از این دنیای غم، غمناک رفتی

زدی آتش به جان دوستداران

چو گل پاک آمدی و پاک رفتی . . .

جمشید مرحوم را در تیف شناختم ، از زندگی اش می گفت و از فریب و نیرنگ رجوی ها، جمشید یار باوفای ما در اسارت بود، همیشه ساکت و سنگین بود، آرام بود، بی شک اولین و آخرین مقصر فوت جمشید عزیز، سران فرقه ی رجوی است، من از صمیم قلب فوت این دوست قدیمی را به خانواده اش و به عزیزانش و مسئولین انجمن نجات گلستان تسلیت عرض می کنم، کاش نمی رفت و از زندگی بیشتر لذت می برد ، اما حیف که رسم روزگار چنین است و گلچین می کند. مظلومیت و پاکی جمشید همیشه در چهره اش عیان بود، ایمان دارم که رهبران این فرقه ی ضدبشری ، روزی به سزای اعمال جنایتکارانه شان ، خواهند رسید. روحش شاد و یادش گرامی باد.