در چهل‌ و چهارمین جلسه رسیدگی به اتهامات ۱۰۴ نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق، که روز سه‌شنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۴ در شعبه یازدهم دادگاه کیفری یک استان تهران برگزار شد، ایرج صالحی، از اعضای جداشده سازمان، به‌عنوان شاهد در جایگاه حاضر شد و پس از ادای سوگند چنین اظهار کرد: ایرج صالحی هستم، اهل آمل. پس از انقلاب، عضو سازمان مجاهدین خلق شدم؛ سازمانی که امروز در ایران به‌ عنوان منافقین شناخته می‌شود. در سال ۱۳۶۴ از کشور خارج شدم و به عراق رفتم. در بخش‌های مختلف تشکیلات فعالیت می‌کردم تا اینکه در سال ۱۳۸۳، پس از سقوط صدام، همراه چندصد نفر دیگر توانستیم از سازمان جدا شویم. سال ۱۳۸۴ نیز به کشور بازگشتم. در عملیات فروغ جاویدان حضور داشتم؛ در بخش پشتیبانی یکی از گردان‌های تیپ احمد شکرانی با نام استاد فرش.

پیش‌زمینه عملیات فروغ و انگیزه سازمان

صالحی ادامه داد: پس از اعلام پذیرش قطعنامه از سوی ایران، به نظر من ساختار تشکیلات رجوی از هم پاشید. ایران با این اقدام، دو ضربه اساسی به رجوی زد:

هم از نظر استراتژیک و هم از نظر سیاسی. رجوی همواره ادعا می‌کرد ایران جنگ‌طلب است و او خواهان صلح. اما با پذیرش قطعنامه، تمام این تبلیغات فرو ریخت.

وی افزود: رجوی برای بقای خود نیازمند ادامه جنگ بود.”ارتش آزادی‌بخش” درواقع زائده جنگ بود و بدون جنگ نابود می‌شد؛ چنان‌که پس از آتش‌بس نیز عملاً از کار افتاد. به همین دلیل، برای جلوگیری از برقرار شدن صلح، اصرار داشت عملیات بزرگی انجام دهد اگر هزاران نفر از اعضای خودش کشته شوند.

صالحی گفت افزود: رجوی می‌گفت که شخصاً نزد صدام رفته و پیشنهاد عملیات را به او داده. خودش توضیح می‌داد که عراق پنج‌شنبه و جمعه تعطیل بود و سازمان ملل شنبه و یکشنبه؛ پس تقریباً یک هفته زمان گرفته بود. در این مدت، ماشین، سلاح و مهمات از طرف عراق به‌طور گسترده وارد قرارگاه اشرف شد. مهمات در جعبه‌های آکبند و سلاح‌ها پوشیده از گریس بود.

وی ادامه داد: نیروها شبانه‌روز کار می‌کردند تا خودروها را زره‌دار کنند. همچنین تعدادی از افراد از خارج سازمان آورده شده بودند اما حتی ابتدایی‌ترین آموزش نظامی نداشتند. بعضی‌ها فقط چند تیر در میدان تیر شلیک کرده بودند و دستشان نیز سوخته بود، چون حتی نمی‌دانستند لوله سلاح پس از شلیک داغ می‌شود.

نشست نهایی قبل از عملیات

صالحی گفت: چند روز قبل از آغاز عملیات، جلسه بزرگی برگزار شد. رجوی گفت قصد دارند از محور حمزه وارد ایران شوند و تهران را تصرف کنند. سپس سازماندهی‌ها را مشخص کرد: محور اول مهران و اسلام‌آباد: فرمانده مهدی برائی، با مسئولیتی تحت عنوان احمد واقف. محور دوم، کرمانشاه: مسئولیت با مسعود کرمانشاهی. محور سوم، همدان: مسئولیت با مهدی افتخاری. محور چهارم، قزوین: محمود مهدوی و محمود عطایی، با معاونت مهدی ابریشمچی.

صالحی گفت: در این نشست، رجوی از حسن نظام‌الملکی درباره هماهنگی با عراق و نیروی هوایی سؤال کرد؛ او پاسخ داد که همه هماهنگی‌ها انجام شده و عراق پشتیبانی کامل خواهد کرد، حتی اعلام کرد پایگاه نوژه را “به‌شدت” خواهند کوبید.

وی افزود: در این جلسه یکی از زنان سازمان بلند شد و گفت: من اخیراً از ایران آمده‌ام؛ چنین فضایی که شما می‌گویید وجود ندارد. مردم مخالف جمهوری اسلامی نیستند و طرفدار سازمان هم نیستند. رجوی پاسخ داد: حرفت مربوط به چند ماه پیش است. جمهوری اسلامی در این مدت در جبهه‌ها شکست خورده و فضا کاملاً تغییر کرده است.

این شاهد عینی بیان کرد: مسیر حرکت توسط ارتش عراق کاملاً تعیین شده بود: از مرز عقبه شیری به‌سمت اسلام‌آباد و کرمانشاه. روز عملیات که عصر سوم مرداد بود با فرمان پیشروی و آتش از سوی مریم رجوی آغاز شد. تیپ ما مسئولیت پشتیبانی و بخشی از انتقال تجهیزات مربوط به رادیو و تلویزیون و زندان اوین را داشت. محورها یکی پس از دیگری حرکت کردند. سرعت حرکت ابتدا بسیار زیاد بود؛ رجوی تأکید کرده بود که نباید حتی برای یک لحظه توقف کنیم.

وی گفت: شب هنگام، پس از ورود به اسلام‌آباد و حرکت به‌سمت سرپل، با دو مانع جدی مواجه شدیم: ۱. مقاومت شدید در تنگه چهارزبر ۲. فرار مردم اسلام‌آباد از ترس که باعث بسته شدن جاده و توقف ستون شد. این دو عامل موجب شد پیشروی متوقف شود و عملاً ستون از هم بپاشد.

وی افزود: روز بعد در دشت حسن‌آباد بودیم. اوضاع کاملاً آشفته بود؛ فرماندهی از دست رفته بود. چند ساعت در حالت سردرگمی بودیم پیاده می‌شدیم، دوباره سوار می‌شدیم و در نهایت با خودروهای پراکنده حرکت کردیم. حملات نیروهای ایران شدید بود. بسیاری از خودروها هدف قرار گرفتند. عصر همان روز خمپاره‌ای به محل ما اصابت کرد.

رها شدن کشته‌ها و مجروحان

صالحی گفت: در روزهای اول، برخی از کشته‌ها را به عراق منتقل کردند ولی از روز دوم به بعد حتی کشته‌های خودشان هم رها می‌شدند. ما مجبور شدیم مکان‌هایی برای انتقال مجروحان تعیین کنیم اما امکانات کافی نبود. آمار تلفات فوق‌العاده بالا بود. بااین‌حال تا سه روز دستور عقب‌نشینی صادر نشد.

عقب‌نشینی و تلفات سنگین

این عضو جدا شده مجاهدین خلق افزود: روز سوم عقب‌نشینی آغاز شد. حملات از دو طرف بود؛ نیروهای ایران از جلو و عقب، و ستون‌های سازمان به‌شدت تلفات دادند. برخی از خودروهای حامل نفرات منفجر شده و ده‌ها کشته برجای گذاشته بودند.

وی افزود: پس از بازگشت به اشرف، دیدیم بسیاری از تیپ‌ها تقریباً منحل شده‌اند. برای مجروحان، یکی از آسایشگاه‌های بزرگ را که حدود ۳۰ متر در ۱۰ متر بود، اختصاص داده بودند. تعداد مجروحان آن‌قدر زیاد بود که جا کم آمده بود.

پنهان‌کاری گسترده در آمار کشته‌ها

وی گفت: بسیاری از اعضایی که از خارج آورده شده بودند و ما آن‌ها را نمی‌شناختیم، کشته شده بودند. حتی اسامی‌شان ثبت نشد تا بعدها به خانواده‌هایشان پاسخی داده نشود. سازمان اعلام می‌کرد ۱۲۰۰ تا ۱۳۰۰ نفر کشته داده، اما به‌نظر من تعداد واقعی بسیار بیشتر بود.

نشست پس از عملیات ،آغاز”انقلاب طلاق”

وی افزود: چند هفته بعد جلسه جمع‌بندی گذاشتند. برای فرار از پاسخ‌گویی، رجوی مسئولیت شکست را به گردن اعضا انداخت و گفت: شما نتوانستید از تنگه عبور کنید چون دل‌بسته همسر یا فردی در ذهنتان بودید. سپس گفت راه‌حل این است که همه متأهل‌ها از هم طلاق بگیرند، مجردها نیز در ذهن خود هرگونه تعلق عاطفی را “طلاق” بدهند. این آغاز انقلاب طلاق بود. بعد هم زنان و مردان را از هم جدا کردند که همدیگر را نبینند. اما وقتی دید بچه‌دارها هنگام دیدار فرزندان همدیگر را می‌بینند و عاطفه زنده می‌شود، تصمیم گرفت طرح “جدا کردن کودکان” را اجرا کند. بعدها در جنگ ۲۰۰۳ عراق نیز از این موضوع استفاده کرد و بچه‌ها را از والدین جدا نگه داشت؛ فقط تعداد کمی را بعداً با فریب به‌عنوان “کودک سرباز” به قرارگاه بازگرداند.

این شاهد عینی بیان کرد: طراحی عملیات مرصاد یا همان فروغ جاویدان، کاملاً کار مسعود رجوی بود. فرمان آتش از سوی مریم رجوی صادر شد. هدف اصلی جلوگیری از صلح بود؛ چون سازمان زائده جنگ بود و بدون جنگ نابود می‌شد. نتیجه این عملیات نابودی بخش عمده سازمان و در نهایت اخراج آنان از عراق بود.

نوشته سرنوشت تلخ کودکان مجاهدین خلق؛ جدایی، انتقال و سوءاستفاده تشکیلاتی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

با بازگشتم نه تنها خانواده ام را شاد کردم، بلکه پایه ای ساختم که بر روی آن آینده را برای خودم بنا نمودم.

حالا از آن روز شیرین 20 سال می گذرد. نقطه ای که امروز در آن هستم از نظر من با آخرین روزی که در داخل تشکیلات بودم تفاوت نجومی دارد. در این 20 سال مثل هر انسان دیگری روزهای خوش و ناخوش را پشت سرگذاشتم. اما مسیر به طور کلی مسیری زیبا بود زیرا:

– بجای زندگی در شرایط بسته و تشکیلاتی که در آن هیچ ارزشی نداشتم و تنهایی همیشگی که به ما تحمیل می کردند، دیگر تنها و بی کس نیستم و در اطرافم کسانی هستند که آنها را دوست دارم و آنها نیز مرا دوست دارند.

– در داخل تشکیلات عمر و جوانی ام توسط رجوی تلف شد و به هدر رفت. اما از لحظه جدایی و بخصوص پیوند با خانواده زندگی ام دوباره شروع شد و معنا پیدا کرد.

– رجوی به من تنهایی تحمیل کرده بود. مرا از خانواده جدا کرد، ازدواج را ممنوع و حرام نمود و حتی دوستی با دیگر اعضا را به بهانه اینکه محفل است ممنوع نمود. اما امروز در کنار خانواده هستم. همسر و فرزند دارم و با اقوام و دوستانم ارتباط خوبی دارم.

– به جای زندگی ماشینی و اجباری که همه چیز از سوی سران تشکیلات تعیین می شد و هیچ نقشی در آن نداشتم، امکان این که برای خودم تصمیم بگیرم و آزاد باشم را به دست آوردم و در مشورت با دیگر اعضای خانواده و هر کس که لازم بدانم برای امروز و آینده تصمیم می گیریم.

– از استرس و فشار مستمر روحی و جسمی که رجوی ها بر ما تحمیل می کردند و زندگی مان را پوچ کرده بودند دیگر خبری نیست و بجای آن احساسات حقیقی دارم. چیزهایی در زندگی ام وجود دارند که آن را برای من پر معنا و لذت بخش کرده اند.

– به جای آن که مجبور باشم هر روز در نشست های مختلف شرکت کرده که نتیجه ی آن تحقیر و ایجاد کینه و دشمنی بین ما بود، در کنار خانواده و دوستانم عمرم را سپری می کنم که حاصل آن علاقه و احترام متقابل است.

– از بیگاری های مستمر برای رجوی ها نجات یافتم و بجای آن در حال تلاش هدفمند برای رسیدن به خواسته های درست خودم و خانواده ام هستم.

– از تشکیلاتی نجات یافتم که وقتی کسی می گفت بیمارم، نه تنها حرفش قبول نمی شد و از رسیدگی پزشکی محروم بود، بلکه مجبورش می کردند تا مثل بقیه کار کند. اما حالا اگر کمترین ناراحتی یا بیماری داشته باشم، همسر ، فرزند و دیگر اعضای خانواده با روی گشاده به من کمک می کنند و در کمال آرامش به مداوا می پردازم.

– به جای غم و اندوه مستمر و ظاهر سازی که در تشکیلات مجاهدین خلق یک امر عادی شده بود، شادی و غم هایم حقیقی هستند و به جای ظاهر سازی، آنچه که هستم را نشان می دهم و همانی هستم که هستم.

گفتنی زیاد است ولی برای طولانی نشدن مطلب از آن می گذرم برای بعد و فعلاً آنها را در یک جمله خلاصه می کنم “به کوری چشم رجوی ها که زندگی را از ما گرفتند و ما را به صورت برده در آورده بودند، من در حال زندگی کردن هستم و از آن لذت می برم.”

این نوشته را با آرزوی رهایی برای تک تک شما که در تشکیلات مخوف رجوی گرفتار هستید و سلامتی برای خانواده های چشم انتظارتان و رسیدن به آرزوی دیدار و تماس با شما که برای آن تلاش زیادی می کنند به پایان می برم.

ایرج صالحی

نوشته در بیستمین سالگرد بازگشتم به میهن و آغوش خانواده اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

صالحی رو به بهزاد فرخی که در کمپ آلبانی مجاهدین خلق به سر می برد، می گوید که رجوی ها درباره زندگی خارج از تشکیلات به اعضا دروغ گفته و می گویند: در بیرون از فرقه دنیا کاملاً متفاوت از چیزیست که رجوی ها به ما می گفتند. برعکس دروغ هایی است که به ما می گفتند.

عضو پیشین مجاهدین خلق با یادآوری شرایط حاکم بر مناسبات فرقه، زندگی کنونی اش را اینگونه توصیف می کند:

“اینجا اختیار زندگی مان دست خودمان است”.

عبارتی ساده و در عین حال عمیق که شاید خیلی از جدا شده ها، برای توصیف زندگی شان خارج از چارچوب های فرقه رجوی به کار می برند. اراده و اختیار و آزادی و قدرت انتخاب مفاهیمی هستند که اعضا در درون کمپ های مجاهدین خلق از یاد برده اند. اعضای تشکیلات رجوی سالها از این مفاهیم دور و محروم بوده اند. حتی فکر کردن به آزادی و اختیار و اراده، تابو و خلاف قوانین حاکم بر مناسبات است. و این دردناک ترین قسمت داستان تلخ اسارت هزاران نفر در دستگاه برده ساز رجویست.

نوشته پیام ایرج صالحی برای بهزاد فرخی در کمپ مانز مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نشست دانشگاه قم ساعت ۹ صبح تا ۱۲ و در دانشگاه آزاد ساعت ۲ بعدازظهر تا ۵ برگزار شد. این دو نشست که قرار بود هرکدام در یک نوبت دو ساعته تشکیل شود به علت سؤالات و کنجکاوی دانشجویان حتی بعد از یک ساعت وقت اضافه تا ساعت‌ها در بیرون سالن به طور غیررسمی ادامه پیدا کرد.

سخنرانان جلسه حجت‌الاسلام صداقت استاد فلسفه و تاریخ و نیز کارشناس مسائل اعتقادی دادگاه بررسی جنایات مجاهدین خلق و  ایرج صالحی از انجمن نجات مازندران و همچنین صمد اسکندری از انجمن نجات زنجان بودند.

نشست انجمن نجات و دانشگاه قم

حجت‌الاسلام صداقت ضمن بیان خلاصه‌ای از تاریخچه سازمان مجاهدین به روند شکل‌گیری این سازمان و نقش مسعود رجوی تا وضعیت کنونی این سازمان پرداخت، او همچنین با برشمردن برخی از جنایات گروه تروریستی مجاهدین خلق به برخی از تبلیغات این گروه، نحوه کار و تحریف تاریخ از طرف آنها اشاره کرد و برای بیان دلیل به شاهدان درونی این گروه یعنی اعضای جداشده از آن و آقایان صالحی و اسکندری اشاره کرد که در بخش بعد صحبت خواهند کرد.

آقای صداقت به پرسش‌های دانشجویان نیز به طور مشروح و باحوصله پاسخ داد. این پرسش‌ و پاسخ و نیز پرسش‌ و پاسخ دانشجویان باتجربه گران این سازمان از درون که بسیار جالب و روشنگرانه بود را در گزارش‌های بعدی به طور مشروح برای شما مخاطبین علاقه‌مند بازگو خواهیم کرد.

آقایان ایرج صالحی و صمد اسکندری

در ادامه آقای ایرج صالحی با معرفی خود و فعالیت‌هایش برای نجات اعضای اسیر در سازمان مجاهدین خلق و با بیان سال‌های حضورش در این گروه تروریستی به ممنوعیت‌های متعدد در سازمان اشاره کرد.

او از زندگی جمعی و اجبارهای این نوع زندگی که برای کنترل و تحت‌نظر بودن اعضا طراحی شده گفت و از ممنوعیت‌هایی مثل:

– ممنوعیت ازدواج

– ممنوعیت تماس و ارتباط با خانواده

– ممنوعیت دسترسی به وسایل ارتباطی

– ممنوعیت استفاده از وسایل ارتباط‌جمعی مثل تلویزیون و نشریه و حتی کتاب

– ممنوعیت دوستی و ارتباط با دیگر اعضا در حین زندگی جمعی

– ممنوعیت دسترسی به پزشک و امکانات پزشکی

– ممنوعیت فکرکردن

– ممنوعیت خروج از سازمان و حتی حصارهای تعیین شده در داخل هر بخش

او گفت علاوه بر این ممنوعیت‌ها در بسیاری از موارد اعضا مجبور به انجام اقدامات غیرانسانی می‌شدند. اقداماتی مثل نشست‌های روزانه موسوم به عملیات جاری و نشست‌های غسل، ستایش رهبر گروه، پوشش اجباری و ……

در ادامه صمد اسکندری نیز ضمن بیان وضعیت خودش به‌ عنوان یک اسیر جنگی عراق در زندان‌های صدام و انتقال به مقر اشرف گروه مجاهدین و بیان خاطره‌ای از حقه‌های کثیف و دروغگویی سران این گروه برای بی‌آینده و مطیع کردن شخص خودش اشاره کرد که ضمن بیان با بغض و تألمات روحی همراه بود و باعث جلب همدردی و تأثر شدیدی در بین دانشجویان حاضر شد که خواهان کمک برای تبیین و روشنگری بودند. در همین رابطه آقای اسکندری گفت که آنها در صورت تمایل می‌توانند به‌ عنوان سفیران انجمن نجات کمک‌کار و یاری دهنده باشند.

آقای اسکندری همچنین ضمن بیان برخی ترفندها و نحوه کار اعضای گرفتار این گروه در فضای مجازی  هر کدام با ده‌ها و صدها  حساب کاربری غیرواقعی که یک جنگ‌ شناختی را در پیش گرفته‌اند گفت که ما به‌ عنوان  انجمن نجات برای تحقق اهداف بشردوستانه،  بی‌ وقفه در تلاش هستیم تا نسبت به افشای ماهیت شیطانی مجاهدین خلق، اقشار مختلف جامعه را از گزند و آثار مخرب ترفندهای عوامل مجاهدین محفوظ نگاه داریم. خوشبختانه با پیگیری‌های حقوقی موفق شدیم سرکردگان اصلی مجاهدین خلق را به دلیل نقض فاحش حقوق بشر در مناسبات درونی طی 39 صفحه حکم صادره قطعی محکوم نماییم و این روند تا تحقق تمامی اهداف انجمن نجات ادامه خواهد یافت.

پرسش های دانشجویان در این نشست

سپس جلسه با پرسش‌های دانشجویان ادامه پیدا کرد که این جلسه پرسش‌ و پاسخ بعد از جلسه نیز در محوطه دانشگاه ادامه پیدا کرد و تا ساعت‌ها  به طول انجامید. دانشجویان خواهان ارتباطی نزدیک‌تر برای کمک و همکاری بودند.

متن صحبت‌های آقایان صالحی و اسکندری و همچنین گزارش کامل پرسش‌ و پاسخ دانشجویان را در قسمت‌های بعدی منتشر خواهد شد.

حضور دانشجویان در نشست انجمن نجات و دانشگاه قم

حضور دانشجویان در نشست انجمن نجات و دانشگاه قم

*شما هم اگر خواهان همکاری هستید و یا در رابطه‌ با سازمان مجاهدین و کارکرد آن چه درگذشته و یا حال سئوالی دارید و یا قصد روشنگری و همکاری دارید با انجمن نجات و صفحات مجازی آن تماس بگیرید. ما در انجمن نجات مشتاقانه آماده‌ایم.

نوشته نشست مشترک انجمن نجات و دانشگاه های قم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اسکاردی و صالحی که اکنون از اعضای انجمن نجات هستند هر کدام تجربه بیش از دو دهه حضور در مناسبات مجاهدین خلق را دارند و مشاهدات شان را با حاضرین در جلسه در میان گذاشتند.

در قسمتی از صحبت ها درباره عملیات های نامنظم و خمپاره زنی که مجاهدین خلق در داخل ایران انجام می دادند، اسکاردی به دو نفری اشاره می کند که مسعود رجوی به خاطر چندین عملیات خمپاره زنی موفق در ایران به آنها مدال داد:

رجوی به دو نفر مدال داد. محمد رضا خنجری و رضا حسینی . اینها چند عملیات موفق داشتند…

ایرج صالحی هم با اشاره به اینکه افراد را در ستاد داخله آموزش می دادند و برای انجام عملیات به ایران می فرستادند، در تأیید صحبت های اسکاردی می گوید: در برنامه ای که در قرارگاه بدیع زادگان برگزار شد، رجوی به دو تا از افرادی که در ایران عملیات انجام داده بودند تقدیر کرد و به آنها مدال داد.

نوشته مسعود رجوی به چه کسانی مدال افتخار می‌داد؟! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

صالحی در سن 13 سالگی تحت تاثیر شعار‌های سازمان، ب عضویت این گروه درآمد. او در این باره گفت: سازمان شعار می‌داد که دنبال آزادی و مساوات بین زن و مرد و عدل علی و آزادی فلسطین است. در دبیرستان فعالیت‌هایی داشتم و سال ۶۴ از طریق یک نفر از مسیر ترکیه به عراق رفتم و ۲۰ سال آنجا بودم به مرور متوجه شدم سازمان در عمل کاری می‌کند که با تفکرات من و شعار‌ها مغایرت دارد، اما به دلیل اینکه سیستم فرقه‌ای بود و اجازه خروج به کسی را نمی‌دادند در آنجا ماندم. صدام که توسط آمریکا سرنگون شد و قدرت سازمان کم شد، من به همراه هزار نفر از سازمان جدا شدیم. ما با دنیای خارج ارتباطی نداشتیم و اطلاعاتی نداشتیم و فقط یک تلویزیون در سالن‌ها بود که برنامه‌های خودشان را پخش می‌کرد و طوری القا کرده بودند که ایران یک روستا است و اگر به ایران برویم اعدام می‌شویم به همین دلیل می‌خواستم به خارج کشور برم، اما مادرم بیمار شد.

این عضو جداشده سازمان گفت: حدود ۲۰ سال با هیچ کدام از اعضای خانواده ارتباط نداشتم. اواخر تلفنی در اختیار ما قرار دادند که با خانواده‌هایمان ماهی یک بار صحبت کنیم. با خواهرم تماس گرفتم و به من گفت که مادرم بیمار است. به ما القا شده بود که اگر به ایران برویم اعدام می‌شویم، اما خانواده‌ها گفتند که ایران اعلام کرده کسی که دستش به خون کسی آلوده نشده، عفو می‌شود. تصمیم گرفتم و به ایران آمدم و به ما گفتند شما مانند یک شهروند عادی هستید. گذشته شما عفو شده است.

الهه پیروزفر، وکیل متهمان با حضور در جایگاه از ایرج صالحی سوالاتی پرسید.

پیروزفر پرسید: شما در اظهارات خود گفتید مسعود رجوی تلویحا انفجار حزب را پذیرفته است.

صالحی گفت: بنده از مسعود رجوی شنیدم که گفت ما ۷۲ تن بلکه ۱۲۰ تن را کشتیم.

پیروزفر پرسید: در مورد هواپیما ربایی سازمان گفتید. از چند مورد اطلاع دارید؟

این عضو جدا شده سازمان گفت: از یک مورد اطلاع دارم که هواپیما را به فرانسه بردند.

قاضی تذکر داد: در حال حاضر باید سوالات در مورد حادثه انفجاز حزب باشد.

پیروزفر گفت: خانم رقیه ملک محمدی از اعضای مهم کادر رهبری چند سال در کادر رهبری بودند.

صالحی گفت: تقریبا از سال ۷۲ مسئول عملیات بود. همه در یگان ما می‌دانستند که خانم ملک محمدی مسئول عملیات‌های نامنظم است.

قاضی از شاهد پرسید: آیا شما از این خانم شنیدید که عملیات انفجار حزب را انجام دادند.

صالحی گفت: بله ما به عنوان نیروی حفاظت تا مرز رفتیم به ما لباس نیرو‌های عراقی دادند. خانم‌ها برای اینکه شناسایی نشوند تا مرز نمی‌آمدند. ملک محمدی بعد به بخش روابط خارجی رفت و با عراقی‌ها در ارتباط بود.

پیروزفر پرسید در حوزه رسانه چه کسانی کار می‌کردند؟

صالحی گفت: زهرا مریخی و چند نفر دیگر بودند.

پیروزفر پرسید:در کادر رهبری تصمیم گیری اصلی با چه کسانی بود؟

صالحی گفت: یک زمانی دفتر سیاسی داشتند. سال ۶۴ مسعود رجوی دفتر سیاسی را منحل کرد و گفت تمام تصمیم‌ها با من است. بعد هیئت اجرایی ایجاد شد. دوباره هیئت اجرایی منحل و شورای رهبری ایجاد شد.

صالحی، عضو جداشده سازمان گفت: در دهه ۷۰ عملیات‌هایی تحت عنوان عملیات نامنظم و یک سری عملیات تحت عنوان خمپاره‌زنی داشتیم که نیرو‌هایی را آموزش می‌دادند و در ستادی به عنوان ستاد داخله افراد جدیدالورود و افرادی را که احتمال می‌دادند قصد فرار داشته باشند، در این عملیات‌ها استفاده کنند. در یک مورد به دو نفر از افرادی که به سمت ایران خمپاره زده بودند در قرارگاهی به نام تقی‌زادگان به این افراد مدال داده و از آن‌ها تجلیل کرده بودند که این اتفاق مربوط به دهه ۸۰ بود.

قاضی: آیا از مسئولین این ستاد کسی را می‌شناسید؟

صالحی جواب داد: همه را خیر؛ ولی یکی از مسئولین ما ژیلا دیوین بود. فائزه حصاری را نیز به خاطر دارم که این افراد کسانی را انتخاب می‌کردند و برای آموزش‌های نظامی به مکان دیگری می‌بردند. به این افراد نحوه کار با سلاح و جاسازی سلاح و آشنایی با شرایط ایران و محل سکونتشان آموزش داده می‌شد. به دلیل اینکه اعضای مجاهدین سال‌ها از شرایط عادی زندگی دور هستند و حتی کار‌های عادی مثل خرید و فروش را فراموش کرده بودند این افراد را به شهر بغداد می‌بردند تا کمی با زندگی عادی و محیط اجتماعی ارتباط برقرار کنند تا حین عملیات لو نروند.

قاضی: ستاد مرکزی چه اقداماتی را علیه افراد یا نهاد‌های ایرانی انجام داد اطلاعی دارید؟

صالحی گفت: این اقدامات زیاد بود و در برخی موارد در مورد آن‌ها اطلاعیه می‌دادند که انگار این ستاد داخل ایران حضور دارد در حالی که این ستاد در قرارگاه اشرف حضور داشت و با هماهنگی با استخبارات عراق کار‌های خود را به پیش می‌برد و از مناطق مرزی نیرو‌های تروریستی خود را وارد خاک ایران می‌کرد.

قاضی: شما مشاهده کردید که اعضای ستاد مرکزی از تروریست‌ها به خاطر اجرای عملیات تجلیل کرده باشند؟

صالحی جواب داد: بله از دو نفر به خاطر خمپاره زدن که مدعی بودن این خمپاره‌ها را به مقر وزارت اطلاعات زدند تجلیل کردند. یک خانمی که رئیس مقر ما بود با نام مستعار افسانه در خوزستان عملیات کرده بود و مجاهدین در اطلاعیه خود اعلام کردند که یک مرکز نظامی را زدند. یکی از دوستان ما در آن مرکز به تمسخر می‌گفت: چند گلوله بدون هدف شلیک شده است. همچنین عملیات‌هایی در اهواز و آبادان انجام شده بود ریز جزئیات این حمله توضیح داده نشد، اما در اطلاعیه گفته بود که به مراکز نظامی حمله شده؛ تیم‌های عملیاتی اساساً زیر نظر افراد سازمان بودند.

این عضو جدا شده مجاهدین ادامه داد: ذهنیت مجاهدین این بود که هر کس از زندان آزاد شده قطعاً خیانت کرده و این موضوع را در نشست بار‌ها تکرار کردند. بعضی از افراد را هم به عنوان شاهد شکنجه در زندان‌های ایران به خبرنگاران خارجی معرفی می‌کردند. واقعیت این است که رجوی دنبال خونریزی بود و برای او دوست و دشمن تفاوتی نداشت. از یک سو می‌خواست نیرو‌های ایرانی را ترور کند و از سوی دیگر می‌خواست نشان دهد که ایران اعضای مجاهدین را اعدام می‌کند. بسیاری از افرادی که رجوی اعلام کرده بود در اعدام‌های دهه ۶۰ در ایران اعدام شدند کسانی بودند که در عملیات‌های نظامی کشته شده بودند و یا حتی به خاطر مریضی و بیماری مرده بودند.

وی تاکید کرد: در گروه مجاهدین تئوری به نام کسر رهایی وجود دارد؛ بر این اساس هر عضو باید خون و نفسش را در اختیار سازمان بگذارد. صورت کسر به عنوان نفس در اختیار مریم رجوی است یعنی اعضا باید از مریم دستور بگیرند که چه کاری انجام دهند و مخرج کسر که خون بود در اختیار مسعود رجوی است که خون همان جان اعضا است. بسیاری از اعضا با سرنوشت نامعلومی از دنیا رفتند. در آلبانی هم در قلب اروپا هر هفته و هر ماه شاهد خبر مرگ مشکوک اعضای مجاهدین هستیم در این سازمان کسی حق نداشت بگوید که بیمار است به ویژه اگر بیماری قابل رویت نباشد مثل درد‌های داخلی.

قاضی: آیا افرادی را می‌شناسید که هم اکنون ناپدید شده باشند؟

فردی به نام «سعید» افسر بخش اطلاعات، در سال ۷۲ به سمت مرز‌های جنوبی ایران در استان خوزستان به همراه تیم برای شناسایی رفته بودند، وقتی تیم برگشت گفتند سعید غرق شده است. از این موارد زیاد بود بطور مثال آدمی که دارای سلامت جسمانی بود، یک دفعه می‌گفتند فوت شده است.

قاضی: مسعود رجوی پزشک مخصوص داشت؟

بله، اسم او را یادم نمی‌آید. به همه ما سال ۸۰ ابلاغ کردند که مجاهد بیمار نداریم.

قاضی: شما شاهد بیماری خیلی از افراد داخل کمپ بودید اما جایی ثبت نشده که این‌ها بیمار بودند و یا به علت بیماری فوت شدند.

صالحی گفت: بیماری‌ها متفاوت بودند و نیاز به تخصص‌های پزشکی متفاوت بود، مثلا اگر کسی بیماری روانی داشت و به آن‌ها اطلاع می‌داد به او می‌گفتند تو مسئله دار هستی و به شدت با آن برخورد می‌کردند. آن‌ها می‌گفتند انقلاب مریم، مشکلات جسمانی را حل می‌کند، شما نباید بگویید بیماری داریم. برخی چاپلوس بودند و می‌گفتند با تبرک وسایل مریم بیماری شان خوب شده است. چند پزشک مشخص را به قرارگاه اشرف می‌آوردند که برای استخبارات عراق بودند و شما هر گونه بیماری‌ای داشتی باید پیش آن پزشک می‌رفتید.

قاضی: شما در بین اعضا شاهد بودید کسی مریض بوده باشد؟ فرد بدحال دیدید؟

این عضو جدا شده سازمان گفت: یک نفر از خوزستان بود و او فنی و کاربلد بود و سطح تشکیلاتی بالایی داشت، در حد عضو تیم بود، او سالم بود، یک روز به من خبر دادند که او سکته کرده فوت شده است.

قاضی: اطلاع دارید تعداد افراد سازمان در طول این سال‌ها چقدر بود؟

وی پاسخ داد: این را نمی‌دانم، ولی در عملیات مرصاد ۶ هزار نفر شرکت داشتند. آمریکایی‌ها اعلام کردند ۴ هزار و ۵۰۰ نفر هستند و نزدیک به ۲ تا ۲ هزار و ۲۰۰ نفر از این‌ها از سازمان جدا شدند و برخی از این‌ها به واسطه بیماری و درگیری‌هایی که رجوی به عمد ایجاد می‌کرد، کشته شدند و فکر نمی کنم ۲ هزار نفر باشند. در عصر اینترنت که در هرجای دنیا اتفاق کوچکی بیفتد مردم در مناطق دیگر می‌توانند آن را ببینند، آن‌ها نمی‌توانند اسم ۱۲ هزار نفر از اعضای خود را بدهند، تبلیغات خیلی چشمگیر است، اما واقعیت ندارد چراکه دروغ گفتن برای آن‌ها کاری بس راحت است.

صالحی با ذکر مثالی گفت: مریم رجوی به ما اینگونه آموزش می‌داد، که اگر به شما گفتند فلان چیز را تو خراب کردی، اگر خراب هم نکرده باشید باید اثبات کنید که کار شما بوده است. یا مثلا مسعود رجوی در سال هشتم می‌گفت، برایتان یک هدیه آوردیم، جمعه‌ها یک نشستی داریم بیایید و مسائل جنسی که در ذهن و یا در خواب می‌بینید را مطرح کنید. تمام تلاش خود را می‌کردند تا شخصیت اعضای خود را خرد کنند. برایشان هیچکس ارزش نداشت.

قاضی: شما چند سال عضو سازمان بودید؟

صالحی گفت: ۲۰ سال.

قاضی: در این ۲۰ سال فکر می‌کنید چه تعداد از افراد عضو این سازمان شده و هوادار آن باشند؟

صالحی ضمن بیان اینکه بعد از عملیات مرصاد کمر تشکیلات شکست، هیچ ارتباطی با دنیای بیرون نبود، اظهار کرد: در آن زمان حدود ۶ هزار نفر عضو مطرح بود. بعد از آن خودشان می‌گفتند ۲ هزار نفر از اسرای جنگی را از صدام گرفتند. بعد از اعلام آتش بس، هزار نفر یک روزه رفتند. بعد از مرصاد که کشته زیاد داشت، جذب سازمان در آن زیاد نبود. در آن زمان می‌رفتند افراد را از مرز‌های ایران جذب می‌کردند و به آن‌ها می‌گفتند باید ۲ سال کار کنید تا برایتان ویزای آلمان و پول بگیریم. وقتی این افراد می‌آمدند به آن‌ها می‌گفتند شما به ارتش آزادی‌بخش ملحق شدید و ازدواج وجود ندارد و طلاق نیز حرام است. یکی از این‌ها می‌گفت، من شما را قبول ندارم، من را بردند قبرستان، قبری را نشان دادند، گفتند اسم تو چیست، به آن‌ها اسمی گفتم، بعد آن‌ها می‌گفتند، الان با چه اسمی آمدید؟ می‌گفتم مثلا با اسم مستعار آمدم، گفته بودند اگر ما تو را در این گور بیندازیم و دفنت کنیم کسی متوجه نمی‌شود که در اینجا بوده‌ای؛ با این روش‌ها نیرو جذب می‌کردند. فردی با نام عبداله افغانی آورده بودند که او اصلا ایرانی نبود. آن‌ها افراد پاکستانی را نیز می‌آوردند و مدارک‌شان را عوض می‌کردند و بعد‌ها وقتی آمریکا می‌خواست این افراد را به کشورشان بازگرداند به مشکلات زیادی برخورده بودند. بعد از سقوط صدام نیز اگر جذب نیرویی بوده باشد، قطره چکانی است.

نوشته اظهارات ایرج صالحی در جلسه ۲۰ دادگاه سران مجاهدین خلق در تهران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در عوض تا می توانستند به ما هر چیزی را تحمیل می کردند. مجرد زندگی کردن، شرکت در نشست های روزانه تفتیش عقاید و نشست های هفتگی موسوم به غسل هفتگی که باید به اجبار فاکت هایی درباره مسائل جنسی در بین جمع می خواندیم، تحمیل دوری از زندگی و شادی، تحمیل کار و بیگاری مستمر، پر کردن وقت برای جلوگیری از فکر کردن، ترویج مستمر کینه حتی نسبت به افرادی که با هم در فرقه بودیم و . . .

اما در بیرون از فرقه زندگی ام تقریباً حالت نرمان پیدا کرده است. زندگی نرمال . حالا زندگی مان غم دارد، شادی دارد، کار و سختی دارد. تفریح و سرگرمی هم دارد. دلتنگی دارد اما لحظات خوش و همدلی خانواده را هم دارد.حالا اختیار زندگیم دست خودم است. می توانم به خواست خودم کاری که دوست دارم را انجام بدهم، با خانواده باشم، با دوستان و فامیل وقت بگذرانم، تفریح کنم، هر وقت دوست داشتم مطالعه کنم ، هر موقع بخواهم می خوابم، قدم میزنم. دیگر نگران افکاری که به ذهنم می رسند نیستم. نگران خواب هایم نیستم. نیازی ندارم احساساتم را سرکوب کنم. نیاز ندارم ارتباط دوستانه با رفقایم را پنهان کنم. به طیب خاطر به خانواده امف به همسرم و به فرزندانم عشق می ورزم.

امیدوارم بقیه اعضای گرفتار در فرقه رجوی هم بتوانند از فرقه جهنمی رجوی رها شده و از موهبت زندگی کردن و تصمیم آزادانه گرفتن برای زندگی خودشان بهره مند شوند.

ایرج صالحی

نوشته در فرقه رجوی از زندگی محروم بودیم اما حالا زندگی جریان دارد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

تهیه و تدوین: سعید صادقی مقدم
سمنان – ایرنا

نوشته مصاحبه ایرنا با ایرج صالحی به مناسبت سالگرد عملیات مرصاد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سال ۱۳۵۲ تمام اعضای سازمان کشته شدند و فرقه جدید مجاهدین خلق به صورت رسمی اعلام کردند مارکسیست هستند.

فرقه مجاهدین خلق در جریان انقلاب اسلامی به دنبال ایجاد بدبینی مردم به مسئولان نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران بود و بیشتر حملات در آن زمان به سمت آیت‌الله شهید بهشتی بود و هم اکنون نیز با داعیه‌داری شعار “زن، زندگی و آزادی” و سوار شدن بر موج احساسات و ایجاد بدبینی در بین جوانان کشور، به دنبال ضربه زدن به نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران است.

به گفته افرادی که بیش از ۲ دهه از زندگی‌شان را اسیر و دربند گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی بودند، مجاهدین خلق به دنبال کشتن احساسات و عواطف در اعضای خود بود و بسیاری از افراد را با این حربه فریب دادند و گرفتار کردند و “گروه انجمن نجات” با هدف ارتباط گیری با افراد فریب‌خورده گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی فعالیت خود را سال ۱۳۸۴ آغاز کرد و از سال ۱۳۹۴ فعالیت این انجمن رسمی شد و در ۲۷ استان کشور فعال است.

گروه تروریستی مجاهدین خلق خطرناک و دژخیم است و دهه شصت از برهه‌هایی محسوب می‌شود که مردم کشورمان آماج بیشترین جنایت‌های تروریستی بودند؛ وقایعی که در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و پس از آن اتفاق افتاد نمونه‌ای از این جنایت‌هاست.
درباره رخدادهای واقعه ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ به صورت خلاصه می‌توان گفت که پس از رأی به عدم کفایت سیاسی بنی‌صدر توسط مجلس اول، روز ۲۹ خرداد ۱۳۶۰، مسعود رجوی رهبر وقت مجاهدین خلق، همراه بنی‌صدر که در خفا به سر می‌برد، مردم را به قیام فراخواندند و از هوادارانشان خواستند تا علیه حکومت در خیابان‌ها حضور یابند. روز بعد، تظاهرات ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ در تهران و شهرهای دیگر برگزار شد.

گروه تروریستی مجاهدین خلق به همراه دیگر گروه‌های مسلح مخالف جمهوری اسلامی با هدف ایجاد تشنج شدید در برخی نقاط کشور قصد تجمع در شهرهای مهم را داشتند. این اتفاق تقریباً همزمان با اجتماع جبهه ملی در ۲۵ خرداد در اعتراض به لایحه قصاص در میدان فردوسی رخ داد که در نتیجه این تحولات یک هفته‌ای ۱۶ نفر در تهران جان باختند و ۱۵۰ نفر زخمی شدند. در شهرهای مختلف کشور از جمله اهواز، تبریز، اصفهان، بندرعباس، اراک و تعدادی دیگر از شهرها نیز جنگ شهری به وقوع پیوست.
گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی اکنون در قالب چهره دایه مهربان‌تر از مادر ظاهر شده و از بسترهای مختلف فضای مجازی و کانال‌ها بر هیجان‌ها و مشکلات مردم ایران سوار می‌شود و شعار “زن، زندگی، آزادی” سر می‌دهد و ملت به ویژه جوانان را تشویق به ایجاد آشوب و اغتشاش در ایران می‌کند.

اعضای این فرقه جنایتکار در ظاهر حجاب را رعایت می‌کنند و خود را پایبند دستورهای اسلام می‌دانند، اما پشت پرده کثیف‌ترین اقدامات و جنایت‌ها را انجام می‌دهند، این فرقه تروریستی حجاب دارند اما شعار “زن، زندگی آزادی” و کشف حجاب سر می‌دهند.

حرف از آزادی می‌زنند، ولی آزادی وجود ندارد، ازدواج ممنوع، حتی حرف زدن ۲ نفر با یکدیگر ممنوع، انتخاب رنگ لباس ممنوع و تصمیم‌گیری درباره مسایل مربوط به زندگی شخصی ممنوع است. حتی فکر کردن و گفتن چنین روایت‌هایی خیالی و قصه‌گویی و رویاپردازی به نظر می رسد، اما واقعیت است، واقعیت گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی.

خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) در استان سمنان به بهانه یادآوری جنایت‌ها و خیانت‌های گروه تروریستی مجاهدین خلق در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و پس از آن، روایت‌هایی با حضور “علی مرادی” رئیس انجمن نجات استان سمنان، “هادی شعبانی ” دبیر انجمن نجات استان مازندران، “ایرج صالحی” عضو انجمن نجات استان مازندران، و “پرویز حیدرزاده” از افراد تازه جداشده از گروه تروریستی مجاهدین خلق بیان می کند؛ روایت‌هایی که هیچگاه فراموش نخواهند شد.

رئیس هیات انجمن نجات استان سمنان گفت: با روشنگری‌هایی که از گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی می‌کنیم حفاظتی نداریم و تهدید بیخ گوش‌مان است، اما خطرها را به جان می‌خریم تا دیگر جوانان مثل ما جوانیشان در این فرقه تباه نشود.
مرادی افزود: رجوی بارها در سخنرانی‌های خود گفته است در شرایطی که یک گلوله داشته باشم و یک پاسدار و یک مزدور(فرد خارج شده از گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی) در مقابلم باشند، مزدور را می‌زنم، ولی با وجود این، خطرها را به جان خریدیم تا دیگر کسی گرفتار نشود.

وی اضافه کرد: ۹ سال در زمان جنگ ایران و عراق اسیر بودم و بعد هم گرفتاری در دست این فرقه برایم ادامه داشت، اما اکنون اگر بگویند مملکت در خطر است، من دوباره برای دفاع از کشور می‌روم.

گردهمایی با حضور اعضای جدا شده مجاهدین خلق در سمنان

رئیس انجمن نجات استان سمنان اظهار کرد: اهل خرم‌آباد لرستان هستم و در زمان جنگ ایران و عراق به عنوان کارمند نیروی مسلح به جبهه رفتم و در نقطه صفر مرزی خاک ایران به اسارت رژیم بعثی درآمدم. ۹ سال اسیر بودم. سال آخر اسارتم شبکه تلویزیونی در عراق برنامه پخش می کرد و می‌گفتند می‌خواهیم ایرانی‌ها را آزاد کنیم. آتش بس شده، ولی آزادی اسرا صورت نگرفته بود، سازمان می‌گفت اگر به ما پیوندید، رها می‌شوید و من هم با قصد نجات از اسارت و رفتن به کشورهای اروپایی به سازمان مجاهدین پیوستم و وقتی متوجه شدم گول خوردم، می‌گفتم چرا نمی‌گذارید بروم، در پاسخ می‌گفتند شما نیروی اینجا هستید. اطلاعات در اختیار شما هست و اگر هم به ایران برگردید، حکومت ایران شما را اعدام خواهد کرد.

مرادی افزود: ۶ سال زندانی ابوغریب بودیم و ما را شست و شوی مغزی دادند و زمانی که صدام توسط آمریکا سرنگون شد، فرار کردم خودم را به آمریکایی‌ها رساندم و از آنجا با تماس تلفنی با خانواده مرا تشویق به بازگشت به ایران کردند. با وجود ترس از اعدام، به ایران آمدم، اما با عفو رهبر معظم انقلاب اکنون زندگی خوبی دارم و سال ۸۳ به ایران آمدم و تشکیل خانواده دادم.

وی ادامه داد: شرایط جدا شدن از گروه تروریستی مجاهدین خلق از زمان جنگ با صدام تاکنون متفاوت بود و یک سری به اروپا فرستاده شدند و یک سری به ایران آمدند که گروه این افراد را از نظام می‌ترساند و می‌گفت اگر برگردید نظام شما را اذیت می‌کند.
به گفته وی، تاکنون بین ۶۰۰ تا ۷۰۰ نفر از گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی جدا شدند و در ایران زندگی می‌کنند و ۸۰ درصد این افراد آنقدر در این گروه تروریستی اذیت شدند که نمی‌خواهند کاری کنند و ۲۰ درصد به پاس محبت مردم و عفو رهبر معظم انقلاب درباره جنایت‌های گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی با وجود خطر و تهدیدها از سوی این فرقه، برای روشنگری و جلوگیری از گرفتار شدن و فریب خوردن دیگر هموطنان، مسایل واقعی را بیان می‌کنند.

شست و شوی مغزی با اطلاعات تکراری و ممنوعیت استفاده از رسانه

حیدرزاده از افراد تازه جدا شده از گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی درباره چگونگی گرفتار شدنش در گروه تروریسیتی مجاهدین خلق فرقه رجوی افزود: متولد سال ۱۳۴۷ هستم که در زمان جنگ اسیر جنگی بودم و بدون آشنایی قبلی با این گروه بعد از اسارت گرفتار این گروه شدم.

وی اضافه کرد: سال ۱۳۴۷ مشغول به تحصیل بودم. ترک تحصیل کردم و در تهران مشغول به کار بودم و سال ۱۳۶۶ به عنوان سرباز از لشکر زرهی اهواز به جبهه اعزام شدم.

حیدرزاده بیان کرد: زمانی که مجاهدین خلق با حمایت صدام به کشور حمله کردند، من به همراه ۲۹ نفر از دوستانم اسیر شدیم و تعدادی از دوستانم مقابل چشمانم با تیر خلاص دشمن شهید شدند. وقتی اسیر شدیم ما را به مکانی به عنوان مهمانسرا بردند و حدود ۲ هزار نفر آنجا بودند و فیلم ازدواج مریم و مسعود رجوی را به نمایش می‌گذاشتند و ما را با شست و شوی مغزی فریب می‌دادند.

وی افزود: فروغ جاویدان مرصاد، طلاق اجباری، ازدواج اجباری و شست و شوی مغزی، از جمله جنایت‌های گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی است.

این فرد تازه جدا شده از گروه تروریستی مجاهدین خلق گفت: زمانی که صدام سرنگون شد، سازمان با زد و بند از اردوگاه اشرف عراق به لیبرتی منتقل شد و با موشک باران به آلبانی در تیرانا رفتیم. اسم بنده ثبت شده در کمیساریا بود و کمیساریا پیگیرم بودند که کجا هستم و در نجاتم کمک کردند.

حیله‌های رجوی با سوء استفاده از قرآن و سردادن شعارهای آرمانی

صالحی عضو انجمن نجات مازندران گفت: متولد ۱۳۴۴ هستم و با خواندن کتاب‌ها با این گروه آشنایی‌ام بیشتر شد.

وی ادامه داد: عمل و گفتار گروه تروریستی مجاهدین خلق با هم در تضاد است و این گروه با سوء استفاده از آیه‌های قرآن و یا هر عامل دیگر که بتوانند به اهدافشان دست یابند، افراد را فریب می‌دادند و فریب می‌دهند.

صالحی ادامه داد: در زمان انقلاب اسلامی با گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی آشنا شدم و بعد از انقلاب گروه‌ها فعال شدند و حربه های استقلال و آزادی را برای پیشبرد اهدافشان به کار می‌بستند. سال ۶۰ ارتباطم با این گروه قطع شد و سال ۶۴ دوباره تماس تلفنی گرفتند و جذب سازمان شدم و مدتی بعد با قاچاقچیِ همکار سازمان به ترکیه و از آنجا به عراق رفتم.

وی ابراز کرد: گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی خود را از مردم می‌دانستند و وقتی به عراق رفتم و تشکیلات، امکانات و لندکروز آخرین مدل را دیدیم، حرف با عملشان زمین تا آسمان فرق داشت و در تناقض بود.

بدبین کردن افراد به نظام، راهکار رجوی برای نگهداشت اعضا

شعبانی دبیر انجمن نجات مازندران گفت: بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به دلیل فقر وارد گروه‌های سیاسی شدم و بهمن ۱۳۶۰ با نیروی سازمان فعالیتم قطع شد و پاییز ۶۳ طی تماس تلفنی وصل شدم و این ارتباط یک سال ادامه داشت و سرانجام از پاکستان به سمت عراق رفتم و رابطه مستقیم با تشکیلات پیدا کردم.

وی افزود: چریک شهری، کار در توپخانه، و رانندگی نفربر، از جمله کارهایی بود که در سازمان انجام می‌دادم و در نهایت در عملیات مرصاد از ناحیه شکم به دلیل اصابت گلوله مجروح شدم و بعد از ۲ سال و نیم سلامتی‌ام را به دست آوردم.

شعبانی بیان کرد: با سخنرانی رجوی در سال ۸۱ و سرنگونی صدام، شکست روابط و پیوندها شکل گرفت و سازمان برای اینکه اعضا ریزش نکنند، دائم تاکید می‌کردند خانواده‌های شما معتاد شدند، اعدام شدند و نظام به خانواده‌های شما آسیب زد و باید بمانید تا انتقام خانواده را بگیریم.

وی تصریح کرد: تیر سال ۸۳ خودم را به نیروهای آمریکایی معرفی کردم و با کمک نیروها با خانواده تماس گرفتم و وارد ایران شدم، درس خواندم، تشکیل خانواده دادم و آرزو دارم افرادی که گرفتار سازمان هستند، از شر سازمان رها شوند. رجوی دروغی بیش نیست و هیچ مشکلی و تهدیدی در ایران مبتنی بر ادعای آنها وجود ندارد.

دبیر انجمن نجات مازندران گفت: معنی زندگی را الان می‌فهمیم، نه زمانی که در سیستم رجوی بودم. سال‌های عمرم را تباه کردم.

خودکشی برخی اعضا به دلیل نبود راه برگشت و خروج از سازمان

صالحی عضو انجمن نجات مازندران گفت: رجوی از حربه سرکوب درونی برای ماندگاری نیروها در گروه زیاد استفاده می کرد و آتش‌بس ارتش در ایران راهبرد این فرقه را قفل کرد و شکست سنگین مرصاد با یکهزار و ۳۰۰ کشته و ۹۰ درصد مجروح و از بین رفتن و یا به غنیمت گرفته شدن سلاح و ادوات جنگی لشکر مجاهدین خلق توسط نیروهای کشور، رجوی را زمین گیر کرد.

وی اضافه کرد: ریزش نیروها بعد از این اتفاق‌ها آغاز شد و رجوی و سازمانش فروریختند و آنها در تمام صحبت‌های خود تاکید داشتند اعضا عامل شکست بودند و به جای اینکه به فکر عملیات باشند غرق در احساسات خود بودند و به این ترتیب انقلاب ایدئولوژی در فرقه رجوی شکل گرفت و ازدواج ممنوع و طلاق اجبار شد و خانواده به عنوان کانون فساد معرفی شد.
عضو انجمن نجات مازندران نیز بیان کرد: رجوی بعد از شکست در مرصاد نگهبانان را به ۲ نفر در هر نوبت افزایش داد و با افزایش فشارهای روحی و سرکوب درونی تعدادی از افراد خودکشی کردند و تعدادی را به دلیل فرار ناموفق به ابوغریب می فرستادند.

صالحی یادآور شد: سال ۸۰ با وجود تلاش‌های عملیات تفتیش عقاید، کنترل همدیگر و ممنوعیت دوستی و صحبت کردن با همدیگر شدت گرفت و هر جمع ۲ نفره‌ای را محفل شعبه سپاه پاسداران می‌دانست و با این ایدئولوژی به دنبال گسسته شدن رشته دوستی‌ها و محبت بود، اما باز هم ریزش نیرو وجود داشت.

عضو انجمن نجات مازندران بیان کرد: فرقه رجوی چهار شرط را برای خروج از این گروه اعلام کرده بود؛ شرط اول این بود افراد در مقابل دوربین اعلام کنند سازمان مشکل ندارد و من به خاطر مشکل جنسی از سازمان جدا می‌شوم و وقتی می‌خواستی از سازمان جدا شوی، افراد سازمان به طرفمان حمله می‌کردند کتک می‌زدند و تف می‌انداختند و بعد از این مقدمات، افراد عادی باید دست کم ۲ سال و افراد ویژه مدت زمان بیشتر شاید تا آخر عمر، در زندان می‌ماندند تا اطلاعاتشان سوخته شود و بعد از ۲ سال تحویل عراقی‌ها می شدند و هشت سال آنجا می‌ماندند و بعد از این مراحل، طی تبادل زندانی عراقی با ایرانی به ایران می‌آمدند؛ با وحشت زیادی که سازمان به آنها القا کرده بود که اگر به ایران برگردید نظام شما را اعدام خواهد کرد.

وی افزود: برخی افراد بعد از اینکه مجاهدین متحد عراق خلع لباس و خلع سلاح شد، به آمریکا پناه بردند و یکسال بعد تحویلِ صلیب سرخ شدند و به ایران آمدند.

صالحی تصریح کرد: اعضای سازمان مجاهدین خلق فقط درد کشیدند.

حرمسرای رجوی

شعبانی دبیر انجمن نجات استان مازندران گفت: گروه تروریستی مجاهدین خلق به گونه‌ای حرف می‌زنند که گویی پاک‌ترین ارتباطات و پیوندها را دارند، اما باید ملت در جریان باشد که این سازمان از ارتباط مرد با زن جدا شد و به ارتباط مرد با مرد رسید و اکنون در لجن‌زار قرار دارد و فقط شعار می‌دهد که در واقع خود را مسخره می‌کند.

صالحی عضو انجمن نجات مازندران هم اظهار کرد: گروه مجاهدین خلق گروه تروریستی تمام عیار است که فریب می‌دهند و توصیه‌ام به نسل جوان این است هوشیار باشند و فریب نخورند.

وی افزود: حیله‌ آنها این است که بر مشکلات سوار می‌شوند و بدون ارائه راه حل، مخاطب را به هیجان می‌آورند. اگر فردی بعد از چند جلسه صحبت در فضای مجازی از شما درخواست کرد به خانواده چیزی نگویید، فقط از مشکلات می‌گویند و راه‌حل ارائه نمی‌دهند، شک کنید گروه تروریستی مجاهدین خلق پشت ماجرا است.

همچنین رئیس انجمن نجات استان سمنان گفت: مسعود رجوی سرکرده گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی حرمسرا دارد و زنان اعضای گروه را به عقد خود درآورد و زنانی که از این گروه جدا شدند به این موارد اذعان دارند.

مرادی با اشاره به آیه‌ای از قرآن کریم که دستاویز گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی بود، افزود: این گروه با اشاره به آیه قرآن تاکید می‌کردند زنان خود را طلاق بدهید و از این پس زنانتان حرام و بر رهبری حلال است و زنان خود را به رهبری پرتاب کنید.

وی افزود: افراد گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی با سوءاستفاده از قرآن، حرف‌های خود را پیش می‌برند و به طور مثال از آیه ۱۲ سوره طاها سوء استفاده می‌کند و با اشاره به این آیه می‌گوید خداوند به حضرت ابراهیم می‌گوید هر وسیله دست و پا گیر را رها کن، ای نیروها زنجیرها را از دستان خود بازکنید تا رها شوید و اشاره به امام حسین(ع) نیز می‌کند. افراد کم‌اطلاع بیشتر در معرض فریب گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی قرار دارند.

وی بیان کرد: گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی علت شکست خود در عملیات مرصاد را احساسات اعضای گروه اعلام کرد و گفته بود افراد گروه موقع شلیک به فکر خانواده می‌افتاندند و همین فکر نگذاشت درست مبارزه کنند.

نگاه برده‌داری به زن در سایه شعار”زن، زندگی، آزادی”

رئیس انجمن نجات استان سمنان گفت: حوادث اخیر در کشور نشان داد هدف دشمن دختران جوان بودند و در واقع زنان حربه‌ای برای رسیدن به هدف‌هایشان بود. آنها از “زن زندگی آزادی” حرف می‌زنند، در حالی که در سازمان آنان زن از کوچکترین آزادی برخوردار نیست و ارتباطات از لحاظ فحشا و کثیفی زبانزد است. همین کافی است که نگاهی بیندازیم به ازدواج رجوی با سوءاستفاده و ازدواج‌های اجباری.

مرادی تاکید کرد: موضوع زن در فرقه تروریستی رجوی نگاه برده‌داری است.

حجاب و طلاق اجباری و تضاد با شعار “زن، زندگی، آزادی”

دبیر انجمن نجات استان مازندران گفت: قبل از دهه ۷۰ در منطقه کردستان در گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی در یک بشقاب با زنان با هم غذا می‌خوردیم و با هم بودیم، اما بعد از شکست در عملیات مرصاد، رجوی برای آنکه آبرویش نرود، عامل این شکست را احساسات عنوان کرد و از آن پس طلاق اجباری شد و ازدواج ممنوع شد و اعضا را شست‌ و شوی مغزی می‌دادند تا هر گونه احساس و عاطفه در وجودشان بمیرد.

شعبانی بیان کرد: سال ۱۳۶۸ بعد از شکست در عملیات مرصاد، ایدئولوژی جدید شکل گرفت و زنان و مردان کم کم از هم جدا شدند و طلاق احساسی و طلاق اجباری در سیستم فرقه‌ رجوی مورد توجه قرار گرفت و ستاد فرماندهی به زنان واگذار شد.

وی اظهار کرد: گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی پس از شکست در عملیات مرصاد در ۱۳۶۸ سیستم مردسالار را به زن‌سالار تبدیل کردند.

دبیر انجمن نجات مازندران اضافه کرد: کار به جایی رسید که دیگر نمی‌شد با زن‌ها یک جا باشیم، یا به عنوان یک مرد کنار زن در تاکسی بنشینم. در حالی که در ایران این مسائل اصلا وجود ندارد.

شعبانی بیان کرد: در عملیات مرصاد از ناحیه شکم زخمی شده بودم و وقتی مرخص شدم اعضای گروه به ملاقاتم آمدند و حسابی از من تعریف کردند و گفتند اکنون آماده پذیرش مسئولیت هستی و من در شرایطی بودم که به دلیل جراحت از ناحیه شکم، وضعیت جسمانی خوبی نداشتم و ۲ سال طول کشید تا روده‌هایم درمان شود و به شرایط عادی بازگردم و در این شرایط سازمان تأکید داشت باید ازدواج کنی و من قبول نکردم و درست چند ماه بعد، ازدواج ممنوع شد.

وی ادامه داد: عکس سه در چهار از یک خانم نشانم داده بودند و گفتند این خانم بچه دارد و پدرش در عملیات مرصاد کشته شد.
صالحی عضو انجمن نجات استان مازندران نیز بیان کرد: رجوی در حالی در ایران برای ایجاد مشکلات و اقدام تروریستی به تشویقِ بی‌حجابی روی می‌آورد که نیروهایش مجبور به داشتن حجاب هستند.

همچنین مرادی رئیس هیات انجمن نجات استان سمنان با بیان اینکه رجوی برای آشوب در ایران از هیچ حیله و نیرنگی کوتاهی نمی‌کند، گفت: رجوی خود را رهبری می‌داند که خطا نمی‌کند. فقط کافی است یک خطا کند تا پایین کشیده شود، از این رو نمی‌تواند خودش کشف حجاب کند.

آزادیِ در ایران حسرت زنان و مردان گرفتار در فرقه رجوی است

دبیر انجمن نجات استان مازندران اذعان داشت: آزادی که در ایران وجود دارد، در گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی از زنان گرفته شد و اختناق در ارتباط زنان شکل گرفت، اما در مقابل رجوی شعار زن، زندگی و برابری سرمی‌دهد و سعی در فریب جوان ایرانی دارد. باید به این شخص گفت این شعارها مناسب سناتورها و دنیای غرب است و وقتی در تشکلات فرقه بودیم حتی یک درصد آزادی وجود نداشت.

شعبانی تاکید کرد: حتی اجازه نداشتیم در تلویزیون فوتبال ایران را ببینیم، وقتی ایران آمدیم حتی کار با کنترل تلویزیون را بلد نبودیم‌.
دبیر هیأت انجمن نجات استان مازندران گفت: فرقه رجوی خانواده را کانون فساد می‌داند، زنان را در حصار نگه می دارد و اگر اعتقاد به شعار “زن زندگی آزادی” دارد، چرا در فرقه خودش و سیستم خودش آزادی نیست؟

شعبانی افزود: یکی از شخصی‌ترین انتخاب‌ها انتخاب تشکیل خانواده است، اما در فرقه رجوی قبل از سال ۱۳۶۸ و انقلاب ایدئولوژی، گروه یک عکس نشان می‌دادند و کاری نداشتند خوشمان می‌آید یا خیر، دستور بر ازدواج می‌دادند و پس از شکست در عملیات مرصاد، شکست را گردن نیروها انداختند و بعد از سال ۱۳۶۸ طلاق اجباری و طلاق عاطفی حکم گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی بود.

حیدزاده از افراد تازه جداشده از فرقه رجوی هم گفت: در فرقه رجوی به مرور شرایط سخت و سخت‌تر می‌شود و تا جایی که به طلاق احساسی می‌رسد.

وی افزود: بعد از انقلاب، ایدئولوژی این گروه تروریستی در اردوگاه اشرف این بود که اگر برادری در گرما راه می‌رفت زنان اجازه نداشتند او را سوار ماشینشان کنند و تفکیک جنسیتی زن‌ها و مردها تا جایی رسیده بود که زن و مرد همزمان اجازه نداشتند در پمپ بنزین حضور داشته باشند و حضور زنان و مردان در پمپ بنزین ساعتی مشخص شده داشت.

وی ابراز داشت: گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی حتی تاکید دارد دکمه آستین پیراهن نیز نباید باز باشد و شعار “زن، زندگی آزادی” مردم فریبی است.

همچنین مرادی رئیس انجمن نجات استان سمنان یادآور شد: قبل از سال ۱۳۶۸ طلاق و ازدواج تشکیلاتی بود. ازدواج در گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی اجبار بود و اعلام می‌کردند در فلان شب همسرت را می‌بینی.

آیا فرقه رجوی خود دست به کشف حجاب می‌زند تا عملش با شعار “زن، زندگی، آزادی” یکی شود؟

شعبانی دبیر انجمن نجات مازندران گفت: رجوی هیچ وقت اذغان ندارد عملیات مرصاد شکست سنگین خورد و اگر اکنون درباره بی‌حجابی صحبت کند نابود خواهد شد.

وی اضافه کرد: رجوی آیا پاسخ می‌دهد ما ضد آمریکا هستیم یا اینکه آنها با آمریکا یک کاسه هستند؟

صالحی عضو انجمن نجات استان مازندران نیز گفت: رجوی از اعضای گروه تروریستی خود استفاده ابزاری می‌کند. یک روز سلاح می‌دهد و یک روز برای تحقق منافع اقدام‌هایی را در دستور کار خود قرار می‌دهد که اعتقادی ندارد.

همچنین حیدرزاده از افراد تازه جدا شده از گروه تروریستی مجاهدین خلق تأکید کرد: حرف‌های گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی افرادی که اطلاع پایینی دارند را فریب می‌دهد و در واقع حرف‌های این فرقه به دل افراد کم‌اطلاع می‌نشیند و فریب می‌خورند.

یکی از اعضای ارتش سایبری مجاهدین خلق برای فریب جوانان بودم

حیدرزاده از افراد تازه جدا شده از گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی ادامه داد: ارتباط رسانه‌ای نداشتیم، فقط کامپیوتر و اینترنت در اختیارم بود تا با فعالیت در فضای مجازی افراد را برای جذب در سازمان فریب بدهم و برای این کار از نام‌های جعلی و جذاب برای فریب جوانان در فضای مجازی استفاده می‌کردم.

وی افزود: ابتدا در فضای مجازی مانند تلگرام و ایمیل ارتباط برقرار می‌کردم و بعد از جلب اعتماد مخاطب تماس تلفنی می‌گرفتم.

فرد تازه جدا شده از فرقه رجوی افزود: به صورت قاچاقی با دوستم از روستای خودمان ارتباط پیدا کردم و شماره تماس خانواده را گرفتم و با آنها تماس گرفتم. موفق شدم از سازمان رهایی و نجات یابم.

حیدرزاده گفت: ۱۹ سال در روابط سازمان بودم و در نهایت خودم را به کمیساریا معرفی کردم و بعد از چهار سال به ایران آمدم.

عضو تازه جداشده از گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی گفت: یک توصیه برای دخترها و پسرهای جوانی دارم که در دنیا مجازی در ارتباط با افراد هستند، می‌خواهم بگویم من جزو افرادی بودم که در ارتش سایبری رجوی فعال بودم تا افراد را در ایران فریب بدهم و جذب کنم.

وی تاکید کرد: فردی که پشت خط است هویت واقعی خود را نمی‌گوید و وقتی عملی انجام دادید خود را معرفی می‌کند و شما را اجیر خود می‌سازد.

حیدرزاده گفت: نام‌های کاربری‌ فضای مجازی جعلی و فقط برای جذب جوانان است و می خواهم به جوانان بگویم فریب مریم رجوی را نخورند و به رجوی بگویم اگر شعار “زن زندگی آزادی” سر می‌دهد، بگوییم اول خودت عمل کن.

مرادی رئیس انجمن نجات استان سمنان نیز گفت: افراد زیادی از طریق تخلیه اطلاعات به شکل تلفنی آسیب دیدند و باید جوانان در این زمینه آگاه و هوشیار باشند.

ظلم‌هایی که فرقه رجوی بر فرزندان اعضا بعد از طلاق اجباری روا داشت

صالحی از اعضای انجمن نجات استان مازندران اظهار کرد: بعد از شکست در عملیات مرصاد این گروه ریزش نیرو داشت و با اعلام مشغولیت احساسی به عنوان عامل شکست در عملیات مرصاد، ۲ روش کاملا در تضاد با یکدیگر در کمتر یک سال یعنی ازدواج اجباری و طلاق اجباری در این گروه اجرا شد. فرزندان این افراد را نیز به عنوان عامل وابستگی و رشته عاطفی بین زن و شوهر از والدین جدا کردند و فرزندان نیز در گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی ظلم‌ها دیدند، از آزارهای مختلف جنسی، روحی و جسمی تا بازگرداندن به پادگان سازمان و نگه داشت اجباری و سخت‌گیری‌هایی که منجر شد بعضی از فرزندان دست به خودکشی زدند.

حیدرزاده از افراد تازه جدا شده از گروه تروریستی مجاهدین خلق گفت: این گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی در زمان حاضر جذب نیروی فیزیکی ندارد و سال ۸۳ با سرنگونی صدام دیگر کمپ اشرف عراق جذب نیرو نداشت و سازمان از عراق وارد آلبانی شد و در همان بحبوحه سال ۸۳ تعدادی از اعضا از فرصت کردند و از گروه جدا شدند.

وی اضافه کرد: بعد از سال ۶۸ و انقلاب ایدئولوژی گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی با اجباری شدن طلاق فرزندان، فرزندان اعضای گروه را به عنوان عامل شکل‌گیری دوباره رشته عاطفی بین زن و شوهرها، از والدین جدا کردند و به خانواده‌های اروپایی دادند که طبق گفته فرزندان، خانواده‌های اروپایی بلاهای زیادی سرشان آوردند.

صالحی از اعضای انجمن نجات استان مازندران هم ابراز کرد: وقتی طلاق در گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی اجباری شد، تعدادی از اعضا فرزند داشتند که سازمان فرزندان را عامل برانگیختگی عواطف می‌دانستند و برای اینکه عاطفه از بین برود با بهانه‌های مختلف مانند کشته شدن پدر و مادر در بمباران فرزندان را به کشورهای مختلف از جمله کشورهای اروپایی فرستادند تا خانواده از هم بپاشد.
صالحی افزود: برخی فرزندان در بزرگسالی هوادار فرقه رجوی شدند و برخی که رابطه مناسبی نداشتند، اذیت و آزار شدند.
حیدرزاده فرد تازه جدا شده از گروه تروریستی مجاهدین خلق هم تصریح کرد: سال ۷۶ زمانی که فرزندان اعضای گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی به سن نوجوانی رسیدند به بهانه دیدار با پدر و مادر به سازمان آورده شدند و چون جذب نیرو پایین بود دیگر اجازه خروج نمی‌دادند و به اجبار نگهشان می‌داشتند، اما چون این افراد از فرهنگ غرب وارد پادگان می‌شدند به دلیل شرایط سخت، خودکشی می‌کردند.

وی یادآور شد: گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی پاسپورت فرزندان را در پیش خود نگه می‌داشت تا از مدت تمدید بگذرد و دیگر نتوانند به کشوری که به فرزندخواندگی رفته بودند بازگردند و افرادی که از چنگ گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی آزاد شدند هم اقدام به افشاگری کردند.

حیدرزاده تصریح کرد: گروه تروریستی مجاهدین خلق فرقه رجوی در اشرف عراق حدود ۲ هزار نیرو داشت و پس از انتقال به آلبانی، می‌توان گفت اکنون کمتر از ۲ هزار و حدود یکهزار و ۴۰۰ نفر نیرو دارد.

نوشته نگاه برده‌داریِ گروه مجاهدین خلق به زن در سایه شعار زن، زندگی، آزادی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

با احترام – علی مرادی

نوشته پیام تسلیت انجمن نجات سمنان به همکار گرامی آقای ایرج صالحی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

دوست بسیار خوب و همکار گرامی

با کمال تأسف و تأثر از درگذشت پدر گرامیتان اطلاع یافته و بسیار اندوهگین شدیم. درگذشت پدر به واقع بسیار سخت و جانکاه می باشد. از جانب انجمن نجات و به خصوص اعضای انجمن نجات استان مازندران خدمت جنابعالی تسلیت عرض می کنیم. ما را در غم خود شریک بدانید.

خداوند پدر شما را قرین رحمت فرموده و به شما و دیگر بازماندگان آن مرحوم صبر جمیل عطا فرماید.

نوشته پیام تسلیت انجمن نجات به آقای ایرج صالحی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در بخشی از مطلب آمده است: “در فرقه ‏ها معمولاً افراد در خوابگاه‏ های جمعی می ‏خوابند، جایی که همه تنگاتنگ خوابیده و بیداری یا خواب هر یک می‏ تواند روی خواب دیگری تأثیر بگذارد، رفت و آمد افراد در زمان‏ های مختلف، ایجاد سر و صدا به هنگام ورود و خروج، در جمعی که حقوق فرد و احترام به آن کمترین ارزش را داراست، از دیگر عواملی هستند که افراد را حتی بیش از آنچه مقصود رهبران فرقه است، دچار کم خوابی می ‌کند. کمبود خواب اجازه نمی ‏دهد که مغز کار خود را به درستی انجام داده، اطلاعات به دست آمده در طی روز را جابجا و مرتب کرده، اتصال بین نرون‏ ها را تنظیم نماید.”

ایرج صالحی

زندگی ما در فرقه رجوی دقیقاً به همین صورت بود. خوابگاه ها تماما جمعی بود و در خیلی موارد و برای مثال وقتی در محور هفت بودیم آسایشگاه های ما سالن های بزرگی بود که در آن چند ده نفر با هم در یکجا می خوابیدیم.

در هنگام خواب برای کنترل نفرات و جلوگیری از فرار، چراغ ها مستمر روشن بود و هرچه خوابگاه بزرگتر بود تعداد چراغ های روشن در ساعت خاموشی نیز بیشتر می شد و موجب آزار بیشتر و بدخوابی بیشتر می گردید.

هر چه تعداد افرادی که در یک خوابگاه بودند بیشتر می شد تعداد نگهبانان آن خوابگاه بیشتر شده در نتیجه در فواصل زمانی کوتاهتری برای بیدار کردن نگهبانان به آسایشگاه می آمدند و در نتیجه سر و صدا ایجاد می شد و تعدادی از خواب بیدار می شدند.
نکته بعدی این بود که هر چه تعداد نفرات در یک خوابگاه زیاد می شد، رفت و آمد برای رفع حاجت بیشتر شده و در نتیجه باز و بسته شدن درب و سر و صدا بیشتر می شد و مانع از خواب راحت بود.

کمبود خواب یک موضوع جدی برای اعضای فرقه است. برنامه روزانه در قرارگاه های فرقه به این صورت بود که تقریبا ساعت 5 و 30 دقیقه بیدار می شدیم. و نیم ساعت فرصت داشتیم تا نماز خوانده، کارهای فردی مان را انجام داده و تختخواب را آنکادر کنیم. از آنجا که در فرقه همه می بایست صبح صورت خود را اصلاح می کردند، این زمان با توجه به مشترک بودن سرویس بهداشتی کم بود و همه مجبور بودند به سرعت کار کنند. سپس برنامه کار جمعی صبح که شامل کارهای جاری مقر مثل جارو زدن خیابان ها، رسیدگی به باغچه ها و . . . بود به مدت نیم ساعت انجام می شد و بعد از آن به صبحگاه می رفتیم. بلافاصله بعد از صبحگاه صبحانه بود و سپس کارهای جاری شروع می شد که شامل همه نوع کاری بود. از سرویس سلاح و زرهی تا کار در آشپزخانه و از آموزش تا جابجایی مهمات و . . . را شامل می شد.

ظهرها یک ساعت و نیم فرصت برای نماز، ناهار و استراحت بود. اما با توجه به اینکه نماز جماعت برگزار می شد و ناهار هم در سالن عمومی و در ساعت مشخصی سرو می گردید، فرصت چندانی برای استراحت نمی ماند. از ساعت 2 بعد از ظهر کارهای جاری مجددا شروع می شد و تا ساعت 6 یا 7 عصر (بسته به فصل متغییر بود) ادامه می یافت. غروب همه حتی کسانی که مشکل داشتند باید در برنامه ورزش شرکت می کردند. بعد از آن نیم ساعت برای دوش گرفتن و آماده شدن فرصت داشتیم اما با توجه به تعداد زیاد نفرات، دوش گرفتن کمتر از 5 دقیقه می شد و وقت زیادی در صف دوش تلف می شد. بعد از آن شام بود و پس از شام نشست های عملیات جاری شروع می شدند. بعضی اوقات هم برخی کارها را در بین نشست ها باید انجام می دادیم مثل پاک کردن برنج و سبزی و از این نوع کارها.

ساعت 11 و نیم شب خاموشی زده می شد و قبل از آن کسی حق استراحت کردن را نداشت و حتی به بیماران هم به راحتی اجازه استراحت داده نمی شد. قبلا درباره نحوه رفتار سران فرقه با اعضای بیمار در مقاله « نحوه برخورد فرقه رجوی با بیماری اعضا» توضیح داده ام.

علاوه بر کارهای فوق، در هفته سه بار هم کارگری صبحانه، ناهار یا شام به هر یگان می افتاد که شستن ظرف چند صد نفر کار خسته کننده ای بود.

به این ترتیب در حالی که تمام روز از ما بیگاری می کشیدند، در ظاهر از ساعت 11 و نیم شب تا ساعت 5 و نیم صبح برای استراحت فرصت داشتیم اما عملا چنین نبود. زیرا هر فرد حداقل چهار بار در هفته نگهبانی داشت و در نتیجه چون او را 20 دقیقه قبل از شروع نگهبانی بیدار می کردند و نگهبانی ها هم دو ساعته بود و تا پست را تحویل داده و به آسایشگاه برگردد نیز حداقل یک ربع زمان می برد، عملا زمان خواب ما در بیشتر ایام سه ساعت در روز بود.

رجوی ها حتی به همین هم راضی نبودند. از آنجا که آنها نمی خواستند کسی فرصت فکر کردن داشته باشد و قصد داشتند با خسته کردن بیشتر و کم کردن فرصت خواب اعضا را بیشتر تحت کنترل بگیرند، مریم رجوی در سال 1376 و بعد از بازگشت از فرانسه، در یک نشست عمومی گفت: ” به فرماندهان تان گفتم آنقدر از شما کار بکشند که شب مثل جنازه بیفتید تا نتوانید فکر کنید چرا که افکار شما ضد انقلابی است.” منظورش از انقلاب، انقلاب طلاق بود که در فرقه اجباری کرده بود.

از نظر رجوی ها اعضای سازمان نباید فکر کنند چرا که در عمل دیده بود هر کس که کمترین فرصت فکر کردن یافت، موفق شد در وهله اول خود را از حصار ذهنی رجوی ها رها کرده و سپس کنترل ذهنش را بدست آورده و تصمیم به جدایی و فرار بگیرد. از این رو رجوی ها با بیگاری کشیدن زیاد و ایجاد خستگی مفرط و حتی با ممنوع کردن استراحت برای بیماران، می خواستند تا مانع از فکر کردن اعضا شوند. همچنین با کم خوابی دادن مستمر کاری می کردند که مغز اعضا آنقدر خسته شود که توان فکر کردن نداشته باشند.

صالحی

نوشته کم خوابی دادن به اعضا، یکی از روش های کنترل ذهن در سازمان مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این فیلم که بر اساس توضیحات ارائه شده از سوی دست اندرکارانش در رابطه با تلاش خانواده های افراد گرفتار در فرقه رجوی برای رسیدن به ساده ترین و پایه ای ترین حقوق خود یعنی دیدار با فرزندان شان و ظلم و ستمی که رجوی ها بر آنان روا داشته و آنان را از طبیعی ترین حق خود محروم نموده می باشد، بار دیگر در افکار عمومی گوشه ای از حقایق در رابطه با فرقه تروریستی رجوی از یک سو و استقامت خانواده های اعضای گرفتار را به نمایش می گذارد.

محور این فیلم شرح حال و اقدامات خانم عبداللهی است که فرزندش را عوامل فرقه رجوی با مغزشویی از ترکیه به عراق برده و از دنیا قطع کرده اند.

سالیان طولانی است که با خانم عبداللهی و تلاش های او آشنا هستم. او به سمبل خانواده ها و بخصوص مادران چشم انتظار و دردمندی بدل شده که در برابر ستم رجوی ها ایستاده اند و علیرغم تمام مشکلات همچون گرمای هوا یا گرد و خاک و . . . و شرایط سخت از یک سو و اقدامات پلید رجوی ها همچون ندادن اجازه به فرزندان این خانواده ها برای انجام ملاقات، توهین و تهدید مستمر خانواده ها، تلاش ضد انسانی با انواع وسایل و پارازیت اندازها برای ممانعت از رسیدن صدای خانواده ها به گوش فرزندان شان، تحریک اعضای مغزشویی شده علیه خانواده ها از جمله مصاحبه علیه خانواده های شان و حتی حمله با سنگ و میله های تیز شده و زخمی کردن این خانواده ها از سوی دیگر، تسلیم نشده و در پشت درب قرارگاه جهنمی اشرف پایداری کردند تا صدای خود را به گوش جهانیان رساندند. اگرچه دولت آمریکا و حتی سازمان های بین المللی حقوق بشری که تحت تاثیر آمریکا هستند با اغراض سیاسی به صدای دردناک این خانواده ها گوش نکردند اما این صدا پیچید و پیچید و به همه جا رفت تا جایی که امروز به یک فیلم سینمایی بدل شده است.

به این وسیله از تمامی عوامل فیلم “سرهنگ ثریا” و بخصوص خانم ها لیلی عاج (کارگردان) و ژاله صامتی پور (هنرپیشه) که بی شک خودشان به عنوان زن و مادر، درد مادران اعضای گرفتار در فرقه رجوی را به نمایش کشیدند تقدیر و تشکر می کنم. همچنین جا دارد از مدیر عامل و مسئولین انجمن نجات تشکر ویژه داشته باشم که هر روز گامی محکم تر از قبل در رساندن صدای خانواده ها و افشای بیشتر چهره فرقه تروریستی رجوی بر می دارند که بی شک زمینه ساز رسیدن خانواده ها به حق و آرزوی دیرینه خود یعنی ملاقات و تماس با فرزندان شان و رهایی اعضای گرفتار در فرقه خواهد بود.

با امید به اینکه خانواده ها و پدران و مادران اعضای گرفتار در فرقه هرچه زودتر به آرزوی دیرینه خود برای تماس و ملاقات با فرزندان شان برسند.

صالحی

نوشته تقدیر و تشکر از عوامل فیلم سرهنگ ثریا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این اقدام مشکوک که بی شک تحت تاثیر فرقه تروریستی رجوی و با همکاری برخی مقامات آلبانیایی که حامی این فرقه تروریستی هستند صورت گرفته را محکوم نموده و از نخست وزیر و مقامات آلبانی خواستار آزادی هرچه سریعتر آنان هستم.

به مقامات آلبانیایی یادآور می شوم که همکاری با فرقه تروریستی رجوی چیزی جز بدنامی به بار نخواهد آورد و سرانجام نیز مطمئن باشند این فرقه نمک خورده و نمکدان خواهد شکست. همانگونه که پیش از این با دیکتاتور عراق صدام حسین نیز چنین کردند. ضمن آن که رجوی ها تا جایی که بتوانند برای حفظ منافع خود، در بین مردم آلبانی تفرقه را ترویج و به ناامنی و ایجاد دردسر دامن خواهند زد. مقامات آلبانی بهتر است به تجربه حضور این فرقه در فرانسه و عراق توجه کنند.

صالحی

نوشته اعضا بی گناه انجمن آسیلا را هرچه زودتر آزاد کنید اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اما در مرداد ماه آن سال اتفاقی افتاد که مسیر آینده زندگی ام را دگرگون کرد. قبل از پرداختن به این اتفاق لازم است توضیح بدهم که وقتی به کمپ تیف رفتیم، آمریکایی ها بعد از آن که از شرایط ما مطلع شدند، در حیرت بودند که چطور هر کدام از ما سالیان بسیار طولانی مثلا 10 یا 15 یا 20 سال است امکان تماس تلفنی با خانواده های مان را نداشتیم. از این رو یک امکان تلفنی مهیا نمودند و از طریق آن ما با خانواده های مان تماس گرفته و شماره تلفن کمپ را به آنها دادیم تا با ما تماس بگیرند. اگر هم کسی شماره ای از خانواده اش نداشت، افراد دیگری که شماره خانواده خود را داشتند، در تماس با خانواده خود نام آن فرد و اطلاعات خانواده او را به خانواده خودشان می گفتند تا از این طریق خانواده آنها هم درجریان قرار گرفته و با فرزند خود تماس بگیرند. در نتیجه بعد از سالیان بسیار طولانی ارتباط ما با خانواده های مان برقرار شد. یعنی ما سالیان بسیار طولانی در درون سازمانی که مدعی مبارزه برای آزادی بود از حق داشتن ارتباط با خانواده های مان محروم بودیم چون رجوی آن را ممنوع کرده بود و خانواده را کانون فساد می نامید.

برگردم به اصل ماجرا. در آن روز گرم مرداد ماه یکی از بچه ها صدایم زد و گفت که خانواده ات تماس گرفتند. بلافاصله خودم را به محل تلفن رساندم. پشت خط خواهرم بود. بعد از سلام و احوالپرسی (همانطور که گفتم مدتی بود که با خانواده در ارتباط بودیم) خواهرم گفت که مادرم به شدت بیمار است. بعد از اتمام صحبت های مان و خداحافظی با خواهرم به فکر فرو رفتم و نگران مادرم بودم. خبر وخیم بودن حال مادرم روی من تاثیر شدیدی گذاشت. با خودم فکر کردم که چه باید بکنم. در نهایت به خودم این را گفتم: “این همه سال من بدلیل تصمیم اشتباهم باعث آزار و ناراحتی پدر و مادر و خانواده ام شدم، حالا وقتش است که کاری بکنم تا مادرم و بقیه خانواده خوشحال شوند، حتی اگر این تصمیم برای من گران تمام شود اما من بایستی برای مادرم کاری بکنم”.

بدنبال این تصمیم به سرهنگ آمریکایی که مسئول کمپ بود مراجعه کرده و گفتم که می خواهم به ایران برگردم تا وی اقدامات قانونی برای انتقال مرا دنبال کند. در تماس بعدی خانواده، به آنها نیز گفتم که می خواهم به ایران برگردم اما زمان دقیق آن هنوز معلوم نیست.

چند روز بعد سرهنگ آمریکایی مرا صدا زد و گفت کارهایت انجام شد و به همراه چند نفر دیگر از طریق صلیب سرخ، تا چند روز آینده به ایران خواهید رفت. در نخستین روزهای شهریور، سربازان آمریکایی من و چند نفر دیگر از دوستانم را صبح زود بیدار کردند. سپس ما را با هلیکوپتر به فرودگاه بغداد بردند و از آنجا با یک هواپیمای متعلق به صلیب سرخ راهی ایران شدیم.

لحظه دیدار با خانواده و بخصوص دیدن پدر و مادرم بسیار شیرین و لذت بخش بود. من به کشورم برگشته بودم و در آغوش خانواده ام بودم. دو سرمایه ای که بدلیل اننخاب بسیار اشتباه و فریب و ظلم رجوی ها از دست داده بودم را دوباره بدست آوردم. دوباره هویت پیدا کرده بودم. دوباره می توانستم از ته دلم شادی کنم. بدلیل لطف خدا و دعای خیر پدر و مادر و کرم و بخشش جمهوری اسلامی، من و بسیاری از افراد امثال من امکان زندگی دوباره یافتیم و آن روز، روز شروع زندگی دوباره من بود.

با برگشتن به میهن و آغوش خانواده نه تنها خانواده ام را شاد کردم، نه تنها این بازگشت عاملی شد تا مادرم در مقابل بیماری مقاومت کند، بلکه پایه ای ساختم که بر روی آن آینده روشنی را برای خودم بنا کنم.

حالا از آن روز شیرن 17 سال می گذرد. در این 17 سال مثل هر انسان دیگری روزهای خوش و ناخوش را پشت سرگذاشتم. اما مسیر به طور کلی مسیری زیبا بود.

– بجای زندگی در شرایط بسته و فرقه ای که در آن هیچ ارزشی نداشتم، دیگر تنها و بی کس نیستم و در اطرافم کسانی هستند که آنها را دوست دارم و آنها نیز مرا دوست دارند.

– بجای نابود کردن زندگی، جوانی و آینده، دنبال زندگی درست و خدمت به جامعه هستم.

– دارای همسر و فرزندی هستم که بسیار دوست شان دارم و دوستم دارند.

– بجای زندگی ماشینی و اجباری که همه چیز از سوی سران فرقه تعیین شده بود و هیچ نقشی در آن نداشتم، امکان این که برای خودم تصمیم بگیرم و آزاد باشم را بدست آوردم و در مشورت با دیگر اعضای خانواده برای امروز و آینده تصمیم می گیریم.

– از استرس و فشار مستمر روحی و جسمی که رجوی ها از طرق تشکیلات فرقه ای بر ما تحمیل می کردند دیگر خبری نیست و بجای آن احساس مسئولیت و تلاش برای فائق شدن بر مشکلات وجود دارد. ضمن آن که شادی یا استرس هایی که دارم واقعی هستند.

– بجای آن که مجبور باشم هر روز در نشست های مختلف شرکت کرده که نتیجه آن تحقیر برای اعضا و ایجاد کینه و دشمنی بین ما بود، در کنار خانواده و دوستانم عمرم را سپری می کنم که حاصل آن کسب آبرو و احترام متقابل است.

– از بیگاری های مستمر برای رجوی ها نجات یافتم و بجای آن تلاش هدفمند برای رسیدن به خواسته های درست خودم و خانواده ام قرار دارد. هر چند همیشه به خواست هایی که دارم نمی رسم اما می دانم تلاشم بیهوده و پوچ نبوده است.

– از فرقه ای نجات یافتم که به محض این که کسی در آن می گفت بیماری دارم ضمن آن که قبول نمی شد ، مورد توهین قرار می گرفت. اما حالا اگر کمترین ناراحتی و بیماری ای داشته باشم، همسر و فرزندم و دیگر اعضای خانواده با روی گشاده به من کمک می کنند و در کمال آرامش به مداوا می پردازم.

– بجای غم و اندوه مستمرِ درونی و اجبار به ظاهر سازی که در تشکیلات فرقه رجوی یک امر عادی شده بود، شادی و غم هایم حقیقی است و بجای ظاهر سازی، آنچه که هستم را نشان می دهم و همانی هستم که هستم.

گفتنی زیاد است ولی برای طولانی نشدن مطلب از آن می گذرم و این مطلب را با آرزوی رهایی برای تمام اعضای گرفتار در فرقه مخوف رجوی و شادی و سلامتی برای خانواده های چشم انتظارشان به پایان می برم.

صالحی

نوشته روزی که به وطن و آغوش خانواده بازگشتم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.