در خصوص موضوع “خط ممتد جاسوسی در فرقه مجاهدین ” ترمادو به سابقه ی جاسوسی در سازمان مجاهدین از بدو تشکیل تا همین الان اشاره کرد. این که جاسوسی در تار و پود مناسبات مجاهدین نهادینه شده است. او به مشکلاتی که سازمان برای اعضای جداشده در آلبانی ایجاد کرده اشاره کرد و این که با تحت فشار قرار دادن اعضای جداشده آنها را مجبور به جاسوسی بر علیه دیگر اعضای جداشده می کنند که اینها همه نتیجه استیصال و درماندگی سران فرقه است. در درون مناسبات افراد را مجبور به جاسوسی بر علیه دیگر افراد می کنند. او همچنین نقبی زد به مسئله گزارش نویسی در درون مناسبات که نوعی جاسوسی افراد بر علیه همرزمانشان است و همچنین بر علیه خود شخص تا جایی که فرد را وادار می کنند تا به نوعی از درون خود جاسوسی کند.

این گفتگو روز یکشنبه 19 دسامبر 2021 برابر با 28 آذر ماه 1400 ساعت 12 ظهر بوقت واشنگتن، ساعت 18 بوقت آلمان و ساعت 20:30 بوقت ایران از مردم تی وی پخش شد.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته گفتگو با ادوارد ترمادو – افشاگری های کودکان سرباز مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

به گزارش خبرنگار رادیو و تلویزیون خبرگزاری فارس، قسمتی از برنامه تلویزیونی «به اضافه مستند» با پخش و بررسی مستند «ادوارد» به کارگردانی محمدباقر شاهین روی آنتن شبکه مستند سیما رفت. نشست نقد و بررسی این مستند با حضور سرگه بارسقیان و جواد موگویی برگزار شد. در زیر گزارش این برنامه را می‌خوانید:

بارسقیان در ابتدای این نشست با اشاره به مستند «ادوارد» گفت: جذابیتی که موضوع این مستند دارد باعث می‌شود که مخاطب تا آخر فیلم را ببیند. به نظرم این فیلم روایت روانی دارد. این نوع روایت ما را وارد لایه‌های زندگی کسی می‌کند که سختی‌های زیادی را کشیده است.

جواد موگویی نیز در مورد مستند ادوارد گفت: این فیلم نتوانسته پدیده پیچیده سازمان مجاهدین خلق را به ما نشان بدهد چرا که رتبه سازمان سوژه به حدی نیست که بخواهیم بفهمیم سازمان چگونه نیروهایش را جذب و رهبری می‌کند. درست است که غربت چند دهه‌ای یک فرد را به خوبی نشان می‌دهد اما نمی‌تواند به این سوال پاسخ دهد که یک فرد چگونه 20 سال چنان فضایی را تحمل می‌کند؟ دقت کنید که سازمان مجاهدین بسیار پیچیده است و ماموریت فیلم هم پرداخت به این پیچیدگی نیست.

یارگیری سازمان مجاهدین هیچ‌گاه از نخبگان نبوده است

بارسقیان با اشاره به سازمان مجاهدین خلق گفت: در کتاب «ایران بین دو انقلاب» آقای آبراهامیان مقایسه‌ای بین نیروهایی که جذب سازمان مجاهدین خلق و چریک‌های فدایی خلق شده‌اند، صورت گرفته است. یارگیری چریک‌های فدایی خلق عمدتا از طبقه دانشجوی نخبه بوده است اما سازمان این‌گونه نبوده است. در حقیقت اکثر افرادی که به سازمان می‌پیوندند، از اقشار ضعیف جامعه و از دانشجویانی‌اند که تحصیلات عالیه ندارند کمااینکه ادوارد نیز چنین است. بنده معتقدم مجاهدین بیشتر به فرقه شبیهند تا سازمان و تشکیلات. در ابتدای انقلاب هم پایگاه اجتماعی نداشتند و آقای رجوی در اولین انتخابات مجلس ما که به نوعی آزادترین انتخابات بود هم رای نیاورد با وجود اینکه می‌گفتند ما انقلاب کردیم.

سازمان مجاهدین از نظر سیاسی هیچگاه تاثیرگذار نبوده است

وی اضافه کرد: انقلاب آنان فقط همان بانگ گلوله‌ای بود که هیبت پلیسی رژیم شاه را شکست اما هیچ‌گاه نتوانستند در بین مردم نفوذ کنند. آنان می‌دیدند که از چریک‌های فدایی خلق عقب افتاده‌اند و با یک سری عملیات‌های ایضایی به ترورها رسیدند. این کار هم هیچ اقبال اجتماعی برایشان به همراه نیاورد. تاثیری که انقلاب اسلامی بدون خشونت و گلوله داشت، سازمان مجاهدین نداشتند. جالب است که انقلابی صورت می‌گیرد، ارتش رسمی کشورمان شکل می‌گیرد اما این آقایان حاضر نیستند اسلحه‌هایشان را زمین بگذارند. به نظرم سازمان مجاهدین از نظر فکر سیاسی هیچ‌گاه اثرگذار نبوده است.

او در مورد ماهیت فعلی سازمان گفت: در مورد ماهیت فعلی‌ آن هم می‌بینید که یارگیری‌شان از بین اقشار فرودست جامعه یا کسانی است که فشار غربت رویشان است و از نخبه‌ها هیچ جذبی ندارند. برای مثال به همایش سالانه آنان نگاه کنید؛ افرادی که حاضر می‌شوند همه تکراری‌اند و همان قبلی‌ها هستند.

نهضت آزادی از سازمان مجاهدین حمایت می‌کرد

موگویی در بخش دیگری از صحبت‌های خود با اشاره به اینکه نهضت آزادی از سازمان مجاهدین حمایت می‌کرده است، گفت: به نظرم مهمترین گروهی که از سازمان مجاهدین خلق حمایت می‌کرد نهضت آزادی بود. البته این روند فراز و فرود داشت؛ گاهی حمایت سیاسی می‌کرد، گاهی اجتماعی و …آقای بازرگان از کاندیداتوری رجوی در مجلس حمایت کرد و حتی بیانیه داد. 5 خرداد 1360 یعنی 25 روز قبل از عزل بنی‌صدر و اعلام جنگ مسلحانه از سوی سازمان، آقای بازرگان بیانیه می‌دهد و در آن تیتر می‌زند چه کسی باید برود؟ درآن متن تلویحا می‌گوید که دعوایی بین رئیس جمهور و حزب جمهوری رخ داده و حزب باید کنار برود چرا که رئیس جمهور 11 میلیون رای دارد و طرف مقابل 7.5 میلیون رای دارد. بنابراین نهضت آزادی تا آخرین لحظه از سازمان حمایت می‌کرد.

بارسقیان در پاسخ به این صحبت گفت: من با این حرف شما مبنی بر حمایت گفتمانی نهضت آزادی از سازمان مجاهدین موافق نیستم. اولا گفتمان اولیه سازمان مجاهدین برخاسته از گفتمان مشترک مذهبی بوده است که بازرگان بدان اعتقاد داشته است. حتی از یک جایی به بعد می‌بینید که نهضت آزادی فقط از آقای بنی‌صدر حمایت می‌کرد و استدلالشم این بود که او اولین رئیس جمهور قانونی کشور است و نباید اجازه داد او به راحتی از قدرت کنار گذاشته شود که این موضوع تبدیل به رویه خواهد شد. اگر پیشنهاداتی به آقای رجوی داده می‌شود، این پیشنهاد را فقط آقای بازرگان نمی‌دهد و خیلی دیگر از مقام‌های سیاسی کشور نیز پیشنهاد می‌دهند. حتی پیشنهاد شهرداری داده می‌شود برای اینکه بتوانند این گروه را جذب کنند. اگر این کار صورت نگرفته بود، سازمان مجاهدین می‌گفت که ما در انقلاب کمک کردیم و آنان هیچ چیزی به ما ندادند. من سوالی دارم؛ آیا نهضت آزادی از مسلح بودن سازمان حمایت کرد؟

رجوی قابل جذب نبود حتی اگر شهرداری را به او می‌دادند!

موگویی با اشاره به اشتباه بازرگان درخصوص سازمان مجاهدین گفت: موردی که شما مطرح کردید مربوط به سال 1358 است که فقط ایده‌ها مطرح می‌شده و این ایده‌ها هیچ‌گاه به نتیجه نرسیده است. رجوی قابل جذب نبود، اگر شهرداری را به او می‌دادند، آن را تبدیل به پایگاه می‌کرد که جاهای دیگر را بگیرد. او می‌گفت همه چیز برای ماست. آقای بازرگان این موضوع را درک نمی‌کرد که نمی‌توان رجوی را جذب نمود. بازرگانی که معتقد است بنی صدر نباید برود، پیشنهاد رفراندوم می‌دهد. بنده معتقدم نهضت در شرایط بزنگاه، طرف سازمان مجاهدین را گرفته است. حداقل موضوع این است که آقای بازرگان ساده‌انگار بود که فکر می‌کرد می‌توان رجوی را جذب کرد.

بارسقیان گفت: در مورد بازرگان معتقدم که او در مقاطع مختلف، چه قبل و چه بعد از انقلاب، همگونی سیاسی با سازمان مجاهدین ندارد. مسئله بنی‌صدر متفاوت است. او 11 میلیون رای داشت که نمی‌توان گفت مجاهدین به او رای دادند. بازرگان هم به همین رای مردمی اتکا دارد.

موگویی تاکید کرد: البته رای 11 میلیونی او برای سال 1358 بود و در سال 1360 این اندازه رای نداشت که اگر داشت وقتی عزل شد مردم او را همراهی می‌کردند. او در خرداد ماه 1360 ریزش بسیار زیادی داشت و حامیانش کم شده بودند. بعید می‌دانم که بازرگان از بنی‌صدر حمایت کند به این دلیل که او 11 میلیون رای داشت. جبهه ملی، نهضت آزادی و سازمان مجاهدین در کنار همدیگر و در کنار آقای بنی‌صدراند. البته نمی‌خواهم بگویم که آقای بازرگان با ترورهای سازمان موافق بود که این حرف بی‌انصافی است اما یک بیانیه از او پیدا کنید که بگوید اینها تروریست‌اند.

آزادی و ملی‌گرایی دو تناقض اصلی در سازمان مجاهدین است

در پایان میز کارشناسی برنامه، سرگه بارسقیان، دو تناقض اصلی در آرمان‌ها و عملکرد سازمان مجاهدین را برشمرد و گفت: برای خود من به عنوان یک ارمنی جذاب بود که یک شخص مسیحی چگونه می‌تواند عضو سازمان مجاهدین شود. البته باید بگویم که ادوارد بنابر دین خود نمی‌توانسته عضو سازمان شود و فقط عضو ارتش بوده است. به عبارت دیگر یکی از دلایلی که ادوارد را جذب سازمان می‌کنند برای این است که ادعای ارتش آزادی‌بخش ملی دارند. حال سوال من این است که چگونه تشکیلاتی که ادعای آزادی دارد، اعضایش آزاد نیستند؟ آنان دسترسی به رسانه ندارند و حتی مجبورشان می‌کنند که اسم‌شان را عوض کنند. چگونه سازمانی که خود در پادگان است می‌گوید ایران را آزاد می‌کنم؟ به نظرم این تناقض بسیار مهمی است. تناقض بعدی روی ملی بودن است. چگونه است که عضو غیرمسلمان نمی‌تواند عضو سازمان شود؟ چیزی که ادوارد را نشان می‌دهد عشق است. این موضوع را در فیلم می‌بینید. بنده معتقدم هیچ تشکیلاتی به مخوفی سازمان مجاهدین خلق نیست. شباهت زیادی بین سازمان و داعش می‌بینم. یکی از تصاویر این فیلم من را به شدت جذب کرد. جایی که ادوارد روی زمین خوابیده بود و فریاد می‌زد. 9 سال اسارت در عراق، این‌چنین او را شکسته نکرد که پیوستن به سازمان این چنین او را خسته کرد.

نوشته بررسی مستند “ادوارد” در برنامه ی به اضافه ی مستند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این فیلم مستند داستان زندگی ادوارد و ماجرای رهایی او از دست مجاهدین روایت می‌شود. او از روزهای تلخی حرف می‌زند که اسیر تفکر و ایدئولوژی سازمان مجاهدین بوده و حالا نیز دوری از وطن را تجربه می‌کند.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته مستند «ادوارد» اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته ملاقات آقای ادوارد ترمادو با نماینده پارلمان اروپا ‪Dennis de Jong‬ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته نامه سرگشاده ادوارد ترمادو به کمیساریای حقوق بشر سازمان ملل اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته نامه هایی از آقایان موثقی و ترمادو به اسقف اعظم کلیسای آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نمایندگان محترم

از اینکه پس از سالها توافقی میان کشورم ایران از یک سو وجهان غرب از سوی دیگر بر سر موضوع هسته ای ایران حاصل شده به عنوان یک ایرانی بسیار خوشحال هستم، بی شک این توافق حاصل تلاش های فراوانی از سوی تمامی طرفین بوجود آمده و اطمینان دارم که در آینده نزدیک به درد و رنج مردم ایران که سالها به دلیل تحریمهای کمر شکن بین المللی زیر فشار هستند پایان خواهد داد.

بی شک ایران یکی از کشورهای بزرگ و مهم در جهان و در خاورمیانه می باشد که دارای اهمیت خاصی است، چه از نظر منابع طبیعی و چه از نظر توانمندی در منطقه و چه از نظر جغرافیائی، و همچنین نمی توان نقش این کشور بزرگ و مهم را چه در منطقه و چه در جهان نادیده گرفت، توافق حاصل شده میان ایران و نمایندگان کشورهای غربی چشم و دل مردم ایران را شاد کرده و امیدها برای تحقق قدم های بعدی در روح و روان مردم شعله ور گشته، اما متآسفانه در این شرایط حساس و تاریخی عناصر نامطلوبی مانند مجاهدین که در حاشیه می باشند تمام تلاش خود را بکار گرفته اند تا مانع پیوستن ایران به جامعه جهانی شوند، نمونه آن را خود در بساط شیادی که یک هفته قبل از شروع مذاکرات اخیر توسط آقای مهدی ابریشمچی در برابر تمام مردم جهان به نمایش در آمد شاهد بودید که چگونه با تلاش مذبوحانه و اخبار کاذب تلاش می کرد تا دنیا را متقاعد کند که ایران در حال ساخت سایت اتمی دیگری در مبارکه اصفهان است، اما خوشبختانه هیچ مقامی از هیچ کشوری در برابر دروغپردازی های آنان واکنشی نشان نداد.

خانم ها و آقایان:

سازمان مجاهدین در جبهه دیگری نیز در تلاش است تا با بهانه های واهی اعضای خود را یا درعراقی که خودشان می دانند برایشان ناامن است نگهدارند یا تمامی آنان را به کام مرگ بکشاند، سران سازمان مجاهدین اعضای خود درعراق ودرکمپ لیبرتی را وادار به اعتصاب غذای اجباری نموده که به گزارش سایت های خودشان ۸۶ روز از این اعتصاب غذا می گذرد و تعدادی از آنان در حال از بین رفتن می باشند، آیا سران سازمان که در اروپا از تمامی امکانات برخوردار هستند قادر نیستند به افراد خود درعراق فرمان شکستن اعتصاب غذا دهند تا از مرگ آنان جلوگیری کنند؟

البته که این توانائی را دارند اما از آنجا که برای سران سازمان تنها و تنها در مقطع امروزی مهمترین مسئله تبلیغات برای بقای تشکیلات خود می باشد از صادر کردن چنین فرمانی بطور آگاهانه خودداری میکنند، لذا بایستی در برابر شما نمایندگان محترم تآکید کرد که مرگ هر یک از افرادی که به دلیل اعتصاب غذا در لیبرتی از بین بروند مستقیمآ بر عهده سران سازمان مجاهدین می باشد و بایستی دربرابر مردم جهان و خصوصآ مردم ایران پاسخگو باشند.

سازمان مجاهدین برای جلوگیری از خروج افراد در بند گرفتار شده از اردوگاه لیبرتی به هر ترفند غیر انسانی دست می زند، منجمله با بهانه مفقود شدن ۷ تن از اعضای خود درعراق که به همین دلیل اعتصاب غذای اجباری در کمپ لیبرتی را به افراد به بند کشیده شده تحمیل نموده، لذا در این مقطع حساس لازم است که نمایندگان محترم پارلمان اروپا در اقدامی انسانی برای پایان دادن به اعتصاب غذا در اردوگاه لیبرتی وهمچنین برای جلوگیری از سنگ اندازی های سازمان مجاهدین در راه خروج افراد از عراق سازمان مزبور را زیر فشار دیپلماسی خود قرار داده تا هم به اعتصاب غذای بی محتوا در لیبرتی پایان دهند و هم اینکه برای خروج افراد مستقر در لیبرتی با نهادهای بین المللی همکاری های لازم را انجام دهند، با تشکر.

نوشته نامه سرگشاده ادوارد ترمادو به نمایندگان پارلمان اروپا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته پیام ادوارد ترمادو به خانواده های مقاوم در مقابل اردوگاه اشرف و اسیران گرفتار اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته نامه سرگشاده آقای ادوارد ترمادو به خانم هیلاری کلینتون اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته نامه سرگشاده ادوارد ترمادویان به پاپ بندیک شانزدهم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

با احترامات خالصانه نسبت به شما به عنوان رهبر جامعه مسیحیت.

اینجانب یکی از مسیحیان ایرانی هستم که بیست و یک سال از زندگی و جوانی خود را در بیابان های عراق تلف کردم.

نه سال در اسارت نیروهای صدام حسین بوده ام و دوازده سال هم در اسارتگاه فرقه مجاهدین اسارت بدتر از قبل را تحمل کرده ام.

عالیجناب!

خود به خوبی می دانید که این فرقه سازمان نما برای رسیدن به قدرت دست به عملیات تروریستی فراوانی زده و سابقه تروریستی آنان به دروران تآسیس سازمان مجاهدین در دوران شاه بر می گردد همان دورانی که در تهران ژنرال های آمریکائی را ترور می کردند و به عمل ننگین خود تا قبل از سقوط صدام حسین افتخار می کردند و برای اعمال شنیع خود نیز سرود می خواندند.

این فرقه مذهبی در دوران حکومت صدام حسین با حمایت و پشتیبانی مستقیم صدام حسین در داخل ایران دست به عملیات تروریستی می زد و در درون سازمان خود در عراق مناسبات فرقه گرایانه حاکم کرده بود و با شستشوی مغزی افراد را آماده می کرد تا برای رسیدن به هدف خود که همانا قدرت و حکومت کردن است به استقبال مرگ بفرستد. درسال 2003 مردم جهان مخصوصآ مردم اروپا شاهد خودسوزی های افراد مسخ شده و شستشوی مغزی شده در درون تشکیلات این سازمان تروریستی بودند.

پس از فرار خانم رجوی از عراق به فرانسه و دستگیری وی وهمراهانش در پاریس، سازمان افراد مغزشوئی شده خود را برای آزاد شدن خانم رجوی وادار به خودسوزی کرد و با این عمل اوج وحشیگری خود را به نمایش گذاشت.

در طول سالیانی که در درون این فرقه بوده ام شاهد تربیت کردن اینگونه افراد توسط مسئولین فرقه درعراق بودم جوانان فراوانی را با وعده های دروغین به سوی مرگ فرستادند تا از کشته شدن آنان ماشین تبلیغاتی خود را به گردش درآورند.

عالیجناب پاپ بندیک

سازمان مجاهدین یک فرقه مذهبی افراطی است که توسط امریکا و اتحادیه اروپا در لیست تروریستی قرار دارد اما متاسفانه چندی پیش دادگاهی در اروپا به آزادسازی اموال بلوکه شده این سازمان رآی داده که این عمل در اصل کمک به تروریسم و باز گذاردن دست آنان در عملیات تروریستی می باشد و با مبارزه با تروریسم کاملآ مغایرت دارد.

متآسفانه هفته پیش شاهد حضور مریم رجوی در خاک ایتالیا بودیم به نظر اینجانب هر گونه حمایت از این فرقه تحت هر نامی چه سا زمان مجاهدین و چه شورای ملی مقاومت راه را برای رسیدن مردم ایران به آزادی و دمکراسی می بندد چرا که سازمان مجاهدین در داخل ایران و در بین مردم ایران هیچگونه پایگاهی نداشته و منفور ملت ایران است.

به عنوان یک مسیحی ایرانی و به عنوان کسی که قربانی سیاست های جاه طلبانه این فرقه گشته و بهترین دوران جوانی خود را در بیابان های عراق به دست مجاهدین از دست داده ام از شما و تمام مقامات واتیکان در خواست دارم که اجازه ندهید در کشورهای اروپائی سایه شوم تروریزم توسط فرقه هائی همچون مجاهدین آزادی عمل داشته باشند. خطر تروریزم در اروپا جوانان کشورهای اروپائی را نیز تهدید می کند.

مجاهدین با این ترفند که از سال 2003 هیچگونه عملیات نظامی در داخل ایران نداشته اند تلاش در گمراه کردن افکار عمومی دارند در حالیکه اگر حکومت صدام حسین پا برجا بود و اگر مجاهدین توسط ارتش آمریکا خلع سلاح نمی شدند، همین الان هم مشغول اعمال تروریستی در داخل ایران بودند در واقع متوقف شدن عملیات تروریستی مجاهدین توسط نیروهای آمریکائی به آنان تحمیل شده اگر چنین نبود وآنان با میل خود و از سر آگاهی دست ازعملیات تروریسی خود می کشیدند پس به اشتباهات گذشته خود اعتراف می کردند و به همین دلیل هم مجاهدین هرگز از عملکرد گذشته خود پشیمان نیستند و همواره برای بازگشت به گذشته و دوباره مسلح شدن و کشتن و به کشتن دادن مردم تلاش های فراوانی نموده اند.

عالیجناب

هم اکنون هم درعراق و در اردوگاه اصلی مجاهدین به نام قرارگاه اشرف افراد بیگناهی وجود دارند که در اصل زندگی و جوانی خود را به دلیل سیاست های اشتباه مجاهدین از دست داده اند و بعضآ بیش از بیست سال است که به بیرون از اردوگاه مزبور قدم نگذاشته اند و امروزه هم که دولت عراق اخراج مجاهدین را در دستور کار خود قرار داده این افراد که مرتکب هیچگونه جرمی نشده اند سرنوشت نامعلومی را انتظار می کشند.

از آنجائی که افراد جداشده از این فرقه بهتر از هر کس دیگر این فرقه مذهبی افراطی را می شناسند، پیشاپیش به اطلاع جهانیان می رسانیم که مجاهدین اگر مجبور شوند یک فاجعه انسانی را در عراق ترتیب خواهند داد تا سران خود را از عراق به در ببرند همانکاری که خانم رجوی به محض اینکه اوضاع عراق به هم ریخت تمام افراد خود را رها کرده و به فرانسه گریخت.

با احترامات فراوان

ادوارد ترمادو

نوشته نامه سرگشاده ادوارد ترمادو به پاپ بندیک اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

9 سال دراردوگا های اسیران جنگی ایرانی درعراق تمامی محدودیت ها ومشکلات را تحمل کردم و دراین مدت توسط نمایمدگان صلیب سرخ جهانی پیوسته مورد بازدید قرار گرفتم.

در دوران اسارت در یکی ازاردوگاها ی اسیران جنگی درشهر رمادی عراق بودم که مورد لطف پاپ جان پل دوم فقید قرارگرفتم و ازسوی ایشان چهار نماینده به دیدارم آمدند، سرپرستی این هیئت را عالیجناب کاردینال راجرز برعهده داشتند.

در دوران اسارت طولانی که تنها در یک اردوگاه 1300 اسیر جنگی بودیم، تعدادی به دلیل فشارهای ناشی از اسارت دست به خودکشی یا حتی خودسوزی زدند وعده ای هم به بیماری های روانی دچارشدند، هر گاه حمله هوائی عراق به ایران شدت می گرفت و یا وقتی ارتش عراق به دستور صدام حسین شهرهای ایران را موشک باران می کرد تا چندین ماه و تا رسیدن نامه ای ازخانواده خود دچار حالت های روانی می شدیم.

دراین جنگ خانمان سوز از هر دو طرف مردم زیادی جان خود را از دست دادند و چه کودکانی که بی سرپرست نشدند، و یا پدران و مادرانی که در حسرت دیدار فرزندان خود چشم به در ماندند، از خسارت های ناشی از جنگ هم همه خبر داریم و عالیجناب خود بهترمی دانید که جنگ چه پیامد های فاجعه باری به دنبال دارد.

با این تجربیات بر این باور هستم که جنگ و کشتارهرگز منجر آبادی و آزادی نشده و تنها سرکوب بیشتر نیروهای دمکراتیک و جنبش های آزادی خواهانه را به دنبا ل خواهد داشت.

از طرفی امروز وقوع یک جنگ ویرانگرتری ایران را تهدید می کند که مردم ایران هرگز خواهان آن نیستند تنها گروهی که بی مهابا بر طبل جنگ می کوبد همین سازمان فرقه گرای مجاهدین خلق(ایران) است که تنها به دنبال قدرت و حکومت بوده و در این راه نیز تاکنون از هیچ حرکت ضد انسانی دریغ نکرده و حتی منتقدین خود را در اروپا هم تهدید می کنند و قصد آن دارند که با تهدیدات ما را از انتقاد و افشاگری باز دارند، هدف ما تنها آگاه کردن هموطنان است تا راهی را که ما اشتباهآ رفتیم نروند.

عالیجناب

پس از 9 سال تحمل اسارت و دوری از خانواده و تحمل درد و رنج در اردوگاها متاسفانه پس از پایان جنگ تحت تاثیر تبلیغات هیستریک سازمان مجاهدین از بازگشت به ایران امتناء کردم و با هدف آزادی مردم ایران به ارتش سازمان مجاهدین پیوستم که البته این بزرگترین اشتباه من در زندگی ام بود.

عالیجناب کاردینال راجرز در دیدار حضوری با من تلاش کرد که آزادی مرا فراهم سازد اما متاسفانه تحت تاثیر تبلیغات فاسد سازمان مجاهدین نپذیرفتم.

در ابتدای ورود به ارتش مجاهدین هیچگونه آشنائی با این گروه نداشتم و تنها از طریق تلویزیون با آنها آشنا شده بودم اما پس از مدتی متوجه شدم که در حصار یک تشکیلاتی گرفتار شده ام که برای به قدرت رسیدن و حاکمیت به هراقدام غیرانسانی دست می زند، از به کشتن دادن جوانان در درگیری با نیروهای دولتی تا وادارکردن افراد خود به خودسوزی در خیابان های اروپا، انجام عملیات تروریستی در داخل ایران که مردم عادی از اینگونه عملیات ها آسیب فراوان دیده اند، نشر خشونت در جامعه و استثمار زنان و مردان بی گناهی که هم اکنون درعراق جنگ زده و بحرانی با شستشوی مغزی نگهداری می شوند تا از آنان در زمان مناسب و برای فرار از پاسخگوئی رهبران سازمان وادار به خود سوزی در خیابان های اروپا نمایند.

از سه مسیحی ایرانی در ارتش مجاهدین فیلیپ یوسفیه کسی بود که مجاهدین با تبلیغات خود او را وادار کردند تا مذهب مسیحیت را رها کرده و به مذهب آنان بپیوندد پس از موفقیت در این کار سریعا او را به عملیات فرستادند که هرگز باز نگشت.

هدف مجاهدین از این کار این بود که پس از کشته شدن وی از او به عنوان یک مسیحی یاد کنند تا بتوانند در جامعه مسیحیت دست به تبلیغات بزنند و نزد مقامات کلیسای بغداد هم پایگاه داشته باشند.

اما هر بارکه مرا به کلیسای بغداد می بردند مقامات کلیسای بغداد از سازمان مجاهدین ابزار انزجار می کردند و به من توسعه می کردند تا در صورت امکان از چنگ مجاهدین فرار کنم.

عالیجناب

خروج از تشکیلات فرقه گرایانه این سازمان برای من سالها به درازا کشید چرا که بودن افراد مسیحی در تشکیلات آنها بر ایشان بسیار مهم بود و بار تبلیغاتی داشت، به همین دلیل هم برای جدا شدن از آنها سالها با مشکل مواجه بودم، اما با بحرانی شدن اوضاع درعراق سازمان مجاهدین اجبارا به این خواسته تن داد اما به جای آزاد کردن مرا به بازداشت گاه خود فرستاد و مدت 4 ماه در آنجا حبس شدم و پس از آن نیز بیشرمانه مرا تحویل مقامات امنیتی عراق داد تا شاید در زندان معروف و بد نام ابوغریب زیر فشار ماموران امنیتی عراق توبه کنم و نزد آنان بازگردم در زندان ابوغریب ایرانیان بسیاری بودند که آنها نیز سرگذشت مشابه ای داشتند و دائما توسط مسئولین زندان تحت آزار و شکنجه قرار داشتیم در میان این افراد کسانی بودند که سال ها پیش توسط سازمان مجاهدین به آن زندان فرستاده شده بودند.

عالیجناب

هم اکنون نیز تعداد زیادی از همین افراد در اردوگاه مجاهدین در عراق در حصار این سازمان می باشند که عده ای از آنان خواستار جدائی از این سازمان و رسیدن به دنیای آزاد می باشند.

این افراد با وعده های پوشالی درآنجا در بدترین شرایط به زور و اجبار ماندگارشده اند تا همانگونه که در بالا اشاره کردم در شرایطی که موقعیت رهبران سازمان در خطر باشد کما مثل سابق برای فرار از پاسخگوئی، این افراد بی گناه را وادار به خود سوزی کنند، از آنجائی که مجاهدین یک فرقه مذهبی است همان راهی را می پیمایند که دیوید کورش پیمود و صدها انسان بی گناه را به کام مرگ کشید.

به عنوان یک مسیحی که نیمی ازعمر و جوانی ام در همین راه با فریب خوردن از رهبران این فرقه ضذ بشری بیهوده بر بادرفته از شما به عنوان رهبرجامعه مسیحیت تفاضا دارم به هر شیوه ای که می توانید قبل از بوقوع پیوستن فاجعه دلخراش دیگر مثل خودسوزی های سال 2003 که توسط اعضای شستشوی مغزی داده شده این گروه در خیابانهای اروپا رخ داد، برای آزادی این افراد بی گناه اقدام کنید. ما اعضای جدا شده ازاین سازمان برای رهائی این افراد بی گناه آماده هر گونه همکاری با هر ارگان انسان دوست هستیم.

درصورت امکان برای انجناب مایل به ملاقات باجنابعالی هستم.

با آرزوی موفقیت.

ادوارد ترمادو

نوشته نامه سرگشاده آقای ادوارد ترمادو به عالیجناب پاپ بندیک شانزدهم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.