او موضوع کودکان در کمپ اشرف را خط قرمزی می‌داند که سازمان مجاهدین خلق زیر پا گذاشته است و آن سو استفاده از نزدیک به هزار کودک است. در این ویدئو نیما افشار نادری مجاهدین خلق را “موجودات کثیفی” میخواند که به طور طبیعی به پخش این فیلم شدیدا اعتراض کرده‌اند.

به گفته او، مجاهدین خلق هر آنچه تلاش کنند که با نامه نگاری و جنجال در جامعه سوئد، تولید و پخش این مستند را توطئه تهران تلقی کنند، جنایات آن ها پاک شدنی نیست.

نوشته گزارش نیما افشار نادری از اکران مستند بچه های کمپ اشرف اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مجاهدین از او می خواهند تا در کنار شرکت در مراسم‌های هفتگی، به امور مالی اجتماعی انجمن بپردازد. دخترش سمیه در آن زمان 13 ساله بود و در جمع‌آوری کمک‌های نقدی، پدرش را همراهی می‌کرد.
بنا بر روایت‌های مصطفی محمدی، چهار سال فعالیت به همین شکل گذشت تا سمیه ۱۷ ساله شد. سیما کرمی، مسوول پایگاه پیرایش به سمیه پیشنهاد می دهد او را به عراق بفرستند تا هم به زیارت عتبات عالیات برود وهم قبر خاله‌اش، حوریه را ببیند و به کانادا برگردد تا بتواند کارت شهروندی خود را بگیرد. مصطفی محمدی از رضایت دادنش به این سفر به عنوان بزرگ‌ترین اشتباه یک پدر یاد می‌کند.
این سفر قرار بود دو هفته به طول بیانجامد اما سمیه دیگر اجازه پیدا نکرد تا به نزد خانواده اش در کانادا بازگردد. مثل شمار بسیاری از کودکانی که به همین بهانه به کمپ اشرف برده شدند و هر سال خانواده‌های بسیاری مقابل آن‌ جمع می‌شدند تا بلکه بتوانند با فرزندان‌شان ملاقات کنند یا آن‌ها را باخود به جای دیگری ببرند.

یک ماه بعد از رفتن سمیه فیلمی به مصطفی محمدی نشان داده شد که در آن سمیه می‌گوید به انتخاب خودش تصمیم گرفته است تا به شکل رسمی به سازمان مجاهدین بپیوندد و تا همیشه در آن باقی بماند.
مدتی پس از پیوستن سمیه به اشرف، محمد، برادرش برای پی گیری وضعیت او به عراق رفت. اما او هم در آن‌جا ماندگار شد. پی گیری‌های مصطفی محمدی به جایی نمی‌رسید و مدام به او هشدار می‌دادند که اگر مسیرش را از مجاهدین جدا کند، سرنوشت تلخی در انتظار او و خانواده‌اش خواهد بود تا آن ‌که محسن رضایی، ملقب به برادر حبیب با محمدی تماس می‌گیرد و به او می گوید که وی را به عراق می‌فرستند تا فرزندانش را ملاقات کند: “سه ماه در آشپزخانه مقر مجاهدین برای آن‌ها کار کردم. برایشان نیرو جمع می‌کردم تا در تظاهرات‌ها شرکت کنند. تا بالاخره من را به عراق فرستادند و توانستم با سمیه و محمد دیدار داشته باشم. سمیه به من گفت باید ثابت کنی هنوز یک مجاهد خلق هستی وگرنه جان همه ما در خطر است.”

پیش از حمله امریکا به عراق بود که مصطفی محمدی و همسرش توانستند پس از پی گیری‌های بسیار، اعضای بلندپایه مجاهدین را راضی کنند که دوباره آن‌ها را به عراق بفرستند تا فرزندانشان را ببینند. آن‌ها ۱۱۰ روز در کمپ اشرف‌ ماندند و همان‌جا بود که با روایت‌های سمیه و محمد از آن‌ چه در این کمپ می‌گذشت، تمام بتی که مصطفی محمدی برای خود از این سازمان ساخته بود، فرو ریخت.

روایت محمد پر بود از تجاوزها و تحقیرهای جنسی که خود او نیز متحمل شده بود. بنا به روایت‌های او اعضای مجاهدین در این کمپ بایستی تمایلات جنسی خود را روی کاغذ می‌نوشتند و در گردهمایی‌های هر روزه، با صدای بلند می‌خواندند. دیگر اعضای باید گوش می‌دادند و در برخی موارد، به تحقیردیگری برمی‌خاستند؛ مثل “تف کردن بر صورت هم‎دیگر”. این انسان‌ها انگارروح زندگی از نگاه‌شان پر کشیده بود.

مصطفی می گوید:”در آن ۱۱۰ روز چیزهایی از سمیه و محمد شنیدم که باور نمی‌کردم. آن‌هاباید مثل زندانی‌ها، برای رفتن از یک ساختمان به ساختمانی دیگر ویزای ورود و خروج می‌گرفتند و همیشه یک نفر همراه‌شان می بود؛ پادگان‌های کوچک با سیم‌های خاردار بلند. در نهایت با کمک امریکایی‌ها، توانستم محمد را که شهروندی کانادا را داشت، از اشرف خارج کنم. اما سمیه پناهنده به شمار می‌آمد و امریکایی‌ها نتوانستند در این خصوص کمکی کنند. یک‌بار هم که او را برای ملاقات با مادرش آوردند، متوجه شدیم به او میکروفون وصل شده است. سمیه با آن‌که قبل‌تر گفته بود می‌خواهد از سازمان خارج شود، آن روز مدام تکرار می‌کرد: «من به تصمیم خودم می‌خواهم بمانم!”

مصطفی محمدی پس از آن اقامت ۱۱۰ روزه و فروریختن کاخ باورهایشان، می‌گوید هم‎چنان هرآن‌چه توانسته، انجام داده‌ است تا سمیه را از سازمان مجاهدین خلق آزاد کند. حالا چندین سال از آخرین ملاقات آن‌ها می‌گذرد. دراین سال‌ها، پدر سمیه با مقامات دولت‌های مختلف، از جمله کانادا و فرانسه ملاقات داشته‌ است. او مقابل مقر سازمان مجاهدین خلق در فرانسه هم رفته و بارها مورد ضرب و شتم قرار گرفته است. امروز شعارهای محمدی تغییر کرده اند و “مرگ بر رجوی” را فریاد می‌زند.

مصطفی محمدی و همسرش، پس از انتقال مجاهدین خلق به آلبانی، برای پیگیری وضعیت دخترشان با آنجا سفر کردند اما سران سازمان همچنان از دیدارشان با سمیه امتناع کردند.

نوشته مستند گمشده ؛ روایت چند دهه رنج خانواده محمدی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در ویدئوی زیر، دکتر اولسی یازیچی پژوهشگر و روزنامه نگار آلبانیایی با حسن حیرانی، فعال مبارزه با فرقه تروریستی رجوی که از سال ۲۰۱۷ از این فرقه جدا شده، مصاحبه می کند.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

حیرانی جنایات فرقه رجوی را در معرض دید جهانیان قرار داده است. افشاگری او از مجاهدین خلق، حیرانی را به دشمن شماره یک مریم رجوی و فرقه او تبدیل کرده است. دولت آلبانی از سال ۲۰۲۱ به صورت آشکار طرف فرقه رجوی را گرفته است و جداشده ها و مخالفان مریم رجوی مانند آقای حیرانی تحت آزار و اذیت قرار گرفته و از آلبانی اخراج شدند.

مجاهدین خلق پول می‌دهند و از مقامات ارشد آمریکا مانند سفیر، لینکلن بلومفیلد، دستیار سابق وزیر امور خارجه در امور سیاسی-نظامی و دیگر مقامات بازنشسته ایالات متحده برای حمله شخصی به آقای حیرانی استفاده می‌کنند. مجاهدین خلق می‌خواهند مخالفان دموکراتیک خود را در آلبانی ساکت کنند و برای این کار حتی از مقامات آمریکایی بهره می‌گیرند.

دولت آلبانی که نتوانسته علیه آقای حیرانی و سایر نجات یافته ها به طور قانونی اتهامی وارد کند، آنها را در بازداشت غیرقانونی قرار داده، مدارک پناهندگی آنها را حذف کرده و بسیاری از آنها را مجبور به ترک آلبانی کرده است. برخی از اعضای جداشدهِ فرقه رجوی در آلبانی که نقض حقوق بشر در مقرهای این فرقه را محکوم می کنند به طور غیرقانونی زندانی، از همسران خود جدا و از آلبانی اخراج شدند. تنها جرم آنها بیان حقیقت و توضیح نقض وحشتناک حقوق بشری است که مجاهدین خلق با اعضای نجات یافته در آلبانی انجام می دهند.

در این ویدیو اولسی یازیچی و حسن حیرانی، لینکلن بلومفیلد و دیگر حامیان حقوق بگیر مجاهدین خلق را به یک مناظره عمومی در مورد جنایات فرقه بدنام مجاهدین دعوت می‌کنند.

حسن حیرانی که به طور غیرقانونی به زندان افتاد و توسط دولت آلبانی مجبور به ترک آلبانی شده بود، اکنون به یونان پناهنده شده است.

نوشته افشاگری روزنامه‌نگار آلبانیایی از آزار و تهدید جداشده‌های فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به هنگام عملیات فروغ جاویدان (مرصاد) و حمله نظامی مجاهدین خلق به مرزهای کشور خودشان، بسیاری از این کودکان زیر سن قانونی در بخش تدارکات، نگهبانی و حتی عملیات نظامی شرکت کردند. سران مجاهدین خلق دستور دادند که همه نوجوانان بالای 15 سال در این عملیات نظامی شرکت کنند. برای نمونه به استناد رسانه‌های خود سازمان مجاهدین خلق، مریم قیطانی، متولد 1352، به هنگام عملیات فروغ جاویدان تنها 15 سال داشت. او یکی از این کودک سربازان بی‌تجربه بود که در سن 15 سالگی کشته شد.
منیژه حبشی عضو جدا شده از مجاهدین خلق در خاطرات خود از عملیات فروغ جاویدان می‌نویسد: «مسئولین از بچه‌های ۱۱-۱۲ سال به بالا ، برای تدارکات و جابجائی جعبه‌های فشنگ و درست کردن ساندویچ‌های سفر مرگ و زندگی پدر و مادر‌هایشان استفاده کرده بودند.»

این کودکان که تعدادی‌شان پدر و مادر یا یکی از آن‌ها را در فروغ جاویدان از دست داده بودند، در 1369 با ترومای بعدی، یعنی جدا شدن از والدین و قاچاق شدن به اروپا مواجه شدند. زندگی‌هایی از هم گسیخته در پایگاه‌های مجاهدین در اروپا و آمریکا یا در میان خانواده‌های متعدد همراه با ناامنی و کتک و توهین و تحقیر برای این کودکان نوزاد تا 14 ساله رقم خورد. از این تعداد به شهادت عضو جدا شده از فرقه رجوی، رضا گوران، حدود 500 دختر و پسر را در سال های 69 و 70 به عراق باز گرداندند. این افراد در سنین نوجوانی هنوز زیر سن قانونی بودند که بار دیگر به صحنه رزم برگشتند و این بار رسما به آنها لباس نظامی پوشاندند و تحت انواع آموزشهای نظامی قرار دادند.

در یازدهم دسامبر ۲۰۲۱ تعدادی از کودک سربازان سابق در سازمان مجاهدین در «کلاب هاوس» دور هم جمع شده و ساعت ها از سرگذشت تلخی که توسط رهبران مجاهدین در حساس ترین دوران زندگی شان برایشان رقم خورده سخنان تکان دهنده ای را بیان کرده و توانستند بخش هایی از نمای پنهان ایدئولوژی کثیف فرقه رجوی را به نمایش بگذارند. قسمت هایی از صحبت های این کودک سربازان سابق در رابطه با تجاوزات جنسی در درون مناسبات فرقه را در کلیپ زیر می شنویم:

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

منبع : صفحه یوتیوب سمپات آزادی

نوشته نقض حقوق کودکان در فرقه رجوی – تجاوز اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.