در عصری که جنگ‌های اطلاعاتی به یکی از مهم‌ترین ابزارهای قدرت تبدیل شده‌اند، سازمان تروریستی مجاهدین خلق که دهه‌هاست نه در خاک ایران، بلکه در پناهگاه‌های اربابان خارجی خود زندگی می‌کند  یک جبهه تازه گشوده است: تولید انبوه تصاویر و ویدئوهای جعلی به منظور تحقیر نیروهای نظامی ایران و بزرگنمایی اقتدار دشمنانش.

این بار دشمن با گلوله نمی‌آید. با پیکسل می‌آید. با دیپ‌فیک می‌آید. با الگوریتم می‌آید.

ماشین تولید دروغ: چه می‌سازند و چرا؟

تیم رسانه‌ای مجاهدین خلق در سال‌های اخیر به شکل سازمان‌یافته‌ای مشغول تولید و انتشار محتوای دروغین بوده است:

۱. تصاویر و ویدئوهای جعلی از شکست نظامی ایران تصاویری که با ابزارهای هوش مصنوعی ساخته می‌شوند و ضعف، فروپاشی یا شکست نیروهای مسلح ایران را نشان می‌دهند بدون هیچ پشتوانه واقعی.

۲. بزرگنمایی اقتدار اسرائیل و آمریکا تدوین و انتشار محتوایی که قدرت نظامی اسرائیل، آمریکا و اخیراً کشورهای عربی از جمله امارات را در برابر ایران به شکلی اغراق‌آمیز و کاذب به نمایش می‌گذارد.

۳. فیک‌نیوزهای هدفمند انتشار اخبار جعلی درباره وضعیت داخلی ایران، از جمله ادعاهای دروغین درباره بحران‌های نظامی، اجتماعی و اقتصادی، با هدف ایجاد روحیه یأس در مردم داخل کشور.

۴. هماهنگی با رسانه‌های معاند خارجی این محتوا اغلب از طریق شبکه‌ای از کانال‌های تلگرامی، صفحات جعلی در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های وابسته به اربابانشان توزیع می‌شود.

هدف این عملیات رسانه‌ای یک چیز است و فقط یک چیز: شکستن اراده ملی ایرانیان و مشروع جلوه دادن هر گونه ضربه به ایران  حتی از سوی دشمنان خارجی.

عمق خیانت: وقتی یک “سازمان ایرانی” برای دشمن تبلیغ می‌کند

اما فراتر از دروغ و جعل، باید با صراحت از عمق پستی این اقدام سخن گفت.

سازمانی که ادعا می‌کند برای “آزادی ایران” مبارزه می‌کند، امروز:

• برای اسرائیل تبلیغ می‌کند
• برای آمریکا لابی‌گری می‌کند
• از امارات که به روابط پنهان با اسرائیل مشهور است حمایت می‌طلبد
• و از تحریم‌هایی که مردم ایران را زمین‌گیر می کند حمایت کرده است

این سازمان در دوران جنگ تحمیلی در کنار صدام حسین علیه ایران جنگید. همان صدامی که شیمیایی به سر مردم حلبچه ریخت. همان صدامی که آرزوی نابودی ایران را داشت. این ننگ تاریخی نه با تبلیغات پاک می‌شود، نه با جعل تصویر.

امروز، بازی تکرار می‌شود. این بار با ابزار دیجیتال، اما با همان روح پلید:  بزرگ کردن دشمن، کوچک کردن ایران.

این دیگر صرفاً مخالفت سیاسی نیست. این خیانت به تمام معناست.

چرا این سازمان به این ورطه افتاده؟ یک واقعیت تلخ

سرکردگان مجاهدین خلق به یک واقعیت دردناک برای خودشان رسیده‌اند:

مردم ایران آنها را نمی‌خواهند.

نه ده درصد. نه پنج درصد. نه یک درصد. پایگاه مردمی این سازمان در داخل ایران به صفر رسیده است. دهه‌ها ترور، وابستگی به بیگانه، همکاری با صدام، و کشتن ایرانیان، آنها را در ذهن و دل مردم ایران به نمادی از پستی و خیانت تبدیل کرده است.

سرکردگان این سازمان خود بهتر از هر کسی می‌دانند که:

اگر پایشان به ایران باز شود، نه با استقبال، که با نفرت مردم روبرو خواهند شد.

و چون می‌دانند مردم ایران آنها را نمی‌خواهند، به این نتیجه رسیده‌اند که باید علی‌رغم اراده مردم به قدرت برسند یعنی با زور خارجی، با جنگ، با تحریم، با ویرانی.

این یعنی آنها حتی اگر برای رسیدن به قدرت نیاز باشد از روی جنازه نود میلیون ایرانی رد شوند، لحظه‌ای تردید نخواهند کرد.  سازمانی که در دوران جنگ تحمیلی سلاح به دست گرفت و علیه هم‌وطنانش جنگید، چه باکی از نابودی آنها خواهد داشت؟

این دیگر یک سازمان سیاسی نیست. این یک ماشین نابودی است که موجودیتش را مدیون دشمنان ایران است.

بازی دوسرباخت: سرنوشت محتوم یک سازمان خائن

مجاهدین خلق در یک تناقض مرگبار گرفتار شده است:

• اگر کاری نکنند، به تدریج در حاشیه نسیان محو می‌شوند و اربابانشان آنها را رها می‌کنند.
• اگر دروغ و جعل بیشتری بسازند، نفرت مردم ایران از آنها عمیق‌تر می‌شود.

این دوسرباخت، آنها را به سمت افراطی‌ترین اقدامات سوق می‌دهد. وقتی انسان می‌داند محکوم است، از کرامت می‌افتد. وقتی سازمانی می‌داند پایگاه مردمی ندارد، به هر پستی و رذالتی تن می‌دهد تا بقا یابد.

سرکردگان مجاهدین خلق می‌دانند و این آگاهی شبشان را تاریک می‌کند که روزی در برابر ملت ایران پاسخگو خواهند بود. روزی که دادگاه تاریخ تشکیل شود و همه آنچه کرده‌اند ترورها، همکاری با صدام، لابی برای تحریم، جعل و دروغ یک به یک بر صفحه قرار گیرد.

آن روز دور نیست. و همین ترس از آن روز است که آنها را به اوج پستی رسانده است.

نتیجه: زوال در اوج خفت

تاریخ ملت‌ها نشان داده که هیچ سازمانی که پشتش به اراده مردم خودش نباشد، عمر پایداری ندارد.

تروریست های منفور و متهوع مجاهدین خلق امروز نه در ایران، بلکه در آلبانی زندگی می‌کنند. نه با حمایت مردم ایران، بلکه با پول‌های مشکوک و لابی‌گری در پارلمان‌های غربی نفس می‌کشند. نه در قلب مردم ایران جا دارند، بلکه در عمق نفرت آنها جا گذاشته‌اند.

این سازمان محکوم است. نه به شکست نظامی، بلکه به چیزی بدتر: محکوم به نابودی در اوج خفت و بی‌آبرویی.

وقتی نسل‌های آینده ایران تاریخ این دوران را بخوانند، نام مجاهدین خلق نه در کنار آزادیخواهان، که در کنار خائنان و رذل ترین ها خواهد نشست.

ایران می‌ماند. مردم ایران می‌مانند. اما مجاهدین خلق، محکوم و محتوم، در گرداب ننگی که خود ساخته‌اند، فرو خواهند رفت.

سالاری

نوشته جنگ رسانه‌ای تروریست های مجاهدین خلق علیه ایران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در پاسخ به اظهارات سراپا کذب و اتهامات بی پایه محمد سیدالمحدثین مجری برنامه خانم خضر حیدری حق پاسخ گویی را برای اعضای جداشده که از طرف سیدالمحدثین به آنها اتهام وابستگی به جمهوری اسلامی زده شد و تمامی این اعضا را خائن نامید، محفوظ دانست.

اگر خانم فهیمه خضر حیدری خواهان عمق دادن به میدانی است که هدفش را شفاف سازی و حمایت از حقوق بشر اعلام کرده، باید از اعضای جداشده در کشورهای اروپایی و حتی ایران دعوت کند تا واقعیت های درونی این تشکیلات ضد دمکراتیک و آنچه سالیان بر آنها در شکنجه های مجاهدین خلق گذشته را بصورت شفاف در معرض بینندگان این برنامه قرار دهند. موضوعات طلاق های اجباری و متلاشی شدن کانون گرم خانوادها و آوارگی کودکان خردسال اعضا در کشورهای اروپایی، نشست های ترسناک عملیات جاری که با هدف اعتراف گیری و مانیتور کردن ذهن اعضا صورت می گرفت، نشست های موسوم به غسل هفتگی که بطرز بیشرمانه ای اعضا را وادار به اعتراف به بیان تمایلات و کشش های جنسی در جمع دیگر اعضا می نمود، قطع ارتباط سالیان اعضا با خانواده هایشان و محرومیت از حتی یک تماس تلفنی و یا ارسال نامه، تفکیک جنسیتی اماکن عمومی و ممنوعیت ارتباط کاری زنان ومردان، تبعید اعضای ناراضی به زندان بدنام و مخوف ابوغریب صرفا بجرم درخواست جدایی و حق آزاد تعیین مسیر زندگی، محاکمه و شکنجه دهها نفر از اعضای معترض خواهان جدایی به جرم دروغین جاسوسی برای ایران در سال 74، خودکشی اعضا صرفا بدلیل مخالفت با جدایی آنها از تشکیلات و اعمال فشارهای غیر قابل تصور روحی و روانی، آزار و اذیت خانواده های اعضا و سنگ پرانی و توهین و ناسزا به آنها صرفا به جرم درخواست ملاقات بعد از سالیان با وابستگانشان در تشکیلات، همکاری خیانت آمیز با صدام در دستگیری و شکنجه و اعدام سربازان اسیر ایرانی، فریب و جذب جوانان جویای کار در کشورهای ترکیه و امارات بوسیله گروه های قاچاق انسان با وعده اعزام آنها به کشورهای اروپایی و حق کار و پناهندگی و سپس اعزام به پادگان بسته اشرف، می تواند جزء موضوعاتی باشد که اعضای جداشده از این تشکیلات آمادگی دارند در برنامه عمق میدان به آنها پاسخ دهند. تا افکار عمومی و بینندگان این برنامه به عمق میدانی از جنایت ها و خیانت های تشکیلات مجاهدین خلق در حق اعضا، مردم ایران و مقوله حقوق بشر آشنا شوند و سیه رو شود هرکه در او غش باشد.

علی اکرامی

نوشته  عمق میدان کجاست؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این دادگاه مهندس ابراهیم خدابنده عضو سابق سازمان مجاهدین خلق (بین سالهای 1359 تا 1382) و مدیرعامل فعلی انجمن نجات (از سال 1395) به عنوان شاهد حاضر گردید و پس از ادای سوگند به اظهارات خود پرداخت.

او ابتدا توضیح داد که شهادت و اطلاعات وی مبتنی بر توضیحاتی است که در داخل سازمان در خلال درس های استراتژیک توسط مهدی براعی (احمد واقف) و همچنین توسط محمد محدثین (بهنام) و شخص مسعود رجوی ارائه گردید. او شرح داد که در طول عضویت خود در سازمان، عمدتا در بخش روابط بین الملل در اروپا تحت مسئولیت محمد محدثین فعالیت نموده و در این بین سفرهای متعددی به عراق داشته که هر بار یک یا دو ماه یا حتی تا یکسال طول می کشیده که به دریافت آموزش های لازم و مشاهده نوارهای آموزشی مسعود رجوی و دیگران می پرداخته است. او سپس مطالبی که بعد از عملیات فروغ جاویدان در سلسله آموزش های استراتژیک توسط مهدی براعی و توضیحات دیگران در عراق داده شد را به این صورت تبیین و جمعبندی نمود:

“به گفته شخص مسعود رجوی استراتژی سازمان از بدو تشکیل جمهوری اسلامی، سرنگونی آن به صورت قهرآمیز و جایگزین نمودن آن با آلترناتیو مجاهدین خلق بوده است. در 30 خرداد 60 که سازمان احساس کرد آمادگی لازم برای شروع حرکت مسلحانه را دارد این نیت را علنا اعلام نمود و عملا وارد به اصطلاح جنگ مسلحانه با نظام شد. تاکتیک اولیه به گفته سازمان مرحله زدن رأس نظام بود که در عملیات تروریستی 7 تیر و 8 شهریور سال 60 و ترور دیگر سران جمهوری اسلامی در اوایل دهه 1360 صورت پذیرفت و همزمان رجوی همراه با بنی صدر به فرانسه گریخت تا از آنجا سرنگونی را دنبال نماید. این تاکتیک با شکست مواجه شد. تاکتیک بعدی با عنوان زدن سرانگشتان نظام در دستور کار قرار گرفت که تیم های ترور از فرانسه برای انجام عملیات تروریستی علیه هر کسی که حتی ظاهر طرفداری از نظام داشت هدایت می شدند. بعدا فاش شد که در فرانسه یک ساختمان با 120 اتاق با چند صد خط تلفن برای هدایت تیم های ترور در داخل کشور مورد استفاده قرار گرفته است. در این تاکتیک گفته می شد که کسانی هستند که عامل اختناق می باشند، مانند پاسدار، بسیجی، حزب اللهی یا حتی هر کس که مختصر تعلق خاطری به نظام دارد و خط کار این بود که این افراد باید از میان برداشته شوند. گفته می شد که باید رقم ترورها به روزی 100 نفر برسد. هر کس که ریش داشت یا در مغازه اش عکس امام بود یک سوژه ترور محسوب می گردید. این تاکتیک هم به نتیجه نرسید.”

خدابنده ادامه داد: “در مرحله بعدی استراتژی سرنگونی، تشکیل ارتش آزادبیخش ملی به عنوان بخشی از ارتش صدام حسین در دستور کار قرار داشت که بعدا عنوان ارتش خصوصی صدام به خود گرفت. مسعود رجوی در خرداد 1365 به عراق رفت و تمام نیروهای خود را به عراق برد و در پادگان های عراق مستقر و سازماندهی نمود. ارتش رجوی توسط صدام مسلح شد و آموزش دید و به صورت فعال و آشکار وارد جنگ عراق علیه ایران گردید. در ابتدا برای آماده شدن ارتش رجوی، عملیات به صورت پاسگاه زنی در برنامه بود. یعنی یک پاسگاه مرزی را هدف قرار می دادند. بعد به عملیات گردانی رسید که یک گردان ارتش ایران هدف قرار می گرفت. نهایتا عملیات آفتاب در اوایل فروردین 67 در فکه و عملیات چلچراغ در اواخر خرداد 67 در مهران انجام شد. طبق صحبت های داخل سازمان، قرار بود در مرحله بعد در پائیز همان سال یک عملیات جهت تصرف مناطقی در غرب کشور از جمله یک شهر مهم صورت پذیرد و حفظ گردد و بعد با حمایت و پشتیبانی صدام حسین به عنوان سکوی پرش برای فتح تهران به کار گرفته شود.”

خدابنده در ادامه گفت: “اما اتفاقی که مسعود رجوی اصلا انتظار آن را نداشت افتاد، و آن پذیرش قطعنامه ۵۹۸ از جانب ایران بود. مسعود رجوی که تا آن زمان قاطعانه تأکید داشت که ایران هرگز آتش بس را نخواهد پذیرفت و استراتژی خود را بر این مبنا ترسیم کرده بود، کاملاً غافلگیر شد. رجوی خوب می دانست که با پذیرش قطعنامه توسط ایران، صدام حسین هم آتش بس را خواهد پذیرفت و دیگر خبری از عملیات با پشتیبانی نیروهای عراقی نخواهد بود. مسعود رجوی بعدها گفت که در ارتباط با صدام حسین و دیگر سران حزب بعث تلاش کرد تا آنها را قانع کند تا حداقل سه روز سکوت کنند تا او آماده شود و یک فرصت دیگر برای عملیات به او بدهند. رجوی در ابتدای ورودش به عراق در نشستی گفته بود که اگر قبل از سرنگونی نظام، بین ایران و عراق صلح برقرار شود، سازمان را در عراق ترشی خواهند انداخت.”

خدابنده اینطور ادامه داد: “عملیاتی که قرار بود برای تصرف بخشی از غرب کشور به عنوان سکوی پرش برای تصرف تهران انجام شود، که دو گزینه خوزستان و کرمانشاه روی میز بود، حداقل دو ماه زودتر و بدون آمادگی کامل و آن هم به مقصد تهران به عنوان آخرین فرصتی که صدام به رجوی می داد انجام گرفت.”

خدابنده گفت: “آن زمان من مسئول امارات بودم. در دبی دو بخش نیرویی و انتفاعی داشتیم. به من گفته شد که همه کارها را تعطیل کنم و هر کس که امکانش وجود دارد را به عراق بفرستم. من خودم آخرین نفری بودم که عازم شدم. یک تعداد هوادار که امکان آمدن نداشتند از جمله مثلا یک شرطه در پلیس دبی داشتیم که باقی ماندند و من عازم شدم. من از دبی به کویت و بعد به امان (پایتخت اردن) و بعد بغداد رفتم. به همان شکل با کت و شلوار و کراوات و کیف سامسونت از فرودگاه به خانقین برده شدم و یک لباس فرم دو شماره بزرگتر به من دادند و سازماندهی گردیدم. تعداد زیادی مثل خودم که کمترین آشنایی با امور نظامی نداشتند از خارج از کشور آورده شده بودند. در خانقین یکی از نفرات سازمان در حد چند دقیقه به من آموزش سلاح داد که برای اولین بار اسلحه می دیدم. بعد از چند شلیک وقتی کارمان تمام شد من لوله تفنگ را در دستم گرفتم که چون لوله خیلی داغ بود به کف دستم چسبید و دستم تاول زد. مربی تعجب کرده بود که من تا این حد هم اطلاعات در خصوص سلاح ندارم که لوله سلاح بعد از چندین شلیک به شدت داغ است. به هرحال این عملیات شکست خورد و نیروهای باقیمانده به داخل عراق بازگشتند.”

خدابنده ادامه داد: “در آموزش های استراتژیک که بعد از عملیات داده شد مطرح گردید که عملیات باید حاوی دو عنصر اساسی سرعت و غافلگیری باشد و نمونه اشغال شش روزه فرانسه توسط آلمان نازی را مثال می زدند که با تانک های سبک و سریع و از سخت ترین محل یعنی جنگل که فرانسه فکرش را نمی کرد تهاجم کردند و به سرعت، توپخانه و دفاع مستحکم فرانسه را پشت سر گذاشته و به پاریس رسیدند. به همین دلیل عملیات فروغ جاویدان با خودروهای سبک و زرهی چرخدار و از روی جاده آسفالت اصلی به شکلی کاملا غیرکلاسیک انجام شد که ارتش کلاسیک به شیوه های سنتی نمی توانست با آن مقابله کند. کسی فکر نمی کرد که مجاهدین خلق بعد از پذیرش قطعنامه، که خیلی ها در ایران تصور کردند که جنگ تمام شده است، به این شکل تهاجم کند.”

خدابنده گفت: “خاصیت بعدی عملیات فروغ جاویدان این بود که در میان مردم عادی انجام شد و در واقع از پوشش انسانی و افراد عادی در برابر حریف استفاده گردید. اگر در فیلم ها مشاهده کرده باشید ستون نیروهای سازمان در میان خودروهای مردم عادی روی جاده اصلی در حرکت است و ترافیک هم ایجاد شده است. در این صورت نیروی مهاجم را نمی شود بمباران کرد یا روی آنها آتشباری نمود چون افراد غیرنظامی آسیب می بینند.”

خدابنده در ادامه عنوان نمود: “تا سرپل ذهاب در دست ارتش عراق بود. میدان مین و خاکریز را در خط مقدم، نیروهای عراقی باز کردند و ستون ارتش آزادیبخش ملی روی جاده اصلی به سمت اسلام آباد حرکت کرد و مقصد کرمانشاه بود. اگر به کرمانشاه می رسیدند و داخل شهر و میان مردم عادی می شدند بازپس گیری کرمانشاه بسیار سخت و مستلزم تلفات غیرنظامی بود. اما اتفاقی که در این میان افتاد ورود شهید صیاد شیرازی و تاکتیکی که او در برابر تهاجم ستون مجاهدین خلق به کار گرفت بود. ارتش کلاسیک با شیوه های سنتی نمی توانست جلوی چنین تهاجم برق آسایی را بگیرد. اما شهید صیاد شیرازی نیروهای داوطلب گرفت و آنها را به سلاح های سبک مجهز کرد و آنها را در ارتفاعات چهارزبر هلی بورن و مستقر نمود و آنان راه را بستند و به کمین نشستند و منتظر پیشروی ستون سازمان ماندند و سپس آنها را با سلاح های سبک همانجا متوقف و وادار به عقب نشینی کردند. به همین دلیل پاتک نیروهای ایران در مقابل عملیات فروغ جاویدان به مرصاد (کمین) معروف گردید. این ابتکار پیشروی ستون مجاهدین خلق را با شکست مواجه کرد.”

خدابنده همچنین اشاره کرد: “هم اکنون در چهارزبر در بین راه کرمانشاه به اسلام آباد موزه ای درست شده که تجهیزات به دست آمده از تهاجم مجاهدین خلق به نمایش گذاشته شده است. در میان آنچه از تانک و خودرو و سلاح به جا ماند، گذرنامه های آمریکایی جلب نظر می کند. یعنی افرادی بودند که از آمریکا آمده و وارد عملیات شده بودند و گذرنامه های خود را هم به همراه آورده بودند.”

مهندس ابراهیم خدابنده در ادامه توضیح داد: “مسعود رجوی از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ توسط ایران کاملا غافلگیر شد و انتظار نداشت که ایران قطعنامه را بپذیرد. مسعود رجوی در جلسه‌ای گفت که خودش شخصا با صدام دیدار کرده و از او مصرانه خواسته بود تا فعلا پذیرش قطعنامه را نشنیده گرفته و سکوت کند و یک فرصت آخر به او بدهد تا عملیات نهایی برای فتح تهران انجام گردد. این فرصت داده شد و این عملیات بدون آمادگی کافی صورت گرفت ولی نوع پاتک نیروهای ایران به فرماندهی شهید صیاد شیرازی هم غافلگیرانه و خارج از تصور رجوی بود و لذا عملیات شکست خورد و باقی نیروها به داخل خاک عراق عقب نشینی کردند.”

خدابنده گفت: “در سلسله آموزش های استراتژی صحبت از عملیات فروغ 2 می شد که روی ماکت سه مسیر را مشخص کرده و ماکت کل منطقه از روی نقشه های توپوگرافی از جمله چهارزبر را هم تهیه کرده بودند. گفته شد که به محض رحلت امام (ره) بی درنگ تهاجم شروع خواهد شد اما بعد از رحلت امام، عراق چنین اجازه ای به رجوی نداد چون رؤیای دیگری در سر می پروراند و آن اشغال کویت بود. آن زمان رجوی رسما استراتژی جرقه و جنگ را مطرح نمود و فعالانه پیش می برد. او می گفت که ایران و عراق اکنون در شرایط نه جنگ هستند و صلحی برقرار نشده است و لذا باید تلاش کرد تا مجدد جرقه ای زده شود و جنگ از نو آغاز گردد تا آنگاه بتوانیم عملیات فروغ 2 را به اجرا بگذاریم.”

خدابنده توضیح داد: “بعد از اشغال کویت در یک نشست با رجوی که تعداد کمی حضور داشتند برخلاف گذشته او به صدام حسین فحش می داد و می گفت که وی سوراخ دعا را گم کرده است و به جای رفتن به سمت شرق که راه نجاتش بود و آمریکا هم حمایت می کرد به سمت جنوب رفته است. او می گفت که صدام حسین خیلی اشتباه کرد و در مقابل ایران همه گونه پشتیبانی آمریکا و غرب را داشت اما حالا رودرروی آمریکا ایستاده است و عاقبت خوشی نخواهد داشت. رجوی خوب می دانست که با اشغال کویت کشتی استراتژی ارتش آزادیبخش ملی و سیاست جرقه و جنگ با ایران هم به گل خواهد نشست. او گفت که اشغال کویت یک مائده آسمانی برای جمهوری اسلامی بود. لذا او برای بار دوم یعنی بعد از پذیرش قطعنامه توسط ایران، غافلگیر شد.”

خدابنده در ادامه، تبیین خود از عملیات فروغ جاویدان را اینطور توضیح داد: “من تشابه بسیار زیادی بین عملیات فروغ جاویدان برای فتح کرمانشاه با عملیات داعش برای تسخیر حلب در سوریه و موصل در عراق می بینم. تجربه مقابله با تهاجم مجاهدین خلق، بعدا به سوریه و عراق توسط مستشاران ایرانی منتقل گردید و شهید سردار قاسم سلیمانی در شکستن محاصره اربیل توسط داعش نیز با عده ای کم موفق عمل نمود حال آنکه ارتش های کلاسیک سوریه و عراق توان رویارویی با اینگونه نیروها را نداشتند. من در یک مصاحبه در روزنامه ایران به تفصیل توضیح دادم و این مشابهت ها را بر شمردم. از جمله استفاده از سبعیت و خشونت بالا به منظور مرعوب کردن مردم و نیروهای مقابل که در عملیات فروغ جاویدان رفتار خشونت آمیز از نیروهای مجاهدین خلق مشاهده گردید. آنان حتی احشام را هم کشتند و  مزارع را آتش زدند و به زخمی ها هم رحم نکردند و از پیش اعلام کردند که اسیر نخواهیم داشت.”

رئیس دادگاه از خدابنده پرسید که آیا می تواند به نمونه هایی از هدف قرار گرفتن غیرنظامیان در طول عملیات اشاره کند که خدابنده اجازه خواست تا خاطره ای را تعریف نماید. او گفت: “مسئله تلفات افراد عادی و غیر نظامی در خلال عملیات فروغ جاویدان مشکل ذهنی و سؤال بسیاری از افراد داخل تشکیلات بود. من بعد از عملیات فروغ جاویدان در عراق ماندم و دو ماه مسئول دفتر محمود مهدوی (محمود قائمشهر) بودم. محمود مهدوی یکی از فرماندهان تیپ ها و محورها در عملیات فروغ جاویدان بود. او بعضا بعد از غروب برای نشست می رفت و صبح برمی گشت و بعد از صرف صبحانه و دادن خطوط کار تا ظهر استراحت می کرد. یک روز وقتی آمد اصلا میل به صبحانه نداشت و به هم ریخته بود. بعد صحبت کرد و گفت که در نشست شب گذشته، موضوع تلفات افراد عادی و غیر نظامی در عملیات مطرح شد که مسعود رجوی عنوان داشت که اگر برای پیروزی سازمان و رسیدن به قدرت در تهران نیمی از مردم ایران هم کشته شوند ارزش آن را دارد. محمود مهدوی بعدها به بیماری سختی دچار شد و پزشکان در عراق گفتند که باید حتما به خارج از عراق برده شود. امکان آن برای سازمان خیلی راحت بود اما رجوی اجازه نداد چون ظاهرا محمود مهدوی مسئله دار بود و رجوی از خروج او از عراق می ترسید. به هرحال وقتی دیگر کار از کار گذشته بود اجازه خروج به او دادند که در فرودگاه امان در اردن که باید پرواز را عوض می کرد فوت نمود.”

بنابراین خدابنده عملیات فروغ جاویدان را با دو خصیصه اصلی به این شکل تبیین می کند:

1.         استفاده از خشونت و کشتار و تخریب حداکثری به منظور ایجاد رعب و وحشت در میان مردم با این شعار که اسیر نداریم و تلفات غیرنظامی به هر میزان که باشد اصلا مهم نیست.

2.         استفاده از جاده های اصلی مواصلاتی که مورد استفاده عموم مردم است و ورود به شهرها برای ایجاد سپر انسانی در برابر حریف برای بستن دست طرف مقابل برای گشودن آتش

مهندس ابراهیم خدابنده عملیات داعش برای تصرف حلب در سوریه و موصل در عراق را عینا با همین دو خصیصه عنوان نموده و آبشخور آن ها را یکی می داند. او همچنین تاکتیک عملیات یعنی استفاده از خودروها و سلاح های سبک برای سرعت بخشیدن به حرکت و استفاده از عنصر غافلگیری را هم کاملا مشابه ارزیابی نموده و نتیجه گیری می کند که سرنخ هر دو جریان در دست یکی بوده است.

گزارش به کوشش عاطفه نادعلیان

نوشته شهادت ابراهیم خدابنده در دادگاه سران مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

کتاب “جهنم منهای من” به نویسندگی حمیدرضا سهیلی، داستانی عمیق و تکان‌دهنده است که در آن، روایت سقوط و بازگشت انسان‌هایی به تصویر کشیده می‌شود که به نام آرمان، همه چیز را فدای اطاعت کورکورانه کرده‌اند. این رمان با نگاهی صادقانه به درون سازمان مجاهدین خلق، پرده از رازهایی برمی‌دارد که تا پیش از این، کمتر شنیده شده است.

این رمان، داستان فردی را روایت می‌کند که در مأموریتی سنگین به مشهد سفر می‌کند و آخرین دیدارش را با کسی که روزگاری نزدیک‌ترین همراه او بوده، انجام می‌دهد. اما تقدیر آسمانی در میانه راه، سرنوشت او را تغییر می‌دهد. در لحظات واپسین زندگی‌اش، او با مرگ مواجه می‌شود، درست پیش از آنکه بتواند مأموریت خود را به انجام برساند.

کتاب “جهنم منهای من” به شکل بی‌رحمانه‌ای درون سازمان مجاهدین خلق را بررسی می‌کند، جایی که عشق و محبت ممنوع است و اعضا از امید و هویت تهی می‌شوند. در این داستان، جایی که مادری جرم محسوب می‌شود و دین و اختیار انسان قربانی اطاعت بی‌چون و چرا می‌شود، شخصیت‌های اصلی به جهنم خود می‌رسند.

با این حال، این رمان تنها روایت سقوط نیست. “جهنم منهای من” همچنین قصه‌ای از بازگشت و امید است. داستان بازگشت زنی که هنوز دلش به ایمان و امام رضا (ع) گره خورده است و در لحظه‌ای میان زمین و آسمان، دوباره راه را پیدا می‌کند. این داستان در نهایت به ما نشان می‌دهد که حتی از دل جهنم هم، اگر “من” به خدا برگردد، راهی به سوی نور و امید وجود دارد.

کتاب “جهنم منهای من” در ۱۶۸ صفحه و در قطع رقعی با قیمت ۲۱۰ هزار تومان توسط انتشارات به‌نشر منتشر شده است. با توجه به عمق موضوعات مطرح شده و نگاهی صادقانه به وقایع تلخ و تاریک، این رمان برای کسانی که به دنبال داستان‌هایی با مضامین انسان‌شناسی و بازگشت به ایمان هستند، مناسب است.

علاقه‌مندان برای تهیه کتاب و مشاهده سایر آثار انتشارات به‌نشر می‌توانند به وب‌سایت رسمی www.behnashr.ir یا فروشگاه‌های کتاب این انتشارات در مشهد و سراسر کشور مراجعه کنند.

نوشته کتاب جهنم منهای من اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

جمعه 2 آبان 1404 (24 اکتبر 2025)

همایش افشاگرانه انجمن نجات آلبانی به مناسبت روز سازمان ملل متحد

روز جمعه 24 اکتبر 2025، انجمن نجات آلبانی همایش افشاگرانه ای به مناسبت روز جهانی سازمان ملل متحد در هتل هیلتون تیرانا برگزار کرد. در پایان این همایش بیانیه ای صادر گردید.
در بیانیه پایانی این همایش از جمله آمده است:
امروز، هم‌زمان با روز سازمان ملل متحد، آلبانی شاهد برگزاری یکی از بزرگ‌ترین گردهمایی‌های روشنگرانه در سال‌های اخیر بود؛ همایشی که با حضور اعضای جداشده از فرقه رجوی، فعالان حقوق بشر، نمایندگان جامعه مدنی، دانشگاهیان، هنرمندان و رسانه‌ها برگزار شد و صدای حقیقت را به گوش جهانیان رساند.
انجمن نجات آلبانی با تأکید بر ارزش‌های والای حقوق بشر و آزادی، از نهادهای بین‌المللی و سازمان ملل متحد می‌خواهد تا برای نجات اعضای گرفتار در چنگال فرقه رجوی در آلبانی، اقداماتی فوری و عملی انجام دهند.
در پایان، انجمن نجات آلبانی ضمن قدردانی از حضور همه شرکت‌کنندگان، خبرنگاران، و فعالان مدنی، اعلام داشت که مسیر روشنگری و مبارزه با فریب و دروغ این فرقه را با قدرت و آگاهی ادامه خواهد داد تا روزی که همه اسیران فکری و جسمی از بند این سازمان آزاد شوند.

چهارشنبه 14 آبان 1404 (5 نوامبر 2025)

نشست دوستانه انجمن نجات در آلبانی با هنرمندان آلبانیایی

انجمن نجات آلبانی در تیرانا از جمعی از هنرمندان شناخته شده و صادق آلبانیایی استقبال کرد. این نشست در فضای گرم و صمیمی با هدف صحبت درباره واقعیت های درون فرقه رجوی و اطلاع رسانی در خصوص رنج ها و محدودیت هایی که اعضای سابق این فرقه تجربه کرده اند صورت گرفت.
آقای آلدو سولولاری رئیس آلبانیایی انجمن “نجات” در این نشست حضور یافت که پس از سلام و خوش آمد گویی به مهمانان بر اهمیت نقش هنرمندان در آگاهی جامعه تاکید کرد. همچنین آقای یتمیر کنانی یکی از خوانندگان محبوب آلبانیایی با اجرای یک آهنگ زیبا به برنامه گرمی و هماهنگی بخشید.

جمعه 16 آبان 1404 (7 نوامبر 2025)

یادبود زنده‌یاد محمود دهقان

در مقر انجمن نجات آلبانی در تیرانا، مراسمی ساده اما پُر از احساس برای گرامی‌داشت یاد و خاطره‌ مرحوم محمود دهقان برگزار شد؛ انسانی آرام، صمیمی و رنج‌کشیده که سال‌های زیادی از عمر خود را در اسارت فکری و روانی فرقه‌ رجوی سپری کرد.
انجمن نجات آلبانی درگذشت آقای محمود دهقان را به خانواده، دوستان و تمامی یاران او تسلیت می‌گوید و بر ادامه‌ راه انسانی خود برای حمایت از اعضای رهاشده از فرقه‌ی رجوی تأکید می‌ورزد.

پنجشنبه 22 آبان 1404 (13 نوامبر 2025)

سمینار روز مهربانی به اهتمام انجمن نجات آلبانی

به مناسبت روز مهربانی، سمیناری با شرکت فعالین اجتماعی، وکلا، خبرنگاران، روانشناسان و اعضای جداشده از تشکیلات رجوی در کافه سارا – پرسکو برگزار شد. این فعالیت به ابتکار انجمن نجات آلبانی به منظور ترویج فرهنگ محبت، تقویت ارزش های خانوادگی و آگاهی از پیامدهای مضر فرقه گرایی صورت گرفت.
در افتتاحیه این رویداد، آلدوسولولاری رئیس انجمن نجات آلبانی با استقبال از مهمانان بر اهمیت همبستگی انسانی و نقش جامعه میزبان در حمایت از افراد آسیب دیده از چنین فرقه هایی تاکید کرد. در ادامه خانم انجل مدیر برنامه سخنرانان را معرفی نمود و روند سمینار را برای مخاطبین شرح داد.
سخنرانان این سمینار عبارت بودند از: پلمب زالومی- وکیل، اندی لابوتی – پژوهشگر و روزنامه نگار، خانم رودی – روزنامه نگار، اورنا دروبنیک – روانشناس، مهدی سلیمانی – عضو سابق سازمان مجاهدین خلق.
به مناسبت این رویداد بیانیه ای از جانب انجمن نجات آلبانی صادر گردید.

لینک به سایت انجمن نجات آلبانی به زبان های آلبانیایی و انگلیسی و فارسی
https://nejatalbania.com/

عاطفه نادعلیان

نوشته فعالیت های انجمن نجات آلبانی در آبان ماه ۱۴۰۴ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این میان اما یکی از سئوالات خیلی نظر مرا به خود جلب کرد. سئوالی که مریم رجوی با وقاحت تمام و به راحتی دروغ به هم بافت و تحویل داد.
سئوال مورد نظر درباره مسئله حجاب بود. در واقع درباره این بود که “چرا همه زنان مجاهد انتخاب کرده اند حجاب داشته باشند؟!”

پاسخ مریم رجوی بسیار جالب بود. وی ابتدا با فلاکت فرار به جلو می کند و عنوان می کند که:” ” در منطق مجاهدین به ویژه زنان مجاهد حجاب یک امر اختیاری است”!!!
همه ما که سالهای زیادی از عمرمان را در تشکیلات مجاهدین خلق سپری کرده ایم می دانیم که اعضای حاضر در تشکیلات کلاً در هیچ زمینه ای “اختیار” ندارند. حجاب زنان هم از این امر مستثنی نیست.

شواهد عینی فراوانی دراین باره وجود دارد. ساده ترینش آنکه اکثر زنانی که به نحوی توانسته اند از ان تشکیلات آمیخته با خفقان خارج شوند و به دنیای آزاد قدم بگذارند حجاب را کنار گذاشته اند.
دیگری سند عینی بود که در جریان حمله پلیس آلبانی به کمپ اشرف 3 در سال 2002 و در حین مصاحبه با دو تن از اعضای زن عضو مجاهدین ثبت و ضبط شد. آنجا که یکی از زنان مجاهد به دامونا تعاونی تذکر می دهد که جلوی موهایش را بپوشاند و این تذکر مداوم او را که در حین مصاحبه بوده است، بر آشفته می کند.

البته می توان به نمونه دیگری که در اشرف وجود داشت هم اشاره کرد وقتی اعلام ارتش آزادیبخش شد در سالهای بعد از فروغ جاویدان یکی از زنان از اروپا بعنوان زن غیر مجاهد وارد اشرف شد این زن ابتدا حجاب نداشت و سعی می کرد که قوانین حاکم بر تشکیلات یعنی حجاب را رعایت نکند ولی بعد از مدتی فشار تشکیلات باعث شد وی روسری به سری کند و حجاب داشته باشد مریم قجر در نشستی به همین خاطر عنوان داشت ما به فکر کلاهی هستیم که زنان غیر مجاهد بتوانند بعنوان روسری بر سر بگذارند ولی این مسئله هیچ وقت اجرایی نشد چون اصلاٌ قبول نداشت یعنی هر کسی وارد سازمان می شد حتی اگر غیر مجاهد بود باید روسری سر می کرد .

در سازمان مجاهدین حجاب مانند بقیه موضوعات امر اجباری است همانگونه که زنان حق استفاده از وسایل آرایش و یا انتخاب آزادانه لباس را ندارند ، زنان باید در گرمای زیاد عراق کار کنند تا صورت هایشان سوخته شده و از حالت زنانه خارج شوند و …
مریم رجوی در حالی از حجاب اجباری زنان ایران صحبت می کند که حاضر نیست خودش در این زمینه پیشگام شود و این اجبار را دردرون مناسباتش لغو کند و به زنان مجاهد اجازه بدهد هر پوششی که دوست دارند انتخاب کنند!
در مورد فشار تشکیلات روی زنان داخل تشکیلات می توان ساعتها حرف زد و نوشت ولی باید به این نکته اشاره نمود زنان و مردان در درون سازمان مجاهدین هیچ گونه اختیاری ندارند و همه باید مطیع دستور مسعود و مریم قجر باشند بقول مسعود همیشه عنوان می کرد که اگر ذره ای کوتاه بیائیم باید تا سی خرداد سال 60 باید برویم و به همین خاطر مریم قجر سعی می کند با شارلاتان بازی و حقه بازی سازمان مجاهدین و به خصوص تشکیلاتش را یک تشکیلات آزاد و در مورد حجاب اجباری هم آنرا برعکس جلوه بدهد.

تمام ادعاهای مریم و مسعود رجوی درباره دموکراسی خواهی و دموکراسی طلبی و آزادی خلق و .. دروغین و نمایشی است. دروغهای نخ نما شده که موراد نقض آن به وضوح و به وفور در درون تشکیلات شان نمایان است.

نوشته مریم رجوی از کدام حجاب اختیاری حرف می زند؟! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مریم رجوی یا همان مریم قجر در غیاب طولانی شوهرش بار دیگر در رسانه‌های بی‌مخاطب خود پیام داده است که اساتید، دانشجویان، معلمان و دانش‌آموزان با نرفتن به کلاس‌های درس دست به آشوب و اعتصاب بزنند؛ ترفندی نخ‌نما که تنها نشانه‌ی درماندگی این فرقه در برابر شور علم‌آموزی ملت ایران است.

این سازمان تروریستی که سال‌هاست در دامن بیگانگان پرورش یافته و علیه مردم ایران دست به جنایت زده، امروز نیز از پیشرفت نسل جوان وحشت دارد. زیرا می‌داند هر کلاس درس، هر دانشگاه و هر هنرستان، سنگر روشنگری و آگاهی است؛ و آگاهی بزرگ‌ترین دشمن جهل‌پرستان و خشونت‌طلبان است.

سابقه‌ی سیاه در دشمنی با علم

مجاهدین خلق در کارنامه‌ی خود بارها دشمنی آشکار با دانش و دانشمندان ایران را نشان داده‌اند. از ترور اساتید و معلمان متعهد در دهه ۶۰ گرفته تا جنایت علیه دانشجویان و دانش‌آموزان انقلابی، تا همراهی مستقیم با دشمنان ایران در ترور دانشمندان هسته‌ای کشور همچون دکتر مسعود علی محمدی (۱۳۸۸)، دکتر مجید شهریاری (۱۳۸۹)، دکتر مصطفی احمدی روشن (۱۳۹۰) و دکتر داریوش رضایی‌نژاد (۱۳۹۰). این کارنامه خونین نشان می‌دهد که این فرقه نه‌ تنها دشمن ملت، که دشمن پیشرفت علمی و آینده‌ی ایران است.

آن‌ها با ترفندهای تبلیغاتی و وعده‌های دروغین می‌خواهند جوان ایرانی را از مسیر تحصیل و مهارت‌آموزی بازدارند. اما تجربه نشان داده است که ملت ایران هوشیارتر و آگاه‌تر از آن است که اسیر دام این فرقه‌ی پوسیده شود. امروز جوان ایرانی می‌داند که آینده‌ی او در دانش، تخصص و توانمندی رقم می‌خورد نه در دنباله‌روی از مزدورانی که سال‌هاست جز نابودی، خیانت و جنایت چیزی به ارمغان نیاورده‌اند.

پیام روشن اول مهر

هر بار که زنگ مدرسه نواخته می‌شود و هر بار که کرسی دانشگاه پر می‌شود، در حقیقت پاسخی کوبنده به رجوی و دشمنان ایران داده می‌شود:
ایران زنده است، جوانانش ایستاده‌اند و راه پیشرفت از کتاب، قلم و مهارت می‌گذرد، نه از گلوله، خشونت و خیانت

علی اردلانی – عضو جداشده از تشکیلات مخوف رجوی

نوشته سازمان رجوی؛ دشمنان علم، مهارت و آینده جوانان ایران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او ابتدا بند را آب داده است و علت فوت علی اصغر اکبرنیا را که سازمان در اطلاعیه اش به آن نپرداخته بود، لو داده است و علت فوت اکبرنیا را بیماری سخت عنوان کرده است. که البته تعداد زیادی از کسانی که در اشرف 3 فوت می کنند، دلیل فوت شان بیماری های مختلف عنوان می شود.

اولین سئوالی که به ذهن می زند این است که چرا مسئولین بالای سازمان دچار این گونه مریضی های بی درمان نمی شوند؟ آیا این گونه مرگها نشان از عدم رسیدگی به نفرات پائین تشکیلات نیست؟ آیا سازمان با این شیوه افراد ناراضی و زاویه دار را حذف تشکیلاتی می کند؟ این موضوع اصلاً دور از ذهن نیست، چرا که رجوی سابقه حذف افراد را در اشرف عراق هم با بهانه های مختلف داشته است و تعدادی از آنها افشا شده اند.
کشتن افراد و بعد نوشتن مقاله و تعریف و تمجید کردن از آنان کار همیشگی رجوی می باشد از مرگ مهدی افتخاری گرفته تا علی زرکش و بقیه … . چرا تا وقتی افراد در خدمت رجوی باشند انقلابی و مجاهد بی بدیل نامیده می شوند و به محض جدا شده، یک شبه می شوند مزدور!

نویسنده برای اینکه سس مقاله خود را بیشتر کند قدری شعر سرهم کرده و به خاطر اینکه پیازداغ مقاله خود را بیشتر کند به تعریف و تمجید ایدئولوژیک از علی اصغر اکبرنیا که در بستر مرگ بوده می پردازد.
البته ما یادمان نرفته که همین فرد با تعدادی از شکنجه گران وحشی رجوی در زندان دبس کرکوک و اشرف چه بلایی سر اعضای ناراضی می آوردند و این کار برایشان مشروع بود!
حالا این که این آدم نمای شکنجه گر دم از اخلاق انقلابی و عنصر ایدئولوژیک و جاودانه شدن بزند، بیشتر به تف سر بالا شبیه است. ایکاش شکنجه گر داستان ما قدری گذشته اش را نقد می کرد و اینکه چگونه از یک فرد به اصطلاح انقلابی به شکنجه گری تبدیل شده که حاضر می شد اعضای سازمان را شکنجه کند

تمام تلاش رجوی برای نگهداشتن شما وارفته های از دور خارج شده در اشرف سه است چون اگر شما نباشید دیگر سازمانی باقی نخواهد ماند و مریم قجر هم نمی تواند بیش از این به زندگی شاهانه خود ادامه دهد.
برای یادآوری این شکنجه گر باید عنوان کنم در ملاقات با جعفر قلی اکبرنیا برادر علی اصغر اکبرنیا چقدر خوب عامل مرگ برادرش را تشخیص داد او در همان خط اول مکث کرده و عنوان داشت قاتل برادرم رجوی است حال شما هر چقدر می خواهید از ایدئولوگ بودن و انقلابی بودن نامبرده حرف بزنید ولی در یک کلام وقتی رجوی هر به اصطلاح پیروزی را برای خود مصادره می کند باید قبول کند عامل مرگ علی اصغر اکبرنیا خود رجوی می باشد.

نکته آخر اینکه شاید خیلی از عوامفریبان فکر کنند که رجوی دست از سلاح و انجام کارهای تروریستی بر داشته ولی اعضای سازمان بند را آب می دهند بطور نمونه در مقاله نامبرده هنوز بر نابودی و غرش سلاح مجاهد خلق تاکید می کند یعنی اینکه اگر اکنون کراوت می زنند دلیل بر تغییر ماهیت ضد بشری و تروریستی رجوی نیست آنان تروریست هایی هستند که ماهیت شان هرگز تغییر نخواهد کرد و این به کرات برای ما روشن شده است حال هر چقدر می خواهید از قله رفیع مرگ حرف بزنید ولی خودتان از آن ترس دارید.

هادی شبانی

نوشته شکنجه گر رجوی دم از آزادیخواهی می زند! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در جلسه اخیر دادگاه ویژه رسیدگی به جنایات گروه تروریستی مجاهدین خلق، مستنداتی ارائه شد که نشان می‌دهد این گروه با استفاده از روش “تخلیه تلفنی” اطلاعاتی را در اختیار رژیم صهیونیستی قرار داده که منجر به حمله این رژیم به بیمارستان فارابی کرمانشاه شده است.

این حمله در جریان جنگ ۱۲ روزه اسرائیل انجام شد و خساراتی به این مرکز درمانی وارد کرد.
پس از انتشار این اسناد، مجاهدین خلق که سال‌هاست در جامعه ایرانی پایگاه اجتماعی ندارند، با هراس از افزایش موج نفرت مردم نسبت به خود، به تکذیب و فضاسازی رسانه‌ای علیه دادگاه روی آورده‌اند.
تحلیلگران می‌گویند این تلاش‌ها تلاشی بی‌ثمر برای پاک‌سازی چهره‌ای است که با دهه‌ها ترور و خیانت به ملت ایران گره خورده است.

افشای سند همکاری‌ در دادگاه

سیمیاری کارشناس مسائل سیاسی در دادگاه اخیر مجاهدین خلق گفت که مهم‌ترین مأموریت مجاهدین خلق برای سرویس‌های خارجی، جمع‌آوری اطلاعات است و با وجود ضعف نفوذ، از دو روش تخلیه تلفنی و ارتباط‌گیری مجازی استفاده می‌کنند.
وی توضیح داد که در جریان جنگ ۱۲روزه، تماس‌هایی از آلبانی، آلمان، فرانسه و آمریکا برای کسب اطلاعات درباره بیمارستان‌ها گرفته شد. در یک مورد، با زنی در کرمانشاه تماس گرفته و درباره شلوغ‌ترین ساعات اطراف بیمارستان فارابی پرسیده شد؛ پاسخی که او داد، مبنای حمله ساعت ۹ صبح رژیم صهیونیستی قرار گرفت.

سیمیاری تأکید کرد این اطلاعات پس از ویرایش سید محدثین ( متهم ردیف چهاردهم دادگاه رسیدگی به پرونده گروه تروریستی مجاهدین خلق) به اسرائیل منتقل شده و برای این ادعا مستنداتی به دادگاه ارائه خواهد کرد.

بر اساس سوابق تاریخی، گروه مجاهدین خلق نه تنها در ترور بیش از ۲۳ هزار نفر از مردم بی‌گناه ایران نقش مستقیم داشته، بلکه در دوران دفاع مقدس نیز از همکاری اطلاعاتی با صدام فراتر رفته و با پشتیبانی مالی و تسلیحاتی رژیم بعث، چندین بار به خاک ایران لشکرکشی کرده و در غرب کشور دست به کشتار مردم زده است.

یکی از نمونه‌های شاخص این جنایات، حمله مستقیم مجاهدین خلق به بیمارستان امام خمینی اسلام‌آباد غرب در سال ۱۳۶۷ است که به شهادت بیماران، کادر درمان و حتی نوزادان منجر شد. جنایتی فجیع که سالها بعد الگویی برای تروریست های داعش شد.

روایتی از حمله به بیمارستان امام خمینی

ایران ترابی از پرستاران مناطق جنگی و شاهد عینی فاجعه بیمارستان اسلام آبادغرب در خاطراتش چنین نقل می‌کند: ” بیمارستان را که آتش زدند، بعد هم هرچه مجروح در بیمارستان بود با کادر درمان بیمارستان، آوردند بیرون بیمارستان، اعدام کردند ما را بردند اسلام آباد برای بازدید از بیمارستان امام خمینی ، وارد بیمارستان که شدیم، بیمارستان که نبود، واقعاً یک میدان جنگ بود، رگبار گرفته بودند، همه در و دیوار بیمارستان، خراب و ویران، وارد بخش‌ها که شدیم، بخش‌ها همه ویران شده آنچه که برایمان خیلی تأسف آور بود و همه ما بدون استثنا نشستیم و فقط‌ گریه کردیم، بخش نوزادان بود، وقتی وارد بخش نوزادان شدیم، آن تخت‌های کوچولو همه سوخته بودند و جنازه‌ها در این تخت‌ها مانده بود، بخش را آتش زده بودند، تمام نوزادان با مادرانشان را آتش زده بودند، مادرها پای تخت‌ها، همه یک تکه ذغال سیاه بودند و بچه‌ها هم مثل یک تکه عروسک سوخته روی تخت‌ها، آنجا دیگر طاقت نیاوردیم و نشستیم خیلی گریه کردیم، یعنی برایشان مهم نبود که حالا این نگهبان است، این مریض یا مجروح است، این بسیجی یا سپاهی و یا ارتشی است، از همه قشرها در میان سوخته‌ها دیده می‌شد که آتش زده و به شهادت رسانده بودند. ”

کارشناسان امنیتی معتقدند که تکذیب اخیر مجاهدین خلق درباره نقش اطلاعاتی‌شان در حمله رژیم صهیونیستی به بیمارستان فارابی، نه از سر بی‌گناهی، بلکه ناشی از بیم آنان از رسوایی بیشتر و یادآوری جنایات گذشته در افکار عمومی است.

کامران شیرازی

نوشته هراس مجاهدین خلق از افشای سند همکاری‌‌ اطلاعاتی آنها با اسرائیل اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این نمایشگاه با استقبال پرشور مردم مواجه شد و اقشار مختلف جامعه با حضور گرم خود، ما را در این مسیر انسانی همراهی کردند.
بیش از ۱۳۰ نفر از این نمایشگاه بازدید کردند و با تصاویر دردناک اما واقعی چشم‌انتظاری مادرانی روبه‌رو شدند که فرزندان‌شان سالیان سال در کمپ سازمان مجاهدین خلق گرفتارند؛ جدایی‌ که تنها و تنها ریشه در سیاست‌های ظالمانه و غیرانسانی این سازمان و شخص مسعود رجوی دارد.

این تصاویر، تنها قاب‌هایی ساده نیستند؛ بلکه روایت‌هایی از فراق، رنج، اشک و امیدند. روایاتی که می‌خواهند فریاد بزنند: “ما هنوز منتظریم.”

انجمن نجات آلبانی با برگزاری چنین برنامه‌هایی تلاش می‌کند تا پرده از چهره‌ واقعی سازمان مجاهدین بردارد و فشارها و محدودیت‌هایی که این گروه بر اعضای خود تحمیل می‌کند را به مردم آلبانی نشان دهد.

امید ما آن است که با ادامه این روشنگری‌ها، راهی گشوده شود تا مادران چشم‌انتظار، پس از سال‌ها، بار دیگر فرزندان خود را در آغوش بگیرند.

با احترام
انجمن نجات آلبانی

نمایشگاه عکس انجمن نجات آلبانی در منطقه‌ فرسکو

نمایشگاه عکس انجمن نجات آلبانی در منطقه‌ فرسکو

نمایشگاه عکس انجمن نجات آلبانی در منطقه‌ فرسکو

نمایشگاه عکس انجمن نجات آلبانی در منطقه‌ فرسکو

نمایشگاه عکس انجمن نجات آلبانی در منطقه‌ فرسکو

نمایشگاه عکس انجمن نجات آلبانی در منطقه‌ فرسکو

نمایشگاه عکس انجمن نجات آلبانی در منطقه‌ فرسکو

نوشته برگزاری نمایشگاه عکس توسط انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اگر واقعا دل رهبران این گروه بسته، به حال انسان ها می سوزد، بهتر است در درجه ی اول دربهای این سازمان را باز بگذارند تا هر کس خواست در فرقه بماند و هرکس خواست جدا شود. آزادیهای فردی در حالی دراین سازمان هر روز به قربانگاه فرستاده می شوند که می توان جلوی آنرا گرفت.

وحشیانه ترین ستم ها، در این سازمان هر روز و هر شب در حال انجام است، همه می دانیم که اعضای کنونی سازمان در بن بستی ظالمانه گرفتار شدند و حق هیچ گونه انتخابی به آنها داده نمی شود.
حاکمیت ظالمانه ی مسعود و مریم بر این سازمان، از فازسیاسی شروع و از فاز نظامی تداوم پیدا کرده است، امروز هم در آلبانی، بی وقفه ادامه دارد. مردم ایران نیاز به وکیل و وصی ندارند، خصوصا آنهایی که دم شان به کشورهایی نظیر اسرائیل بند است.

مریم رجوی به جای اشک تمساح ریختن ، بهتر است فکری به حال نزار تشکیلات استبدادی خود بکند و این دم آخری ، اجازه ی زندگی آزاد به اعضای سازمان بدهد. او تمساح گونه بعد از نابودی قربانیان خود، اشک می ریزد و برای قربانی دلسوزی می کند که گویا این او نبوده است که قربانیان خود را تکه تکه کرده و بلعیده است.

ضمن عرض تسلیت به هموطنان خود بابت حادثه ی اخیر در گمرک بندرعباس و تاکید بر این نکته که باید مسببان این حادثه ی سهل انگاری شده ، به پای میز محاکمه کشانده شوند، به دشمنان مردم ایران باید بگوئیم که دست از شرارت های خود بردارند و اعضای عادی و ساده ی سازمان را به حال خود بگذارند تا آزادانه انتخاب کنند که بمانند یا به سوی زندگی آزاد پر بکشند.

محمدرضا مبین

نوشته اشک تمساح رجوی ها برای قربانیان حادثه ی بندرعباس اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

طی روزهای اخیر، روزنامه آلبانی دیلی نیوز گزارشی منتشر کرده که ادعا می‌کند بیش از ۱۰۰۰ شهردار فرانسوی یک بیانیه مشترک امضا کرده‌اند که خواستار توقف فوری اعدام‌ها در ایران و حمایت از طرح ده‌ ماده‌ای مریم رجوی برای آینده‌ای آزاد در ایران است. این گزارش همچنین بیان می‌کند که این شهرداران از فراخوان مریم رجوی برای حذف مجازات اعدام حمایت کرده‌اند. اما بررسی دقیق‌تر نشان می‌دهد که این گزارش نه تنها فاقد مدارک معتبر است، بلکه از شیوه‌های شناخته‌شده مجاهدین برای جعل اخبار و تحریف واقعیت استفاده می‌کند.

اولاً، خبری که منتشر شده، هیچ نامی از این شهرداران، محل فعالیت آن‌ها، یا تاریخ مشخص امضای بیانیه ذکر نکرده است و حتی هیچ عکسی یا مدرکی که نشان دهد چنین حمایتی به‌وجود آمده، ارائه نمی‌دهد. این در حالی است که ارائه چنین اطلاعاتی از الزامات گزارشی معتبر است. جالب اینجاست که تهیه و انتشار این خبر بر عهده افرادی مانند افشین قبادی، که به عنوان مسئول روابط عمومی این سازمان در اروپا شناخته می‌شود، و به طور مداوم به رسانه‌های محلی در تیرانا مراجعه کرده و به آن‌ها برای چاپ اخبار جعلی پول پرداخت کرده است، بوده است.

این روش بی‌سابقه نیست. در سال ۲۰۲۳، زمانی که نیروهای ویژه و پلیس دولت آلبانی به کمپ اشرف 3 وارد شدند، مجاهدین خلق در عرض چند روز اخبار جعلی منتشر کردند و ادعا کردند یکی از اعضای خود را در حین عملیات از دست داده‌اند. در آن زمان، اخبار بدون هیچ‌گونه مستندات پزشکی، قضایی یا تصویری از همین ساختار تبلیغاتی منتشر شد و افشین قبادی نیز نقش کلیدی در انتشار آن‌ها ایفا کرد.

اخبار اخیر درباره شهرداران فرانسوی دقیقا با همین الگو از اخبار جعلی گذشته مطابقت دارد؛ انتشار یک خبر احساسی بدون ارائه هیچ مدرکی و تکرار ادعاهایی که قبلاً رد شده‌اند. با وجود اینکه گزارش فوق تنها چند روز پس از تلاش مجاهدین خلق، از طریق برخی سناتورهای آمریکایی حامی، برای اعمال فشار بر دولت آلبانی و نخست‌وزیر ادی راما به منظور تأمین دوباره محیط سیاسی و امنیتی برای ادامه فعالیت‌های خود در راستای پروژه های ضد ایرانی منتشر شده است.

در نهایت، واضح است که این خبر جعلی نه از نگرانی درباره وضعیت حقوق بشر در ایران تولید شده است، بلکه در خدمت منافع تبلیغاتی یک فرقه سیاسی است که سال‌هاست به خاطر استفاده از اطلاعات جعلی برای جلب توجه سیاسی و تأمین منابع مالی شناخته شده است. گزارش اخیر همچنین بخشی از این معما است؛ جعل واقعیت، تحریف افکار عمومی و سوءاستفاده از موقعیت‌های رسانه‌ای برای رسیدن به اهداف فرقه‌ای.

نوشته گزارش روزنامه ایمپکت آلبانی درباره جعل اخبار و تحریف حقایق توسط مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نسل زد، نسلی دیجیتال است؛ آنان با اینترنت، شبکه‌های اجتماعی و ارتباطات آنلاین رشد کرده‌اند. این نسل به دلیل دسترسی آسان به اطلاعات، سرعت بالای تبادل داده‌ها و روحیه کنجکاوی، از ظرفیت‌های بی‌نظیری برای رشد و آگاهی برخوردارند، اما در عین حال، همین ویژگی‌ها آنان را در برابر جنگ‌های روانی، دروغ‌پردازی‌ها و تبلیغات مسموم گروه‌های انحرافی آسیب‌پذیر می‌کند.

یکی از خطرناک‌ترین این گروه‌ها، فرقه تروریستی رجوی است. این فرقه، که سابقه‌ای تاریک در اقدامات خشونت‌آمیز، جاسوسی و خیانت به ملت ایران دارد، در سال‌های اخیر تمرکز ویژه‌ای بر فعالیت در شبکه‌های اجتماعی گذاشته است. آنها با استفاده از نام‌های جعلی، صفحات ساختگی، اخبار دروغین و محتوای فریبنده تلاش می‌کنند تا اذهان نسل جوان، به‌ویژه نسل زد را هدف قرار دهند.

دکتر سعید معیدفر، جامعه‌شناس برجسته ایرانی، معتقد است:
“گروه‌های افراطی با سوءاستفاده از خلاءهای هویتی جوانان در فضای مجازی، تلاش می‌کنند تا از مطالبات برحق آنان انحراف ایجاد کنند و بحران‌های مصنوعی بسازند.”

از سوی دیگر، دکتر حسن نمکدوست تهرانی، کارشناس رسانه، هشدار می‌دهد:
“نسل جوان به دلیل اعتماد به سرعت انتقال اطلاعات، گاه در برابر موج‌های خبری بدون منبع معتبر، آسیب‌پذیر می‌شود و این زمینه سوءاستفاده جریان‌های مخرب را فراهم می‌کند.”

این فرقه می‌کوشد با ایجاد فضای بی‌اعتمادی، تحریف واقعیت‌ها، سیاه‌نمایی، و سوءاستفاده از دغدغه‌های اجتماعی نسل جوان، چهره خود را تطهیر کرده و حمایت‌های خاموشی را برای اهداف شوم خود جذب کند. در این مسیر، آنان از روش‌های نوین جنگ روانی بهره می‌گیرند؛ روش‌هایی که در ظاهر “حق‌طلبی” و “آزادی‌خواهی” جلوه می‌کند اما در باطن، چیزی جز فریب و سوءاستفاده نیست.

چرا نسل زد آسیب‌پذیر است؟

– اعتماد به اطلاعات اینترنتی: این نسل به دلیل رشد در عصر اطلاعات، گاه بدون راستی‌آزمایی، به اطلاعات موجود در فضای مجازی اعتماد می‌کند.

– روحیه تغییرخواهی: نسل زد به درستی به دنبال عدالت، آزادی و تحول است. اما فرقه‌های فرصت‌طلب این روحیه را دستاویزی برای انحراف جوانان قرار می‌دهند.

– تمایل به دیده‌شدن و اثرگذاری: انگیزه‌ی مثبت دیده‌شدن و اثرگذاری اجتماعی، گاهی افراد را بدون دقت لازم، به بازنشر مطالب فریبکارانه سوق می‌دهد.

چه باید کرد؟

– آگاهی ‌بخشی: شناخت دقیق از سابقه و ماهیت واقعی فرقه‌های تروریستی ضروری است.

– راستی‌آزمایی اخبار: پیش از باور یا بازنشر هر خبری، باید منبع آن به دقت بررسی شود.

– افزایش سواد رسانه‌ای: مهارت‌های تفکر انتقادی و تحلیل رسانه‌ای باید تقویت شود.

– حفظ هوشیاری جمعی: نسل زد باید بداند که در میدان جنگ روانی، آگاهی بهترین سلاح است.

در پایان باید تأکید کرد که آینده‌ی ایران و جهان در دستان همین نسل جوان است. نسلی که اگر با بینشی روشن و باطنی بیدار، راه خود را برگزیند، هیچ فرقه و جریان مخربی توان فریب و انحراف آنان را نخواهد داشت.

بیایید با آگاهی و خرد، فریب را بی‌اثر کنیم.

علی محمدی

نوشته فریب ترول های مجاهدین خلق را بی اثر کنیم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در نهایت در 22 فروردین 1404 این شوی مسخره آغاز به کار کرد. البته به محتوای این کنفرانس کار نداریم و قصد داریم به این نکته اشاره کنیم آیا اصلاٌ شهرداری حضور داشته و آیا اینکه تعداد شان به هزار نفر می رسید یا خیر
بعد از بررسی سایت های سازمان چیزی که مشاهده کردم حقه بازی رجوی بود. او سعی کرد با دستگاه تبلیغاتی خود این گونه نشان دهد تعداد هزار شهردار در برنامه حضور داشته اند! اکنون قصد داریم به نفراتی که به اسم شهردار در کنفرانس حضور داشتند اشاره کنیم تا مشخص شود که تعداد شهرداری های مشارکت کننده به انگشتان یک دست هم نمی رسیده است چه بسرد به هزار تا!

کل افرادی که به اسم شهرداران پاریس حضور داشتند عبارتند از فلورانس برتو از منطقه 5 پاریس ، ژوفروا بولار شهردار منطقه 17 ، ژاک بوتو معاون شهردار منطقه مرکزی پاریس ، فرانسوا لوگاره شهردار پیشین منطقه یک پاریس و برونو ماسه شهردار ویلیه آدام بودند از این تعدا فقط سه شهردار و یک معاون و دیگری هم شهردار پیشین بوده است .

در این جریان دریاب عدد هزار شهردار را . البته برای ما قابل فهم است چگونه دستگاه دروغ پرداز تبلیغاتی رجوی نیاز به این کار دارد و بهتر است به نفرات دیگری که به اسم شهردار حضور یافتند نیز اشاره کنیم .
دومینیک آتیاس رئیس شورای اداری ، اینگرید بتانکور بیکاره و اینکه هنوز کرسی کاندید ریاست جمهوری کلمبیا را یدک می کشد، ژان فرانسوا لوگاره رئیس بنیاد خاورمیانه، ژیلبر میتران رئیس فرانس لیبرته ، ژرار لوتون استاد افتخاری دانشگاه پاریس ، پیربرسی رئیس حقوق بشر و سروناز چیت ساز مسئول زنان شورا و دیگر هیچ .

این کل نفراتی بودند که در کنفرانسی به اسم هزار شهردار حضور داشتند!

البته برای گرم کردن برنامه مریم رجوی هم پیامی تصویری فرستاد تا این گونه اهمیت این کنفرانس را نشان دهد اما چیزی که در اسامی حاضر وجود دارد آنان در همه برنامه های سازمان حضور دارند و هر بار عنوانی را یدک می کشند بطور مثال باید به خانم اینگرید بتانکور پولسیو اشاره کرد که او بعد از رهایی از گروگان گیری در کلمبیا که کاندید ریاست جمهوری در سال 2002بود اما اکنون سازمان به خاطر اینکه شخصیتی به این زن بدهد عنوان می کند که او کاندید ریاست جمهوری در کلمبیا در سال 2022 بوده است و از فرط پیسی نگارنده حتی می توانست با جستجو در گوگل تاریخ درست آنرا پیدا کند ولی این خانم بعد از آن به خدمت اهداف فریبکارانه مریم رجوی قرار گرفت و دلارهای زیادی در این مدت به جیب زده است .

سئوالی که وجود دارد اگر کنفرانس به اسم هزار شهردار بوده چرا نام آنان را بیرونی نکردید؟ رجوی که در سوء استفاده کردن از دیگران ید طولایی دارد چرا این کار را انجام نداده است؟
چطور وقتی قصد محکوم کردن یک منتقد دارید تعداد زیادی از اسامی به اسم زندانی بیرونی می شود؟

در مورد این اقدام البته سازمان در عراق هم دست به چنین کاری زده بود. بعد از سرنگونی صدام در سال 82 رجوی سعی نمود وانمود کند از حمایت مردم عراق برخوردار است تا در مقابل دولت قانونی عراق ایستادگی کرده و در اشرف باقی بماند.

این پروژه توسط نیروهای اجتماعی سازمان انجام می گرفت. شیوه کار به این صورت بود که هر یک از کانالهایی که با سازمان کار می کردند در مقابل آوردن تعدادی اسم عراقی و امضا می توانستند پول بگیرند. اصلاٌ برای مسئولین سازمان مهم نبود که فرد مورد نظر آیا اسامی که آورده درست است یا خیر ؟ و اینکه زنده می باشد یا فوت نموده است ، فقط برایشان اسم و امضا مهم بود تا حدی که تعداد اسامی را به پنج میلیون رساندند و در تلویزیون خود چنان تبلیغاتی به راه انداختند که با این حمایت دیگر دولت عراق هم کاری نمی تواند بکند.

ولی دیدیم که وقتی دولت عراق دستور به اخراج از اشرف داد از پنج میلیون عراقی مورد ادعایی سازمان حتی یک نفر هم به دادشان نرسید و شاهد بودیم در همین راستا تعداد زیادی از مردم عراق در جلوی اشرف حضور یافته و خواهان اخراج سازمان از عراق شدند.

شیوه کار دستگاه تبلیغاتی رجوی این گونه است و با جار و جنجال کردن و بزرگ کردن خبر سعی می کند در ذهن افراد فرو کند برگزاری کنفرانس پاریس بسیار مهم بوده است در حالی که به وقتش در موقع اخراج از فرانسه هیچ کدام از همین شخصیت ها از آنان حمایت نمی کنند .

هر روز که می گذرد ماهیت فریبکارانه رجوی برای همه روشن می شود و ما وظیفه داریم هر چه بیشتر دست به افشاگری زده تا همه متوجه شوند همه حرفهای مریم رجوی در این گونه کنفرانس دروغی بیش نیست و خودش هم هیچ اعتقادی به حرفهایی که می زند ندارد.

هادی شبانی

نوشته دغل بازی اخیر مریم رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

برخی اعضای بریده و جدا شده از فرقه تررویستی مجاهدین خلق در روایت‌هایی جدید پرده از ماجراهایی هولناک در کمپ‌های این گروه برداشته و می‌گویند که نه تنها زنان بلکه مردان هم در سازمان مجاهدین خلق از آزارهای جنسی در امان نبودند.

امیر – ی از اعضای جدا شده از این فرقه که سال‌ها در کمپ تروریستی اشرف در عراق تحت شکنجه بوده است در این‌باره نوشته است: از بالا موقع دوش گرفتن نگاه می‌کردن، یا بی‌اجازه دست می‌زدن…رفتارهایی که بازم تکرار می‌شد، چون کسی جلوشون رو نمی‌گرفت.

عضو مجاهدین خلق که در عراق کودک سرباز نیز بوده در ادامه می‌گوید که اگر ما با کلی ترس و تردید می‌رفتیم به مسئول‌ها شکایت می‌کردیم، نهایتش این بود که یه گفت‌وگو با طرف می‌کردند و تمام، نه پیگیری‌ای، نه مجازاتی برای عامل منحرف در نظر گرفته می‌شد.

هم‌جنس بازی و انحرافات اخلاقی در حالی در میان تروریست‌ها رواج دارد که در جلسات مسعود رجوی و دفترچه‌های قوانین گروه نوشته شده است که هر نوع رابطه‌ی زن و مرد “خطای اخلاقی” حساب شده و تا دو سال زندان دارد، این دستورالعمل تحت عنوان انقلاب ایدئولوژیک در میان اعضای فرقه مجاهدین خلق حاکم شده است.

فساد گسترده اخلاقی سران مجاهدین خلق و سوء استفاده جنسی آنها از هواداران از جمله موضوعاتی است که پرونده آن باز بوده و می‌تواند یکی از دلایل مهم برای برخورد و اعمال محدودیت بیشتر با این گروه تروریستی در کشورهای غربی به ویژه فرانسه و آلمان محسوب شود.

نوشته روایتی از آزار جنسی و هم جنس گرایی در مناسبات مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.