پیشینه انتقال به آلبانی
بعد از سقوط صدام حسین و اشغال عراق توسط نیروهای ائتلاف در ۲۰۰۳، سازمان تروریستی مجاهدین خلق که تا آن زمان پایگاه نظامی “اشرف” در عراق را در اختیار داشت، بهتدریج خلع سلاح شد و پس از سالها اقامت در کمپهای اشرف و لیبرتی، از سال ۲۰۱۶ با میانجیگری آمریکا و کمک مالی دولتهای غربی، اعضای این سازمان به آلبانی منتقل شدند. مقر اصلی آنها اکنون در نزدیکی شهر تیرانا قرار دارد.
شبکه اطلاعاتی و ادعای اطلاعات از درون ایران
بخشی از هویت سیاسی تروریست های موسوم به مجاهدین خلق و شاخه سیاسی آن، شورای به اصطلاح ملی مقاومت ایران (NCRI)، مدعی دسترسی به شبکهای از منابع داخل ایران است. مهمترین نمونهای که این ادعا را در سطح بینالمللی مطرح کرد، افشاگری سال ۲۰۰۲ درباره تأسیسات هستهای نطنز و اراک بود که بعدها تا حدی توسط آژانس بینالمللی انرژی اتمی تأیید شد. گزارش ضدمیهنی و خائنانه این گروه تروریستی پیرامون تاسیسات هسته ای ایران آنچنان با اجهافات و غلوهای تعمدی همراه بود که موجبات بهانه جویی ایالات متحده به غیرصلح آمیز بودن اهداف هسته ای ایران را بنا نماید. در ازای آن اعتبار رسانهای سازمان تروریستی مجاهدین خلق به شکل قابلتوجهی افزایش یافت و از آن پس، شورای خائنین موسوم به ملی مقاومت بهطور مرتب نشستهای خبری با عنوان “افشاگری” درباره موضوعات نظامی، امنیتی، اقتصادی و سیاسی ایران برگزار میکند.
عمده پژوهشگران مستقل از جمله تحلیلگرانی که در نشریات مانند RAND Corporation یا گزارشهای کنگره آمریکا درباره مجاهدین نوشتهاند نسبت به صحت همه این ادعاها تردید دارند و معتقدند بخشی از این افشاگریهای نادرست، با هدف تبلیغاتی و سیاسی صورت گرفته است. این سازمان تروریستی در راستای همان شعار جنایتکارانه مسعود رجوی که می گفت: هدف وسیله را توجیه می کند، این نوع فعالیت را بخشی از مبارزه اطلاعاتی علیه حکومت ایران میدانند.
اتهامات مالی و فروش اطلاعات
اسنادی وجود دارد که نشان می دهد تروریست مجاهدنماهای ضد خلق، اطلاعات جمعآوریشده را میفروشند و از این طریق درآمدهای میلیوندلاری کسب میکنند. اعضاء جداشده از این سازمان تروریستی افشاکرده اند که بخشی از بودجه سازمان از طریق فروش گزارشهای اطلاعاتی به دولتها، اندیشکدهها یا رسانهها تأمین میشود.
نگاه دوگانه به سازمان تروریستی مجاهدین خلق
مجاهدین خلق یکی از بحثبرانگیزترین گروههای اپوزیسیون ایرانی است:
حامیانش آن را یک جنبش دموکراسیخواه با اطلاعات ارزشمند از داخل ایران میدانند و به حمایت برخی سیاستمداران غربی (بهویژه در کنگره آمریکا و پارلمان اروپا) اشاره میکنند.
منتقدان، که بخش عمده شان اعضای جداشده از تشکیلات عصر حجری مجاهدین خلق و برخی روزنامهنگاران مستقل هستند، آن را سازمانی با ویژگیهای فرقهای، فاقد شفافیت مالی و با سابقه همکاری وطن فروشانه با صدام حسین در جنگ ایران و عراق توصیف میکنند.
در مجموع فعالیت اطلاعاتی مجاهدین خلق بخصوص از زمان استقرار در آلبانی واقعیتی مستند است و بخشی از آن (مانند افشاگری هستهای ۲۰۰۲) تأثیرگذاری خوبی بر اعتبار رسانه ای و کسب منابع مالی میلیون دلاری برای آنان داشته است. اعتبار رسانه ای در غرب و درآمدمیلیون دلاری، تنها موضوعات مهم برای سرکردگان این سازمان هستند. ولو اینکه گزارشات کذبشان سبب شده تا مردم ایران بیش از 3 دهه متحمل شدیدترین تحریم ها باشند.
سالاری