برخی مجرمان بازداشتی سالهای قبل بساطی به نام “سه‌شنبه‌های نه به اعدام” راه انداخته اند. روزهای سه شنبه ناهار و شام نمی خورند، ولی شب قبل بصورت مفصل غذا میخورند تا روز بعد کم نیاورند. این بازی از یکی دو سال پیش شروع شد. اما باند رجوی نیز که از ابتدا هیچ دخل و تصرفی در این موضوع نداشت، طبق روش جاری این سازمان، سعی کرد با تبلیغات گسترده، این موضوع را به نام خود مصادره کند.
جریان تروریستی و بریده از مردم که دستش در مخالفت و فعالیت علیه ملت ایران خالی است و سعی می کند به هر خس و خاشاکی چنگ بزند تا برای خود اعتبار بخرد، در این مقوله هم خود را جلو انداخت تا شاید نمدی از این کلاه برای سرکرده اش بدوزد.
برای فهم بیشتر موضوع کافی است طی چند سال اخیر که این موضوع شکل گرفته نگاه کنید ببینید که چه دستاوردی برای سازمان مجاهدین خلق، و چه بازتابی در رسانه های بین المللی داشته است؟ تاکنون هیچ رسانه یا ارگان بین المللی مدعی حقوق بشر که شدیدا بدنبال چنین مواردی در ایران هستند تا آن را برجسته نمایند، هیچ واکنشی به این امر نداشته اند که این خود بیانگر اهمیت ندادن به این سازمان می باشد.
اگر در رسانه های دارودسته رجوی دقت کرده باشید بخش عمده ای از ماشین تبلیغات آنها به این موضوع اختصاص دارد. شاید خوانندگان این مطلب به یاد داشته باشند که سالها پیش که باند رجوی در کمپ لیبرتی در عراق مستقر بود دست به یک اعتصاب غذا زدند که بیش از صد روز ادامه پیدا کرد. در جریان این اعتصاب غذا هیچ ارگان بین المللی و سیاسی به آنها توجه نکرد. آخر سر وقتی دیدند که مضحکه خاص و عام شده اند با خفت و خاری به آن پایان دادند. همان موقع در جلسات درونی خود گفته بودند که “جهان بیرحم تر از آن است که ما فکر می کردیم”. این بساط سه شنبه های آنان نیز دقیقا مثل همان بازی است.
اما همه این ها در حالی است که مسعود رجوی هرگز حاضر نشد رسما به “نه به اعدام” و ملغی کردن حکم اعدام گردن بگذارد و به گفته خودش علیرغم فشار بسیار زیاد از جانب هدایت الله متین دفتری عضو سابق شورای ملی مقاومت آنرا جزو مصوبات شورا نیاورد. رجوی همچنین جدا شدن از تشکیلات خود را بالاترین خیانت و مجازات آنرا اعدام قرار داده و بارها علنا آنرا اعلام کرده است. او حتی برای اعضای سازمان مقرر کرده است که در زمانی که امکان و فرصت آن فراهم شد جداشدگان این سازمان را که به زعم او بالاترین خیانت را مرتکب شده اند در هر جا که باشد مجازات اعدام نمایند.
سازمان مجاهدین خلق در خصوص اعدام، همچون بسیاری از دیگر مقولات، برخورد دوگانه درون و بیرون دارد. بی جهت نیست که ملت ایران اسم این سازمان را منافقین گذاشته اند.
محمود دشتستانی