشده است، موضوع مرگ و زندگی برای دستگاه قضایی در ایران اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده است چراکه وی متهم ردیف دوم حقیقی این پرونده چند هزارصفحه‌ای است.

هرچند می‌توان گفت که نه‌تنها ایده آل دستگاه‌های امنیتی و قضایی؛ که تمام مردم ایران، این است که رجوی به بدترین شکل ممکن مرده باشد و یا هلاک شود اما در نگاه تحلیل‌گرانِ موضع نهادهای امنیتی ایران به مرگ رجوی را می‌توان در موارد زیر خلاصه کرد:

از دیدگاه عملیاتی

مجاهدین خلق بیش از ۲۰ سال است که در سیاست‌های اعلامی از فاز نظامی جدی خارج شده و پایگاه‌های اصلی آنان در اروپا در قامت یک اپوزیسیون سیاسی فعالیت می‌کنند. زنده‌بودن و فعالیت مسعود رجوی؛ آن‌گونه که سازمان می‌پسندد و تلاش دارد به کادرها و هواداران القاء کند (انتشار پیام‌های صوتی مناسبتی از وی) می‌تواند قوه محرکی برای برخی از هواداران و عناصر فریب‌خورده در خاک ایران (سازمان از این افراد بانام کانون‌های شورشی یاد می‌کند) شود که دست به اقدامات ایذایی مانند آنچه در چند سال گذشته رخ‌داده است شود. هرچند در صورت مرگ وی نیز مجاهدین خلق برای ادامه حیات و جلب پشتیبانی سرویس‌های اطلاعاتی همچنان به این‌گونه اقدامات ایذائی؛ که البته در تعریف حقوقی نوعی اقدام تروریستی محسوب می‌شود، دست خواهند زد.

از نظر تبلیغاتی و روانی

اگر مسعود رجوی زنده باشد و در انظار ظاهر شود و یا همچنان مثل یک‌شبه، فقط نام و صوتی از وی باقی باشد، می‌تواند علاوه بر حفظ تشکیلات بر روحیه حامیان و اعضای پراکنده ‌شده سازمان نیز تأثیر بگذارد و گفتمان سازمان را زنده نگه دارد. ازقضا سازمان نیز بر این نکته واقف است و زنده یا مرده رجوی را همچنان دنبال خود می‌کشد.

البته مرگ رجوی می‌تواند به‌عنوان یک پیروزی تبلیغاتی برای جمهوری اسلامی محسوب شود؛ ازآن‌جهت که وی نیز مثل ده‌ها دشمن قسم ‌خورده دیگر مردم ایران و جمهوری اسلامی، پذیرای مرگ شدند اما جمهوری اسلامی همچنان استوار و قدرتمند به راه خود ادامه می‌دهد.

سؤال دیگر آن است که چرا هویت سازمان مجاهدین خلق تا این اندازه به زنده و مرده بودن مسعود رجوی وابسته است؟ در پاسخ می‌توان موارد زیر را بیان کرد:

هویت شخص‌محور

سازمان مجاهدین خلق به سرکردگی مسعود رجوی از همان ابتدا شخص‌محور و رهبری‌محور تربیت‌شده و مسعود رجوی مثل یک “رهبر ایدئولوژیک مطلق” شناخته‌شده است. مرگ او؛ به‌ویژه برای اعضای قدیمی‌تر، یعنی از بین رفتن ستون اصلی هویتی.

جانشینی ناقص

مریم رجوی در حال حاضر نقش ظاهری یک رهبر را بازی می‌کند و مسعود رجوی را همچنان به‌عنوان یک رهبر و اسطوره حفظ کرده است اما خیلی از اعضا و حتی ناظران سیاسی، او را هرگز با کاریزمای مسعود رجوی مقایسه نکرده و نمی‌کنند. اعلام رسمی مرگ رجوی می‌تواند اختلافات داخلی، ریزش اعضا و حتی شکاف در کادر رهبری به وجود بیاورد.

پایان اسطوره‌ای یک نسل

مسعود رجوی نماد نسل قدیم مبارزه با جمهوری اسلامی بود. حتی برخی افراد جداشده از سازمان هنوز وی را به‌عنوان یک اسطوره مبارزه با رژیم طاغوت (یک دروغ بزرگ تاریخی) تقدیس می‌کنند.

با مرگ وی بخش بزرگی از مشروعیت تاریخی سازمان هم کم‌رنگ خواهد شد. این موضوع ممکن است باعث شود که سازمان از حالت سیاسی-ایدئولوژیک به یک گروه صرفاً اپوزیسیون و لابی‌گر در خارج از کشور تبدیل شود حال آن‌ که حفظ ایدئولوژی برای سازمان از نان شب هم واجب‌تر است.

سازمان‌دهی جدید

درنتیجه موارد یادشده در صورت مرگ رجوی و اعلام رسمی مرگ وی، اگر رهبر جدید نتواند به همان میزان در کنترل‌گری ذهنی و ایدئولوژیک سازمان موفق عمل کند یقیناً منجر به فروپاشی سریع ‌تر سازمان و سازمان‌دهی آن خواهد شد.

در پایان ناگفته نماند که مجاهدین خلق در تبلیغ زنده‌ بودن رجوی بسیار بخیلانه رفتار می‌کنند! در محیط فارسی‌زبان با انتشار متن و صوت منتسب به وی، او را زنده نگه می‌دارند اما در محیط غیرفارسی‌زبان اصولاً زنده و یا مرده بودن مسعود رجوی هیچ محلی از بحث ندارد و مجاهدین خلق حتی پیام‌های صوتی منتسب به وی را؛ که حاوی دعوت به ترور و خشونت و الفاظ خشن ضد حقوق بشری است، به زبان‌های دیگر ترجمه و منتشر نمی‌کنند.

*محمدمهدی میرزائی؛ پژوهشگر حوزه مبارزه با تروریسم

نوشته مرگ مسعود رجوی، واقعیت یا فریبی در تشکیلات مجاهدین خلق؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سال ۲۰۱۲ سازمان تروریستی مجاهدین خلق طی یک لابی در دوران ریاست جمهوری باراک اوباما از لیست گروه‌های تروریستی ایالت متحده آمریکا خارج شد. این تنها آورده مجاهدین خلق در لابی‌گری با آمریکایی‌ها نبود.

سال ۲۰۱۷، روزنامه “آمریکن هرالد تریبیون” به قلم “فیلیپ گیرالدی” که پیش‌تر افسر سابق بخش ضدتروریسم سازمان CIA بوده در مورد رابطه سازمان تروریستی مجاهدین خلق با سیاستمداران آمریکایی و خیزش و رشد تازه این سازمان تروریستی در آمریکا توضیح داده بود که اگر یک گروه یا سازمان تروریستی باشید و در سوابق خود، عملیات‌های تروریستی علیه ایران و خود آمریکا انجام داده باشید، به راحتی می‌توانید با پرداخت پول و هزینه‌کرد در واشنگتن، حتی دفتر لابی در خیابان پنسیلوانیای منطقه کلمبیای آمریکا داشته باشید و رشد مجاهدین خلق در سال‌های اخیر را باید در این قانون جستجو کرد.

این قانون در واقع با عنوان “قانون ثبت عوامل خارجی( (Foreign Agents Registration Act یا FARA) شناخته می‌شود که در سال ۱۹۳۸ میلادی تصویب شد.

این قانون لابی‌گران و نمایندگان منافع خارجی در ایالات متحده را ملزم به ثبت فعالیت‌ها و هزینه‌های خود در وزارت دادگستری این کشور می‌کند و هدف اصلی آن شفاف‌سازی در مورد نفوذ خارجی در سیاستگذاری و افکار عمومی آمریکا است.

گروه مجاهدین خلق نیز به عنوان یک گروه تروریستی، از این سازوکار برای بقای خود در ایالات متحده استفاده کرد، این گروه طبق قانون ثبت عوامل خارجی (FARA) در وزارت دادگستری آمریکا، به عنوان نماینده منافع خارجی ثبت شد. طبق اسناد و داده‌هایی که در وبسایت OpenSecrets ثبت شده، هزینه‌های مجاهدین خلق برای لابی‌گری با نهادهای آمریکایی، در سال ۲۰۱۷ حدود ۵۱۶ هزار دلار، در سال ۲۰۱۸ حدود ۴۴۰ هزار دلار و در چهار ماهه اول ۲۰۱۹ به ۶۰ هزار دلار رسیده است!

در واقع این قانون آمریکایی‌ سبب شده بود که در آن سال‌ها قراردادهای چند میلیون دلاری سازمان تروریستی رجوی با شرکت‌های لابی‌گری در آمریکا شکل بگیرد و تا جایی پیش رفته بود که بسیاری از سیاستمداران آمریکایی‌ در دادخواهی به نفع مجاهدین خلق، یکصدا شده بودند. تا قبل از سال ۲۰۱۲ و خروجشان از لیست تروریستی، دستمزد سخنرانی به نفع این سازمان تروریستی، ۱۵ هزار دلار بود؛ اما طبق آخرین گزارش از سوی “اد رندل” فرماندار پنسیلوانیا در سال ۲۰۱۷، آخرین قیمت به ازای هر سخنرانی به نفع مجاهدین خلق، ۱۵۰ هزار دلار بوده است.

سرکرده تیم لابی‌گر مجاهدین خلق در آمریکا کیست؟

فرزانه یزدان پناه، عنصر اصلی ستاد اطلاعات سازمان تروریستی مجاهدین خلق وظیفه ارتباط‌گیری با مقامات پارلمانی آمریکا را بر عهده دارد، او از گذشته با مارک روبیو، وزیر خارجه در ارتباط بوده و پروژه‌های لابی متعددی را با این مقام آمریکایی دنبال کرده است.

فرزانه یزدان‌پناه

فرزانه تنها عضو خانواده یزدان پناه در سازمان مجاهدین خلق نیست، برادرش پرویز یزدان‌پناه نیز از عناصر این سازمان بوده که سال ۶۵ از ایران گریخته و همراه با همسرش انسیه حسینی(با نام سازمانی انسیه یزدان پناه) در ال سوبرانته، در منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو، ساکن هستند.

طبق گزارشی که در سال ۲۰۱۶ از پرویز یزدان پناه منتشر شده بود، او به صورت پوششی به گلفروشی در سانفرانسیسکو مشغول شده بوده است. پرویز یک خواهر دیگر به نام پروانه یزدان پناه نیز داشت که در عملیات تروریستی فروغ جاویدان(مرصاد) در سال ۶۷ به عنوان فرمانده گروه عملیات، شرکت کرد و در درگیری‌های بالای کارخانه قند اسلام‌آباد، به هلاکت رسید.

پرویز یزدان‌پناه و انسیه یزدان‌پناه – ۲۰۱۶

پرویز و انسیه یزدان پناه همراه با تصویر پروانه یزدان پناه

تصوریری قدیمی از پروانه یزدان‌پناه

البته فرزانه یزدان‌پناه‌ تنها عنصر لابی‌گران مجاهدین خلق در آمریکا نیست. هدایت الله مستوفی نیز یکی دیگر از عناصر مجاهدین خلق است که با همکاری یزدان‌پناه، از اعضای لابی پنهان مجاهدین خلق در ایالات متحده است. مستوفی از طریق سناتور مارگارت دوگرتی، ارتباط زیادی با مارک روبیو برقرار کرده و هم‌وزن یزدان‌پناه، در پروژه‌های لابی‌گری رجوی به حساب می‌آید.

علی صفوی، از دیگر عناصر بانفوذ مجاهدین خلق در ایالات متحده است. صفوی سخنگوی دفتر مجاهدین خلق در واشینگتن است که توسط سازمان، ازکشورهای اروپایی و آمریکایی جذب شده است و مدتی را هم در پادگان اشرف گذرانده و تحت آموزش‌های تروریستی و القائات ایدئولوژیکی قرار گرفته است.

او همچنین در سازماندهی و ایجاد تیم‌های تروریستی در قرارگاه اشرف و اعزام آنها به داخل ایران مشارکت داشته است. وی پس از فراگیری آموزش‌های نظامی انفرادی و موفقیت در دوره‌های القائات ایدئولوژیکی، مجدداً به دفتر اروپایی مجاهدین خلق فراخوانده می‌شود به یکی از عناصر ارتباطی و لابی‌گر مجاهدین خلق با صهیونیست‌ها تبدیل می‌شود. او برای مدت زیادی به عنوان نماینده شورای ملی مقاومت (عنوان پوششی سیاسی مجاهدین خلق) در آمریکا به کار گرفته شده است.

صفوی همچنین در کمیته روابط خارجی سازمان نیز عضویت داشته و مدیریت شبکه اقتصادی مجاهدین خلق را برعهده دارد که با حمایت ثروتمندان اروپایی و آمریکایی فعالیت در جریان است. این شبکه با پوشش کمک‌های خیریه، منابع مالی را برای اقدامات مجاهدین خلق علیه مردم ایران تأمین کرده و به‌عنوان پل ارتباطی بین سرویس‌های اطلاعاتی و این گروه تروریستی نقش‌آفرینی میکند. صفوی از طریق درآمدهای این شبکه، با احزاب جمهوری‌خواه و دموکرات آمریکا و گروه‌های اروپایی ارتباط دارد. صفوی از افرادی بود که تجمع مجاهدین خلق را در مقابل اجلاس سازمان ملل، همزمان با سخنرانی حسن روحانی، رئیس‌جمهور وقت ایران در سال ۱۳۹۳، سازماندهی کرد.

علی صفوی

البته با وجود این لابی‌گری‌ها و پول‌پاشی‌های مجاهدین خلق برای دولت‌مردان آمریکایی، عناصر این گروه تروریستی همچنان در کشورهای خارجی، ماهیت و عملکرد وحشیانه خود را از رسانه‌های بین‌المللی پنهان می‌کنند.

به عنوان مثال سال ۲۰۱۹ دو فعال مدنی و از اعضای کمیته ضدجنگ آمریکایی(کد پینگ) به دفتر مجاهدین خلق در واشینگتن مراجعه کرده و با علی صفوی روبه‌رو شدند اما صفری حاضر به مصاحبه با آنها نشده و برای کسب اطلاع از ماهیت این سازمان، دو فعال مدنی را دعوت به مطالعه مطالب و بروشورهای سایت مجاهدین خلق کرد.

این دو فعال مدنی، پس از مشاهده رفتار عجیب صفوی، بیش از پیش به سازمان مجاهدین خلق مشکوک شدند و این سوال که چرا جان بولتون ۱۸۰ هزار دلار برای یک سخنرانی حمایتی از مجاهدین خلق دریافت کرده، ذهن آنها را بیشتر درگیر کرد.

یکی دیگر از اعضای لابی‌گر مجاهدین خلق در آمریکا، علیرضا جعفرزاده است که نماینده و همه کاره مجاهدین خلق در ایالات متحده است. علیرضا جعفرزاده در گذشته عضو انجمن اسلامی بوده و پیش از انقلاب اسلامی به امریکا مهاجرت کرده است.

وی در سال ۱۳۶۰ انجمن های اسلامی به سمت انجمن دانشجویان مسلمان که حامی مجاهدین خلق بودند، گرایش پیدا کرد و در بخش روابط دیپلماتیک مجاهدین خلق به عنوان یکی از سخنگویان نقش ایفا می‌کرد. خرداد ۱۳۶۵ که مسعود رجوی از فرانسه اخراج و به عراق منتقل شد، دولت فرانسه در ۱۷ خرداد ۱۳۶۶ تعدادی از اعضای مجاهدین را به گابن(کشوری در غرب آفریقای مرکزی است که در ساحل اقیانوس اطلس واقع شده) اخراج کرد.

در پی این اخراج‌ها تشکیلات سازمان تروریستی مجاهدین خلق دست به اعتصاب زدند که تعداد زیادی از اعضا و مسئولین آن از کشورهای مختلف، درخواست عملیات انتحاری و خودسوزی کردند. علیرضا جعفرزاده یکی از این مسئولین بود که در نقش سخنگو مطبوعاتی مجاهدین خلق آماده خودسوزی نمایشی بود و اجرای عملیات به اصطلاح فدائی را درخواست کرده بود.

از آنجائی که علیرضا جعفرزاده در آن سال‌های متمادی، نقش سخنگوی مجاهدین خلق را برعهده داشت، به عنوان رابط و لابی‌گر مجاهدین خلق با کنگره آمریکا هم تبدیل شد. او از سال ۱۳۸۵ به عنوان ستون‌نویس نشریه هافینگتون پست، فعالیت خود را ادامه داد و پس از آنکه اسم سازمان مجاهدین خلق در لیست سیاه گروه‌های تروریستی آمریکا قرار گرفته بود، سازمان نیز قادر به ادامه فعالیت‌های سابق خود نبود. به همین خاطر جعفرزاده به اتاق فکر شبکه فاکس‌نیوز پیوست که به عنوان مفسر و تحلیلگر روابط بین‌الملل در سیمای مجاهدین ظاهر شد.

علاوه بر اینها، جعفرزاده در زمینه افشای اطلاعات مراکز و دانشمندان هسته‌ای و فشار برای اجرای عملیات تروریستی علیه آن‌ها فعال بود.

علیرضا جعفرزاده همان عنصر معروف مجاهدین خلق است که در سال ۱۳۷۸در واشنگتن و طی کنفرانس تلفنی با مسعود رجوی گفت: “برادر من برای عملیات مقدس انتحاری در هر کجای آمریکا من‌جمله در محل کنگره و سنای آمریکا آماده فرمان شما هستم”.

سونا صمصامی، عضو رده‌بالای دیگری در گروه مجاهدین خلق است که مسئولیت شعبه این سازمان در واشنگتن را برعهده دارد. وی در سال ۱۳۶۵ حدود یک سال در کمپ اشرف بود و پس از آموزش‌های جاسوسی، تروریستی و فرقه‌ای به آمریکا اعزام شد. سونا صمصامی همراه با علیرضا جعفرزاده، به عنوان مسئول پرونده افشای فعالیت هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران، نقش ایفا کردند. او اکنون نماینده سازمان در واشنگتن است که مسئول لابی با بازنشسته‌های سیاسی آمریکایی برای سخنرانی‌های چندصد دلاری، در حمایت از مجاهدین خلق است.

او همچنین از هماهنگ‌کنندگان خودسوزی‌های مجاهدین خلق در خارج کشور می‌باشد، صمصمای جزء افراد دارای اولویت شکایت‌های اعضای جداشده سازمان در پرونده‌های بین‌المللی است. او به شدت در سرکوب زنان مجاهدین خلق، در داخل مناسبات اشرف و سایر زنان در خارج کشور نقش داشته است. سونا صمصامی از جمله زنانی است که در کشورهای خارجی مسئولیت مستقیم هماهنگی ترورها و حمله به اعضای جداشده سازمان و دیگر ایرانیان آزاده را برعهده داشته است.

سونا صمصامی در کنار نانسی پلوسی

حسن سلطانی از دیگر همکاران فرزانه یزدان‌پناه در لابی با مقامات و سناتور آمریکایی است و تا حدودی پول‌پاشی‌های سازمان برای آمریکایی‌ها از با هدایت این دو نفر صورت می‌گیرد. تا سال‌های گذشته این اموال به صورت مستقیم پرداخت می‌شده اما پس از مدتی برای فرار از رد پول‌ها و پولشویی، ساعت‌های لوکس قیمتی و شمش‌های کوچک طلا مبادله می‌شود.

تصویری از حسن سلطانی تروریست متواری

اسنادی از لابی‌گری و پول‌پاشی مجاهدین خلق

سازمان تروریستی مجاهدین خلق برای جلب حمایت آمریکایی‌ها و تضمین امنیت خود در خارج از ایران، به هرگونه خدمت‌رسانی دست زدند. اسناد نشان می‌دهد که مجاهدین خلق برای کمپین‌های انتخاباتی مقامات آمریکایی، به بهانه مبارزه علیه مردم ایران، کمک‌های مالی جمع‌آوری کرده و به آمریکایی‌ها هدیه دادند.

یکی از این کمپین‌های انتخاباتی مربوط به یانگ کیم است، کیم سیاستمدار آمریکایی و عضو حزب جمهوری‌خواه است که در مجلس نمایندگان ایالات متحده فعالیت می‌کند. او متولد کره جنوبی بوده و پس از مهاجرت به آمریکا، از سال ۲۰۲۱ نماینده منطقه ۳۹ ایالت کالیفرنیا در کنگره شده است.

اسناد ثابت می‌کند که در کمپین انتخاباتی ۱۵ اکتبر ۲۰۲۱ یانگ کیم، رویدادی برای جمع‌آوری کمک‌های مالی این کمپین با عنوان “Kim Victory Fund” برگزار شده است که برای پیروزی او در انتخابات کنگره آمریکا، طراحی شده بود. در این رسید مشخص است که افرادی که قصد کمک مالی دارند، ۵ گزینه برای جایگاه‌ خود به عنوان حامی مالی کمپین پیش رو دارند.

گزینه اول با عنوان ریاست شناخته شده که به بالاترین سطح مشارکت در این کمپین اشاره دارد. کسی که به عنوان “رییس” انتخاب می‌شود، معمولاً نقش برجسته‌ای در سازمان‌دهی یا حمایت مالی از رویداد را دارد و حتی می‌توان به عنوان یک حامی اصلی یا رهبر در جمع‌آوری کمک مالی شناخته شود و اغلب در تبلیغات یا برنامه‌های رویداد به عنوان یکی از حامیان کلیدی معرفی می‌شود. در این فرم، برای نقش “ریاست” مبلغ ۵۸۰۰ دلار تعیین شده است. این مبلغ طبق قوانین فدرال آمریکا، معمولاً حداکثر سقف مجاز کمک مالی فردی به یک کمپین انتخاباتی(تا سال ۲۰۲۱) است.

اسناد لابی گری مجاهدین

افرادی که این نقش را انتخاب می‌کنند، ممکن است مزایای ویژه‌ای دریافت کنند، مانند دسترسی به جلسات خصوصی با کاندیدا (در اینجا یانگ کیم)، قرار گرفتن نامشان در فهرست حامیان اصلی، یا حتی سخنرانی در رویداد. این نقش معمولاً برای افرادی است که می‌خواهند تأثیر قابل توجهی در کمپین داشته باشند و همزمان از این رویداد بهره‌مندی رسانه‌ای نیز داشته باشند.

گزینه دوم با عنوان ریاست مشترک مشخص شده و یک سطح پایین‌تر از “ریاست” است، اما همچنان نقش مهمی در حمایت از رویداد دارد. افرادی که به عنوان “رییس مشترک” انتخاب می‌شوند، معمولاً به عنوان حامیان کلیدی شناخته می‌شوند، اما مسئولیت یا تعهد مالی کمتری نسبت به “رییس” دارند. این نقش اغلب برای افرادی است که می‌خواهند مشارکت قابل توجهی داشته باشند، اما شاید به اندازه “رییس” درگیر سازمان‌دهی یا حمایت مالی نباشند.

در این فرم، برای نقش “ریاست مشترک” مبلغ ۲۹۰۰ دلار تعیین شده است. این مبلغ نصف مبلغ “ریاست” است و معمولاً برای جذب حامیانی طراحی شده که می‌خواهند کمک مالی قابل توجهی کنند، اما نه در سطح حداکثری. در این فرم، حسن سلطانی این گزینه را انتخاب کرده و متعهد به پرداخت ۲۹۰۰ دلار شده است.

در مزایای این نقش ممکن است شامل دعوت به بخش‌های ویژه رویداد، قدردانی عمومی در برنامه، یا دسترسی به کاندیدا باشد، اما معمولاً به اندازه مزایای “ریاست” گسترده نیست. این نقش برای افرادی مناسب است که می‌خواهند حمایت خود را نشان دهند و در عین حال در سطح متوسطی مشارکت کنند.

گزینه‌های دیگری هم به عنوان میزبان (کمک مالی ۱۰۰۰ دلاری)، مهمان رویداد(کمک مالی ۵۰۰ دلاری) و عدم حضور فیزیکی در رویداد با مبالغ دلخواه نظیر ۵۸۰۰، ۲۹۰۰، ۱۰۰۰، ۵۰۰ دلار تعیین شده است.

در بخش اطلاعات پرداخت رسیدها مشخص می‌شود که پرداخت‌ها با کارت اعتباری صورت گرفته و یکی از آنها به نام حسن سلطانی، هدایتگر شبکه مالی مجاهدین خلق ثبت شده است، سلطانی، گزینه ریاست مشترک را انتخاب کرده و برای پرداخت مبلغی حدود ۲۹۰۰ دلار متعهد شده است. نکته قابل توجه این است که در این رسید، بیانیه‌ای درج شده که کمک‌کننده مالی تأیید می‌کند این بسته پولی از منابع شخصی اوست و از حساب شرکت یا منابع غیرمجاز دیگر تأمین نشده است!

در بخش دیگری از این رسیدها نشان می‌دهد به نامزدها یا احزاب سیاسی در ایالات متحده کمک‌های مالی پرداخت شده است. در ستون‌های این رسیدها نوع کمک مالی مثل پرداخت پول به نامزدها یا پرداخت پول به احزاب ثبت شده است. در ستون اسامی کسانی که به نامزدها کمک مالی کردند، افرادی نظیر حسن سلطانی و شاهین نریمان ثبت شده است. نکته جالب توجه این است که کمک‌های مالی هم به کاندیداهای جمهوری‌خواه و هم دموکرات پرداخت شده است. بعضی از مبالغ نیز بسیار بالا هستند به ۱۰هزار دلار برای حزب دموکرات هم می‌رسد.

اسناد لابی گری مجاهدین

در حال حاضر این پولپاشی‌های مجاهدین خلق در ۲۰۲۱ به سمت دعوت از مقامات بازنشسته غربی پیش رفت و فقط برای دعوت از افرادی چون مایک پمپئو ۱۵۰ هزار دلار پرداخت شد صرفا تا به کمپ اشرف تیرانا سرکشی کنند.

البته این هزینه‌های گزاف کمپ اشراف، صرفا برای میزبانی از چهره‌های سیاسی بازنشسته و فرتوت غربی بوده و تاکنون شخصیت‌های شاغل، پا در این مقر تروریستی نگذاشتند. علاوه بر پمپئو چهره‌های جنگ طلب و ضدایرانی دیگری نظیر مایک پنس، معاون دونالد ترامپ در دور اول ریاست جمهوری نیز با دریافت این دلارها با سرکرده سازمان تروریستی مجاهدین خلق دیدار و علیه ایران سخنرانی کرده است.

گروه تروریستی مجاهدین خلق تاکنون تلاش‌های بسیاری برای لابی در کنگره آمریکا به منظور تایید و به رسمیت شناختن ادعای بی‌اساس آنها درباره “اعدام هزاران نفر در سال ۱۹۸۸ در ایران” کرده و با لابی‌های این گروه تروریستی، مجلس نمایندگان آمریکا طرحی را با همین موضوع به کمیته روابط خارجی این مجلس ارائه داده بودند. “مایکل مک کال” رئیس وقت جمهوری‌خواه کمیته امنیت داخلی مجلس نمایندگان آمریکا این طرح را با حمایت “اد رویس” رئیس جمهوری‌خواه و “الیوت انگل” نائب رئیس دموکرات کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان ارائه داد.

اسناد لابی گری مجاهدین

طرح مذکور به کمیته فرعی امور خاورمیانه و شمال آفریقا در مجلس نمایندگان ارجاع شده است. گروه تروریستی مجاهدین خلق در پیشبرد یک دستور کار دیگر خود در سال ۲۰۱۶ موفقیت چندانی نداشته است و آن “قانونگذاری در کنگره آمریکا به منظور پرداخت غرامت از دولت عراق به ساکنان اردوگاه اشرف” محل قبلی اسکان عناصر مجاهدین خلق در عراق بود. در سال‌های گذشته با حمایت آمریکا، ساکنان این اردوگاه از عراق خارج و به آلبانی منتقل شدند اما طرح تقنینی “تد پو” عضو جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان آمریکا در حمایت از پرداخت غرامت به گروه تروریستی مجاهدین خلق، به جایی نرسید.

نکته بسیار مهم آن است که در ماه‌های اخیر تحرکات لابی مجاهدین خلق در آمریکا بار دیگر افزایش پیدا کرده و مجاهدین خلق به دنبال فرآیندهای سنتزی در اتاق فرمان آمریکایی و صهیونیستی است.

مجاهدین خلق در جلسات مشترک آنلاین با برخی گروه‌های تجزیه‌طلب و تروریستی مانند پژاک و کومله از آن‌ها خواسته در بخش جنگ سایبری با اتاق عملیات هماهنگ شده و پیوست رسانه‌ای برای تجاوزات از جمله بمباران‌های آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها در غزه، سوریه و مناطق دیگر بسازند.

این اقدام به معنای آن است که مجاهدین خلق در تلاش است تا گروه‌ها را با اتاق عملیات آمریکایی- صهیونی هماهنگ کند، پیش از این نیز شاهد آن بودیم که مهناز صمدی مسئول میز مجاهدین خلق در کانادا با شاخه خارجی گروه تروریستی جیش‌العدل نیز میتینگ مشترک برگزار کرده تا اشرار را نیز با این طرح هماهنگ کند.

هدف از ایجاد هماهنگی‌های جدید میان گروه‌ها سازمان‌دهی تیم‌های تروریستی، پرهیز از موازی کاری، توافق، شناسایی و ایجاد فرم نشان برای کادرهای دارای ظرفیت است. اقدامات ایذایی و تبلیغی بخش دیگری از برنامه مشترکی است که مجاهدین خلق برای سرویس‌دهی به سایر گروه‌های ضدانقلاب آماده کرده است.

نوشته رصدی دقیق از گروه مجاهدین خلق در اتاق عملیات آمریکایی و صهیونیستی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

برخی اعضای بریده و جدا شده از فرقه تررویستی مجاهدین خلق در روایت‌هایی جدید پرده از ماجراهایی هولناک در کمپ‌های این گروه برداشته و می‌گویند که نه تنها زنان بلکه مردان هم در سازمان مجاهدین خلق از آزارهای جنسی در امان نبودند.

امیر – ی از اعضای جدا شده از این فرقه که سال‌ها در کمپ تروریستی اشرف در عراق تحت شکنجه بوده است در این‌باره نوشته است: از بالا موقع دوش گرفتن نگاه می‌کردن، یا بی‌اجازه دست می‌زدن…رفتارهایی که بازم تکرار می‌شد، چون کسی جلوشون رو نمی‌گرفت.

عضو مجاهدین خلق که در عراق کودک سرباز نیز بوده در ادامه می‌گوید که اگر ما با کلی ترس و تردید می‌رفتیم به مسئول‌ها شکایت می‌کردیم، نهایتش این بود که یه گفت‌وگو با طرف می‌کردند و تمام، نه پیگیری‌ای، نه مجازاتی برای عامل منحرف در نظر گرفته می‌شد.

هم‌جنس بازی و انحرافات اخلاقی در حالی در میان تروریست‌ها رواج دارد که در جلسات مسعود رجوی و دفترچه‌های قوانین گروه نوشته شده است که هر نوع رابطه‌ی زن و مرد “خطای اخلاقی” حساب شده و تا دو سال زندان دارد، این دستورالعمل تحت عنوان انقلاب ایدئولوژیک در میان اعضای فرقه مجاهدین خلق حاکم شده است.

فساد گسترده اخلاقی سران مجاهدین خلق و سوء استفاده جنسی آنها از هواداران از جمله موضوعاتی است که پرونده آن باز بوده و می‌تواند یکی از دلایل مهم برای برخورد و اعمال محدودیت بیشتر با این گروه تروریستی در کشورهای غربی به ویژه فرانسه و آلمان محسوب شود.

نوشته روایتی از آزار جنسی و هم جنس گرایی در مناسبات مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در طول یک سال گذشته، تظاهرات و شکایات مردم آلبانی از حضور مجاهدین خلق در این کشور افزایش یافته است. نارضایتی مردم آلبانی از حضور فرقه رجوی، علاوه بر به باد دادن هزینه‌ها و زحمات چند ساله، باعث محدود شدن امکانات و فعالیت‌های آن‌ها نیز می‌شود.

در حالی که فرقه رجوی ارتباط خود را با مقامات رژیم صهیونیستی پنهان می‌کند، تعداد قابل توجهی از لابی‌های آن‌ها حامیان سرسخت یهودی و یا حامی رژیم غاصب هستند. از جمله جو ویسلون و نایکه گروپیونی، نماینده پارلمان اروپا، که همزمان با اسرائیل ارتباط دارند. آن‌ها در حالی که به گروه رجوی پیام می‌دهند و کنفرانس‌های تلفنی برگزار می‌کنند، روابط صمیمانه‌ای با مقامات صهیونیست دارند. این افراد بارها به فلسطین اشغالی سفر کرده و با نتانیاهو، رئیس‌جمهور اسرائیل و همسرش ملاقات داشته‌اند.

ریزش کادرها و افتادن ویروس سرطانی در تشکیلات

ریزش نیرویی و کاهش اعضای فرقه در آلبانی به ۲۴۱۷ تن رسیده و تعداد قابل توجهی از اعضای ناراضی در سال گذشته یا جدا شده و یا در انتظار جدایی هستند. سیستم فرقه در اقدامی رذیلانه با حمایت مالی محدود، اجازه ارتباط با دنیای آزاد را از آن‌ها می‌گیرد و سپس از آن‌ها می‌خواهد که گمنام و محدود در مکان‌های ایزوله تحت کنترل فرقه زندگی کنند تا زمانی که بمیرند.

سن اکثریت مطلق اعضای فرقه در اشرف سه بین ۶۰ تا ۷۰ سال است و آن‌ها به بیماری‌های مختلفی دچار هستند. طبق گزارشات درز کرده، در کمپ اشرف ۳ اماکنی شبیه خانه سالمندان برای افراد از کار افتاده تشکیل شده تا حدود بیست درصد اعضا در این مکان‌ها در انتظار مرگ به سر ببرند.

بیماری‌ها و مشکلات سلامتی اعضا:

پیرچشمی: حدود ۷۰ درصد دچار مشکل بینایی و پیرچشمی هستند و اکثراً از عینک استفاده می‌کنند.

سکته قلبی: تعداد زیادی از اعضا مبتلا به دیابت و فشار خون هستند و در معرض سکته قرار دارند. هر ماه چندین عمل جراحی در بیمارستان مادر ترزا در تیرانا انجام می‌شود.

دیابت: در هر مقر حدود ۱۰۰ نفری، به طور متوسط ۵ نفر دچار دیابت هستند که بیشتر از انسولین استفاده می‌کنند.

بیماری فتق: بسیاری از افراد به دلیل کارهای سنگین و نداشتن الزامات و فشارهای سرکردگان بر آن‌ها برای کار، دچار این عارضه و بیماری شده‌اند.

سرطان: ده‌ها تن از زنان و مردان مبتلا به سرطان هستند، به‌ویژه تعداد زیادی از زنان به سرطان سینه دچارند. طبق آمار، حداقل در طی یک ماه، به ده نفر در اشرف ۳ اعلام شده که به بیماری سرطان مبتلا شده‌اند.

مدتی قبل نیز محمدمهدی جاودان که به عنوان یک عضو بیمار و مسئله‌دار در فرقه رجوی شناخته شده بود و سیر درمانی آن برای فرقه دارای هزینه بوده، حذف شد.

گزارش‌ها حاکی از آن است که فرقه رجوی که ۷۰ درصد نفرات آن بالای ۶۰ سال سن دارند و بیماری‌های متعددی از سرطان تا مشکلات جدی قلبی دارند، بدون نگرانی از پیگیری حقوقی و قضایی، مانند آنچه در عراق مرسوم بود، به حذف نفرات به شیوه‌های مختلف روی آورده است.

بر اساس اطلاعات منتشر شده، فرقه رجوی در جدیدترین رسوایی خود، با توجه به لغو بیمه تمام نفرات عضو در مقر اشرف ۳ (به جز نفرات کادر) و آنچه مشکلات مالی عنوان شده، مانع از پیگیری وضعیت درمانی اعضای خود شده است.

این فرقه حدود یکسال است که از اعزام نفرات به مراکز درمانی به جهت هزینه‌های مالی خودداری می‌کند و در درمانگاهی که داخل مقر است و فاقد هرگونه امکانات لازم می‌باشد به درمان نفرات می‌پردازد. نکته جالب توجه اینکه این فرقه برخی نفرات که دارای مشکلات جسمی شدید هستند و به عنوان عضو دارای تناقض و تضاد شده‌اند را دستور به نوعی حذف خاموش در این مرکز برای کاهش مشکلات ناشی از بیماری و نگهداری از آنها کرده است.

رجوی‌ها با ثبت یک گزارش دروغ، در قبرستان اشرف بدون هیچ حاشیه‌ای نفرات را دفن می‌کنند و هیچ نهاد حقوقی بین المللی نیز پیگیر چرایی و علت مرگ‌ها در این فرقه نیست.

تشکیلات ترور در سراشیبی سقوط

پس از سقوط دولت سوریه، درگیری گروه رجوی با سلطنت‌طلب‌ها گسترش یافته است تا آنجا که طرفین بیانیه‌های متعددی برای تخطئه یکدیگر منتشر می‌کنند. بازار شایعات و تنش‌ها داغ است و آن‌ها بر سر معرفی خود به عنوان مزدور مطلوب آمریکا به طرز عجیبی همچنان با هم درگیر هستند.

مانورهای توخالی فرقه رجوی در برپایی میز کتاب و نمایش‌های هفتگی، از دیگر محورهای شکست رجوی در سال ۲۰۲۴ است. در حالی که هر هفته تعدادی از نیروهای اجیر شده خود را به میادین کشورهای اروپایی می‌فرستند، در عمل با بی‌توجهی، تحقیر و بی‌اهمیتی پناهندگان و مردم آن کشورها مواجه می‌شوند. حتی در عکس‌های منتشره خود گروه نیز کسادی بازار آکسیون‌ها و شوها عیان است و گاه حتی یک نفر را در اطراف بساط آن‌ها مشاهده نمی‌کنید.

مهم‌ترین ضربه به سازمان مجاهدین خلق اخیراً رخ داد. با توجه به تحرکات گروه در کانادا و تلاش برای خرید پارلمانترهای کانادایی، بنا به گزارش‌های موثق که اخیراً منتشر شد، اداره امنیت عمومی و اضطراری کانادا محدودیت‌های ویژه‌ای نسبت به اقدامات و تحرکات گروه وضع کرد. از جمله این محدودیت‌ها، اعلام ممنوعیت ورود مریم رجوی و کادر مرکزی به کانادا است.

دولت وقت، رفتن اعضای فرقه از آلبانی به این کشور را ممنوع کرده است. پیش از این نیز در سال ۱۴۰۲، به دلیل فشار افکار عمومی نسبت به انتقال مجاهدین خلق به کانادا، دولت ضمن باطل کردن ویزای مهناز صمدی، مسئول میز کانادای گروه، او را اخراج کرد. جالب است بدانید سازمان حساب ویژه‌ای بر روی کشور کانادا کرده بود. زیرا به دلیل ترس و نگرانی از استرداد در نتیجه تشکیل دادگاه در ایران، قصد داشتند مریم قجر و بیش از ۵۰۰ تن از اعضا را فراری داده و به این کشور منتقل کنند که با ممنوعیت دولت کانادا دچار شکست دیگری شدند.

با نگاهی به فهرست شکست‌های فرقه رجوی در سال ۲۰۲۴، متوجه می‌شویم که به‌طور متوسط در هر ماه بیش از دو شکست بزرگ برای آن‌ها رقم خورده است. گروهی که در چند دهه گذشته حیات خود را از همراهی و همنوایی با اجنبی گرفته و برای سرپا ماندن، سالانه صدها هزار دلار صرف لابی‌گری و حمایت از سناتورهای اسبق و سابق غربی می‌کند.

علیرغم آنکه در ظاهر خود را مدافع آزادی و مردم ایران می‌خواند، اما ماهیت و حیات آن‌ها تنها با خیانت و اقدام علیه منافع ایران شکل گرفته است. از خاطرمان نمی‌رود که چگونه به لابی‌های خود برای تحریم، حمله و دشمنی بیشتر با مردم ایران التماس می‌کنند. سرنوشت آنان جز این نیست: آوارگی، انزوا و شکست.

نوشته حذف شبانه سالخوردگان از کمپ تروریستی مانز در آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

پس از اینکه در دهه ۹۰ میلادی، وزارت امور خارجه آمریکا در فکت‌شیتی درباره مجاهدین خلق، از حمایت عراق از این گروه برای حمله به ایران نوشت، مسعود رجوی در ۲۷ فوریه ۱۹۹۲ نامه‌ای به همیلتون، رئیس کمیته فرعی اروپا و خاورمیانه کنگره نوشت و مدعی شد که هزینه‌های شاخه نظامی‌اش “توسط مردم ایران تامین مالی” می‌شود. این ادعا در برهه‌های مختلف به اشکال گوناگونی مطرح شده است.

نمونه‌اش اظهارنظر علی صفوی، عضو کمیته موسوم به روابط خارجی شورای ملی مقاومت که بازوی سیاسی سازمان مجاهدین خلق بود.

او ادعا کرده بودجه کمپین حامی مجاهدین خلق از ایرانیان آمریکایی تامین می‌شود اما این ادعا را هم گزارش‌ها و هم شهادت‌های مختلفی در مورد منابع ثروتمند این گروه رد می‌کنند. در این گزارش به بررسی منابع درآمدی مجاهدین خلق و همچنین شرکت‌های پوششی غربی و شرقی که به این گروه کمک مالی می‌دهند، پرداخته‌ایم.

پس از تغییر فاز گروه مجاهدین خلق، این گروه نیاز به درآمد برای اقدام علیه ایران داشت. اخاذی از خانواده اعضای مجاهدین خلق، فروش نشریه در غرب، فروش اطلاعات محرمانه به عراق، لیبی، عربستان، رژیم صهیونیستی و سایر کشورها و سرقت از فروشگاه‌های زنجیره‌ای غربی و حتی دانشگاه‌ها، بخشی از راهکار برای تامین نیازهای مالی مجاهدین خلق بود. اما هزینه‌های این گروه بسیار بیشتر از این شیوه‌های درآمدزایی بوده است.

یکی از اعضای بریده از گروه تروریستی مجاهدین خلق اخیرا درباره جمع آوری کمک برای این گروه از طریق سیمای مجاهدین خلق دست به افشاگری جالب توجهی زده و نوشته است:

یکی از شگردهای مجاهدین خلق در پولشویی به این صورت است که یک فرد را در اتاقی در آلبانی، با سر و روی پوشیده، به‌عنوان یکی از هواداران معرفی می‌کنند. این فرد ادعا می‌کند که فلان شخص تمام پول‌ها و طلاهای خود را به مجاهدین خلق اهدا کرده است. سپس افرادی که خودشان حتی برای تأمین نیازهای اولیه‌شان مشکل دارند، تماس می‌گیرند و اعلام می‌کنند که قصد دارند مبالغ زیادی مانند ۱۵۰ هزار دلار اهدا کنند. این نمایش ادامه پیدا می‌کند و در نهایت، اثبات این‌که این پول‌ها از منابع دیگری تأمین شده و همه این‌ها یک نمایش است، دشوار می‌شود.

اخیرا دولت کانادا نسبت به فعالیت انجمن‌ها و شرکت‌های پوششی مجاهدین خلق که بخشی از شبکه پولشویی هستند هشدارهای جدی مانند ممنوعیت هرگونه انتقال پول از کانادا به آلبانی به روش‌های مختلف داده اند، موضوعی که همچنان به ویژه در ایام موسوم به گلریزان، در دست اجرا است.

نوشته شبکه پولشویی مجاهدین خلق چگونه فعالیت می‌کند؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.