در پی برگزاری تجمع مجاهدین خلق در مقابل مقر سازمان ملل در نیویورک، مرضیه حسینی، خبرنگار شبکه ایراناینترنشنال، در اظهار نظری عجیب، هواداران سازمان مجاهدین خلق را “مردم ایران” معرفی کرد. این ادعا با انتقاد جدی از سوی بسیاری از ایرانیان روبهرو شده است.
در پی گزارش غرض ورزانه گزارشگر ایران اینترنشنال، فضای خشمآلود کم سابقهای در شبکههای اجتماعی علیه او شکل گرفت. علت خشم ایرانیان معترض، آن ارادهای بود که میخواست صدای ایرانیان را به نام گروهی بزند که این ملت از آن متنفر است. ایرانیان مجاهدین خلق را حامل تاریکترین و منفورترین فصلهای تاریخ سیاسی خود میدانند.
اعتراض ایرانیان به شخصیت مرضیه حسینی، به اینکه او از اتباع افغانستانی زاده در ایران بود یا حتی اینکه کارمند شبکه بدنام ایران اینترنشنال است، نبود. پشت واژههای سراسر خشم، نفرت و حتی نژاد پرستانه علیه این گزرشگر، صدای تنفر و انزجار یک ملت از گروهی تروریستی شنیده میشود؛ گروهی که طی ۸ سال جنگ، دست در دست صدام، فرزندان ایران را به خاک و خون کشید، اطللاعات جاسوسی به صدام فروخت و در ازایش پول نفت از او دریافت کرد. پولهایی که امروز هزینه بسیج کردن افراد در تجمعاتش میشود. خشم مردم ایران به گروهی است که پس از سقوط صدام، اطلاعات هستهای را به اسراییل فروخت و ترور دانشمندان هستهای را به عهده گرفت.
موج خشمی که علیه مرضیه حسینی شکل گرفت، بار دیگر نشان داد که مجاهدین خلق نماینده ملت ایران نیستند. مجاهدین خلق حتی اگر میلیونها دلار هزینه جمع کردن هوادار و اجاره سخنران کنند، نمیتوانند تاریخ ننگینشان را از حافظه مردم پاک کنند. سرسپردگان رجوی اگر هرچه دارند صرف تبلیغات کنند، نمیتوانند گذشتهشان را تطهیر کنند. آنها نمیتوانند صدای ایرانی را، حتی ایرانی معترضی که برای زندگی بهتر به خیابان آمده، به نام خود بزنند چراکه سوابقشان سراسر ضد زندگی است.
مزدا پارسی