اکرامی مسئول انجمن نجات خوزستان در جریان مراسم ماه محرم که با شرکت تعدادی از خانواده های اعضای مجاهدین مستقر در مقر اشرف سه آلبانی که ساکن شهر اهواز هستند، برگزار شد. بعد از بیان بخشی از زیارت وارث، شهادت سرور و سالار شهیدان را به خانواده های شرکت کننده تسلیت گفت. وی درادامه به افشای ماهیت منافقانه رجوی و سوء استفاده ابزاری وی از فلسفه قیام امام حسین (ع) پرداخت و توضیح داد:
قیام عاشورا از سال 61 هجری تا کنون همچون چشمه ای جوشان و خروشان تشنگان معرفت و حقیقت را سیراب نموده است. و الهام بخش بسیاری از نهضت های حق علیه باطل بوده است. با پیروزی انقلاب اسلامی در سال 57 مسعود رجوی بهمراه تعدادی از کادرهای باقیمانده از زندان آزاد و با صدور اطلاعیه ای جنبش ملی مجاهدین خلق و یا به بیان ادبیات مردم ایران گروه منافقین را که شاخه سیاسی این جریان بود را اعلام و شروع به عضو گیری نمود.
رجوی با بیان اینکه سازمان وی اسلام راستین علوی را نمایندگی می کند و حرکت آنها در ادامه همان قیام سرخ فام امام حسین (ع ) است به جذب جوانان مذهبی و شیفته راه امام حسین اقدام نمود. سخنرانی موسی خیابانی فرد شماره دو مجاهدین در مسجد دانشگاه تهران در سال 59 تحت عنوان “عاشورا فلسفه آزادی” یکی از مواردی بود که تلاش کردند در محیط دانشگاه و بویژه در بین قشر دانشجویان درک و برداشتی متفاوت از اسلام به نسبت اسلام رایج در جامعه که روحانیت شیعه و در رأس آن امام خمینی رحمه الله، ترویج می کردند، را تبلیغ کنند. رهبران مجاهدین با تبلیغات وسیع در سطح جامعه و بخصوص با سوء استفاده از قیام امام حسین و فلسفه عاشورا بخشی از جوانان را تحت تاثیر تبلیغات فریبنده خود قرار دادند .
رجوی می گفت که راه امام حسین در ایران و در این مقطع زمانی راه مجاهدین خلق است! وی در یک قیاس ناثواب خود را با امام حسین (ع ) قیاس می کرد. در مقطع سال 58 تا 60 رجوی در تبلیغات خود هیچ اعتقادی به مراسم عزاداری و سینه زنی نداشت و این مناسک را ارتجاعی و تحت تاثیر فرهنگ بجا مانده از تشیع صفوی تبلیغ می کرد و فلسفه قیام امام حسین را مادی و مارکسیستی معنا می کرد. وی در سخنرانی هایش از امام حسین (ع ) بعنوان یک فرد انقلابی همانند رهبران مارکسیست، لنین و چگوارا و مائو نام می برد و به هیچ وجه به جنبه های فلسفی و اسلامی قیام امام که برای احیای دین صورت گرفته بود اشاره ای نداشت.
با شکست تشکیلات مجاهدین در فاز جنگ مسلحانه و فرار به فرانسه و سپس عراق در پادگان اشرف رجوی چون در بن بست مطلق بخصوص بعد از آتش بس بین ایران وعراق گرفتار شده بود برای انحراف اذهان اعضا دسته های سینه زنی و نوحه خوانی در پادگان اشرف براه انداخت و اعضا را در این ماه مجبور می کرد که به نوحه خوانی و سینه و زنجیر زنی بپردازند در حالیکه در اصول هیچ اعتقادی به این مناسک نداشت.
نکته دیگر از وجه متمایز راه رجوی با راه و اهداف امام حسین (ع)، در نحوه برخورد امام حسین (ع) در حق انتخاب آزاد یارانش برای باقی ماندن در صفوف شان بود. حتما همه شما شنیده اید که امام حسین (ع) در شب عاشورا همه یارانش را جمع کرد و خطاب به آنها گفت ممکن است بسیاری از شما در نبرد فردا شهید شوید، هر کدام از شما که بدنبال زنده ماندن و ادامه زندگی است می تواند همین امشب از تاریکی شب استفاده و صف ما را ترک کند و من بیعت خود را از آنها بر می دارم. براساس همین توصیه امام تعدادی در همان نیمه شب صفوف ایشان را ترک کردند. یعنی اصل حرکت و قیام امام حسین مبتنی بر آزادی حق انتخاب و اختیار بود. ولی در نقطه مقابل امام حسین، مسعود رجوی با شیوه های جبر و اجبار اعضا را مجبور به ماندن در تشکیلات می کرد. رجوی عملا در نشست های موسوم به طعمه خطاب به اعضایی که خواهان جدایی از تشکیلات او بودند اعلام کرد، هرکس بخواهد از تشکیلات وی جداشود می بایست ابتدا 5 سال در پادگان اشرف زندانی شود و بعد او را به دولت صدام تحویل می دهیم تا 10 سال هم به جرم ورود غیر قانونی به عراق زندانی شود. در کمپ آمریکایی ها برخی از اعضا درجهت افشای ماهیت فریبکارانه رجوی می گفتند امام حسین (ع) چراغ ها را خاموش کرد تا هر که می خواهد در تاریکی هوا صفوف ایشان را ترک کند صبح که شد تعدادی از یاران امام حسین رفته بودند ولی امام حسین در میدان در میان باقیمانده یارانش بود ولی در مورد رجوی عکس بود. رجوی از تاریکی هوا استفاده کرده و فرار کرده بود در حالیکه اعضایش در صحنه بودند. در مجموع در جریان عمل، رجوی و تشکیلاتش هیچ اعتقادی به مبانی اسلام و فلسفه و راه و روش امام حسین نداشتند و صرفا سوءستفاده ابزاری می کردند.
در پایان این جلسه علی اکرامی توضیحات مختصری هم در خصوص ترفندها و شیوهای گروه رجوی برای سوء استفاده از خانواده های اعضاء ارائه و از خانواده ها خواست تا هوشیاری خود را نسبت به توطئه های تشکیلات رجوی بالا ببرند .