هنوز مدت زمان زیادی از آخرین مرگ و میرها در تشکیلات مخوف مجاهدین خلق نگذشته است که بار دیگر و البته طبق انتظار، مرگ جدیدی گزارش شده است.
نوشین نامور آخرین قربانی تمامیت خواهی بی پایان رجوی ها شد. درباره او نوشته اند که بیش از یک سال بیمار بود اما تاکنون ننوشتند که بیماری اش چه بوده است. دستگاه دروغ پرداز تبلیغاتی تشکیلات، برای آن که حقیقت مشخص نشود، بعد از مرگ اعضا، تصاویر سالیان قبل آنها را منتشر می کند و از درج آخرین تصویر آنها خودداری می نماید. زیرا در این صورت بلایی که بر سر اعضا می آورند رو خواهد شد.
تقریباً تمام اعضای باقیمانده در این تشکیلات بیمار می باشند ولی به دستور رجوی و با اعمال قانون “مجاهد بیمار نداریم” به آنها رسیدگی مکفی صورت نمی گیرد و آنها را به سمت مرگ سوق می دهند. این در حالی است که مریم رجوی و سران دست نشانده رجوی در تشکیلات، به بهترین امکانات پزشکی دسترسی داشته و خود مریم با هزینه های گزاف به آب درمانی در گران ترین و بهترین مکان های فرانسه اقدام می کند.
بنابر اخبار موثقی که از مقر این تشکیلات در آلبانی وجود دارد، به بیماران داروی مکفی نمی دهند. بدلیل عدم رسیدگی به بیماران و اینکه اکثرشان بیمار هستند، شب ها صدای ناله آنها در آسایشگاه ها می پیچد.
این وضعیت در حالی است که پول های کلان از سوی تشکیلات به مهمانان مفت خور خارجی بابت چند دقیقه حرافی در برنامه های این گروه داده می شود اما پولی خرج بیماری اعضا نمی گردد.
در حال حاضر مقر مجاهدین خلق شاید تنها محلی در جهان باشد که در آن مرگ و میر فراوان اما زاد و ولد صفر است.
میانگین سنی اعضای فوت شده که اکثرشان بالای شصت سال دارند نشان می دهد که این گروه در سراشیب مرگ و نیستی است و رجوی ها نه تنها فکری برای حال اعضا نمی کنند بلکه با فرستادن آنها به سمت مرگ، می خواهند که از دست اعضا خلاص شده تا مبادا آنها حقایق درون تشکیلات را افشا نمایند و از سوی دیگر، بعد از به کشتن دادن آنها، یک برنامه تبلیغاتی درست کنند. رجوی ها باید بابت تمام این قتل ها حساب پس بدهند.
ایرج صالحی