دوست عزیزم رمضان قارایی یک سال دیگر هم گذشت و از وعده هایی که سازمان مجاهدین داده بود خبری نشد. اگر کمی در خلوت و تنهایی خودت فکر کنی که چه چیزی در این سالها بدست آوردی به نتایج خوبی می رسی.
می دانی که پدرت سال گذشته فوت کرد و چندین بار با مادرت و خواهرت آمدند پشت درب اشرف ولی سازمان و مسئولین حتی اجازه ندادن یک ملاقات چند دقیقه ای با شما داشته باشند. این چه سازمان آزادیبخشی است که با نفرات خودش هم مثل برده رفتار می کند. از صبح تا شب کار کردن و شب هم انتقاد شنیدن به خاطر کارهایی که نکردی !
بهتر است تا وقت هست خودت را از منجلاب تشکیلات مجاهدین نجات دهی و به آغوش گرم خانواده برگردی.
رمضان سعیدی