آقای علیشاهی روز شنبه 27 دی ماه مهمان برنامه به افق فلسطین بود که به صورت زنده از شبکه افق سیمای جمهوری اسلامی پخش گردید. او به عنوان یک کارشناس مسائل تروریسم، در خصوص سوابق مجاهدین خلق و و مشابهت اعمال آنها با آشوب های اخیر توضیح داد:
“سازمان مجاهدین خلق با خشونت و خیانت و ترور علیه مردم ایران عجین شده است. سرکردگانشان در زندان حتی در حق خودشان هم خیانت و جنایت کردند. بعد از انقلاب اسلامی، سازمان بارها به خشونت های خیابانی دست زد و تصور می کرد که این اعمال خشونت آمیز و ایجاد رعب و وحشت علیه مردم جوابگو بوده و آنان را به قدرت خواهد رساند.”

بهزاد علیشاهی سپس به ذکر نمونه هایی در این خصوص بعد از انقلاب اسلامی پرداخت:
“در 1 مرداد سال 1358، آنان تعدادی نوجوان ساده دل را فریب داده و به خیابان آوردند و نشریه مجاهد را به دست آنها دادند و بعد خودشان آنها را مورد ضرب و شتم قرار داده و نشریاتشان را که محتوای چندانی نداشت پاره کردند و سوزاندند تا بگویند کار مخالفین بوده و به این شکل مظلوم نمایی کنند تا دیده شوند و حمایت جلب نمایند.

در 28 دی 1358، خودشان در اغتشاشات خیابانی که ترتیب داده بودند یکی از هوادارانشان به اسم عباس عمانی را مجروح کردند و او را به بیمارستان نبردند تا فوت نمود و از کشته سازی او استفاده کردند تا سرکرده شان توجیهی برای اعمال خشونت داشته باشد.”
نمونه برجسته این گونه اقدامات 30 خرداد سال 1360 است که عین همین آشوب های اخیر را بوجود آوردند و تاکنون 17 هزار شهید از مردم ایران گرفتند که اسامی آنها در یک کتاب ثبت شده است. این اغتشاشات علاوه بر کشته سازی و شهید کردن هموطنان، انبوهی آسیب به منابع و منافع کشور و ملت به بار آورده است.”

علیشاهی ادامه داد:
“بعد از انقلاب که همه به دنبال بازسازی و پیشرفت کشور بودند اما سازمان مجاهدین خلق به دنبال جمع آوری بمب و سلاح و ایجاد خانه های تیمی برای اقدام مسلحانه و خرابکاری بود. این سازمان ذاتا و ماهیتا یک جریان خشونت طلب است. منطق آنها اینست که خشونت خودش خشونت می آفریند و جامعه را به سمت ناامنی می کشاند و موجب رشد یک نیروی جدا از مردم می شود.”

علیشاهی عنوان نمود:
“تمامی این گروه های تروریستی و خشونت طلب از نسخه ای پیروی می کنند که ارباب آنها برایشان پیچیده و سفارشی است که پیمانکار داده است. این گروه ها در اعمال خشونت مسابقه گذاشته اند و هرکس تلاش می کند خود را خشونت طلب تر نشان دهد.
یک کارآیی دیگر اعمال خشونت مظلوم نمایی است. آنها در عین حال با کشته سازی طرف مقابل را به خشونت طلبی متهم می کنند و خودشان را قربانی جلوه می دهند.
در دوران ما این امر یک فایده دیگر هم برای اربابانشان دارد و آن کمرنگ کردن خشونت و ترور صهیونیست هاست. هیچکدام از این گروه های مدعی تاکنون در خصوص جنایاتی که در غزه اتفاق افتاده است یک کلمه صحبت نکرده اند.
هیچکدام از گروه های اپوزیسیون ایران مستقل نیستند و اصلا در حدی نیستند که خودشان، راهبرد و راه کاری برای اقداماتشان تعیین کنند. آنها صرفا مطیع دستورات هستند. هدف، از بین بردن امنیت در کشور و ناامید کردن مردم به لحاظ روحی است که به این ترتیب کارفرما به هدفش رسیده است. این گروه ها در وطن فروشی و جنایت از هم پیشی می گیرند.
این گروه ها از اول انقلاب نه تنها وطن پرست نبودند بلکه تماما علیه وطن و منافع ملی بودند. آنها مشکلی با تجزیه ایران ندارند به شرطی که چیزی هم به آنها برسد. مجاهدین خلق حتی در خدمت صدام حسین که دشمن متجاوز به خاک ایران بود برای جاسوسی و جنایت درآمدند تا شاید از این طریق به قدرت برسند.”

بهزاد علیشاهی در پاسخ به این سؤال که خشونت طلبی چه منافعی برای این گروه ها دارد پاسخ داد:
“وقتی فضای خشونت و تخریب باشد دیگر جای بحث و فحص و سؤال نیست و منطق حاکم نمی باشد. هرچه اوضاع مخدوش تر و بهم ریخته تر باشد به نفع این گونه گروه هاست. این گروه ها تحمل یک حرف مخالف را ندارند. آنها صرفا جایی می توانند حضور داشته باشند که بحث و گفتگو نباشد و جنگ و جدال باشد.”

علیشاهی در بیان تفاوت اعتراض و اغتشاش گفت:
“کسی اعتراض می کند که دلسوز است. او می خواهد چیزی را به نفع خودش و به نفع جامعه تغییر دهد. کسی که دست به اغتشاش می زند نه تنها نسبت به مصالح و منافع جامعه بی تفاوت است بلکه ضدیت هم دارد. او نمی خواهد چیزی را تغییر بدهد بلکه می خواهد همه چیز را بهم بریزد تا بتواند حضور داشته باشد. اعتراض شامل گفت و شنود و مباحثه است اما اغتشاش یک طرفه است و جواب نمی شنود بلکه فقط تخریب می کند. در اعتراض شعارها منطقی است و پیامی دارد اما در اغتشاش توهین آمیز و مخرب است. معترض اصلاح و آشوبگر تخریب می خواهد. در اعتراض، پلیس باید امنیت معترضین را تأمین نماید و مراقب باشد اما در اغتشاش، پلیس باید مقابل باشد و امنیت مردم را حفظ نماید. مهمتر از همه اعتراض نماینده دارد که دیده می شود اما اغتشاش به قول خودشان لیدر دارد. لیدری که دیده نمی شود و حرفش شنیده نمی شود. هدف این گروه های وابسته و ضد مردمی اینست که هر اعتراضی را به اغتشاش تبدیل نمایند. این ها آشوب طلب هستند و صرفا در آشوب حیات دارند.”

بهزاد علیشاهی همچنین اشاره کرد:
“پول های هنگفتی اربابان این گروه ها، چه به لحاظ تبلیغی و چه به لحاظ عملی در داخل کشور، صرف اقدامات آنها می کنند. دلیل این که این ها نتوانستند به هدفشان برسند و نتوانستند ناامنی و آشوب ایجاد کنند اینست که مردم آگاه هستند و این نیروها را خوب می شناسند. آنها عده معدودی را جذب کردند اما نتوانستند مردم را همراه کنند. به همین دلیل دست به آشوب خیابانی زدند.”

علیشاهی ادامه داد:
“بی وطنی خصیصه بارز این گروه هاست چون پایگاه مردمی ندارند و نمی توانند با مردم کارشان را پیش ببرند پس باید با قدرت بیگانه و با پول بیگانه کارشان را انجام دهند. این ها رقابت دارند که کدام می توانند خیانت و جنایت بیشتری انجام دهند.

گزارش به کوشش عاطفه نادعلیان

نوشته مروری بر خیانت‌های مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بهزاد علیشاهی که امروز کارشناسی مسائل تروریسم است، در این گفتگو مروری بر خیانت‌های مجاهدین خلق از بدو تاسیس و لو دادن خانه‌های تیمی همرزمان خود به ساواک تا همکاری با صدام حسین و سرویس‌های جاسوسی غربی، داشت.

این عضو پیشین مجاهدین خلق توضیح داد که مجاهدین خلق از سالهای 58 تا کنون به کشته سازی و مظلوم نمایی حاصل از خشونت خویش عادت داشته اند. به گفته وی تشکیلات در مقاطع مختلف با به کشتن دادن جوانان و قربانی کردن آنها سعی در مظلوم نمایی و ادامه چرخه خشونت داشته است.

نوشته گفتگو با بهزاد علیشاهی در تلویزیون ایران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

چهل‌ویکمین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهام‌های ۱۰۴ نفر از اعضای گروه تروریستی مجاهدین خلق و همچنین ماهیت این سازمان به‌عنوان یک شخصیت حقوقی، سه‌شنبه، ۲۹ مهر ۱۴۰۴ در شعبه یازدهم دادگاه کیفری یک استان تهران به ریاست قاضی حجت‌الاسلام والمسلمین امیررضا دهقانی در حالی برگزار شد که ایستگاه چهل‌ویکم دادگاه، به بررسی ساختار رسانه‌ای و تبلیغاتی گروه تروریستی مجاهدین خلق پرداخت.

بهزاد علیشاهی، عضو جداشده مجاهدین خلق که سال‌های حضورش در این گروه با فعالیت در حوزه رسانه رقم خورده بود، از جمله شهودی بود که در این جلسه حضور یافت و در جایگاه قرار گرفت.
وی در توصیف شخصیت مسعود رجوی، سرکرده گروه مجاهدین خلق گفت: او فردی به‌شدت تشنه قدرت است که به هر دری می‌زد و همیشه راه‌های ساده کسب قدرت در تاریخ را در پیش گرفت، اما هیچ‌وقت موفق نشد.

علیشاهی گفت: رجوی در یکی از جلسه‌ها گفت: تاریخ از طرف پیروز سوال نمی‌پرسد؛ یعنی هر جنایتی کنیم در صورت پیروز شدن تاریخ سوالی درباره آن نمی‌پرسد؛ ولی امروز را نمی‌دید که دادگاهی برگزار شود و از او سوال بپرسد.
این عضو جداشده گروه تروریستی مجاهدین خلق در ادامه با اشاره به مسئولیت سازمانی خود در گروه، اظهار کرد: در واقع هدف و آنچه تشکیلات می‌خواهد پیش ببرد توسط کسی که مسئول رسانه است، اعلام می‌شود که مثلا ما می‌خواهیم این هفته موضوع فلان را جا بیندازیم و درباره این گفته می‌شود که بنویسید و بگویید.

این عضو جداشده در ابتدای گفت‌‎وگو در معرفی خود گفت: من از سال ۱۳۶۳ تا سال ۱۳۸۱ عضو منافقین بودم و در ستاد تبلیغات و تلویزیون منافقین کار کردم؛ از سال ۱۳۶۵ تا ۱۳۷۳ در بخش رسانه آن کار می‌کردم؛ در سال ۱۳۷۳ به دلیل طرح برخی اتهام‌ها بازداشت و شکنجه شدم و مجدداً در سال ۱۳۷۴ به کار قبلی بازگشتم؛ من پس از جدایی از گروهک چند سال در کشور‌های اروپایی بودم و همیشه موضوع فعالیت رسانه‌ای منافقین را دنبال می‌کردم.

علیشاهی با بیان اینکه نگاه منافقین به رسانه در سال‌های گذشته تغییر کرده است، گفت: آن‌ها قبلا فقط یک نشریه مجاهد را در داخل کشور منتشر می‌کردند؛ در آن زمان برای اینکه توجهات به این نشریه جلب شود خودشان دست به سوزاندن آن می‌زدند، چون اگر روند انتشار معمولی بود احتمالا کسی آن را نمی‌خواند؛ به همین خاطر سروصدا می‌کردند تا توجهات را به نشریه جلب کنند.

وی با اشاره به اینکه بعد از تعطیل شدن این نشریه، ۲ ساعت در تلویزیون عراق در روز برنامه فارسی داشتند که البته آن هم در راستای تبلیغات مورد نظر رژیم بعث عراق بود، گفت: رژیم بعث می‌گفت که باید درباره موقعیت ایران به‌صورت کلی و در جریان جنگ تحمیلی سیاه‌نمایی و دروغ‌بافی کنند که این دستورها انجام می‌شد؛ در واقع فعالیت‌های رسانه‌ای منافقین محدود به این موارد، چند پیام مریم رجوی و اعلام پذیرش مسئولیت اقدام‌های تروریستی بود.

این عضو جداشده مجاهدین خلق با بیان اینکه گروهک پس از رفتن به فرانسه متوجه اهمیت رسانه شد، اظهار کرد: فرانسه در این زمینه کمک زیادی به منافقین کرد و به آن‌ها امکانات داد؛ رسانه‌های فعلی منافقین شامل سایت‌هایی در فضای مجازی، رسانه تصویری که از طریق چندین ماهواره پخش می‌شود و یک رسانه نوشتاری به اسم نشریه مجاهد است؛ مطالب این نشریه تا حد زیادی درباره پذیرش مسئولیت اقدام‌های جنایت کارانه قابل اعتماد هستند، اما چند و چون این اقدام و نکاتش باید بررسی شود؛ فقط اصل خبر روز و محل واقعه حقیقت دارد.

به گفته وی، غیر از این‌ها اعضای منافقین در اردوگاه اشرف ۳ در مانزا آلبانی شبانه‌روز در اینترنت می‌چرخند و با حساب‌های کاربری جعلی صفحه‌های مجازی را پیش می‌برند؛ آن‌ها با جعل هویت تلاش می‌کنند چهره‌ای مقبول از منافقین به مخاطبان ارائه کنند.

علیشاهی در ادامه گفت: هر یک از رسانه‌های یادشده منافقین هدف خاصی را دنبال می‌کنند: مثلا رسانه‌های فعال منافقین در فضای مجازی به دنبال جذب افراد در داخل و خارج از ایران هستند؛ هدف تعیین‌شده برای این‌ها سفیدشویی و پاکسازی جنایت‌ها و اقدام‌های غیرقانونی منافقین و تحریف واقعیت‌ها یا وارونه کردن آن‌ها است؛ به‌عنوان مثال، آن‌ها تلاش دارند بگویند که هدف منافقین از رفتن به عراق و ارتباط با صدام تلاش برای برقراری صلح بود؛ این در چارچوب همان ادعا‌های مسعود رجوی است که می‌گفت تاریخ را غلط گفته‌اند.

این عضو جداشده مجاهدین خلق در ادامه گفت: رسانه نوشتاری مثل نشریه که در حال حاضر عملا منتشر نمی‌شود و اگر هم به‌صورت معدود منتشر شود، در قالب مجازی است، خیلی خشک و رسمی است؛ در این نشریه دیگر تحلیل، تهییج و تبلیغی دیده نمی‌شود؛ در واقع، این ساختار‌ها با توجه به مخاطبانشان شکل گرفته‌اند.

علیشاهی درباره ارتباط رسانه‌های خارجی با رسانه‌های مجاهدین خلق هم توضیحات قابل توجهی ارائه داد؛ وی گفت: این رسانه‌ها با رسانه‌های برخی کشور‌ها ارتباط دارند؛ البته این ارتباط اکنون بیشتر اساس و پایه مادی دارد؛ معتبرترین رسانه‌ها در جهان هم یک قیمتی دارند و با پرداخت مبلغ مورد نظر می‌توان از بستر آن‌ها استفاده کرد؛ منافقین هم از این مسیر استفاده می‌کند؛ مسیر دیگر این همکاری‌ها، توصیه است، مثلا رژیم صهیونیستی برای انتشار جعلیات خودش درباره ایران به سه تا چهار رسانه دیگر توصیه می‌کند که با منافقین همکاری کنند.

وی گفت: در واقع، کشور‌هایی مانند فرانسه، آلمان، … از منافقین و رسانه‌های آن‌ها برای انجام اقدام‌های ضدایرانی سوءاستفاده می‌کنند؛ رسانه‌های منافقین در وهله نخست به دنبال سفیدشویی جنایت‌های این گروهک هستند و در وهله دوم جدیدترین ابزار مزدوری منافقین به ازای دریافت پول هستند؛ اگرچه منافقین روی رسانه‌های خود سرمایه‌گذاری زیادی کرده‌اند، اما در داخل کشور این گروهک همچنان به‌شدت منفور است.

علیشاهی درباره تاثیرگذاری رسانه‌ای برگزاری دادگاه رسیدگی به جنایت‌های منافقین، تصریح کرد: تا پیش از برگزاری این دادگاه وقتی منافقین اعلام می‌کرد که مثلا در بلژیک میز کتاب می‌گذاریم، ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر جمع می‌شدند، اما برگزاری این دادگاه سبب شد اکنون ۲ نفر می‌آیند؛ نباید از تاثیر رسانه‌ای برگزاری دادگاه غافل بود.

نوشته اظهارات بهزاد علیشاهی در جلسه ۴۱ دادگاه رسیدگی به اتهامات سران مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.