انقلاب اسلامی 22 بهمن 57 به پیروزی نرسیده بود که دشمنی های آشکار و پنهان غرب و عواملش در منطقه علیه قیام ملت ایران شروع شد. اسرائیل و سعودی بلافاصله ابراز نگرانی شدید کردند و فلسطین آن را انقلاب خود و کل منطقه و تاریخ ساز نامید.
کمتر از 100 روز پس از پیروزی انقلاب اسلامی، آمریکا تهدید به حمله نظامی به ایران برای براندازی جمهوری اسلامی کرد و ناوگان و نیروهای خود را به خلیج فارس آورد و در دیدگاه بسیاری از ناظران بین المللی، جنگ قرب الوقوع به نظر می رسید. واضح بود که آمریکا، ایران را ملک خود می داند و به دنبال پس گرفتن آنست.
ایران تجربه کودتای آمریکایی 28 مرداد 1332 را داشت که شاه خائن را، علیرغم خواست ملت ایران، به قدرت برگردانده بود. مرحوم محمد مصدق غنی سازی اورانیوم نمی کرد، موشکب بالستیک نمی ساخت، نیروهای نیابتی هم نداشت، اتفاقا رابطه خوبی هم با آمریکا داشت و خیلی هم اهل مذاکره بود. تنها گناهش این بود که در شرایط آنروز قدرت مقابله نداشت. روشن بود که آمریکا و غرب اگر بتوانند به ذره ای منافع ملی ایران هم رضایت نمی دهند و سلطه بی چون و چرای خود را که به مذاقشان مزه داده می طلبند.
برای کسب استقلال و آزادی که شعار ملت ایران بود و آن را صرفا در حاکمیت جمهوری اسلامی (تجربه مشروطه و ملی شدن نفت و …) میسر و عملی می دانستند وجود شرط لازم همراه با شرط کافی (مبنی و شرط) ضروری است. شرط لازم، آمادگی مردم برای پرداخت بها و جانفشانی جهت بیرون آمدن از زیر سلطه بیگانه است که فراهم بود.
اما شرط کافی که تعیین کننده است، رهبری ذی صلاح است که با درایت و شجاعت، سکان کشتی انقلاب را به دست بگیرد و از طوفان نهراسد و پیش برود. قرار گرفتن حضرت آیت الله خمینی (ره) در جایگاه رهبری انقلاب اسلامی به مدت 10 سال، علاوه بر پایان دادن به سلطه شاه خائن و بیرون راندن بیگانگان که ابتدای راه بود، ایران را از میان امواج خروشان و طوفان های سهمگین، از دشمنی های آمریکا و رژیم صهیونیستی گرفته تا صدام حسین و مسعود رجوی به پیش برد و نهایتا آن را به دست خلف صالح خود سپرد.
مسعود رجوی در نشست های داخلی شاکی بود که چرا گروه فرقان در 6 تیر 1360 آن اقدام تروریستی (به قول رجوی غیرحرفه ای و ناموفق) را انجام داد که آیت الله خامنه ای نتواند در جلسه 7 تیر حزب جمهوری اسلامی شرکت کند تا نیت شوم بی آینده کردن نظام، که گویا با شهادت آیت الله محمد بهشتی تحقق می یافت، تکمیل گردد. رجوی اساسا از مشیت الهی چیزی سر در نمی آورد.
حضرت آیت الله العظمی سید علی حسینی خامنه ای طی نزدیک به 37 سال رهبری هوشمندانه و بی باکانه خود در برابر وحوش اجنبی در خارج و داخل کشور ایستاد، و کشوری عقب مانده و تا بن استخوان وابسته و استعمارزده را به حد یک قدرت منطقه ای و بلکه جهانی ارتقاء داد، به طوری که در خلال جنگ رمضان موجب شگفتی جهانیان شد.
متوقف کردن آمریکا و رژیم اشغالگر قدرس و 7 کشور عربی هم پیمان آنان در منطقه در این جنگ، که بالاترین حد تسلیحات، تجهیزات و امکانات خود را به میدان آورده بودند، همراه با توطئه های خائنینی همچون پهلوی و رجوی و رسانه های فارسی زبان معاند، بدون کمترین کمک خارجی، بیشتر در نظر همه جهانیان به معجزه شبیه بود. حتی نزدیک ترین متحدان و دوستان ایران هم باور نمی کردند که جمهوری اسلامی بتواند دوام بیاورد.
اما این معجزه بهای گزافی داشت که ملت ایران آن را از بالاترین دارایی خود پرداخت کرد، و سپس به برکت این خون زنده و جوشان، میدان را طی شب ها و روزهای متوالی خالی ننمود و دهان یاوه گویان را برای همیشه بست. در اولین روز جنگ رمضان، رهبری با خون خود بقا و دوام جمهوری اسلامی ایران را بیمه کرد و دشمن نادان نفهمید که مکتب تشیع انقلابی با خون رشد می کند و قوام آن با خون عزیزترین ها بیمه می شود.
هدف دشمن تجزیه ایران و تصاحب تکه تکه شده آن بود. جمهوری اسلامی، به عنوان یکی از معدود کشورهای مستقل در جهان، خاری در چشم سلطه گران است و سران رژیم صهیونیستی چه درست گفتند که اگر جمهوری اسلامی نابود نشود پس لاجرم اسرائیل باید از میان برود.
شهادت رهبر عظیم الشأن انقلاب به دست شقی ترین و پلید ترین موجودات شناخته شده، که جهان طی سال های اخیر در برابر جنایات آنان حیران مانده است، هر توطئه و فتنه ای را خنثی نمود و جایگاه واقعی ایران را در جهان و در تاریخ نشان داد و تثبیت کرد. ایران پرچم دار مبارزه با ظلم است و توان آن را هم دارد و این دیگر بر کسی پوشیده نیست.
واضح است که ایران همچنان راه بسیار دشواری را در مسیر رسالت خود در پیش دارد. مردم آماده اند و رهبری ذی صلاح هم آماده است. راه روشن است و مسیر مشخص گردیده است.
ملت ایران بضاعت و قدرت و صلابت و اراده خود را که نه موشک است، نه سلاح هسته ای و نه تنگه هرمز، در هفته آتی به جهانیان نشان خواهد داد. ملت ایران اراده کرده است که مستقل باشد و در این راه از جان و مال خود ایثار کند و قطعا در این راه با هدایت رهبری صالح پیروز خواهد شد.
ابراهیم خدابنده