مجاهدین خلق تا سال ۲۰۱۲ توسط ایالات متحده و تا سال ۲۰۰۹ توسط اتحادیه اروپا رسماً به عنوان یک سازمان تروریستی شناخته میشد. پس از آن نیز، همواره کارشناسان دانشگاهی، روزنامهنگاران و گزارشهای اطلاعاتی دولتی اغلب این گروه را به دلیل سابقه خشونت و ترور، سلسله مراتب داخلی سختگیرانه، وفاداری اجباری به رهبری آن و نقض حقوق اعضا، به عنوان یک سازمان فرقهمانند با سوابق تروریستی توصیف میکنند.
در مقابل، مجاهدین خلق برای بازسازی چهره جهانی خود و کسب مشروعیت سیاسی، یک شبکه لابیگری بینالمللی چند میلیون دلاری را پیش میبرد. این گروه به جای تکیه بر پایگاه سنتی مردمی، به شدت به مشوقهای مالی – از جمله دستمزدهای گزاف سخنرانی، کمکهای مالی انتخاباتی و سفرهای لوکس رایگان – برای به دست آوردن حمایت سیاستمداران خارجی متکی است. این رویکرد معاملهگرایانه اغلب چهرههای سیاسی فرصتطلب را جذب میکند که بسیاری از آنها به طور جداگانه در کشورهای خود با تحت پیگردهای قضایی و محکومیت به دلیل فساد مالی، رشوهخواری و لابیگری غیرقانونی خارجی مواجه شدهاند. شبکه لابیگری مجاهدین خلق شامل الگویی است که حامیان مالی فاسد خارجی را از بغداد تا واشنگتن در بر گرفته است.
دستگیری عالیه نصیف جاسم با ۱۵ میلیون دلار پول نقد
عالیه نصیف نماینده سابق و برجسته پارلمان عراق است. در اواخر ژوئن ۲۰۲۶، او و پسرش در بغداد به عنوان بخشی از یک عملیات گسترده و سراسری مبارزه با فساد به دستور نخست وزیر علی الزیدی بازداشت شدند. مقامات بیش از ۲۰ میلیارد دینار عراقی (تقریباً ۱۵.۵ میلیون دلار) و مقادیری طلا در محل سکونت او پیدا کردند.
از نظر تاریخی، نام نصیف در گزارشهای سیاسی پیرامون تعاملات عراق با مجاهدین خلق مطرح شده است. در زمینههای ژئوپلیتیکی گذشته، به ویژه در مورد خروج ایالات متحده و موضع در حال تحول بغداد در مورد جناحهای تحت حمایت ایران، ناظران و تحلیلگران اطلاعاتی، همسوییهای سیاسی او با این گروه را زیر نظر داشتهاند. پس از دستگیری او، دادگاههای مدنی عراق نیز در اواخر ژوئن ۲۰۲۶ به او دستور دادند که به دلیل اظهارات افتراآمیز رسانهای، به یک مقام وزارت کشور خسارت بپردازد. دوران حضور مجاهدین در عراق در رسانههای این تشکیلات بارها از نصیف به عنوان یکی حامیان عراقی گروه یاد شد.
متحد اروپایی پر سر و صدای مجاهدین خلق
آلخو ویدال-کوادراس نایب رئیس سابق پارلمان اروپا و رهبر برجسته محافظهکار اسپانیا، از حامیان سرسخت مجاهدین خلق است. در سال ۲۰۱۳، یک تحقیق گسترده نشان داد که حزب سیاسی راست افراطی ویدال-کوادراس، وکس، به شدت توسط پولهای خارجی تأمین مالی میشود. بیش از یک میلیون یورو بودجه انتخاباتی توسط یک گروه مخالف ایرانی به این حزب منتقل شده است که منظور مجاهدین خلق بوده است. ویدال-کوادراس بعداً توضیح داد که این بودجه در واقع از طریق او برای راهاندازی حزب صرف شده است.
ویدال-کوادراس یکی از ریشه دارترین و پرسروصداترین حامیان اروپایی مجاهدین خلق است. او دههها کمیته بینالمللی در جستجوی عدالت (ISJ) مستقر در بروکسل را برای لابیگری برای به اصطلاح شورای ملی مقاومت ایران (NCRI)، ویترین سیاسی مجاهدین خلق، اداره میکرد.
“باب شمش طلا”
در ایالات متحده، سناتور سابق رابرت (باب) منندز، ملقب به “باب شمش طلا”، رئیس قدرتمند سابق کمیته روابط خارجی سنا، در ژوئیه ۲۰۲۴ به ۱۶ فقره جرم فدرال محکوم شد. در ژانویه ۲۰۲۵، او به ۱۱ سال زندان فدرال محکوم شد. افبیآی به خانه او حمله کرد و صدها هزار دلار پول نقد مخفی، خودروهای لوکس و بیش از ۱۰۰۰۰۰ دلار شمش طلای خالص پیدا کرد. او به جرم دریافت این رشوهها برای فعالیت به عنوان یک عامل خارجی غیرقانونی برای مصر و قطر و محافظت از بازرگانان فاسد محکوم شد.
منندز، علاوه بر معاملات غیرقانونی خود با سایر دولتهای خارجی، مدتها مدافع سرسخت مجاهدین خلق در کنگره بود. او مرتباً در رویدادهایی که توسط سازمان جوامع ایرانی-آمریکایی (OIAC) – بازوی اصلی مجاهدین خلق در ایالات متحده – برگزار میشد، سخنرانی میکرد و به شدت از طرف این گروه در وزارت امور خارجه لابی میکرد. به دلیل حمایت سیاسی و تبلیغاتی فعال او از این گروه، ایران رسماً منندز را در فهرست سیاه تحریمهای تروریستی خود قرار داد.
حسابهای بانکی فربه شهردار جیولیانی
شهردار سابق نیویورک و مشاور رئیس جمهور پس از صدور حکمی برای جرم ۱۴۸ میلیون دلاری در رابطه با دخالت در انتخابات، اعلام ورشکستگی کرد. در حالی که جرائم قانونی اصلی او ناشی از کیفرخواستهای توطئه انتخاباتی است، بازرسان فدرال بارها کسب و کار مشاوره و معاملات پولی خارجی مبهم او را تحت قانون ثبت عوامل خارجی (FARA) مورد تحقیقات قرار دادهاند.
جولیانی به عنوان یکی از مشهورترین و پردرآمدترین نمایندگان آمریکایی مجاهدین خلق به این تشکیلات خدمت میکرد. سالها، او به مقر مجاهدین خلق در آلبانی و تجمعات پاریس پرواز میکرد و در کنار مریم رجوی، رهبر مجاهدین خلق، خواستار “تغییر رژیم” میشد. او آشکارا اعتراف کرد که از شبکه مجاهدین خلق هزینههای گزافی برای سخنرانی دریافت میکرد و به طور معمول دهها هزار دلار برای هر سخنرانی برای لابی در دولت ایالات متحده برای مشروعیت بخشیدن به این گروه دریافت میکرد.
مزدا پارسی