و سئوال بزرگتر اینکه پس چرا بقیه اعضای مرکزی اعدام شدند؟ مگر نه اینکه آنها بر روی مواضع خود ایستادگی کردند و اما رجوی نه!
مسعود رجوی همیشه در نشست های طولانی که گاه حتی چندین ماه طول می‌کشید، ساعت ها از خاطراتش از زندان های شاه تعریف می کرد و اینکه ۱۰ نفر در لیست اعدامی ها بودند ولی همگی به جز خودش اعدام شدند اما هیچگاه روی این موضوع نرفت که علت یا مکانیزم آن را بگوید و فقط گاهاً به فعالیت های برادرش کاظم در پاریس اشاره میکرد. راستی علت چه بود؟ علت این بود که اگر به این موضوع می‌پرداخت تناقضات و دم خروس همکاریهایش با ساواک بیرون میزد. اگر واقعا شاه با آن دیپلماسی قوی که اصلی ترین متحد امریکا و اسرائیل بود و مقبولیتی که نزد دولتهای اروپایی داشت اینقدر فشارپذیر می بود که از فعالیت های کاظم رجوی عقب نشینی کند حتما از ۹ نفر بقیه مرکزیت یا همه یا حداقل بجز چهره های اصلی مانند حنیف نژاد و سعید محسن و بدیع زادگان بقیه را تخفیف میداد.

اما همین آقای رجوی سعی میکرد از خودش قهرمانی معرفی کند آن هم از زندان های زمان شاه که نسبت به زندان های خمینی مانند هتل بود در حالیکه به کسانی که از زندان آزاد شده و به تشکیلات می پیوستند اولین سوالی که میکردند: چرا خمینی تو را آزاد کرد؟ حتما خیانت کرده ای. و فرد باید آنقدر گزارش منفی از خودش می‌نوشت که بپذیرد و ثابت کند که خیانتکار بوده. حتی خانم عضدانلو که حتی یک روز هم در زندان نبوده است میگفت: یعنی چه از زندان آزاد شدید؟؟!! آیا مجاهد زنده از زندان خمینی بیرون می آید. رجوی در سلسله نشست های موسوم به حوض در سال ۱۳۷۴ در یک توهین آشکار به اعضایی که سابقا زندانی بودند خطاب به اصغر ستارنژاد که با حرکت دست هم نشان می داد گفت خمینی در زندان ها مجاهدین را غربال کرد و نخاله هایش را برای من پرت کرد.
هنوز بعد از گذشت سالیان که یاد این جمله می‌افتم که می‌گفت قبل از اعدام حنیف نژاد با یک کلکی رفتم پیشش و لبان تبدارش را بوسیدم….
واسم معنیش این میشه که بعد از اعدامش بردندش پیش جنازه حنیف نژاد و ایشان……
بوسه بر لبانش……..
تفسیر سختی میباشد.
ولی گفته خود آقای رجوی است که حتما ویدئو های این نشست موجود میباشد.

راستی رجوی چه چیزی را می خواست به خودش بقبولاند، آیا احساس گناه خود را بشوید و یا اینکه به بقیه بفهماند که ایشان منتخب حنیف نژاد می باشد.
اگر قرار به انتقاد میباشد پس چرا هیچ گاه از خودش سوال نمی‌کند که چرا زنده مانده است، آن هم در اوج بحرانی ترین زمان ممکن که همه اعضای بالای سازمان دستگیر شده بودند.
من نه مفسر هستم و نه سیاستمدار، و فقط میخواهم با این داستان برگردم به پایه های کاری و ایدئولوژی که آقای رجوی با استفاده از آن و به کارگیری ابزاری از آن سعی در سرکوب افراد خود کرده است.
آقای رجوی همیشه با بدهکار کردن دیگران به خود همیشه از جواب دادن به سئوالات مربوط به خود فرار کرده است.
دیروز داشتم در مورد شکنجه افراد سازمان می‌خواندم و فکر می کردم انگار شکنجه شده هم میتونه به شکنجه گر تبدیل بشه.
اینجاست که اعتماد آدمی از تمامی وعده های این فرقه نیز به وضوح بیرنگ می‌شود.

حمیرا محمد نژاد

نوشته نقطه‌ مجهول رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

یکی ازاین اتاق ها که فقط دو جلسه از اجرای آن گذشته است تحت عنوان :

” حقیقت یا خیانت ، چرا مجاهدین خلق فرزندان خود را مزدور می نامند؟”

از نکات جالب این اتاق صحبت آزاد، حضور فردی با آیدی آرمان رجوی (که شاید محمد پسر مسعود رجوی باشد) در کنار سایر فرزندان اعضای قدیمی این فرقه می باشد که یک بار دیگر تمامیت این سازمان را بهمراه دیگر دوستان سابق خود ، به چالش می کشند.
سه نسل از اعضای سازمان در این گفت و گو، در این تالار شرکت داشتند و به مباحثه پرداختند، فرقه رجوی هم طی این مدت بسیار کوتاه ، شروع به فحاشی و مزدور خواندن دوباره و صد باره این فرزندان اعضای قدیمی خود کرده است! به قول یکی از همین جوانان : ما که از دی ان ای این سازمان هستیم را مزدور می خواند وای به حال بقیه ! یک روز در سایت های رسمی خود این کودکان جداشده را ، نفرات “وزارت ” اعلام کرده است، یک روز آنان را مزدور جمهوری اسلامی خوانده است، بار دیگر آنان را فرزندانی خوانده است که توسط پدرها و مادرهایشان ناخلف نامیده شده و طرد شدند.

کودک سربازان سابق مجاهدین

براستی واقعیت چیست؟
چرا این سازمان انقلابی و پاک؟! توسط چند جداشده چنین به چالش کشیده شده است و ارکان بناهای شیطانی اش به لرزه درآمده است؟
آیا جز این است که لرزان و سست بودن بیش از حد پایه های این فرقه را نشان می دهد؟

داستان کودک های که فرقه رجوی به اجباری به قرارگاه اشرف برد. از اینکه چهره منحوس سازمان خراب می شود که به کنار. برای سازمان مهمترین مسئله این است که اگر این نفرات بروند از دست سازمان شکایت کنند!؟ جدا از هزینه مالی، بحث ابرو و حیثیت نداشته این فرقه است که در دادگاه محکوم خواهد شد. به همین دلیل الان شدیداً لشکر کشی کرده که بتوانند با تهدید و ارعاب در نطفه خفه کنند. که سخت در اشتباه هستند. این تهدید و ارعاب ها این جوانان را جری تر و جدی تر می کند که بخواهند به حق و مطالبات خود برسند .

آقای امین گل مریمی از این کودکان سابق است که زودتر به حرف آمده و گوشه هایی از اسرار مگو را افشا نموده و بدین جهت سخت در معرض توهین و تهمت پادوهای کوکی فرقه رجوی قرار گرفته است و این پادوها که مسلما با کم شدن امکانات اعطایی نوبت افشاگری تعداد زیادی ازآنها هم خواهد رسید .
این فرقه آنچنان در ذهن آدم کوکی های خود توهم درست کرده است که انگار افرادی که در سازمان زنده هستند فقط از سر سلامتی تشکیلات است که در زیر بال و پر تشکیلات فرقه هستند! و نفراتی که جدا شدند هیچ گونه زندگی و خانواده ای ندارند و همه حال نزار دارند!

فرقه ی رجوی چندی قبل هم با مأمور کردن فاطمه همدانی که در دستگاه سرکوب یکی از دژخیمان این تشکیلات است . این قدر در رجوی ذوب شد که رحمش رو هم برداشته است. در شهر کلن سراغ نفرات یا به قول خودشان بچه های سازمان ( هم دوره و سن سال امین گل مریمی و…) بیاید بیانیه را که سازمان برعلیه امین و خبرنگار آلمانی ( لوویسا) نوشته را امضا کنید !

با کلی فشار و وعده های تو خالی فقط چند نفر از افرادی که حقوق بگیر و جاسوس خود که از آلبانی به آلمان آورده آن لیست را امضا کردند و بقیه به فاطمه همدانی گفتند حداقل شخصیت خودتان را حفظ کنید این آبرو ریزی ها را جمع کنید .
وقتی دیدند که کسی آن را امضا نکردند اسم آن لیست را گذاشتند (جوانان ایرانی در آلمان گزارش افترا آمیز در مجله سایت را محکوم می کنند ) حالا این جوانان ایرانی چه کسانی هستند مانند کانون های شورشی در داخل ایران هستند .

فرجام شوم این سازمان، چیزی جز این صحنه ای که امروز می بینیم ، نخواهد شد! امروزه صف آرایی از جداشدگان در مقابل این فرقه تشکیل شده است ، بخصوص جوانانی که در زمان کودکی با دروغ و کلک آنها را برای جنگیدن به عراق برده بودند که متأسفانه تعدادی از این بچه ها به ناحق کشته شدند. قرار بود صفی از زنان شورای رهبری این سازمان، تا تهران تشکیل دهند! اما این صف به تهران نرسید، بلکه صفی از منتقدان سازمان که عمر و جوانی آنان دراین فرقه تباه شده است ، تا صحن های علنی دادگاه های جهان به صف شدند و دست به دادخواهی زدند، این دادخواهی ها روز به روز جدی تر و مهم تر می شود . بی وقفه تا روز نابودی کامل این فرقه و به پای میز محاکمه کشانده شدن رهبران آن ، ادامه خواهد داشت.

زهرا معینی

نوشته حقیقت یا خیانت، چرا مجاهدین خلق فرزندان خود را مزدور می نامند؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

باز هم افراد نگون بخت باید از نو قسم و آیه بیایند که بله ما با جون و دل برای ماندن در این فرقه آماده هستیم، گویا که انتخاب دیگری هم دارند.

با توجه به کهولت سن افراد و همچنین ترس و وحشت از آینده ای مبهم افراد را بر آن وامی‌دارد که خود را مطیع نشان داده و دم از نارضایتی نزنند.

گویا که زمان ایستاده باشد.
و اما افراد نگون بخت به خوبی می‌دانند که تمامی این کارها فقط و فقط برای مشغول کردن آنها بوده و باز هم نوشتن گزارش‌های اجباری و قسم های اجباری در راه می باشد.
کاری که سازمان هر چند سال یک بار آن را تکرار می‌کند.

مریم عضدانلو که اکنون دیگر راه ورود به فرانسه را برای همیشه بسته می‌بیند راه دیگری نداشته و در اصل بازی را باخته است و اما با این کارها سعی می ‌کند که خودی نشان داده و هنوز احساس غرور موقتی خود را در تنهایی خود به خود بفروشد.
آنچه که در اینجا به جای می‌ماند، افرادی شکسته، ناامید، بی‌هدف و بی آینده می باشد.

کسانی که سالیان سال محروم از دیدن خانواده و محبت خانواده بوده و هستند، دلهایی پر از درد که هیچ گاه نباید دل به شکوه گشایند و بمانند رباط‌های کوکی فقط و فقط از رهبر پوشالی این فرقه تمجید به عمل آورند.
و به راستی آیا این بود آرمان سازمانی که خونهای بسیار برای آن ریخته شد، کجاست آن جامعه بی طبقه توحیدی که بنیان گذارانش آن را وعده می‌دادند.

نگاهی کوتاه به سرنوشت افراد درمانده و بی توان این فرقه نشانگر یک خودکشی همگانی ست که با نی آن سیاست‌های غلط مسعود رجوی می باشد خودخواهی های فرد رجوی و قدرت طلبی ایشان سازمان مجاهدین را به لبه پرتگاه کشاند و از افراد آن افرادی بی هویت ساخت.

شاید این جمله در رابطه با فرقه رجوی مصداق پیدا کند که اگر می خواهی افراد کور کورانه تن به حکومت بدهند در ابتدا هویت آنها را نابود کن.

واکنون بعد از گذشت سالها شاهد بی‌هویتی و بی هدفی افراد فرقه می‌باشیم که دیگر توان هیچ کاری از خود نداشته و هرگز نمی توانند دهن به اعتراض بگشایند و یاد گرفته اند که فقط باید مطیع باشند.

و اما ما همچنان آرزوی آزادی این افراد را داشته و داریم و من به شخصه امیدوارم که افراد درمانده این فرقه به زودی طعم آزادی را بچشند.
خانم حمیرا محمدنژاد

نوشته نگاهی به سرگذشت فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سوال: در رابطه با جنایت اخیر طالبان و کشتار بی رحمانه کودکان دانش آموز، جهان در شوک عمیقی فرو رفت اما شاهد بی تفاوتی عجیبی از طرف سازمان مجاهدین بودیم با وجودیکه تمامی شخصیت های سیاسی وکشورها و سازمانهای حقوق بشری با مردم افغانستان و خانواده های داغدار از یک طرف اظهارهمدردی واز طرف دیگر محکوم کردند اما خانم عضدانلو نه محکوم نه حتی یک ابراز انزجار ساده هم نکرد. در حالیکه تمامی کودکان جان باخته را دختران دانش آموز تشکیل می دهند و خانم عضدانلو مدعی دفاع از حقوق زنان و خودش را الگوی زن مسلمان دموکرات می داند البته فقط خودش به نظر شما علت چیست ؟

به نظر من علت را در بررسی وقایع نیمه دوم دهه ۹۰ میلادی باید جستجو کرد. زمانی که طالبان در قدرت بود.
آن زمان اگر یادتان باشد حکومت طالبان با جمهوری اسلامی در تضاد شدیدی بود که حتی منجر به کشته شدن ۱۱ تن ازدیپلمات های ایرانی شد. در آن زمان دولت وقت طالبان اعلام کرد در صورت تشدید تضاد با سازمان مجاهدین خلق همکاری خواهند کرد . واکنش سازمان اما سکوت کامل بود که به نوعی پاسخ مثبت دعوت تلویحی به همکاری بود، البته آن زمان رجوی پشتیبانی صدام را داشت و چندان نیازی به همکاری با طالبان نداشت ولی کانال همکاری را هم نبست ولی امروز وضعیت نزار رجوی بیش از حد تصور ما داغان و در مانده تر است .تشکیلات فرسوده و پاره پاره اش در آلبانی که با وجود بعضی ضعف ها ولی در هر صورت یک کشور اروپاییست و کندن و بریدن از این تشکیلات بسا ساده تر از عراق یا افغانستان است و با توجه به خروج نیروهای آمریکایی و دیگر کشورها رجوی بوی کباب به قدرت رسیدن طالبان حس کرده و در صدد است از این پشم کلاهی برای خود جور کند.

سوال: نظرهمه ما و همچنین جامعه جهانی نسبت به طالبان بسیار منیفست وهمچنین مردم ایران آیا این همکاری احتمالی از لحاظ سیاسی و اجتماعی برای رجوی آبروریزی و زیانبار نیست؟

جواب: رجوی از دو نگرانی سالهاست که خلاص است یکی پایگاه اجتماعی و دیگری وجهه سیاسی در واقع نه آبرویی دارد و نه پایگاه اجتماعی و نه وجهه سیاسی که نگران از دست دادنش باشد . رجوی در ه مهر سال ۱۳۶۰ که در تلاش برای به صحنه کشاندن مردم برای تظاهرات ضد حکومتی شکست خورد به این حقیقت پی برد و در کتاب جمع بندی یکساله مقاومت که در سال ۱۳۶۳ منتشر کرد به آن تلویحا اشاره کرد. اگر رجوی پایگاه مردمی داشت به هیچ وجه کار کثیف طلاق عضدانلو از همسرش و ازدواج مجدد با خودش را راه نمی انداخت یا همکاری با صدام یا قطع ارتباط مطلق اعضاء از خانواده هایشان و…. از لحاظ سیاسی هم هیچ شخصیت معتبر سیاسی با این سازمان نیست و شخصیتهای باصطلاح سیاسی هرکدام فقط بخاطر دستمزدهای دقیقه ای ۲ تا ۵ هزاردلاری حاضر یه حضور در محافل سازمان می‌باشند.

سوال: این همکاری که شما احتمال آن را می دهید به چه شکلی می تواند باشد؟
جواب: حداکثر استقرار بخش بزرگی یا قسمتی از بدنه تشکیلات و حداقل تشکیل کریدوری برای تردد به داخل کشور می تواند باشد.

سوال: با توجه به سالخوردگی اعضاء چگونه امکان پذیر است که دوباره سازمان فعالیت نظامی را از سربگیرد؟ همچنین با توجه به تجربه شکست خورده رجوی از فعالیت در داخل کشور

جواب: بله کاملا درست است عمده اعضای سازمان بالای ۶۰ سال دارند جوانترین طیف آن دسته افرادی هستند که در سالهای بعد سقوط صدام یعنی سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ زمانی که اشرف هنوز تحت کنترل نیروهای آمریکایی بود وارد سازمان شدند که الان حدود 40 ساله هستند. همانطور که فرمودید سازمان در دو دوره اقدام به عملیات شهری کرد یک بار در فاصله سالهای ۱۳۶۰ تا ۶۵ و دیگری۷۵ تا ۸۰ که نتیجه هردو شکست بود و بقول خود رجوی نسبت تلفات ۷به ۱/۷ یعنی ۷ مجاهددر برابر۱/۷ پاسدار بود اما سازمان در حال حاضر مشکلش اساسا رژیم نیست بلکه حفظ و به تاخیر انداختن فروپاشی تشکیلات است و جان اعضاء برایش پشیزی ارزش ندارد همچنانکه این عبارت بارها توسط بالاترین کادرهای تشکیلات تکرار می‌شود “هر جا که قیمت پیشبرد خط خون باشد برادر درنگ نمی کند” حالا هم نفراتش در آلبانی سریالی یا جدا می‌شوند یا فوت می کنند و از بابت فوت نفرات دردناک برای رجوی اینجاست که هیچکس را نمی تواند متهم کند و گردن مثلا مالکی و رژیم بیاندازد و نمی تواند از آنها شهید سازی کند پس چه بهتر که نفرات را از راهی به داخل کشوربفرستد و از هرکدام به جای بریده و مجاهد صدیق (نامی که برای فوت شدگان استفاده می کند) از هرکدام یک مجاهد شهید می‌سازد . حالا هم رجوی چشم انداز به قدرت رسیدن طالبان را امیدی برای خودش تلقی میکند با در نظر گرفتن اینکه کشور آلبانی دیر یا زود به اتحادیه اروپا خواهد پیوست که کابوس رجویست و وی را بیش از پیش محدود و زمین گیر خواهد کرد.

سوال: از جمله قضایای مهم در منطقه درگیری بین حماس و اسرائیل را شاهد هستیم در حالیکه سران کشورها موضع گیری کرده و شورای امنیت سازمان ملل هم چندین جلسه در این رابطه تشکیل و به بررسی موضوع پرداخته است و اما باز هم شاهد سکوت مطلق رجوی و عضدانلو هستیم علت به نظر شما چیست؟

جواب: برای پاسخ به این پرسش باز باید به سالهای قبل از سقوط صدام برگشت. آن زمان صدام برای هر کدام از خانواده های انتحاریها ۲۵ هزار دلار پاداش می پرداخت و رجوی هم به دنبال آن در رسانه هایش از فلسطینی ها حمایت می کرد، اما به محض استقرار آمریکایی ها در اشرف دیگر شهدای فلسطینی تبدیل به کشته شدگان شدند و در پی آن در محافل و کنفرانس های مریم عضدانلو سوپر صهیونیست هایی مانند دانیل زوکر ، نبوت کونگریچ ، رودی جولیانی ، جان بولتون و…. که نه از حب رجوی و مردم ایران بلکه از بغض رژیم شرکت می کردند و تقریبا تمامی شرکت کنند گان آمریکایی هم همین مواضع را دارند. بنابراین حالا می توان دلیل سکوت خانم عضدانلو را در برابر کشتار مردم غیرنظامی درک کرد چرا که هر گونه واکنش در این رابطه خاطر دوستان صهیونیست حقوق بگیر آقای رجوی و خانم عضدانلو را خواهد آزرد.

خانم حمیرا محمد نژاد

نوشته تلاش سازمان برای حفظ و به تاخیر انداختن فروپاشی تشکیلات اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

روز شنبه، ۱۸ اردیبهشت (هشتم مه) پایتخت افغانستان بار دیگر شاهد یک جنایت فجیع بود. شامگاه شنبه رسانه های محلی، خبرگزاری ها و مقامات رسمی جزئیات گوناگون از انفجار بمبی در نزدیکی مدرسه دخترانه «سیدالشهدا» در منطقه دشت برچی، واقع در غرب کابل گزارش کردند .

بر اساس برخی گزارش ها، حمله خونین به شهروندان غیرنظامی توسط موشک انجام شده است .

یک شاهد عینی اما به آسوشیتدپرس گفته است، ابتدا یک خودروی بمب گذاری شده و پس از آن دو بمب مجزا منفجر شده اند.
چند روز ازآن حمله تروریستی و مرگبار در کابل ، در مقابل مدرسه دخترانه می گذارد . اکثر رهبران جهان با محکوم کردن این حمله تروریستی ، ابراز همدردی با مردم داغ دیده افغانستان کردند. اما فرقه رجوی ، مخصوصا مریم رجوی همچنان در سکوت مطلق هستند ! اختیار کردن علت این سکوت چیست ؟

خانم رجوی که خودش را مدافع حقوق زنان می داند !؟
مریم رجوی در سخنرانی «نقش کلیدی زنان، در مبارزه با بنیادگرایی» و ظلم بی عدالتی که برزنان می شود هزاران فاکت نمونه وجود دارد که در کنفرانس های مختلف در بوق و کرنا می کند.

یا در کال کنفرانسی ماه رمضان 1400 اینچنین بیان می کنند :
) دراین کنفرانس حلول ماه مبارک رمضان را به عموم مسلمانان جهان به خصوص خواهران و برادرانمان در کشورهای عراق و سوریه و یمن و لبنان و فلسطین و افغانستان که قربانیان مستقیم رژیم ولایت فقیه هستند،.(

اگر به واقع این چنین هست که مردم افغانستان خواهران و برادران هستند چرا سکوت کرده ؟ هیچ گونه موضع گیری نکرده ! مگرشما در اروپا از همین مردم کشور افغانستان سوءاستفاده نمی کردید و آنها را با هزینه گزاف که در شوی مسخره ویلپن برای پر کردن سالن با ترفند های مختلف و وعده غذا و پول تشویق می کردید که شرکت کنند و در رسانه ها به جای مردم ایران جا بزنید و بگویید که مردم ایران خواهان شما هستند.

شما حتی صحبتهای خودتون را هم قبول ندارید دعوای شما با دولت جمهوری اسلامی فقط برای قدرت هست . از سوئی دیگر در سخنرانی هشت مارس در دفاغ از حقوق زنان خودتان را داشتید خفه می کردید .

این سوال پیش می آید و مریم رجوی باید پاسخگو آن باشد که چرا در باره این جنایت سکوت مطلق کرده اید ؟ چه رابطه ای ما بین شما و گروه تروریستی طالبان وجود دارد که حاضر نمی شوید موضع بگیرید و این جنایت را محکوم کنید ؟. و شاید هم ارباب مشترک شما اجاره نمی دهد که در این رابطه اظهار فضل کنید .

خانم مریم رجوی شما به دروغ خود را مدافع حقوق زنان می خواهید جا بزنید! در این بزنگاه ها هست که دست شما رو می شود و تمام بافته های دروغین شما پنبه می شود .زمستان می رود و روسیاهی برای ذغال می ماند .

زهرا معینی

نوشته مریم رجوی همچنان در سکوت مطلق ! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سازمان مجاهدین که خود را پیرو جامعه بی طبقه توحیدی می‌داند و شعار آزادی بیان سر می‌دهد، همچنان به در بند کشیدن اعضای خود ادامه می‌دهد.

نگاهی کوتاه به گذشته این فرقه نشان دهنده دیکتاتوریه این فرقه بیشتر از بیش بیان می‌کند.

آنچه که همه شاهدان بیان می‌کنند نشان از عدم انتقاد و آزادی بیان و پوشش در این فرقه می باشد، و در اینجا صحبت از افرادی می باشد که به طور داوطلبانه وارد یک جریان سیاسی برای مبارزه با ظلم و ستم شده اند و اکنون حتی حق حتی فکر کردن به خانواده خود را هم ندارند.

براستی چگونه و چه تحلیلی بر این اعمال و کرده های فرقه رجوی می‌شود کرد.

بر چه مبنای ایدئولوژیکی و یا حتی سیاسی باید افراد از دیدن عزیزان خود محروم باشند.

بر چه مبنایی زنان و مردان حق ازدواج و تشکیل خانواده را نباید داشته باشند.

با کدام اصول یک جامعه  این اعمال فشارهای روحی و روانی را می‌توان تفسیر کرد.

صبحت ما از یک سال و دو سال نمی‌باشد بلکه صحبت ما روی سالیان می باشد.

بمانند اسیران جنگی که در دست دشمن اسیر می‌شوند ونه راه پیش دارند و نه پس.

فرقه رجوی و سران این فرقه بدون هیچ منطق قابل درک و فهمی هزاران نفر را در بند انداخته و همچنان در بدور نگه داشتن این افراد از آزادی‌های معمول انسانی سر باز می‌زند.

افرادی که امید خود را بر همه چیز باخته و گاها آرزوی مرگ را می‌کنند، زیرا که دیگر هیچ روزنه امیدی بر خود نمی‌بینند.

به طور مثال یکی از شاخص های دیکتاتوری در فرقه رجوی انتخاب به اصطلاح رئیس‌جمهور مادام‌العمر این فرقه میباشد.

و این در حالیست که از اصلی‌ترین روندهای موجود در دموکراسی‌های ممتاز می‌توان به وجود رقابت‌های انتخاباتی عادلانه اشاره کرد.

علاوه بر این، آزادی بیان، آزادی اندیشه سیاسی و مطبوعات آزاد از دیگر ارکان اساسی دموکراسی هستند که به مردم اجازه می‌دهند تا با آگاهی و اطلاعات بر حسب علاقه شخصی خود رأی بدهند.

از دیدگاه تقلیل گرایی یا مینیمالیسم، دموکراسی سیستم حکومتی است که در آن شهروندان به گروهی از رهبران سیاسی حق حکومت را از طریق انتخابات دوره‌ای اعطا می‌کنند. این نظریه حکومت چند تنی و پلیارشی (Polyarchy) نیز نامیده می‌شود و اما آنچه که ما در فرقه رجوی شاهد آن می‌باشیم تمامی انتخابات این فرقه اعم از انتخاب رئیس‌جمهور و یا مسئول اول این فرقه همه در طبقه بالای این فرقه صورت گرفته و در اتمام کار اعلام گردیده.

بحث آزاد فلسفی، پایۀ فکری پیشرفت اجتماعی و دموکراسی است. اما در دیکتاتوری‌های کمونیستی، مشکل نقض آزادی، هم به نام عدالت و هم به بهای آن، برابری و صلح بود. تاریخ ثابت کرد است که هیچ‌کدام از آرمان‌های اجتماعی در دیکتاتوری‌ها تحقق نیافته است.

و بدین ترتیب شاهد فاجعه تاریخی در فرقه رجوی می‌باشیم که متاسفانه هنوز به اتمام نرسیده……..

ادامه دارد…

خانم حمیرا محمدنژاد – آلمان

نوشته آزادی در فرقه مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در اینجا به یک مورد اشاره میکنم کسانی که دم از آزادی و حقوق برابری می زنند !

افراد اندکی به یاد دارند قبل از جنگ خلیج فارس در سال 1991 که طی آن آمریکا، ارتش عراق را از کویت بیرون راند و گارد ریاست جمهوری عراق را زمین گیر کرد.

در سال 1369 تقریبا نزدیک دوسال بود که قطعنامه 598 و پایان جنگ هشت ساله ایران و عراق گذشته بود و در فرقه رجوی نارضایتی هم زیاد شده بود و هر بار با شامورتی بازی مسعود رجوی از پاسخگو بودن فرار میکرد.

پس از حمله عراق به کویت و اشغال کویت توسط ارتش صدام حسین ، سپس عملیات امریکا و ائتلاف در عراق کشوری که در هرج و مرج فرو رفته بود .کردهای کردستان عراق قیام سراسری کردند و برای فتح بغداد رهسپار شدند . که با برخورد شدید و سرکوب نیروهای مجاهدین خلق مواجه شدند . این عملیات در ارتفاعات اغ داق صغیر و اغ داق کبیر و مناطق خانقین تا کفری ، طوز و سلیمان بک در استان دیالی و از سویی در سرکوب شعیان در کربلا و نجف دست داشتند . بیشترین نقش مجاهدن خلق در سرکوب کردها در استان دیالی بود که به کرد کشی معروف است .

که بخاطر این جنایت شان بارها توسط صدام مورد تشویق و تشکر خاص وی قرار گرفتند که در اولین ملاقات با رئیس ستاد صدام حسین سپهبد حبوش مجدد تشکر خاص صدام از رجوی را بیان کرد .

فیلم ملاقات رئیس ستاد صدام حسین با ملعون مسعود رجوی

مسعود رجوی چنین بیان کرد: ( حال آقای رئیس جمهور چه طور است .اول باید یک چیزی را متقابلا بگویم . از کلمات محبت امیز آقای رئیس جمهور تشکر می کنم و البته ما چیزی جز وظیفه خودمون انجام ندادیم و نیازی نبود که چیزی را مکتوب کنیم . شما بهتر می دانید که در چه نقطه ای دقیقا ما دستمان را رد دست یک دیگر گذاشتیم رابطه و سرنوشت ما به یکدیگر گره خورده است .

سرنوشت ما واحد است .خون های ما در هم آمیخته است .می دانید که این تعارف نیست و قابل تصویر و تعبیر نیست و فکر می کنم که برای ما کامل شد . هر چیزی که علیه شما است بطور طبیعی علیه ما هم است و امنیت ما یکی است ضربه که می خوریم یکی است) .

در یک نیمه شب بود که سران فرقه ای رجوی افراد را بیدار کردن و به سالن غذا خوری فرا خواندند و در انجا پیام مسعود رجوی را برای تمام اعضا خواندند که دولت عراق به کویت حمله کرده…

همکاری بین ایالات متحده و شوروی باعث شد تا موضوع به شورای امنیت سازمان ملل فرستاده شود. این شورا تصمیم گرفت که اگر صدام نیروهای خود را طبق برنامه زمانبندی شده از کویت خارج نکند، اجازهٔ استفاده از زور علیه این کشور را خواهد داد.
اما ما در این میان بیطرف هستیم و ما در تمام قرارگاهها پرچم شیر و خورشید و ارم مجاهدین را داریم که به قرارگاههای ما حمله نشود .

اما بعد از گذشت چند ماه وقتی دولتهای ائتلاف دیدند دولت دیکتاتور وقت عراق قصد خارج شدن از کویت را ندارد با اعلام اینکه حمله به عراق اغاز میشود . رجوی تصمیم گرفت که ارتش آزادیبخش با تمام تجهیزات سبک و سنگین به منطقه ای کوهستانی کفری بفرستند .

یادم هست در آن زمان که هوا هم خیلی سرد بود در آنجا برای ما چادرهای بزرگ درست کردن که ارتش ازادیبخش در این چادرها اسکان داده شده بودن. یادم هست روزها ما را به جای دیگری میفرستادن که برای خودمان سنگر بکنیم سنگرهای انفرادی و جمعی شبها خسته برمیگشتیم به قسمت پشتیبانی که مقر اصلی ما بود آن شب ما در چادر خودمان بودیم و از فرط خستگی خوابمان برد اینقدر عمیق که صدای حمله و بمبارانها را نشنیدیم که گویا دوساعت از حمله گذشته بود که متوجه میشوند که تمام خانمها غایب هستند و آمدن دنبال ما و ما را به محل سنگرها بردن فکر میکنم حدود چهل روز این شرایط ما بود تا اینکه صدام عقب نشینی کرد و مسعود رجوی فرمان برگشت به قرارگاه اشرف را صادر کرد .

روز بعد لشکر ما به قرارگاه اشرف برگشت با تجهیزات سبک و سنگین تانکها هنوز روی کمرشکن بودند. شاید حدود دوساعت بود که به قرارگاه اشرف برگشته بودیم که دوباره تمام لشکر را به سالن غذاخوری فراخواندن و پیامی از طرف مسعود رجوی بود. در این پیام آمده بود به لشکرهای که بقرارگاه اشرف برگشتند باید به کمک دیگر لشکرها برسانید چون انها در محاصره سپاه بدر هستند . …و ما دوباره با سرعت به منطقه کفری برای نجات جان بقیه افراد ارتش آزادیبخش رفتیم ودر آنجا فرمانده محور ما فکر میکنم مهری حاجی نژاد بود که هر کدام ما سازماندهی کرد و به نقطه ای فرستاد من سوار نفربر اردشیرشریفیان شدم و در حدود چند کیلومتری با نفربر رفتیم و افراد را با فاصله پیاده میکرد زمانیکه من پیاده شدم و نفربر رفت هنوز چند متری دوان دوان نرفته بودم که از ناحیه زانوی پای راست تیر خوردم ساق پام شکست و نقش زمین شدم بلند شدم که پام را ببندم که به اطراف تیرانداری شد و دوباره روی زمین درازکشیدم تا اینکه همان نفربر برگشت و من دستم را بالا کردم و گفتم تیر خوردم یادش بخیر اردشیر نفربر را هدایت کرد و امد همانجایی که افتاده بودم زمین من را از روی زمین بلند کرد و داخل نفربر گذاشت هنوز خود اردشیر کامل سوار نفر بر نشده بود و نفربر حرکت کرد که در همانجا خمپاره زدند . من را به همانجا به امداد صحنه می دهند و من با یک نفر دیگه که تیر خورده بود را به بغداد منتقل کردند.

امبولانس جلوی ستاد مرکزی در بغداد ایستاد که راننده امبولانس گزارشی از صحنه بدهد . در همان موقع مهدی ابریشمچی این شارلاتان در آمبولانس را باز کرد تا من را دید با وقاحت تمام به من گفت بازم تو ، این که بادمجان بم آفت نداره. دفعه بعد خودم میکشمت ، تو چقدر خرج می گذاری روی دست سازمان مرگ تو بیشتر به درد ما میخوره تا زنده ماندنت

در اون وقت من که از درد شکستن پا به خودم میپیچیدم بهش گفتم اگر من و امثال من نبودیم شما اینقدر راحت این حرف را نمیزدید . وقتی من را به بیمارستان بردند دکتر چک کرد و گفت خوشبختانه صلیب پا سالمه فقط شکستی هست که آن را هم گچ میگیریم بعد از یک هفته به قرارگاه اشرف برگشتم .

خیلی کنجکاو شده بودم که بلاخره جریان چی بود و چی شد؟ چونکه خودم زخمی شده بودم و سازمان هم واقعیت را بما نمیگفت از چندتا از دوستانم که مورد اعتماد هم بودیم سوال کردم. یکی از آنها گفت که دریک صحنه ای بود که چوپانی داشت گوسفندانش را به طرف کوه میبرده که حیوانات در امان بمانند که مهوش سپهری (نسرین ) این زن جلاد (ننه سرما) به او فرمان میدهد و با دست نشان میدهد که انجا را بزن وبا تعجب پرسیده که اون که چوپان با گله گوسفندانش هست چرا بزنم ومهوش سپهری میگوید تو نمیفهمدی در لا به لای این گوسفندان افراد سپاه بدر هستن زود باش شلیک کن بعد مدتی که ازشلیک گذشت رفتیم ببینم چندنفر واقعا انجا بودن با صحنه ای عجیب روبرو شدیم بجز اون چوپان سگ گله و گوسفندانش که تماما تکه تکه شده بودن کس دیگری در آنجا نبود!

وخانم دیگری گفت چیزی که بهت می گویم را باز گو نکن . خیلی عذاب وجدان دارم بتول رجائی به من دستور شلیک داد و میگفت باید اون خونه مردم روستایی را بزنی زود باش شلیک کن در اونجا افراد سپاه بدر هستند . این دوستم میگفت بهش گفتم خواهر بتول صاحب این خونه به ما گفت در این خانه افراد مسن و کودک هستند ! بتول رجایی گفت ان دروغ میگوید شلیک کن !
این خانم میگفت بعد از مدتی رفتیم دیدیم توی ان خانه پدر ومادر پیر و زن جوان و چندتا بچه بود که بر اثر شلیک کشته شده بودند . این دوستم روحیش خیلی بهم ریخته شده بود و بعد از مدتی او را از لشگر ما بردند .

برای ما نشست برگزار کردند ، که چرا محفل میزنید و با هم صحبت میکنید هرچیزی که لازم است را ما به شماها میگویم ، کسی مطلقا اجازه ندارد با نفرات دیگر محفل بزند هر کسی سوال دارد مستقیم از فرمانده بالاتر سوال کند.

بعد از مدتی تمامی افراد برای نشست جمعبندی به سالن اجتماعات رفتیم در انجا مسعود رجوی گفت اگر قرار باشه کسی به بغداد حمله کند تا ما ارتش ازادیبخش هستم اجازه نمیدیم به بغداد نگاه چپ کنند اول باید از روی جسد ما رد شوند . ما در نقطه ای هستیم که سرنوشت ما به یکدیگر گره خورده است …….

به امید فروپاشی کامل تشکیلات فرقه رجوی که راه را برای محاکمه سران این فرقه خواهد گشود وما دراینده شاهد ازادی اسیران خواهیم بود.

زهرا معینی

نوشته چند روایت مستند از کشتار کردهای عراقی توسط مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حمایت نظامی از سوی عراق در این مقطع برای برون رفت رجوی از بن بستهای ناگزیر از اهمیت خاصی برخوردار بود، که تمامی شرایط دست به دست هم داده بود این شرایط به رجوی کمک می کرد تا با اتکا به نیروهای نظامی عراق این توهم را نزد اعضا و هواداران خود دامن بزند که مسئله سرنگونی با راه حل تازه ( تشکیل ارتش ) به دلیل حمایت یک نیروی مکانیزه در آینده نزدیک محقق خواهد شد .

درهمین ایام مانند عملیات های گردانی رجوی که نفرات مخالف را حذف می کردند . این بار هم دو نفر مخالف پروژه این عملیات بودند که مسعود رجوی حکم مرگ آنها را صادر کرد و در حین مانور این دونفر به دستور رجوی کشته شدند .که بعدها اسامی این دونفر را جزء کشته شدگان عملیات بیان کردند .

روزعملیات، اول فروردین ماه سال ۱۳۶۷ انتخاب شد . ( لیکن بخاطرلورفتن یک واحد شناسایی ودستگیری دوتن توسط قوای ایرانی واحتمال لورفتن اصل عملیات درروزمقرر)، انجام عملیات به دستورشخص رجوی درهماهنگی با صدام ومخابرات یک هفته به تعویق افتاد .که البته بیشتر یک تبلیغات بود تا واقعیت ، چون رئیس رجوی در آن روز اجاره نداده بود که عملیات شروع شود .

در آن زمان من در ستاد پشتیبانی در منطقه فکه بودم ،در آن بیابان بی آب وعلف وچندتا ساختمان مخروبه که چندتا ازاتاق ها ما جا گرفتیم . بالاخره در نیمه شب هشتم فروردین ماه ۱۳۶۷ عملیات آفتاب با فرمان مریم قجر عضدانلو درسایه حمایت ارتش صدام با آتشباری بسیارسنگین قوای توپخانه عراقی شروع شد . با شروع عملیات شور و شوق روزهای عید و شیرینی دید و بازدیدها در کاممان تلخ کرد .

غمی سنگین بر دلهایمان نشست هنوز خیلی از دوستان را ندیده بودیم . تنها دلخوشی ما درپادگان اشرف علیرغم تکراری بودن شکل زندگی و قطع از دنیای بیرون و از همه مهم تر فراغ دیدار عزیزان در ایران که سالها از نشست برسر سفره هفت سین آنها محروم بودیم .همین دید و بازدید با دوستان وشام ونهارهای جمعی درکنار یگدیگر بود. وتسکین دادن خودمان که سال دیگر نوروز را درایران جشن خواهیم گرفت یادم هست در آن منطقه خیلی از افراد خواهر یا برادر و یا مثل من متاهل بودند، دنبال عزیزانشون می گشتند که ببینیم عزیزمون زنده هستند ؟ یا اینکه شهید شده فضا خیلی سنگین بود . در این حین افرادیکه اسیر شده بودند ، افرادیکه از خاک وطن حفاظت میکردند و حالا اسیر شده بودند و من می بایست به آنها غذا می دادم . البته که امکانات بی نهایت کم بود خون به جیگر شده بودم وقتی قیافه های بهت زده ی اسیران را می دیدم ، می گفتم اینها هم عزیز کسی هستن و خانواده ای چشم انتظار تا اینکه عملیات تمام شد . برگشتیم به قرارگاه اشرف فکر کنم دوهفته بعد بود که در سالن اجتماعات مسعود رجوی نشست جمع بندی عملیات گذاشته بود .

درجریان این عملیات به گفته سازمان 417 نفر از نیروهای ارتش (لشکر 77خراسان) و ژاندارمری به اسارت درآمدند، همچنین 3500 تن کشته شدند ومقادیر زیادی تجهیزات به غنیمت گرفته شد. سازمان تعداد تلفات خود را 32 نفر اعلام کرد. مسعود رجوی خواست نظرات شرکت کننده در این عملیات را بدانند . من هم دستم را بالا کردم مسعود رجوی من را پشت میکرفون خواست ، توضیح دادم که بله عملیات ما بزرگ بود چون قبلا چریکی بود و حالا مکانیزه هستیم . امامشکل اساسی که داشت به لحاظ امکانات برای نفرات شرکت کننده ما صفر بودیم ،غذا و امکانات نداشتیم ، کسانیکه شهید شده بودند روی زمین مانده بودند. ما که از حکومت عدل علی صحبت می کنم امکانات ما برای اسیران زیر صفر بود . برای آنها غدا خیلی کم بود و ….که در این موقع بود که مسعود بلند بلند خندید و گفت عدل علی زمانی است که رژیم سرنگون شده باشد ، ما در رأس حکومت باشیم . این اسیران بروند خدا را شکر کنند که ما آنها را اعدام انقلابی نکردیم ! چون مقابل ارتش آزادیبخش ایستاده بودند . وبا پوز خند گفت سیب و…. نداشتن که نداشته باشن زمین به آسمان نمیرسه و در این موقع بود که تمام افراد در نشست در سالن اجتماعات بلند بلند خندیدند و من را مسخره کردند . وقتی میخواستم دوباره حرف بزنم او گفت مسئول این زن کیه ؟ که بخودش اجازه داده از من انتقاد کنند . بعد از اون اجازه ندادن که بخواهم صحبت کنم.

در آن زمان من مدت یکسال بود که به تشکلیلات پیوسته بودم آن هم به واسطه همسر سابقم . در آن زمان متوجه شدم خلق قهرمان و جامعه بی طبقه ای توحیدی فقط یک شعار پوچ هست .. هیچ شناختی از قبل از فرقه رجوی نداشتم.
خانم زهرامعینی

نوشته خاطره ی من از حضور در عملیات آفتاب مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مسعود رجوی باری دیگر با صدای لرزان که ناشی از تشدد مریضی دیابت ایشون میباشد همه منتقدان خود را مزدور نامید و باری دیگر به مانند همیشه از اشتباهات تا به امروزش شانه خالی کرد.

و اما در این میان باز سالی بدون آینده برای افراد باقیمانده این فرقه می‌ماند.

آنانی که سالها از دیدن خانواده خود محروم شده و چه بسا که در این مدت بدون دیدن عزیزانشان، آنها را از دست داده باشند.

پدران و مادرانی که حسرت یک لحظه دیدار با جگر گوشه هایشان که سالها در اسارت این فرقه می‌باشند، دار فانی را وداع گفته و غمی بی‌پایان را در دل خاک پنهان کردند.

به خوبی به یاد دارم که روزهای عید بدترین روزهایی بود که می شد در چشم و نگاه همه غم دوری از عزیزان را احساس کرد و اما فرقه رجوی به جای پرورش عشق به ما تنفر از عزیزانمان را می‌آموخت.

در فرقه رجوی صحبت از عشق به خانواده دشمنی با آقای رجوی که خود را رهبر ایدئولوژیک سرسپردگانش می‌دانست بود، افراد فرقه همواره بدون هیچ اعتراض و بحثی باید کورکورانه هر آن چه آقای رجوی میگفت را تائید میکردند و هرگز دهان به انتقاد نمی گشودند.

حال که سالهای سال از جدایی من از فرقه میگذرد از خودم میپرسم کجای دنیا عشق به خانواده محکوم میباشد. براستی که بدون عشق به مام وطن، مامی که پدر و مادر و خانواده ما را در خود جای داده، چگونه می‌شود عاشق آزادی وطن بود.!
براستی آیا می‌شود 9 ماه در انتظار بدنیا آمدن فرزندت باشی و اما بعد از بدنیا آمدن او، از او منتفر باشی، مگر اینکه ذهن بیماری داشته باشی!؟

آیا می‌شود آزادی وطن را در دل پروراند و اما مردم را مزدور نامید.

در واقع بدون اینکه حتی نیاز به نگاه عمیقی داشته باشیم، می‌توان به وضوح مشاهده کرد که مسعود رجوی بویی از عشق نبرده و از خود خدایی ساخته که خودشیفته تمام عیار خود میباشد.

در این لحظات که ساعاتی پیش به آغاز سال جدید خورشیدی نمانده است از فرصت استفاده میکنم و سال جدید را سالی پربار همرا ه با تندرستی برای هموطنان عزیزم آرزومندم.

آرزو دارم که اسیران فرقه رجوی توان آنرا پیدا کنند که خود را از ایدئولوژی خفقان فرقه رجوی برهانند و وارد دنیایی آزاد بدور از هر گونه فشارهای روحی بشوند.

سال جدید را به همه تبریک گفته و اگر چه گاها در جریان فشارهای زندگی یادمان می رود که عشق تنها دلیل زندگی است. اما خدا را شکر که نوروز هر سال این فکر را به یادمان می آورد.
نوروزتان مملو از عشق

نوشته در امید شروعی دیگر اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.