در پی انتشار اخبار توافق میان ایران و آمریکا، اخیرا مسعود رجوی، رهبر ناپدید شده تشکیلات مجاهدین خلق، در پیامی که از مخفیگاه خود منتشر کرده است، عنوان کرد که “از آتش بس مانند جنگ هشت ساله به غایت استقبال می کنیم”.
آیا واقعا رجوی اعتقادی به آتش بس دارد؟ آیا رجوی در جنگ هشت ساله مایل به آتش بس بین دو کشور عراق و ایران بود؟ باید گفت خیر چون رجوی تار و پودش را به آتش افروزی، خشونت و جنگ بافتهاند.
برای یادآوری مغز پوسیده رجوی باید از او پرسید مگر شما در تفاسیر خود عنوان نمیکردید که حکومت ایران هرگز تن به آتش بس در جنگ نمی دهد؟ مگر تحلیل نمیکردید که اگر حکومت ایران تن به آتش بس با عراق بدهد حکم سرنگونی خودش را امضا می کند؟ مگر نمیگفتید که آتش بس و صلح طناب دار حکومت است و … ؟
اما بعد از قبول آتش بس بین ایران و عراق، مسعود رجوی برای فرار از پاسخگویی به شکست تحلیل هایش، راه عملیات نظامی در پیش گرفت و به سمت ایران لشکر کشی کرد. نتیجه این آتش بس بعد از چند سال علیه مجاهدین عمل کرد و طناب دار برای صدام حسین و مسعود رجوی شد. یکی اعدام شد و دیگر به سوراخی خزیده و هیچ خبری از وی نیست.
بعد از گذشت چند دهه که تنش آمریکا با ایران بالا گرفت و کار به تهاجم نظامی کشید، با فریبکاری از آتش بس استقبال می کند؟! دروغی که حتی مرغ پخته را به خنده وا می دارد چون تجربه نشان داده است که رجوی فقط در تنشها و جنگها میتواند خودش را زنده نگهدارد .
دستگاه تبلیغاتی رجوی اکنون به سرفصلهایی اشاره دارد که رجوی از آتش بس استقبال میکند. اگر در مورد صلح حرف می زنید ما یک بار ثمره صلح را در جنگ عراق علیه ایران مشاهده کردیم که چه به روزتان آورد. اکنون دم زدن از آتش بس و مذاکره فریبی بیش نیست چون هیچ وقت تحلیلهای باسمهای رجوی به واقعیتها حتی نزدیک هم نشدهاست.
اکنون که تنش میان غرب و ایران از نقطه حاد آن مقداری دور شده است و هر روز صحبت از مذاکره است، رجوی خوب میداند اگر داستان صلح به نتیجه برسد باید برای خودش روضه مرگ بخواند. مانند اتفاقی که پس از صلح ایران با عراق افتاد و سازمان به طور تاریخی و ژئوپولیتیکی در عراق سوخت.
هادی شبانی