<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>معرفی کتاب - انجمن نجات</title>
	<atom:link href="https://www.nejatngo.org/fa/service/%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.nejatngo.org/fa/service/معرفی-کتاب</link>
	<description>تلاش برای رهایی از فرقه رجوی</description>
	<lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 11:18:36 +0000</lastBuildDate>
	<language>fa-IR</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.4</generator>

<image>
	<url>https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/./cropped-Nejat-Society-Fav-2-32x32.png</url>
	<title>معرفی کتاب - انجمن نجات</title>
	<link>https://www.nejatngo.org/fa/service/معرفی-کتاب</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>تروریسم و زنان قربانی ترور</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70133</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70133?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 18 Nov 2026 11:18:36 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[تروریسم فرقه مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[حقوق زنان]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین خلق؛ گروهی تروریستی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70133</guid>

					<description><![CDATA[<p>تروریسم پدیده ای است که از زمان پیدایش حکومت ها، به اشکال مختلف در سراسر جهان وجود داشته و قربانیانی بسیاری گرفته است. اما این پدیده در دهه های اخیر توجه افکار عمومی را بیشتر به خود جلب کرده، چرا که تهدید و دامنه ی جنایات آن گسترده تر شده و قربانیان بیشتری گرفته و [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70133">تروریسم و زنان قربانی ترور</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>تروریسم پدیده ای است که از زمان پیدایش حکومت ها، به اشکال مختلف در سراسر جهان وجود داشته و قربانیانی بسیاری گرفته است. اما این پدیده در دهه های اخیر توجه افکار عمومی را بیشتر به خود جلب کرده، چرا که تهدید و دامنه ی جنایات آن گسترده تر شده و قربانیان بیشتری گرفته و جمعیت بیشتری را در معرض خطر و آسیب شدید قرار داده است.</p>
<p>ترور به معنی وحشت و تروریست به معنی آدم کش و تروریسم به معنی عقیده به لزوم قتل نفس و تهدید و ایجاد وحشت در میان مردم و هر نوع فعالیت طغیانی و شدید برای نیل به هدفی سیاسی یا برانداختن نظام سیاسی وقت و در دست گرفتن زمام امور یا تقویض آن به دسته ای دیگر است.</p>
<p>هدف عمده تروریسم تحمیل خواسته های گروه های تروریستی به حکومت ها و نهایتاً برانداختن نظام سیاسی است. گرچه مجموعه قواعد کلی بر حرکت تروریستی حاکم است، اما انگیزه های پیوستن افراد به گروه های تروریستی در کشورهای محتلف متفاوت است. در واقع برحسب ویژگی های فرهنگی – اجتماعی و سیاسی هر جامعه، انگیزه های متفاوتی برای افراد قابل شناسایی است، انگیزه هایی که موجبات سوءاستفاده گروه های تروریستی را برای جذب عضو و فریب و اغوای آنها فراهم می آورد.</p>
<p>… اصولاً وقتی یک گروه دست به ترور می زند، اعم از قتل یک شخصیت بزرگ یا انفجار و تخریب یک محل، اهداف سیاسی تبلیغی را دنبال می کند و بر آن است تا از این طریق، اعلام موجودیت کند و از آنجا که بینش حاکم بر گروهک های تروریستی ایران بینشی وابسته است و برای آنها زندگی بدون اتکا به قدرت خارجی، که نگرشی ابزاری به تروریسم دارند حساب می کنند و به همین خاطر، گاه فقط برای کسب این حمایت ها ممکن است اقدام به ترور کنند.</p>
<p>&#8230; از خصوصیات بارز تروریسم در ایران همه گیر بودن آن است، به طوری که علاوه بر نمایندگان منتخب مردم و رهبران جامعه، توده های مردم نیز مورد تهاجم تروریست ها واقع می شوند. نگاهی به شهدای ترورهای منافقین و دیگر گروهک های تروریستی طی سه سال بعد از انقلاب و خصوصاً بعد از عزل ابوالحسن بنی صدر، نشان می دهد که همانند رهبران جامعه، توده های مردم، از تمام اقشار، مورد تهاجم تروریستی واقع شده اند. در میان قربانیان، رئیس جمهور، نخست وزیر، رئیس دیوان عالی کشور، نماینده ی مجلس، قاضی، امام جمعه، کارگر، بسیجی، مغازه دار و کاسب، کودک، پیر، جوان، پاسدار، ارتشی، مأمور شهربانی، عضو جهاد سازندگی، پزشک و مرد و زن &#8230; دیده می شود.</p>
<p>در این میان، زنان بیش از دیگران از پدیده ی ترور آسیب دیده اند. این امر در ابعاد گوناگون قابل توصیف است. قربانیان ترور تنها کسانی نیستند که جان خود را در حادثه ای تروریستی از دست داده اند یا آسیبی دیده اند که در سراسر عمر از آن رنج برده اند. از دست دادن، خود رنجی است عظیم، رنج از دست دادن عزیری در حادثه ای تروریستی رنجی است که زنان بیش از همه با آن درگیر بوده اند. تعداد بی شمار شهدای ترور در کشور و مردانی که در حوادث تروریستی جان خود را از دست داده اند مسئولیت های زندگی را بر عهده ی زنان آنان نهاد.</p>
<p>&#8230; با توجه به شرایط اجتماعی حاکم بر جامعه، امکان شروع زندگی مجدد برای این زنان بسیار دشوار بوده است&#8230; مشکلات اقتصادی، روان شناختی و اجتماعی از جمله مشکلاتی است که این زنان با آن مواجه بوده اند. مشکلات روحی آنان ناشی از قرار گرفتن در یک وضعیت جدیدی است که آمادگی پذیرش آن را نداشته اند&#8230; در چنین وضعیتی، اغلب زن ها نقش پشتوانه را به عهده می گیرند، در حالی که خود نیاز به حمایت های روانی دارند. این وضعیت جدید آنان را در شرایطی قرار می دهد که زندگی شخصی نخواهند داشت و دیگر متعلق به خود نیستند. آنان اغلب زندگی خود را وقف فرزندان خود می کنند&#8230; باز هم بسیارند زنانی که فرزندان خود را در حادثه ای تروریستی از دست داده اند و رنج از دست دادن فرزند، چون از دست دادن جان است. همچنین زنانی هستند که مستقیماً از حملات تروریستی آسیب دیده اند، یعنی جان خود را در حادثه یا عملیاتی تروریستی از دست داده اند.</p>
<p>&#8230; ترور تنها ویرانی یک تن نیست. ترور پدیده ای است که در پی ویرانی روان بشری است.</p>
<p>کتاب صدای زنان قربانی ترور<br />
به اهتمام انجمن دفاع از قربانیان تروریسم<br />
صفحه های 11 الی 18<br />
تنظیم از عاطفه نادعلیان</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70133">تروریسم و زنان قربانی ترور</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70133/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>صدای زنان قربانی ترور</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70097</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70097?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 15 Nov 2026 09:38:43 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[تروریسم فرقه مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[انجمن دفاع از قربانیان تروریسم خاورمیانه]]></category>
		<category><![CDATA[حقوق زنان]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین خلق؛ گروهی تروریستی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70097</guid>

					<description><![CDATA[<p>به اهتمام انجمن دفاع از قربانیان تروریسم این کتاب در ابتدا به معرفی انجمن دفاع از قربانیان تروریسم، اهداف، و فعالیت های آن پرداخته است. آنگاه در مقدمه، پدیده تروریسم، ابعاد، آثار مخرب آن بر جامعه، و قربانیان آن تعریف، و گروه های تروریستی در ایران معرفی شده است. سپس در ادامه، سرگذشت تعدادی از [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70097">صدای زنان قربانی ترور</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>به اهتمام انجمن دفاع از قربانیان تروریسم</p>
<p>این کتاب در ابتدا به معرفی انجمن دفاع از قربانیان تروریسم، اهداف، و فعالیت های آن پرداخته است.</p>
<p>آنگاه در مقدمه، پدیده تروریسم، ابعاد، آثار مخرب آن بر جامعه، و قربانیان آن تعریف، و گروه های تروریستی در ایران معرفی شده است.</p>
<p>سپس در ادامه، سرگذشت تعدادی از زنان قربانی ترور آورده شده است.</p>
<p>این کتاب در پایان بیان داشته که هدف از تدوین آن، این بوده که روایت زنان قربانی ترور و فرزندان و خانواده های آنان و آسیب هایی که دیده اند را، روایت کند. همچنین روشن شود که در یک حادثه تروریستی تنها فرد ترور شده قربانی نیست؛ بلکه کسانی که عضوی از خانواده خود را بدین شکل از دست می دهند همواره با این سؤال مواجهند که به کدام گناه؟</p>
<p>عاطفه نادعلیان</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70097">صدای زنان قربانی ترور</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70097/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>&#8220;توهم‌زدگان&#8221;، آدم‌هایی که نمی‌دانند کار درستی انجام دادند یا نه؟!</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70001</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70001?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 01 Nov 2026 12:06:27 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[تاریخچه فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[شکل گیری مجاهدین خلق]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70001</guid>

					<description><![CDATA[<p>ماجرای سازمان مجاهدین خلق و عملیات فروغ جاویدان از کجا در ایران شروع شد؟ این سوالی است که کتاب &#8220;توهم‌زدگان&#8221; با حوصله و بندبند به آن جواب می‌دهد و حتی در لایه‌هایی تحلیلی به بررسی روند انحراف تشکیل‌دهندگان این سازمان می‌پردازد. &#8220;خدایا بچه‌ها کشته شدند: شکوه، مینا، سهیلا، راحله، لیلا، نسرین، مریم و &#8230; هنوز [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70001">&#8220;توهم‌زدگان&#8221;، آدم‌هایی که نمی‌دانند کار درستی انجام دادند یا نه؟!</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>ماجرای سازمان مجاهدین خلق و عملیات فروغ جاویدان از کجا در ایران شروع شد؟ این سوالی است که کتاب &#8220;توهم‌زدگان&#8221; با حوصله و بندبند به آن جواب می‌دهد و حتی در لایه‌هایی تحلیلی به بررسی روند انحراف تشکیل‌دهندگان این سازمان می‌پردازد.</p>
<p>&#8220;خدایا بچه‌ها کشته شدند: شکوه، مینا، سهیلا، راحله، لیلا، نسرین، مریم و &#8230; هنوز چهره‌ی شیرین و راحله در ذهنم هست که با نگاهی از من کمک می‌خواستند. هیچ‌کس به فکر آن‌ها نبود تا اینکه کشته شدند. ای خدا می‌ترسم، نمی‌دانم کار درستی انجام دادیم یا نه؟&#8221; این جمله‌ها آخرین دستخط خونی از یک زن است؛ زنی که در یک عملیات نظامیِ گروهکی شرکت کرده و با مرگ فقط یک نفس فاصله دارد و از او فقط همین یک کاغذ باقی مانده.</p>
<p>کتاب &#8220;توهم زدگان&#8221; روایتی شش فصلی از عملیات فروغ جاویدان است با حضور این زن‌ها و مردها که چیده شده از بهترین فصل‌های زندگی‌شان بودند؛ جوانان فرهنگی، دانشگاهی و نخبه‌ای که شاید اولین امید و آرزویشان اصلاح ساختارهای سیاسی و اجتماعی وطن‌شان بود اما کارشان به جایی رسید که وطن جز یک تکه گوشت برای دست به دست شدن بین اروپایی‌ها و صدام، دیگر برایشان معنایی نداشت و تا به خودشان آمدند دیدند که عروسک خیمه شب‌بازی‌های سرکرده‌ی گروهشان یعنی &#8220;مسعود رجوی&#8221; شده‌اند.</p>
<p>اما ماجرای سازمان مجاهدین خلق و این عملیاتشان از کجا در ایران شروع شد؟ این سوالی است که کتاب &#8220;توهم‌زدگان&#8221; با حوصله و بندبند به آن جواب می‌دهد و حتی در لایه‌هایی تحلیلی به بررسی روند انحراف تشکیل‌دهندگان این سازمان می‌پردازد و می‌گوید &#8220;رهبران سازمان معتقد بودند که بدون آشنایی با فرهنگ انقلابی معاصر (مارکسیسم) امکان فهم علمی از مسائل اجتماعی وجود ندارد. هدف اصلی آن‌ها از واداشتن نیروها به مطالعه‌ی کتاب‌های مارکسیستی ترکیب و تلفیق ارزش‌های دین اسلام با اندیشه‌ی علمی مارکسیسم و مطابقت دادن آن دو بود.&#8221; یا در جایی دیگر با نگاهی عمقی‌تر ادامه می‌دهد &#8220;رهبران سازمان تلاش‌های گسترده‌ای به عمل آوردند تا انحراف ایدئولوژیک خود را با گرفتن تاییدیه از امام که در راس جریان‌های مذهبی و علمای مبارز قرار داشت بپوشانند؛ ولی امام نه تنها حاضر به تایید نشد بلکه با فاصله گرفتن از آنان و نفی مبارزه‌ی مسلحانه‌ی ملهم از تفکرات مارکسیستی به سایر جریان‌های مذهبی نیز هشدار داد که سازمان مزبور و اعضای آن مورد تایید نیستند.&#8221;</p>
<p>&#8220;سید ابوطالب سیدمحمدی&#8221; که یکی از شاهدان عینی، عامل دستگیری تعدادی از بقایای نیروهای سازمان و از جمع‌آوری‌کنندگان اسناد مربوط به این عملیات است و با نام عملیاتی &#8220;سید مقداد&#8221; در قرارگاه رمضان آن سال‌ها حضور داشت، روایت این کتاب را از نگاه فردی به قلم کشیده که حاصل تجربه‌ای میدانی از مبارزه با این مردان و زنان فریب‌خورده را در حافظه فردی و شفاهی‌اش به همراه دارد اما نکته‌ای که سندمحور بودن این کتاب را در کنار تجربه‌محور بودنش شاخص می‌کند، استفاده از اسنادی است که این شاهدعینی توانسته برای نگاشتن این سند تاریخی آن هم در قالب یک کتاب جمع‌آوری کند؛ مستنداتی مثل اسناد درون‌گروهی و دست‌نوشته‌های به جای مانده از اعضای سازمان که عمق نگرانی، اضطراب، دودلی و سردرگمی‌هایشان را به وضوح نشان می‌دهد.</p>
<p>برای نمونه یکی از اعضا در نامه‌ای که از او و پس از عملیات آفتاب در فکه به جا مانده نوشته &#8220;صادق! الآن ساعت 2 شب است، دیگر نمی‌توانم نوشتن را ادامه بدهم؛ چون بغض به شدت گلویم را گرفته &#8230; دلم می‌خواست الآن پیشم بودی و سرم را روی شانه‌ات می‌گذاشتم و گریه می‌کردم. نمی‌دانم، شاید گاهی اوقات تو هم این‌طوری شوی&#8230; نمی‌دانم.&#8221;</p>
<p>در حقیقت، تلاطم این تشویش‌های در حین و پس از عملیات‌های این سازمان به اندازه‌ای در درونیات و مکاتبات اعضایش مشخص بود که هر خواننده‌ای به راحتی می‌تواند تشخیص بدهد که آن اشخاص با چه حجم از چالش‌های روانی و حتی اعتقادی دست‌وپنجه نرم می‌کردند و در عین حال باید برای آزادی خلق ایران، از چنگال جمهوری اسلامی، جهاد و قیام می‌کردند!</p>
<p>با وجود تلفیق روایت تاریخی با خاطرات شخصی، اما کتاب از تحلیل‌های سیاسی خالی نیست؛ تحلیل‌هایی که با همان قلم اما در عین حال قابل درک و فهم و مضمون‌دار ارائه می‌شوند بدون اینکه بار یک قضاوت فردی را بر دوش مخاطب به جای بگذارند. در واقع مخاطب در کتاب &#8220;توهم‌زدگان&#8221; با محتوایی روبه‌رو است که در ابتدا تلاش می‌کند او را با ماجرایی مواجه کند که شاید دور، قدیمی و از سر گذشته به نظر بیاید اما قابل‌تکرار شدن و بودنش را بارها و توسط گروهک‌ها و سازمان‌های مختلف در نظام جمهوری اسلامی دیده‌ایم؛ واقعه‌ای که بزرگ‌ترین خطرش، تلفات جانی و انسانی است و به این راحتی‌ها نمی‌توان بی‌تفاوت از کنار آن گذشت.</p>
<p>از این منظر، اهمیت &#8220;توهم‌زدگان&#8221; فقط در بازخوانی یک عملیات نظامی شکست‌خورده یا مرور بخشی از تاریخ پرالتهاب سال‌های ابتدایی انقلاب نیست؛ اهمیت آن در بازسازی مسیری است که طی آن، آرمان‌خواهی جوانان می‌تواند به ابزاری برای تحقق خواسته‌های رهبران یک تشکیلات تبدیل شود.</p>
<p>کتاب با کنار هم قرار دادن روایت‌های میدانی، اسناد درون‌گروهی و مکاتبات اعضا، تصویری از سازوکارهای فکری و تشکیلاتی سازمانی ارائه می‌دهد که در آن، فاصله میان آنچه نیروها تصور می‌کردند برایش مبارزه می‌کنند و آنچه در عمل اتفاق می‌افتاد، روزبه‌روز بیشتر می‌شد. شاید به همین دلیل است که خواندن این اسناد، بیش از آنکه یادآور یک شکست نظامی باشد، مواجهه با شکست انسان‌هایی است که فرصت بازنگری در انتخاب‌هایشان را از دست دادند.</p>
<p>&#8220;توهم‌زدگان&#8221; از این جهت کتابی درباره گذشته نیست؛ درباره ضرورت شناختن نشانه‌های فریب در هر زمان و هر تشکیلاتی است. درباره اینکه هیچ آرمان و شعاری، حتی اگر در پوشش آزادی‌خواهی و نجات یک ملت مطرح شود، نباید انسان را از حق اندیشیدن، پرسیدن و تردید کردن محروم کند. آدم‌هایی که روزی با امید تغییر به یک مسیر قدم گذاشتند، سرانجام در موقعیتی قرار گرفتند که حتی برای گریه کردن و گفتن از ترس‌هایشان باید به نامه پناه می‌بردند. شاید تلخ‌ترین بخش ماجرا همین باشد؛ اینکه گاهی انسان آن‌قدر در مسیر انتخاب‌هایش پیش می‌رود که وقتی به اشتباه بودن آن‌ها شک می‌کند، دیگر راه بازگشتی برایش باقی نمانده است.</p>
<p>حالا سال‌هاست که از عملیات شکست‌خورده‌ی فروغ جاویدان گذشته، آدم‌های بی‌گناه زیادی کشته شده‌اند و سرنوشت مسعود رجوی در هاله‌ای از ابهام مانده اما جوانان فریب‌خورده‌ی زیادی هستند که همچنان در اردوگاه‌های سازمان مجاهدین خلق، بین مرگ و بقا، در فنایی تدریجی، موهای سیاهشان را سفید کرده‌اند و به قول آن همرزمشان که در آخرین نامه‌اش نوشته بود، &#8220;می‌ترسند&#8221; و شاید هم گه‌گاهی از خودشان می‌پرسند &#8220;نمی‌دانیم کار درستی انجام دادیم یا نه؟!&#8221;</p>
<p>سرویس میهن و مقاومت خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- حنان سالمی</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70001">&#8220;توهم‌زدگان&#8221;، آدم‌هایی که نمی‌دانند کار درستی انجام دادند یا نه؟!</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70001/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>روایت &#8220;وفیق السامرایی&#8221; از شکست مجاهدین خلق در مرصاد</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69198</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69198?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 26 Jul 2026 11:35:02 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[مجاهدین و تراژدی فروغ جاویدان]]></category>
		<category><![CDATA[فروغ جاویدان]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69198</guid>

					<description><![CDATA[<p>صدام که تظاهر به مشورت با دیگران پیش از اعلام تصمیم‌گیری‌هایش می‌کرد، از انگیزه‌های تحریک‌آمیز خود برای اجرای عملیات فروغ جاویدان پرده برداشت؛ او گفت: &#8220;شاید این فرصت طلایی برای نابودسازی رژیم فعلی [ایران] باشد. سرلشکر &#8220;وفیق ‌السامرایی&#8221;، رئیس سازمان اطلاعات ارتش بعث عراق، از اهالی سامرای عراق بود. وی در جنگ تحمیلی از درجات [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69198">روایت &#8220;وفیق السامرایی&#8221; از شکست مجاهدین خلق در مرصاد</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>صدام که تظاهر به مشورت با دیگران پیش از اعلام تصمیم‌گیری‌هایش می‌کرد، از انگیزه‌های تحریک‌آمیز خود برای اجرای عملیات فروغ جاویدان پرده برداشت؛ او گفت: &#8220;شاید این فرصت طلایی برای نابودسازی رژیم فعلی [ایران] باشد.</p>
<p>سرلشکر &#8220;وفیق ‌السامرایی&#8221;، رئیس سازمان اطلاعات ارتش بعث عراق، از اهالی سامرای عراق بود. وی در جنگ تحمیلی از درجات پایین در دستگاه اطلاعات نظامی ارتش عراق (بخش ایران) فعالیت خود را شروع و به‌تدریج مراحل ترقی را طی کرد و خود را تا درجه سرلشکری رساند.</p>
<p>السامرایی روزهای پایانی سال ۱۹۹۴ از عراق خارج شد و به معارضین رژیم عراق پیوست.</p>
<p>وی در کتاب خود با عنوان &#8220;ویرانی دروازه شرقی&#8221; که توسط مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس به فارسی ترجمه و منتشر شده است، برای اولین بار به‌عنوان یک نظامی به طرح مسائلی از درون رژیم عراق و آنچه در طول جنگ تحمیلی گذشته، پرداخته است. در این بخش قسمتی از نوشته‌های وی در مورد عملیات مرصاد را مرور می‌کنیم:</p>
<p>به‌محض پایان یافتن جنگ (پذیرش قطعنامه ۵۹۸ از سوی جمهوری اسلامی ایران)، سرلشکر &#8220;فاضل البراک تکریتی&#8221; مدیر سرویس‌های اطلاعاتی و سپهبد ستاد &#8221; صابر الدوری&#8221; و مسعود رجوی رئیس سازمان گروه مخالف ایرانی [مجاهدین خلق] به‌منظور بحث و بررسی درباره چگونگی پیشروی سریع و عمیق نیروهای این سازمان از خانقین به سمت تهران، برای در دست گرفتن قدرت در این کشور با پشتیبانی محدود نیروهای مسلح عراقی، در کاخ ریاست جمهوری تشکیل جلسه دادند.</p>
<p>در حضور شخص صدام، ابعاد این عملیات و پیامدهای احتمالی آن موردبحث و تبادل‌نظر طولانی قرار گرفت. سرلشکر دکتر فاضل البراک بنا به دلایل مختلف، چندان تمایلی به انجام این عملیات نداشت زیرا نسبت به تحقق نتایج قطعی آن اطمینان نداشت. وی مایل بود از هرگونه عملی که به‌احتمال &#8211; هرچند ضعیف &#8211; موجب تحریک طرف مقابل و از سر گرفته شدن آتش جنگ عراق و ایران (که فقط یک هفته از پایان آن می‌گذشت) می‌شود، خودداری شود. ولی واقعیت دیگری نیز وجود داشت و تا هنگام اعدام شدنش در سال ۱۹۹۳ نیز در پرده‌ای از ابهام باقی ماند.</p>
<p>حقیقت آن است که براک مایل نبود یک جنگ دیگر به دست صدام رقم‌زده شود. مسعود رجوی به صدام گفت: &#8220;مطمئن باشید که سازمان من ظرف چند ساعت وارد [شهر] همدان، در ۲۵۰ کیلومتری مرز خواهد شد.&#8221;</p>
<p>سپهبد صابرالدوری گزافه‌گویی‌هایش را از حد گذراند و گفت: &#8220;سرور من، از دیروز تابه‌حال تصویر ورود این سازمان به ایران و به دست گرفتن قدرت در آنجا از برابر چشمان من دور نمی‌شود.&#8221;</p>
<p>صدام فریفته این کلام شد و موافقت خود را با اجرای این عملیات که به نام عملیات مرصاد (مجاهدین خلق این عملیات را فروغ جاویدان نامیدند ولی این عملیات در جمهوری اسلامی ایران مرصاد نامیده شد.) شناخته شد، اعلام داشت. صابر فراموش کرده بود که تاریخ رحم نمی‌کند و سرنوشت عراق، بازی کودکانه‌ای در خرابه‌های ده یا روستای &#8220;الدور&#8221; نیست.</p>
<h3>اندیشه عملیات</h3>
<p>شاید علت شکل‌گرفتن اندیشه عملیات در ذهن سازمان [مجاهدین خلق] ناشی از این احساس بود که با پایان‌یافتن جنگ عراق و ایران فرصت‌ها و محدوده پشتیبانی صدام از این سازمان کاهش پیدا خواهد کرد. زیرا حکومت ایران از شرایط مناسب‌تری برای به دست گرفتن زمام امور در داخل برخوردار خواهد شد. صدام که تظاهر به مشورت با دیگران پیش از اعلام تصمیم‌گیری‌هایش می‌کرد، با بیان جمله زیر از انگیزه‌های تحریک‌آمیز خود برای اجرای این عملیات پرده برداشت؛ او گفت: &#8220;شاید این فرصت طلایی برای نابودسازی رژیم فعلی [ایران] باشد.&#8221;</p>
<p>اندیشه کلی عملیات مرصاد با آماده‌سازی و بسیج کلیه نیروهای مجاهدین خلق در خارج از کشور و نیروهای مخفی سازمان در داخل، به‌منظور پیشروی سریع از جادة &#8220;خانقین – منذریه&#8221; در داخل عراق و قصرشیرین، اسلام آباد، کرمانشاه، همدان و تهران در داخل ایران و به دست گرفتن زمام امور در این کشور صورت می‌گرفت.</p>
<h3>آمادگی برای عملیات</h3>
<p>فعالیت‌های سازمان [مجاهدین خلق] با پرده‌پوشی و پنهان‌کاری تمام انجام می‌شود. کنترل و مراقبت قاطعی صورت می‌گیرد و نیروها پایبند به آموزش‌ها و تعلیمات و شناسایی و برنامه‌ریزی برای عملیات هستند. ازآنجا که عراق تنها کشوری است که به‌صورت آشکار از مخالفین ایران پشتیبانی به عمل می‌آورد و شاید تنها دولتی است که به‌صورت سخاوتمندانه پشتیبانی‌هایی را در اختیار این سازمان قرار می‌دهد، باید گفت که دو گروه از معارضین ایران مورد توجّه عراق قرارگرفته‌اند، یکی سازمان مجاهدین خلق و دیگری &#8220;حزب دموکرات کردستان ایران&#8221; که در سطح پایین‌تری از پشتیبانی‌های دولت عراق بهره می‌برد.</p>
<p>سازمان [مجاهدین خلق] برای عملیات دست به اقدامات گسترده زیر زد:</p>
<p>خرید گسترده وانت‌های موجود در بازارهای اتومبیل عراق، به‌گونه‌ای که سبب جهش بزرگی در قیمت اتومبیل‌ها شد.</p>
<p>تقاضاهای این سازمان در تهیه انواع سلاح‌ها و تجهیزات و مهمات از طریق انبارهای ارتش عراق تأمین گردید. علاوه بر آن، خشکبار و کنسرو، به‌عنوان مواد غذایی اضطراری نیز فراهم شد.</p>
<p>اقدامات گشتی &#8211; شناسایی میدانی در خطوط مقدّم و عقبه عملیات انجام شد.</p>
<p>دستورات لازم درباره جزئیات طرح‌ها و اقدامات عملیات، در مدّت زمان بسیار محدودی صادر شد.</p>
<p>قرارگاه عملیاتی ویژه عملیات در قرارگاه سپاه دوم، در &#8220;منصوریة‌الجبل&#8221; واقع در جاده &#8220;بغداد – خانقین&#8221; بازگشایی گردید.</p>
<p>ارتباطات لازم ایجاد و تحت کنترل قرار گرفت.</p>
<p>نیروهای مسلّح زمینی و هوایی عراق به حالت آماده‌باش صددرصد درآمدند، درحالی‌که همگی در موقعیت‌های خود به سر می‌بردند.</p>
<p>مأموریت‌های مشخصی برای نیروهای هوایی و هوانیروز به ‌منظور پشتیبانی از عملیات تعیین گردید و اهداف از طریق عکس‌های هوایی و اطلاعات استخباراتی شناسایی گردید.</p>
<p>رهبری سازمان مجاهدین خلق به قرارگاه عملیاتی &#8220;منصوریة‌الجبل&#8221; منتقل گردید.</p>
<p>سرلشکر فاضل‌البراک، سپهبد صابرالدوری و سرلشکر ستاد وفیق سامرایی و سیداحسان محمد جاسم الدیری مدیرکل سرویس‌های اطلاعاتی و مسئولان شعبه ترکیه و ایران، برای پیگیری اوضاع به این قرارگاه منتقل شدند.</p>
<h3>اجرای عملیات</h3>
<p>به‌محض صدور فرمان لازم، نیروهای سبک سازمان مجاهدین خلق خط مرزی را درنوردیده و با استفاده از خودروهای وانت که روی آن‌ها مسلسل‌های سنگین نصب‌شده بود و همچنین با استفاده از نفربرهای زرهی و زره‌پوش‌های چرخدار روسی و فرانسوی &#8220;پی‌ام‌پی ۱ &#8221; و &#8220;بنهارد&#8221; و &#8220;پی‌تی‌آر ۶۰ &#8221; پیشروی مکانیزة سریع خود را آغاز کردند. در موج اول حمله حدود ۲۲۰۰ نیروی مسلح زن و مرد حضور داشتند.</p>
<p>هواپیماهای جنگنده &#8220;میگ ۲۳&#8221; و &#8220;میراژ اف – ۱&#8221; عراقی به‌منظور حفاظت از نیروهای عمل‌کننده در برابر دخالت احتمالی نیروی هوایی ایران، اقدام به پروازهای گشتی مسلحانه و برقرار نمودن پشتیبانی هوایی نزدیک نمودند.</p>
<p>پیشروی اولیه سبب گردید تا این نیروها به‌عنوان یک نیروی کاملاً غافلگیرکننده و قوی به‌پیش روند و به شهر اسلام‌آباد واقع در ۱۰۰ کیلومتری [خط حرکت‌شان] دست پیدا کنند. آن‌ها نیروهای موجود در این شهر را غافلگیر کرده و پادگان و مناطق و موقعیت‌های حساس این شهر را ظرف مدت‌زمان کوتاهی (چند ساعت) به اشغال خود درآوردند. نیروهای بعدی با بهره‌گیری از موفقیت‌های به‌دست‌آمده، در چارچوب برنامه تعیین‌شده برای دستیابی به شهر تهران، حمله خود را از سرگرفتند. بدیهی بود که در پشت سر خود، از هیچ‌گونه اقدام دفاعی یا نیروی تأمینی در جاده‌ها برخوردار نبودند.</p>
<p>رهبران ایران به اطلاعات جامعی راجع به محور و اهداف عملیات و میزان نیروهای عمل‌کننده [سازمان مجاهدین خلق] دست پیدا کردند و با به حرکت درآوردن تعدادی از یگان‌های سپاه پاسداران، که دارای ویژگی‌های حرکت سبک و سریع بودند و از وسایل نقلیه سریع و کوچک استفاده می‌کردند، واکنش سریعی در مقابل این رویداد نشان دادند. تعدادی از ارتفاعات و تقاطع جاده‌های ارتباطی در فاصله بین اسلام‌آباد و کرمانشاه را به کنترل خود درآورده و با نیروهای مقدم مجاهدین خلق درگیر شدند. آن‌ها توانستند تا هنگام آمادگی و تجمع نیروهای سپاه پاسداران از مناطق مختلف در محور عملیاتی، مجاهدین خلق را زمین‌گیر کنند و خطوط ارتباطی آن‌ها را در چند نقطه قطع کنند. عملیات نابودسازی مجاهدین خلق آغاز شد و در همان ابتدای کار، حداقل تعداد ۱۰۰۰ منافق کشته یا زخمی یا اسیر شدند. درحالی‌که بنا بر اطلاعات دریافتی ما تعداد تلفات مجاهدین خلق به بیش از ۲۰۰۰ نفر رسید&#8230; .</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69198">روایت &#8220;وفیق السامرایی&#8221; از شکست مجاهدین خلق در مرصاد</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69198/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>کتاب &#8220;ترور در تهران&#8221; منتشر شد</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68749</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68749?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 02 Jun 2026 05:16:11 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[تروریسم فرقه مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[فعالیت های تروریستی مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین خلق؛ گروهی تروریستی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=68749</guid>

					<description><![CDATA[<p>کتاب &#8220;ترور در تهران&#8221; در ۷ فصل با عناوین تطور یک سازمان، گروه‌های تروریست، سازمان پس از انقلاب اسلامی، سازمان و ترور خلق، سازمان در عراق، سازمان بعد از جنگ و شهدای مردمی منتشر شد. آنچه در این هفت فصل نگاشته شده، دو خط موازی یک جریان است که خط اول به بررسی ریشه‌های شکل‌گیری [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68749">کتاب &#8220;ترور در تهران&#8221; منتشر شد</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>کتاب &#8220;ترور در تهران&#8221; در ۷ فصل با عناوین تطور یک سازمان، گروه‌های تروریست، سازمان پس از انقلاب اسلامی، سازمان و ترور خلق، سازمان در عراق، سازمان بعد از جنگ و شهدای مردمی منتشر شد.</p>
<p>آنچه در این هفت فصل نگاشته شده، دو خط موازی یک جریان است که خط اول به بررسی ریشه‌های شکل‌گیری &#8220;سازمان مجاهدین خلق&#8221; و تغییر و تحولات ایدئولوژی سازمان و شروع عملیات‌های مسلحانه و تبدیل به &#8220;سازمان منافقین&#8221;پرداخته است تا جایی که به سازمان کنونی و ستاد مجازی‌اش در آلبانی می‌رسد.</p>
<p>در خط دوم ترورهایی که مجاهدین خلق و سایر گروه‌های تروریستی پس از پیروزی انقلاب در پایتخت انجام داده‌اند ترسیم شده است.</p>
<p>بر اساس محتوای این اثر، سهم &#8220;پایتخت&#8221; از تروریسم &#8220;سازمان مجاهدین خلق&#8221; در عصر انقلاب اسلامی بیش از ۸۴۰ شهید ترور را دربرمی‌گیرد.</p>
<p>این کتاب با همکاری پژوهشی مرکز حفظ آثار سپاه تهران، انتشارات &#8220;۲۷ بعثت&#8221; و مؤسسهٔ متن سین و به قلم محمد گرشاسبی منتشر شده و به شکل ویژه به موضوع ترور در تهران پرداخته است.</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68749">کتاب &#8220;ترور در تهران&#8221; منتشر شد</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68749/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>سه اثر مرکز اسناد انقلاب اسلامی درباره سازمان مجاهدین خلق</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68677</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68677?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 26 May 2026 04:29:33 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[تاریخچه فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین خلق؛ گروهی تروریستی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=68677</guid>

					<description><![CDATA[<p>در بسته کتاب سازمان مجاهدین خلق سه اثر جاسوس، تبار ترور و بررسی تغییر ایدئولوژی سازمان مجاهدین خلق معرفی شده است. به گزارش روابط عمومی مرکز اسناد انقلاب اسلامی، در بسته کتاب سازمان مجاهدین خلق سه اثر جاسوس، تبار ترور و بررسی تغییر ایدئولوژی سازمان مجاهدین خلق معرفی شده است. جاسوس کتاب &#8220;جاسوس؛ محمدرضا سعادتی، [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68677">سه اثر مرکز اسناد انقلاب اسلامی درباره سازمان مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>در بسته کتاب سازمان مجاهدین خلق سه اثر جاسوس، تبار ترور و بررسی تغییر ایدئولوژی سازمان مجاهدین خلق معرفی شده است.</p>
<div id="attachment_68678" style="width: 310px" class="wp-caption aligncenter"><img fetchpriority="high" decoding="async" aria-describedby="caption-attachment-68678" class="size-medium wp-image-68678" src="https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/55634_736-7نمایشگاه-کتاب-300x200.jpg" alt="هفتمین نمایشگاه مجازی کتاب تهران" width="300" height="200" srcset="https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/55634_736-7نمایشگاه-کتاب-300x200.jpg 300w, https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/55634_736-7نمایشگاه-کتاب-1024x683.jpg 1024w, https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/55634_736-7نمایشگاه-کتاب-768x512.jpg 768w, https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/55634_736-7نمایشگاه-کتاب-150x100.jpg 150w, https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/55634_736-7نمایشگاه-کتاب.jpg 1200w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" /><p id="caption-attachment-68678" class="wp-caption-text">هفتمین نمایشگاه مجازی کتاب تهران</p></div>
<p>به گزارش روابط عمومی مرکز اسناد انقلاب اسلامی، در بسته کتاب سازمان مجاهدین خلق سه اثر جاسوس، تبار ترور و بررسی تغییر ایدئولوژی سازمان مجاهدین خلق معرفی شده است.</p>
<h3>جاسوس</h3>
<p>کتاب &#8220;جاسوس؛ محمدرضا سعادتی، عضو رهبری سازمان مجاهدین خلق به روایت اسناد&#8221; تدوین امیرعلی آزادی از سوی مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده است.</p>
<p>این اثر مستند روایت دستگیری و سرنوشت اولین جاسوس پس از پیروزی انقلاب اسلامی است، که در آغازین ماه‌های انقلاب فضای ملتهبی در فضای سیاسی کشور ایجاد کرد. محمدرضا سعادتی اردیبهشت ماه ۱۳۵۸ درست در روزی که سران سازمان (رجوی و خیابانی) به دیدار امام خمینی در قم رفته بودند؛ به جرم همکاری با ک. گ. ب سرویس امنیتی شوروی دستگیر و روانه زندان شد.</p>
<p>برای خواندن یکی از جنجالی‌ترین پرونده‌های سیاسی امنیتی کتاب &#8220;جاسوس&#8221; را بخوانید.</p>
<h3> تبار ترور</h3>
<p>تبار ترور کارنامه جنایت‌های سازمان مجاهدین خلق است که متکی بر نشریات و روزنامه‌های سازمان موارد اقدامات تروریستی مجاهدین خلق را به شماره در آورده است.</p>
<p>کارنامه خونین سازمان، تبار ترور را به یکی از منابع قابل اتکا درباره حوادث دهه شصت تبدیل کرده است. کتاب تبار ترور به قلم محمدصادق کوشکی از سوی مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده است.</p>
<h3>بررسی تغییر ایدئولوژی سازمان مجاهدین خلق</h3>
<p>سازمان مجاهدین خلق یکی از مهم‌ترین و در عین حال جذاب‌ترین موضوعات تاریخ معاصر است که هنوز ناگفته‌های فراوانی دارد.</p>
<p>کتاب بررسی تغییر ایدئولوژی سازمان مجاهدین خلق یکی از مقاطع پیچیده سازمان را در دهه پنجاه روایت می‌کند که برای اهل دقت و نظر حائز اهمیت است.</p>
<p>مخاطبان می‌توانند این آثار را از صفحه مرکز اسناد انقلاب اسلامی در نمایشگاه مجازی کتاب به نشانی book.icfi.ir   و همچنین سایت فروش کتاب مرکز در  irdcbook.ir  و فروشگاه مرکز اسناد انقلاب اسلامی واقع در خیابان انقلاب، خیابان ۱۲ فروردین، نبش مجتمع ناشران تهیه کنند.</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68677">سه اثر مرکز اسناد انقلاب اسلامی درباره سازمان مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68677/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>از نهان‌خانۀ زعفرانیه‌ تا قرارگاه اشرف</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68652</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68652?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 24 May 2026 10:19:03 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[عملکرد سازمان مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[تصفیه های درون سازمانی مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[موسی خیابانی]]></category>
		<category><![CDATA[کتاب از تهران تا تیرانا]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=68652</guid>

					<description><![CDATA[<p>مهندس مسعود خدابنده در کتاب &#8220;تهران تا تیرانا&#8221; چنین می گوید: بعد از فرار مسعود رجوی از ایران به فرانسه، بازماندگان سازمان مجاهدین خلق در داخل ایران، سرنوشت غریبی داشتند. شاید عبرت‌انگیزترین سرنوشت متعلق به موسی خیابانی باشد. او به‌همراه عده‌ای دیگر که در میان آنان اشرف ربیعی، همسر اول مسعود رجوی، نیز حضور داشت، [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68652">از نهان‌خانۀ زعفرانیه‌ تا قرارگاه اشرف</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>مهندس مسعود خدابنده در کتاب &#8220;تهران تا تیرانا&#8221; چنین می گوید:</strong></p>
<p>بعد از فرار مسعود رجوی از ایران به فرانسه، بازماندگان سازمان مجاهدین خلق در داخل ایران، سرنوشت غریبی داشتند. شاید عبرت‌انگیزترین سرنوشت متعلق به موسی خیابانی باشد. او به‌همراه عده‌ای دیگر که در میان آنان اشرف ربیعی، همسر اول مسعود رجوی، نیز حضور داشت، در مخفی‌گاهشان کشته شدند. لورفتن خانۀ زعفرانیه داستانی است که بعد از گذشت چهار دهه هنوز خود مجاهدین خلق هم حاضر به توضیح دربارۀ ابعاد و زوایای آن نیستند و این به ‌شدت شبهه ‌ناک است. چرا؟‌</p>
<p>کمی به عقب برگردیم. تحلیل سازمان بعد از شکست کودتای ۳۰ خرداد سال 60 و بعد، فرار رجوی و به‌خصوص ترورهای پشت‌سرهم، این بود که نظام شکننده شده و با چند عملیات (با توجه به جنگ خارجی) سرنگون خواهد شد. این را یک کودک هم می‌فهمد که سرنگونی نظام با عملیات میلیشیا میسر نخواهد شد. بعد از شکست تظاهرات ۵ مهر هم که مردم اعتنایی نکردند و به خیابان نیامدند، باز مسعود از رو نرفت و گفت: &#8220;قصدمان آزمودن جامعه بود!&#8221;‌</p>
<p>سؤال این است که چطور جعفر مشتاق (رشید) یک‌باره دستگیر شد و به‌سرعت همه‌چیز را لو داد؟ او خانه‌هایی از جمله خانۀ زعفرانیه (محل استقرار همسر و فرزند مسعود رجوی) را لو می‌دهد. نیروهای سپاه منتظر می‌مانند تا زمانی که موسی خیابانی هم به آنجا بیاید و سپس حمله به خانۀ زعفرانیه را آغاز می‌کنند. هم‌زمان سه خانه‌تیمی دیگر در تهران مورد حمله سپاه قرار گرفت. مهدی ابریشمچی (که خود مسئول حفاظت خانه ها بود) دقایقی قبل، از یکی از همین خانه‌ها خارج‌ شده بود که زنده بماند!‌</p>
<p>سازمان از اطلاعات رشید آگاهی داشت. می‌دانستند که او دستگیر شده و ممکن است همه‌چیز را لو دهد. سؤال من همیشه این بود که چطور سازمانی مثل مجاهدین خلق روی این مسئله حساس نشد؟ ما در بخش حفاظت، اگر حتی ۵ درصد احتمال لورفتن می‌دادیم، تمام برنامه‌ریزی و تدارکات را عوض می‌کردیم. بعید می‌دانم ابریشمچی (که در رأس حفاظت قرار داشت) بی‌اطلاع بوده و خروجش درست پیش از حمله، اتفاقی بوده باشد.‌</p>
<p>لورفتن خانه زعفرانیه و تصفیه‌های درونی در سازمان،سابقه‌دار است. کسانی که در این مرحله زنده ماندند و فرار کردند، اساساً کسانی بودند که از قبل، سرسپردگی‌شان به رجوی (و درنتیجه اربابان جدیدش) را ثابت کرده بودند.‌</p>
<p>جریانات بعدی، یعنی جایگزینی موسی خیابانی با علی زرکش، آوردن زرکش به فرانسه و خلع رده و جایگزینی وی با مریم رجوی، نشان‌دهندۀ اتفاقی‌نبودن حذف این نفرات است. مسعود رجوی هم‌زمان در خارج هم شروع به حذف رقبای درون‌سازمانی کرد. یکی از راه‌های رجوی برای راحت‌شدن از دست ناراضیان درون‌سازمانی، اعزام آن‌ها به مرز و شلیک از پشت سر بود تا اعلام کند آن‌ها در درگیری‌های مرزی کشته ‌شده‌اند.‌</p>
<p>به‌نظرم، اصلاً مریم و مسعود به این دلیل عنوان &#8220;اشرف&#8221; را برای قرارگاه انتخاب کردند که بگویند ما در قتل این افراد یا لو‌رفتن آن‌ها دخالتی نداشته‌ایم.‌</p>
<p>تنظیم از عاطفه نادعلیان</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68652">از نهان‌خانۀ زعفرانیه‌ تا قرارگاه اشرف</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68652/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>سرنگونی خیالی</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68580</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68580?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 18 May 2026 09:03:30 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[عملکرد سازمان مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[همکاری مجاهدین با صدام]]></category>
		<category><![CDATA[وطن فروشی مجاهدین خلق]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=68580</guid>

					<description><![CDATA[<p>آقای هادی شبانی در کتاب خود تحت عنوان &#8220;سازمان مجاهدین خلق از شعار آزادی تا مزدوری و جاسوسی&#8221; چنین می گوید: 31 شهریور سال 1359 جنگ عراق علیه ایران شروع شد. من در آن زمان سرباز بودم و در جریان مأموریتی به شیراز متوجه شدم که عراق به ایران حمله همه جانبه ای نموده و [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68580">سرنگونی خیالی</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>آقای هادی شبانی در کتاب خود تحت عنوان &#8220;سازمان مجاهدین خلق از شعار آزادی تا مزدوری و جاسوسی&#8221; چنین می گوید:</p>
<p>31 شهریور سال 1359 جنگ عراق علیه ایران شروع شد. من در آن زمان سرباز بودم و در جریان مأموریتی به شیراز متوجه شدم که عراق به ایران حمله همه جانبه ای نموده و این خبر آن قدر مهم بود که تمام دنیا را تکان داد. صدام حسین رئیس دولت عراق فکر می کرد با حمایت غرب و ضعف حکومت ایران که تازه شاه را سرنگون کرده بودند می تواند قسمتی از خاک ایران را ضمیمه خاک خودش نماید.</p>
<p>صدام (پس از لغو قرارداد 1975 الجزایر در 26 شهریور و ادعای تسلط کامل بر آبراه اروند) تهاجم سراسری خود به خاک جمهوری اسلامی ایران را آغاز کرد. به طور کلی اهداف عراق از حمله به ایران در سه سطح طبقه‌بندی می‌شود: لغو قرارداد الجزایر؛ تجزیه‌ی ایران با جدا کردن استان خوزستان و براندازی نظام جمهوری اسلامی ایران. در حمله همه جانبه، ارتش عراق توانست بیش از 15 هزار کیلومتر مربع از اراضی ایران را اشغال کرده و در آن استقرار یابد.</p>
<p>درگیری جمهوری اسلامی با صدام؛ بنی‌صدر و سازمان مجاهدین خلق را به این طمع واداشته بود که تا حد امکان برای تضعیف نظام در داخل کشور بکوشند. آن‌ها تصور می کردند که امام و امت به دلیل درگیر جنگ بودن، قدرت باز کردن یک جبهه‌ی داخلی را ندارند، و همچنین به خود اطمینان می‌دادند که حامیان نظام برای حفظ قدرت، حاضر به هر گونه‌ عقب‌ نشینی از ملاک‌ های مکتبی انقلاب خواهند بود. به همین دلیل سازمان مجاهدین خلق با حیله گری و فریب کاری ابتدا تهاجم ارتش عراق به ایران را محکوم نمود و خواهان حضور نیروهایش در جبهه ها شد ولی بعد از مدتی عنوان داشت که نفراتش را در جبهه ها دستگیر می کنند و عملاً دستور داد که نیروهایش از جنگ خارج شوند.</p>
<p>زمانی که لازم بود همه در مقابل دشمن خارجی وحدت عام و فراگیر داشته باشند مجاهدین خلق هم در ظاهر این ادعا را داشتند ولی بر کسی پوشیده نبود که در عمل و در عرصه‌ی درگیری‌ های سیاسی داخل کشور، سازمان از مواضع خائنانه خود در باره ‌ی نظام و نهادهای نوپای آن دست برنداشته و همچنان بر طبل ادّعاهای خود مبنی بر تشنج‌‌آفرینی و متهم کردن نهادهای نظام به انجام دادن اعمال غیرقانونی، می‌کوبید.</p>
<p>همه ی گروه ها در مورد جنگ موضع گیری کردند و عراق را مقصر دانسته و در تحلیل هایشان حکومت عراق را شروع کننده جنگ معرفی می کردند. هر گروهی بر اساس ایدئولوژی خود به تحلیل جنگ می پرداخت. در این میان نیز گروه سازمان چریک های فدایی خلق شاخه اکثریت شعار پاسداران را به سلاح سنگین مسلح کنید سرمی داد و خواهان شرکت گسترده مردم در جنگ علیه عراق متجاوز بود.</p>
<p>زمانی که سرباز بودم و بعضی اوقات به جبهه می رفتم شاهد بودم که نفرات سازمان به دنبال سلاح و جمع آوری آن هستند و اصلاً مسأله شان جنگ با دشمن خارجی نیست. یعنی مشخص بود که جمع کردن سلاح به صورت یک دستور تشکیلاتی است. در مورد سازمان چریک های فدائی خلق هم گفته شده بود که اگر در عملیاتی توانستید سلاح به دست آورید آن را با خودتان آورده و تحویل سازمان بدهید.</p>
<p>همچنین در جبهه ها نیز نفرات سازمان مجاهدین خلق به دنبال اطلاعات جنگ بودند. اعضای سازمان از همان روزهای نخست شروع جنگ، پس از ورود به جبهه‌ها، شروع به جمع‌آوری اخبار و اطلاعات مربوط به یکان‏های نظامی خودی و تهیه‌ ی عکس از محل استقرار و استحکامات آن‌ ها ‌کردند که این کار آن ‌ها با مخالفت فرماندهان ارتش رو به رو شد. پس از آن‏ که با وجود تذکرات پی‏ در پی، مجاهدین خلق دست از اقدامات خود برنداشتند، نیرو‌های ارتش مقر آن‌ ها را محاصره و نیروهایشان را دستگیر کردند و مدارک و اسناد جمع‌ آوری ‌شده را که شامل اطلاعات مربوط به وضعیت استراتژیک ارتش و موقعیت جبهه ‌ها و برخی اسناد دیگر بود ضبط نمودند.</p>
<p>&#8230; هر روز که از جنگ می گذشت کم کم مجاهدین خلق در رسمیت بخشیدن به حضور تشکیلاتی نظامی خود در مناطق جنگی، حتی با توسل به بنی‌ صدر رئیس ‌جمهور &#8211; که در نیمه ‌ی دوم 1359 آرام آرام به متحد استراتژیک سازمان بدل شده بود &#8211; ناکام ماندند. تبلیغات سازمان در مورد جنگ به اعلام این که تعدادی از نیروهای نظامی که شهید شدند مربوط به سازمان بوده محدودتر شد و کم کم موضع گیری سیاسی علیه دولت عراق کمرنگ تر گردید و تحلیل‌ های سازمان بیش ‌تر معطوف به مقصّر نشان دادن نظام جمهوری اسلامی در زمینه ‌‌‌سازی وقوع جنگ شد، تا آن‌ جا که سه روز قبل از شورش مسلحانه ‌ی 30 خرداد1360، سازمان در موضع‌‌ گیری درباره ‌ی بمباران مشکوک و پیچیده ‌ی تأسیسات هسته‌ ای عراق به دست اسرائیل، تلویحاً نظام جمهوری اسلامی را همسو با آمریکا و رژیم صهیونیستی برشمرد.</p>
<p>به اعتقاد شماری از تحلیلگران، این تغییر موضع و آغاز همکاری‌‌های گسترده ‌ی نظامی و امنیتی سازمان با عراق که ابتداً غیرعلنی بود و بعد به سرعت آشکار شد، ثابت نمود که از ابتدا، موضع سازمان در مورد جنگ، به دور از صداقت و فرصت‌ طلبانه بوده است تا جایی که مسعود رجوی در مقرش (اور فرانسه) با طارق عزیز نایب رئیس جمهور عراق ملاقات داشته و قرارداد صلح امضا می کند&#8230;</p>
<p>سازمان بعد از شکست در موضوع جنگ، خط کاریش را عوض نموده و به دنبال ایجاد نا آرامی و زد و خورد خیابانی بود تا نقطه ای که تصمیم گرفتند در مقابل رهبر انقلاب و دوربین خبرنگاران یک راه ‌پیمایی به طرف جماران به راه بیاندازند. به منظور آماده ‌سازی زمینه ‌‌های لازم برای حرکت، آن‌ ها نامه‌ ای به حضور امام نوشتند؛ افراد سازمان در این نامه کوشیدند در همه‌ ی اغتشاشات و درگیری ‌ها حکومت ایران را مقصر جلوه داده و خود را تبرئه کنند، همچنین تلاش نمودند تا مسائل وقت سازمان را تحت پوشش گذشته ‌ی سازمان و بنیان‌‌ گذاران آن قرار دهند.</p>
<p>این گونه تحرکات، تشنج‌ آفرینی ‌ها و عملیات‌ متعدد تروریستی و خرابکارانه‌ ی سازمان در حالی انجام می ‌شد که با گذشت نه ماه از جنگ، نیروهای ایرانی نتوانسته بودند به پیروزی چندانی در آزادسازی مناطق اشغالی دست یابند و به همین دلیل کشور در ورطه ای از ناآرامی داخلی و تجاوز خارجی قرار گرفته بود. سازمان دیگر به نقطه ای رسیده بود که فکر می کرد با وارد شدن به مبارزه مسلحانه، می تواند استراتژی سرنگونی حکومت را در دستور کار قرار دهد. رجوی برای این که وارد مبارزه مسلحانه شود نیاز به یک بهانه داشت و آن هم به صحنه آوردن نیروهای خود به خیابان ها بود.</p>
<p>در این مقطع، رهبران سازمان تصور می‌ کردند که نظام جمهوری اسلامی به دلیل نابسامانی‌ های داخلی و همچنین تجاوز خارجی، قادر به ساماندهی وضعیت نبوده و در اوج استیصال قرار دارد و از آن جا که از بُعد منطقه ای نیز دچار انزوا است و از نظر اقتصادی هم در وضعیت بدی به سر می‌بَرد، در آستانه ‌ی سقوط قرار دارد. با این دلایل؛ سازمان در فراخوانی از نیروهای خود خواست به خیابان ‌های تهران و شهرستان ها بیایند، اما برخلاف پیش‌ بینی سران سازمان مبنی بر حضور 500 هزار نفر، فقط 3 هزار نفر به خیابان ‌ها آمدند که آن‌ ها هم بر اثر مقابله‌ ی مردم و نیروهای انقلابی متواری شدند. تکاپوی سازمان برای دستیابی به قدرت که در دو خط موازی چانه‌زدن برای گرفتن سهمی از قدرت و قدرت‌ نمایی خیابانی بروز می‌کرد، زمینه ای را به وجود آورد که نظام ‌جمهوری اسلامی مجبور شد در برابر استراتژی جنگ مسلحانه‌ ی سازمان با نظام از تاریخ ٣٠ خرداد ۱۳۶۰، واکنش نشان داده و برای حفظ امنیت کشور، با اقدامات مسلحانه ‌ی سازمان مقابله کند. در واقع اشتباه سازمان در ارزیابی اوضاع اجتماعی، موقعیت جمهوری اسلامی و توان سازمان موجب شد تا سازمان در این اقدام خود با شکست فاحشی رو به رو شود و این نقطه ای بود که دیگر سازمان راه بازگشتی برای خود باقی نگذاشت و هر روز فکر می کرد که می تواند به سرنگونی خیالی خود دست یابد.</p>
<p>صفحه های 16 الی 21</p>
<p>تنظیم: عاطفه نادعلیان</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68580">سرنگونی خیالی</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68580/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>در خدمت ارباب حلقه‌ها‌</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68564</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68564?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 17 May 2026 08:19:44 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[عملکرد سازمان مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[کتاب از تهران تا تیرانا]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=68564</guid>

					<description><![CDATA[<p>مهندس مسعود خدابنده در کتاب &#8220;تهران تا تیرانا&#8221; در مطلبی با عنوان فوق چنین می گوید: مسعود رجوی را اولین بار در پاریس دیدم. ۲۴ سال بیشتر نداشتم. محل استقرار مسعود در پاریس، خانۀ برادرش، صالح بود. همان زمان خانۀ مجاور را خریدند و وی به آنجا منتقل شد. خانه بین مسعود رجوی و بنی‌صدر [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68564">در خدمت ارباب حلقه‌ها‌</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>مهندس مسعود خدابنده در کتاب &#8220;تهران تا تیرانا&#8221; در مطلبی با عنوان فوق چنین می گوید:</p>
<p>مسعود رجوی را اولین بار در پاریس دیدم. ۲۴ سال بیشتر نداشتم. محل استقرار مسعود در پاریس، خانۀ برادرش، صالح بود. همان زمان خانۀ مجاور را خریدند و وی به آنجا منتقل شد. خانه بین مسعود رجوی و بنی‌صدر تقسیم شد. بعد از ازدواج رجوی با فیروزه (دختر بنی‌صدر) خانۀ دیگری در مجاورت دو خانۀ اول هم خریداری شد.‌</p>
<p>اولین روزهای حضور در پاریس برایم روزهای عجیبی بود. آنچه ما در خارج تبلیغ می‌کردیم، با آنچه در داخل مجاهدین خلق بود، زمین تا آسمان فرق داشت. ما حتی تا روزها بعد از هفت‌تیر هم عکس‌های آیت‌الله خمینی، ابوالحسن بنی‌صدر و مسعود رجوی را در جلسات یا سر میز کتاب کنار هم می‌گذاشتیم. در پاریس به‌سرعت متوجه شدم نه‌تنها نباید تصویر آیت‌الله خمینی را در کنار عکس مسعود رجوی بگذاریم، که حتی عکس بنی‌صدر هم اضافی بود و فقط باید عکس مسعود باشد.‌</p>
<p>هم‌زمان با شکل‌گیری اتحادیه انجمن های دانشجویان مسلمان در خارج از کشور (هواداران سازمان مجاهدین خلق)، نشریه اتحادیه هم شروع به کار کرد. مسئولش محمدعلی جابرزاده انصاری بود که تازه از تهران رسیده بود. در سازمان «برادر قاسم» صدایش می‌کردیم. یکی‌دو نویسنده و صفحه‌بند و غیره هم بودند که خلاصۀ انتشارات سازمان را جمع‌وجور می‌کردند. یادم هست آن دوران روزی وارد اتاق جابرزاده شدم و دیدم دارد گریه می‌کند. مجاهد خلق و گریه؟! بعداً فهمیدم پسرش آن روز در تهران در درگیری کشته شده است.‌</p>
<p>یادم هست آنجا علی زرکش را هم دیدم. او برای چند روز در آن خانه (خانه نشریه) بود؛ ولی بعداً غیبش زد. ساکت بود، ولی پرمغز. می‌شد حدس زد که استخوان خرد کرده است. می‌دانستم شب‌ها با جابرزاده تا صبح بحث‌وجدل می‌کنند. این‌ها مسائلی بود که به من ربط نداشت. تا جایی که به من برمی‌گشت، مسئلۀ اصلی انتشار هفتگی (و گاه ویژه‌نامه‌های بین هفته) نشریه بود.‌</p>
<p>اما کارم در نشریه خیلی مهم نبود و دیگران هم می‌توانستند آن کار را انجام دهند. دستور آمد که بروم و خودم را به سعید شاهسوندی معرفی کنم. تماس گرفتم. او در آلمان بود و گفت باید هرچه سریع‌تر به آلمان بروم. پاسپورت من ایرانی بود و تاریخش تمام شده و حتی ویزای فرانسه هم باطل شده بود. با این پاسپورت می‌خواستم بدون ویزا از فرانسه به آلمان بروم. مقداری پول به من دادند و دو مسیر هم پیشنهاد کردند که من مرز زاربروخن را انتخاب کردم. آنجا اتوبوس‌های کارگران رفت‌وآمد می‌کردند. قرار بود بروم در بین آن‌ها بنشینم و اعزام شوم. وقتی رسیدم، متوجه شدم کارخانه به‌خاطر کریسمس تعطیل شده است. سوار قطار شدم. دو بار در بین راه، مأموران کنترل مرا بازخواست کردند و به فرانسه دیپورت شدم. بار سوم که در توالت قطار پیدایم کردند، متوجه شدند من اصلاً ویزای فرانسه هم ندارم و پلیس فرانسه از تحویل‌گرفتن من سر باز زد. گفتند پس راهی نیست و تو را برمی‌گردانیم ایران که البته هم آن‌ها و هم من می‌دانستیم کار راحتی نیست؛ به‌خصوص وسط تعطیلات کریسمس. در بازداشتگاه مرزی آلمان نشسته بودم که دیدم مأمور آمد و درب را باز کرد و رفت. هرچه صدایش کردم حتی برنگشت. بیرون رفتم و دیدم درب ساختمان هم وسط شب باز است. کمی دورتر شدم و دیدم اصلاً کسی دنبالم نمی‌آید. درست نمی‌دانم چه اتفاقی افتاده بود؛ ولی حدس می‌زنم مأمور می‌خواست از شرِ یک ایرانی پاسپورت‌سوخته که حتی ویزا هم ندارد، خلاص شود. شاید هم دستور آمده بود مرا آزاد کنند.‌</p>
<p>کمی رفتم تا یک تلفن عمومی پیدا کردم. زنگ زدم به سعید شاهسوندی و با او قرار گذاشتم روز بعد در مونیخ، یک جایی وسط شهر همدیگر را ببینیم. حالا دیگر احساس می‌کردم واقعاً یک «مجاهد خلق» شده‌ام.‌ روز بعد رسیدم به مونیخ و برای اولین بار با سعید شاهسوندی، که تصویرش را در نشریات به‌عنوان کاندیدای مجاهدین خلق از شیراز دیده بودم، ملاقات کردم. مأموریت جدیدم همراه با سعید، انتقال فرستندۀ رادیویی از آلمان و تجهیز و راه‌اندازی رادیو مجاهد در عراق بود.‌</p>
<p>تهیه و تنظیم: عاطفه نادعلیان</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68564">در خدمت ارباب حلقه‌ها‌</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68564/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>حصار در حصار</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68422</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68422?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 05 May 2026 08:04:33 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[فرقه گرایی مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[نفی حقوق فردی در فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[هادی شبانی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=68422</guid>

					<description><![CDATA[<p>مهندس هادی شبانی در کتاب خود تحت عنوان &#8220;سازمان مجاهدین از شعار آزادی تا مزدوری و جاسوسی&#8221; می نویسد: سازمان تروریستی رجوی با فریبکاری سعی دارد اعضای خود را در منجلاب ناآگاهی نگه دارد تا مبادا کسی از دنیای بیرون خبر داشته باشد. نفرات در قرارگاه های سازمان به دلیل وجود تشکیلات بسته ای که [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68422">حصار در حصار</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>مهندس هادی شبانی در کتاب خود تحت عنوان &#8220;سازمان مجاهدین از شعار آزادی تا مزدوری و جاسوسی&#8221; می نویسد:</p>
<p>سازمان تروریستی رجوی با فریبکاری سعی دارد اعضای خود را در منجلاب ناآگاهی نگه دارد تا مبادا کسی از دنیای بیرون خبر داشته باشد. نفرات در قرارگاه های سازمان به دلیل وجود تشکیلات بسته ای که رجوی حاکم کرده است نمی توانند دست باز برای خارج شدن و اعتراض داشته باشند.</p>
<p>این سؤال به ذهن خطور می کند که چرا نفراتی که در اروپا زندگی می کنند نمی توانند به واقعیت های بیرون دسترسی داشته باشند؟ و اگر واقعیتی در مورد فرقه رجوی و مناسبات آن وجود دارد اعضای ساکن اروپا بهتر می توانند دریابند چون آنان به دنیای اطلاعات دسترسی دارند.</p>
<p>جواب این سؤال بسیار ساده است، وقتی فرد در مناسبات فرقه ی رجوی قرار می گیرد ابتدا باید تمام حرف هایی که رهبری فرقه می گوید را گوش کند و اجازه ندارد به اخبار بیرون توجهی داشته باشد. به طور مثال وقتی من چند ماه در انجمن ترکیه بودم، ما اجازه نداشتیم به روزنامه های ترکیه نگاه کنیم حتی اگر کسی با من نبود من به خودم اجازه این کار را نمی دادم چون فکر می کردم که ممکن است اسیر دنیای بیرون شوم و از مناسبات به اصطلاح انقلابی دور گردم.</p>
<p>از طرف دیگر وقتی شما رجوی را به عنوان رهبر عقیدتی خود انتخاب می کنید باید خودتان را از هر گونه افکاری که دارید تخلیه نموده و گزارش آن را به تشکیلات بدهید، بعد رجوی هر گونه که مایل است اندیشه های کثیف خود را در ذهن فرد فرو می کند. فرد اجازه دارد فقط به چیزی که رهبر فرقه می گوید گوش کند. اگر فرد در اروپا هم زندگی کند اجازه ندارد با دنیای بیرون ارتباط داشته باشد به همین خاطر است که افراد حاضر در اروپا نیز اسیر توهمات فرقه ای رجوی هستند و اگر به اخباری دسترسی داشته باشند آن خبر را بر اساس آموزه ها و داده های سازمان مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهند و این افراد در اروپا هم اسیر سیستم مغزشویی تشکیلات رجوی هستند.</p>
<p>کارکرد فرقه ها این است که سعی می کنند افراد را ابتدا در چنبره ی خود قرار دهند و بعد همان چیزی که سرکرده ی فرقه می خواهد در مغز او جای دهند. این کارکرد در تمام فرقه ها به یک صورت عمل می کند به طور نمونه می توان به فرقه ی دیوید کورش (فرقه داوودیه) در آمریکا اشاره نمود.</p>
<p>وقتی من در مورد وضعیت طلاق اجباری در سازمان به خانواده ها توضیح می دادم آنان تعجب می کردند که چرا این گونه است؟ ازدواج سنت پیامبر است، چرا رجوی این سنت را نقض می کند؟</p>
<p>طلاق اجباری در سازمان پیچیدگی های خاص خودش را دارد که درک آن برای یک فرد عادی بسیار سخت و غیرقابل باور است. خانواده ها با شنیدن این مطالب به رجوی ناسزا می گفتند.</p>
<p>وقتی رجوی با دشمن مردم ایران یعنی صدام در جنگ علیه ایران شرکت نمود به خوبی نشان داد که او ضد ایرانی است و حاضر است برای رسیدن به مطامع خود همه ی ارزش های انقلابی و انسانی را زیر پا بگذارد. خیلی از خانواده ها وقتی به اشرف آمدند از نحوه ی برخورد اعضای فرقه متوجه شدند که آنان به دنبال هدفی هستند که سرابی بیش نیست. خانواده ها دریافتند که اعضای فرقه در سال های گذشته گیر کرده و اصلاٌ به روز نیستند.</p>
<p>تنظیم از عاطفه نادعلیان</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68422">حصار در حصار</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68422/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>بانک خون‌</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68414</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68414?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 04 May 2026 08:48:56 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[نقض حقوق بشر]]></category>
		<category><![CDATA[خشونت در فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[کتاب از تهران تا تیرانا]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=68414</guid>

					<description><![CDATA[<p>یکی از تئوری‌های مسعود رجوی این است که کسانی که برای عملیات نظامی می روند نباید زنده برگردند. همچنین در این تفکر، توابین در زندان و آزادشدگان نیز جایگاهی ندارند. اساساً آن‌ها نباید زنده می‌ماندند. شروع فعالیت انجمن نجات در ایران هم از همین نقطه بود که مشخص شد رجوی نفرات را می‌فرستد که کشته [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68414">بانک خون‌</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>یکی از تئوری‌های مسعود رجوی این است که کسانی که برای عملیات نظامی می روند نباید زنده برگردند. همچنین در این تفکر، توابین در زندان و آزادشدگان نیز جایگاهی ندارند. اساساً آن‌ها نباید زنده می‌ماندند. شروع فعالیت انجمن نجات در ایران هم از همین نقطه بود که مشخص شد رجوی نفرات را می‌فرستد که کشته شوند، نه اینکه بکشند.</p>
<p>سال‌های 1996 و 1997، انبوهی از افراد را به ایران می‌فرستادند تا عمل تروریستی انجام دهند. این افراد باید مثلاً در سطل زباله بمب بگذارند، رهگذران را ترور کنند، خمپاره بزنند و آن‌قدر ادامه دهند تا کشته شوند. تعلیم هم این بود که پیش از دستگیری نارنجک بکشید یا سیانور بجوید. سیستم‌های امنیتی ایران متوجه این مسئله شدند و با هزار زحمت (و به‌خطرانداختن جان خودشان) توانستند تعدادی از این‌ها را پیش از خودکشی زنده دستگیر کنند. اولین گروه از این دستگیرشدگان دو مرد و دو زن بودند که متوجه شدند چه کلاهی سرشان رفته و رجوی به دنبال کشته‌شدن آن‌ها بوده است تا تنور داخل سازمان را گرم نگه دارد و طبق معمول چیزی برای عرضه به ولی‌نعمتان داشته باشد. این‌ها بعدها پس از گذراندن دورۀ زندان پایه‌گذاران انجمن نجات شدند. الان دو نفرشان در هلند، یکی در چین و دیگری در ایران زندگی می‌کنند.‌</p>
<p>سازمان وقتی به خود مسعود رجوی می‌رسد، هزار دلیل می‌آورد که چرا در زمان شاه همه اعدام شدند، ولی او اعدام نشد، و تمام شواهد و دلایل علیه رجوی را دروغ می‌داند. ولی وقتی به نفرات دیگر برمی‌گردد، اساساً زندانی اعدام نشده یا آزادشده را قبول ندارد. زندانی آزادشده، طبعا تمام بافته‌های سازمان دربارۀ زندان‌های ایران را پنبه می کند. از سوی دیگر، افرادی که شرایط را می‌دیدند و درمی‌یافتند که آنچه در قرارگاه مجاهدین خلق به خوردشان داده‌اند دروغ است، گرفتار تناقض می‌شدند و این زهری کشنده برای سازمان رجوی تلقی می‌شد.‌</p>
<p>دلیل عدم اعتماد رجوی به زندانی آزادشده این است که اساساً قرار نیست زندانی آزاد شود. اصلاً قرار نبود زندانی شود. قرار بود که سیانور بخورد، شهید شود و نامش در &#8220;بانک خون&#8221; آقا و خانم رجوی ثبت گردد. در قوانین سازمان رجوی، زندانی‌شدن و بعد هم آزاد‌شدن عین نقض دستور است. از نظر مرکزیت سازمان، چشم و گوش کسی که زندان رفته باشد، بازتر از آن است که بشود به او اعتماد کرد. به‌اعتقاد سازمان، نفر زندان‌رفته و نفر عملیات‌رفته (دور شدن از خانه) دیگر در خانه جایی ندارد و باید استفاده شود تا شهید شود و نامش در فهرست شهدا وارد گردد.‌</p>
<p>اما این فهرست چه کارکردی برای رجوی دارد؟ این فهرست کارکرد شگرفی برای مسعود رجوی دارد. هم دستش در مقابل ولی‌نعمتان پر است و هم تنور داخل تشکیلات را گرم نگه می‌دارد. البته تعدادی از اعضای مسئله‌دار نیز می‌توانند در این فهرست جا بگیرند.‌</p>
<p>دربارۀ اعدام‌های سال ۱۳۶۷، مسعود رجوی در آغاز مدعی شد که تعداد آن، شش‌ هزار و چهار صد نفر است؛ اما کم‌کم این آمار را تغییر داد. از این ‌رو، در مرحلۀ بعد ادعا کرد این تعداد دوازده‌ هزار نفر بوده و بعد مدعی شد که بیست ‌تا‌ سی ‌هزار نفر از اعضای سازمان توسط جمهوری اسلامی اعدام شده‌اند. او حتی در این راستا کتابی هم منتشر کرد تا عدد سی‌ هزار نفر اعدامی را ثبت کند. رجوی تلاش می‌کرد با کمک این فهرست، در مجامع جهانی علیه جمهوری اسلامی اقامۀ دعوی کند.‌</p>
<p>از این ‌رو، فهرست ارسالی به سازمان ملل متحد همراه با انبوهی از اسامی تنظیم شد و گروهی نیز به‌عنوان شهود ادعا کردند که آن فهرست صحت دارد؛ اما چندی ‌بعد، تعدادی از افراد که بعدها از سازمان جدا شدند، شهادت دادند که حرف‌هایشان دربارۀ اعدام‌ها دروغ بوده است.</p>
<p>دربارۀ فهرست تنظیم‌شده از سوی سازمان امروز می‌توان ادعا کرد بسیاری از اسامی مندرج در آن اصلاً وجود خارجی نداشتند؛ برخی از اسامی کسانی بودند که در سال‌های پیش به‌دنبال جرم‌هایی مانند قتل یا قاچاق عمده مواد مخدر اعدام شده بودند و هیچ ارتباطی با سازمان نداشتند؛ تعدادی نیز در این فهرست بودند که گواهی فوت آن‌ها نشان می‌داد بر اثر تصادف مرده‌اند و تعدادی نیز در درگیری‌های مسلحانۀ سازمان کشته شده بودند. حتی سازمان اسامی تعداد درخور توجهی از کشته‌شدگانِ عملیات موسوم به فروغ جاویدان (مرصاد) را هم به این فهرست اعدامی ها اضافه کرد.‌</p>
<p>این فهرست‌سازی اولاً، به‌خاطر پشتیبانی سازمان‌های اطلاعاتی ضدایرانی از مجاهدین خلق (به‌طور مشخص سازمان سیا که رابط آن زمانش سید محمد سیدالمحدثین بود) موفق بود. سندسازی‌ها، شهادت‌های دروغین و ارقام‌ و اعداد با روش‌های اطلاعات‌شویی در نشریات به‌اصطلاح معتبر و مراکزی که تحت تأثیر بودند &#8211; مثلاً کتابخانه کنگره آمریکا که این روزها دیگر هر چیزی را تحت نام سند منتشر می‌کند و استقلالی برایش باقی نمانده &#8211; توانست به این شکل مورد استفاده دوایر ضدایرانی قرار گیرد؛ ثانیاً، نه اولین مورد کشته‌سازی بود و نه آخرین آن.‌</p>
<p>اولین نمونۀ کشته‌سازی در همان سال نخستی بود که مجاهدین خلق به عراق رفته بودند؛ حسن جزایری آن زمان محصل در لندن بود که بیماری قلبی داشت. وی برای تعلیمات به‌همراه عده‌ای به عراق اعزام شد (سازمان این افراد را تحت عنوان عضو به عراق می‌برد و سپس شروع به فهرست‌سازی می‌کرد چون به‌ازای تعداد اعضا از صدام سرانه می‌گرفت) و چندی بعد در زمین تمرین «کفری» به‌دلیل آفتاب‌زدگی و اهمال در رسیدگی و تشدید بیماری قلبی فوت کرد. (بعد از اینکه جزایری در آن گرما غش کرد، او را در خودرو رهایش کردند و بعد از تمرینات متوجه شدند که مرده است) جالب است که همسرش لیلا جزایری (نام اصلی‌اش اعظم ملاحسنی کهنه است که به‌سبب خلاف‌های متعدد مالی مجبور شد نامش را عوض کند) و پسرش (محمدحنیف جزایری) از آن زمان تا به ‌حال در نشریات و مقالات مدعی شده‌اند که حسن در ایران اعدام شده است.‌</p>
<p>از این قبیل موارد بسیار زیاد است؛ مثلاً تا زمان عملیات فروغ جاویدان، سازمان خیلی از کسانی که در درگیری‌های مسلحانه کشته می‌شدند، فهرست می‌کرد و از آن بهره‌برداری تبلیغاتی می‌نمود. مسعود رجوی نام این کار را «بانک خون» گذاشته بود و اسمی را که بعداً به فهرست اضافه می‌شد «بهرۀ بانک خون» می‌نامید.‌</p>
<p>بعد از عملیات فروغ جاویدان، سازمان پی برد که ایجاد فهرست‌های ساختگی، بازدهی چشمگیری، به‌ویژه در مجامع بین‌المللی، برای مجاهدین خلق دارد؛ از این ‌رو از آن زمان، این روند تشدید شد و این کار سیستماتیک ادامه پیدا کرد تا جایی که «کشته‌سازی» جایگاه بالاتری از «تروریسم» گرفت.‌</p>
<p>برداشت از کتاب: تهران تا تیرانا ‌</p>
<p>(خاطرات مسعود خدابنده؛ عضو سابق سازمان مجاهدین خلق و سرتیم حفاظت از مسعود رجوی‌)</p>
<p>نگارش: محمد جعفربگلو‌</p>
<p>تنظیم از عاطفه نادعلیان</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68414">بانک خون‌</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68414/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>مسعود خدابنده و نجات از بند مجاهدین خلق</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68099</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68099?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 24 Feb 2026 07:54:01 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[مسعود خدابنده]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=68099</guid>

					<description><![CDATA[<p>مهندس مسعود خدابنده در کتاب &#8220;تهران تا تیرانا&#8221; در خصوص روند جدایی خود از سازمان مجاهدین خلق چنین می گوید: در سال ۱۹۹۵م (۱۳۷۴ ه ش) تصمیم به جدایی گرفتم و با مراجعه به رابط سازمان در سرویس فرانسه (افسر فرانسوی) اعلام کردم که جدا شده‌ام. زمانی که اعلام جدایی کردم، مسئول حفاظت سرکرده سازمان، [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68099">مسعود خدابنده و نجات از بند مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>مهندس مسعود خدابنده در کتاب &#8220;تهران تا تیرانا&#8221; در خصوص روند جدایی خود از سازمان مجاهدین خلق چنین می گوید:</p>
<p>در سال ۱۹۹۵م (۱۳۷۴ ه ش) تصمیم به جدایی گرفتم و با مراجعه به رابط سازمان در سرویس فرانسه (افسر فرانسوی) اعلام کردم که جدا شده‌ام. زمانی که اعلام جدایی کردم، مسئول حفاظت سرکرده سازمان، رابط امنیتی با کشورهای غربی (بعلاوه اردن و سعودی) و عضو شورای ملی مقاومت (شاخه سیاسی سازمان) بودم.</p>
<p>روند جدایی من از سازمان از یکی ‌دو سال قبل شروع شده بود و ریشۀ آن به تناقضات سیاسی، نقض حقوق بشر در داخل سازمان، فاصله‌گرفتن از آنچه مؤسسان اولیه سازمان بیان کرده بودند، فرقه‌گرایی و شخص‌پرستی و در سال‌های آخر، افتخار علنی به مزدوری برای بیگانگان برمی‌گشت.</p>
<p>شخصاً اعتقاد داشتم که این مسعود و مریم رجوی بودند که از سازمان حنیف‌نژاد و سعید محسن و بدیع‌زادگان جدا شدند و نه من. به همین شکل، افرادی چون مهندس لطف الله میثمی، دکتر رضا رئیسی، دکتر حسین رفیعی، پرویز یعقوبی، سعید شاهسوندی، حسن محرابی، علی برکش و صدها تن از مسئولان و متصدیان دیگر نیز تبدیلِ سازمان مجاهدین خلق به فرقۀ رجوی را تاب نیاوردند و از آن بریدند.</p>
<p>چندی بعد از بغداد تماس گرفتند که به عراق برگردم. گفتند باید بخشی از پناهگاه زیرزمینی رجوی در اشرف (که مسئول احداثش بودم) را بازسازی کنم. اما برای من دیگر آخر خط بود. تصمیم خودم را گرفته بود؛ لذا مستقیما سراغ رابط امنیت فرانسه که ارتباط خوبی با او داشتم رفتم. کارت‌ها و چند حساب مالی سازمان را که به نامم بود، تحویل دادم و به لندن رفتم.</p>
<p>در لندن دوستی داشتم که به او زنگ زدم و پیش او رفتم. مدتی در کارگاه او کار کردم تا توانستم اطلاعات تخصصی‌ام را به‌روز کنم و بتوانم در رشتۀ خودم (مهندسی برق) کار کنم. استخدام کنتراتی شرکت مخابرات بریتیش تلکام شدم. وقتی در انگلستان بودم، چند بار سراغم آمدند. یک روز مسعود رجوی خودش زنگ زد و بعد از احوال‌پرسی گفت که همه اینها تقصیر مریم است. از من خواست تا به تشکیلات برگردم. به او یادآوری کردم که من مثل بقیۀ اعضا نیستم و خیلی از مسائل را می‌دانم. عصبانی شد و فحش داد.</p>
<p>بعد از آن، اخبار مختلفی در بین اعضای مسئله‌دار پخش کردند که مسعود خدابنده بیمارستان است. بعد گفتند که ما اخراجش کردیم چون معتاد شده بود. حتی بچه‌های لندن یک روز تماس گرفتند و گفتند محمد سیدالمحدثین آمده لندن تا پاسخ سؤالات هواداران را بدهد. او گفته تو چون معتاد شده‌ای، برای حفظ آبروی سازمان خودت خواسته‌ای جدا شوی.</p>
<p>چندی بعد از اینکه از سازمان جدا شدم، از فرانسه مرتب زنگ می‌زدند که راضی شوم و برگردم. یک ‌بار شهرزاد صدر حاج سیدجوادی زنگ زده بود. او آن زمان در دفتر مریم رجوی بود و احتمالاً مریم هم مکالمۀ ما را می‌شنید. بعد از کمی حرف‌زدن پرسیدم: «همۀ این حرف‌ها به کنار، یک سؤال هست که اگر شما جواب بدهید خیلی از مسائل روشن می‌شود.» گفت: «بگو.» گفتم: «حاضرید ایران بهشت برین شود ولی شما را راه ندهند؟ یا مثلاً کشور گابن در آفریقا را بدهند تا شما در آنجا حکومت کنید، ولی ایران را با خاک یکسان کنند؟» جواب داد: «می‌دانستم که انقلاب خواهر مریم را درک نکرده‌ای و به همین خاطر امروز کارت به اینجا کشیده و به رهبری پشت کرده‌ای. تو خودت خوب می‌دانی که ما برای حق رهبری می‌جنگیم نه برای زمین و هوا در اینجا یا آنجا.»‌ البته در همان مکالمه فهمید که مسئله قهرکردن نیست، بلکه تضادمان بنیادی است. من هم آن روز فهمیدم که در چهل‌سالگی دیگر دوران بچگی را کنار گذاشته‌ام و باید روی پای خودم بایستم. رجوی سال‌ها کار کرد تا بتواند من نوعی را به جایی برساند که بگوییم: «گناهانمان برای خودمان و ثواب‌هایمان مال تو» و در عمق بی‌مسئولیتی، فقط پیچ‌ومهره‌های دستگاه او باشیم.</p>
<p>وقتی در لندن اعلام کردم که جدا شده‌ام، سرویس‌ها نگران شدند؛ چون بالاخره اطلاعات زیادی داشتم و تهدید ترور بود. بعدها چند بار سراغ من را گرفتند و یک‌ بار مجاهدین خلق دو نفر را به‌عنوان خبرنگار فرستادند به شهری که در آن زندگی می‌کردم؛ ولی پلیس زود متوجه شد و کاری از دستشان برنیامد. یک ‌بار هم در دو نوبت طی یک روز سعی کردند با ماشین من را زیر کنند که با انتقال مسئله به سرویس‌ها و تذکر مجدد به رابط مجاهدین خلق با سرویس، فعالیتشان محدود شد.</p>
<p>یک‌ بار دیگر که در پاریس سخنرانی داشتم، مطلع شدم مجاهدین خلق برنامۀ قتل من و خانواده‌ام را طراحی کرده‌اند. صبر کردم تا مأموران رسیدند. همسر و پسرم را به هتل برگرداندند و من به‌همراه دو مأمور به محل سخنرانی رفتیم. زمانی که رسیدیم، متوجه شدیم مجاهدین خلق با چاقو و قمه به محل جلسه حمله کرده‌اند و تعدادی دستگیر شده‌اند. تا پلیس برسد، چند نفر زخمی شده و راهی بیمارستان شده بودند. آقای آلن شوالریاس، یکی از خبرنگاران و محققان و متخصصان نسبتاً بانفوذ در زمینۀ مسائل خاورمیانه، همراه من بود که بعدها مطالبی اعتراضی علیه چاقوکشی مجاهدین خلق در پاریس منتشر کرد.</p>
<p>سال‌ها بعد از سقوط صدام حسین که ترددم به بغداد زیاد بود، یک روز در هتلی در اربیل با خانم جودیت نیوریک (خبرنگار هلندی) نشسته بودیم که از آسایش (سرویس امنیتی منطقه خودمختار عراق) زنگ زدند و گفتند که تعدادی قاتل استخدام کرده‌اند تا مرا بکشند. ماشین فرستادند و من را به سلیمانیه منتقل کردند.</p>
<p>شک نداشتم و هنوز هم ندارم کسانی که به‌قول خودشان هفده‌هزار ایرانی، بیست‌وپنج‌هزار عراقی و کرد و تعدادی اروپایی و آمریکایی را کشته اند، حتماً اگر دستشان برسد، من را هم حذف خواهند کرد. کسی که در اثر شست‌وشوی مغزی، با دستور تشکیلاتی خودش را می‌سوزاند، حتماً این قابلیت را هم دارد که در حین کشتن خودش، یکی از مخالفان سرکرده فرقه را هم بکشد.</p>
<p>تنظیم از عاطفه نادعلیان</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68099">مسعود خدابنده و نجات از بند مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68099/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>آهنگ رجوی ها از سال 60 تاکنون</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68023</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68023?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 15 Feb 2026 10:13:50 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[عملکرد سازمان مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[دروغ و فریب]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین در مسیر نابودی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=68023</guid>

					<description><![CDATA[<p>آقای هادی شبانی در کتاب خود تحت عنوان &#8220;سازمان مجاهدین خلق، از شعار آزادی تا مزدوری و جاسوسی&#8221; چنین می گوید: سازمان از تمام شیوه ها برای آوردن نیرو استفاده می کرد. یکی از شیوه ها، جذب نیرو از ترکیه یا کشورهای عربی حاشیه ی خلیج فارس بود. سازمان نفراتی را در کشور ترکیه اجیر [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68023">آهنگ رجوی ها از سال 60 تاکنون</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>آقای هادی شبانی در کتاب خود تحت عنوان &#8220;سازمان مجاهدین خلق، از شعار آزادی تا مزدوری و جاسوسی&#8221; چنین می گوید:</p>
<p>سازمان از تمام شیوه ها برای آوردن نیرو استفاده می کرد. یکی از شیوه ها، جذب نیرو از ترکیه یا کشورهای عربی حاشیه ی خلیج فارس بود. سازمان نفراتی را در کشور ترکیه اجیر کرده و پول خوبی به آنان می داد تا برای جذب نیرو در آنجا کار کنند. آنان وظیفه شان فریب دادن ایرانی هایی بود که به دنبال کار به ترکیه آمده بودند و فکر می کردند شاید از ترکیه به اروپا بروند و پولی برای خانواده ی خود در داخل کشور جور کنند.</p>
<p>نفراتی که در ترکیه برای سازمان کار می کردند با فریبکاری و دروغ به ایرانی ها می گفتند کسانی در عراق هستند که اگر چند ماه برای آنان کار کنند مسأله پناهندگی شان را در کشورهای اروپایی حل خواهند کرد. فرد که فکر می کرد می تواند از این طریق به سادگی به اروپا برسد این راه را قبول می کرد. در مدتی که فرد باید فکر می کرد، زنان سازمان از اروپا با دلربایی و فریبکاری زنانه سعی می کردند افراد را فریب دهند که انگار در عراق خبری هست.</p>
<p>هنگامی که فرد از کشور ترکیه به خاک عراق وارد می شد ابتدا پاسپورت وی را می گرفتند تا راه بازگشتی برای او متصور نشود. وقتی فرد به قرارگاه اشرف وارد می شد با او به مهربانی برخورد می کردند و بعد از چند روز دیگر خبری از مهمانی و مهربانی نبود و افراد باید صبح زود بیدار می شدند، لباس نظامی به تن می کردند و به کارهای نظامی می پرداختند. انگار که وارد پادگان نظامی شده اند و از کار برای شرکت ایرانی خبری نبود. به همین دلیل خیلی از نفرات متوجه فریبکاری رجوی شدند ولی دیگر کار از کار گذشته بود و راه بازگشتی برایشان متصور نبود.</p>
<p>&#8230; نفرات ناراضی دست به اعتراض می زدند و خواهان بازگشت بودند و حتی تعداد زیادی از آنان اقدام به فرار می کردند ولی چون شناختی از فضای امنیتی بیرون قرارگاه اشرف نداشتند دستگیر شده و دوباره به اشرف بازمی گشتند. وقتی خیلی از همین نفرات اعتراض می کردند مسئولین فرقه سعی می نمودند و به دروغ می گفتند: &#8220;این گونه که شما می گویید نیست و حالا اگر به اینجا آمدید ما چند مدت دیگر به سمت ایران خواهیم رفت و وضع شما خوب خواهد شد.&#8221; ولی چه سود، این دروغ های رجوی سالیان سال بود که تکرار می شد، از وعده ی سرنگونی کوتاه مدت به سرنگونی طولانی مدت تبدیل شد و با این شیوه افراد را در مناسبات نگه داشتند. به دروغ به افراد جدید می گفتند که دیگر کار از کار گذشته و حکومت ایران متوجه حضور شما در عراق شده و اگر بخواهید به ایران برگردید شما را زندانی یا اعدام خواهند کرد.</p>
<p>بعد از سرنگونی صدام، نفراتی که با دروغ و فریبکاری وارد سازمان شده بودند از مناسبات جدا شدند و زندگی جدیدی به دور از حقه بازی رجوی آغاز نمودند.</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68023">آهنگ رجوی ها از سال 60 تاکنون</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68023/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>در بارگه خدایگان‌</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/67990</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/67990?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 10 Feb 2026 09:50:56 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[مریم رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[ازدواج مسعود و مریم رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[مسعود و مریم رجوی و رهبری فرقه]]></category>
		<category><![CDATA[کتاب از تهران تا تیرانا]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=67990</guid>

					<description><![CDATA[<p>مهندس مسعود خدابنده در کتاب تهران تا تیرانا اشاره می نماید: من مریم رجوی را اولین بار در اورسورواز در حومه پاریس دیدم. آن موقع او مسئولیت دفتر مسعود رجوی و خانه‌داری وی را برعهده داشت. آن زمان من به تیم حفاظت مخصوص او وارد شده بودم تا زن رسمی آن زمان مسعود، یعنی فیروزه [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/67990">در بارگه خدایگان‌</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>مهندس مسعود خدابنده در کتاب تهران تا تیرانا اشاره می نماید:</p>
<p>من مریم رجوی را اولین بار در اورسورواز در حومه پاریس دیدم. آن موقع او مسئولیت دفتر مسعود رجوی و خانه‌داری وی را برعهده داشت. آن زمان من به تیم حفاظت مخصوص او وارد شده بودم تا زن رسمی آن زمان مسعود، یعنی فیروزه بنی‌صدر، را تعقیب کنم. از همان روزهای اول مشخص بود مریم کسی نیست که خط قرمزی برای خودش داشته باشد و روشن بود که تصمیمش را گرفته تا هر طور شده، از طریق مسعود خودش را در سازمان بالا بکشد.</p>
<p>بعد از طلاق مسعود از فیروزه، کمی مسائل برایم روشن‌تر شد و دقیقاً دریافتم که چرا فیروزه نتوانست تحمل کند و فرار کرد. مریم در ظاهر جاروکشی خانۀ رجوی را می‌کرد؛ ولی بلایی بر سر فیروزه آورد که او تصمیم به جدایی گرفت. مریم به‌اصطلاح قاپ مسعود را دزدیده بود و البته به نقاط ضعف مسعود هم به‌خوبی واقف بود. بدتر از همه اینکه مریم حاضر بود برای رسیدن به هدف هر کاری بکند.</p>
<p>آن روزها مریم که هنوز به‌طور رسمی زن مهدی ابریشمچی بود، ۹۰ درصد وقتش را در کنار و واضح‌تر بگویم در اتاق مسعود می‌گذراند. من به خاطر کارم که حفاظت بود، نمی‌توانستم متوجه این موضوع نشوم! مریم ماه‌ها به خانۀ خودش نرفت و کمی بعد، متوجه شدم او حامله شده است. یک روز اطلاع دادند که مریم باید به بیمارستان برود و دو ماشین (بدون حفاظت و پروتکل بالا) آماده کردم و مریم را به بیمارستان بردم. آنجا دکتر صالح رجوی (برادر مسعود رجوی) منتظر بود و مریم را برای عمل منتقل کردند که البته قرار نبود من سؤالی بپرسم و نپرسیدم؛ ولی طولی نکشید که از اتاق عمل خارج شدند. مریم حال خوشی نداشت. آن روز مریم برای کورتاژ و سقط‌ جنینی که مشخص بود از آن مسعود رجوی بود، به بیمارستان مراجعه کرده بود.</p>
<p>زمان شروع انقلاب ایدئولوژیک و بعد از ارتباط علنی مریم با مسعود، بیشتر به آن‌ها نزدیک شدم و به‌قولی مریم روی من حساب می‌کرد. یعنی هر دو، من را به‌صورتی دوست خصوصی خودشان حساب می‌کردند. بخشی از کار من شد کارهایی که نمی‌توانستند به اعضای سازمان (بالا یا پایین) بدهند. از بردن مریم برای خرید لباس تا پیداکردن لیموشیرین (که در فرانسه خیلی قابل‌دسترس نیست) برای مسعود! از پیداکردن ویلا و انتقال مخفیانۀ مریم برای تعطیلات به جنوب فرانسه و جنوب اسپانیا، تا پیدا‌کردن سوزن برای سلاح کمری مسعود رجوی.<br />
مریم هیچ‌وقت در جریان طلاق‌ها از مسعود جدا نشد و البته طبق آن تئوری نباید هم می‌شد. یعنی همۀ زنان از شوهرانشان طلاق گرفته بودند تا زن مسعود باشند. من در جلسات زنان با مسعود حضور نداشتم؛ ولی وجود این جلسات بالطبع از چشمم مخفی نمی‌ماند. در این جلسات مریم هم همیشه حاضر بود. یادم هست در سال ۲۰۰۸ وقتی در عراق اولین بار این بحث را از یکی از زنان جداشده که به من اعتماد داشت شنیدم، خیلی برایم شوکه‌کننده نبود. بعدها از چند زن دیگر هم شنیدم که البته اکثراً با صحبت عمومی دربارۀ آن موضوع مشکل داشتند و خصوصی می‌گفتند.</p>
<p>سال‌ها بعد، بالأخره بعد از دو سال جروبحث با نفرات باقی‌ماندۀ شورای ملی مقاومت، قبول کردند مریم را به‌عنوان رئیس‌جمهور معرفی کنند. رجوی می‌گفت بعد از جنگ اول خلیج‌فارس و ضدیت غرب با صدام حسین، مجاهدین خلق باید کاری کنند که رابطه با غرب حفظ شود و لازمۀ آن ریاست‌جمهوری مریم و انتقالش به فرانسه است. بله! زمانی که مریم رجوی را به فرانسه بردم، دلیل اصلی‌اش این بود که در خارج جای پایی برای مسعود باز کند که در عراق گیر کرده بود و فهمیده بود ‌ماندن پای صدام حسین خطا بود. قبل از آن، دو سال طول کشید تا به باقی‌مانده‌های شورای ملی مقاومت قبولاند که مریم رئیس‌جمهور شود. یادم هست آقای متین‌دفتری و آقای هزارخانی قبول نمی کردند و در نهایت هم با اکراه، کوتاه آمدند.</p>
<p>وقتی به پاریس رسیدیم، مریم شروع به میهمانی و سورچرانی کرد. به فمینیست‌های آمریکایی و سوئدی پول می‌داد تا بیایند بنشینند و مریم برایشان سخنرانی کند که «راه فمینیسم از درک مسعود و انقلاب می‌گذرد.» آن‌ها هم می‌خوردند و سهمشان را می‌گرفتند و به ریشمان می‌خندیدند و می‌رفتند.</p>
<p>مریم رجوی زنی است که شاخصۀ حسادت را بارز و عیان دارد. فردی که حتی به یک دختر جوان و زیبا یا زنی با موهای لخت حسادت می‌کند. از همان روز اول به‌شدت وابسته به قرص و داروی اعصاب بود و این اواخر که هنوز از سازمان جدا نشده بودم، در عمل هر دو ساعتی که در بیرون فعالیت داشت، حتی مصاحبه یا جلسۀ کوچک، سه روز روی تخت می‌افتاد و نای بلند‌شدن نداشت. البته از همان تخت هم گاهی روحیۀ عصبی و وضعیت آشفته‌اش را می‌شد فهمید.</p>
<p>مسعود رجوی سه بار ازدواج کرد. بعد از خروج از زندان به‌فاصلۀ چند هفته با اشرف ربیعی ازدواج کرد. بعد از کشته‌شدن اشرف، به‌فاصلۀ کوتاهی در پاریس با فیروزه بنی‌صدر ازدواج کرد و بعد از طلاق فیروزه، تقریباً بدون فاصله، با مریم، زن مهدی ابریشمچی، ازدواج کرد. البته ارتباط مسعود با مریم در خلال ازدواج با فیروزه برقرار بود و بعداً هم کمی قبل از انقلاب ایدئولوژیک، مریم برای کورتاژ به بیمارستان رفت. این نطفه نمی‌توانست مربوط به ابریشمچی باشد؛ چون مریم اساساً ماه‌ها بود که شب‌ها به خانه نمی‌رفت و در خانۀ مسعود می‌ماند. می‌خواهم بگویم مسعود رجوی همیشه یک شخصیت غیرمعمولی داشت و آن ضعف در برابر زن ها بود. بعدها هم که این خصوصیت به اوج رسید و به طلاق‌های جمعی و ازدواج همۀ زنان با او و ماجرای &#8220;رقص رهایی&#8221; انجامید.‌</p>
<p>تنظیم از عاطفه نادعلیان</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/67990">در بارگه خدایگان‌</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/67990/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>عملیات مهندسی مجاهدین خلق</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/67946</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/67946?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 03 Feb 2026 10:41:49 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[استراتژی خشونت طلبانه]]></category>
		<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[عملیات مهندسی]]></category>
		<category><![CDATA[کتاب از تهران تا تیرانا]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=67946</guid>

					<description><![CDATA[<p>مهندس مسعود خدابنده در کتاب تهران تا تیرانا در خصوص سابقه سازمان مجاهدین خلق در جریان جنایات انجام شده تحت عنوان عملیات مهندسی چنین می گوید: کمیتۀ انقلاب اسلامی شبکه‌ای ضدتروریستی داشت که در بین مجاهدین خلق با اسم رمز &#8220;عبدالله پیام&#8221; شناخته می‌شد. این شبکه با تعقیب و مراقبت و شنود، با تروریسم و [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/67946">عملیات مهندسی مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>مهندس مسعود خدابنده در کتاب تهران تا تیرانا در خصوص سابقه سازمان مجاهدین خلق در جریان جنایات انجام شده تحت عنوان عملیات مهندسی چنین می گوید:</p>
<p>کمیتۀ انقلاب اسلامی شبکه‌ای ضدتروریستی داشت که در بین مجاهدین خلق با اسم رمز &#8220;عبدالله پیام&#8221; شناخته می‌شد. این شبکه با تعقیب و مراقبت و شنود، با تروریسم و گروه‌های مسلح مقابله می‌کرد. در مقابل آن تیم، ابراهیم ذاکری یک شبکۀ اطلاعاتی تشکیل داد. (این شبکه، با شبکه‌ای که به‌سرپرستی هادی روشن‌روان مسئول کسب اطلاعات از مقامات ایران بود فرق می‌کرد. شبکۀ اخباری در زمینۀ تخلیۀ تلفنی بسیار پیشرفت کرد و الان هم فعال است). این گروه موفقیتشان در این بود که توانستند با اضافه‌کردن خازن به مدار موج‌یاب رادیوهای معمولی، پیغام‌های محرمانۀ کمیته و اصطلاحاً «عبدالله پیام» را شنود کنند. البته بعدها وقتی کمیته از این موضوع آگاه شد، به‌راحتی با دادن اطلاعات اشتباه، مجاهدین خلق را به دام انداخت.</p>
<p>به‌هرحال، ضربه‌خوردن‌های مکرر مجاهدین خلق از تعقیب و مراقبت‌ها و شبکۀ عبدالله پیام و اینکه نمی‌دانستند از کجا ضربه می‌خورند، آن‌ها را به سمت عملیات مهندسی سوق داد. یعنی خط داده شد که هرکس را که مشکوک به مراقبت از خانه‌های تیمی یا جمع‌آوری اطلاعات است، بدزدند، به خانه‌تیمی ببرند، شکنجه کنند (یا به‌قول خودشان مهندسی کنتد) و اطلاعات کسب نمایند. طبیعی است که بعد از این کار دیگر نمی‌توانستند فرد را زنده بگذارند. بنابراین، اولاً فجیع‌ترین شکنجه‌ها مجاز بود (چون بعد باید او را می‌کشتند) و ثانیاً دستگاهی باید ایجاد می‌شد که از این مسئله برای ایجاد رعب و وحشت دیگران استفاده کنند.</p>
<p>از نظر من، نقطۀ شروع عملیات مهندسی در سازمان، قتل مجید شریف واقفی بود که قبح این کارها را در سازمان از بین برد؛ ولی به اینجا خاتمه پیدا نکرد. بعدها در عراق همین نوع حرکات این بار نه علیه دشمن که علیه دوست شدت گرفت و برخی را که مشکوک به نفوذی‌بودن می‌دانستند، زیر شدیدترین شکنجه‌ها، به قتل می‌رساندند. البته این موضوع وسیله‌ای شد تا کسانی که در عراق زیر بار دستورات رجوی نمی‌رفتند، تحت عنوان «تعیین تکلیف» زندان و شکنجه شوند تا وادار به تسلیم گردند.<br />
یادم هست علی قشقاوی، یکی از این افراد، می‌گفت: «من را سه روز زندان و شکنجه کردند که باید زنت را طلاق بدهی.» می‌گفت: «روز چهارم دستم زیر شکنجه شکست. نه‌تنها مرا به دکتر نبردند، که اتفاقاً فشار را روی همان دست شکسته متمرکز کردند. تازه متوجه شدم اگر کوتاه نیایم، واقعا جانم در خطر است. »</p>
<p>البته جداشدگان از این نوع خاطرات زیاد دارند. یکی از دوستان که خوش‌مشرب است و در سازمان هم برنامه‌های لطیفه و طنز درست می‌کرد، می‌گفت: «من را بردند زندان و کتک زدند و فحش دادند که باید امضا کنی نفوذی هستی. یکی از شکنجه‌گران من حسن نظام‌الملکی بود (که آدم کثیفی است و در سازمان به نام حسن نظام معروف است). بعد از مدتی دیگر بریدم و صدا زدم که غلط کردم و تسلیمم. »</p>
<p>بله! داستان عملیات مهندسی که به شرکت‌کنندگان در آن گفته می‌شد هزار بار ایدئولوژیک‌تر از کسانی هستید که در عملیات نظامی شرکت می‌کنند، نه شروع انحراف بود و نه خاتمۀ آن؛ ولی به‌وضوح یکی از بخش‌های تاریخچۀ سازمان است که هم مدارک و اسناد بسیاری از آن به جا مانده و هم چهرۀ واقعی سازمان را ورای تعریف و تمجیدهای از خود و سفسطه‌ها و مغلطه‌ها نشان می‌دهد. البته این سازمانی است که همین اعضایش در کشورهای غربی شاهدان نقض حقوق بشر در ایران و فعالان دمکراسی‌طلب معرفی می‌شوند تا بتوانند سر میز مذاکرات از آن‌ها به‌عنوان پول خرد استفاده کنند.</p>
<h3>اعزام تیم های ترور:</h3>
<p>نقشۀ ترور آیت‌‌الله خامنه‌‌ای‌ یکی از برنامه‌های سازمان از سال ۶۰ بود که عملیات ۷ تیر و ۸ شهریور و دیگر عملیات‌ه تروریستی علیه مسئولان نظام در همین راستا بود. در اواخر دهه ۶۰، سازمان مجاهدین خلق تصمیم گرفت آیت‌الله خامنه‌ای، رئیس‌جمهور وقت، را ترور کند.<br />
یکی از اعضای سازمان که الان در انگلستان است، مسئول آموزش و انتقال تیم‌های ترور از مرز پاکستان به داخل ایران بود. او می‌گفت: «روزی به من اطلاع دادند که این بار خودت باید بروی. من هم تا حدودی خوشحال شدم؛ چون خیلی‌ها با آموزش من رفته و کشته شده بودند و خوب بود که نوبت خودم باشد. نفر همراه انتخاب کردم و از مرز عبور کردیم و در مسافرخانه‌ای خوابیدیم. صبح بیدار شدم و دیدم نفر همراه من، با بیست‌هزار دلاری که با خود آورده بودیم فرار کرده است. من دَه‌هزار دلار داشتم و قرار بود روز بعد برویم زاهدان سر قرار که سلاح و موتور تحویل بگیریم. زنگ زدم به سرپل که قضیه این‌طوری است. جواب دادند که برو و خودت تنهایی عملیات را انجام بده.</p>
<p>من یک روز تمام نقشه و برنامه را بالا و پایین کردم که چطور یک نفره کار را انجام بدهم. شروع می‌کردم از بالا و وقتی به آخرش می‌رسیدم، می‌دیدم من کشته خواهم شد و سوژه زنده می‌ماند. سوژه آیت‌الله خامنه‌ای بود. این موضوع مربوط می‌شود به سال‌های ۱۹۸۸ یا ۱۹۸۹. رفتم سر قرار. قاچاقچی را دیدم. آشنا درآمد. دَه‌هزار دلار را دادم به او که من را به طریقی از ایران خارج کند و این قاچاقچی توانست من را به انگلستان برساند. »</p>
<p>این شخص الان سال‌هاست به‌عنوان فرد پاکستانی و با نام مستعار کار و زندگی می‌کند. من با او حدود سال ۱۹۹۵ آشنا شدم. البته او پنج‌ شش سال پیش از آن، دنبال این کار بوده و بعد از فرار مدتی مخفیانه در بین جامعۀ پاکستانی کار می‌کرد تا قانع شد خودش را معرفی کند. البته از گذشته هم ‌صحبتی نمی‌کند. در سازمان در رده‌های بالاتر به‌اسم رئوف پاکستان شناخته می‌شد و سرپل اعزام و رابط رابطی در پاکستان بود؛ یعنی مسئولیت آخرین آموزش‌ها و توجیه و اعزام تیم‌های ترور از مرز پاکستان را داشت.‌</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/67946">عملیات مهندسی مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/67946/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
