چند روزی است اخبار را دنبال می کنم و مسائل را کنار هم قرار می دهم و به این نکته رسیدم که رجوی با تمام جار و جنجالی که در مورد حمایت مردم عراق از آنها راه انداخته بود، باد هوا بود.
روز چهارشنبه 17 تیر شاهد تشییع میلیونی رهبر ایران در شهرهای نجف و کربلا بودیم که به واقع نشان از عشق به رهبر شهید ایران داشت و مردم عراق صحنه های وصف ناپذیری خلق کردند. صحنه هایی که در تاریخ ماندگار شد و نشان داد برای ماندگاری باید به قلوب مردم رسوخ کرد .
و در نگاه دیگر به این حمایت همه جانبه مردم عراق از رهبری شهید ایران می توان به حضور چندین سال مجاهدین خلق در عراق بپردازیم. چرا آنان با حضور چندین دهه در عراق به چنین جایگاهی نرسیدند؟ آیا آنان خودشان را مسلمان جا نزدند پس چه شد که منفور مردم عراق شدند ؟ چرا در روز خروج خفت بار از اشرف و عراق کسی به کمک شان نیامد ؟ و هزاران سئوال دیگر…
رجوی برای اینکه در عراق خودش را نیرویی مستقل جا بزند شروع به دادن پول به شیوخ کرد و تعدادی عراقی را هم به کار گرفت. این کار با دادن هدایا و پر کردن شکم هایشان همراه بود. اما بعد از سرنگونی صدام، به این ضرورت رسیدند که دیگر جای ماندن در عراق نیست و باید سر کیسه را شل کنند. به همین خاطر حضور نفرات عراقی در اشرف بیشتر شد. رجوی فکر می کرد با گرفتن امضا از مردم عادی می تواند در اشرف باقی بماند و در این پروژه نیروهای سازمان همه بسیج شدند و با دادن پول به افرادی که برای آنان کار می کردند پروژه جمع کردن امضا از مردم عادی جامعه برای اعلام حمایت از سازمان برای ماندن عراق کلید خورد. هر فرد عراقی که تعداد امضا بیشتری برای سازمان جور می کرد پول بیشتری بدست می آورد. و بالاخره آمار 5 میلیون نفر را اعلام کردند. البته خیلی از آن امضاها اعتباری به لحاظ قانونی نداشت و بیشتر برای دریافت پول بیشتر از سازمان بود. بعد از این کار شروع به جو سازی و شانتاژ کردند که بله ما از حمایت 5 میلیون عراقی برخوردار هستیم و باید دولت عراق از ما حمایت نموده و در اشرف باقی بمانیم.
این مسئله بیشتر مصرف داخلی داشت و رجوی به این تبلیغات پوچ نیاز داشت تا بتواند نیروهایش را متقاعد کند که هرگز اشرف را تخلیه نخواهند کرد و این مرز سرخ است و در صورتی که دستور تخلیه اشرف از سوی مقامات داده شود مردم عراق به کمک شان خواهند آمد.
آیا در روز تخلیه اشرف مردم عراق برای جلوگیری از خروج مجاهدین به کمک نیروهای سازمان آمدند؟ خیر. شاهد بودیم مردم عراق خواهان اخراج آنان از اشرف و عراق بودند. ماهیت این تشکیلات تروریستی برای مردم عراق روشن شده بود و از ارتباطات آنها با صدام مطلع بودند اما از ترس سرکوب توسط صدام حرفی نمی زدند و بعد از سرنگونی صدام این فضا شکسته شد.
نهایتا دستور خروج از اشرف داده شد و نیروهای سازمان با خفت و خواری و شبانه اشرف را ترک کردند تا برای همیشه پرونده اشرف بسته شود. از آنجایی که رجوی هیچ وقت پاسخگو نیست، باز شکست و خروج از اشرف را پیروزی نامید.
وقتی نیروهای سازمان به دستور دولت عراق مجبور به ترک عراق شدند حتی یک عراقی به کمک نیروهای سازمان نیامد. بلکه جشن گرفتند که دشمن و یار صدام از عراق اخراج شد.
و حال در این مقطع و تشییع رهبر شهید ایران نظاره گر بودیم که چگونه مردم عراق در مراسم شرکت کردند و سنگ تمام گذاشتند. برای بدست آوردن حمایت مردم نیاز به پول و رشوه نبود. بلکه مردم به صورت خودجوش شرکت کردند. حتی در رسانه ها شاهد بودیم که مردم از شهرها و روستاهای دور و نزدیک خودشان را به مراسم رساندند.
حال رجوی ها همان خط گرفتن حمایت را در کشورهای اروپایی دنبال می کنند. در حالی که این خط در عراق شکست خورد. نفراتی که در برنامه های مریم رجوی حضور پیدا می کنند از دریافت پولهای کلان حرف می زنند و مریم رجوی سعی دارد با این کار خودش را مطرح نماید و همچنین با این کار نیروهای وارفته اش را در مناسبات اشرف در آلبانی نگهدارد که بله ما از حمایت به اصطلاح جهانی برخوردار هستیم !
رجوی در تمام این سالها با فریب سعی کرده است خودش را مطرح کند اما زهی خیال باطل، مردم ایران و عراق هیچگاه جنایات او را فراموش نخواهند کرد.
هادی شبانی