من افشین جعفر زاده اهل ارومیه در سال ۱۳۷۴ برای کار به استانبول رفتم. با توجه به اینکه رشته ام مکانیک بود در همان جا مشغول به کار شدم.

پس از چند سالی کار کردن با  کسانی آشنا شدم که به من قول مهاجرت و کار در کشور آلمان را دادند.

وقتی به هویت واقعی آنان پی بردم که دیگر دیر شده بود. هواپیمایی که قرار بود با آن به آلمان بروم در فرودگاه بغداد به زمین نشست و من در بهت و حیرت فرو رفتم و استرس تمامی وجودم را فرا گرفت.

اینچنین بود که فهمیدم فریب یک گروه تبهکار و تروریست ضد ایرانی به نام مجاهدین خلق را خورده ام و بجای آلمان مرا به خاک عراق برده اند تا در مسیر اهداف تروریستی خود مثل بقیه افراد از من هم سوءاستفاده کنند.

در چاله ای افتادم که دیگر راه بازگشتی برایم متصور نبود.

از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۲ در فرقه مجاهدین خلق اسیر بودم تا اینکه بعد از سقوط صدام توانستم به کمک نیروهای آمریکایی از فرقه تروریستی مجاهدین خلق جدا شده و به کشورم  بازگردم. اکنون از آن سالهای تیره و تار حدود ۲۰ سالی می گذرد.

در آذرماه سال ۱۴۰۰ طی نامه ای به آقای کریم خان دادستان دادگاه بین المللی لاهه نوشتم: مجاهدین خلق نه تنها باعث پیشرفت و بهبود زندگی ما  نشدند بلکه ما را از داشتن امکانات اولیه هم محروم کردند. ما نه حق ازدواج داشتیم و نه زندگی آزاد . حتی امکانات ساده ای مانند تلفن، رادیو نیز در دسترس ما نبود. بطور مطلق با دنیای بیرون قطع ارتباط بودیم.

وقتی از مجاهدین خلق خواستیم بگذارند با خانواده هایمان تماس بگیریم، به ما از قول رجوی گفته شد خانواده هایتان دشمن شما هستند.همه چیز شما باید متعلق به رجوی باشد و لاغیر. بعبارتی رهبران مجاهدین خلق با خانواده ، داشتن همسر و فرزند و عشق ورزیدن همیشه مشکل داشته و آن را ضد قوانین فرقه می دانستند.

ساعت ها از ما کار می کشیدند بدون اینکه دستمزدی به ما بدهند. تازه باید در قبال کارهایی که انجام می دادیم به شدیدترین شکل ممکن هم در جلسات تفتیش عقیده حسابرسی می شدیم و در صورت عدم شرکت در چنین نشست های تهوع آوری تنبیه و زندان در انتظارمان بود.

خروج از فرقه رجوی و زندگی دوباره

در ورای همه این سختی ها ، وقتی از فرقه رجوی جدا شده و پای در خاک وطن گذاشتم، احساس کردم تولدی دوباره یافتم. علیرغم مشکلات اولیه ، تمام تلاشم را برای بهبود وضعیت زندگی ام بکار بستم و پس از سالها تلاش اکنون صاحب شغل ، خانواده و همسر و فرزندانی هستم که تمام هست و نیست من  محسوب می شوند. آری زندگی چقدر زیباست باید این نعمت خدادادی را ارج نهاد و قدر آن را دانست.

بواقع مجاهدین خلق ارمغان تاریکی هستند. اکنون هم به حال کسانی افسوس می خورم که همچنان در قید و بند فرقه رجوی در اردوگاه مانز آلبانی با هزاران درد و مشکل روزگار می گذرانند. اما برای زندگی کردن هیچوقت دیر نیست. بقولی هر وقت ماهی را از آب بگیری تازه است. بنابراین باید اراده ها را بکار گرفت و تور اختناق این فرقه را پاره کرد و پای در دنیای آزاد گذاشت.

نوشته برای زندگی کردن هیچوقت دیر نیست اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این دیدار مسئول نمایندگی انجمن نجات استان توضیحاتی پیرامون آخرین وضعیت فرقه رجوی در کشور آلبانی ، تشکیل انجمن نجات آلبانی و سایر تحولات پیرامون فعالیت خانواده ها و اعضای جداشده در آلبانی ، همچنین دادگاه مجاهدین در تهران و محاکمه سران و تعدادی از اعضای آن دادند .

افشین جعفرزاده که بخوبی در جریان دادگاه سران و تعدادی از اعضای اصلی فرقه رجوی در تهران بود، گفت؛ آرزویم بود روزی محاکمه سران و عوامل اصلی جنایت بر علیه مردم ایران را ببینم و خدا را شکر که این اتفاق افتاد.

جنایاتی که مجاهدین مرتکب شدند نه تنها در حق مردم و مدافعان آب و خاک ایران عزیزمان صورت گرفت بلکه در حق اعضای منتقد و خواهان جدایی از این فرقه مخوف نیز روا گردید.

عوامل فرقه رجوی نه تنها افرادی که برخلاف میلشان و با فریب به خاک عراق و قرارگاه اشرف کشانده شده بودند را زندان و شکنجه می کردند ، بلکه آنان را به اشکال دیگر نیز سر به نیست می کردند. خوراندن سیانور، از پشت تیر زدن در مناطق مرزی، اجبار به خودکشی و خودسوزی، ربایش و سر به نیست کردن بشکل کاملا مخفی و . . . از دیگر روشهای ضد انسانی در فرقه رجوی برای سرکوب  و حذف مخالفان بود.

افشین جعفرزاده ادامه داد: من نیز یکی از قربانیان این فرقه بودم که در سال ۱۳۷۹ در استانبول ترکیه در تور این فرقه گرفتار آمدم و مرا با فریب و به بهانه اعزام به کشورهای اروپایی به کشور عراق از مسیر سوریه انتقال دادند. در فرودگاه سوریه متوجه شدم که فریب خوردم و خواستم فرار کنم ولی متأسفانه پلیس فرودگاه مرا  دستگیر کرده و به عوامل فرقه و مامورین عراقی لباس شخصی تحویل داد. عوامل مجاهدین مرا به زور سوار هواپیمایی کردند که مسیر آن بغداد بود.

بالاخره بعد از تحمل ۴ سال تحقیر و شکنجه از سوی فرقه رجوی ، با سقوط صدام حسین ، با فرار از کمپ اشرف و پناهنده شدن به نیروهای آمریکایی مستقر در اشرف، نهایتا در اواخر سال ۱۳۸۳ به ایران آمدم.

اکنون نیز اعلام آمادگی می کنم که در هر دادگاهی چه در ایران و چه در سطح بین المللی بر علیه جنایات و وطن فروشی های فرقه رجوی و عوامل آن شهادت بدهم تا توانسته باشم بخشی از دینم را به وطنم ایران و مردم کشورم ادا کنم.

افشین جعفرزاده در پایان این دیدار ضمن حمایت از تشکیل انجمن نجات آلبانی، آرزو کرد هرچه زودتر شرایطی فراهم شود که خانواده ها بتوانند با عزیزانشان که در اردوگاه فرقه رجوی گرفتارند دیدار کرده و آنان را ببینند.

نوشته افشین جعفرزاده: حاضرم در هر دادگاهی بر علیه جنایات فرقه رجوی شهادت بدهم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

از ابتدای حضور این افراد در فرودگاه، عوامل فرقه هم در محل حضور پیدا کردند و با تهدید سعی کردند این افراد را از ورود به تیرانا منصرف کنند. فاطمه خردمند ، ذکیه حجتی، صدیقه ابراهیم زاده و نسرین نوذری از جمله افرادی هستند که به گفته بتول سلطانی در فرودگاه حضور پیدا کردند و با او درگیر شدند. آنها بتول سلطانی را تهدید کرده اند که در صورت خروج از فرودگاه او را به قتل می رسانند. شرح ماجرا از زبان بتول سلطانی :

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

حضور عوامل فرقه رجوی در فرودگاه مادر ترزای تیرانا:

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته عوامل فرقه در فرودگاه تیرانا بتول سلطانی را تهدید به قتل کردند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

موضوع گرفتار کردن افراد به اینجا ختم نمی شود تا اینکه برادرش مرتضی جعفرزاده را نیز مانند افشین فریب داده و به جای آلمان به قرارگاه اشرف مجاهدین در خاک عراق می فرستند و زندگی او را نیز خراب می کنند.
آقای افشین جعفرزاده از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۲ در فرقه مجاهدین اسیر بودند تا اینکه بعد از سقوط صدام توانستند با کمک آمریکایی ها از آن سازمان جدا شوند.

ایشان نیز طی نامه ای از آقای کریم خان دادستان دادگاه بین المللی لاهه درخواست کرده اند که سازمان مجاهدین را به خاطر نقض حقوق بشر در حق اعضای خود مورد بازخواست قرار دهند.

آقای کریم خان دادستان محترم دادگاه کیفری بین المللی

احتراما، اینجانب افشین جعفرزاده یکی از جداشدگان از سازمان مجاهدین ساکن در شهر ارومیه می باشم. من از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۲ اسیر این سازمان بودم در حالی که هیچ شناختی از این سازمان نداشتم و در اثر فریب آنان به مجاهدین پیوستم. آنها به من وعده کار در کشورهای اروپایی را داده بودند ولی به جای اینکه من را به آلمان بفرستند به قرارگاه اشرف در عراق فرستادند و زندگی من را نابود کردند.

سازمان نه تنها باعث پیشرفت و بهبود زندگی ما نشد بلکه ما را از داشتن امکانات اولیه محروم می کرد به عنوان مثال ما حق ازدواج نداشتیم و یا حق نداشتیم آزادانه زندگی کنیم و حتی امکاناتی مانند تلفن، رادیو نیز نداشتیم تا بتوانیم با خارج از قرارگاه تماس داشته باشیم. ساعت ها از ما کار می کشیدند بدون اینکه دستمزدی به ما بدهند. تازه باید در قبال کارهایی که انجام می دادیم به شدیدترین شکل ممکن هم در جلسات تفتیش عقیده حسابرسی و حتی تنبیه می شدیم.

در مدت کوتاهی که من در آنجا بودم شاهد ضایع شدن حق و حقوق تعدادی زیادی از افراد داخل سازمان بودم که از آنان به عنوان ابزار برای احقاق خواسته های خود استفاده می کردند و در صورت سرپیچی از فرمان با تنبیه های سخت مواجه می شدند.
اکنون من به عنوان یکی از جداشدگان از شما به عنوان دادستان دیوان دادگاه کیفری بین المللی درخواست می کنم مارا یاری کنید تا این سازمان در مقابل اعمال خود در کادر جنایت علیه بشریت پاسخگو باشد.

با تقدیم احترام – افشین جعفرزاده

نوشته نامه افشین جعفرزاده عضو پیشین مجاهدین به کریم خان دادستان دادگاه بین المللی لاهه اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مستند در دام فریب سرگذشت کسانی است که روزگارانی در دام فریب فرقه رجوی گرفتار آمده و کم یا زیاد بخشی از عمر خود را در این فرقه سپری کرده اند. البته برخی هایشان که شانس یارشان بود بر حسب شرایط خاص تواسته اند از دست فرقه رهایی یابند.
البته در این میان نگون بختانی هم بودند که در مسیر اهداف فرقه هزینه شدند. و مرگ تنها هدیه سران مجاهدین به آنان بود.
تهدیدات پنهان و نرم و در مقاطعی البته سخت واقعیّتی است که پیوسته اعضای گرفتار در فرقه رجوی در اشکال مختلف در درون سازمان با آن دست به گریبان بوده و هرکس به شکلی آثار آن را با خود به همراه دارد. زندان و شکنجه، قتل، تحقیر در مقابل جمع، محاکمات غیر انسانی، تحمیل خودکشی به اعضای ناراضی و . . . از انواع این تهدیات محسوب می شود.

در این مستند سعی می کنیم با کسانی که روزگارانی در دام فریب مجاهدین گرفتار آمدند اما برحسب شرایط خاص توانستند جان خود را از دست این فرقه رهایی دهند مصاحبه کوتاهی داشته باشیم تا نسل جوان کشورمان با تجربیات آنان و ترفند های فریبکارانه مجاهدین آشنا شده و به ماهیت پلید و ضد بشری این گروه تروریست و فرقه گرا پی ببرند.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

در اینجا جای دارد به عنوان سند به بخشی از گزارش «انستیتوی تحقیقات دفاع ملی (RAND) برای وزارت دفاع آمریکا با عنوان «مجاهدین» خلق در عراق در مرداد ۱۳۸۸ – The Mujahedin-e Khalq in Iraq (AUGUST 2009)اشاره کرد که به ایدئولوژی خشونت آمیز، سیاست فریب ، تطمیع و تنبیه گروه تروریستی «مجاهدین» خلق پرداخته است.

«انستیتوی تحقیقات دفاع ملی» آمریکا در گزارش تحقیقاتی خود، جذب ۷۰ درصد از نیروهای سازمان مجاهدین خلق را «غیرداوطلبانه» و با فریب، تطمیع دروغین و تهدید عنوان و تصریح کرده است، این سازمان تروریستی با وعده های دروغ از جمله وعده کار همراه با حقوق، اعطای زمین، کمک در دریافت پناهندگی، دیدار آزاد با خانواده، امکانات بهداشت و درمان عمومی و حتی ازدواج ، نیرو جذب کرده و عضوگیری این سازمان از سال ۱۹۸۶ داوطلبانه نبوده است.

گروه تروریستی «مجاهدین» خلق با مصادره مدارک هویتی و اجتناب از قانونی نمودن حضور اعضا در عراق در زمان صدام، آنها را تحت اجبار در اردوگاه های سازمان در عراق نگه می داشت و آنان را تهدید می کرد درصورت خروج از اردوگاه دستگیر شده و برای ورود غیر قانونی به عراق محاکمه و مجازات خواهند شد.

در بخشی از این گزارش با عنوان «سازمان مجاهدین خلق به عنوان یک فرقه» آمده است:
. . . از روزهای اولیه، سازمان مجاهدین خلق ارتباطات درونی بسته ای داشته است، ولی این امر در اواسط دهه ۱۹۸۰ بعد از اینکه رهبران گروه و بسیاری از اعضا به پاریس نقل مکان نمودند به موضوعی خبیث تر تبدیل شد. در پاریس، مسعود رجوی شروع به پیش بردن آنچه که “انقلاب ایدئولوژیک” نامیده می شد نمود که ضوابط جدیدی را بر فعالان سازمان – ابتدا خواست فزاینده سرسپردگی به اهداف سازمان و متعاقبا سرسپردگی تقریباً مذهبی به رجوی ها (مسعود و همسرش مریم)، جلسات عمومی انتقاد از خود، طلاق اجباری، تجرد، اجبار در جدایی از خانواده و دوستان، و جداسازی جنسی – تحمیل میکرد.

قبل از اتحاد با صدام، سازمان مجاهدین خلق یک سازمان مردمی بود. در هر صورت، زمانی که در عراق مستقر گردیده و علیه نیروهای ایرانی در اتحاد با صدام وارد جنگ شد، این گروه خشم مردم ایران را به خود خرید و در نتیجه با کم شدن داوطلب برای پیوستن روبرو شد. لذا دست به جذب نیرو به شیوه های فریبکارانه زد. سازمان مجاهدین خلق طبیعتا به دنبال معارضین ایرانی بود، ولی همچنین درارتباط با مهاجران اقتصادی درکشورهایی مانند ترکیه و امارات متحده عربی با دادن قول های دروغین جهت یافتن کار، زمین، کمک در اخذ پناهندگی درکشورهای غربی، و حتی ازدواج، آنان را به عراق کشاند. به بستگان اعضای سازمان، پیشنهاد سفر مجانی به اردوگاه های سازمان مجاهدین خلق جهت دیدار با آنان داده می شد. این افراد جذب شده اغلب به صورت غیر قانونی وارد عراق شده اند و سپس ازآنان خواسته شده تا مدارک شناسایی خود را برای “حفظ و نگهداری” تسلیم نمایند. لذا، آنان در عمل در تله می افتادند.
یک شیوه دیگر جذب نیرو با کمک دولت صدام صورت می گرفت. به اسرای ایرانی از جنگ ایران و عراق پیشنهاد می شد تا بین رفتن به اردوگاه های سازمان مجاهدین خلق و سپس بازگشت به ایران و یا ماندن در اردوگاه های اسرا در عراق یکی را انتخاب نمایند. صدها زندانی به اردوگاه های سازمان مجاهدین خلق رفتند، که در آنجا ماندگار شدند. هیچ اقدامی جهت بازگشت آنان به ایران صورت نگرفت.

برای نیروهای ائتلاف، رفتار فرقه ای سازمان مجاهدین خلق و عملکرد جذب نیروی سؤال برانگیز آنان تا جایی که به تأثیر آن در اقدامات روزمره در اردوگاه و همچنین گزینه های جابجابی آنان مربوط میشد قابل توجه بود. رهبری بعید بود که با سیاست هایی که قدرت کنترل مستقیم و تسلطش بر اعضا را کم می کرد همکاری نماید. در واقع، دیدبان حقوق بشر گزارش می کند که سازمان مجاهدین خلق مدتها قبل یک روند پیچیده برای حفظ اعضایی که خواهان جدایی بودند برقرار نموده بود، که شامل “محاکمه”، اعتراف گیری اجباری به عدم وفاداری، و حتی شکنجه می شد. اگر چه این روند از زمانی که گروه در اردوگاه اشرف متمرکز شد تخفیف یافت، ولی هنوز کسانی که مایل به خروج بودند طی روزها یا حتی هفته ها در حالیکه در یک نوع زندان انفرادی نگهداری می شدند “توجیه” و تشویق به تغییر تصمیم خود می گردیدند.

از طرف دیگر، القای فکری و ایزولاسیون دراز مدتی که اعضای سازمان مجاهدین خلق تجربه کرده اند احتمالا منجر به ایجاد حس فوق العاده وفاداری در آنان شده است، که موجب گردیده تا پیشنهاد جدا کردن خود از رهبرانشان را رد نمایند. این مسئله بطور خاص شامل بازگشت به ایران، جایی که انتظار پیگرد قانونی بطرز وحشتناکی در اذهان آنان کاشته شده است نیز میشود . . .
قسمت اول این مستند اختصاص دارد به نحوه پیوستن و گسستن فردی بنام افشین جعفرزاده اهل ارومیه جوانی که با تمامی شور جوانی اش دنبال کسب درآمد راهی کشور ترکیه گردید ولی او هرگز نمی دانست که تقدیر او را به سوی دام مرگبار گروهی تروریست و فرقه ای بنام مجاهدین در پوشش شرکت کاریابی در استانبول خواهد کشاند و مسیر زندگی او را عوض خواهد کرد. با هم پای صحبت های آقای افشین جعفرزاده می نشینیم.

نوشته مستند در دام فریب مجاهدین – افشین جعغرزاده اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.