موسی دامرودی به عنوان عضو با سابقه بالای حضور در تشکیلات مجاهدین خلق، در این برنامه به تشریح وضعیت و شرایط حاکم بر مناسبات این سازمان می پردازد.

عضو سابق مجاهدین خلق درباره زندگی رباتیک اعضای حاضر در تشکیلات مجاهدین خلق می گوید به عنوان عضو سازمان باید فقط و فقط آنچه را به تو دیکته می شود بیان کنی. و به همین دلیل است که اگر از هر یک از اعضای حاضر در مقر سازمان درباره زندگی و سازمان و یا هر مسئله دیگری سوال کنی همه پاسخی واحد دارند و پاسخ شان همان است که فرماندهانشان به آنها القا کرده اند.

موسی دامرودی می گوید آنچه را از نزدیک در مناسبات مجاهدین مشاهده کردم این بود که نه زندگی هست، نه عاطفه هست، نه خانواده و نه رابطه دوستانه ای. او می گوید حتی اجازه نداشتیم به زبان مادری با دوستانمان و هم محلی هایمان صحبت کنیم. او در این باره خاطره ای هم نقل می کند.

دامرودی می گوید فرماندهان به دستور مریم رجوی، آنقدر وقت اعضا را پر می کردند و آنقدر از آنها کار می کشیدند تا خود به خود افکار و احساسات تعطیل شود.

نوشته برنامه جعبه سیاه – گفتگو با موسی دامرودی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مهمان نخست مصطفی بهشتی بود که بیش از دو دهه از عمر خود را در فرقه رجوی گذرانده است. او سازمان مجاهدین خلق را تشکیلاتی فریبکار و دروغگو می‌داند که هرگز به دنبال آزادی ملت ایران نبوده است و قدرت طلبی، تنها انگیزه سران این تشکیلات برای فعالیت است. او جشن سالگرد تاسیس مجاهدین خلق را صرفا اقدامی تبلیغاتی در راستای اهداف قدرت طلبانه سران تشکیلات می‌داند.

مصطفی بهشتی شاهد اظهارات خود را در طرح ده ماده‌ای مریم رجوی می‌داند که در آن ادعای آزادی بیان، آزادی پوشش و دمکراسی شده است در حالیکه در عمل در تشکیلات مجاهدین خلق اعضا نه تنها حق انتقاد از رهبری را ندارند، بلکه از حق آزادی پوشش و مذهب نیز بی بهره‌اند. او حجاب اجباری را دلیلی قاطع برای غیردمکراتیک بودن مریم رجوی می‌داند.

مصطفی بهشتی که برادر خویش را در حمله نیروهای عراقی به کمپ اشرف از دست داد، معتقد است که قاتل اصلی برادرش و دیگر افرادی که در اشرف کشته شدند، د شخص مسعود رجوی است. او نهایتا به اعضایی که درون فرقه رجوی گرفتار هستند، پیام می‌دهد که بیش از این زندگی خود را تباه نکنند، از تشکیلات بیرون آمده و برای زندگی مطلوب خود تصمیم بگیرند.

مهمان دوم علی هاجری است که با ارائه مقدمه‌ای در خصوص سالگرد تاسیس مجاهدین خلق معتقد است روز 15 شهریور را به عنوان سالگرد تاسیس سازمان در سال 1344 نباید جشن گرفت چون سازمان پس از سالها خیانت به وطن، همکاری با صدام حسین و حملات تروریستی به  هموطنان خود، دیگر چیزی برای افتخار ندارد.

او در پاسخ به مجری برنامه درباره زندگی آزاد در بیرون از سازمان مجاهدین خلق از سرکوب‌های سران سازمان و تلاش‌هایشان برای حذف خانواده و عواطف انسانی از ذهن اعضا می‌گوید. او خود را نمونه‌ای از افرادی می‌داند که توانستند سازمان را پشت سر بگذارند، ازدواج کنند و دارای فرزند شوند.

علی هاجری خطاب به اعضای گرفتار در فرقه رجوی از آنها درخواست می‌کند که از تشکیلات بیرون آمده و زندگی را تجربه کنند. او قدرت امروز سازمان را برای سرنگون کردن حکومت ایران ناچیز می‌داند و بر این باور است که حتی کشورهای خارجی این تشکیلات را اپوزیسیون نمی‌دانند. هاجری ماندن در تشکیلات را تلف کردن عمر می‌داند.

نوشته برنامه جعبه سیاه – گفتگو با مصطفی بهشتی و علی هاجری اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

1. برخی چیزها موقتی هستند، در حالی که خانواده دائمی است.
2. خانواده برای ما وجود دارد. هیچ شخص یا سازمانی نمی تواند عاطفه یک خانواده را از بین ببرد.
3. چرا باید حقوق بشر نقض شود؟!
4. با چه حقی جلوی این نعمت (خانواده) که خدا داده را می گیرید؟
5. خانواده همه چیز است، همیشه در کنار شماست.
6. اعضای گرفتار در کمپ اشرف خارج از کمپ زیباتر است. پس بیرون بیایید زیرا خانواده منتظر شما هستند.
7. عشق واقعی ما در خانواده ما یافت می شود. اما نه در نزدیکی کسانی که ما را از هر حق آزادی و زندگی محروم می کنند.

نوشته پیام اعضای شورای زنان انجمن آسیلا به اعضا گرفتار در اشرف ۳ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

تیم والیبال آسیلا شامل اعضای ایرانی و آلبانیایی انجمن است. اعضای انجمن تلاش دارند که علاوه بر فعالیت های افشاگرانه درباره ماهیت فرقه رجوی، نمادی از شور زندگی و تبادل فرهنگی و اجتماعی میان جامعه ایرانی و آلبانیایی باشند.

نوشته شور زندگی در آسیلا – تاسیس تیم والیبال انجمن آسیلا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

آقای حمید محمد آتابای از مهمانان این برنامه بود که در صحبت هایش بر این نکته تاکید داشت که مسعود رجوی برای ادامه حیات خودش به خون احتیاج دارد. حتما باید انسانهایی کشته شوند تا مسعود رجوی به حیات خودش ادامه دهد. و کشته های 10 شهریور برای مسعود رجوی این ویژگی را داشت.

مهمان بعدی برنامه رضا اسلامی که سابقه 29 سال اسارت در فرقه رجوی را دارد، گفت: اکثر افراد این واقعه با رجوی مخالفت داشتند و رجوی می خواست که از حضور آنها خلاص شود.

خلیل انصاریان و موسی جابری فر از دیگر مهمانان این برنامه بودند.

نوشته ناگفته های قتل عام ۱۰ شهریور از زبان اعضای انجمن آسیلا – قسمت دوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در بخش نخست این برنامه که با اجرای مصطفی (میلاد) بهشتی ساخته شد، اریسا رحیمی عضو آلبانیایی انجمن آسیلا حضور داشت تا اظهارات بهشتی درباره کشتار دهم شهریور در کمپ اشرف عراق را به زبان آلبانیایی برای مخاطبان ترجمه کند.

به گفته مصطفی بهشتی حوادث 10 شهریور 92 توسط شخص رجوی رقم خورد. او بر این باور است که رجوی پیش از این حوادث از حمله باخبر بود اما جان اعضای گروهش برای او ارزشی نداشت. او معتقد است مسعود رجوی اعضای گروه خود را به گونه‌ای در حبس نگه داشته است که هیچ کس اجازه پرسش درباره وقایع را ندارد و حتی خانواده‌های اعضای کشته شده نمی‌توانند علت مرگ فرزندان خود را پیگیری کنند.

مهمان بعدی این برنامه ابراهیم مرادی، عضو پیشین مجاهدین خلق است که پس از جدایی از تشکیلات به انجمن آسیلا پیوست. مرادی به عنوان یک کرد ایرانی از عدم مقبولیت مسعود رجوی در میان کردهای ایران و عراق می‌گوید و علت آن را جنایتکاری و جاه طلبی شخص مسعود می‌داند. به عقیده او رجوی به دنبال قدرت مطلقه است و خود را پاسخگوی هیچ کسی نمی‌داند.

محمد رضا صدیق که بیش از 20 سال از عمر خود را در فرقه رجوی گذرانده است به عنوان آخرین مهمان برنامه “ناگفته‌های قتل عام ده شهریور” در برنامه شرکت کرد. او که در زمان کشتار ده شهریور در کمپ لیبرتی ساکن بود. می‌گوید رجوی از آسیب دیدن اعضای خود ابراز رضایت می‌کرد و همواره به دنبال خون بیشتر بود. او می‌گوید: “در جریان وقایع 6 و 7 مرداد، ما چوب میخوردم و رجوی قهقهه میزد!”

او از مسعود رجوی سوال می‌کند: “هدفت از نگه داشتن آن 101 نفر در کمپ اشرف چه بود؟”

نوشته ناگفته های قتل عام ۱۰ شهریور از زبان اعضای انجمن آسیلا – قسمت اول اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

یکم – اخبار مرتبط با انجمن آسیلا

1- روز سه شنبه سوم مرداد هیئتی از انجمن آسیلا در شهر پوگرادس مهمان ۴ انجمن این شهر بود. در این دیدار، انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی (آسیلا) ابتدا از دعوت این انجمن ها تشکر و قدردانی کرد. روسای انجمن ها در جلسه مشترک با آسیلا اعلام همبستگی و پشتیبانی خود را ابراز نمودند و خواستار تداوم همکاری در زمینه حقوق بشر بودند. همچنین از این انجمن ها دعوت شد که در کنفرانس بزرگ حقوق بشری انجمن آسیلا در تیرانا شرکت کنند که مورد استقبال آنها قرار گرفت.

2- انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی (آسیلا) همایشی همراه با نمایشگاه عکس و کتاب در هتل گراند پالاس شهر کورچ برگزار نمود. همچنین نشستی با حضور مدیر آلبانیایی آسیلا، داشامیر مرصولی انجام شد که خانم ثریا عبداللهی به عنوان مسئول تشکل مادران انجمن نجات، از طریق ارتباط تصویری برای شرکت کنندگان در این نشست در شهر کورچ آلبانی صحبت کرد.

3- روز هشتم مرداد انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی (آسیلا) در اطلاعیه ای خبر داد که بیجار رحیمی توانست خود را از بند فرقه رجوی رها کند و به جمع دوستانش در انجمن آسیلا بپیوندد. یک روز بعد در تاریخ نهم مرداد 1402 آقای بیجار رحیمی اعلام جدایی خود از فرقه مجاهدین خلق را به صورت رسمی اعلام نمود. در بخشی از بیانیه اعلام جدایی وی چنین آمده است:

“اینجانب بیجار رحیمی از استان سیستان و بلوچستان شهرستان ایرانشهر متولد 1340 ابتدا با یک بلوچ آشنا شدم که وی وعده داد تا من را با کمترین هزینه برای شغل پردرآمد به اروپا ببرد. من به او اعتماد کرده و پیشنهادش را قبول نمودم و از طریق مرز پیشین به کراچی رفتم و در یک هتل چند روزی سکونت داشتم. درآنجا یک خانم تلفنی با من تماس گرفت و گفت که ابتدا به عراق می روم و بعد از مدتی به یکی از کشورهای اروپایی فرستاده می شوم. برای من یک پاسپورت جعلی درست کردند و از طریق مرز هوایی وارد عراق شدم. در فرودگاه بغداد دو لباس شخصی پیش من آمدند و گفتند که ایرانی هستند و من بهمراه آنها رفتم.
وقتی به محل رسیدیم و از خودرو پیاده شدم دیدم همه نفرات لباس فرم نظامی به تن دارند!!! پرسیدم اینجا کجاست؟ در جواب به من گفتند که آن محل اسمش قرارگاه اشرف است و مقر سازمان مجاهدین خلق در عراق می باشد. پرسیدم که آیا از این طریق به اروپا منتقل میشوم؟ در جواب گفتند که فعلا مدتی باید در آنجا بمانم تا به من زمان و نحوه رفتن را اطلاع بدهند. من مدتی در محلی در قرارگاه اشرف که بعدا فهمیدم نامش بخش ورودی سازمان است مستقر شدم. بعد به من لباس فرم نظامی دادند. در بخش ورودی سازمان دیدم که نفرات دیگری هم مثل من و با همین وعده اعزام به اروپا برای شغل پردرآمد آورده شده بودند.”

استقبال اعضای انجمن آسیلا از آقای بیجار رحیمی بعد از فرار از فرقه مجاهدین خلق

4- روز جمعه 13 مرداد ماه کنفرانسی با عنوان “صدای خانواده ها” در شهر تیرانای آلبانی به همت انجمن آسیلا برگزار شد. این انجمن هدف از برگزاری این کنفرانس را “رساندن صدای خانواده های چشم انتظار اعضای فرقه رجوی” عنوان کرد. این کنفرانس سه ساعته با حضور اعضای ایرانی و آلبانیایی انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی و همچنین مدعوین آلبانیایی برگزار شد. تعدادی از خانواده های انجمن نجات هم از ایران و به صورت آن لاین در این کنفرانس شرکت کردند. داشامیر مرصولی رئیس آسیلا، آلدو سولولاری مدیر رسانه‌ ای آسیلا و خلیل انصاریان، حمید آتابای و همچنین بیجار رحیمی عضو جدید آسیلا که به تازگی سازمان مجاهدین خلق را ترک کرده در این کنفرانس سخنرانی کردند.

کنفرانس صدای خانواده ها در تیرانا

5- در تاریخ 17 مرداد انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی (آسیلا) در اطلاعیه ای از تاسیس انجمن جدیدی با نام انجمن مادران خبر داد. اطلاعیه انجمن آسیلا به شرح زیر بود:

“انجمن آسیلا و اعضای آن با افتخار و سربلندی تاسیس انجمن جدید به نام (انجمن مادران) که رساندن صدای مادران و خانواده هایی که فرزندانشان گرفتار مجاهدین هستند را به تمامی مادران و خانواده ها در سراسر ایران تبریک میگوید. انجمن مادران در آلبانی برای رساندن صدای تمامی مادران و محقق کردن آرزوی تک تک مادران و خانواده ها برای دیدار و تماس و درآغوش گرفتن فرزندان شان عهد بسته است. تنها پشتوانه این انجمن تک تک مادران و همه خانواده ها هستند.
به امید روزی که مادران چشم انتظار فرزندان خود را در آغوش بگیرند.”

6- دومین جلسه شورای زنان انجمن آسیلا ، روز پنج شنبه 19 مرداد ماه در محل انجمن آسیلا برگزار شد. این جلسه به منظور بررسی وضعیت کنونی فرقه رجوی در آلبانی و اقدامات اخیر انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی (آسیلا) برگزار شد.

جلسه شورای زنان انجمن آسیلا

7- در تاریخ 22 مرداد شورای زنان انجمن آسیلا در راستای اهداف تعریف شده برای این شورا به شهر اشکودرا سفر کردند.
شورای زنان آسیلا در این سفر با برگزاری دورهمی و برنامه های مختلف، به معرفی انجمن آسیلا پرداختند. آنها همچنین سعی کردند پیام خانواده های اعضای گرفتار در کمپ مجاهدین خلق را به گوش مردم این شهر برسانند. موضوعات مختلف دیگری نیز در این جلسات مطرح شدند و مصاحبه هایی نیز انجام شد.

سفر به شهر اشکودرا

* اخبار مرتبط با فرقه مجاهدین خلق

* برگزاری دادگاه برای بیش از صد تن از مسئولین فرقه تروریستی مجاهدین خلق

1- به استناد مرکز رسانه قوه قضائیه ایران به تاریخ هفتم مرداد ، دادگاه کیفری یک استان تهران با انتشار یک آگهی عمومی که در روزنامه‌های کثیر الانتشار منتشر شده، از 104 تن از مسئولین متواری سازمان مجاهدین خلق خواست وکیل قانونی خود را به این دادگاه معرفی کنند تا در فرآیند رسیدگی به پرونده‌ای که برای آن‌ها تشکیل گردیده از این افراد دفاع کنند.

2- در تاریخ 21 مرداد ، آقای غریب آبادی دبیر ستاد حقوق بشر ایران گفت پرونده عظیمی برای مجاهدین خلق و ۱۰۷ نفر از اعضای ارشد این گروه تروریستی تشکیل شده است.
وی با بیان اینکه به موازات فشارهای حقوقی، قضایی و سیاسی که جمهوری اسلامی ایران بر برخی از کشورهای میزبان مجاهدین خلق وارد کرده، خود این کشورها هم به این نتیجه رسیده‎اند که مجاهدین خلق واقعا یک گروه تروریستی است، اظهار کرد: این کشورها در حال محدود کردن مجاهدین خلق هستند و ما از اقدام‌های صورت گرفته برای محدودسازی گروه تروریستی مجاهدین خلق استقبال می‌کنیم.

* ادامه محدودیت های بیشتر برای فرقه رجوی در آلبانی
3- ورود مریم رجوی به آلبانی ممنوع شد. روز 13 مرداد وبگاه روسیا الیوم به نقل از مقامات امنیتی آگاه گزارش داد که دادگاه مبارزه با تروریسم آلبانی با صدور حکمی ورود مریم رجوی، را به این کشور قدغن کرد.

4- روز 15 مرداد 1402 خبرگزارهای ایران گزارش نمودند “در پی فشار بیشتر دولت آلبانی به فرقه تروریستی رجوی در مقر اشرف 3، پلیس این کشور محدودیت‌های جدیدی را برای کنترل این مقر اعمال کرده است که بر اساس آن، هیچ‌کس بدون اجازه پلیس حق ورود و خروج در این اردوگاه را ندارد.”

5- خبرگزاری تسنیم 21 مرداد ماه گزارش نمود سران گروه تروریستی مجاهدین خلق در حال تدارک برای انتقال مقر این گروه از آلبانی به کانادا هستند. یک منبع آگاه امنیتی با اعلام این خبر به تسنیم گفت: این تصمیم درپی عزم جدی دولت و دادگاه ویژه ضدتروریسم آلبانی بر محدود کردن این گروه به‌دلیل مستندات کشف ‌شده در مقر اشرف3، گرفته شده است و سران آن در حال فراهم کردن مقدمات خروج تدریجی اعضای خود هستند.

6- خبرگزاری های ایران روز 25 مرداد خبر از صدور حکم ممنوع الخروجی مریم قجر توسط دولت آلبانی دادند. در این گزارشات آمده: اخیرا گفته شد که دولت آلبانی مریم رجوی سرکرده گروه تروریستی مجاهدین خلق که چند ماه قبل از این کشور به فرانسه رفته بود، را ممنوع الورود کرده است. حکم ممنوع الورودی مریم رجوی بر اساس آنچه اعلام شده بود از سوی دادگاه ضدتروریسم آلبانی صادر شده و این دادگاه پس از بررسی مستندات موجود مبنی بر هدایت اقدامات تروریستی توسط این گروه در داخل ایران، حکم ممنوعیت ورود رجوی به آلبانی را صادر کرده است. پس از رسانه‌ای شدن خبر ممنوع الورودی مریم رجوی، منابع آگاه امنیتی اعلام کردند که خبر ممنوع الخروجی مریم رجوی نیز از آلبانی صادر شده است.

* افشاگری علیه فرقه تروریستی رجوی

7- روز 14 مرداد بیجار رحیمی در نامه ای به وزیر کشور آلبانی نسبت به مناسبات فرقه مجاهدین خلق و اقدامات غیر قانونی انجام شده در مقر اشرف 3 افشاگری نمود. وی همچنین از وزیر کشور آلبانی خواست تا به افراد خواهان جدایی در مقر مجاهدن کمک کرده و به خانواده های اعضای گرفتار اجازه ملاقات با فرزندان شان را بدهد. در بخشی از این نامه چنین آمده است :

“بسیاری از افراد در داخل اردوگاه مایل به فرار هستند. آنان نیاز به حمایت دارند. خیلی ها می خواهند با خانواده شان ارتباط بگیرند اما سازمان مانع می شود. دولت آلبانی باید در این رابطه اقدام نماید و به کسانی که مایل به جدا شدن هستند یاری برساند. از شما درخواست دارم تا با این افراد صحبت کنید و مثل من به آنان اطمینان بدهید که در خارج از سازمان در امان خواهند بود. من می توانم اسامی آنها را به شما بدهم تا اقدام کنید و با آنها صحبت نمایید. همچنین خوشحال خواهم شد اگر بتوانم کمکی کرده باشم تا دیگر دوستان اسیرم هم آزاد شوند.
همچنین سازمان به شدت از حضور خانواده ها در تیرانا و خصوصا پشت دروازه های اشرف 3 وحشت دارد. علت این است که می داند اگر عواطف خانوادگی در اعضا زنده شود و تأثیرات مغزشویی از بین برود به زندگی در بیرون از فرقه امیدوار شده و از سازمان جدا خواهند شد. از شما درخواست دارم که به خانواده ها ویزا بدهید تا وارد کشور شوند و سرنوشت عزیزان خود را از نزدیک پیگیری نمایند.”

8- برخی خبرگزاری های ایران در تاریخ 24 مرداد 1402 از برگزاری نمایشگاه جنایت گروه تروریستی مجاهدین خلق در شهر دوسلدوف آلمان خبر دادند. بر اساس این گزارشات تصاویری از جنایات گروه تروریستی مجاهدین در قالب نمایشگاهی در شهر دوسلدورف آلمان در معرض دید عموم قرار گرفت. گروه موسوم به “به ما بپیوندید” با شعار اتحاد ایرانیان خارج از کشور، که پیش از این نمایشگاهی از جنایات گروه مجاهدین را در سوئد و آلبانی برگزار کرده بود، حالا در شهر دوسلدورف آلمان نیز نمایشگاهی با هدف افشای اقدامات جنایتکارانه این گروه تروریستی برپا کرد. آقای طوسی نژاد مدیر پویش مردمی “به ما بپیوندید” گفت: این نمایشگاه امروز در شهر دوسلدورف آلمان و در آینده نیز، مشابه آن در دیگر شهرهای اروپایی برپا خواهد شد.

*سریال ادامه دار مرگ های مشکوک در فرقه مجاهدین خلق

9- به نوشته سایت فرقه یکی از اعضای فرقه مجاهدین به نام جمشید یگانه اهل گنبدکاووس در روز 6 مرداد به علت بیماری فوت نمود.

10- یکی دیگر از اعضای فرقه مجاهدین خلق به نام اسماعیل علیپور اهل لاهیجان در روز 11 مرداد بر اثر بیماری فوت نمود. خبرهای غیر رسمی نیز وجود دارد که علت مرگ وی را خودکشی اعلام نمودند.

11- فرقه رجوی اعلام کرد یکی از زنان عضو شورای مرکزی فرقه مجاهدین به نام منیر تژ اهل تهران در روز 23 مرداد به علت عارضه قلبی فوت نمود. خبرهایی نیز وجود دارد که حکایت از خودکشی وی دارند.

ایرج صالحی

نوشته آسیلا رو به اعتلا، فرقه رجوی رو به زوال و نابودی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خانم سپه پور اخیرا در یک پیام ویدئویی تشکیل شورای زنان انجمن آسیلا در آلبانی را به بانیان و مؤسسین این شورا تبریک گفت و برایشان آرزوی موفقیت کردند. متن پیام ایشان بشرح زیر است:

بنام خدا، با سلام

اخیرا انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی در اطلاعیه ای از تاسیس تشکل جدیدی با نام شورای زنان انجمن آسیلا خبر داد.

انجمن آسیلا هدف از تأسیس این شورا را رساندن صدای مادران و خانواده های اعضای گرفتار در تشکیلات مجاهدین خلق اعلام کرد.

بدین وسیله من نیز به عنوان مسئول تشکل مادران استان آذربایجان غربی تشکیل شورای زنان انجمن آسیلا  را به تمامی مادران، خانواده های دردمند، و زنان آلبانیایی عضو انجمن که به حق بخاطر تلاش های شبانه روزی شان شایسته تقدیر و قدردانی هستند تبریک عرض می کنم.

امیدوارم این حرکت گامی دیگر در راستای شناساندن چهره واقعی فرقه تروریستی رجوی به مردم  آلبانی بوده و به آزادی هر چه بیشتر اعضای گرفتار در این فرقه کمک کند.

ممنون از همگی شما، خدانگهدارتان.

گفتنی است خانم مهناز سپه پور خواهر ناصر سپه پور یکی از قربانیان فرقه رجوی است که رهبران مجاهدین وی را در درگیری با نیروهای عراقی در سال ۱۳۹۰ در قرارگاه اشرف به کشتن دادند.

ناصر سپه پور در سال ۱۳۶۴ به قصد تحصیل در اروپا از مرز کردستان عراق از ایران خارج شد. هدف وی این بود تا از طریق نهادهای بین المللی مستقر در کردستان عراق، راهی برای رفتن به اروپا پیدا کند. ولی ناخواسته گذرش به اردوگاه اشرف افتاد. او به مدت چند ماهی در این اردوگاه بسر برد. ولی توجه به اینکه او نه سیاسی بوده و نه مجاهدین را می شناخت شبانه از این اردوگاه فرار کرده و به ترکیه رفت.

اما از بخت بد مجدداً در  تور باندهای عضو بگیر فرقه تحت عنوان کاریابی به امید اینکه این بار دیگر پایش به اروپا خواهد رسید افتاد ولی بار دیگر سر از اردوگاه اشرف در خاک عراق درآورد.

خانواده ناصر تا سال ۱۳۸۴ از ایشان هیچ گونه اطلاعاتی در دست نداشتند. حتی با فرستادن عکس ناصر به روزنامه های خارج از کشور پیگیر محل اقامت ایشان شده بودند.

ولی بعداً و از طریق کسانی که از فرقه رجوی در عراق جدا شده و به ایران آمده بودند متوجه می شوند که اکیب های عضو بگیر فرقه در ترکیه با محمل شرکت های کاریابی به وی نزدیک شده و با قول رساندن ناصر به یک کشور اروپایی و گرفتن پاسپورت و اقامت برای او، وی را سوار هواپیمایی می کنند که مقصدش به جای اروپا کشور عراق بود.

به گفته دوستان ناصر که از اردوگاه اشرف فرار  کرده بودند ناصر هرگز به رجوی سر خم  نکرد و تحت اجبار با آنها همکاری می کرد. ضمن اینکه وی بشدت مریض بود ولی هرگز رسیدگی های پزشکی مناسب برای او صورت نگرفت.

خانواده سپه پور تلاش های زیادی برای نجات وی انجام دادند ولی نتیجه ای نگرفتند. آنها نامه های زیادی به ارگانهای بین المللی از جمله؛ کمیته بین المللی صلیب سرخ دفتر تهران، دیده بان حقوق بشر، دفتر نیویورک – واشنگتن – لندن – پاریس، عفو بین الملل – نیویورک – واشنگتن – لندن – پاریس و سازمان حقوق بشر عراق ارسال کردند تا جان وی را نجات دهند. اما ددمنشی های سران فرقه رجوی مانع از این شد و نهایتاً ناصر نیز قربانی امیال ضد ایرانی و ضد انسانی رجوی گردید.

نوشته پیام مهناز سپه پور مسئول تشکل مادران استان آذربایجان غربی به شورای زنان آسیلا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

قادر ارمکان که خود دهه ها در اسارت فرقه رجوی بود، در گفتگو با مسئول انجمن نجات آذربایجان غربی گفت: من با کسانی که در فرقه رجوی گرفتارند احساس همدردی می کنم. با توجه به اینکه خودم چندین سال در اسارت فکری و بردگی این فرقه بسر برده ام به خوبی ماهیت مجاهدین را می شناسم که چگونه روح و روان و جسم اعضای خود را به بند کشیده و از آنان در راستای اهداف ضد ایرانی و ضد انسانی خود بهره می برند.

به گفته قادر ارمکان، ظلم مضاعف به ایشان این است که وی اصلا سیاسی نبوده و در منطقه مرزی مهاباد  که در حال دادوستد برای گذران زندگی خود بود توسط نیروهای کُرد وابسته به عراق دستگیر شد و نهایتاً در قبال چند دینار به مجاهدین خلق فروخته شد. در حالیکه همسر و بچه دوساله اش در انتظار آمدن وی بودند و اینچنین سرنوشت شومی برای وی رقم خورد.

وی در ادامه گفت: اطمینان دارم خیلی از کسانی که هم اکنون در درون فرقه رجوی بسر می برند از سر اجبار است. اگر شرایطی فراهم شود که آنان به این یقین برسند که در بیرون از حصارهای فرقه رجوی حمایت های حقوقی و مالی از سوی ارگانهای حقوق بشری و مقامات دولت آلبانی از آنها وجود دارد و می تواند مانع از اذیت و آزارهای مجاهدین شود مسلماً لحظه ای در خروج از اردوگاه این فرقه درنگ نخواهند کرد.

آقای قادر ارمکان به تجربه خود در فرار از اردوگاه این فرقه در آلبانی و رساندن خود به ایران اشاره کرد و گفت: اگر در زندگی ام یک تصمیم درستی گرفته باشم همین فرارم از فرقه رجوی در آلبانی و رساندن خودم به نزد خانواده ام در ایران بعد از سی سال بی خبری از آنان بوده است.

البته حضور خانواده ام بویژه همسرم در دفتر انجمن نجات استان آذربایجان غربی و درخواست کمک از ارگانهای بین المللی برای آزادی من که خبر آن در آلبانی به دستم رسید انگیزه مضاعفی برای فرار از فرقه رجوی در درون من ایجاد کرد. و توانستم دست به این اقدام بزرگ بزنم.

فرقه رجوی بارها مرا تحت فشار گذاشت و از من خواست تا بر علیه خانواده ام که صدای خود را از طریق انجمن نجات استان آذربایجان غربی به گوش جهانیان و مقامات دولت آلبانی رسانده بودند را محکوم کنم ولی من هرگز به این کار زشت تن ندادم و دست رد به سینه آنان زدم.

اکنون نیز علیرغم مشکلات و پستی و بلندی های زندگی خود را خوشبخت ترین فرد احساس می کنم. چرا که آرامشی که با حضور در نزد خانواده ام نصیبم شده هرگز در طول حضورم در فرقه رجوی نداشتم.خانواده ای که رجوی با فریب و نیرنگ و به زور و اجبار مرا به مدت سی سال از آنها دور نگه داشت.

بنابراین هرگز این خائن به وطن و قاتل عواطف انسانی را نخواهم بخشید. و حاضرم در هر دادگاهی بر علیه این خیانتکار شهادت بدهم که چه بر سر ایرانیان آورد و چه خیانت هایی در حق مردم کرد.

لازم به توضیح است که قادر ارمکان در تیرماه سال ۱۳۹۸ توانست با هوشیاری و اراده ای پولادین  از درون فرقه رجوی فرار کند و خود را با سختی های فراوان به وطنش ایران برساند. خانواده او بارها با حضور در دفتر انجمن نجات استان آذربایجان غربی از مجامع بین المللی و مقامات دولت آلبانی درخواست کمک و مساعدت برای دیدار با قادر ارمکان در اردوگاه این فرقه در آلبانی کرده بودند. ولی پاسخی دریافت نکرده بودند.

نوشته حمایت قادر ارمکان عضو پیشین مجاهدین خلق از فعالیت های آسیلا در آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

شورای زنان انجمن آسیلا در شهر اشکودرا

شورای زنان انجمن آسیلا در شهر اشکودرا

شورای زنان انجمن آسیلا در شهر اشکودرا

شورای زنان انجمن آسیلا در شهر اشکودرا

شورای زنان انجمن آسیلا در شهر اشکودرا

شورای زنان انجمن آسیلا در شهر اشکودرا

نوشته اعضای شورای زنان انجمن آسیلا به شهر اشکودرا سفر کردند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

فرقه تروریستی رجوی یک سال قبل در همین ایام با دمیدن در بوق و کرنا، اعلام نمود که پلیس آلبانی به خانه یازده تن از اعضای جدا شدگان یورش برده، خانه هایشان را تفتیش نموده، برخی از اموالشان را مصادره کرده و خودشان را بازداشت و مورد بازجویی قرار داده است. البته ما در پایان همان روز آزاد شدیم و پلیس آلبانی بصورت رسمی اعلام نمود که هیچ مورد غیر قانونی در بازرسی ها بدست نیاورده است. این مطلب در چندین شبکه تلویزیونی در آلبانی انعکاس یافت اما فرقه رجوی که نتوانسته بود از این نمد کلاهی برای خود بدوزد به پایان ماجرا اشاره ای نکرد و خفقان گرفت.

بعد از فرار قهرمانانه آقایان حمید آتابای و محمود دهقان و پیوستن آنها به انجمن آسیلا، آه از نهاد فرقه رجوی برآمد و بر آن شد تا به هر قیمت شده به اینگونه رسوایی ها پایان دهد.

طبق اخباری که از درون فرقه داشتیم، زهرا مریخی در یک نشست عمومی به اعضای در بند خود وعده فروپاشی آسیلا را داده و گفته بود که تمامی اعضای آسیلا را دستگیر و زندانی و درب آسیلا را تخته خواهد کرد. زهی خیال باطل!!

فرقه منفوری که بعد از مزدوری برای صدام حسین، لباس خوش خدمتی برای اسرائیل بر تن کرده بود، حال در ورطه وطن فروشی پا را از حد فراتر نهاده و دست بدامان صهیونیسم شده و در باتلاق مزدوری به هر خس و خاشاکی چنگ می‌زند! این فرقه برای عملی ساختن وعده های خود، با صرف هزینه های گزاف و رشوه های کلان وارد عمل شد و مهره های خود را بکار گرفت تا به این اهداف برسد.

دستگیری اعضای آسیلا چندی بعد از دیدار مایک پمپئو از اشرف سه و ملاقات مریم رجوی با سفیر رژیم صهیونیستی صورت‌ گرفت. چندی بعد استرون استیونسون از زندان اشرف سه دیدن کرد و بعد در یک موضعگیری سخیف اظهار داشت که اعتصاب غذا در کمپ کارچ از سوی رژیم ایران هدایت می‌شود! که البته این اظهارات چیزی جز نشخوار یاوه های فرقه رجوی نبود. این اقدامات بوضوح نشان می‌دهد که دستگیری هسته مرکزی آسیلا از چه کانالهایی هدایت می‌شده است.

البته مزاحمت هایی در مقابل فعالیت های انجمن نوپای آسیلا فراهم گردید، اما اگر غیر از این می‌بود باید به مسیری که در آن گام نهادیم شک میکردیم. شدت دست و پا زدن های فرقه رجوی نشان از صراط مستقیمی دارد که انجمن آسیلا در آن به پیش می تازد.

اما این مزاحمت نه تنها نتوانست سد راه آسیلا باشد بلکه باعث گردید تا ثابت قدم تر و استوارتر از پیش به مسیرمان ادامه بدهیم و در مسیر مبارزه برای آزادی تک تک اعضای در بند در اسراتگاه اشرف سر از پای نخواهیم شناخت.

حال با پیوستن بیجار عزیز، جواب ما به فرقه تروریستی رجوی اینست:

از آسیلا عصبانی باش و از این عصبانیت بمیر، دوباره و صد باره بمیر.

حسن شهباز – اردوگاه کارچ

9 اوت 2023

بیجار رحیمی

نوشته پیام حسن شهباز از کارچ به مناسبت رهایی بیجار رحیمی از تشکیلات مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

انجمن آسیلا موضوعات بررسی شده در این جلسه را طی اطلاعیه ای به شرح زیر منتشر کرد:

“امروز  پنجشنبه ۱۹ مرداد جلسه شورای زنان در دفتر انجمن آسیلا برگزار شد.
در جلسه شورای زنان آسیلا
ابتدا به آقای بیجار رحیمی که به تازگی سازمان مجاهدین را ترک کرده و به انجمن آسیلا تبریک و خوش آمد گفته شد.
شورای زنان سپس به بررسی کنفرانس ها و نمایشگاههای عکس و کتاب و دیگر فعالیت های انجمن آسیلا در ماه گذشته پرداخت.
در ادامه این جلسه، اعضای شورا درباره ی نحوه ی رساندن صدای خانواده‌های انجمن نجات در ایران به گوش مردم آلبانی به بحث و گفتگو نشستند.
شورای زنان انجمن آسیلا در پایان جلسه با تأکید بر این که انجمن آسیلا تنها امید رهایی اعضای گرفتار در اسارت سازمان مجاهدین است، متعهد شدند در برابر رساندن صدای خانواده های انجمن نجات و برای آزادی فرزندانشان از اسارت سازمان مجاهدین از هیچ تلاشی دریغ نکنند.

شورای زنان انجمن آسیلا”

نوشته دومین جلسه شورای زنان انجمن آسیلا برگزار شد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

عبداللهی مادر امیر اصلان حسن زاده از چگونگی درگیر شدن فرزندش در دام نیروهای مجاهدین خلق و تلاش‌های خود برای دیدار با فرزندش طی 22 سال دوری صحبت کرد. او در طول سخنرانی خود تلاش کرد صدای دیگر مادران اسرای گرفتار در اشرف 3 در کشور آلبانی باشد. او مطالبات مادران از ملت و دولت آلبانی در جهت باز شدن راه ارتباطی با اسیران فرقه رجوی و دیدار با آنها را اعلام کرد.

در ادامه این نشست حمید آتابای از اعضای انجمن آسیلا که ده ماه پیش از اشرف 3 فرار کرد، برای حضار چند کلامی سخن گفت. او که 36 سال در پس حصارهای فرقه رجوی محبوس بود، از شقاوت سران مجاهدین خلق برای ممانعت از تماس و دیدار او با خانواده‌اش گفت. از سالهای فراق و دلتنگی که طی آن او پدر، مادر و خواهر بزرگتر خود را از دست داد.

آتابای از مردم آلبانی استمداد می‌کند که صدای او و دیگر خانوادهای انجمن نجات را بشنوند و برای حمایت از آنها در جهت ایجاد تماس و دیدار با اسیران اشرف اقدام کنند. درپایان، وی بیانیه کنفرانس را برای مخاطبین قرائت کرد. این نشست با تشویق حضار و امضای بیانیه از سوی آنها پایان یافت.

نوشته کنفرانس صدای خانواده های انجمن نجات – قسمت سوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

با سلام و تقدیم احترام
بیجار رحیمی عضو سابق سازمان مجاهدین خلق هستم که در تاریخ 21 ژوئیه 2023 از اردوگاه این سازمان فرار کردم و همان روز به اداره پلیس مراجعه نموده و خودم را معرفی کردم و اعلام نمودم که مایل به بازگشت به داخل اردوگاه نیستم و می خواهم به آسیلا بپیوندم.

قبل از هرچیز باید از مساعدت و برخورد بسیار خوب و اطمینان بخش پلیس تشکر کنم که با توجه به این که ترس و واهمه بسیار زیادی داشتم خاطرم را جمع کردند که کاملا در امان خواهم بود و آنچه که سازمان مجاهدین خلق در خصوص آسیلا و انجمن نجات و شرایط خارج از اردوگاه و رفتار پلیس آلبانی گفته است کاملا دروغ می باشد.

از زمانی که برادرم سرفراز رحیمی از سازمان مجاهدین خلق جدا شد فکر جدایی، که از قبل در سرم بود، قوت گرفت. وقتی سازمان به من گفت که حق ارتباط و ملاقات با برادرم و همسر برادرم را ندارم تصمیم به فرار گرفتم و منتظر فرصت بودم. به من اطلاع دادند که برادرم به آسیلا پیوسته است و بعد به این دلیل سازمان مرا تحت فشار قرار می داد و به من سرکوفت می زد. وقتی بیرون می رفتم مراقب من بودند و کلا کمتر اجازه می دادند تا از مقر خارج شوم.

در جریان حمله به میز کتاب آسیلا در یک نمایشگاه کتاب در دورس، به من گفتند که برادرم و همسرش را مورد ضرب و شتم قرار داده اند که خیلی ناراحت و نگران شدم و البته فیلم آنرا هم با افتخار به من نشان دادند. آنها مدعی بودند که بعد از دستگیری 11 نفر از اعضا در این خصوص، همگی بدون قید و شرط آزاد شدند و مدعی بودند که پلیس کاملا با آنها همکاری می کند و علیه جداشدگان است.

در تکاپوی این بودم که بتوانم برادرم سرفراز رحیمی را در تردد به شهر تیرانا حداقل یک بار ببینم. مطلع شده بودم که ازدواج کرده و صاحب یک پسر شده است. این موارد را در درون تشکیلات به عنوان خطا و جرم برادرم به من می گفتند و مرا سرزنش می کردند و می پرسیدند که چرا می خواهم او را ببینم. اما من فوق العاده راغب بودم که پسر برادرم را در آغوش بگیرم.

در تاریخ 20 ژوئن 2023 مأمورین پلیس برای بازرسی به اردوگاه ما با اعلام قبلی مراجعه کردند. درست نیم ساعت قبل از مراجعه پلیس به همه اعضا گفته شد که محل های کار را ترک کنند چون پلیس میخواهد به اشرف بیاید و جستجو کند. همه مان غافلگیر شده بودیم که چرا پلیس با این حجم نیرو برای بازرسی وارد مقر شده است. به ما همیشه گفته می شد که پلیس آلبانی در همه حال پیشتیبان ماست. هیچ کس انتظار چنین مراجعه ای از جانب پلیس را نداشت.

همه اعضا در شوک بودند چون اصلا انتظار چنین اقدامی از جانب پلیس را نداشتند. پلیس چند بار قبلا برای چک آمده بود ولی با یک یا دو ماشین می آمدند و یک چک سطحی می کردند و می رفتند. تصور مسئولین هم ابتدا همین بود ولی اینبار با تعداد خیلی زیاد و باورنکردنی آمدند که برای سازمان تازگی داشت.

در ابتدا هیچ مشکلی نبود و جستجو به آرامی پیش می رفت و تصور این بود که بزودی خواهند رفت. ولی به محض این که به سراغ کامپیوترها رفتند از طرف مسئولین دستور آمد که به هر قیمتی شده نباید بگذارند کامپیوترها را ببرند. به نفراتی که کامپیوترها از آنها گرفته شده بود از جانب فرماندهان دستور داده شد تا مقاومت کنند و هر طور شده اجازه بردن کامپیوترها را ندهند. در این موقع بعضی از اعضا شروع به شکستن و خرد کردن کامپیوترها نمودند. برخی به پلیس حمله ور شدند و تلاش کردند تا کامپیوترها را از دست آن ها بگیرند و حتی تعدادی جلو ماشین پلیس خوابیدند که مانع حرکت ماشین ها برای بردن کامپیوترها شوند که نهایتا بعد از مجروح شدن چند پلیس با واکنش نیروی پلیس مواجه شدند.

بعد از این واقعه من یک ماه در داخل تشکیلات بودم و مایلم حقایقی که در این یک ماه اتفاق افتاد را برایتان به اختصار نقل کنم:

فعالیت های سازمان مجاهدین خلق از قبل تماما روی داخل کشور متمرکز بود که افرادی که در داخل کشور از طریق فضای مجازی جذب کرده بودند یا به صورت تیمی در قالب کانون های شورشی یا به صورت فردی، از طریق ارتباط اینترنتی بسیار گسترده و نامحدود از آلبانی، برای انجام کارهای تبلیغی و ایذایی و در صورت امکان تروریستی ترغیب می کردند و آموزش می دادند و همچنین پول به دستشان می رساندند.

بعد از مراجعه پلیس و درگیری که پیش آمد به مدت سه روز اینترنت مقر بطور کامل قطع شد که گفته شد بخاطر این است که سرورها دچار مشکل شده اند اما برخی می گفتند که دولت آلبانی اینترنت اردوگاه را قطع کرده است. بعد از سه روز باز هم اینترنت، البته ضعیف تر از سابق، برقرار شد که تعدادی می گفتند که از طریق ماهواره اینترنت گرفته شده است. سازمان برای اینکه نمی خواست از کار داخل کشور باز بماند ارتباطات را در طول شبانه روز به صورت نوبتی کرده بود که افراد با تیم هایشان در داخل ایران ارتباط داشته باشند. مقر به مقر به صورت نوبتی 24 ساعته با اینترنت کار می کردند و سیمای آزادی (تلویزیون مجاهدین خلق) هر شب در اخبار از فعالیتهای کانونهای شورشی گزارش و فیلم و خبر پخش می نمود.

مدتی بعد از صدور بیانیه وزارت امور خارجه آمریکا که از اقدام آلبانی در خصوص مجاهدین خلق حمایت کرد یک نشست عمومی توسط زهرا مریخی مسئول اول سازمان مجاهدین خلق برگزار شد. تعدادی نشست های آنلاین نیز بعد از آن توسط مریم رجوی برگزار شد که مربوط به گردهمایی پاریس بود. مریم که با تعدادی از مسئولین سازمان، آلبانی را از قبل ترک کرده و به فرانسه رفته بود در این خصوص هیچ موضعی نگرفت. بعدا یک پیام کتبی هم در همین رابطه از جانب مسعود رجوی رهبر عقیدتی مجاهدین خلق داده شد که برای افراد خوانده شد.

زهرا مریخی در نشست عمومی برای تمامی اعضا صحبت از حمله وحشیانه پلیس فاشیست آلبانی کرد و به مقامات آمریکایی برای صدور بیانیه وزارت امور خارجه آمریکا حمله نمود. زهرا مریخی برای دلگرمی اعضا و اینکه نفرات را از ناامیدی بیرون بیاورد این نشست را گذاشته بود. او اشاره کرد که آنچه پلیس برده است هیچ اهمیتی نداشته است. او گفت که مجاهدین خلق حامیان با نفوذ بسیاری در سطح جهانی دارد و پلیس و دستگاه قضایی آلبانی هیچ غلطی نمی توانند بکنند.

بعد از سه روز همه کارها با همان سازمان کار قبلی و مثل روال سابق آغاز شد. به افراد گفته شد که به شدت و تماما سرگرم کارهای داخل کشور باشند و با اطمینان می گفتند که این موضوع، یعنی مراجعه پلیس، دیگر تکرار نخواهد شد. یک مدت بازرسی سطحی ورود و خروج خودروها توسط پلیس انجام می شد که بعدا متوقف گردید.

همچنین بعد از این واقعه به مدت دو روز ترددات به خارج از اردوگاه ممنوع شد. روز سوم فقط نفراتی که قرار تخصصی پزشکی داشتند به تیرانا رفتند. از روز چهارم روال به قبل از واقعه برگشت و نفرات به بیرون تردد داشتند و همه کارها مثل قبل بود.

پیام مسعود رجوی بعد از تغییر وزیر کشور آلبانی داده شد که در هر مقر خوانده شد. طوری وانمود می کرد که گویی در این تغییر نقش داشته است. او گفت که وزیر کشور جدید آلبانی در دولت ادی راما از دوستان نزدیک مجاهدین خلق است و در گذشته از قرارگاه اشرف 3 در آلبانی و موزه دیدار کرده و در آمریکا نیز با مجاهدین خلق دیدار و گفتگو داشته است.

مسعود رجوی اضافه کرد که “شما 14 سال پایداری در اشرف و لیبرتی را تجربه کردید آنهم با انقلاب مریم و تشکیلات تان و الان شما باید با انقلاب و کارآموزی و جنگ صد برابر و نبرد با دشمن در برابر هر توطئه ای آمادگی داشته باشید”. او اقدام پلیس را توطئه علیه سازمان مجاهدین خلق خواند و آنرا محکوم کرد.

در پیام مسعود رجوی، در خصوص رفتن مریم رجوی و تعداد زیادی از همراهانش به فرانسه، آمده بود که: “ریسک کردم که مریم را برای گردهمایی پاریس فرستادم و این خطر را پذیرفتم.” تعداد زیادی از افراد هستند که مدام به خارج از آلبانی در رفت و آمد هستند. این افراد هم همراه با مریم رجوی رفته بودند.

فضای مسئله داری و درخواست خروج از سازمان مجاهدین خلق روز به روز بیشتر می شود اما بعد از این واقعه، مسئله داری ابعاد وسیعتری گرفت. خیلی ها خواهان جدا شدن و خروج بودند. سازمان آنها را تهدید می کرد که اگر خارج شوید گرفتار پلیس می شوید که با شما بدرفتاری می کند و شما را به کمپ کارچ مثل اعضای آسیلا می برد و زندگی سختی خواهید داشت. سازمان به افرادی که خواهان خروج بودند وعده می داد که خودش آنها را به یونان یا آلمان خواهد برد.

ترس و وحشت سازمان این است که اعضا جدا شوند و بعد به آسیلا بپیوندند که مورد حمایت انجمن نجات می باشد. وقتی ویلای آسیلا مورد بازرسی پلیس قرار گرفت و کامپیوترها و موبایل های آنها ضبط گردید سازمان جشن گرفت و آنرا پایان آسیلا اعلام کرد. وقتی شش نفر از اعضای آسیلا به کمپ کارچ برده شدند سازمان تبلیغات زیادی برای ترساندن افراد کرد و روی اخراج حسن حیرانی به یونان و احسان بیدی به ایران خیلی مانور داد. این اقدامات پلیس علیه آسیلا کلا باعث شد که خیلی ها که می توانستند از سازمان جدا شده و به آسیلا بپیوندند منصرف شوند و این کمک بزرگی به سازمان بود. ما باور کرده بودیم که پلیس آلبانی تماما حامی مجاهدین خلق و علیه آسیلا و جداشدگان است.

در درون تشکیلات اعضا را مغزشویی می کنند. تمام حرفهای مسئولین اینست که به اعضا امیدواری بدهند که در کمپ بمانند. آنقدر علیه خانواده تبلیغ می نمایند که بعضی از اعضا خانواده را دشمن اصلی خود می دانند. مسعود رجوی یک مکار حیله گر است که ضدیت هیستریکی با خانواده ها دارد. او خانواده ها را در تضاد با منافع شخصی اش می داند. سازمان از این که خانواده های اعضا به آلبانی بیایند به شدت واهمه دارد چون نقطه امیدی برای اعضا ایجاد خواهد شد.

اکنون نفراتی در داخل مناسبات هستند که ضوابط را آنطور که تشکیلات میخواهد رعایت نمی کنند و این امر کاملا مشهود است. مثلا نفراتی هستند که از نشستهای انقلاب اصلا استقبال نمی کنند و در کمیته های کارآموزی انقلاب و ترمهای انقلاب شرکت نمی نمایند وهیچ گزارشی از خود نمی خوانند. یا در نشستهای مریم رجوی که آنلاین بود، بخصوص نشستهای داخلی، شرکت نمی کنند. یا به ضابطه پوشیدن لباس رسمی نشست های عمومی توجه نمی نمایند و با لباس عادی شرکت می کنند. یا اگر به نشست می آیند مدام به بیرون از نشست می روند و با یکدیگر صحبت می کنند و وقت می گذرانند. سعی می شد که به این نفرات فشار نیاورند چون امکان فرار آن ها می رفت.

در خصوص کار داخله، هر مقری یک استان مشخص را دنبال میکرد. استان من یعنی سیستان و بلوچستان هم در دستور کار بود. چند یکان مسئول نیرویابی در فضای مجازی بود و اگر نیرویی جذب میشد روی آن نیرو کار می کردند. بیشتر برای کارهایی مثل آتش زدن اماکن دولتی و اداری و نصب پلاکارد و شعار نویسی و پر کردن کلیپ ضد ایران عمل می نمودند. این اعمال را نیروهای محلی در سراسر ایران انجام می دادند. به این فعالیت ها اختناق شکن می گفتند.

وقتی یک نیرو جذب می شد و بعد چند کار انجام می داد و قابل اعتماد می گردید به آن نفر آموزشهای لازم داده می شد و این شخص وارد کانونهای شورشی می گردید. کسانی که قابل اعتماد نیستند یا وارد فعالیت نمی شوند را هرگز وارد کانونها نمی کردند و این افراد را فقط تغذیه سیاسی می نمودند و از آنها اطلاعات و پول می گرفتند.

در حال حاضر تمامی مقرات داخل اردوگاه اشرف 3 در آلبانی، به جز مقرات تاسیسات، آشپزخانه، و اداری، کار داخله (هدایت کانون های شورشی در داخل کشور) را انجام می دهند. اگر در برنامه یک کانون شورشی بود که اقدام به آتش زدن یک محل بکند، مسئول آن کانون در اشرف 3 می بایست تا پایان کار و گرفتن عکس و فیلم و گزارش کامل، پشت کامپیوتر خود می نشست و کار را هدایت می کرد.

بسیاری از افراد در داخل اردوگاه مایل به فرار هستند. آنان نیاز به حمایت دارند. خیلی ها می خواهند با خانواده شان ارتباط بگیرند اما سازمان مانع می شود. دولت آلبانی باید در این رابطه اقدام نماید و به کسانی که مایل به جدا شدن هستند یاری برساند. از شما درخواست دارم تا با این افراد صحبت کنید و مثل من به آنان اطمینان بدهید که در خارج از سازمان در امان خواهند بود. من می توانم اسامی آنها را به شما بدهم تا اقدام کنید و با آنها صحبت نمایید. همچنین خوشحال خواهم شد اگر بتوانم کمکی کرده باشم تا دیگر دوستان اسیرم هم آزاد شوند.

همچنین سازمان به شدت از حضور خانواده ها در تیرانا و خصوصا پشت دروازه های اشرف 3 وحشت دارد. علت این است که می داند اگر عواطف خانوادگی در اعضا زنده شود و تأثیرات مغزشویی از بین برود به زندگی در بیرون از فرقه امیدوار شده و از سازمان جدا خواهند شد. از شما درخواست دارم که به خانواده ها ویزا بدهید تا وارد کشور شوند و سرنوشت عزیزان خود را از نزدیک پیگیری نمایند.

پیشاپیش از توجهات شما سپاسگزارم

ارادتمند
بیجار رحیمی
تیرانا – 5 اوت 2023

اطلاعیه آسیلا در خصوص جدایی ام و همچنین بیانیه اعلام جدایی که خودم در این خصوص نوشته ام به ضمیمه این نامه تقدیم می گردد.

نوشته نامه بیجار رحیمی به وزیر کشور آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

انجمن آسیلا هدف از تاسیس این انجمن را رساندن صدای مادران و خانواده های اعضای گرفتار در تشکیلات مجاهدین خلق اعلام کرد.

اطلاعیه انجمن آسیلا به شرح زیر می باشد:

“انجمن آسیلا و اعضای آن با افتخار و سربلندی تاسیس انجمن جدید به نام (انجمن مادران) که رساندن صدای مادران و خانواده هایی که فرزندانشان گرفتار مجاهدین هستند را به تمامی مادران و خانواده ها در سراسر ایران تبریک میگوید.

انجمن مادران در آلبانی برای رساندن صدای تمامی مادران و محقق کردن آرزوی تک تک مادران و خانواده ها برای دیدار و تماس و درآغوش گرفتن فرزندانشان عهد بسته است. تنها پشتوانه این انجمن تک تک مادران و همه خانواده ها هستند.

به امید روزی که مادران چشم انتظار فرزندان خود را در آغوش بگیرند.”

نوشته تاسیس انجمن مادران در آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.