سازمان مجاهدین خلق با هیاهوی تبلیغاتی از “انتخاب” مهناز میمنت، زن ۶۷ ساله، به عنوان مسئول اول جدید خود خبر داده است؛ انتخابی که بیش از آنکه جدی به نظر برسد، یادآور یک شوی تشکیلاتی برای بزک کردن ساختاری فرسوده است.
اما چرا باید در چنین شرایطی، پس از سالها، زنی ۶۷ ساله برای این عنوان انتخاب شود؟ پاسخ را شاید باید نه در تواناییهای فردی او، بلکه در ماهیت تشکیلاتی این جایگاه جستوجو کرد؛ جایگاهی که ظاهراً بیش از آنکه اختیار واقعی داشته باشد، قرار است تصویری تازه از سازمان ارائه کند.
تناقض بزرگتر آنجاست که مجاهدین خلق حضور زنان در رأس تشکیلات را نشانه آزادی زن معرفی میکند، در حالی که بنا بر روایت جداشدگان، همین تشکیلات سابقهای کمنظیر در بهکارگیری زنان علیه زنان برای اعمال فشار، تحقیر و شکنجه تشکیلاتی دارد؛ پدیدهای که از عجیبترین تناقضهای ادعای “رهایی زن” در این سازمان است.
بنابراین، مسئله این نیست که “مسئول اول” جدید چه کسی است؛ مسئله این است که چرا باید برای یک ساختار بسته، چنین نمایشی از انتخاب برگزار شود؟
شاید پاسخ روشن باشد:
وقتی واقعیت چیزی برای ارائه ندارد، باید با عنوانها و نمایشها، ظاهری تازه برای همان ساختار قدیمی ساخت.
و اینگونه است که یک “انتخاب” دیگر، بیشتر به انتصابی پوشالی و شویی تبلیغاتی شباهت پیدا میکند.
عباس جعفری ـ جداشده از سازمان مجاهدین