برگزاری دادگاه مجاهدین خلق در ایران به فهم تاریخ کمک می‌کند

حجت‌الاسلام پورمحمدی در سالگرد هشت شهریور مطرح کرد

مجاهدین خلق از معدود گروه‌های معاندی هستند که در ایجاد و سازماندهی آشوب و اغتشاش علیه مردم ایران ایفای نقش می‌کنند. از سوی دیگر جنایت‌های بی‌سابقه آن‌ها در دهه شصت از تروریستی‌ترین حوادث تاریخ معاصر است.

در ماه‌های اخیر به واسطه اقدامات سیاسی، امنیتی و دیپلماتیک جمهوری اسلامی ایران در عرصه بین‌الملل و با همکاری دولت آلبانی وضعیت سازمان تزلزل بیشتری یافت. در ادامه این روند دستگاه قضائی ایران اقدام به آماده‌سازی فرآیند محاکمه اعضای سازمان کرد تا زوایای مختلف جنایت‌های این سازمان تروریستی بیش از پیش در افکار عمومی جهان افشا شود.

به همین منظور به مناسبت هشتم شهریور سالگرد شهادت شهیدان رجایی و باهنر با حجت‌الاسلام‌والمسلمین مصطفی پورمحمدی رئیس مرکز اسناد انقلاب اسلامی به گفتگو نشسته‌ایم. متن این گفتگو در ادامه از نظر می‌گذرد.

در ماه‌ های گذشته مسئله برگزاری دادگاه مجاهدین خلق در ایران مطرح شده است نظر شما در این رابطه چیست؟

در ایام عملیات مرصاد قرار داریم که در مرداد ماه انجام گرفت. این ماه به نوعی ماه جنایات مجاهدین خلق علیه ملت شریف ایران است. تقریباً سی سال پیش در چنین روزهایی مجاهدین خلق پس از پذیرش قطعنامه 598 توسط جمهوری اسلامی که زمینه‌ساز تلطیف روابط اقتصادی و سیاسی کشور ما و عراق می شد؛ با یک آرایش نظامی گسترده تلاش کردند با ترور و حمله به مراکز نظامی، کشور را تصرف کنند. آن‌ها این عملیات را فروغ جاویدان نام نهادند. مسعود رجوی در آن روز گفته بود” چهل و هشت ساعت بعد به تهران می‌آییم و مجاهدین تا آن زمان آزاد هستند تا هر کاری که می خواهند انجام بدهند”. این یعنی یک خط خون برای قتل تمام کسانی که مانع انگاشته می­شوند.

در سال‌های پس از آغاز عملیات مسلحانه علیه ملت شریف ایران بصورت جسته و گریخته دادگاه‌هایی برای محاکمه افراد این سازمان جنایت کار برگزار شده است. اما محاکمه اصل جریان مجاهدین خلق از نقطه آغار تا کنون امری است که به دلائل مختلفی چون صعوبت تنظیم یک دعوای حقوقی علیه سازمان با لحاظ عملکرد و تاریخچه، فرا شعبه ای بودن این دادگاه و البته مقداری کم‌کاری تا امروز به تأخیر افتاده بود و همانطور که اشاره کردید قرار است انشاالله در مهر ماه امسال دادگاهی برای محاکمه این سازمان و عناصر اصلی آن برگزار شود. البته به ایمیل عناصر اصلی این سازمان احضاریه‌هایی ارسال شده و از آن‌ها خواسته اند تا وکلایی را برای دفاع از خود معرفی کنند و تلاش شده تمام قواعد حقوقی درباره آن‌ها رعایت شود.

با توجه به اینکه این افراد در خارج از مرزهای کشور فعالیت دارند برگزاری چنین دادگاهی چه آثاری دارد؟

این دادگاه از چند جهت دارای اهمیت است. اولا: از تحریف واقعیت جلوگیری می کند و تصویری درست از چهره این سازمان منحوس را روایت می‌کند. ببینید اگر بخشی از کشورهای استعماری که به دنبال سوءاستفاده از این سازمان در جهت منافع خود هستند را کنار بگذاریم -کشورهایی که بیان واقعیت تأثیری در رفتار آن‌ها ندارد- برگزاری این دادگاه به صورت خوب و همراه با مستندات سبب تنویر افکار عمومی جامعه جهانی خواهد شد در این صورت افراد و جوامع مغلوب تحریف  ها و دروغ‌ های این سازمان و حامیان آن نمی‌ شوند. در دادگاهی که برای آقای حمید نوری در سوئد برگزار شد در جریان گفت و گوی بیرون دادگاه میان آقای نوری و افرادی که علیه او شهادت داده بودند نکته قابل تأملی وجود دارد. این افراد به آقای نوری می‌گویند “تو قاتل هستی” آقای نوری هم در پاسخ می گوید “شما 17 هزار نفر از مردم ما را شهید کردید.” این‌ها در پاسخ می گویند بیشتر از این ارقام شهید کرده‌اند و خواهند کرد. این تعداد از ترور در مقایسه با توطئه هایی که این‌ها علیه ملت ایران در زمان جنگ و پس از آن انجام دادند مسئله ناچیزی است. به نظر بیان این واقعیات در روشن شدن ذهنیت عمومی جامعه خودمان و جامعه جهانی بسیار موثر است.

نکته دوم زمینه‌سازی برای بازگرداندن این افراد است. ببینید پلیس اینترپل تنها از طریق تشکیل پرونده قضایی و محاکمه افراد با کشورها همکاری می کند از همین رو تشکیل پرونده و برگزاری دادگاه محاکمه کمک شایانی به استرداد اعضای اصلی این سازمان می­کند.

اثر دیگر این دادگاه فشار به این سازمان در کشورهایی است که در آن فعالیت دارد. به بیان دیگر اگر افراد این سازمان به کشور عودت داده نشوند برگزاری این دادگاه سبب می‌ شود در آن کشورها تحت فشار قرار بگیرند و آزادی عمل از آن‌ها گرفته شود همانطور که در آلبانی که نوکر بی‌جیره و مواجب آمریکا و اسرائیل بود و حضور این‌ها در آنجا هیچ منفعتی برای آلبانی نداشت چنین شده است. آلبانی اکنون متوجه مضرات حضور این سازمان در کشورش شده است برخی از سران آن را بازداشت کرده و اجازه ورود مریم رجوی را به این کشور نداده است.

نظر شما درباره اعلام آمادگی کانادا برای پناه دادن به این عناصر مخرب چیست؟

بله هنوز هم کشورهایی مانند کانادا وجود دارند که به دنبال ماجراجویی هستند و فکر می کنند می‌توانند به ما ضرر بزنند در حالی که قطعاً به خودشان ضربه می خورد چه اینکه مجاهدین خلق حتی در کنار مرزهای ما در عراق هم نتوانستند کاری از پیش ببرند و الان هم در آلبانی یک مانور بی‌ارزش می دهند. به عقیده من اگر کشور کانادا می خواهد مشکلی را در منطقه ما حل کند بهتر است سراغ مسائل راحت‌تری مانند انتقال یهودیان اسرائیلی فکر کند و این اسرائیلی‌های بدبخت، بی وطن را در سرزمین پهناور و پیشرفته خود جا بدهد تا مشکلات جهان و منطقه حل شود به طور قطع اسرائیلی‌ها هم به کانادا کمک می ‌کنند چه اینکه این‌ها لابی‌ های قدرتمند و ثروتمندی هستند.

این روزها مطلبی درباره تشکیل پرونده برای افرادی که سابقاً به پرونده آنها رسیدگی شده مطرح شده است آیا این مطلب واقعیت دارد؟

اولاً این خبر کاملا کذب است چراکه این پرونده ها متفاوت هستند. ثانیاً به نظر می رسد این خبر، طراحی یک پرونده است در شرایطی که ما درگیر جنگ هستیم و هنوز با مجاهدین تسویه حساب نکردیم به بیان دیگر این‌ها تلاش می کنند با چنین اقداماتی توجه‌ها را از جنایات خود برداشته و بر فعالیت های جمهوری اسلامی متمرکز کنند و در یک کلام تلاشی است برای عوض کردن جای جلاد و شهید.

با توجه به اینکه در آستانه سالروز شهادت شهید رجائی و اعضای هیئت دولت توسط عناصر این سازمان منحوس هستیم و حضرت عالی سال‌ها در صدر مبارزه با این سازمان بودید آیا اطلاعاتی دارید که تاکنون ناگفته مانده باشد؟

یک نکته مهم این است که کشمیری، کلاهی و آن عامل نفوذی در دادستانی انقلاب، از روزهای اول انقلاب در این دستگاه نفوذ کردند. مثلا کلاهی آنطور که خاطرم هست اردیبهشت۵۸ جذب حزب جمهوری شده‌ است و ماهیانه هم ۸۰۰ تومان حقوق‌ دریافت می کرده است. یعنی مجاهدین خلق از ماه‌های اول انقلاب خودشان را برای چنین ضربه زدن‌هایی آماده کرده بودند. یا مثلا مسعود رجوی سرکرده این گروه ، هفت یا هشت اسفند۵۷ حدود ۱۵ روز بعد از انقلاب در سخنرانی می‌گوید که کاری نکنید ما به اسلحه رو بیاوریم. حتی اسنادی از ملاقات­های این سازمان با سران حزب بعث در حدود یک سال و نیم قبل از جنگ وجود دارد. به بیان دیگر داستان این سازمان بسیار فراتر از آن چیزی است که تاکنون مطرح شده است. به همین خاطر کسی نمی تواند ادعا کند که ابتدا جمهوری اسلامی با آن‌ها بدرفتاری کرد و آن‌ها در پاسخ به خشونت رو آوردند.

ان‌شالله اگر فرصت بشود دادستان و همکاران قضایی بتوانند ادلّه‌ی خودشان را در دادگاه ارائه بدهند برای خیلی‌ها این بحث‌ها جذاب، مهم و عبرت‌آموز است و به فهم جریان‌های تاریخی کمک شایانی خواهد کرد.

با توجه به اینکه حضور افرادی چون کلاهی یا کشمیری در سطح بالای حکمرانی نمی‌تواند بدون همکاری افراد دیگر باشد به نظر می رسد این مساله که چه کسانی با این افراد همکاری می کردند از بخش های خاکستری و حتی تاریک، اقدامات این سازمان است نظر شما در این باره چیست؟

به نظرم مسئله اینطور که فرمودید نیست و این سؤال ناشی از عدم اطلاع دقیق از واقعیت آن زمان است. این حساسیت بیش ‌از خود حقیقت است. باید شرایط را درک کرد. زمانی که حزب جمهوری اسلامی در 25 بهمن اعلام موجودیت کرد ظرف چند ماه  اعضای آن به بیش از ۴ میلیون ثبت‌نام رسید. در آن شرایط مطرح کردن گزینش بدون وجود کادر لازم برای افرادی که داوطلبانه پا پیش گذاشته بودند مطرح نبود از چه طریقی باید عضویت یک نفر در مجاهدین خلق را می فهمیدیم در آن زمان دو معرف برای دادگاه انقلاب کفایت می کرد. انسان باید شرایط را درک کند. بعضی وقت‌ها توهم توطئه آنقدر برجسته می‌شود که تبعات مصیبت‌بار و آزاردهنده‌ای دارد. بله این عملیات ها اقدامات افراد نبود و سازمان مجاهدین خلق با هدایت سرویس های خارجی پشت این اقدامات بودند اما این مسئله که این افراد با حمایت عده دیگری در دولت نفوذ پیدا کردند را نباید قاطعانه مطرح کرد بلکه باید به سراغ مستندات رفت و تا زمانی که واقعیت کشف نشده نباید به افراد اتهام زد.

 

خروج از نسخه موبایل