کریم حقی

مجاهدین در لیست این و آن باشند یا نباشند حکایت شیر پیری است که…

انجمن نجات — Wed, 03 Oct 2012 20:30:00 +0000

وزارت امور خارجه آمریکا نام سازمان مجاهدین را از لیست گروههای تروریستی خارج کرد

البته پیش بینی وقوع این وضعیت چندان دشوار نبود؛ و کاملا واضح بود که دیر یا زود این عمل اتفاق خواهد افتاد. به طور خاص طی یک سال گذشته ؛ کمپین گسترده ای در حمایت از مجاهدین در آمریکا شکل گرفته و سیاست مداران با کار و بیکار بسیاری از هر دو حزب دمکرات و جمهوری خواه خواهان حمایت از مجاهدین در مقابل جمهوری اسلامی شده اند. مجاهدین به خوبی دریافته اند که باز شدن درب های سیاست در آمریکا از کانال لابی های صهیونیستی می گذرد. از مدت ها قبل هم تمامی راهکارهای لازم برای این تغییر استراتژی را تدارک دیده و هماهنگی لازم را به عمل آورده بودند. البته سیاست خارجی تنش زا و ضدیت عریان دولت احمدی نژاد با اسرائیل تاثیر به سزایی در اوج گیری تب حمایت از مجاهدین در آمریکا داشته است؛ روی دیگر این سکه هم خرج های کلانی است که رهبری مجاهدین متحمل شده است تا با به استخدام در آوردن شرکت لابی متعدد به هدف دلخواه خود برسد. خارج کردن نام سازمان مجاهدین از لیست گروه های تروریستی وزارت امور خارجه آمریکا یک شکست اخلاقی برای دولت و وجهه سیاست آمریکا محسوب شده و به طور واضح تری اصالت و واقعی بودن چنین لیست هایی را که بخشهای گوناگون دولت آمریکا سالانه منتشر می کنند زیر سوال می برد. خارج کردن نام سازمان مجاهدین از لیست سیاه وزارت امور خارجه آمریکا این برداشت را تقویت می کند که سیاستمداران امریکایی عمیقا و به شدت به سیاست تروریست خوب و تروریست بد وفادارند. یعنی می توانی تروریست باشی؛ جان هزاران انسان بیگناه را گرفته باشی؛ صدها عملیات بمب گذاری و انفجار داشته باشی و حتی در مرخله ای خود آمریکاییان را هم کشته باشی؛ اما در مقطعی دیگر اگر به درد سیاست های آمریکا بخوری تروریست نیستی. اما اگر مخالف سیاست های سلطه جویانه آمریکا باشی؛ هر چند نصفی از وزرای دولت کشور متبوع ات هم از آن حزب و تشکل تو باشد از نظر سیاست ورزان آمریکایی تروریست محسوب می شوی. البته قبل از اینکه نام مجاهدین از لیست سیاه آمریکا خارج شود بغبر از پاره ای محدودیت های پیش پا افتاده نظیر سفر برخی چهره های شناخته شده شان به امریکا؛ و یا کنترل های دقیق تر جمع آوری کمک مالی؛ مابقی فعالیت هایشان را تحت عنوان شورای ملی مقاومت سازمان می دادند. در عمل خارج ساختن نام مجاهدین از لیست سیاه آمریکا؛ تغییر چندان زیادی در حال و روز سیاسی این فرقه نخواهد داشت. الا اینکه این کار می تواند مقدمه ای باشد بر حضور علنی مسعود رجوی که بعد از سقوط صدام حسین تاکنون در انظار ظاهر نشده است. اما این حضور هم بعد از غیبتی نزدیک به یک دهه تاثیر چندانی در وضع و حال نزار این تشکیلات نخواهد داشت. از دست دادن اردوگاه اشرف؛ به معنی بیهوده از آب درآمدن تئوری جنگ مسلحانه و استراتژی ارتش آزادیبخش می باشد که مجاهدین بیش از سه دهه روی آن سرمایه گذاری کرده بودند. در شرایط کنونی نه جمهوری اسلامی در وضعیت قبل از سقوط صدام حسین به سر می برد؛ و نه سازمان مجاهدین از توانمندی های آن زمانی اش برخوردار است. مسعود رجوی هم موقعیت گذشته خود را از دست داده است. مجاهدین چه در لیست باشند و یا نباشند؛ مسعود رجوی چه علنی بشود و چه نشود؛ حکایت شیر پیری را دارند که تمام زورش را جمع می کند تا نعره ای جانانه بکشد تا دیگران را به هراس اندازد؛ اما از فرط پیری بادی از خود در می دهد که دستش را برای همه رو می کند. انجمن پیوند

نوشته مجاهدین در لیست این و آن باشند یا نباشند حکایت شیر پیری است که… اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

افعی درون رجوی

انجمن نجات — Sun, 11 Mar 2012 20:30:00 +0000

رجوی مهره ای کوچک و بی ارزش در بازی سیاسی بزرگ مابین ایران و آمریکاست.

دوست دارد بزرگ باشد؛ اما نیست. با همه تلاش اش؛ با وجود خوش خدمتی های فراوان؛ و زیر پا گذاشتن تمام اصول و ارزشها؛ پادویی بیش به حساب نمی آورندش. کارهایی را به وی محول می کنند که ماموران رسمی خودشان از انجام آن ابا دارند. بیچاره هر چی که بهش دیکته می کنند مو به مو انجام می دهد؛ اما باز هم به حسابش نمی آورند. تنش در روابط مابین ایران و امریکا در بالاترین حد خود است و احتمال آغاز درگیری نظامی به شدت وجود دارد. در چنین شرایطی چراغ سبز امریکا برای تخلیه اشرف؛ یعنی اینکه اقا برو کشک ات رو بساب. اگر با ایران وارد جنگ هم بشیم؛ واسه ی تو کاری نداریم. نه چلبی می تونی بشی؛ نه اتحاد شمال در افغانستان؛ و نه حتی نیروهایی که در لیبی به کمک ناتو قذافی را سرنگون کردند.آمریکا حتی اگر به اندازه سیاهی لشگر هم روی رجوی و نیروهایش حساب می کرد؛ اجازه تخلیه اشرف رو نمی داد. همه این را فهمیده اند به جز شاگرد کودن کلاس. واسه همین اینقدر آشفته و پریشان و عصبی اند. این عصبانیت و سردرگمی را می توان از موضعگیری ها و بهانه جویی های مستمرشان فهمید. می گویند به کمپ لیبرتی که محل اسکان 5500 نظامی آمریکایی بوده نمی رویم؛ چون لوله فاضلاب اش خراب است؛ مار و افعی دارد؛ پلیس عراق داخل کمپ گشت می زند؛ و… اما حاضریم برویم بیابانهای مرز عراق و اردن. با خرج خودمان چادر بزنیم. زندگی سنگری را از نو شروع کنیم؛ اما حاضر نیستیم در عرض نیم ساعت اشغالهای محوطه کمپ را جمع آوری کنیم. مشکل اعضای نگون بخت فرقه رجوی؛ وجود مار افعی در محوطه کمپ لیبرتی نیست. اینها بعد از عمری زندگی در کوه و بیابان یاد گرفته اند چگونه با مار و عقرب و رطیل کنار بیایند. مشکل آنها وجود افعی لانه کرده در وجود و تفکر رجوی است. این افعی وجود رجوی است که بخاطر حاکمیت قانون در کمپ لیبرتی آشفته شده است. زمانیکه پلیس عراق در کمپ حضور داشته باشد؛ دیگر نمی توان اعضای ناراضی را زندانی و شکنجه کرد.نمی توان قوانین من درآوردی فرقه ای اعمال کرد. این مار و عقرب لانه کرده در درون رجوی است که بخاطر برداشته شدن سیم خاردار و سیاج از اطراف محل استقرار نیروهایش به وحشت افتاده است و از اینکه اندکی نور؛ کمی آزادی؛ و ذره ای قانون به مناسبات نمورش نفوذ کند آرام و قرار ندارد. در بیابانهای مرز اردن می توان مجددا نیروها را به بند کشید. قوانین فرقه ای را اعمال نمود. ارتباط با دنیای بیرون را با بهانه های گوناگون قطع کرد. افعی درون رجوی بیابانهای لم یزرع مرز عراق – اردن را به کمپ لوکس لیبرتی ترجیح می دهد. انجمن پیوند

نوشته افعی درون رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

می خواهیم برویم مرز اردن!

انجمن نجات — Sun, 04 Mar 2012 20:30:00 +0000

بازی موش و گربه و بحران سازیهای مصنوعی رهبران مجرم فرقه رجوی همچنان و با تمام قوا ادامه دارد. رهبران فرقه منظور مسعود رجوی و مریم قجر عضدانلو میباشند. گزارش تناقضات منصوب به مهدی ابریشمچی اگر واقعی باشد نشانگر عمق بحران در تاروپود تشکیلات فرقه رجوی از یک سو و اوج بی هویتی؛ سردرگمی، بی شخصیتی، تنزل و ابتدال افرادی نظیر مهدی ابریشمچی از سوی دیگر می باشد. کسانی نظیر مهدی ابریشمچی که بیش از 40 سال از عمر؛ زندگی؛ توانمندی و حتی زن و ناموس خود را در اختیار تفکر و سازمانی گذاشتند؛ که بعد از گذشت اینهمه سال؛ ثمره و محصول آن به جز شکست های ممتد و دست به دامن شدن راست ترین و ارتجاعی ترین و جنایتکارترین سیاست بازان آمریکایی و اسرائیلی نمیباشد. بعد از شامورتی بازیهایی که رهبران فرقه رجوی به بهانه استاندارد نبودن کمپ ترانزیت (لیبرتی) براه انداختنه و ترکیدن لوله فاضلاب؛ گشت پلیس عراق در داخل کمپ و وجود مار افعی و اژدهای چند سر؛ را دلیل آوردند. این سنگ اندازیها تا جایی ادامه یافت تا بان کی مون دبیر کل سازمان ملل مجددا به استمرار روند مسالمت آمیز تخلیه اشرف تاکید کردند. هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه آمریکا هم در یک بازی هویچ و چماق تذکر داد که همکاری مجاهدین در خروج از اشرف در تعیین وضعیت آنان؛ مبنی بر ابقا و یا خروج از لیست گروههای تروریستی وزارت امور خارجه آمریکا تاثیر خواهد داشت. مریم رجوی که آشکارا از سخنان خانم کلینتون به وجد آمده بود با انتشار بیانیه ای ضمن اعلام قبولی خروج از کمپ اشرف خواهان آن شد که خروج از اشرف با خروج نام مجاهدین از لیست گروههای تروریستی وزارت امور خارجه همزمان باشد. کسی از خانم رجوی سوال نکرد که خروج از لیست گروههای تروریستی اینقدر ارزش دارد که تمامی نفرات خودتان را به اردوگاهی همطراز اردوگاه نازیان منتقل نمائید؟ و حالا مرکب بیانیه قبلی خشک نشده؛ مریم خانم بیانیه دیگری صادر کرده اند. این بار می گوید اگر حداقل ها را برای ما نمی توانید تضمین کنید؛ پس ما را به مرز اردن منتقل کنید. مریم خانم و شوهرشان بر این تصورند که با این جر زدن های لحظه ای زمان می خرند. می گویند از این ستون به آن ستون فرج است. اینقدر خسته و گیجشان می کنیم تا به خواست هایمان برسیم. اما شاید نمی دانند که روی دیگر این رفتار؛ رو شدن مناسبات فرقه ای مجاهدین است نزد مقامات سازمان ملل متحد؛ و نزد مقامات آمریکایی که از نزدیک تمامی رفتارهایشان را تحت نظر دارند. و اجماع تمامی دست اندرکاران پرونده فرقه بر این نکته که نمی توان به رهبران آن اعتماد کرد. جر زنی های بی پایان؛ آخرین شانس های خروج نسبتا آبرومندانه از اشرف را بر باد می دهد و راهی جز این باقی نمی گذارد که بقجه هایتان را بدهند زیر بغل تان و با پس گردنی بیندازنتان بیرون و درب را هم محکم پشت سرتان ببندند. هیچ آدم عاقلی نمی گذارد کار به این جاها برسد.

نوشته می خواهیم برویم مرز اردن! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

از دسیسه های رجوی غافل نشویم

انجمن نجات — Sat, 18 Feb 2012 20:30:00 +0000

بعد از کش و قوس های فراوان؛ نهایتا از ساعت 22.30 شب گذشته؛ عملیات تخلیه 397 نفر از اعضای فرقه رجوی از اردوگاه اشرف آغاز شد. شاید زمان مناسبی باشد تا برای یک بار هم که شده "رجوی" در خلوت از خود سوال کند: نتیجه و دستاورد 25 ساله ی اردوگاه اشرف چه بود؟ اردوگاه اشرف به همراه تعداد دیگری از پادگان های نظامی عراق توسط صدام حسین به رجوی اهدا شد به همراه همه گونه امکانات نظامی و لجستیکی. و الحق رجوی به بهترین وجهی جواب این دست و دل بازی صدام حسین را با خوش خدمتی های فراوان؛ با جاسوسی در جبهه های جنگ و در شهرها؛ با عملیات ترور و ترورهای سفارشی؛ و… داد تا زیر بار منت صدام نماند! اما از آنجائیکه اساس حضور رجوی در عراق به جنگ بسته بود؛ بعد از آتش بس مابین ایران و عراق؛ مجاهدین نقش و توانایی خود را از دست دادند. هر چند که رجوی همچنان امیدوار بود تا دری به تخته ای بخورد و با شروع جنگی دیگر بخت و اقبال به وی؛ روی کند. بعد از سقوط صدام در سال 2003 ؛ هر ناظر بیطرفی تائید می کرد که آغاز پایان مجاهدین در عراق فرا رسیده است. اما رجوی که استاد اشتباه محاسبه های سهمگین است؛ همچنان بر ماندن در اشرف اصرار ورزید و گفت: اگر اشرف بیستاد؛ دنیا خواهد ایستاد. تلاش کرد با سرمایه گذاری بر روی بقایای حزب بعث عراق و طرفداران صدام حسین و سنی هایی که در یک روند دمکراتیک صحنه حاکمیت سیاسی را به رقبای شیعی خود واگذار کرده بودند پایه های حضور خود در عراق را مستحکم تر کند. اشتباهی مهلک تر از رفتن به عراق. همزمان با لابیگری گسترده در غرب و همکاری اطلاعاتی و عملیاتی با اسرائیل و عربستان و سایر رقبای منطقه ای و بین المللی حکومت ایران؛ تلاش نمود علاوه بر پر کردن خلاء نبود صدام حسین؛ از طریق رابطین اسرائیلی خود به امریکا برساند که تنها جنگ چاره راه جمهوری اسلامی است و رجوی با اشتیاق فراوان می خواهد نقش چلبی در عراق و اتحاد شمال در افغانستان را برای امریکا بازی کند. حتی همکاری عملیاتی با ماموران موساد و انجام پروژه مشترک ترور دانشمندان هسته ای ایران؛ بخت و اقبال رجوی را باز نکرد. علیرغم تمامی مشکلات و بی اعتمادی های موجود در روابط مابین ایران وغرب؛ هنوز درب بر پاشنه مذاکره می چرخد و علیرغم خوش خدمتی های فراوان رجوی به اسرائیل و سرویس های غربی؛ فقط در قد و قامت تروریست و مزدور دون پایه به آنان نگریسته می شود؛ نه یک نیروی سیاسی جدی و دارای پرنسیب. از نیمه شب دیشب و با شروع انتقال اولین دسته از نفرات فرقه رجوی به کمپ لیبرتی؛ فاز انحلال اردوگاه جرم و جنایت رجوی رقم می خورد؛ اما خیلی خوشبینانه خواهد بود که تصور شود؛ رجوی تمایل داشته باشد روند این انحلال به مسالمت برگزار شود.چرا که از ژانویه 2012 به بعد و بعد از تمدید مهلت تخلیه کمپ اشرف؛ رهبران فرقه با بسیج لشکر حقوق بگیران خود و با بهانه جویی های احمقانه و بی پایان؛ نه تنها قدمی در جهت تسهیل پروسه انحلال اردوگاه اشرف برنداشتند بلکه با تمام قوا به سنگ اندازی و به بن بست کشاندن مسئله روی آوردند. هر چند تمامی این اقدامات نتیجه مورد دلخواه رهبری فرقه و حامیان معلوم الحال بین المللی اش را ببار نیاورد؛ و دبیر کل سازمان ملل متحد با انتشار بیانیه روز چهارشنبه خود آب پاکی روی دست رهبری دسیسه چین فرقه رجوی ریخت؛ اما نباید به خواست و نیاز رجوی به خون و خونریزی غافل بود. به سختی بشود باور نمود که رجوی بخواهد بدون دردسر و بر زمین ریختن خون عده ای بیگناه تسلیم شرایط دولت قانونی عراق و سازمان ملل متحد بشود. تعداد زیادی از نفرات ساکن در اردوگاه اشرف؛ تنها در صورت برقرار ماندن اردوگاه اشرف و در همان محیط جغرافیایی و در همان شرایط به درد رجوی می خوردند و این نفرات در اروپا کارآئی چندانی برای رجوی ندارند؛ این بخش از بدنه فرقه رجوی در اشرف ممکن است در ماجراجویی های رهبری فرقه به درگیریهایی کشانده شوند؛ که هم رجوی از شر وجودشان خلاص شود و هم با خون انان بتواند به معاملات بعدی بپردازد.

نوشته از دسیسه های رجوی غافل نشویم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اگر شجاعت و جسارت جدا شده گان در برابر فرقه رجوی نبود

انجمن نجات — Wed, 30 Nov 2011 20:30:00 +0000

روزگارانی نه چندان دور دیو خوفناک خشونت، فحاشی، ترور شخصیتی، هتاکی و هرزه گی رجوی در اروپا و آمریکا تنوره می کشید. رجوی به زیر قبای صدام خزیده بود و در خیالات خود پیروزی را نزدیک و در دسترس می دید. هیچ مرز و پرنسییبی برایش وجود نداشت؛ و خودش بارها و بارها در نشستهای داخلی گفته بود که: از طرف پیروز در جنگ، چگونگی پیروز شدن را نمی پرسند. و پیرو چنین تفکر و رویکردی بود که با سرعتی جنون آور در جاده مرگ و نابودی سیاسی، ایدئولوژیک و اجتماعی تاخت می کرد. هر شخصیت و صاحب تفکری که از روی خیر خواهی و اصلاح، زبان به انتقاد و نقادی می گشود با سیل ویرانگر فحاشی و هرزه درایی پرورش یافتگان در مکتب رجوی مواجه می شد. دکتر ابوالحسن بنی صدر؛ استاد علی اصغر حاج سید جوادی؛ مبارز خستگی ناپذیر مهدی خانبابا تهرانی؛ از جمله ی کسانی بودند که حسابگریهای سیاسی و شخصی را کنار گذاشتند و با شهامتی ستودنی رازها برملا کردند. یادمان نرفته است که استاد علی اصغر حاج سید جوادی؛ اول کسی بود که در سال 1370 اول بار راز مخوف زندان و شکنجه گاههای رجوی در عراق را برملا نمود. از مسئولین و اعضای سابق مجاهدین باید از آقایان پرویز یعقوبی و سعید شاهسوندی؛ علی رضوانی و هادی شمس حائری نام برد. آقای پرویز یعقوبی دورانی یک تنه در مقابل انحرافات رجوی ایستاد و با قلم و دانش و تجربه خود نوشت و نوشت و نوشت. آقای سعید شاهسوندی بعد از اسارتش در عملیات فروغ جاویدان و آزادیش از زندان؛ خیلی خون دلها خورد؛ خیلی زخم زبانها از دوست و دشمن شنید؛ مجاهد و غیر مجاهد بر وی تاختند؛ اما وی صبر پیشه نمود؛ گذاشت تا زمان بگذرد و آنگاه همگان خود را در آئینه زمان بنگرند. آقای هادی شمس حائری با تدوین و انتشار کتاب "مرداب" که به شکل جامع و مستندی آخرین تحولات و دگردیسی های مجاهدین را به نقد کشیده بود کار بزرگ و سترگی به انجام رساند. آقای علی رضوانی؛ هم جزو بزرگوارانی است که نباید از قلم بیفتد. او به نوبه خود به افشای فساد لانه کرده در تار و پود تشکیلات رجوی پرداخت. مصاحبه ها کرد. در آن دوران که خبری از اینترنت و تلویزیونهای ماهواره ای نبود تنها کانال موجود رادیو 24 ساعته لس آنجلس و هفته نامه نیمروز بود.علی رضوانی رنجها و مرارتهای فراوان برد تا مردم اروپا و آمریکا بدانند در عراق و در درون مناسبات مجاهدین چه می گذرد. این روند ادامه داشت و در هر زمان و شرایطی سرداری قد علم می نمود تا پرچم مخالفت و عصیانگری در مقابل ماشین ترور و سرکوب رجوی را برافراشته نگاه دارد. حضور تعدادی از اعضای جدا شده از مجاهدین در عراق و در کمپ اشرف طاق بالا بلندتری از این مجموعه را تشکیل می دهد.

دوست عزیزم حسن عزیزی در سال 1990 با چهار بچه قد و نیم قد از مرداب رجوی در عراق گریخت و خود را به کشور هلند رساند. با روح و روانی داغون و انواع و اقسام بیماریهای جسمی. همسرش فریده هنوز در چنگ اسارت و افسون رجوی گرفتار بود. فرزندان حسن که اکنون جوانانی برومند و رشید هستند در آن دوران کودکانی بودند که از رنج و شکنج حسن بیخبر بودند و نمی دانستند در درون حسن چه می گذرد. حسن رنج ها برد. اما همیشه پدری خوب برای فرزندانش ماند؛ ماند و تحمل کرد تا بالاخره توانست فریده را از چنگال رجوی به در آورد. من هیچوقت قیافه مهدی خوشحال؛ را زمانی که برای اولین بار در یک جلسه سیاسی در شهر فرانکفورت وی را ملاقات کردم یادم نمی رود. رجوی به زور همسر مهدی خوشحال را از وی ربود. مهدی با محمدش بعد از مدتها آوراه گی و دربدری خود را به آلمان رساند. از همان روزهایی که در کمپ پناهندگی مسقتر بود مبارزه اش را با رجوی شروع نمود. حاصل این دوران کتاب " کنترل نیرو" بود. کتابی که جزو اولین تجارب مهدی در امر نویسندگی و تحقیق بود؛ اما شوک سهمگینی بود بر وجدان جمعی همه. مهدی یک تنه هم؛ برای محمد هم پدر شد و هم مادر. هر چند از درون داغون بود. حجم سنگین رذالت و نامردی رجوی برای مهدی که روحی لطیف و نازک داشت قابل فهم و درک نبود. مهدی خوشحال جزو ثابت قدم ترین و صبورترین بچه های جدا شده است. طی این مدت مهدی بالید و بالید و بالید؛ و اکنون در قامت یک تحلیل گر دقیق و نکته بین و یک نویسنده صاحب قلم؛ سرمایه ای باارزش برای تمامی جدا شده گان محسوب می شود.من مهدی خوشحال را همیشه و در همه حال بعنوان یک دوست و برادر دوست داشته ام. و در مقابل تمامی ارزشهای انسانی که در وجود مهدی جمع اند سر تعظیم فرود می آورم. محمد حسین سبحانی را؛ زمانیکه اولین بار در شهر کلن آلمان دیدمش؛ به همراه مهدی خوشحال و احمد شمس.خسته بود و لاغر. کاپشن بزرگی به تنش بود اما در اعماق چشمانش می توانستی اراده و عزم مردی را ببینی که آمده است کاری بکند کارستان. یک ریز از دخترش سارا می گفت. سارا به همراه صدها کودک و نوجوان دیگر در سال 1990 با تمهیداتی از والدین خود ربوده شده و به آوراه گی و یتیمی روانه اروپا و آمریکا شدند. محمد حسین تنها و تنها چند ماه بعد از ماها؛ خواسته بود از سازمان رجوی کنار بکشد. و بهای همین چند ماه تاخیر 8سال زندان و شکنجه بود. قبل از اینکه رجوی بگذارد من از عراق خارج شوم؛ در آخرین جلسه ای که با مهدی ابریشمچی داشتیم؛ وی با لوده گی و سبکی همیشگی اش گفت شما برای سازمان خیلی هزینه ساز شدید. تو آخرین کسی هستی که داری می روی و از این به بعد نمی گذاریم این روند تکرار شود. و واقعا هم به این گفته خود عمل کردند. من و مهدی خوشحال در صحبتهایی که با هم داشتیم منطقا و به تجربه می دانستیم که تعداد زیادی مخالف خواهان خروج از سازمان هستند و از خود می پرسیدیم که پس کجایند و هیچ خبری ازشان نیست. و زمانیکه محمد حسین و یارانش بعد از 8 سال زندان تحویل زندان ابوغریب شدند تازه راز اشاره کوتاه مهدی ابریشمچی که گفته بود " نمی گذاریم از این به بعد کسی صدایش به خارج از عراق برسد" برایم آشکار شد. محمد حسین شکنجه ها و سختی های فراوان دیده بود. تنهایی ها در سلول انفرادی و در محاصره انبوه چکمه پوشان و شکنجه گران رجوی. اما محمد مردانه و استوار از این رنج ها و سختی ها عبور کرد. شد فولاد آبدیده. سرمایه ای برای جدا شده گان. با نگرش استراتژیک و قدرت سازماندهی و برنامه ریزی. محمد شاید آنگونه که در رویاهایش تصور می نمود نتوانست به سارا برسد. اما هم اکنون جهت نجات پدران و مادران سارا های دیگر خود را به کمپ اشرف رسانده است. عباس صادقی؛ سالها در غم همسر و فرزندی که مسئولین رجوی گفته بودند از دست رفته اند غصه ها خورد. چون تصورش بر این بود که در دنیای خارج از کمپ اشرف کسی منتظرش نیست تحمل برایش آسانتر می نمود. تا اینکه بر اثر اتفاقی ساده فهمید که همه این سالها گرفتار سناریویی سیاه بوده است. همسرش صحیح و سالم است و دخترش به دهه دوم زندگیش پا گذاشته است. و تمامی این دروغ و دغل ها برای این بوده است که عباس در اشرف بماند. همین کافی بود تا عباس عزم خود را جزم کند برای خروج از آن مناسبات جهنمی به هر قیمتی که باشد. و موفق هم شد با پذیرش ریسک فراوان اشرف و تمامی رنج ها و تلخی ها را پشت سر بگذارد. علی قشقاوی؛ جان به در برده ای از زندانهای فضیلیه و ابوغریب. زنده بیرون آمدن از زندان های فضیلیه و ابوغریب دوران صدام حسین کمتر از عبور از گولاب های دوران استالین نیست. علی قشقاوی سندی زنده از جنایت و شقاوت مشترک صدام حسین و رجوی میباشد.همچنان صبور و همچنان مقاوم. با امید به آزادی یاران دگر. و نهایتا دوست و برادر گرامی مسعود خان خدابنده. هر چقدر از صفا و صمیمت مسعود بگویم کم گفته ام. برادری بزرگ برای تمامی جدا شده گان. صفا و صمیمیت و صدق و وفای مسعود را کمتر جایی بشود سراغ گرفت. با دریایی از تجربه و دانش و فهم درست مناسبات فرقه ای رجوی. با آمیخته ای از صبوری و متانت. مسعود به دلیل موقعیت اش در مجاهدین از بسیاری از رازهای مگو در فرقه رجوی مطلع بود و تمامی پستوها و صندوق خانه های تو در توی رجوی را بلد بود. تمامی این دوستان؛ با این سوابق و با اینهه تجربه؛ زندگی راحت و آسان خود را در اروپا رها نموده و جهت کمک به یارانشان خود را به سیاج های کمپ اشرف رسانده اند؛ درر اقدامی نمادین به همراه سایر خانواده ها "مزار شهدا" و یا همان دکان مظلوم نمایی و خون فروشی رجوی را تسخیر نمودند از پشت سیم های خاردار یاران در بند مانده خود را ندا می دهند که: بیائید؛ نترسید از هول و خوف راه. دنیای ساختگی رجوی را بر هم بریزید. زنجیرهای اسارت و بردگی را دور بریزید. فقط کافی است بخواهید و اراده کنید. اینور سیم های خاردار ماها هستیم. ما منتظریم تا از شما استقبال کنیم. به همت و مردانگی جدا شده گان شرایط کنونی هزاران بار از قبل سهل تر است. به همت و شجاعت تمامی دوستان درود می فرستم. اگر شجاعت و جسارت جدا شده گان نبود طلسم رجوی هنوز پابرجا بود.

نوشته اگر شجاعت و جسارت جدا شده گان در برابر فرقه رجوی نبود اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

رهبر یک فرقه تروریستی در استراسبورگ

انجمن نجات — Wed, 10 Oct 2007 20:30:00 +0000

روز دوشنبه اول اکتبر ۱۳۶۰ به بعد بر عهده دارند.

فرقه مجاهدین یکی از فاکتورهای تشدید کننده خشونت از بعد از انقلاب ۸ ساله ایران و عراق بعنوان ستون پنجم عراق عمل کرده اند؛ همچنین به کشتار کردها و شیعیان عراق در سال ۱۹۹۰ مبادرت کرده اند.

فرقه مجاهدین پرونده سیاهی در سرکوب و از بین بردن مخالفین داخلی خود داشته اند. در گزارش دیده بان حقوق بشر تحت عنوان ” خروج ممنوع ” این موضوع مورد تائید قرار گرفته است.

دعوت از فردی با این پرونده ننگین از نقض حقوق بشر؛ لکه سیاهی در پرونده شورای اروپا و اشخاصی که چنین دیداری را ترتیب داده اند می باشد.

استفاده ابزاری از فرقه مجاهدین بعنوان یک برگ بازی در مقابله با رژیم جهوری اسلامی بیانگر عدم اشراف و نداشتن اطلاعات مکفی از وضعیت کنونی جامعه ایران است.

در شرایط کنونی مجاهدین هیچگونه پشتوانه ای در ایران نداشته و وهیچ طیف اجتماعی را نمایندگی نمی کنند. از دیدگاه مردم ایران مجاهیدن گروهی خیانت کار هستند که بدون هیچگونه شرمی با دشمنان مردم ایران همکاری می کنند.

مجاهدین دو دهه برگی در دستان صدام حسین بوده اند و هم اکنون نیز جهت حمله آمریکا به ایران زمینه سازی می کنند.

مجاهدین هیچگونه تهدیدی برای جمهوری اسلامی محسوب نمی شوند. بالعکس رژیم جمهوری خواهان ابقای مجاهدین در صحنه سیاسی ایران هستند تا با نسبت دادن هر گونه حرکت آزادیخواهانه ای به مجاهدین با دست بازتر این قبیل حرکات را سرکوب نماید.

فراموش نکنیم که مجاهدین کماکان در لیست گروههای تروریستی آمریکا و اروپا قرار دارند.

تنها راهی که دنیای آزاد می تواند به مردم ایران کمک کند پشتیبانی و تقویت گروههای آزادیخواه داخل کشور؛ زنان و دانشجویان می باشد.

نوشته رهبر یک فرقه تروریستی در استراسبورگ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مرز مروت و مردانگی کجاست

انجمن نجات — Mon, 25 Jun 2007 20:30:00 +0000

در سایت خبرگاه مطلبی به قلم آقای محمود. ر در رابطه با جدیدترین چماقداری مجاهدین در پاربس تحت عنوان: " دو هیج به ضرر مردم و اپوزیسیون " به چاپ رسیده است.

از نوشته آقای محمود.ر چنین استباط می شود که ایشان خودشان هم به هر کم و کیفی مدتی از عمرشان را با مجاهدین سر کرده و اکنون نیز مسائل مربوط به آنها را پیگیری و دنبال می نمایند.

آقای "محمود. ر" از منظر متفاوتی واقعه 17 ژوئن 2007 را مورد نفد و بررسی قرار داده و نهاینا نتبحه گیری کرده اند که این قبیل حرکات وحشیانه هیچ کمکی به جنبش آزادیخواهی مردم ایران نکرده و هیچ نتیجه مثبتی هم برای مجاهدین نخواهد داشت و…

من با برخی از نکته نظرات مطرح شده در نوشته آقای "محمود. ر" موافقم. اما مسئله ای که باعث شد تا این یادداشت را بنویسم پاراگراف زیرین است:

آیا اعضای جدا شده از مجاهدین به راستی هیچ نقشی در شعله ور کردن و گسترش درگیری نداشته اند؟ در این صورت و چنانچه فقط مورد حمله قرار گرفته اند، دستگیری محمد حسین سبحانی (که حرفهای جدی در رابطه با برخی ارتباطات مشکوک وی هست) که بعد از گذشت چند روز هنوز آزاد نشده است به چه دلیل بوده و آیا واقعا پلیس فرانسه تصادفا سبحانی را با اعضای مجاهدین اشتباه گرفته؟

آقای "محمود. ر" با همه تلاشی که کرده تا در طول بحث روال منطقی و قابل قبولی را پیش ببرد؛ در این مورد با کمال تاسف رعایت انصاف؛ عدالت, امانتداری و دمکراسی را نکرده است. ماشاء الله هزار ماشاء الله همه ما سالهاست در ممالک دمکراتیک زندگی می کنیم. در اینجا ضمن اینکه محدوده آزادی بیان بسیار وسیع و گسترده است؛ اما متقابلا امنیت قضایی؛ حریم خصوصی افراد؛ سیستم قضایی و حقوقی کارآمد و مدافع کار و زندگی فرد فرد افراد جامعه هم وجود دارد. در این جوامع همه افراد از هرگونه اتهامی مبرا هستند مگر اینکه در دادگاهی صالحه جرم مربوطه اثبات شده باشد. حتی هیچ مجرمی مجبور به همکاری با سیستم قضایی و پلیس جهت اثبات جرم نیست. افراد را هم شکنجه نمی کنند تا به جرم های کرده و ناکرده شان اعتراف کنند.

سوالی که می شود از آقای "محمود. ر" پرسید این است که شما با اتکاء به چه منبع و اطلاعاتی در رابطه با آقای سبحانی ادعا می کنید که: که حرفهای جدی در رابطه با برخی ارتباطات مشکوک وی است.

من به هیچ وجه قصد دفاع و یا حمایت از آقای سبحانی را ندارم. زیرا معتقدم سابقه مبارزاتی ایشان و تلاش بیش از دو دهه ابشان در راه آزادی و دمکراسی روشن تر از آن باشد که نیاز به دفاع داشته باشند.

انصاف داشته باشیم. در همین خارج از کشور چند تن نظیر آقای سبحانی وجود دارند که این همه در مسیر نیل به یک حکومت مردم سالار در ایران بهاء پرداخته باشند.

وی که دو دهه پیش مهندس هلی کوپتر سازی بود و اگر می خواست می توانست زندگی بسیار راحت و بی دردسری برای خود و خانواده اش فراهم کند. اما از آنجائیکه عشق مردم و عشق آزادی داشت شغل و موقعیت خوب اجتماعی را رها کرده و دست زن و بچه را گرفته و به دنبال مجاهدین که فکر می کرد مدینه فاضله اش می باشند به ناکجاآباد عراق رفت. رژیم جمهوری اسلامی بردار کوچکترش را اعدام کرد. سبحانی به دلیل توانمندیهایش مسئولیتهای مهم و متعددی را در مجاهدین بر عهده گرفت و جزو شورای مرکزی مجاهدین بود و مدتی هم جزو کادر حفاظت رجوی بود. از یک نقطه ای اختلافات سبحانی با رهبری مجاهدین آغاز شد. به جرم مخالفت با خط انحرافی رجوی 8 سال را در زندانهای متعدد مجاهدین در حبس بود. همین محمد حیاتی و ابریشمچی و سادات دربندی و ابراهیم ذاکری زندان بانانش بودند. پس از تحمل 8 سال زندان و شکنجه؛ رجوی در اوج نامردی سبحانی را تحویل استخبارات عراق داد و صدامیان هم وی را به زندان مخوف ابوغریب منتقل کردند. در معامله ای که بین رژیم جمهوری اسلامی ایران و رژیم سرنگون شده صدام حسین صورت گفت؛ آقای سبحانی به همراه 50 تن دیگر از معترضین تحویل رژیم جمهوری اسلامی شدند. مدت زمان کوتاهی پس از ورود به ایران آقای سبحانی موفق به خروج از ایران شده و در مدت بسیار کوتاهی پناهندگی سیاسی از دولت آلمان دریافت کردند. در طی چند سالی هم که در کشور آلمان سکونت دارند تلاش داشته اند انبوه تجارب خود و زوایای پنهان و یا کمتر آشکار فرقه رجوی را به جهانیان نشان دهند.

اگر مجاهدین این چنین هیستریک و جنون آمیز تلاش در خراب کردن چهره و شخصیت اقای سبحانی می کنند ریشه در حقیقتی انکار ناپذیر دارد. آقای سبحانی سندی زنده از جنایات رجوی است. ایشان قریب به دو دهه بالاترین مسئولیت های تشکیلانی و اجرایی را در مجاهدین بر عهده داشته اند و به همین دلیل اطلاعات و شناخت بسیار عمیق و ریشه ای از ساختارتشکیلانی مجاهدین و تبهکاریهای رجوی دارند.

پتانسیل، توانمندی؛ قدرت تحلیل؛ مایه گذاری، شجاعت و شهامت و پیگیر بودن آقای سبحانی در مبارزه و افشای همزمان رژیم جمهوری اسلامی و فرقه رجوی وی را به سوژه شماره یک برای مجاهدین بدل کرده است. و مجاهدین برای اینکه وی را از سر راه بردارند و یا ناکارآمدش بکنند به هر ترفندی دست می زنند.

آقای اکبر گنجی که زمانی جزو پیکره رژیم جمهوری اسلامی بود؛ از یک نقطه ای حساب خود را از رژیم جمهوری اسلامی در شکل کنونی اش جدا کرد. بهای مرتد شدن به رژیم جمهوری اسلامی را هم با سپری کردن چندین سال از عمرش در زندانهای جمهوری اسلامی پرداخت. بعد از آزادی از زندان به خارج از کشور آمده و بعنوان یک مصلح و اندیشمند عزیز و گرامی شمرده می شود.

آیا آقای سبحانی کمتر از آقای گنجی بهای دگر اندیشی و دگرباش بودنش را پرداخته است؟

حداقل رژیم جمهوری اسلامی علیرغم تمامی جرم و جنایت هایش همسر آقای گنجی را از وی به گروگان نگرفت.

زمانیکه اقای سبحانی به پایگاههای مجاهدین در عراق رفت,؛ همسر و فرزند و خانواده ای داشت. اما موقع خروج از عراق همسرش گروگان جسمی و ذ هنی رجوی در عراق به جا ماند. دخترش سارا هم که سالها قبل در پروژه جدایی کودکان از خانواده ها از وی جدا شده و به کشور دانمارک فرستاده شده بود سالهای جوانی و شکل گیری شخصیت اش را دور از پدر و مادر واقعی خود سپری کرد و زمانیکه آقای سبحانی امکان ملاقات و بودن با دخترش سارا را داشت و تمامی وجودش از عشق و عاطفه به سارا موج می زد و بالاترین قسم اش ؛ قسم به جان سارا بود؛ اما دیگر برای خیلی جیزها دیر شده بود.

از موضع چوخ بختیاری و بی مسئولیتی خیلی ادعاهای روا و ناروا می توان داشت. اما بازی کردن با شخصیت و آبروی دیگران برای هیچکس شخصیت و آبرو نمی آورد. وگرنه مجاهدین اینقدر رسوای عالم نبودند.

مجاهدین با سلاح فرسوده و زنگ زده افتراء و تهمت زنی بیهوده تلاش می کنند مخالفین خود را از ناکار کنند. مدیر مسئول محترم سایت خبرگاه و خود آقای " محمود. ر" هم در این سیکل ارتجاعی هیچ فرقی با آقای سبحانی و بقیه جدا شده گان از فرقه رجوی ندارند.

در انتهاء دوست دارم از آقای " محمود. ر " خواهش کنم اگر مدرکی در رابطه با ادعاهایی که در رابطه با آقای سبحانی دارید (به غیر از مزخرفاتی که رجوی می گوید) لطفا افشاء کنید تا دیگران هم روشن شوند. اگر مدرکی ندارید؛ یک پوزش به آقای سبحانی بدهکارید. یهتر است مرز مروت و مردانگی را رعایت کنید. با آبروی دیگران بازی کردن شایسته انسانهای شریف نیست.

کریم حقی، بیست و پنجم ژوئن 2007

نوشته مرز مروت و مردانگی کجاست اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

رفتار جنون آمیز و تبهکارانه جدید مجاهدین در اروپا

انجمن نجات — Fri, 22 Jun 2007 20:30:00 +0000

رفتار جنون آمیز و تبهکارانه جدید مجاهدین در اروپا
کریم حقی، بیستم ژوئن 2007

روز یکشنبه 17 ژوئن 2007 قرار بود که جلسه ای در پاریس توسط انجمن جدید التاسیس حمایت از پناهندگان و مهاجرین ایرانی در سالن فیاپ پاربس برگزار شود. مجاهدین تبلیغات منفی بسیاری را در این رابطه براه انداخته و تلاش بسیاری نمود تا اهداف و ماهیت مسئولین و برگزارکنندگان مراسم را زیر علامت سوال ببرد و در پی ناکامی در این امر با بسیج تمامی امکانات و نفرات خود در حالیکه زمان برگزاری مراسم ساعت 14.00 بعد از ظهر اعلام شده بود بیش از 50 تن را از اول صبح به محل برگزاری مراسم گسیل داشت.
در حوالی ساعت 14.00 که شرکت کنندگان در مراسم وارد سالن شده بودند با نفرات مجاهدین که از قبل لابی سالن مراسم را در اشغال خود داشتند مواجه می شوند. نفرات مجاهدین با پرخاش و ناسزاگویی تلاش می کنند اعضای جدا شده را تحریک و وادار به عکس العمل نمایند و پس از اینکه در این کار خود موفق نمی شوند شروع به ضرب وشتم و وکتک کاری می کنند. مامورین حفاظت سالن به دلیل وحشیگری و کثرت نفرات مجاهدین پلیس را خبر می کنند. بیش از 200 نفر پلیس به محل اعزام می شوند. مجاهدین با نقشه از پیش طراحی شده اقدام به زخمی کردن خود با شیئی برنده کرده و بعضا خود را به غش و ضعف می زنند. فیلم بازی کردن ناشیانه مجاهدین که تلاش داشتند صحنه را وارونه نشان دهند و اینطور وانمود کنند که انگار 7 الی 8 نفر شرکت کننده در مراسم که متوسط سنشان بالای چهل سال می باشد جمعیت 50 نفره مجاهدین را لت و پار کرده اند. اما به دلایل کاملا مشهود و روشنی که در صحنه موجود بود پلیس با بستن تمامی راههای منتهی به سالن برگزاری مراسم تمامی مهاجمین را دستگیر کرده و با زدن دستبندهای دوبله به مرکز پلیس منتقل می کند.
به درخواست پلیس، اعضای جدا شده از مجاهدین به تعیین هویت فردی مهاجمین اقدام می کنند. در کنترل کارت های شناسایی معلوم می شود که اکثریت آنها از کشورهای هلند؛ آلمان، بلژیک؛ سوئیس و انگلستان به فرانسه اعزام شده بودند.
رفتار خشونت آمیز و تبهکارانه مجاهدین در حمله به یک مراسم مسالمت آمیز جدیترین نمونه از ماهیت تروریستی مجاهدین می باشد که ادعاهای پوشالی قبلی مجاهدین در فاصله گرفتن از رفتار تروریستی را اثبات می کند.
این اقدام تبهکارانه جنایتی سازمان یافته و تشکیلاتی بود که از قرارگاه اور سور اوز در حومه پاریس طراحی؛ سازماندهی و اچرا شده است.
از نظر ما مریم رجوی که در قرارگاه اور سور اوز مستقر می باشد مسئول شماره یک این عملیات تبهکارانه تلقی می شود. قرارگاه اور سوراوز بعنوان دفتر مرکزی مجاهدین در اروپا در طراحی عملیات غیرقانونی و حقظ مناسبات فرقه ای عمل می کند.
جنایت سازمان یافته مجاهدین در روز یکشنبه 17 ژوئن 2007 هشداری است به پلیس و مقامات امنیتی و ارگانهای مربوط به مبارزه با گروههای تروریستی در کلیه کشورهای اروپایی تا نسبت به خواست و توان مجاهدین در اقدام به عملیات تروریستی و تبهکارانه آگاهانه عمل نمایند.
وقت آن فرار رسیده است تا دولت کنونی فرانسه که به خوبی با ماهیت تروریستی و فرقه ای مجاهدین اشراف دارد قرارگاه اور سور اواز را تعطبل نماید. فرقه مجاهدین در هر کجا که باشند مخل آسابش و امنیت جامعه هستند.
حفظ امنیت شهروندان و پاسداری آزادی بیان وظیفه مراجع قانونی فرانسه است.
شابسته است تا عملیات تبهکارانه مجاهدین در 17 ژوئن 2007 نیز ضمیمه پرونده سیاه مریم رجوی و سایر سران جنایتکار مجاهدین گردد.

کریم حقی
20.06.207

نوشته رفتار جنون آمیز و تبهکارانه جدید مجاهدین در اروپا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.