روزه در واقع تمرینی برای دستیابی به آزادی و رهایی است. و روزه ای که در قرآن از آن صحبت می شود برای ایجاد تقوا در میان انسانهاست. انسان به خاطر ویژگی آگاهی و اراده می تواند اسیر جبرهای طبیعی و اجتماعی مانند سرکوب، فشار و ستم و غیره نباشد.
رهبری سازمان مجاهدین خلق در سخنرانیها همواره ماه رمضان را ماه رهائی بخش نامیده است. آیا این تعاریف در چارچوب تشکیلات رعایت می شود؟ جواب منفی است. آیا در درون تشکیلات همه اعضا آزاد و رها هستند ؟ باز هم جواب منفی است.
تجربه ای که ما جدا شده ها در طی سالها حضور در مناسبات مجاهدین داریم، قید و بند های تشکیلاتی به اسم انقلاب اجباری، عملیات جاری و غسل هفتگی و … بود که به مانند غل و زنجیر دست و پای اعضای سازمان را در داخل تشکیلات بسته است. به نحوی که هیچ یک از اعضای سازمان حق انتخاب ندارند. هیچ یک از اعضای سازمان حق ندارند راجع به آینده خودشان تصمیم بگیرند. هیچ یک از اعضای سازمان حق ندارند با جهان خارج از حصارهای تشکیلاتی مجاهدین در ارتباط باشند. هیچ یک از اعضای سازمان حق ندارند با خانواده خود ارتباط برقرار کنند.
همه اعضای سازمان در داخل تشکیلات باید آن بت اعظم را بپرستند. بت اعظم رجوی است که می گوید شما حق ندارید به غیر از من فرد دیگری را دوست داشته باشید حتی پدر و مادرتان را. مسعود رجوی به صراحت میگفت خون شما مال من است و نفس شما از آن مریم رجوی! او همان شخصی است که به ما میگفت وقتی شما شهید شوید در روز محشر از شما میپرسند دنباله روی رجوی بودید یا خمینی؟ اگر دنباله رو رجوی بودید مستقیم به بهشت میروید. رجوی به اعضای سازمان بهشت را پیشاپیش میبخشید.
توجه کنید افکار رجوی افکار پوسیده و عقب ماندهای مانند اعتقادات داعشیها است ، فرق آنها با داعش این است که داعش با ریش و پشم و لباسهای سنتی خود را عرضه میکند و رجویها خود را با کت و شلوار و کراوات و کت و دامن میآرایند. اما محتوای هر دو یکی است: ارتجاع محض!
محمد رضا گلی