در این فضای معنوی یاد پدرم در ذهنم زنده شد و همچنین پدرانی که در آتش فراق و انتظار و بی خبری از فرزندان اسیر فرقه رجوی سوختند و پس از دهه ها اشتیاق و آرزوی یک دیدار، از این دنیا رفتن و دوباره ندیدن. همچنین پدران و مادرانی که هنوز بار سنگین این درد جانسوز و روزهای دشوار را به دور از خانواده بر دوش می کشند و در انتظار دیدار با فرزندانشان که در حال حاضر در اردوگاه منزوی مانزا در آلبانی زندانی هستند.

بیجار رحیمی در گردهمایی انجمن نجات آلبانی به مناسبت روز پدر

نوشته به یاد پدرانی که در آتش فراق فرزندان اسیرشان سوختند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در اردوگاه اشرف، با چشمان خودم مادران و پدران مسنی را دیدم که روز و شب نام فرزندانشان را پشت سیم‌های خاردار صدا می‌زدند و فقط درخواست ملاقات یا خبر کوچکی می‌کردند. پاسخی که دریافت می‌کردند سنگ، فحش و ناسزا بود.

من یکی از کسانی هستم که جدایی از خانواده، فشار ایدئولوژیک، کار اجباری و انزوای کامل را تجربه کرده‌ام. مادر و پدرم بدون اینکه بتوانند مرا ببینند، درگذشتند. اکنون که آزاد شده‌ام، سکوت خیانت به کسانی است که هنوز در داخل هستند.

ما، کسانی که آنجا را ترک کرده‌ایم، به «مزدوری» متهم می‌شویم. اما اگر تلاش برای کمک به خانواده‌ها، رساندن نامه یا نجات افراد از این فرقه، مزدوری باشد، بله، من و دوستانم به این مزدوری افتخار می‌کنیم.

من از صمیم قلب از افرادی مانند آقای آلدو سولولاری سپاسگزارم که با صداقت و انسانیت از خانواده‌های ایرانی حمایت می‌کنند و سعی می‌کنند صدای آنها را به گوش دیگران برسانند.

اگر فرقه رجوی ذره‌ای صداقت دارد، اجازه دهد به اعضای خود حق انتخاب آزاد بدهد و به خانواده‌ها اجازه دهد با عزیزان خود ملاقات کنند. آنگاه خواهید دید که چه اتفاقی برای این فرقه فاسد خواهد افتاد.

بیجار رحیمی

نوشته بیجار رحیمی: من به این مزدوری افتخار می‌کنم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مادران عزیز ناراحت نباشید. مادران دلسوز و شریف و مهربان آلبانیایی با همت انجمن آلبانی در نزدیکی کمپ بسته و زندان رجوی در دورس و مانز صدای دادخواهی شما را که سالهاست فریاد می زنید با صدای رسا فریاد زدند و خواستار این شدند تا نقض حقوق اعضای سازمان مجاهدین خلق پایان یابد و شما بتوانید با عزیزان تان دیدار کنید.

او با اشاره به تجمع اعضای انجمن نجات آلبانی و مادران آلبانیایی عضو این انجمن در مقابل شهرداری تیرانا، از آلدو سولولاری و مادران آلبانیایی که این تجمع را تدارک دیدند تقدیر می کند.

بیجار رحیمی در ادامه می گوید: مادر من آسمانی شده همچون صدها و هزاران مادر چشم انتظار دیگری که آسمانی شدند. ما این راه بسته را با یاری خدا باز می کنیم تا شما به آلبانی بیایید و فرزندان تان را ملاقات کنید و در آغوش بکشید و آزادی شان را ببینید.

مطمئن هستم که این هدف محقق خواهد شد.

ما صدای شما را به تمامی مردم شریف آلبانی و به تمام جهان و مجامع بین المللی مراجعه می کنیم و خواسته شما را انعکاس می دهیم.

نوشته مادران عزیز ما صدای دادخواهی شما را به گوش جهانیان می رسانیم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

عضو سابق مجاهدین خلق در این پیام رو به افرادی که هنوز رفتار تشکیلات رجوی هستند می گوید: روزها و سالها می گذرند و شما همچنان رگفتار هستید و از کوچکترین نعمت آزادی و اختیار و انتخاب محروم هستید.

بیرون زندگی آزاد هست و می توانید با اختیار خودتان زندگی تان را یپش ببرید. فارغ از هر نوع بیگاری و به دور از تلف کردن عمرتان در تشکیلات رجوی.

خداوند به انسان حق انتخاب داده است. ما هم زمانی انتخاب کردیم وارد تشکیلات شویم اما به همین ترتیب زمانی هم انتخاب کردیم که بیرون بیاییم و خانواده مان را بیش از این رنج ندهیم.

بیرون بیایید تا درد و رنج پدر و مادر و دیگر اعضای خانواده هایتان پایان بپذیرد.

نوشته بیجار رحیمی: دوستان عزیزم در کمپ مانز تصمیم بگیرید و زندگی آزاد را انتخاب کنید اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

چه بسیار پدران و مادرانی که نتوانستند به ثمر نشستن میوه های زندگی شان به نظاره بنشینند.

سران سازمان مجاهدین تا آنجا که توانستند، جوانان این مرز و بوم را با دسیسه و فریب به دام انداختند و در اسارتگاه شان حبس کردند. حبس ابد و بدون ملاقات و همراه با بیگاری.

خلیل احمد حسین زهی در حالی که همسر و فرزندی 4 ساله داشت، به امید یافتن شغل و درآمد بالاتر و برای فراهم کردن امکانات بهتر برای همسر و فرزندش از خانه خارج شد. اما عوامل آدم ربای رجوی، او را فریب دادند و به کمپ اشرف کشاندند.

فرزندش ؛ ابراهیم حالا مردی 28 ساله است و صاحب زن و فرزند و خانواده. اما همچنان حسرت دیدار پدر را به دل دارد و چشم به راه و دلنگرانش است.

او در این گفتگو چند کلامی با پدرش صحبت میکند و از فراق 24 ساله ای میگوید که به خانواده شان تحمیل شد:

به آغوش خانواده برگرد. 24 سال که رفتی  و الان فرزند من 4 سالشه یعنی هم سن من که رفتی.

آخر عمری در کنار خانواده باش. عمرت رو تلف کردی.

زندگی درست و حسابی نداشتی آنها قول آزادی مردم ایران ایران را می دهند. اما خودتون آزادی ندارید. حتی نمی زارن شما با خانواده تان در ارتباط باشید.

نوشته گفتگوی بیجار رحیمی با فرزند خلیل‌ احمد حسین‌ زهی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سهراب بلوچ کلگانی یکی از اعضای گرفتار در تشکیلات مجاهدین خلق است که سالهاست از دیدار با خانواده محروم مانده است. مجاهدین خلق او را به بهانه کاریابی و با فریب و نیرنگ از دبی به عراق منتقل کردند و به این ترتیب او را اسیر کردند و سه دهه است که همچنان در اسارت مانده است و در کمپ آلبانی مجاهدین خلق به سر می برد.

ادهم بلوچ کلگانی ، برادر سهراب بلوچ در گفتگو با بیجار رحیمی از اعضای بلوچ عضو انجمن نجات آلبانی توضیح می دهد که برادرش چگونه در چاه ویل مجاهدین گرفتار شد.

او می گوید که 26 سال است اطلاعی از وضعیت برادر ندارند و همه اعضای خانواده از این بابت در نگرانی به سر می برند.

برادر سهراب بلوچ به نمایندگی از خانواده اش می گوید که تنها خواسته شان دیدار و گفتگو با اوست.

نوشته گفتگوی بیجار رحیمی با برادر سهراب بلوچ کلگانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سازمان سیاج هایی را دور این ساحتمان ها ایجاد کرد و با گذاشتن نگهبانی در مقابل درب های ورود و خروج سعی کرد کنترل بر اعضا را همچنان حفظ کند. چارچوب های فرقه ای همچنان در دستور کار قرار داشتند اما نمی شد همچون عراق و کمپ اشرف و لیبرتی نیروها را در انزوا قرار داد. روند ریزش نیرو رو به افزایش گذاشت و ابراز نارضایتی ها اوج گرفت. به این ترتیب سران فرقه به تکاپو افتادند تا کمپی محصور و بسته را در جایی دور از دسترس ایجاد و نیروها را به آنجا منتقل کنند. به این ترتیب کمپ مانز _ اشرف 3) ایجاد و افراد به آنجا منتقل شدند.

بیجار رحیمی و علی زمانی، که با هم به محله کشار تیرانا رفته اند، خاطرات آن دوران و شرایط حاکم بر مناسبات را با هم مرور می کنند.

نوشته دو سالی که در محله کشار تیرانا بودیم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بیجار رحیمی، روایت تلخ به دام افتادن شان توسط عوامل آدم ربای مجاهدین خلق را بازگو می کند و به موسی دامنی یادآوری می کند که سازمان از همان ابتدا، انتخاب آنها نبوده است بلکه به آنها تحمیل شده است:

ماها فریب رابط های سازمان را خوردیم. ما به خاطر کار و زندگی بهتر در اروپا به کمپ سازمان کشیده شدیم.

عضو انجمن نجات آلبانی، از زندگی کنونی اش بعد از خروج از فرقه میگوید، از دلتنگی هایش برای دوست قدیمی اش و از چشم انتظاری ها و دلنگرانی های خانواده برای موسی:

امیدوارم صدایم را بشنوی. به خاطر خانواده ات که خواهان دیدارت هستند انتخاب جانانه ای داشته باش و خودت را آزاد کن.

او در انتها به موسی اطمینان خاطر می دهد که انجمن نجات آلبانی از او حمایت می کند.

نوشته پیام بیجار رحیمی برای موسی دامنی در کمپ مانز مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اعضای انجمن که در یکی از روزهای تعطیل به طور دست جمعی برای گردش و تفریح به یکی از مناطق دیدنی اطراف تیرانا رفته اند، در ویدئویی زیبایی های طبیعت و زندگی آزاد را با اعضای گرفتار حاضر در کمپ مانز مجاهدین خلق موسوم به کمپ اشرف 3 به اشتراک می گذارند.

افراد حاضر در کمپ مانز، سالها و بلکه دهه هاست از زندگی آزاد محروم بوده اند. آنها سالهاست زندگی کردن را فراموش کرده اند. ساکنین کمپ اشرف 3 فراموش کرده اند انسان بودن و انسانیت یعنی چه؟! حقوق بشر چه معنایی دارد؟! آنها از یاد برده اند به عنوان انسان های آزاد زمانی حق و حقوقی داشته اند، قدرت تفکر و تعقل داشته اند. آنها از خاطر برده اند در کنار خانواده بودن چه طعم شیرینی دارد…

اعضای انجمن نجات آلبانی و دیگر اعضای انجمن نجات گاه به گاه با نشان دادن چهره واقعی زندگی، همین دلخوشی های ساده را به آنها یادآور می شوند تا پادزهری باشد بر زهر فرقه رجوی که سالهاست بر جسم و جان شان تزریق می شود.

نوشته پرده ای از زندگی واقعی برای ساکنان کمپ مانز اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

عضو سابق مجاهدین خلق با تأکید بر این نکته که زندگی در بیرون از تشکیلات سازمان، آن طوری نیست که رجوی توصیف می کند رو به دوستانش می گوید: به دوستانم که مردد هستند سر ماندن و یا نجات و رهایی می گویم که راه ها باز است فقط جسارت می خواهد و انتخاب.

الان انتخاب آگاهانه داشته باشید. انتخاب قبلی که تحمیلی بود و شما راه را ادامه دادید اما نتیجه ای ندارد. پس الان با ارده خودتان یک راه دیگر را انتخاب کنید. به دنبال زندگی خودتان بروید. کمی فکر کنید. زندگی آن چیزی نیست که رجوی می گوید. همه چیز اینجا فراهم است.

بیجار رحیمی با ذکر این نکته که تشکیلات رجوی جز مرگ و فنا و نیستی چیزی برای اعضا ندارد، مسئولیت آنها در قبال خودشان و خانواده های چشم به راهشان را به آنها متذکر می شود: دوستان زندگی همچنان بیرون هست. ما هم در زمانی که در سازمان بودم این فکرها به ذهنم می زد. میگفتیم تا آخر می مانیم و در آخر هم همینجا می میریم. اما ما مسئولیتی هم در قبال خانواده هایمان داریم. به دلیل آموزش های ایدئولوژیک خانواده را دشمن خودمان می دانستیم. اما بدانید خانواده هایتان چشم به راهتان هستند.

نوشته بیجار رحیمی: زندگی آن چیزی نیست که رجوی می گوید اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او به درخواست برادر محمد رضا آغاسی، پیام خانواده را برای محمد رضا که همچنان در  کمپ مانز مجاهدین و در اسارت به سر می برد می خواند.:

سلام – وقت تان به خیر . تو رو خدا پیامی هم برای داداش محمد من بگذارید و بگویید خانواده چقدر چشم انتظارش هستند. بگید چقدر چشم انتظار و نگرانش هستیم. پدرم در چشم انتظاری فوت شدند تا لحظه آخر فقط محمد را یادش بود. ( با اینکه آلزایمر داشت) و در نهایت هم با عکس محمد در دست آخرین لحظات عمرش را سپری کرد و فوت شد. تو رو خدا پیام ما را به او برسانید. مادرم تنها آرزویش دیدن محمد است.

بیجار رحیمی که خود در زمان حضور در تشکیلات، پدر و مادرش را از دست داد و برای همیشه از دیدار و شنیدن صدایشان محروم مانده است، می گوید که درد خانواده ها را به خوبی درک می کند و سختی هایشان را حس می کند:

بدان که آنها خیلی سختی می کشند. خواهش می کنم به خاطر مادرت به خودت بیا و از تشکیلات جهنمی رجوی خودت را خلاص کن. بقیه عمرت را بدون استرس و اضطراب سپری کن.  آخرش چیست؟!

باور کن هنوز زندگی هست. همه چیز هست. با خیال راحت بیا. انجمن نجات آلبانی با حمایت خانواده ها از شما حمایت می کند.

نوشته پیام بیجار رحیمی برای محمد رضا آغاسی در کمپ مانز مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بیجار رحیمی که هم اکنون عضوی از خانواده بزرگ انجمن نجات آلبانیست رو به خلیل احمد می گوید:

خانواده ات مدام با ما تماس می گیرند و جویای احوالت هستند و ما جوابی نداریم و فقط می گوییم که در حال تلاش برای رهایی شان هستیم.

از طرف خانواده ات می گویم که سالها از دوری شما رنج برده اند و خواهان دیدار تو هستند. من می دانم که امروز و فردا می کنی. ما با هم بودیم. می دانم که دلت برای خانواده ات لک می زند و خواهان دیدارشان هستی. اما به خاطر مسائل درون مناسبات نمی توانی به راحتی تصمیم به خروج بگیری. ما منتظرت هستیم . به خاطر خانواده ات خودت را از حصارهای تشکیلاتی خلاص کن و خانواده ات را خوشحال کن.

نوشته پیام بیجار رحیمی برای خلیل احمد حسین زهی در کمپ مانز مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سازمان مجاهدین خلق بعد از انتقال به آلبانی، در حالی که هزاران کیلومتر از مرزهای ایران دور شده است، فعالیت های تروریستی خود را معطوف به دنیای رسانه و شبکه های اجتماعی کرد. این گروه تروریستی، نیروهای خود را آموزش داده و تحت نظارت فرماندهان به صف کرده تا با فریب و نیرنگ، جوانان ایران زمین را در جهت منافع و مطامع سران گروه به خدمت بگیرند.

عضو سابق سازمان مجاهدین خلق و عضو کنونی انجمن نجات آلبانی، با استناد به مکالمه اش با یکی از هم وطنان بلوچ، رو  به جوانان هم وطن ایرانی هشدار می دهد تا در دام فریب عوامل رجوی در شبکه های اجتماعی و فضای سایبری نیافتند و دچار عواقبش نشوند: ایشان بعد از مشاهده کلیپ های مربوط به مستند مادر، عشق، جدایی که من منتشر کرده بودم، نوشته بود که این مستند ها می تواند باعث تبیین و روشنگری برای مردم ایران باشد تا در دام دشمن نیافتند. خود من یک مدت از دور در دام اینها افتاده بودم. از من خواسته بودند تا کارهایی برابشان انجام بدهم. مثل آتش زدن اماکن عمومی، راه بندان و .. اگر آن موقع گزارش هایی از این قبیل بود، نمی توانستند من را اغفال کنند. جوانان تحت تأثیر پروپاگاندای رسانه ای هستند.

این هم وطن از بیجار رحیمی خواسته بود تا بر اساس تجربیات خود، روشنگری کند و اذهان مردم و به خصوص جوانان را نسبت به نیرنگ های ترول های مجاهدین خلق روشن کند.

بیجار رحیمی رو به جوانان می گوید: همان طور که ما و بسیاری مثل ما را جذب سازمان کردند و با ترفندهای مختلف ما را ترساندند و  با شست شوهای مغزی و نشست های انقلاب ما را ماندگار کردند، در حالی که کاری  از دستمان برنمی آمد، مثل وضعیت کنونی دوستانمان در کمپ مانز. دانش آموزان، دانشجویان و خانواده هایشان مراقب باشند و فریب این گروه مخرب را نخورند.

نوشته هشدار به جوانان ایرانی درباره ترول های مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او به خاطر می آورد که زمانی که خانواده ها در گرما و سرما و شرایط ناامن عراق پشت سیاج های کمپ اشرف، فرزندان خود را صدا میزدند، سران فرقه رجوی با سنگ پراکنی و توهین به آنها پاسخ میدادند. و در این سوی حصارهای اشرف برای اعضا نشست های عملیات جاری و غسل روزانه برگزار میکردند.

بیجار به یاد دارد که اگر در گزارش خود در نشست‌ها مینوشت که “به یاد خانواده افتادم یا به یاد مادرم افتادم و از اینکه درکنارشان نیستم که کمکشان کنم، احساس دین میکنم”، صراحتا روی سرش میریختند و میگفتند تو دینی به کسی نداری تو از آن رجوی هستی و اگر فکرت مشغول خانواده باشد نمیتوانی مبارزه کنی!”

او سوالی کلیدی از مسعود رجوی میپرسد: “کدام مبارزه؟”

و توضیح میدهد که مسعود رجوی صراحتا می‌گفت: “پدر یا مادر خوب یا بدش مال من است. شما هیچ حقی درباره پدر و مادر و خواهر و برادر و دوست و خانواده ندارید.”

این عضو پیشین فرقه رجوی، از نشست‌های سنگین و پرتعداد مغزشویی در این گروه می‌گوید که موجب می‌شود برای اعضای هیچ توانی برای بیرون آمدن از این مخمصه باقی نماند.

او با چشمانی اشکبار و بغض در گلو تصاویری از پدر و مادر و برادران مرحوم خویش نشان میدهد که در زمان حضور او در بند تشکیلات، در حسرت دیدار او چشم از جهان فرو بستند و خطاب به رجوی می‌گوید که لعن و نفرین مادران رنج دیده متوجه اوست.

رحیمی در پایان ابراز امیدواری میکند که با تلاش های انجمن نجات ایران و انجمن نجات آلبانی، اعضای دربند فرقه مجاهدین خلق سرانجام بتوانند از چنگال سران این فرقه رها شوند.

نوشته پیام تاثیر گذار بیجار رحیمی به مناسبت روز مادر اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او ضمن تبریک به خانواده‌ها در حاشیه مراسم شب یلدا در دفتر انجمن نجات آلبانی، ابراز امیدواری کرد که به سان گذشتن شب سرد زمستان، دوران دوری و جدایی از عزیزان نیز به پایان می‌رسد و شب یلدای آینده، آنها فرزندان خود را در کنار خواهند داشت.

نوشته به سان گذشتن شب سرد زمستان، دوران دوری و جدایی از عزیزان نیز به پایان می‌رسد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.