یکی از سخت‌ترین دوران‌ها، زمانی بود که بحث تخلیه قرارگاه اشرف و اجبار به خروج از عراق مطرح شد. آن‌جا بود که سرکرده سازمان، مسعود رجوی، با اجبار و تهدید، اعضا را وادار کرد که برای نمایش تبلیغاتی، خود را از غذا محروم کنند. ما را ساعت‌ها در نشست‌های گروهی تحت فشار می‌گذاشتند، طوری که راهی جز تسلیم نداشتیم. این نه انتخاب بود و نه اعتراض، بلکه دستور بود؛ دستوری که اجرا نکردنش مساوی با طرد و تحقیر بود.

در آن دوره، من بیش از ۳۰ کیلوگرم وزن کم کردم. دستگاه گوارش من آسیب دید و تا امروز، هنوز از عوارضش رنج می‌برم. اما دردناک‌تر از رنج جسمی، تحقیر روحی بود. ما را وادار می‌کردند که از بدن‌مان برای باج‌گیری سیاسی استفاده کنند؛ انگار جان ما برای آنها ابزاری بود برای بازی‌های تبلیغاتی.

در ظاهر، سازمان وانمود می‌کرد که این‌ها اقدامات داوطلبانه‌اند، اما واقعیت این بود که هیچ‌کدام از ما حق مخالفت نداشتیم. مخالفت یعنی برچسب خائن خوردن، طرد شدن، و حتی حبس داخلی.

بر اساس میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، محروم کردن عمدی انسان‌ها از غذا، ممنوع و غیرقانونی است. این پیمان جهانی توسط اکثر کشورهای دنیا پذیرفته شده، اما آمریکا و رژیم صهیونیستی از پذیرش کامل آن خودداری کرده‌اند. عجیب نیست، چرا که امروز می‌بینیم چگونه در غزه، همین رژیم صهیونیستی با حمایت آمریکا، مردم بی‌گناه فلسطین را با گرسنگی اجباری شکنجه می‌کنند؛ درست همان روشی که سازمان تروریستی مجاهدین خلق، سال‌هاست علیه اعضای دربند خود به‌کار می‌برد.

رجوی، این سرکرده متواری و فریبکار، سال‌هاست که هم‌پیمان و مرید آمریکا و رژیم صهیونیستی شده است؛ همان‌هایی که امروز گرسنگی را به ابزاری برای کشتار جمعی تبدیل کرده‌اند.

من امروز این حرف‌ها را نمی‌نویسم تا از گذشته گله کنم، بلکه برای آن است که خانواده‌ها و افکار عمومی بدانند که پشت نقاب «مبارزه»، چه جنایاتی پنهان است. سازمان تروریستی مجاهدین خلق، نه تنها حق انتخاب را از اعضایش می‌گیرد، بلکه جان آنها را قربانی اهداف پلید سیاسی می‌کند.

فریدون ابراهیمی

نوشته اعتصاب غذا برای ما نه انتخاب بود و نه اعتراض اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اینها را گفتم که اشاره ای بکنم به دو سه بار اعتصاب غذایی که در طی سالها در تشکیلات رجوی و در کمپ هایش رقم خورد. آیا واقعاً اعتصاب کنندگان در این موارد هم با آگاهی و اشراف کامل دست به اعتصاب غذا زده بودند و یا نه موضوعات دیگری دخیل بوده است؟

طبعا که در سازمان مجاهدین به دلیل ساختار فرقه ای اش هیچ کس اجازه ندارد بدون دستور از بالا اقدامی کند که نظم تشکیلات را برهم بزند. هر کاری با دستور است، حتی اگر بخواهید جان خود را برای رجوی بدهید باید با دستور باشد!

بعد از اینکه نیروهای آمریکایی سلاح های سازمان مجاهدین خلق را جمع آوری کردند شکل مبارزه و ماندگاری در اشرف و بعدا در لیبرتی نیز فرق کرد. رجوی میدید که بقول خودش یا باید اسب را نگه میداشت یا اسب سوار را. از نگاه او اسب سلاح بود و اعضای فرقه اسب سوار، لذا خودش میگفت که باید ” اسب سوار ” را نگه داشت، بعدا می شود اسب را تهیه کرد. اما همین اسب سوار در زمان های مختلف می تواند نقشی ایفا کند که انبوهی سلاح هم اگر بود نمی توانستند آن خط و استراتژی را پیش ببرند، نمونه واضح آن اعتصاب غذاهایی بود که بدستور رجوی در اشرف و لیبرتی انجام گرفت.

در هیچ کدام از این اعتصاب غذاها هیچ کس با میل و درخواست خودش اقدام به اعتصاب غذا نکرد. همه را جمع میکردند و برایشان یک بیانیه و یا یک اطلاعیه از طرف رهبری فرقه خوانده می شد مبنی بر اینکه باید اعتصاب غذا کنند. طوری فضاسازی می شد که کسی جرات نمی کرد مخالفت کند. ملاک دکتر بود که وارد شده و بگوید اعتصاب غذای این افراد می تواند کار را سخت کند، یعنی همان هایی هم که بخاطر ورود دکتر از اعتصاب غذا منع می شدند بخاطر این بود که ضررشان بیشتر از خیرشان خواهد بود. مانند خود من که به دلیل مریضی که از قبل داشتم در هیچ کدام از اعتصاب غذاها شرکت نداشتم زیرا در هر دو مورد دکترهای اشرف معتقد بودند که این فرد نمی تواند اعتصاب غذا کند. ولی اگر کسی شاخص هایی را داشت که در لیست ممنوعیت های دکترها نبود باید در اعتصاب غذا گنجانده می شد.

اینگونه بود که اعتصاب غذا شکل گرفته و عملی می شد.

بخشعلی علیزاده

نوشته اعتصاب غذاهای دستوری و اجباری در کمپ اشرف و لیبرتی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گزارش سرویس بین الملل پایگاه اطلاع رسانی هابیلیان (خانواده شهدای ترور کشور)، دکتر ر– م پزشک یکی از بیمارستان های بغداد طی نامه ای به مسؤلان وزارت حقوق بشر عراق نوشت: در مدت اعتصاب غذای عناصر گروه مجاهدین، بیش از صد تن از آنها برای معالجه به بیمارستان انتقال داده شدند.

این پزشک عراقی افزود: هنگامی که از عناصر این گروه علت اعتصاب غذا را می پرسیدیم از مجبور بودن خود به این اقدام می گفتند و نتیجه سرپیچی از این دستور را مرگ خود اعلام کردند.

این پزشک در ادامه گفت: از این تعداد بیش از ۷۰ تن، نامه هایی را در لباس های خود مخفی کرده بودند که به محض خروج مراقبان و همراهان آنها، این نامه ها را به ما می دادند و از ما می خواستند تا آنها را تحویل سازمان های حقوق بشری دهیم و به آنها بگوییم این اشخاص حاضر به ماندن در این گروه نیستند.

این منبع عراقی با اشاره به محتوای متن یکی از نامه ها می گوید: یک تن از عناصر این گروه نوشته بود او را با اجبار وادار به اعتصاب کردند و تهدید کردند در صورت مخالفت، وی را متهم به فرار از پایگاه خواهند کرد. این شخص با ترس از لو رفتن و کشته شدن توسط فرماندهان خود، از این پزشک خواسته بود تا از افشای نام وی خودداری کند.

بستری شدن این تعداد از اعضای مجاهدین در حالی است که گروه تروریستی مجاهدین مدعی است از کوچک ترین امکانات انسانی در پایگاه لیبرتی محروم است و دولت عراق اجازه نمی دهد عناصر آن برای مداوا به خارج از پایگاه اعزام شوند. طبق اعلام سخنگوی وزارت دفاع عراق در آخرین ماه های حضور مجاهدین در پادگان اشرف بیش از ۸۰ تن از عناصر این گروه با فرار از اشرف خود را تسلیم نیروهای ارتش و پلیس عراق کردند.

نوشته تلاش بیش از ۷۰ عنصر گروه مجاهدین برای فرار از لیبرتی ناکام ماند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.