مسعود رجوی در پیام اخیر خود بار دیگر از آزادی، دموکراسی، مخالفت با دیکتاتوری و ضرورت پاکیزه ماندن دست‌ها سخن گفته است. او در بخشی از پیام خود با تکرار عبارتی از اول اسفند ۱۴۰۱ می‌نویسد:
«دست دادن با شیخ و شاه و بقایای آنها کار ما نیست… می‌خواهیم دست‌هایمان پاکیزه بماند و آلوده نشود.»
اما شنیدن چنین ادبیاتی از زبان رهبر مجهول الحال سازمان تروریستی مجاهدین خلق، پرسش مهمی را به وجود می‌آورد: آیا مجاهدین با آن کارنامه سیاه می‌توانند از پاکیزگی دست‌ها سخن بگویند و از گذشته و عملکرد سیاهشان چشم‌پوشی کنند؟
تاریخ را نمی‌توان با شعار پاک کرد
سازمان تروریستی مجاهدین خلق برای افکار عمومی ایران، صرفاً یک جریان سیاسی مخالف جمهوری اسلامی نیست؛ این سازمان سابقه‌ای طولانی از اقدامات مسلحانه، ترور و همکاری با رژیم بعث عراق در دوران جنگ تحمیلی دارد.
همکاری این سازمان با صدام حسین، در شرایطی که ایران درگیر جنگی تمام‌عیار بود، یکی از سنگین‌ترین نقاط مناقشه در کارنامه تاریخی آن به شمار می‌رود.
همچنین اقدامات مسلحانه و ترورهای منتسب به این سازمان، از جمله مواردی هستند که نمی‌توان با تغییر ادبیات سیاسی و انتشار بیانیه‌های پرطمطراق از حافظه تاریخی جامعه حذف کرد.
دموکراسی برای دیگران، پاسخ‌گویی برای خودشان!
رجوی در پیام خود به‌شدت از سلطنت‌طلبان انتقاد می‌کند و از دیکتاتوری، ساواک و جنایات حکومت پهلوی سخن می‌گوید. فارغ از اینکه نقد استبداد سلطنتی تا چه اندازه قابل دفاع است، پرسش اساسی اینجاست:
چرا همین معیارها نباید درباره عملکرد خود سازمان تروریستی مجاهدین خلق نیز اعمال شوند؟
اگر شکنجه، سرکوب، ترور و نقض آزادی‌های سیاسی در هر نظامی محکوم است، این محکومیت باید بدون استثنا شامل همه جریان‌ها و سازمان‌ها شود.
نمی‌توان برای رقیب سیاسی پرونده تاریخی گشود، اما هنگام مواجهه با پرسش‌های مربوط به عملکرد خود، پشت شعار آزادی و دموکراسی پنهان شد.
طنز تلخ تاریخ؛ دست‌هایی که مدعی پاکیزگی‌اند!
بخش تحیرآور پیام رجوی، همان ادعای “پاکیزه ماندن دست‌ها” است.
آقای رجوی! پیش از آنکه از پاکیزگی دست‌هایتان سخن بگویید، بهتر است به پرسش‌های تاریخی درباره عملکرد سازمانتان پاسخ دهید:
• همکاری با رژیم صدام حسین در دوران جنگ ایران و عراق چه توجیهی دارد؟
• مسئولیت اقدامات مسلحانه و ترورهای سازمان در قبال مردم ایران چگونه توضیح داده می‌شود؟
• چرا به‌جای پاسخ‌گویی شفاف درباره گذشته، همواره تلاش می‌شود با حمله به رقبا، افکار عمومی از کارنامه سازمان منحرف شود؟
پاکیزگی دست‌ها با تکرار یک جمله اثبات نمی‌شود؛ با پاسخ‌گویی، پذیرش مسئولیت و روشن کردن حقیقت گذشته سنجیده می‌شود.
مسعود رجوی از سلطنت‌طلبان انتقاد می کند، درباره آینده ایران شعار می دهد و خود را مدافع آزادی معرفی کند؛ اما نمی‌تواند انتظار داشته باشد که جامعه ایران گذشته سازمان تروریستی مجاهدین خلق را فراموش کند.
آزادی، دموکراسی و مخالفت با دیکتاتوری، مفاهیمی نیستند که بتوان آنها را فقط برای محکوم کردن رقیب سیاسی به کار برد.
کسی که دیگران را به پاکیزگی دست‌ها دعوت می‌کند، پیش از هر چیز باید درباره کارنامه خود پاسخ‌گو باشد.
تاریخ ایران نه با شعار پاک می‌شود و نه با فرار از پاسخ‌گویی تغییر می‌کند.
سالاری