اینجانب اصغر رضایی مهر آبادی از اعضای سابق سازمان مجاهدین خلق و از شاکیان علیه سران این سازمان هستم.
من سرباز بودم که در جریان جنگ ایران و عراق به اسارت نیروهای سازمان مجاهدین خلق در آمدم. حدود هفت سال از عمرم را در اسارت این سازمان سپری کردم. افراد زیادی مثل من بودند که در جریان جنگ و درگیری نظامی به اسارت مجاهدین خلق در آمدند. انتظار میرفت که بر اساس کنوانسیون ژنو و ضوابط صلیب سرخ جهانی با ما رفتار شود اما هیچگاه اینگونه نبود.

در این چند سالی که در اسارت سازمان مجاهدین خلق بودم انواع فشارهای روانی و حتی جسمی همراه با بیگاری سنگین و طاقت فرسا را متحمل شدم که هنوز پس از گذشت سالها آثار روحی آن به شکل کابوس مرا رها نمی کند.
در طول این مدت اسارت، هم جسم ما در بند فیزیکی بود و هم فکر و روان ما اسیر بود. سازمان با برگزاری جلسات متعدد فشار روانی، همیشه ما را تحت شدیدترین پروسه های مغزشویی و کنترل ذهن قرار می داد.

مجبور بودیم از اولین ساعات روز تا پاسی از شب به کار مشغول باشیم که این بخشی از کار روزانه بود. بعد از آن در حالت خستگی مفرط مجبور به شرکت در جلسات اعتراف گیری و انتقاد از خود و فشارهای روانی بودیم.

دور تا دور هر مقر سازمان مجاهدین خلق را با خاکریز و سیم خاردار محصور کرده بودند. دور تا دور قرارگاه اشرف را با حصارهای بلند بسته بودند و بالای حصارها نه به سمت بیرون بلکه به سمت داخل، با سیم خاردارهای حلقوی بسته شده بودند تا کسی از داخل امکان فرار نداشته باشد. حتی به نگهبانان دستور داده شده بود که اگر کسی از داخل به حصار نزدیک شد آن فرد را دستگیر کنند و اگر توجه نکرد شلیک نمایند. ما تعدادی دوست بودیم که با هم اسیر شدیم ولی با اینکه در یک قرارگاه بودیم اما هیچگاه اجازه پیدا نمیکردیم که همدیگر را ملاقات نماییم.

تمام مدت هفت سالی را که من اسیر بودم خانواده ام در بی خبری کامل از وضعیت من بودند و هیچ اطلاعی از سرنوشت من نداشتند. قوانینی که در قرارگاه اشرف حاکم بود در هیچ کجای دنیا و در مخوف ترین زندان ها هم اجرا نمی شود. ارتباط تلفنی یا مکاتبه ای با خانواده ها نه تنها امکان پذیر نبود بلکه حتی درخواست آن هم عواقب وخیم به دنبال داشت.
اعضا متاهل را مجبور به طلاق کردند و از همدیگر جدا نمودند و فرزندان بسیاری را از والدین جدا کرده و به کشور های اروپایی و آمریکایی فرستادند که از سرنوشت برخی از آنان هیچ اطلاعی در دست نیست.

جناب کریم خان
این چند سطر بیان کننده تمامی سختی ها و رنج هایی نیست که من متحمل آن شدم. خواهشمندم در بررسی جنایات سران مجاهدین خلق این موارد را نیز لحاظ نمایید تا منتج به نتیجه عادلانه ای گردد و حقایق برای همگان روشن شود.

با سپاس از توجه شما
اصغر رضایی مهر آبادی
از اعضای نجات یافته از فرقه رجوی

نوشته نامه اصغر رضایی مهر آبادی به دادستان دیوان کیفری بین المللی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.