بعد از سقوط دیکتاتور عراق توسط نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا در سال 2003  میلادی ، جورج بوش پسر، رئیس جمهور وقت دولت آمریکا، فردی را برای کنترل موقت عراق انتخاب کرد تا این کشور جنگ زده و بی ثبات را به ثباتی نسبی در امور سیاسی، اقتصادی و نظامی هدایت کند. عنوان این فرد “حاکم غیر نظامی کشور عراق” بود. نام وی “پُل برمِر” بود. سیاستمداری کهنه کار از وزارت خارجه آمریکا، که ماموریتش تشکیل مجلس موسسان و تصویب قانون اساسی و حل و فصل سایر مسائل عراق بود.

نگاهی کوتاه به بیوگرافی آقای برمر: لوئیس پل برمر سوم (زاده 30 سپتامبر 1941) دیپلمات وزارت خارجه آمریکا، مدیر غیرنظامی عراق به عنوان رهبر حکومت موقت ائتلاف (CPA) پس از تهاجم سال 2003 به عراق توسط ایالات متحده بود که در سال 2019 درگذشت. وی به طور رسمی حدود یک سال کنترل  عراق را عهده دار بود ولی حتی بعد از اینکه به صورت فرمالیستی کارش را در عراق تمام شده اعلام کرده بودند عملا تا سالها بعد نیز کنترل عراق را از سوی وزارت خارجه آمریکا زیر نظر داشته و به مقامات بالاتر گزارش می‌داد. اتفاقات زیادی در دوران آقای برمر در عراق رخ داد. در اینجا من به یکی از مهمترین کارهای او در مورد قرارگاه اشرف می پردازم.

بعد از تشکیل قانون اساسی و تاسیس مجلس عراق و بدنبال آن انتخاب رئیس جمهور و نخست وزیر عراق، فشار برای اخراج سازمان تروریستی مجاهدین خلق از خاک عراق بالا گرفته بود، زیرا دولت تازه کار عراق نمی‌خواست در ابتدای کارش با کشورهای همسایه بخصوص ایران وارد تخاصم شده و اوضاع نابسامان کشور را وخیم‌تر کند. از سویی دولت ایران نیز بشدت مخالف حضور این گروه تروریستی در عراق بعد از صدام حسین بود. لذا به دنبال اخراج تمامی عناصر این گروه از خاک عراق بوده و خواستار استرداد رهبران این گروه تروریستی بود.

از سوی دیگر، مسعود رجوی متوسل به اقداماتی شده بود تا نگذارد سازمانش از عراق اخراج شود و جهت ممانعت از اخراج سرسختانه مقاومت می‌کرد تا جایی که اقدامات وی منجر به چند رشته درگیری بین مجاهدین خلق با نیروهای پلیس محلی و نیروهای ارتش عراق شد. لازم به توضیح است که بعد از خروج نیروهای آمریکایی حفاظت از قرارگاه اشرف را نیروهای عراقی شامل پلیس و ارتش برعهده گرفته بودند. تنش بین این نیروها و مجاهدین خلق هر روز ابعاد تازه‌ای به خود می‌گرفت. هر مواجهه و یا حمله تلفاتی از اعضای گروه رجوی در پی داشت، ولی هیچگاه خبری از جراحت و یا آسیبی به رجوی، به گوش ما نمی‌رسید.

دولت عراق مدام از دولت آمریکا که بصورت خیلی واضح از گروه رجوی حمایت می‌کرد، شکوه و شکایت می‌کرد و پیوسته خواستار اتمام حمایت‌های ایالات متحده از مجاهدین خلق می‌شد. سفارت آمریکا در عراق نمایندگانی جهت دیدار با رهبران مجاهدین خلق به قراگاه اشرف می‌فرستاد تا گروه رجوی با زبان خوش خاک عراق را ترک کند ولی رجوی بقدری گستاخ شده بود که به حرف آمریکایی‌ها نیز وقعی نگذاشته و جدی نمی‌گرفت. بدین ترتیب، مقامات آمریکایی تصمیم به تنبیه رجوی گرفتند. آقای  برمر موظف به تنبیه رجوی شد تا این تصمیم را اجرایی کند. عملیاتی در صبح روز 19 فروردین 1390 در ابعادی وسیع توسط  ارتش و پلیس عراق در قرارگاه اشرف بوقوع پیوست.

دولت عراق تا پیش از این تاریخ چند رشته درگیری‌های پراکنده و محدود با اعضای گروه مجاهدین داشت، که تلفاتی هم در پی داشت اما عملیات 19 فروردین سال 1390 چیز دیگری بود. طی این حمله گسترده دولت عراق تلفات قابل توجهی به عناصر مجاهدین خلق وارد کرد. ارتش عراق لشکر کشی بزرگی به قرارگاه اشرف انجام داد تا بتواند کل قرارگاه اشرف را تسخیر کرده و به طبع آن مجاهدین خلق را از عراق اخراج کند. خیلی ها مثل من فکر می‌کردند که این عملیات بدون اطلاع آمریکایی‌ها انجام گرفته است زیرا فکر می‌کردیم که از حمایت آنها برخورداریم، یعنی چنین فضایی به ما منتقل شده بود غافل از اینکه چراغ سبز را آمریکا به عراق داده بود.

بعدها رجوی در یکی از نشست‌های جمعی که در قرارگاه اشرف گذاشته بود اعتراف کرد که طبق اطلاعات موثقی که بدست سازمان افتاده است در زمان حمله ارتش عراق به قرارگاه اشرف آقای برمر در شهر دیالی در یک مرکز نظامی آمریکا حضور داشته و توسط هواپیماهای بی‌سرنشین که در زمان حمله بر بالای قرارگاه اشرف می‌چرخید عملیات را کنترل می‌کرد.

مسعود رجوی از این موضوع دلخوری شدید پیدا کرده بود زیرا مدام به نیروهای آمریکایی خدماتی ارائه می‌داد که انتظار داشت به پاس آن خدمات دولت آمریکا تشکر کرده و خودشان را نسبت به مجاهدین مدیون بدانند، ولی برخلاف تصورات رجوی، آمریکایی‌ها تلاش می‌کردند تا برای ایجاد ثبات درعراق عوامل بی‌ثباتی را از میان بردارند.  یکی از این عوامل بی‌ثباتی حضور گروه تروریستی مجاهدین خلق در عراق بود. دولت عراق مدام ناخرسندی خود را به مقامات آمریکایی می‌رساند و آمریکا را مسبب این بی ثباتی می‌دانست. دولت آمریکا هم برای این منظور اقداماتی را تدارک دید که یکی از آنها نشان دادن چراغ سبز به دولت عراق بود تا آقای نوری مالکی نخست وزیر وقت عراق حمله‌ای را تدارک دیده و انجام دهد.

آن عملیات خسارات بسیار سنگینی برای گروه رجوی به جای گذاشت، چرا که رجوی اعضای بی‌سلاح را مجبور به مقابله با نیروهای عراقی کرد. تا قبل این عملیات، رجوی حاضر به ترک قرارگاه اشرف نبود ولی بعد از آن مجبور به ترک قرارگاه اشرف شد. نارضایتی در میان اعضای سازمان دیگر به صورت مخفی نبود، اکثریت اعضاء معتقد بودند اگر قرار به ترک اشرف بود چرا رجوی از ابتدا این کار را نکرد تا این همه خسارت جانی و مالی به افراد نرسد. افراد به صورت واضح بیان می‌کردند که رجوی و فرماندهان سازمان در زمان وقوع حمله در مخفی گاه بودند و افراد تشکیلات را گوشت دم توپ کرده بودند. سوالی که پیش آمده بود این بود که چرا مسعود رجوی و بقیه فرماندهانش در آن حمله آسیبی ندیدند؟

پس از تخلیه اشرف، گزارش‌های مستند تصویری از قرارگاه اشرف منتشر شد که مشخص شد رجوی و فرماندهان قرارگاه در دل زمین مخفی شده بودند تا از هرگونه آسیب در امان باشند. این مخفی گاه برای شخص من و خیلی‌های دیگر زمانی روشن شد که از تشکیلات جدا شدیم. به قطع و یقین می‌دانم کسانی که هنوز در تشکیلات هستند از وجود این مخفی گاه بتونی که در زیر زمین بود مطلع نشده و هنوز هم ازآن بی خبر هستند. تشکیلات این گونه اخبار را به کسی نمی‌گوید تا نارضایتی در میان افراد شکل نگیرد. اعضای تشکیلات هیچ گاه متوجه نشدند که از کیسه خون آنان خرج شد تا رجوی زنده بماند و به حیات ننگین خود ادامه دهد و متاسفانه هنوز درب بر روی همین پاشنه می‌چرخد.

بخشعلی علیزاده

نوشته چگونه رجوی بعد از سرنگونی صدام حسین زنده ماند؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حمله پلیس آلبانی

مقر گروه تروریستی مجاهدین خلق در اردوگاهی به شدت محافظت‌شده در منطقه‌ای بین پایتخت آلبانی (تیرانا) و شهر ساحلی “دورس” قرار دارد. منابع خبری بعد از ظهر سه شنبه از حمله پلیس آلبانی به این اردوگاه خبر داده بودند.
پلیس آلبانی اعلام کرده بود که بر اساس حکم دادگاه آلبانی و به دلیل نقض توافقات صورت گرفته به این مقر حمله کرده که با مقاومت اعضای این گروه مواجه شده است.

واکنش آمریکا

وبگاه شبکه خبری فاکس‌نیوز به نقل از یک سخنگوی وزارت خارجه آمریکا که اشاره‌ای به نام او نشده تصریح کرده است: “به واشنگتن اطمینان خاطر داده شد که تمامی اقدامات صورت‌گرفته با رعایت قوانین مربوطه از جمله قوانین محافظت از حقوق و آزادی‌های تمامی افراد در آلبانی انجام شده است.”
در این بیانیه همچنین آمده است: “ما از حق دولت آلبانی برای تحقیق درباره فعالیت‌های غیرقانونی احتمالی در خاک خود حمایت می‌کنیم.”

حمایت‌های آمریکا از مجاهدین خلق

وبگاه شبکه خبری فاکس‌نیوز در ادامه با اشاره به حمایت دولت آمریکا از گروه تروریستی مجاهدین خلق در سال‌های گذشته این موضع‌گیری دولت “جو بایدن” درباره حمله به مقر مجاهدین خلق را “متزلزل” و پرابهام توصیف کرده است.
مقام‌های ارشد آمریکایی در سال‌های گذشته در میتینگ‌های گروه مجاهدین خلق شرکت کرده و سخنرانی کرده‌اند. “مایک پنس”، معاون رئیس‌جمهور سابق آمریکا تیرماه سال گذشته جدیدترین مهمان این گروه بود. پنس در آن دیدار به اعضای این گروه تروریستی وعده داد تلاش‌ها برای جلوگیری از بازگشت آمریکا به برجام را ادامه خواهد داد.
گروه مجاهدین خلق در سال‌های بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در دهه ۱۹۸۰ میلادی اقدام به انجام حملات تروریستی در داخل ایران کرد و از آنجا نام خودش را به عنوان یک گروه منفور در ذهن مردم ایران جا انداخت.
حمایت مجاهدین خلق از صدام، دیکتاتور عراق در جنگ تحمیلی موجب شد نام مجاهدین خلق، حتی مطابق نظرسنجی‌هایی که وزارت خارجه آمریکا انجام داده در زمره منفورترین گروه‌ها در داخل ایران قرار بگیرد.

حذف از فهرست تروریستی آمریکا

با وجود این، سیاستمداران آمریکایی، علی‌رغم این واقعیت‌ها کماکان به حشر و نشر با این تروریست‌ها ادامه داده‌اند تا جایی که دولت آمریکا در سال ۲۰۱۰ نام این گروه را از فهرست سازمان‌های اصطلاحاً تروریستی خود حذف کرد.
گزارش‌های منتشر شده در رسانه‌های بین‌المللی همچنین حاکی است دولت آمریکا در سال ۲۰۱۳ آلبانی را مجاب کرد اعضای این سازمان را به عنوان پناهنده بپذیرند.
علی‌رغم این سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در بیانیه خود درباره حمله پلیس آلبانی مدعی شده که “آمریکا سازمان مجاهدین خلق را یک جنبش معتبر که نماینده مردم ایران باشد نمی‌داند و از این گروه حمایت نمی‌کند.”
سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در این بیانیه همچنین مدعی شده که واشنگتن از “ادعاها درباره بدرفتاری سازمان مجاهدین خلق با اعضای خود نگرانی‌های جدی دارد.”

فرهنگ سازمانی مجاهدین خلق

افراد جداشده از گروه تروریستی مجاهدین خلق، خویشاوندان اعضای آن، روزنامه‌نگاران اهل آلبانی، حقوق‌دان‌ها و یک مقام سابق اطلاعاتی در گفت‌وگو با رسانه‌های بین‌المللی در سال‌های گذشته گفته‌اند این گروه از داخل اردوگاهی به شدت محافظت‌شده واقع در منطقه‌ای بین پایتخت آلبانی (تیرانا) و شهر ساحلی “دورس” با استفاده از توزیع مقادیر زیادی پول، برقراری شبکه ارتباطات رادیویی و انجام عملیات‌های مخفی رسانه‌ای در تلاش است به افکار عمومی درباره ایران شکل دهد.

عضوگیری اجباری، حبس اعضا در داخل اردوگاه و منفک کردن آنها از جهان بیرون، طلاق‌ها و ازدواج‌های اجباری و حتی دعوت به تجرد طبق صلاحدید سازمان، استفاده از القائات ذهنی برای شستشوی ذهنی اعضا و … تنها برخی از روش‌هایی هستند که استفاده از آنها در کمپ‌های این گروه بارها و بارها-حتی در رسانه‌های امریکا- مستند شده است.

“اولسی یازیچی”، نویسنده آلبانی‌تبار که تحقیقاتی درباره این گروه انجام داده سال ۲۰۱۸ در مصاحبه‌ای با ایندیپندنت گفت: “ما قرار است در یک کشور آزاد و دموکراتیک زندگی کنیم، ولی آنها [مجاهدین خلق] یک دولت در دولت در آلبانی ایجاد کرده‌اند و قوانین خودشان را اجرا می‌کنند.”

وی اضافه کرد: “آنها دارند در آلبانی مثل یک مافیا رفتار می‌کنند- قوانین را زیر پا می‌گذارند، رشوه می‌دهند، پول‌های کثیف خرج می‌کنند، کتک می‌زنند، اعضای جداشده را تهدید می‌کنند، منتقدانی که زیر سوالشان می‌برد را به جاسوسی برای ایران متهم می‌کنند و با روش‌های استالین‌وار اعضایشان را در داخل اردوگاه کنترل می‌کنند. آخر سر هم ادعا می‌کنند دموکرات‌هایی هستند که ایران را نجات خواهند داد.”

روایت اعضای جداشده

روزنامه ایندپندنت در گزارش سال ۲۰۱۸ خود به گفت‌وگو با چندین نفر از کسانی که به نحوی به این گروه مرتبط شده‌اند پرداخته است.

“مصطفی” و “محبوبه محمدی”، شهروندان ایرانی-کانادایی هستند که ۲۱ سال است دخترشان سمیه را بعد از پیوستن به مجاهدین خلق ندیده‌اند. آنها از سال ۲۰۰۴ با سمیه صحبت نکرده‌اند. در این سال، مصطفی و همسرش محبوبه به عراق سفر کرده و تلاش کردند سمیه و برادرش را متقاعد کنند از این گروه جدا شوند.

روزنامه ایندیپندنت نوشته مصطفی و محبوبه زمانی خودشان هوادار این گروه بودند و حتی برای آن درآمدزایی کردند. اما آنها در نهایت، بعد از مشاهده اینکه مجاهدین خلق با فریب دادن دخترشان او را وادار به سفر به عراق و پیوستن اجباری به این سازمان کرده‌اند از آنها رویگردان شدند. این زوج می‌گویند با تلاش‌های مصرانه و کمک گرفتن از دولت‌های آمریکا و کانادا توانسته‌اند پسرشان را از عضویت این گروه خارج کنند.

مجاهدین خلق مدعی است که سمیه به میل خودش به این گروه پیوسته و حتی فیلمی از او منتشر کرده‌ که او در آن از پدر و مادرش اعلام برائت می‌کند.

وقتی که زوج محمدی اولین بار برای پیدا کردن سمیه به آلبانی آمدند به دروغ به آنها گفته شد که دخترشان در آلبانی نیست؛ اما این پدر و مادر توانستند از طریق یک گروه فعال در زمینه اسکان پناهندگان متوجه شوند که فرزندشان سال ۲۰۱۵ وارد تیرانا شده.
این زوج چند روز بعد توانستند از یک افسر پلیس بخواهند وارد اردوگاه شده و تأیید کند که سمیه آنجا است. این اولین بار بود که یک مقام آلبانی می‌توانست با حکم دادگاه وارد این مجموعه شود.

زوج محمدی شنیده بودند که دخترشان یک روز در هفته به عنوان مترجم برای اعضای”مجاهدین خلق” به بیمارستان می‌رود. یک روز آنها در حوالی بیمارستان صبر کردند تا بتوانند فرزندشان را ببینند، اما بعد از چند ساعت، ناامید شده و به سمت هتلشان برگشتند.
نزدیکی‌های هتل، چهار مرد -که بعداً مشخص شد مزدوران مجاهدین خلق هستند- محاصره‌شان کرده و فریاد زدند: “تروریست‌ها.”
پلیس برای فیصله دادن به این غائله سریعاً سر رسید، اما مزدوران مجاهدین خلق دست بردار نبودند و جلوی پلیس هم حمله به این زن و مرد مسن را ادامه دادند.

پلیس، زوج محمدی و مزدوران مجاهدین خلق را به یک مرکز پلیس در تیرانا برد. سران مجاهدین خلق وکیل‌شان که “مارگاریتا کولا” نام داشت و برخی از سران این گروه را احضار کردند. کولا که زمانی کارمند کنسولی سفارت آمریکا در تیرانا بوده ادعا کرده که در این حادثه، وکالت چند آمریکایی را به عهده داشته است.

“میگنا بانا”، وکیل خانواده محمدی که او هم در آن مرکز پلیس بوده می‌گوید: “او (کولا) گفت: “می‌دانید من کی هستم؟ من فقط وکیل نیستم، وکیل حقوقی سفارت آمریکا هم هستم.” در اینجا بود که پلیس رفتارش را عوض کرد.”

کولا در مصاحبه با ایندیپندنت کار کردن برای سفارت آمریکا را تکذیب کرده، اما از پاسخگویی به سوالی درباره اینکه آیا اظهارات بالا را مطرح کرده یا خیر خودداری کرده است.

پلیس تیرانا که تحت فشار قرار گرفته بود به مزدوران مجاهدین خلق اجازه داد بروند، اما زوج محمدی را برای ۸ ساعت بازداشت کرد. مصطفی محمدی برای درمان کبودی صورتش به بیمارستان رفت. در آن زمان، فیلم حمله گروهی از مزدوران مجاهدین خلق به او و همسرش در فضای مجازی آلبانی دست به دست گشته بود. شبکه‌های تلویزیونی برای مصاحبه با این زوج نزد آنها آمدند و داستان تلاش آنها برای ملاقات با دخترشان، رسانه‌ای شد. این موضوع، خشم آلبان‌ها را هم همراه داشت.

نوشته واکنش وزارت خارجه آمریکا به حمله پلیس آلبانی به مقر مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اخیرا وزارت خارجه امریکا طی بیانیه ای اعلام کرد این گروه مخالف حکومت ایران را یک جنبش دمکراتیک قابل اتکا و نماینده مردم ایران نمیداند . همچنین در بیانیه آمده بود: “وزارت امور خارجه آمریکا همچنان به نگرانی های جدی در مورد مجاهدین خلق به عنوان یک سازمان، از جمله اتهامات سوء استفاده از اعضای خود ادامه می دهد.”

این درست زمانی ست که مریم رجوی و سازمان مجاهدین شیپورهای تبلیغاتی خود را در مصادره اعتراضات ایران به نفع خودشان از سر گشادش فوت میکنند! سازمان مجاهدین خلق همچنین از سال 1360 که بطور رسمی و علنی رو در روی مردم ایران خنجر را از نیام کشید و به قتل عام و ترور مردم ایران اقدام کرد تا کنون که بیش از 41 سال میگذرد به پادویی و خدمتگزاری آمریکا افتخار کرده و شخصیت و هویت خود و سازمانش را از حمایت شخصیت ها و سیاستمداران و مسئولین سابق و لاحق آمریکا کسب می کرد.

مریم رجوی از یک طرف سینه را سپر میکند و مانند مانکن های پشت ویترین، مدل های متعدد لباس آمریکایی پسند را میپوشد و با پمپئو و مایک پنس و بولتون عکس یادگاری می گیرد و از طرفی هنوز از نرد عشق بازی با دشمنان مردم ایران باز نگشته، برای دفاع و حمایت از مردم محروم ایران نمایش مسخره مردم پناهی می گذارد، غافل از اینکه مردم ایران دوست و دشمن را خوب تشخیص می دهند و جنایات و جاسوسی ها و مزدوری های مجاهدین خلق ، هیچ گاه از حافظه تاریخی شان پاک نخواهد شد. مردم ایران هر مطالبه ای هم داشته باشند، هیچ گاه این ژستهای عوام فریبانه را باور نمیکنند.

اما نکته مهم و جالب دیگر این است که مجاهدین از این خبر و موضع وزارت خارجه آمریکا که هیچوقت انتظارش را نداشتند سخت دستپاچه شده و برای ماست مالی کردن آن یک جیغ خوشحالی کشیده و فرار به جلو نموده و این موضعگیری وزارت خارجه امریکا را دلیلی بر مستقل بودن سازمان خود میدانند. که حقیقتا خودشان هم هرگز به این ادعا باور ندارند تا چه رسد به غیر خودشان و مردم ایران .

نگرانی آمریکا از اینکه مجاهدین اعضای خود را نیز مورد اذیت و آزار قرار میدهند و از آنها سوء استفاده میکنند دقیقا همان موضوع مهمی است که خانواده های این اسیران و قربانیان فرقه رجوی سالهاست آنرا مطرح کرده اند و برای احقاق ابتدایی ترین حقوق خود که همانا دیدار و تماس تلفنی با فرزندانشان میباشد از هیچ کوششی فروگذار نکرده اند. و قطعا آه این مادران رنج کشیده است که دامان سران مجاهدین و مریم رجوی را گرفته است . آه و فغان مادرانی که در فراق عزیزانشان همواره اشک میریزند و برخی ناکام به دیار باقی شتافتند .

بله این همان نگرانی عمیق خانواده ها میباشد که بعد از تکرارها و فریاد های چند صد باره، حال وزارت خارجه آمریکا ناچار شد یکبار آن را به زبان بیاورد .

واکنش سازمان مجاهدین خلق از قول شاهین قبادی سخنگوی این سازمان تروریستی، چنین بوده است:” اذعان به اینکه دولت امریکا و هیچ کشور دیگری هیچ کمکی به مجاهدین نکرده است ” نشان دهنده ” استقلال این جنبش ” است.

بهتر است در پاسخ شاهین قبادی اعلام نماییم که بیش از این اشک تمساح نریزید که مردم ایران خیلی تحت تاثیر قرار گرفتند!! و پیشنهاد داریم بعلت فقر مالی و اینکه کسی بشما کمک نمیکند هرچه زودتر تحت پوشش کمیته امداد قرار بگیرید و بعنوان زنان و مردان بی سرپرست و یا بدسرپرست با دریافت کمک معیشتی امورات زندگی خود را رتق و فتق نمایید اما این کار هم منوط و مشروط به توبه میباشد و اینکه احتمالا هیچگاه مورد عفو مردم ایران قرار نمی گیرید .

علی مرادی

نوشته انعکاس دغدغه خانواده های اسیران مجاهدین خلق در بیانیه وزارت امور خارجه آمریکا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این بیانیه آمده است: “ادعاهایی مبنی بر اینکه ایالات متحده از سازمان مجاهدین خلق در آلبانی حمایت می‌کند یا آنها را آموزش می‌دهد، کاملاً نادرست است.”

ابن بیانیه افزود: “ایالات متحده آمریکا به سازمان مجاهدین خلق در مورد فناوری سایبری یا در مورد هر موضوع دیگری پشتیبانی یا آموزش نمی‌دهد، به این سازمان کمک مالی نمی‌کند، و تماس عینی فراتر از مسائل مربوط به اسکان مجدد آنان که در سال ۲۰۱۶ تکمیل شد، برقرار نمی کند.”

وزارت امور خارجه آمریکا

این سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا گفت: “در حالی که ایالات متحده در سپتامبر ۲۰۱۲ نام سازمان مجاهدین خلق را به عنوان یک سازمان تروریستی خارجی لغو کرد، اما این سازمان را به عنوان یک جنبش مخالف دموکراتیک، قابل اتکا نمی‌بیند که نماینده مردم ایران باشد.”

او در پایان یادآور شد: “وزارت امور خارجه آمریکا همچنان به نگرانی های جدی در مورد مجاهدین خلق به عنوان یک سازمان، از جمله اتهامات سوء استفاده از اعضای خو، ادامه می دهد.”

به نظر می‌رسد این بیانیه وزارت خارجه آمریکا واکنشی به گزارش هفته پیش نشریه آمریکایی فارن‌پالیسی باشد که به نقل از برخی تحلیلگران نوشته بود مجاهدین خلق بر اساس توافق آمریکا-اسرائیل در آلبانی مستقر شدند.

سازمان مجاهدین خلق که در فهرست ایالات متحده در مورد “سازمان‌های تروریستی خارجی” قرار داشت، در مهرماه ۱۳۹۱ از این فهرست خارج شد. این گروه در واشنگتن دفتر دارد.

نوشته وزارت خارجه آمریکا حمایت از سازمان مجاهدین خلق را رد کرد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در پی وقایع اخیر در آلبانی و خصوصا نشر اکاذیب در برخی از رسانه های این کشور علیه انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی (آسیلا)، مدیر عامل انجمن نجات ایران از جانب خانواده های نگران نامه ای به سفیر آمریکا در تیرانا نوشت و نسبت به توطئه های تروریستی سازمان مجاهدین خلق در آلبانی علیه اعضای سابق در این کشور هشدار داد.

متن نامه که جهت اطلاع برای مقامات آلبانیایی و اروپایی و رسانه ها نیز ارسال گردید به شرح زیر است:

سفیر محترم ایالات متحده در تیرانا
عالیجناب خانم یوری کیم

با سلام و تقدیم احترام

سفارت ایالات متحده آمریکا در آلبانی در تاریخ 21 ژوئیه 2022، یعنی قبل از گردهمایی سازمان مجاهدین خلق که قرار بود در مانز در دورس در 23 تا 24 ژوئیه برگزار شود، یک هشدار امنیتی صادر کرد. سفارت اعلام نمود که یک تهدید احتمالی وجود دارد که ممکن است این رویداد را هدف قرار دهد و از شهروندان آمریکایی خواست تا از شرکت در این گردهمایی اجتناب کنند.

البته سفارت آمریکا و هیچ یک از مقامات آمریکایی یا غیر آمریکایی هرگز ماهیت این تهدید بالقوه را روشن نکردند، اما سازمان مجاهدین خلق فورا از این موضوع سوء استفاده کرد و انگشت اتهام را به سمت اعضای سابق این سازمان نشانه رفت. یعنی کسانی که دیگر نمی خواهند تروریست باشند و نمی خواهند زندگی فرقه ای داشته باشند و از این سازمان جدا شده و به زندگی عادی خود در تیرانا مشغول هستند، که این امر در دستگاه فرقه ای مجاهدین خلق بالاترین خطا و گناه محسوب می شود که مستوجب مرگ است.
طی دو ماه گذشته سازمان مجاهدین خلق پروپاگاندای وسیعی را علیه انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی (آسیلا) و اعضای آلبانیایی آن براه انداخته و مکررا آنها را متهم به تروریست بودن می کند. متأسفانه برخی رسانه های آلبانی دانسته یا ندانسته به این فضا دامن می زنند و عملا این افراد را در معرض خطر جدی قرار می دهند.

در تاریخ 14 ژوئیه 2022، ساختار ضد فساد ویژه (اسپاک) در آلبانی بر اساس حکم قضایی، از محل کار و زندگی اعضای آسیلا بازرسی به عمل آورد و تعدادی از آنان را جهت ارائه پاره ای توضیحات به اداره پلیس برد که همان روز آزاد شدند. نهایتا در گزارش پلیس که به آسیلا داده شد آمده است که هیچ مورد غیر قانونی در بازرسی از اماکن و خودروها و وسایل بدست نیامد. بعدا مشخص شد که این اقدام تحت تحریکات و اطلاعات نادرست از جانب مجاهدین خلق در آلبانی صورت گرفته است.

متأسفانه برخی رسانه های تحت نفوذ مجاهدین خلق در آلبانی تصویری ارائه دادند که گویا یک هسته تروریستی مرتبط با جمهوری اسلامی کشف شده که هدفش مجاهدین خلق بوده است و هرگز به گزارش پلیس مبنی بر عدم یافتن هیچ مورد غیر قانونی اشاره ای نشد.

همچنین از ورود تعدادی از اعضای سابق سازمان مجاهدین خلق که جهت شرکت در مراسم عروسی یک عضو سابق دیگر در آلبانی در روز جمعه 29 ژوئیه 2022 عازم تیرانا بودند از جانب پلیس آلبانی به بهانه تهدیدات امنیتی از جانب مجاهدین خلق نسبت به جان آنان ممانعت به عمل آمد.

دو شهروند آلمانی خانم بتول سلطانی و آقای افشین کلانتری به مدت 72 ساعت در فرودگاه تیرانا از بازگشت به کشور خود خودداری کرده و خواستار توضیح نسبت به این برخورد شدند. سفارت آلمان نیز مداخله نمود و پلیس آلبانی به فرستاده سفارت آلمان نیز توضیح داد که از آنجا که عناصر سازمان مجاهدین خلق در فرودگاه حاضر شده و این افراد را تهدید کرده اند بیم جانشان می رود و لذا به خاطر امنیت خودشان بهتر است که بازگردند که نهایتا آنان خود داوطلبانه باز گشتند.

اما ماشین پروپاگاندای مجاهدین خلق با کمک برخی رسانه های ناآگاه یا فاسد در آلبانی تصویری ارائه داد که گویا دو تروریست در فرودگاه تیرانا که هدفشان مجاهدین خلق بوده است دستگیر و 72 ساعت بازداشت و بازجویی و سپس اخراج شده اند که تماما دروغ بود.

در سومین مورد، اعضای آسیلا در نمایشگاه کتاب دورس در هتل آروی شرکت کرده و 5 جلد از انتشارات این انجمن به زبان آلبانیایی و همچنین پوستر هایی برای معرفی جاذبه های ایران را با مجوز رسمی ارائه دادند. قرآن کتاب مقدس مسلمانان که اکثریت جمعیت آلبانی را تشکیل می دهد، رباعیات عمر خیام شاعر پر آوازه ایران، کتاب “کربلا” نوشته نعیم فراشری شاعر و نویسنده شهیر آلبانی، مجموعه اشعار شاعران قدیم ایرانی، و خاطرات رحمان محمدیان عضو سابق سازمان مجاهدین خلق در این غرفه عرضه شد.

عوامل سازمان مجاهدین خلق همانطور که در فیلم های منتشر شده مشخص است به این غرفه کتاب و متصدیان آن با الفاظ رکیک حمله ور شدند و آنرا برهم ریختند. مسئولین آسیلا برای اجتناب از درگیری غرفه خود را تحت حمایت پلیس به پارک مجاور منتقل نمودند که عناصر مجاهدین خلق در آنجا با شدت بیشتری حتی در مقابل چشمان پلیس همانطور که در فیلم ها مشهود است به غرفه کتاب حمله ور شده و کتاب ها از جمله قرآن و پوسترها را پاره کردند و حتی به پرچم آلبانی آسیب رسانده و توهین نمودند که در نتیجه 11 تن از آنان دستگیر شدند.

اما باز برخی رسانه های معلوم الحال آلبانی که دیگر نمی توان به صداقت و ناآگاهی آنان اطمینان داشت تصویری ارائه دادند که گویا اعضای آسیلا که هیچ پشت و پناهی در آلبانی ندارند از جانب جمهوری اسلامی برنامه و طرح ترور اعضای مجاهدین خلق در مانز را داشتند.

بر همه روشن و آشکار شده است که سازمان مجاهدین خلق در آلبانی به اقدامات غیر قانونی مانند قاچاق اسلحه، مواد مخدر، و انسان و همچنین پولشویی و غیره مبادرت می ورزد اما متأسفانه گفته می شود که از آنجا که این سازمان حمایت سفارت آمریکا در تیرانا را با خود دارد به راحتی می تواند از محاکمه و اجرای عدالت بگریزد و همچنان به اقدامات غیر قانونی خود ادامه دهد. مواردی همچون حتی قتل در اردوگاه بسته و دورافتاده این سازمان که دولت آلبانی هیچ کنترلی بر آن ندارد گزارش شده است که متأسفانه پلیس آلبانی بعد از مدتی تمامی موارد را مسکوت گذاشته و تحقیقات را متوقف کرده است.

اقدامات سازمان مجاهدین خلق علیه انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی (آسیلا) با پاپوش حقوقی شروع شد و با ممانعت از ورود جداشدگان و نهایتا تهاجم به غرفه کتاب آنان ادامه یافت که در هر مورد ماشین پروپاگاندای مجاهدین خلق توانست موضوع را وارونه جلوه دهد که قطعا ادامه این روند تبلیغات به ترور اعضای آلبانیایی و غیر آلبانیایی آسیلا خواهد انجامید.

واقعیت اینست که سازمان مجاهدین خلق بر اساس گزارش کسانی که توانسته اند فرار کنند درگیر بحران های شدید داخلی است و هم اکنون صدها تن خواهان جدایی هستند و این افراد آسیلا را نقطه امیدی برای رهایی خود می دانند و دیدارهای مریم رجوی با امثال مایک پمپئو و مایک پنس هم نتوانسته است افراد مسئله دار را آرام و متقاعد کند و لذا این سازمان بر اساس ماهیت تروریستی اش راه چاره را حذف فیزیکی مسئولین آسیلا خواهد دید.

پر واضح است که پروپاگاندای دو ماه اخیر برای هموار کردن برنامه های ترور است تا اگر احیانا سوء قصدی صورت گرفت، بر اساس ذهنیتی که این مدت ساخته شده است، گفته شود که مأموران تروریست جمهوری اسلامی در حین عملیات کشته شدند.

از جانب خانواده های به شدت نگران در ایران، از شما به عنوان فردی که صاحب نفوذ در آلبانی شناخته می شوید، درخواست دارم تا از تمامی ظرفیت های خود در این کشور استفاده کرده و اجازه ندهید تعدادی ایرانی بی پناه به همراه چند آلبانیایی نیکوکار که از آنان حمایت می کنند، بیش از این قربانی یک فرقه تروریستی شوند.

بی صبرانه منتظر پاسخ شما هستم

ارادتمند
ابراهیم خدابنده
مدیر عامل انجمن نجات ایران

نوشته هشدار مدیر عامل انجمن نجات ایران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بعد از انبوه مذاکرات و کشمکش های نظامی بین عراق و آمریکا، النهایه آمریکا در اواخر سال 1381 شمسی با لشکر کشی وسیع خود به کشور عراق حمله کرد و دیکتاتور سابق کشور عراق را ساقط نمود. البته آن جنگ و نبرد حاشیه های زیادی داشت که به یکی از حاشیه های آن در زیر پرداخته می شود .

بعد از سقوط کامل رژیم صدام حسین و از هم پاشیدن ارتش و قوای نظامی، کشور عراق وارد مرحله ی جدیدی شد. مرحله ای که شاید باورش برای خیلی ها سخت بود، طوری که وقتی ارتش آمریکا اطلاعیه می داد که وارد خاک عراق شده است دولت صدام حسین بلافاصله تکذیب می کرد. بعد از اینکه بارها ارتش آمریکا از پیشروی های خود به سوی بغداد خبر داد و وزارت خارجه و وزارت کشور صدام حسین تکذیب کردند، ناگهان صدای رادیوی بغداد قطع شد و دیگر توان تکذیب اطلاعیه های ارتش آمریکا را نداشت، زیرا ارتش آمریکا وارد بغداد شده و رادیو تلویزیون عراق را به تصرف خود در آورده بود .

در آن هنگام نیروهای آمریکایی از شمال و جنوب عراق در حال پیشروی بودند و با پوشش و حمایت جنگنده های قدرتمند خود از هوا و بمباران های مهیب توسط بمب افکن های B52 هر حرکتی را متلاشی میکردند .
مسعود رجوی که قبلا در اجتماع اعضای فرقه اش اعلام کرده بود که بعد از حمله آمریکا به عراق، پیشروی به سمت مرز ایران را شروع خواهد کرد و به زعم خود عملیات فروغ جاویدان 2 را رقم خواهد زد، فرار را بر قرار ترجیح داد.
با لابی گری برخی از سیاستمداران آمریکایی که فرقه رجوی را حمایت میکردند، بویژه در وزارت دفاع آمریکا، قرار بر آن شد که نیروهای مجاهدین خلق یک پارچه باقی بمانند تا شاید برای روزهای آینده مورد استفاده قرار بگیرند، اما قرار شد که کاملا خلع سلاح بشوند.
بعد از این تحولات سریع و برق آسا در عراق، در ابتدای کار تمامی نیروهای فرقه رجوی در هر جایی از خاک عراق بودند به نوبت و در یک زمان بندی کوتاه خلع سلاح شده و در پادگان اشرف گرد هم آمدند. مثلا من یادم هست که آمریکائیها واحد نظامی ما را در یکی از پادگان های عراقی در نزدیکی شهر جلولا گرد آوردند و تمام سلاح هایمان را ثبت و ضبط نمودند. تمام تانک ها، توپ خانه، کاتیوشا، تیربارهای سبک و سنگین، سلاح های انفرادی، انواع مواد منفجره، انواع فشنگ ها و گلوله ها و غیره جمع شدند. یعنی به معنای دقیق کلمه حق داشتن حتی یک پوکه خالی راهم نداشتیم. بلافاصله هم بازرسی بدنی کامل و تجهیزات انفرادی افراد انجام گرفت تا اطمینان حاصل شود که چیزی باقی نمانده است. دیگر از آن همه سلاح و تجهیزات نظامی هیچ خبردار نشدیم و تمام آنها را تحویل داده و با اسکورت آمریکائی ها به قرارگاه اشرف منتقل شدیم. بقیه نیروها نیز در هر جایی از عراق که بودند همین روال را طی کردند.

بعد از اتمام این اقدامات بود که “ژنرال اودیرنو” با یک اسکورت قدرتمند وارد اردوگاه اشرف شد و در یک دیدار بسیار آنی و سریع با طرف حساب خود که در آن زمان “مژگان پارسایی” به عنوان فرمانده پادگان اشرف برگه رسمی تسلیم کامل و خلع سلاح و پذیرش تمامی شروط آمریکا را به امضاء وی رساند و بدین ترتیب نقطه پایانی بر تخیلات و توسعه طلبی های رجوی گذاشته شد.

ژنرال اودیرنو از آن زمان توسط خیلی از ایرانی ها به عنوان کسی که رجوی را تسلیم و خلع سلاح کرد و شروط خود را بر او تحمیل نمود شناخته شد و سر زبانها افتاد، و این بار نیز با خبر مرگ وی از آن روزها یادی کردیم.
بعد از امضاء برگه های شکست و تسلیم در حضور نیروهای آمریکائی، مسعود رجوی سعی می کرد که این شکست خفت بار را به نوعی جمع و جور کرده و اسم آنرا “مصالحه و قرار داد دو طرفه” بگذارد. تلاش بسیاری می کرد که هم در داخل تشکیلات از هم پاشیده شده اش و هم در خارج از تشکیلات به همه القاء نماید که مجاهدین خلق بر خلاف میل باطنی خودشان تن به مصالحه داده و پرچم سفید را در مقابل آمریکائیها بالای سرشان بردند تا باقی بمانند. هیچگاه کلمه شکست استراتژی را بر زبان نیاورد زیرا اعترافی بر شکست خطوط خودش در طی این سالیان بود. بعدها می گفت که من بین اسب و اسب سوار باید یکی را انتخاب میکردم. گزینه خودش اسب سوار بود یعنی نیروها.

از این جهت بود که این ژنرال چهار ستاره آمریکایی در تاریخچه فرقه رجوی تبدیل به یک خاطره تلخ گردید. خاطره ای که هر بار با نام بردن این ژنرال آمریکایی زنده می شود.
هم اکنون نیز اگر اخبار این مطلب را در سایتهای رجوی دنبال کنید خواهید دید که تا این تاریخ آنها شکست و تسلیم و خلع سلاح خود در برابر آمریکائیها را “مصالحه و توافق دو جانبه” می نامند.
در واقع اگر مصالحه و توافقی صورت میگرفت شاخص داشت، شاخص آن توافق و مصالحه این بود که سلاحهای مجاهدین خلق با شروطی در دستشان باقی می ماند.
بعد از آن زمان هر کاری در پادگان اشرف با فرمان فرماندهان “پنتاگون” در صحنه انجام میگرفت . تا زمانیکه طبق قرارداد موسوم به “سوفا”، آن بخش از ارتش آمریکا که در اشرف مستقر بودند بعد از ریاست جمهوری “اوباما” موظف به ترک خاک عراق در سال 1388 گردیدند و لاجرم ارتش آمریکا نیز پادگان اشرف را ترک کرد و جای خود را به یگانهایی از ارتش عراق داد که فصل جدیدی از درگیریهای نظامی و فیزیکی با عراقی ها شروع شد.
بخشعلی علیزاده

نوشته به مناسبت درگذشت ژنرال اودیرنو اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

رهبران مجاهدین که هیچ پاسخ منطقی به منتقدین خود در قبال چندین سال خونریزی، کشتن مردم ایران، وطن فروشی و خدمت به بیگانگان نداشتند،  بخوبی میدانستند که دیگر خاک این کشور جای ماندن نیست و دیر یا زود باید کشور عراق را ترک کنند.

از سوی دیگر نیز بخوبی می فهمیدند که خارج از عراق نیز هیچ آینده ای برای بقای آنها متصور نیست ، بویژه اینکه وجود نام سازمان مجاهدین در لیست گروههای تروریستی آمریکا نیز مشکلات را برای ادامه حیات سیاسی شان دوچندان خواهد کرد.

سقوط صدام حسین سالهای سختی را برای مجاهدین در خاک عراق رقم زد.

مجاهدین با سرمایه گذاری بر اختلافات دولت حاکم و قانونی مردم عراق با گروههای سیاسی این کشور به منظور ساقط کردن دولت آقای نوری المالکی، موضوع بحث برانگیز  هسته ای و تضادهای غرب به رهبری آمریکا با ایران و برخی تضادهای منطقه ای دیگر که  به نوعی به ایران ربط پیدا می کرد و ایجاد لابی و  اجاره حامیان سیاسی در اروپا و  آمریکا برای خروج از لیست گروههای تروریستی ،  تلاش هدفمندی را سازمان می داد  تا شاید راه خروج از بن بست مرگباری  که در خاک عراق برای مجاهدین  رقم خورده است پیدا شده و باعث شود مجاهدین همچنان در این کشور باقی بمانند.

در تاریخ ۱۹ ژوئن ۲۰۱۲ برابر با  30 خرداد ۱۳۹۱ و تقریبا پس از یک وقفه ۴۵  روزه  بعد از  انتقال گروه پنجم (که در ۱۵ اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۱ انجام گرفت) ،  سایت فارسی بی بی سی نوشت: وزارت خارجه آمریکا امروز به عدم همکاری رهبران سازمان مجاهدین در خروج کامل اعضای این سازمان از قرارگاه اشرف اعتراض کرد.

ویکتوریا نولاند، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا نیز در بیانیه ای گفت تعیین شروط جدید از سوی رهبری این سازمان برای انتقال اعضای باقی مانده در قرارگاه اشرف سازنده نیست.

خانم نولاند گفته بود انتقال کامل و مسالمت آمیز همه اعضای سازمان مجاهدین خلق به محل سکونت موقت در نزدیکی بغداد و تعطیلی قرارگاه اشرف “هدفی دست یافتنی است ولی نیازمند همکاری بدون پیش شرط و تداوم مذاکرات است.”

دو مقام ارشد وزارت خارجه پس از انتشار این بیانیه در گفتگو با خبرنگاران ابراز نگرانی کردند که پایبند نماندن رهبری سازمان مجاهدین به تعهداتشان منجر به درگیری های خشونت بار میان دولت عراق و ساکنان اردوگاه اشرف شود.

یکی از این دو مقام وزارت خارجه آمریکا گفت: “احتمال می دهیم دو عامل باعث این تغییر رفتار رهبری سازمان مجاهدین خلق باشد. نخست اینکه آنها امیدوارند دولت نوری المالکی با رای عدم اعتماد مجلس عراق سقوط کند و فشار مقامات جدید عراقی برای خروج آنها از آن کشور کاهش یابد. احتمال چنین تحولاتی بسیار کم است و آنها نباید روی آن حساب باز کنند”

دیگر مقام ارشد هم اضافه کرد: “دوم اینکه کلیک حکم اخیر یک دادگاه در واشنگتن که وزارت خارجه آمریکا را موظف کرده تا نیمه اول مهر ماه در مورد حذف یا نگه داشتن نام سازمان مجاهدین خلق در لیست گروه های تروریستی تصمیم گیری کند ممکن است که رهبری سازمان مجاهدین خلق را امیدوار کرده باشد که حتما از لیست تروریستی حذف خواهند شد.”

او گفت این برداشت “کاملا نادرست است” و تاخیر در خروج از اردوگاه اشرف هیچ کمکی به حذف نام این سازمان از لیست گروه های تروریستی نخواهد کرد.

پیش از این نیز هیلاری کلینتون وزیر خارجه آمریکا گفته بود که همکاری مجاهدین در خالی کردن اردوگاه اشرف به صورت مسالمت آمیز در تصمیم گیری برای خروج نام این سازمان از لیست گروه های تروریستی موثر خواهد بود.

می توان گفت تمامی سنگ اندازیهای مجاهدین حاکی از این بود که مجاهدین بخوبی دانستند که کمپ لیبرتی همان طناب دار رهبران مجاهدین است و ظرفی را فراهم میکند که باعث میشود خیلی از اعضای مجاهدین که به زور در تشکیلات مجاهدین نگه داشته شده اند  بخواهند جدا شوند که بزرگترین چالش جدی را  برای رهبران سازمان بوجود می آورد.

سرکوب شدید تشکیلاتی که برآمده از مناسبات بغایت فرقه ای مجاهدین بود بعد از سقوط صدام تا حدود زیادی کاهش یافت و به نیروهای مخالف در درون تشکیلات این جرات را داد  که بتوانند بصورت علنی و آشکار مخالفت خود را با خط و خطوط ضد ملی و میهنی رجوی ابراز دارند و این در عمل باعث شد تعداد زیادی از اعضا از تشکیلات مجاهدین جدا شوند.

رهبران مجاهدین باید در مقابل موج ریزش نیرو که حاصل فضای باز بوجود آمده بعد از سقوط صدام بود کاری می کردند. بویژه اینکه ورود سازمان ملل متحد – یونامی به قضیه  و امضای تفاهم نامه ۲۵ دسامبر سال ۲۰۱۱ در انتقال ساکنان قرارگاه اشرف به لیبرتی و سپس به کشورهای ثالث باعث میشد مجاهدین کنترلهای شدیدتری را بر بدنه تشکیلات اعمال کنند و بیش از  هر زمان دیگری فشار مضاعفی را بر تشکیلات و کسانی که خواهان  جدایی  هستند وارد  بیاورند .

به همین دلیل بود که آقای مارتین کوبلر، نمایندۀ ویژه دبیرکل و رئیس هیأت یاری رسان سازمان ملل متحد  در عراق بشدت تحت هجوم رسانه ای و پروپاگاندای سازمان یافته مجاهدین قرار گرفت، هرچند نماینده ویژه در مقاطع مختلف از مجاهدین خواسته بود یونامی را به جانبداری و بی عملی متهم نکنند ، ولی رهبران مجاهدین بشدت در  تلاش بودند تا شاید بتوانند با ترور شخصیت و اتهام زنی های مضحک و واهی  و حتی تلاش به  دادن رشوه به اعضای کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان ملل متحد را در قبال ماهیت  تروریستی و  فرقه ای مجاهدین  و همچنین  نیات شوم  رهبران آن  وادار به سکوت و حتی امتیاز دهی بکنند.

گزارش روزانه  27 می ۲۰۱۲ آقای مارتین کوبلر از وضعیت کمپ لیبرتی که نسخه هایی از آن به ملل متحد، سفارت آمریکا، دولت عراق و نماینده اتحادیه اروپا نیز ارسال شده بود حاکی از شناخت عمیق ملل متحد از نیات واقعی مجاهدین بود و اینکه رهبران مجاهدین تا کجا مرزهای  شقاوت و وقاحت و دریدگی در قبال اعضای سازمان را درهم نوردیده اند که تلاش می کنند پروسه پناهندگی در کشورهای ثالث،  که  تنها  صورت مسئله  حضور ساکنان قرارگاه اشرف در کمپ لیبرتی است را  نیز حذف نمایند.

در همین رابطه آقای کوبلر در یکی از بندهای گزارشش  نوشت: ” ساکنان  مانع پروسه پناهندگی شده اند و سه بار نماینده ویژه از ساکنان می خواهد که این پروسه استقرار در کشورهای ثالث را از ریل خارج نکنند، اجازه دهند پروسه ادامه پیدا کند و تعهد خود را به این پروسه مورد تأیید قرار دهند”.

به همین دلیل حفظ قرارگاه اشرف به هر قیمت تا مدتها به مرز سرخ مجاهدین تبدیل شد و حتی برای حفظ آن حاضر شدند بطور محدود کشته هم بدهند ولی وقتی دیدند شرایط بدان گونه که رهبران مجاهدین طراحی میکنند پیش نمی رود و دولت عراق در اخراج آنها از خاک عراق قاطع و مصمم است،  لاجرم مجبور شدند به خروج از قرارگاه اشرف و انتقال به کمپ لیبرتی تن دهند.

لذا  ساعت یک بامداد  روز  یکشنبه ۲۶شهریور ۱۳۹۱ هفتمین ستون  از ساکنان قرارگاه  اشرف به لیبرتی رفتند. بدین ترتیب مجاهدین آخرین گام  برای خروج از لیست گروههای تروریستی آمریکا که شرط  آن بسته شدن قرارگاه اشرف بود را  برداشتند.

در تاریخ ۲۷/۰۶/۱۳۹۱ کوبلر با استقبال از این که این تعداد از ساکنان اشرف به اردوگاه لیبرتی منتقل شدند، این امر را با توجه به نزدیک شدن به پایان روند انتقال، گامی مهم توصیف کرد و افزود: ناظران سازمان ملل به نظارت‌شان بر روند انتقال سایر افراد باقی‌مانده ادامه خواهند داد.

در همین رابطه به گزارش خبرگزاری رویترز، «ویکتوریا نولاند» سخنگوی وزارت خارجه آمریکا نیز در تاریخ ۳۰/۰۶/۱۳۹۱در بیانیه‌ای اعلام کرد: خروج آخرین گروه از اردوگاه اشرف مرحله بسیار مهمی در تلاش‌ها برای دستیابی به یک راه‌حل بشر دوستانه پایدار درباره این مسئله است.

هنوز دو روزی از  انتقال هفتمین گروه از مجاهدین به لیبرتی نرسیده بود که مجاهدین دست بکار شده  و  تلاش کردند در بیست و یکمین  اجلاس شورای حقوق بشر ملل متحد که در تاریخ  18سپتامبر ۲۰۱۲ (۲۸شهریور ۱۳۹۱) در ژنو برگزار شده بود در قسمت  سخنرانی سازمانهای غیردولتی و از طریق سخنرانی نماینده انجمن بین المللی حقوق بشر زنان  ارگانهای ذیربط سازمان ملل را به اعلام لیبرتی به عنوان کمپ پناهندگی فرا بخوانند. این کنفرانس در روز بعد نیز با سخنرانی تعدادی از حامیان سیاسی مجاهدین که از ایده مجاهدین برای اعلام لیبرتی به عنوان کمپ پناهندگی پشتیبانی و حمایت میکردند ، ادامه داشت.

ادامه دارد…

نویسنده : یوسف اردلان

نوشته وقایعی که منجر به خروج نام مجاهدین از لیست گروههای تروریستی آمریکا شد – قسمت اول اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نخست وزیر آلبانی روز یکشنبه گفت که کشورش به طور موقت صدها افغانی را که با نیروهای نظامی کشورهای غربی در افغانستان کار می کردند پناه می دهد.

ادی راما در صفحه فیس بوک خود نوشت که “دولت ایالات متحده از آلبانی خواسته است تا به عنوان محل ترانزیت تعداد معینی از مهاجران سیاسی افغانی عمل کند.”

وی گفت: “بدون شک ما نه نخواهیم گفت.”

در اغلب رسانه ها، خبرهای مختلفی از قول نخست وزیر آلبانی ادی راما گزارش شد که برای پذیرش افغانی هایی که در خدمت ارتش آمریکا در افغانستان بودند اعلام آمادگی کرده است.

حتی در این میان مادلین آلبرایت وزیر خارجه دولت کلینتون هم از دولت آلبانی و نخست وزیر این کشور برای اعلام آمادگی پذیرش افغانی هایی که با نیروهای آمریکایی کار می کردند تشکر نمود.

تعدادی از این افراد ظاهراً در کشورهای مختلف آواره شده اند و دولت آمریکا برخلاف وعده های قبلی اش حاضر نیست آن ها را به کشور خود ببرد و قصد دارد آنان را در کشور آلبانی مستقر نماید.

دولت های آمریکا و آلبانی تجربه چنین هماهنگی و اقدامی را در گذشته در خصوص مزدورانی که تاریخ مصرفشان تمام شده و باید دوران بازنشستگی خود را طی کنند داشته اند. تاکنون نیروهای سازمان مجاهدین خلق و داعش بعد از شکست در مأموریت هایشان در این کشور اسکان داده شده اند.

ناگفته نماند که به گفته رسانه های آلمان، نظامیان آمریکا و ناتو، اغلب همکاران افغانی خود را در افغانستان رها کرده و گریختند.

نشریه “اشپیگل” آلمان روز 16 اوت نوشت:

این صدای تیراندازی در فرودگاه کابل است. نظامیان آمریکایی با اقدام به تیراندازی از هجوم مردم جلوگیری می کنند. با ورود طالبان به کابل، از شب گذشته افراد درمانده سعی دارند به محوطه فرودگاه وارد شوند تا شاید بتوانند کشور را ترک کنند. آلمان با ارسال هواپیما تلاش می کند تا بعضی از نیروهای افغانی را از مهلکه نجات دهد.

اما نوری پور، سخنگوی افغانی مسائل خارجی حزب سبزهای آلمان می گوید که با وجود فرصت های زیادی که برای نجات دادن نیروهای افغانی وجود داشت، چنین کاری انجام نشد و اکنون دیگر خیلی دیر شده است.

به گفته ناظران، اتحاد پنج کشور آمریکا، انگلستان، کانادا، استرالیا، و زلاند نو که تابع محض سیاست های امنیتی و خارجی آمریکا هستند و به پنچ چشم Five Eyes معروف شده اند روز به روز منزوی تر می شود. محور اصلی این اتحاد ضدیت با چین و مقابله با پیشرفت های چشم گیر این کشور است. به طور مشخص اتحادیه اروپا در نقطه مقابل این اتحاد قرار گرفته است.

اما کشور آلبانی در این میان بلاتکلیف است. از یک طرف مایل به عضویت در اتحادیه اروپاست و از طرف دیگر نمی تواند خود را از زیر سلطه آمریکا خارج کند.

با روندی که آلبانی پیش گرفته و به میزبان باشگاه مزدوران بازنشسته آمریکا تبدیل شده است بعید به نظر می رسد که هرگز به عضویت اتحادیه اروپا در آید.

عاطفه نادعلیان

نوشته آلبانی و باشگاه مزدوران بازنشسته آمریکا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

“ادی راما، نخست وزیر آلبانی تأیید کرد که «واشنگتن پیشتر از آلبانی خواسته است که نقش یک کشور ترانزیت را در قبال تعدادی از مهاجران افغان … برعهده بگیرد.» … وی با انتشار پیامی در صفحه فیسبوک خود نوشت: «آلبانی به عنوان عضو ناتو آماده ایفای مسئولیت خود است.»”

در ادامه این خبر مشخص می شود که آمریکا دلش برای مردم و مهاجران معمولی افغانستان نمی سوزد بلکه منظورش آن دسته از افغانی هاست که در خدمت آمریکایی ها کار کرده اند. این خبرگزاری نوشت: ” ایالات متحده پیش از خروج کامل از افغانستان در تلاش برای خروج آن دسته از افغان‌هایی است که به عنوان مترجم یا کارمند امور اداری و امنیتی با نیروهای آمریکایی حاضر در افغانستان همکاری کرده‌‌اند.”

علاوه بر ادی راما که حرف گوش کن آمریکاست و از این رو رابطه خوبی هم با فرقه تروریستی مجاهدین دارد، یکی دیگر از حامیان فرقه در آلبانی که در برنامه سالانه امسال فرقه شرکت داشت نیز در این رابطه موضع گرفته و نشان می دهد که تا چه حد گوش به فرمان آمریکایی هاست و حمایتش از فرقه مجاهدین هم ریشه در کجا دارد. یورونیوز نوشت: “لولزیم باشا [یکی از سخنرانان برنامه سالانه فرقه]، رهبر راستگرای … آلبانی نیز روز یکشنبه گفت که با اجابت درخواست آمریکا برای استقبال از مهاجران افغان «موافق» است.

سپس این خبرگزاری به پیشینه آلبانی در جا دادن به کسانی که برای آمریکا خوش خدمتی و مزدوری کرده اند اشاره نموده و نوشت: “این کشور [آلبانی] در سال ۲۰۱۳ هم بنا به درخواست واشنگتن و سازمان ملل میزبانی ۲۰۰ نفر از اعضای مجاهدین را … پذیرفت. آلبانی در حال حاضر، سکونتگاه اعضای سازمان مجاهدین است.”

به این ترتیب بار دیگر به خوبی واضح شد که مقامات آلبانی که کشورشان در بین کشورهای اروپایی به فقر و فساد اقتصادی شهره است، تنها با چشم داشت دریافت پول از آمریکا، کشورشان را به مرکز نگهداری مزدوران خارجی و از دور خارج شده آمریکا تبدیل کرده اند.

هدف آمریکا نیز خیر و نیکی در حق مزدورانش نیست چرا که در جریان فروپاشی افغانستان بر همگان روشن شد که آمریکا به هیچ کس حتی دست نشاندگان خودش هم رحم نکرده و آنها را سر بزنگاه ها رها خواهد کرد. بلایی که بر سر افغانی ها در فرودگاه کابل آوردند و سقوط تعدادی از افغانی ها از هواپیماهای در حال پرواز که دیروز همه را شوکه کرد به خوبی نشان داد که آمریکایی ها جز به منافع خودشان به چیز دیگری فکر نمی کنند. دلیل پیگیری انتقال بخشی از شهروندان افغانی به کشور آلبانی قاعدتاً باید این باشد که این افراد اطلاعات مهمی درباره همکاری با آمریکا و همچنین اطلاعاتی از توطئه های آمریکا بر علیه ملت افغانستان و کشورهای دیگر در منطقه دارند و برای پنهان ماندن این اطلاعات است که دنبال خارج نمودن آنها هستند. بی شک دلیل اصلی تلاش آمریکا برای انتقال رجوی ها و دیگر سران فرقه تروریستی رجوی به آلبانی نیز همین بوده است.

صالحی

نوشته آلبانی زباله دانی برای مزدوران سوخته و از دور خارج شده آمریکا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

«مکس آبرامز» استاد دانشگاه و تحلیلگر ارشد آمریکایی در زمینه مسائل مربوط به تروریسم که سابقه فعالیت در مرکز امنیت سایبری و داخلی اندیشکده «شورای روابط خارجی» را دارد، به نشست گروه تروریستی مجاهدین واکنش نشان داد.

او در دو پیام توییتری به مواضع دولت آمریکا و دستگاه حاکم بر مواضع دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان در واشنگتن در قبال گروه تروریستی مجاهدین تاخت.

«مکس آبرامز» استاد دانشگاه و تحلیلگر ارشد آمریکایی

مکس آبرامز به توییت یک خبرنگار مسائل ایران درباره سخنرانی وزیر خارجه سابق آمریکا در این نشست پاسخ داد. آن خبرنگار نوشته بود: «مایک پامپئو وزیر خارجه سابق ایالات متحده یکی از سخنرانان نشست سازمان مجاهدین خلق (گروه تروریستی مجاهدین ) در برلین بود. ایرانی‌های بسیاری از این گروه که قبلا در لیست سازمان‌های تروریستی ایالات متحده بود، تنفر دارند».

آبرامز کارشناس مسائل مربوط به تروریسم در پاسخ به این توییت نوشت: «آنها (گروه تروریستی مجاهدین برای آمریکا) با ارزش‌تر از آن هستند که تروریست باشند».

این تحلیلگر آمریکایی در توییت دیگر درباره گروه تروریستی مجاهدین نوشت: «وقتی موضوع تغییر رژیم مطرح باشد، سیاست ایالات متحده این بوده است که به معنای واقعی کلمه با هر کسی غیر از خود آن رژیم همسویی کند، صرفنظر از اینکه آنها از حمایت داخلی کمی برخوردار باشند، زنان را سرکوب کنند و حتی اسمشان القاعده باشد».

«دنیل دوپتریس» یکی دیگر از تحلیلگران آمریکایی مستقر در واشنگتن است که به حضور مقام‌های کنونی و سابق این کشور در نشست گروه تروریستی مجاهدین واکنش نشان داد.

او عضو اندیشکده آمریکایی «اولویت‌های دفاعی» و ستون‌نویس بخش سیاست خارجی در «نیوزویک» است.

دنیل دوپتریس در یک توییت با استهزا نوشت: «تصورش را بکنید که یک نفر “کارشناس” مسائل ایران باشد و فکر کند که سازمان مجاهدین خلق (گروه تروریستی مجاهدین ) یک جنبش اپوزیسیون مردمی و مشروع است و دولت ایالات متحده باید از آن حمایت کند. اوه خدای من.»

دنیل دوپتریس از تحلیلگران آمریکایی

گروه تروریستی مجاهدین هر ساله نشست‌هایی را با گروهی از هواداران اجاره‌ای برگزار می‌کند. روزنامه انگلیسی گاردین سال ۱۳۹۷ درباره نشست این گروه در پاریس نوشته بود، بخش زیادی از حاضران اتباع اروپای شرقی و پناهجویان سوری‌ای بودند که با وعده سفر توریستی رایگان به پاریس، به محل برگزاری این تجمع منتقل شده بودند.

نشست امسال این گروه تروریستی به صورت مجازی برگزار شد و افرادی از قبیل مایک پامپئو وزیر خارجه سابق، باب منندز رئیس کنونی دموکرات کمیته روابط خارجی سنای آمریکا و برخی وزرای خارجه و دفاع پیشین فرانسه و انگلیس در آن به علیه مردم ایران عقده‌گشایی کردند.

مجاهدین تا چند سال پیش در فهرست گروه‌های تروریستی اتحادیه اروپا و آمریکا قرار داشت اما با لابی‌گری گسترده و پرداخت مبالغ کلان به سیاستمداران غربی از این فهرست‌ها خارج شد.

این گروه تروریستی هر ساله با حربه‌هایی چون برگزاری تورهای رایگان به مقصد پاریس یا سوءاستفاده از پناهجویان، تجمعاتی را برگزار می‌کند. در این نشست‌ها همواره سیاستمداران سابق کشورهای غربی با دریافت مبالغ سنگین، در حمایت از مجاهدین سخنرانی می‌کنند.

شبکه «ان. بی. سی» چند سال پیش در گزارشی اختصاصی به روابط میان گروه مجاهدین و سیاستمداران آمریکایی پرداخته بود. در بخشی از آن گزارش آمده بود: «اکنون، مجاهدین خلق هزاران دلار به سیاستگذاران آمریکایی می‌پردازد تا در مراسم‌های این گروه سخنرانی کنند».

یکی از چهره‌های آمریکایی که رسانه‌های این کشور به دریافت پول در ازای سخنرانی او در نشست‌های گروه تروریستی مجاهدین اذعا کردند، «جان بولتون» بوده است.

نوشته انتقاد تحلیلگران آمریکایی از حضور چهره های غربی در نشست گروه تروریستی مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این دو صحنه چقدر شبیه هم می باشد و می توان نتیجه گرفت که ابتدا نوکر غرب یعنی رجوی سراسیمه و شبانه از اشرف فرار نموده و دقیقاٌ بعد از هیجده سال نوبت به ارباب رجوی رسیده است و متوجه شد که نمی تواند در افغانستان باقی بماند . البته برای همه روشن شده هر جایی که غرب پا می گذارد و دم از دمکراسی می زند دروغی بیش نیست و در عراق هم شاهد این جریان هستیم و می بینیم که در آنجا نیز شکست خورده و مردم خواهان اخراج نیروهای آمریکایی شدند . البته در مورد دمکراسی ادعایی آنان نیز مریم قجر همانند آنان عمل می کند! از یک طرف به ملت و مردم کشورش خیانت می کند و از طرف دیگر مدعی دمکراسی برای مردم ایران می شود .

بعد از فرار شبانه نیروهای فرقه رجوی از پایگاه اشرف و حضور خبرنگاران در محل مخفی رجوی برای همه روشن شد که بت اعظم یعنی رجوی ها چه جایی برای خود و محافظت از خود درست کردند این در حالی بود که مسئولین تشکیلات به نیروهای خود دستور می دادند که به مقابله با ارتش عراق بپردازند و کشته شوند و بعد هم رجوی مدعی شد که چرا تعداد کمی کشته شدند و این برای ما به لحاظ سیاسی مفید نبوده است یعنی اینکه رجوی از خون نفرات خود ارتزاق می کند و به آن نیاز دارد و شعارهای مسخره وی در مورد آزادی ها و دمکراسی و … دروغی بیش نیست و برای فریبکاری از این گونه کلمات نشخوار می کند .

نیروهای آمریکایی هم مانند رجوی ها همیشه مدعی اجرای دمکراسی برای کشورهای دیگر می شوند این در حالی است که شاهد بودیم چگونه مردم بی گناه افغانستان را مورد حمله هوایی قرار داده و می کشتند . اگر معنی دمکراسی از مدل غربی و رجوی این گونه است همان بهتر که ما به این گونه دمکراسی ها آلوده نشویم .

در ضمن یادمان نرفته مردم کشور یمن که برای آزادی خود می جنگند زیر بمباران نیروهای عربستانی و کشورهای حامی آن قرار دارند و صدایی از غرب و مسئولین آن در نمی آید! آیا در کشور یمن دمکراسی فراموش شده است ؟ اگر مریم قجر مدعی دمکراسی است چرا در مورد کشتار مردم یمن خفه خون گرفته است ؟ چرا وقتی مردم غزه مورد حمله اسرائیل غاصب قرار می گیرد وی خفه شده و موضعگیری نمی کند ؟

البته نوع عملکرد ارباب و نوکر شبیه هم است یکی در افغانستان و دیگری در عراق که با تمام دریدگی هر دو مدعی پیروزی هم می شوند . این کار رجوی ها نشانه اوج بی شرافتی و بی شخصیتی آنان است و بعد از اخراج از عراق هم شاهد اعلام پیروزی کشکی از طرف مریم قجر بودیم که اکنون بعد از چندین سال شاهد فروپاشی تشکیلات رجوی در آلبانی هستیم و باید گفت که نوکر و ارباب خوب زبان همدیگر را درک می کنند .

هادی شبانی

نوشته فرار خفت بار شبانه نوکر و ارباب اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

تیتر و توصیه نشریه دیلی بیست در این هفته با عنوان «عزادار وزیر دفاع نشوید، عزادار قربانیانش باشید» اشاره ظریفی به حمایت آمریکا از جنایات مجاهدین علیه هزاران نفر ایرانی و عراقی و کنایه آشکاری به نقش رامسفلد، معمار جنگ عراق و افغانستان است. قربانیانی از جنس هزاران نفر بی‌گناه از شهروندان ایرانی، عراقی و افغانستانی که با دخالت‌ها و حمایت مستقیم آمریکا و به دست مجاهدین کوردل، مزدوران صدام دیکتاتور و تروریست‌ها به شهادت رسیدند.

جنایات تروریستی نظیر شهادت ده‌ها تن از نخبگان و منتخبان یک ملت در حمله به حزب جمهوری و ترور هفده هزار ایرانی که قاتلان آن‌ها از سوی آمریکا و دولت‌های اروپایی به جای مجازات، پاداش دریافت کرده و با حق تابعیت، حق شهروندی، مراکز استقرار، اسلحه، رسانه، اطلاعات و… عملا به استخدام نظام سلطه درآمده‌اند.

تروریست‌های مدعی حقوق بشردر فضای مجازی تلاش می‌کنند جای شهید و جلاد را عوض کنند، چنان که ارباب جنایتکارشان آمریکا تلاش می‌کند در حوادث مختلفی همچون شهادت سردار حاج قاسم سلیمانی نقش دزد و پلیس را تحریف و جابجا کند.

جابجایی شهید و جلاد به سبک رژیم آمریکا، یعنی آمریکا به عنوان حامی تروریسم و رژیم جنگ افروز صهیونیستی در منطقه و تاسیس کننده داعش، خودش را ناجی قلمداد کند و شهید حاج قاسم سلیمانی و یارانش را که به تصدیق دنیا از مبارزه کنندگان با تروریسم بودند، تروریست و کشور ایران را حامی تروریسم معرفی کند.

جابجایی قاتل و مقتول، یعنی آمریکا با سابقه استفاده از بمب هسته‌ای و حامی صدام در جنگ تحمیلی و اولین متهمِ استفاده مجدد از بمب هسته‌ای به غلط و فریبکارانه، ایران را به تلاش برای دستیابی به بمب هسته‌ای متهم کند.

جابجایی جانی و مجنی یعنی ایالات متحده بعد از غائله ۱۱ سپتامبر با سودای دستیابی به جایگاه هژمونیک در منطقه غرب آسیا به پایه ریزی قوانین مطلوب خود در عرصه بین المللی پرداخته است و با نقض صریح اصول عرفی و معاهداتی حقوق بین‌الملل از جمله نقض اصل حق حیات، نقض اصل عدم تجاوز، نقض اصل عدم توسل به زور، نقض اصل صلح، نقض میثاق حقوق مدنی سیاسی ۱۹۶۶ و… مقام رسمی یک کشور را طی سفر رسمی به کشور دیگر ناجوانمردانه ترور می‌کند.

خبرگزاری میزان – مجتبی عباسی

نوشته جابجایی شهید و جلاد به سبک آمریکا و با هم دستی مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بر اساس این گزارشات بلینکن در بیانیه ای اظهار داشت که بریشا، به ویژه به عنوان نخست وزیر آلبانی، در “اقدامات فساد اقتصادی مانند سوءاستفاده از اموال عمومی و دخالت در امور به نفع خود، از جمله استفاده از قدرت برای منافع شخصی و منافع متحدان سیاسی و اعضای خانواده اش دخالت داشته است”.

بلینکن همچنین در صفحه شخصی اش در توئیتر اظهار نموده که بریشا دموکراسی را در آلبانی تضعیف کرده است. وی در توئیت خود نوشت: “من علناً بریشا و اعضای درجه یک خانواده او را به عنوان افرادی که صلاحیت ورود به ایالات متحده ندارند تعیین می کنم.”

البته بعداً دفتر سالی بریشا اعلام نمود که وی علیه وزیر امور خارجه آمریکا در محاکم این کشور شکایت و اقامه دعوی نموده است.
آلبانی در سال 2014 به عنوان نامزد ورود به اتحادیه اروپا تعیین شد، اما از آن زمان پیشرفت زیادی در این خصوص صورت نگرفته که دلیل اصلی آن وجود فساد اداری و اقتصادی در این کشور و عدم اجرای اصلاحات در قوانین می باشد.

سالی بریشا کیست؟

سالی رام بریشا Sali Ram Berisha یک سیاستمدار محافظه کار آلبانیایی است که در سال 1944 متولد شده است. او به عنوان دومین رئیس جمهور آلبانی از سال 1992 تا سال 1997 و به عنوان نخست وزیر از سال 2005 تا سال 2013 در مصدر کار بوده است. او دو بار به رهبری حزب دموکراتیک آلبانی انتخاب شده و طولانی ترین زمان رهبری این حزب را در کارنامه دارد.

لازم به ذکر است که مذاکرات اولیه دولت باراک اوباما با آلبانی برای جابجایی مجاهدین خلق از عراق در زمان دولت او صورت گرفت و قراردادهای این موضوع با هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه وقت آمریکا بسته شد. بنا بر ادعای حزب سوسیالیست آلبانی وی رشوه های کلانی از آمریکا برای پذیرش مجاهدین خلق گرفته است. این جابجایی در سال 2016 تکمیل گردید.

شرکت سالی بریشا در گردهمایی سالانه مجاهدین خلق

سالی بریشا که امروز به عنوان مفسد اقتصادی از ورودش به آمریکا ممانعت به عمل می آید در روز شنبه 13 ژوئیه 2019 در گردهمایی مجاهدین خلق در اردوگاه این سازمان در آلبانی حاضر شد و سخنرانی نمود. او در سخنرانی خود از مریم رجوی به عنوان رئیس جمهور ایران حمایت کرد و خواهان سرنگونی نظام جمهوری اسلامی گردید.

در این سخنرانی بریشا از اقدام اولیه خود برای تحمیل فرقه تروریستی رجوی به کشور و ملت آلبانی دفاع نمود و خود را ستود و گفت که با وجودی که از جوانب مختلف تحت فشار بوده اما خوشحال است که آن زمان این “تصمیم درست” را گرفته است.

عاطفه نادعلیان

نوشته ممنوعیت ورود نخست وزیر سابق آلبانی، حامی مریم رجوی، به آمریکا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این پیام نه از پیروزی و مقاومت فلسطینیان سخنی گفته شده و نه از محکومیت جنایت های جنگی صهیونیست ها چیزی بیان گردید. اما در عوض رجوی با این پیام خوی خونریز خود را نشان داد و از جنگ طلبان آمریکایی درخواست جنگ علیه ایران را نمود. وی در بخشی از این پیام نوشت : “” [آقای] خامنه ای … در پیامش پس از آتش‌بس در غزه … به پشتگرمی سیاست «نه‌جنگ» در آمریکا «دولتهای مسلمان» را بی‌محابا به «تقویت نظامی» و «پشتیبانی مالی که امروز بیش از گذشته مورد نیاز است» فرا می‌خواند و «دستورالعمل» و «راه کار آینده» و «قیام یکپارچه» مقرر می‌کند.”

وی به آمریکایی هایی می گوید که چرا سیاست «نه جنگ» را علیه ایران کنار گذاشتند و به زبان معکوس چرا سیاست «جنگ» را در قبال ایران به کار نمی برند و با ایران وارد جنگ نمی شوند!!!

به رجوی باید گفت دوران «ترامپ» ، «فشار حداکثری» ، «ترور مقامات رسمی ایران» و «ترور اقتصادی» که توسط جنگ طلبان آمریکایی ها علیه ایران اجرا شد دیگر گذشته است. مقامات ریز و درشت در آمریکا به شکست این سیاست ها اذعان کرده اند. عطش سیری ناپذیر رجوی از جنگ و خونریزی از این طریق سیراب نخواهد شد و به زودی باید جواب جنایات و خیانت هایی که علیه مردم ایران و منطقه اعم از فلسطین، لبنان، عراق، سوریه و … انجام داده را پس بدهد.

به رجوی ها باید گفت دیدید گذر زمان چه خوب مشخص کرد که شعارهای ضد آمریکایی و خود را ضد امپریالیست معرفی کردن تان چگونه رو شد و مشخص گردید که شما نه تنها مبارز و مجاهد نیستید ،  مسلمان و وطن پرست هم نیستید. شما فریبکاری بیش نیستید و به معنی دقیق کلمه منافق می باشید.

برای بهتر رو شدن چهره این ریاکاران برخی از شعارهای ضد آمریکایی که رجوی ها در نشریه مجاهد مطرح می کردند را در زیر ملاحظه می کنید. آن را مقایسه کنید با گدایی امروزشان از آمریکایی ها !

صالحی

نوشته گدایی رجوی از آمریکا برای جنگ با ایران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

ترامپ رئیس جمهوری سابق کاخ سفید با روحیه محاسبه گری و سودانگاری که داشت تمایل زیادی برای پرداخت پول به مخالفان ایران و هزینه کردن در این مسیر نداشت چرا که به اعتقاد وی تنها کاری که در این حوزه می توانست انجام دهد آن بود که اجازه کارهای احمقانه به دشمنان و مخالفان ایران بدهد.

ترامپ معتقد بود گروه های اپوزیسیون ایران، دولت سعودی و رژیم اشغالگر قدس به صورت پراکنده توانایی مقابله با ایران را ندارند و باید همه با هم ائتلاف کرده تا شاید بتوانند کاری علیه نظام جمهوری اسلامی ایران کنند.

به همین علت ترامپ چندین مرتبه سعی کرد تمامی گروه های اپوزیسیون را دور هم جمع کند که مهم ترین برنامه طراحی شده او نشست ورشو بود که بر اساس آن قرار بود در این نشست مجاهدین ، سلطنت طلبان، جمهوری خواهان، کومله، حرکت النضال و بقیه گروه های معارض و معاند نظام جمهوری اسلامی یکصدا از برنامه هایشان در راستای سرنگونی ایران بگویند.

اما نقطه آغاز شکست این برنامه از همان ابتدا و در زمانیکه هواداران این گروه ها به فرودگاه لهستان وارد شدند شکل گرفت، دقیقا آنجا که این گروه ها به محض ورود به ورشو با یکدیگر به دعوا پرداختند و اینگونه بود که باردیگر دُم خروس بیرون زد.

همواره میان گروه های معارض و ضد انقلاب اختلافات شدید و معنای داری وجود داشته و دارد و این مهم در نشست ها و تجمعات خیابانی گاه و بیگاه آنان در شهرهای اروپایی و آمریکایی و البته در رسانه های تحت کنترل آنها بسیار واضح است.

مردم ایران بر این باورند که اگر این گروه ها اندکی بر اساس ادعای خود وطن دوست بودند، نباید از دشمنان این ملت درخواست تشدید و تمدید تحریم ها علیه ایران را مطرح می کردند و این لکه ننگی است که از پیشانی آنها هرگز پاک نخواهد شد.

اما به تازگی یکی از مزدوران رجوی به نام «مسلم اسکندر فیلابی» که تقریبا تمام هفته در رسانه این گروه تروریستی ظاهر میشود و از رهبرشان رجوی و ترورهای وی حمایت میکند، عکسی را در فضای مجازی خود منتشر کرده است که همه را به تامل واداشته است.

این سوال ایجاد می شود که چطور رجوی که چهار دهه همزمان با مبارزه علیه نظام جمهوری اسلامی ایران با بقیه گروه های اپوزیسیون نیز در حال ستیز بوده، اجازه می دهد که «مسلم فیلابی» تصویر خود در برابر محمدرضا پهلوی و آماده شدن برای دست بوسی و گرفتن جایزه از دست پهلوی ها را منتشر کند.

به اعتقاد برخی تحلیل گران، رجوی با فشار بایدن و تیم جدید وی در کاخ سفید مجبور به همراهی نسبی با سلطنت طلبان شده است و این مسیر جدیدی است که دولت جدید آمریکا برای ضد انقلاب تعیین کرده است.

تیم جدید بایدن برخلاف دولت قبلی آمریکا تصمیم بر این گرفته اند که از اندک توان و ظرفیت معارضین نظام به سود خود بهره بردای کنند، اما این بار با پرچمداری پهلوی ها.

نکته مهم ماجرا این است که بایدن همزمان با تصمیم برای لغو تحریم ها در قبال ایران آن هم به صورت محدود، در حال تقویت ابزار فشار جدید خود علیه ایران یعنی استفاده از گروه های تروریستی است.

و در پایان باید بر این مهم هم تاکید کرد که رهبران مجاهدین بدون آنکه اعضای سالخورده تیرانا نشین متوجه شوند، در حال چرخش اجباری به سمت پهلوی هایی هستند که عمق تضاد و اختلافشان بر کسی پوشیده نیست.

یادداشت میهمان ـ مهرداد سیناپور

نوشته آیا رجوی تحت فشار بایدن حاضر به فعالیت زیر پرچم پهلوی ها شده است؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.