او اکنون ساکن آلبانی و عضو انجمن نجات آلبانی است.

نوشته سرنوشت تلخ یک فریب‌ خورده فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بعد از مدتی قدم زدن، به یک کلبه چوبی رسیدیم که خانواده‌ها مشغول صرف غذا و نوشیدنی بودند. وقتی به خودم آمدم، دیگر نتواستم جلوی اشک‌هایم را بگیرم. به خودم گفتم: “خدایا، هزار بار شکر که زندگی دوباره‌ای به من دادی!” در آن لحظه، تمام احساسات من در یک کلمه خلاصه می‌شد: آزادی.

سپس، در حین گشت‌وگذار، به یک صخره زیبا رسیدیم که با تراش ماشین‌ شکل طبیعی خود را حفظ کرده بود. وقتی نگاه کردم، دوستم را دیدم که دقیقاً مثل من، غرق در تماشای زیبایی‌های طبیعت بود. او از من پرسید: “این منظره برای تو چطور است؟ فکر می‌کنی چطور حس می‌کنی وقتی سال‌ها در اسارت بودی؟” من پاسخ دادم: “اولاً هزار بار خدا را شکر می‌کنم که به من این فرصت را داد تا زندگی را دوباره تجربه کنم. در دوران اسارت، همیشه حسرت لحظاتی مثل این را داشتم.”

در آن لحظه، چیزی بیشتر از یک احساس ساده نبود؛ احساس نجات و آزادی. من نمی‌توانم دیگر همان‌طور زندگی کنم که در گذشته بودم. حالا هر روز برای من یک هدیه است و این زندگی‌ای که به دست آوردم، برایم قابل قیمت گذاری نیست .

ابراهیم مرادی

نوشته زندگی دوباره در آغوش آزادی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اعضای این سازمان تحت سلطه‌ بی‌رحمانه‌ای قرار داشتند که حتی کوچک‌ترین آرزوها و خواسته‌های فردی آنها را به بهای از دست دادن همه چیز سرکوب می‌کرد.

یکی از آرزوهای عمیق و مستمر من در این دوران، تنها نشستن روی یک نیمکت و فکر کردن به گذشته، به دوستان و خانواده‌ام بود. آرزویی که هرگز محقق نمی‌شد. همیشه در ذهنم رویای آن لحظه‌ای که به خودم اجازه می‌دادم در کنار خانواده‌ام باشم، احساسات و خاطرات گذشته را مرور کنم، آزار دهنده بود. در آن زمان، هرگز نمی‌توانستم به یاد بیاورم که آیا آنها در سلامت هستند یا خیر، و حتی آرزو داشتم که خبری از آنها بشنوم.

سال‌ها این فشارها، این محدودیت‌ها و دوری از دنیای واقعی بر من اثری عمیق گذاشتند. به‌طور مداوم به این فکر می‌کردم که اگر یک لحظه فقط از این تشکیلات خلاص شوم، چقدر آرامش پیدا می‌کنم. این رویاها و آرزوها در کنار فشارهای روانی زیادی که بر من وارد می‌شد، برای مدت طولانی زندگی‌ام را تحت تأثیر قرار داده بود.

سرانجام، زمانی که پا به آلبانی گذاشتم، نقطه‌ای بود که توانستم آرزوهایم را واقعی کنم. تصمیم گرفتم که دیگر در تشکیلات رجوی نمانم و به خودم اجازه دهم که از شستشوی مغزی و فشارهای روانی رهایی یابم. در آن لحظه، احساس آزادی و رهایی از تمام آن دردها و رنج‌ها را تجربه کردم که در طول سال‌ها نتوانسته بودم حتی تصور کنم.

امروز، با وجود همه آن فشارها، تمام تلاش من این است که نه تنها خودم، بلکه کسانی که در چنین شرایطی قرار دارند، بتوانند راه خود را بیابند و از بندهایی که آنها را به اسارت درآورده‌اند، رهایی یابند.

ابراهیم مرادی

نوشته از تجربه تلخم در سازمان مجاهدین خلق تا پایان حسرت ها اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خانواده منتظرت هستند. آنها سالهاست در حسرت دیدار تو به سر می برند.

ابراهیم مرادی توضیح می دهد که خانواده درویش که سالهاست از نوروز و وضعیت او بی خبر هستند با او تماس گرفته اند و درخواست کرده اند تا پیام شان را به نوروز منتقل کند.

مرادی برای خانواده درویش توضیح داده که هر گونه ارتباطی با اعضای حاضر در کمپ مجاهدین خلق ممنوع و در واقع غیر ممکن است. او تنها راه را انتشار پیام در فضای مجازی عنوان می کند تا شاید نوروز درویش به طریقی ببیند و در جریان قرار بگیرد که خانواده اش تا چه حد چشم انتظار و دلنگرانش هستند.

ابراهیم مرادی رو به نوروز درویش می گوید:

حداقل از هر کانالی که می توانی پیغامی و نامه ای به خانواده ات برسان و آنها را از نگرانی دربیاور . منصفانه نیست. تو از ریشه خانواده ات هستی. حتی برای لحظه ای آنها را خوشحال کن. از چیزی نترس. رو به آینده باش. زندگی آزادانه حق توست. به خودت بیا. دیر نشده. مگر این سالهای وفاداریت به کجا ختم شده است؟  جز ماندن در تبعیدگاه رجوی…

نوروز جان ما اینجا هستیم و در انجمن نجات آلبانی همه جوره از تو مراقبت می کنیم. قدم تو بر چشم من است. هر جا خواستی بروی راه به رویت باز است.

به امید آزادی تک تک شماها که می دانم دلتان برای خانواده و وطن پر پر می زند.

نوشته پیام ابراهیم مرادی برای نوروز درویش در کمپ مانز اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او در دیداری که از ویلای محل انجمن نجات آلبانی داشت با چند تن از اعضای این انجمن گفتگو کرد و در کمال شگفتی از تجربه اسارت این افراد در ساختاری فرقه‌ای در قلب کشوری اروپایی شنید. بخش اول این گفتگو پیش تر منتشر شده است. در بخش دوم صحبت‌های این یوتیوبر را با علی زمانی و ابراهیم مرادی از اعضای پیشین مجاهدین خلق را می‌شنوید. آنها از چگونگی عضویت خود در تشکیلات مجاهدین خلق و شرایط زیستی در ساختار فرقه‌ای این تشکیلات و فرایند خروج خود از تشکیلات می‌گویند.

این دو عضو پیشین فرقه مجاهدین خلق درباره طلاق اجباری، جدایی فرزندان از خانواده‌ها، کار اجباری طاقت فرسا، شستشوی مغزی، فضای خفقان و نظارت تشکیلاتی 24 ساعته، برای آقای علی صحبت می‌کنند و او در شگفت است که چگونه حقوق بشر در یک کشور اروپایی به سادگی نادیده گرفته می‌شود. پرسش طبیعی  او که “آیا طوری نبود که در را باز کنید و بیرون بیایید؟” با خنده معنا‌دار حاضران در جلسه مواجه می‌شود.

نوشته پرسش یوتیوبر ایرانی از علی زمانی و ابراهیم مرادی در انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مرادی هم همچون دیگر دوستان جدا شده اش، دغدغه اعضای گرفتار در کمپ اشرف 3 و خانواده های چشم انتظار این افراد را دارد و در کنار زندگی روزمره اش در تلاش است تا دوستان سابقش هم طعم شیرین آزادی را همچون او بچشند: به امید روزی هستم که دوستان در اسارتم حتی اگر شده برای یک روز هم آزادی را لمس کنند و از آن بهره ببرند.

او که خود تجربه حضور در تشکیلات مجاهدین خلق را دارد و دروغ های رجوی درباره زندگی خارج از کمپ های سازمان را بارها و بارها شنیده است سعی دارد با نشان دادن زندگی کنونی اش به دوستان در اسارتش بفهماند که آنچه رجوی درباره زندگی جدا شده ها می گوید واقعیت ندارد و دروغ و فریبی بیش نیست.

مرادی در حالیکه در کنار خانه اش ایستاده می گوید: الان خانه ای معمولی دارم اما همین که تصمیم گیری های زندگی ام بر عهده خودم است، خیلی ارزشمند است.
مرادی از روزهایی می گوید که در تشکیلات رجوی آرزو داشته حتی برای یک ساعت فرصت داشته باشد به خودش، به خانواده اش و به گذشته اش بیاندیشد. حسرتی که در تمام سالهای حضورش در مناسبات فرقه، به دلش مانده بود تا لحظه ای که اراده کرد و از آنجا خارج شد.

ابراهیم مرادی رو به دوستان اسیرش در کمپ مانز می گوید: باور کنید زندگی در مانز خلاصه نمی شود. زندگی وسیع است. اگر به فکر خودتان نیستید به فکر خانواده های چشم انتظارتان باشید. برای لحظه ای به زندگی تان فکر کنید. زندگی نمرده است. زندگی در انتظار شماست. زندگی خارج از کمپ مجاهدین هم به تلاش و کوشش نیاز دارد، اما اینجا اگر شما تلاش می کنید بهره اش را هم خودتان می برید.

نوشته دوستان حاضر در کمپ مانز زندگی در انتظار شماست اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او که بیش از سه دهه از عمر خود را در مناسبات سازمان سپری کرده است، با اشاره به ادعاهای سران سازمان درباره برابری زن و مرد و ارج نهادن به مقام و جایگاه زنان این ادعاها را دروغین می داند.

گفته های عضو پیشین مجاهدین خلق، گویای این حقیقت است که روابط زنان و مردان در سازمان نه بر اساس ارزش های والای انسانی بلکه تنها با رویکرد جنسیتی تعریف و تنظیم شده اند. در واقع در مناسبات سازمان، شخصیت و ارزش و شعور زنان و مردان را به شدت تنزل داده اند تا آنجا که هیچ زن و مردی اجازه صحبت کردن رو در رو را بدون حضور فرمانده یا فرماندهانشان ندارند، حتی اگر چند جمله ای در زمینه مسائل کاری و هماهنگی و .. باشد.

تفکیک جنسیتی شدیدی که در مناسبات سازمان مجاهدین اعمال می شود، نشان دهنده نگاه و ذهنیت جنسیت زده سران این گروه است. زنانه و مردانه کردن فروشگاه و پمپ بنزین و حتی پارک و تفرجگاه در هیچ کجای دنیا مرسوم و معمول نیست الا در تشکیلات پوسیده فرقه رجوی.

مریم رجوی در حالی سنگ حقوق برابر انسان ها و برابری زن و مرد و ارزش والای انسانی زنان را به سینه می زند، که کاملاً برعسکش را در مناسبات سازمان منسوبش تصویب و اجرایی کرده و می کند.

نوشته تفکیک جنسیتی در مناسبات مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

تلخی روزهای دوران اسارت در سازمان مسعود و سالهای طولانی عمری که با فریب در جهت منافع مریم و مسعود رجوی به هدر رفته چیزی نیست که به این راحتی ها فراموش شدنی باشد. گر چه حلاوت و شیرینی زندگی در دنیای آزاد، به این افراد انگیزه و اراده تلاش برای از نو ساختن زندگی را می دهد اما حسرت روزهایی که از دست رفته اند تا همیشه در دل اسرای سابق رجوی باقیست.

ابراهیم مرادی به یاد اولین نشست مسعود رجوی بعد از پیوستنش به سازمان می افتد و توضیح می دهد که رجوی روح و جسم و جان نیروها و حتی زنان آنها و بیشتر از آن تمام زنان عالم را متعلق به خودش دانسته بود.

او می گوید: هر بار که این خاطره در ذهنم مرور می شود از خودم متنفر می شوم که چگونه این همه سال گول حقه بازی های او را خوردم و تسلیم چیزی شدم که به مزاج و اصالت و فرهنگم جور در نمی آمد. هنوز هم درگیرم که چندین سال در استثمار روحی و جسمی رجوی جان کندم و به آخرین نقطه دنیا کوچ کردم.

نوشته تلخی اسارت در سازمان رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

ابراهیم مرادی به همراه چند تن دیگر از اعضای انجمن، به بازار رفتند تا ملزومات جشن کریسمس را تهیه کنند. ریسه و شیرینی و شکلات و …

مهمانی دادن و مهمانی رفتن و تدارک عید، شور و حال زیبایی به زندگی روزمره وارد می کند که به یاد ماندنیست و انرژی  دوباره ای در جان و روح افراد تزریق می کند. و این چیزی است که اعضای سازمان مجاهدین خلق از ان محروم بوده و هستند.

ابراهیم مرادی با یادآوری خاطرات دوران حضورش در مناسبات فرقه رجوی، از روزهای می گوید که برای خرید به بازار می آمدند. البته که بازار رفتن هم مثل هر چیز دیگری مناسبات خاصی داشت.

مرادی توضیح می دهد که : حتما جلودار و عقب دار داشتیم تا از مسیر منحرف نشویم. از قبل هم به ما آماده باش می دادند که با افکارمان در حین راه رفتن در بازار مقابله کنیم و بعد از بازگشت هم می بایست دست کم 200 فکت می خواندیم از لحظه هایی که در بازار دچارش شده بودیم. مثلاً فلان زن را که دیدم چنین و چنان شدم و …

عضو سابق مجاهدین خلق با ذکر این توضیحات می گوید: هیچ گاه احساس آزادی نمی کردم.

او رو به دوستان سابقش که در کمپ مانز به سر می برند، می گوید: به دوستان در اسارتم می گویم یک لحظه فکرشان را به کار بیاندازند. این همه سالی که از عمر و جوانی و زندگی را در این راه گذاشتند به کجا رسیدند. نمی گویم زندگی خیلی نرمال است .تلاش خودش را دارد. اما اینجا هر چه هست بهره کشی نیست. روح و جسم افراد در اختیار کسی نیست. اینجا راحتی. عرقی که می ریزی مال خودت است. پولی که در بیاوری هر چند کم و یا زیاد مال خودت است.

نوشته ابراهیم مرادی: اینجا هر چه هست بهره کشی نیست اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

امروز سیزده آبان ماه به کوری چشم رجوی کنفرانسی که در شهر اشکودر با حضور شخصیت های سرشناس مذهبی، هنری، ادبی، اداری و اجتماعی برگزار شد به حق با شکوه و خیلی چشمگیر و تحسین برانگیز بود. چه به لحاظ تنوع شخصیت های مهمان در کنفرانس و چه به لحاظ نظم و ترتیب اجرای برنامه ها، که جا دارد صد بار به شما و به خانواده ها و به خودمان بگوییم که انشاالله مبارک باشد.

به لحاظ دیسپلین، برنامه مهمانان خیلی منظم بود. چیدمان سالن کنفرانس با آن ویژگی که داشت هم نشانگر اهمیت جایگاه فرهنگی و اجتماعی انجمن نجات آلبانی و هم در خور مهمانان بزرگوار شرکت کننده بود.

موضوعی که برای خود من ارزشمند بود، علاوه بر تلاش همه به طور عام، اما به طور خاص تلاش دوستان ما در اشکودر و خصوصا خانواده محترمی که گام به گام و دقیقه به دقیقه برای پیش برد برگزاری با شکوه کنفرانس آرام و قرار نداشتند و با روی خوش و گشاده از مهمانان استقبال و پذیرایی می کردند و دلسوزانه مراقب همه چیز بودند و به قول معروف مثل پروانه دور مهمانان می چرخیدند و فضای پر از شوق و هیجان ایجاد کرده بودند قابل توجه بود.

درود بر شرفشان که در برگزاری این کنفرانس از چند روز پیش تا به امروز که سیزده آبان بود به طور مستمر تلاش کردند و حاصل زحماتشان اینطور پر بار به ثمر نشست خداوند به این خانواده آلبانیایی سلامتی و موفقیت هر چه بیشتر بدهد.

نا گفته نماند که من از جانب خودم از خانم اریسا رحیمی و سرفراز رحیمی که پا به پای این خانواده برای هماهنگ کردن این کنفرانس از راه دور و نزدیک تلاش کردند بسیار ممنونم. همچنین با سپاس از شما برای رهنمودهای کارسازتان و به امید تلاش های بیشتر برای برداشتن گام های بیشتر برای رسیدن به اهداف متعالی مان یعنی روشن کردن چشم مادران به دیدار با فرزندانشان.

ارادتمند

ابراهیم مرادی

نوشته نامه ابراهیم مرادی عضو انجمن نجات آلبانی به مدیر عامل انجمن نجات اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مرادی که بیش از 20 سال از زندگی اش را در مناسبات مجاهدین خلق سپری کرده است، شیرین ترین خاطره اش را روز خروج از تشکیلات رجوی می داند. خاطره ای که شیرینی اش هیچ گاه از خاطرش نمی رود و هیچ گاه کمرنگ نمی شود.

عضو پیشین سازمان مجاهدین خلق، در ادامه از خاطرات تلخ بی شمارش در طی این سالها روایت می کند. او البته به ذکر یکی از خاطرات به عنوان نمونه بسنده می کند.

مرادی یکی از بدترین خاطراتش را نحوه رفتار سران سازمان با بیماری او می داند. او مدتها درگیر بیماری فتق بوده و نیاز به عمل داشته اما مسئولین سازمان از پیگیری درمان او امتناع می کردند تا اینکه بعد از 7 سال بالاخره رضایت می دهند تا او به بیمارستانی در بغداد منتقل شود و تحت عمل جراحی قرار بگیرد.

البته این پایان ماجرا نبود چرا که بعد از عمل به او اجازه استراحت و طی کردن دوران نقاهت را نمی دهند و او به دلیل زمین خوردن اوضاعی بدتر از قبل، پیدا می کند.

علی مرادی از شرایط سخت جسمی اش در این دوران می گوید و اینکه بالاخره پس از انتقال به آلبانی دوباره تحت عمل جراحی قرار می گیرد البته بی هیچ حمایت و دستگیری و کمکی.

مرادی که اکنون عضو انجمن نجات آلبانی است در پیامی به اسرای کمپ مانز توصیه می کند تا بیش از این خود را معطل نکنند. او به فوت شکراله ربیعی اشاره می کند و رفتار سازمان درباره او: حتی یک تسلیت خالی هم به خانواده اش نگفتند و خبر درگذشت او را به خانواده اش ندادند. انتهای این راه همین است.

او به دوستان سابقش میگوید: راه باز است. انجمن نجات آلبانی هست. شما رنج کشیده هستید و همه جای دنیا می توانید زندگی تشکیل بدهید.

نوشته خاطره ابراهیم مرادی از دردناک ترین روزهای حضورش در سازمان مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

علی هاجری که در سال 2017 پس از حدود 30 سال اسارت در فرقه رجوی از این تشکیلات جدا شد، اذعان می‌کند که در طول آن سه دهه هیچ اختیار و انتخابی در درون تشکیلات نداشت این در حالی است که در تمام ارتش‌های دنیا، سربازها روزها و ساعت‌هایی را به اختیار خود هستند.

هاجری به خاطر می‌آورد که پس از رهایی از حصارهای فرقه مجاهدین خلق تا مدتی سردرگم بود تا به تدریج زندگی واقعی را لمس کرد و دریافت که برای زندگی شخصی خویش حق انتخاب و اختیار عمل دارد.

ابراهیم مرادی نیز زندگی درون فرقه را با زندگی در جهان آزاد قابل قیاس نمی‌داند. او زندگی در جامعه آلبانی و در چارچوب قوانین دمکراتیک این کشور را دارای تفاوت فاحش با زندگی در فرقه بسته و غیر دمکراتیک مجاهدین خلق می‌داند.

این دو عضو پیشین تشکیلات مجاهدین خلق در پایان خطاب به کسانی که هنوز در بند فرقه مخرب رجوی هستند، از آنها خواستند که ذهن خود را از فریب‌های رجوی‌ها رها کرده، فرقه را ترک کنند و زندگی در جهان آزاد را تجربه کنند.

نوشته مقایسه زندگی در فرقه رجوی با زندگی آزاد از نگاه اعضای انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

ابراهیم مرادی در پاسخ به این سئوال انصاریان که ضدیت هیستریک رجوی با جدا شده های ساکن آلبانی به چه خاطر است، می گوید: این مسئله تازگی ندارد. این برنامه ای از پیش تعیین شده است و روی آن کار شده است. تا جایی که من اطلاع دارم رجوی برای خنثی کردن و سرپوش گذاشتن بر روی واقعیت ها و زندگی واقعی افرادی که جدا می شوند مجبور است چنین کاری انجام بدهد… این ضدیت خوراک تشکیلات و در واقع برای ترساندن اعضای ناراضی است چرا که این مسائل برد آنچنانی برای بیرون از تشکیلات ندارد.

عضو سابق سازمان مجاهدین خلق در رابطه با ادعای رجوی درباره زباله گردی اعضای جدا شده از تشکیلاتش می گوید: اگر چه این ادعاها واقعیت ندارد اما به اعتقاد من زباله جمع کردن و کنار خیابان خوابیدن صد شرف دارد به زندگی در مانز ، چون حداقل سرفراز هستم و در اختیار خودم هستم. من حالا بیرون از تشکیلات فرقه، زندگی آزادی دارم و هر کاری که بخواهم و دوست داشته باشم را در چارچوب قوانین کشور آلبانی انجام می دهم.

عضو سابق مجاهدین خلق با تأکید بر این نکته که این ادعاهای رجوی هیچ بردی خارج از تشکیلات ندارد، می گوید: رجوی بین بد و بدتر این را انتخاب می کند تا افراد را بترساند و سر افراد منت بگذارد که مثلاً من سرپناه و غذا در اختیار شما قرار داده ام و بیرون از اینجا زندگی راحتی نخواهید داشت.

مرادی معتقد است رجوی دیکتاتوری مطلق بر اعضا درون سازمان اعمال می کند و تشکیلات رو به انفجار و متلاشی شدن است.

عضو کنونی انجمن نجات آلبانی، درباره موضوع قیاس زندگی در بیرون و خارج از تشکیلات مجاهدین خلق می گوید: از نظر من این دو قابل قیاس نیستند. این دو زندگی 180 درجه با هم فرق می کند. من حسرت می خورم که چرا زودتر خارج نشدم با این که می دانم قبل از آن راه خروج برایم فراهم نبود.

مرادی درباره زندگی کنونی اش می گوید: حالا من خودم تنظیم می کنم که چه کارهای برای خودم انجام بدهم البته در چارچوب دموکراتیک کشور آلبانی. در داخل تشکیلات من انسانی سیستماتیک بودم و می بایست طبق آنچه به من اعلام می شد رفتار می کردم.

ابراهیم مرادی در پایان چند کلامی هم رو به دوستان سابقش در کمپ مانز صحبت می کند:
حضور دوستانی که در اسارت هستند، سلام عرض می کنم. آرزو دارم هر چه زودتر از بند جهالت فرقه رجوی خود را خلاص کنند و بیش از این به دروغ و دغل های رجوی و سران فاسدش گوش ندهند. اینجا بستر زندگی هست و ادامه دارد. هیچ گاه ناامید نشوند خانواده ها حمایت میکنند . بی هیچ تفسیری بگویم که اینجا زندگی هست. زندگی خوب و راحت و آزاد.

نوشته ابراهیم مرادی: حسرت می خورم که چرا زودتر از تشکیلات رجوی خارج نشدم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

ابراهیم مرادی ضمن ابراز خوشحالی در پای سفره هفت سین دفتر انجمن نجات آلبانی، گفت: “هیچ وقت در سازمان نمی‌توانستید کنار چنین میزی بنشینید و از شما بپرسند حال شما چطور است؟ اهل کجا هستید؟”

او با اشاره به اینکه افراد درتشکیلات مجاهدین خلق از هویت شخصی تهی می‌شوند، توضیح می‌دهد که در دورانی که عضو تشکیلات بود سه بار نام او عوض شد. “همه چیز زیر نظر آنها بود. چیزی به میل خودم نبود.”
بنا به گفته مرادی او به دلیل نیاز مالی تا مدتی پس از خروج از اردوگاه مجاهدین خلق مجبور بود با تشکیلات در ارتباط باشد تا در ازای دریافت پولی ناچیز اطلاعاتی درباره دیگر افراد جدا شده بدهد. در حقیقت سازمان صراحتا از او می‌خواست که جاسوسی کنند.

مرادی اکنون که به انجمن نجات پیوسته است، از ارتباط با دوستانش در انجمن ابراز خرسندی می‌کند و از اینکه در مناسبت‌ها و تفریحات با آن‌ها همراه است خوشحال است.
ابراهیم مرادی ضمن تبریک سال نو به تمام ایرانیان و به ویژه مادران چشم انتظار اعضای اسیر در فرقه رجوی، از آنها می‌خواهد که دست از تلاش در جهت رهایی عزیزانشان از چنگ سران مجاهدین خلق برندارند و خود نیز قول می‌دهد که به همراه دیگر اعضای انجمن نجات تا آنجایی که در توان دارند خانواده‌ها را در راه رسیدن به این هدف یاری کنند.

نوشته نوروز 1403—گفتگو با ابراهیم مرادی عضو انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مثلاً اگر کسی درخواست بدهد که می‌خواهم با دوستانم برای خرید به شهر تیرانا بروم، تشکیلات رجوی دو نفر همراه این افراد می‌گمارند تا اینکه مبادا این افراد به بهانه خرید اقدام به فرار بکنند. بنابراین هر تیم و یا افرادی که می‌خواهند به شهر بروند دو نفر از مسئولین باید همراه این‌ها باشند تا اینکه این افراد خرید را انجام بدهند و به کمپ برگردند.  ناگفته نماند که همین تردد به شهر باید ابتدا از ۲۴ ساعت قبل و با طرح مشخص داده شود. این که این تردد به چه منظوری است، ساعت خروج ، ساعت برگشت، مسئول اکیپ و مسئول حفاظت چه کسانی هستند، این نفرات همراه تیم چه کسانی هستند، آیا صلاحیت بیرون رفتن و تردد به شهر را دارند یا خیر. خلاصه در یک کلام باید گفت برای خریدن یک پیراهن و یا یک شلوار یک روز قبل باید طرح تردد نوشت .

فرمانده اکیپ باید نظر بدهد که رنگ این پیراهن مناسب تشکیلات درون سازمان هست یا خیر و اگر فرمانده اکیپ رنگ را مناسب ندید خرید را منتفی می‌کند. همچنین میزان پول اون فرد خیلی مهم است آیا قدرت خرید یک پیراهن را دارد یا خیر. چون همانطور که میدانید رجوی به هر کدام از اعضا مقدار خیلی کمی پول تو جیبی میدهد این مقدار حدود ۸ دلار در ماه می‌باشد.

همه ما می‌دانیم که محدودیت‌های رجوی و تشکیلاتش تنها به یک فاکتور، دو فاکتور هزاران فاکت منتهی نمی‌شود.

ذهن همه نفرات در طی روز درگیر نشست ها است و برای آماده شدن به نشست ابتدا فرد باید فاکت‌های کم کاری و نکرده‌های خودش طی روز را بنویسد سپس انتقادات دیگران و دوستانش را هم به دروغ تولید کند و با قول تشکیلات رجوی برای ورود به نشست دست فرد پر باشد و نه اینکه با دست خالی وارد نشست شود. آدم همیشه احساس می‌کند که یک گناهی کرده است و همیشه بدهکار مسعود رجوی و مریم رجوی هست.

من به نوبه خودم در مدت زمانی که در تشکیلات بوده‌ام هیچگاه احساس سرشاری و خوشحالی در تشکیلات را نداشتم و همیشه احساس سرخوردگی و تحقیر شدن داشتم.

هیچگاه در تشکیلات ایام خوش را به چشم ندیدم و همیشه در خود بودم و ضرب المثل معروف با سیلی صورت خود را سرخ نگه داشتن، مصداق احوالات من بود.

ابراهیم مرادی

نوشته طرح تردد برای خرید یک پیراهن اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.