تروریست

مجاهدین خلق، محمد رضا ترابی را تهدید به مرگ کردند

انجمن نجات — Sat, 09 Mar 2024 10:14:43 +0000

محمدرضا ترابی از کودک سربازان پیشین مجاهدین خلق از سوی عوامل این فرقه تهدید به مرگ شد. او در مورخ 8 مارس 2024 با انتشار یک پیام ویدئویی در حساب‌های کابری خود در شبکه‌های اجتماعی از تهدیدهای پی‌در‌پی عوامل مجاهدین خلق نسبت به او و خانواده‌اش خبر داد و بخشی از تماس تلفنی توهین‌آمیز و تهدیدآمیز یکی از عوامل فرقه رجوی را منتشر کرد.

محمدرضا ترابی در متنی که همراه با ویدئو منتشر کرد نوشت:
” از چند روز قبل، حامیان سازمان مجاهدین خلق من و خانواده‌ام را تهدید می‌کنند. امروز، یکی از آن‌ها برای دومین بار با من تماس گرفت و در حضور همسر و فرزندم من و خانواده‌ام را تهدید کرد. خوشبختانه، این بار آن را ضبط کرده‌ایم و پلیس را مطلع کرده‌ایم.”
او این واکنش‌های خصمانه مجاهدین خلق را نتیجه روشن‌گری‌ها و نقد‌هایش درباره مجاهدین خلق و “هزینه‌ی گفتن حقیقت درباره‌ی یک فرقه شیطانی که خود را اپوزیسیون معتبر ایرانی جا می‌زند”، می‌داند.

در ویدئوی منتشر شده، محمدرضا ترابی نام فرد فحاشی که در تماس تلفنی او و خانواده اش را به مرگ تهدید می‌کند، افشا می‌کند و می‌نویسد:
“من و خانواده‌ام سازمان مجاهدین خلق و به‌طور خاص شخص مریم رجوی را برای هر گونه آسیب به من مسئول و پاسخگو می‌دانیم. و به سازمان مجاهدین خلق می‌گویم: شما نمی‌توانید من را با تهدید ساکت نگه دارید. من صدایم را بلندتر خواهم کرد.”
محمدرضا ترابی فرزند قربان‌علی ترابی و زهر سراج است. پدر و مادر او از اعضای باسابقه تشکیلات بودند که او را در خردسالی برای پیوستن به مجاهدین خلق به عراق بردند اما پدر محمدرضا پس از انقلاب ایدئولوژیک بنای انتقاد به مسعود رجوی را گذاشت و در نتیجه مورد بازجویی، زندان و شکنجه فرماندهان مجاهدین خلق قرار گرفت. نهایتا شکنجه‌ها منجر به مرگ او شد. محمدرضا در تمام سال‌های کودک سربازی و عضویت در تشکیلات متوجه نشد که پدرش را همان تشکیلات کذایی کشته است او تنها پس از جدایی از فرقه رجوی ازطریق دیگر افراد جدا شده از سرنوشت تلخ پدرش مطلع شد. مادر او کماکان در حصار تشکیلات مریم رجوی در آلبانی است.

او در این ویدئو به موضوع مرگ پدرش نیز اشاره می‌کند و سران مجاهدین خلق را به محاکمه فرامی‌خواند:
“زمانی که شما در عراق مخالفین خود را شکنجه، به قتل می‌رساندید و سربه نیست می‌کردید، گذشته است. اینجا اروپا است و اعمال شما دارای پیامدهای قانونی است. این مورد مشخص را به دادگاه خواهم برد تا درس عبرتی برای دیگران شود.”

نوشته مجاهدین خلق، محمد رضا ترابی را تهدید به مرگ کردند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

چرخش در سیاست آمریکا در قبال ایران؟

انجمن نجات — Fri, 15 Dec 2006 20:30:00 +0000

چرخش در سیاست آمریکا در قبال ایران؟
ما مجاهدين خلق را يک گروه تروريستی می دانيم مثل خيلی از گروه های تروريستی ديگر از جمله حزب کارگران کردستان ترکيه و بسياری از گروه ها در خاورميانه و ما با آنها مخالفيم و از آنها حمايت نمی کنيم.
پرسش بعدی من به نگرانی ای جمهوری اسلامی ايران بازمی گردد. نشريه آمريکايی کانگرشنال کوارترلی به نقل از يک مقام سابق آمريکايی که نامش فاش نشده نوشته، ارتش آمريکا در عراق عده ای از اعضای سازمان مجاهدين خلق را برای آموزش نظامی به اسرائيل فرستاده و برخی ديگر را هم قبلاً در صحراهای نوادا تعليم داده است. شما از اين گزارش ها آگاهيد؟
ما هم اين گزارش را شنيده ايم. من وقتی در بغداد بودم، وضعيت مجاهدين خلق راخيلی دقيق دنبال کردم. ما سازمان مجاهدين خلق را يک سازمان تروريستی می دانيم. اين سازمان زير کنترل نيروهای آمريکايی ست که مواظب باشند آنها ضد کسی فعاليت نکنند.
اين کار در هماهنگی نزديک با صليب سرخ و کميساريای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد صورت می گيرد. اين برنامه يک برنامه مربوط به پناهندگان است و فکر نمی کنم اين گزارش ها مبنايی داشته باشد.
مسعود رجوی رهبر سازمان مجاهدين خلق از زمان سقوط صدام حسين در تلويزيون اين سازمان ظاهر نشده و صدايش هم در راديوی اين سازمان شنيده نشده و هر تصوير و صدايی که از او پخش می شود از برنامه های ضبط شده مربوط به قبل از سقوط حکومت صدام حسين است….
او در بازداشت ما نيست. تا آنجا که ما می دانيم او هرگز در بازداشت ما نبوده است. تا آنجا که می دانم او در اروپای غربی يا در خاورميانه است، اما در اردوگاه اشرف نيست.
آيا اين بدين معنی ست که او در خارج از عراق اما زير نظارت آمريکاست؟
ما کنترلی بر او نداريم. ما به عنوان نيرويی که عراق را در اشغال خود دارد، بر اساس قطعنامه سازمان ملل متحد در مورد سازمان مجاهدين خلق در عراق مسوليت داريم. اين تنها مورد مربوط به سازمان مجاهدين خلق است که ما در قبال آن مسوليت داريم.
به جز اين، ما مجاهدين خلق را يک گروه تروريستی می دانيم مثل خيلی از گروه های تروريستی ديگر از جمله حزب کارگران کردستان ترکيه و بسياری از گروه ها در خاورميانه و ما با آنها مخالفيم و از آنها حمايت نمی کنيم.
آنچه در مورد مجاهدين خلق گفتيد، به اين معنی است که سياست تغيير رژيم ايران اکنون ديگر در دستور کار آمريکا قرار ندارد؟
آنچه ما در نظر می گيريم اين است که در امور داخلی ايران مداخله نکنيم. اين به مردم ايران مربوط است. تغيير رژيم کار مردم ايران است در زمانی که خود برای اينکار مناسب تشخيص می دهند. اميدوارم روند های دمکراتيک به آنها اجازه انجام چنين کاری را بدهد از جمله در انتخابات پيش رو که ما فکر می کنيم سالم نيست، اما اميدواريم اين انتخابات به طور محدود هم شده اجازه دهد مردم در تعيين آينده خود نقش بازی کنند.
تا آنجا که به سياست ما مربوط می شود، ما تغيير رفتار رژيم ِ ايران را مدّ ِ نظر داريم. عين همين سياست را در قبال ِ بسياری از کشورهای ديگر هم داريم. يعنی از طريق استفاده از ابزارهای گوناگون ديپلماتيک، فشار، ارائه مشوقها، و در بعضی موارد بحث و مذاکره و در موارد ديگری استفاده از نهادهای بين المللی مثل همين حالا که شورای امنيت سازمان ملل وارد عمل شده است.

نوشته چرخش در سیاست آمریکا در قبال ایران؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

رای دادگاه لوکزامبورگ؛ هیاهو برای هیچ

انجمن نجات — Fri, 15 Dec 2006 20:30:00 +0000

رای دادگاه لوکزامبورگ؛ هیاهو برای هیچ
کریم حقی، سیزدهم دسامبر 2006
پس از یکسال کش وقوس و در پی شکایات فرقه رجوی امروز صبح ( سه شنبه 12 دسامبر 2006 ) دادگاه بدوی عدالت اروپا با صدور حکمی بلوکه بودن دارائیهای مجاهدین در کشورهای اروپایی را لغو کرد.
در حکم دادگاه بدوی تنها به ملغی شدن حکم توقیف دارئیهای مجاهدین در کشورهای اروپایی تاکید شده است.
اما طبق معمول همیشه مجاهدین به جشن و پایکوبی پرداخته و از یک پیروزی! دیگر صحبت می کنند. و حتی در سایت مجاهدین تیتر زده اند که مجاهدین از لیست گروههای تروریستی بیرون آمدند.
آیا مجاهدین از لیست گروههای تروریستی بیرون آمده اند؟
دادگاه بدوی عدالت اروپا حکم به رفع توقیف دارائیهای بانکی مجاهدین در اروپا داده است.
اما همه می دانیم که مجاهدین هیچگاه امورات مالی خود را از طریق بانکی انجام نمیدهند. یعنی هیچوقت پولی به اسم مجاهدین در بانک های اروپایی نبوده است که توقیف شده باشد و الان بخواهند از آن رفع توقیف نمایند.جابجایی و نقل و انتقال پول در مجاهدین همیشه به صورت غیرقانونی و سیاه انجام شده است.
بعد از رای دادگاه لوکزامبورگ برای اولین بار بعد از سقوط رژیم حسین به مسعود رجوی اجازه داده شد که به طور نوشتاری پیامی را منتشر کند. بنابراین اگر رای دادگاه بدوی عدالت اروپا را مستقل فرض کنیم و به خود بباورانیم که این رای و در این نقطه هیچ ربطی به مشکلات جمهوری اسلامی با دول غربی بر سر فعالیتهای اتمی ایران و همچنین وضعیت در فلسطین و لبنان و عراق ندارد؛ واگر بپذیریم که دعوت مریم رجوی به سنای بلژیک و پارلمان نروژ؛ و کنفراس هایی که در هفته گذشته در امریکا و انگلیس از طرف برخی سیاستمداران کشورهای مربوطه جهت بیرون آوردن مجاهدین از لیست گروههای تروریستی برگزار شد؛ به رخ کشیدن ظرفیت غرب در استفاده از برگ مجاهدین تلقی نمی شود؛ تنها و تنها رفع برخی محدودیت ها ی اعمال شده می باشد و ربطی به خروج از لیست گروههای تروریستی ندارد. حکم دادگاه لوکزامبورگ هیچ ربطی به پرونده مریم رجوی در فرانسه و چندین میلیون دلار پولی که از وی ضبط کرده اند ندارد.
آیا خارج کردن اسم مجاهدین از لیست گروههای تروریستی کمکی به مجاهدین خواهد کرد؟
فرض کنیم که روزی همانهایی که مجاهدین را در لیست گروههای تروریستی وارد کرده اند؛ بخواهند که نام مجاهدین را از لیست خارج کنند؛ چه تاثیر مثبتی در کل قضیه خواهد کرد؟
سوال: مگر مجاهدین از روز اول در لیست گروههای تروریستی قرار داشتند؟
جواب: خیر؛ مجاهدین برای اولین بار در سال 1994 توسط وزارت امورخارجه امریکا در لیست گروههای تروریستی وارد شدند.
سوال: از زمانیکه مجاهدین در لیست گروههای تروریستی وارد شدند چه محدویت هایی را متحمل شدند؟
جواب: اساسا قرار داشتن مجاهدین در لیست گروههای تروریستی به غیر از برخی موارد محدود منجمله منوعیت سفر محدثین به امریکا و… مانع خاصی برای مجاهدین ایجاد نکرده است. از فریبکاری و شارلان بازیهای غربیها است که از یک طرف مجاهدین را در لیست گروههای تروریستی قرار داده اند و از طرف دیگر مجاهدین با آزادی عمل کامل هر کاری که میخواستند از برقراری تظاهرات گرفته تا پخش برنامه های تلویزیونی و ملاقات با نمایندگان اروپایی و جمع آوری امضاء و حمایت انجام داده اند و معلوم نیست که اگر روزی از لیست بیرون بیایند ایا کار دیگری مانده است که بخواهند انجام بدهند؟
آیا مجاهدین مبارزه مسلحانه را کنار گذاشته اند؟
وکلای مجاهدین به مانند همیشه در پشت دربهای بسته دادگاهها اعلام کرده اند که مجاهدین از سال 2001 به اینطرف هیچگونه عملیات نظامی نداشته اند.
مجاهدین و وکلایشان مشخص نکرده اند دلیل اینکه از سال 2001 دست به عملیات نظامی نزده اند چه بوده است. ایا امکانش را نداشته اند؟ و یا اینکه دیگر اعتقادی به مبارزه مسلحانه ندارند. اگر مبارزه مسلحانه را نفی کرده اند کجا و کی به طور رسمی این مسئله را عنوان کرده اند؟
مبارزه مسلحانه رگ حیاتی و استراتژیک مجاهدین می باشد. مبارزه مسلحانه هم استراتژی و هم تاکتیک و هم ایدئولوژی برای مجاهدین است.
مجاهدین نمی توانند مبارزه مسلحانه تروریستی را نفی کنند و اگر روزی اقدام به اینکار بنمایند چیزی که از مجاهدین باقی خواهد ماند هیچ شباهتی به ترکیب کنونی مجاهدین نخواهد داشت. لذا صحبت های غیر رسمی و غیر عنی که برخی سخنگویان و مسئولین دیپلماسی مجاهدین در این باره می کنند تنها و تنها جهت حل و فصل مسائل ومشکلات جاری آنهاست. بعنوان مثال زمانیکه مجاهدین با یک نماینده سوسیالیست ملاقات می کنند خود را طرفدار پر و پا قرص سوسیالیسم معرفی می کنند در حالیکه در ملاقات دیگری و با نماینده حزب لیبرال خود را طرفدار سرمایه داری و بازار آزاد معرفی می نمایند. عنوان کردن کنار گذاشتن مبارزه مسلحانه توسط مجاهدین آن هم در پشت درهای بسته و غیر رسمی از همین سنخ مباشد.
درد بی درمان مجاهدین چیست؟
درد بی درمان مجاهدین چیست که اگر همه عالم و آدم جمع شوند نمیتوانند آن را درمان کنند؟
درد بی درمان مجاهدین همانا بی ریشگی و تنفر عموم ایرانیان چه در داخل ایران و چه در سایر کشورها از این فرقه مزدور بیگانه و وطن فروش می باشد.
درد بی درمان مجاهدین این است که مبدل به یک باند مافیایی سکتاریتی شده اند و هیچ جریان اجتماعی را در ایران نمایندگی نمی کنند.
درد بی درمان مجاهدین این است که در طول 8 سال جنگ عراق بر علیه ایران؛ بعنوان ستون پنجم عراق عمل کرده اند و این مزدوری و وطن فروشی هنوز از خاطر مردم ایران محو نشده است.
درد بی درمان مجاهدین این……

نوشته رای دادگاه لوکزامبورگ؛ هیاهو برای هیچ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

انگیزه ‎های اروپایی!

انجمن نجات — Fri, 15 Dec 2006 20:30:00 +0000

انگیزه ‎های اروپایی!
ایران ‎دیدبان
مواضع دولت‎مردان اروپایی و به‎خصوص مسؤولین فرانسوی بر ضد ایران و اصرار آنها برای تصویب قطعنامه‎ای در شورای امنیت ملل متحد علیه ایران، با توجه به آن‎که اروپا تاکنون رویه‎ی متفاوتی با امریکا داشته و نمایندگان آن مدعی حل مسایل از طریق گفت‎وگو می‎باشند و علیرغم آن‎که مبادلات گسترده‎ی تجاری با ایران دارند، سیاست‎های خصمانه‎ای را در پیش گرفته‎اند، قابل تأمل و بحث‎برانگیز است.
از جمله‎ی این سیاست‎ها، گشایش‎هایی است که اخیراً و با احتیاط کامل درباره‎ی گروه تروریستی مجاهدین اعمال کرده‎اند و قصد دارند تا از آنها برای ایجاد فشار بیشتر بر روی ایران استفاده کنند.
اروپا در دو موضوع به‎شدت با ایران مشکل دارد و می‎کوشد از تمام ظرفیت‎های ممکن برای تحت فشار قرار دادن ایران استفاده نماید.
در قضیه‎ی پرونده‎ی هسته‎ای – به‎خصوص برای دولت فرانسه – خودکفا شدن ایران در تولید سوخت نیروگاه‎ها که کشورهای اروپایی و امریکا به‎دنبال انحصار تأمین و فروش آن می‎باشند، مسأله‎ی بسیار مهمی برای آنها محسوب می‎شود که تمام توپ و تشرهای آنان در دوره‎ی اخیر را می‎توان در چارچوب حفظ این انحصار ارزیابی نمود.
شکست سیاست‎های خاورمیانه‎ای اروپا را می‎توان عامل دیگری برای شدت یافتن مواضع خصمانه‎ی دولت‎مردان اروپایی علیه ایران دانست.
انگلستان به همراه امریکا در گرداب عراق مانده است و فرانسه سیاست‎های خود در لبنان را به بن‎بست رسیده می‎بیند، آلمانی‎ها نیز توسعه‎ی ارتباط با امریکا را در گرو موضع‎گیری علیه ایران دانسته و شدت عمل در قضیه ‎ی پرونده‎ ی هسته ‎ای ایران را راهی محتمل برای عضویت دایم در شورای امنیت می‎بینند.
اما این سیاست که بارها اروپایی‎ها آن را آزموده‎اند، سیاستی است که عملاً نتیجه‎ای در بر ندارد. مسعود خدابنده در این رابطه به نکته‎ی بسیار مهمی اشاره می‎کند و می‎نویسد:
« رژیم ایران هم که سالهاست آب پاکی را هم روی دست طرف های خارجی و هم بقیه ریخته و حاضر نیست یک قران پوئن بجای الباقی فرقه بدهد. و البته همان بهتر. و از هر جهت هم باید گفت همان بهتر. »
نکته‎ی بسیار بااهمیت دیگری که اروپایی‎ها با این سیاست خود باعث تثبیت آن می‎شوند، بی‎نتیجه و عقیم بودن استراتژی مبتنی بر خشونت و زوری است که در سطحی بسیار پایین از سوی گروه تروریستی مجاهدین علیه ملت ایران آزموده شد.
در این رابطه نیز خدابنده می‎نویسد:
« آنچه مهم است خود رجوی نیست. آنچه مهم است عواملی است که وی را وادار کرده اند تا چنین تیشه برداشته و ریشه خود را بزند. و مهم تر از آن تاثیرات این اعلام رسمی نفی مبارزه مسلحانه بر باقیمانده فرقه رجوی و یا همان سازمان مجاهدین خلق ایران است. سازمان و فرقه ای که به هر صورت به آن بنگریم و در ارزیابی آن چه اعتقاد به مبارزه مسلحانه و چه فرقه بودن را در کشیدن کارش به این نقطه اولویت دهیم مشخصا با شکست تابوی استراتژی و ایدئولوژی مبتنی برمبارزه مسلحانه در ذهن نفرات فرقه آخرین خشت های کاخ ننگینش را از زیر دیوار انقلابات ایدئولوژیکش می کشد. شخصا فکر نمی کنم مریم رجوی با همه کمبودها و گاها کودنی های سیاسی اجتماعی اش به این موضوع واقف نباشد. پس چرا این کار را کرد؟ »
به هر حال اروپا با هر انگیزه‎ای به سراغ نبش قبر مجاهدین رفته باشد، در همین گام اول – خواسته یا ناخواسته – کمک ارزنده‎ای به پیروزی حقانیت مخالفین استراتژی مسلحانه و پایان بخشیدن به دجال‎گری مجاهدین پیرامون نظامی‎گری و خشونت‎طلبی نموده است، اقدامی که با توجه به ماهیت و ذات مجاهدین، در عوض این‎که باعث روی پا نگه داشتن این دار و دسته‎ی ورشکسته شود، باعث می‎شود آنها با شدت بیشتری با مغز به زمین بخورند.

نوشته انگیزه ‎های اروپایی! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

معامله ‎ای ننگین اما مبارک

انجمن نجات — Fri, 15 Dec 2006 20:30:00 +0000

معامله ‎ای ننگین اما مبارک
ایران‎دیدبان
از مدت‎ها پیش گروه تروریستی مجاهدین به‎دنبال آن بود تا به بهانه‎ای، رهبر بازداشت شده‎اش را که در یک معامله آزاد ساخته است، به صحنه آورد!
این‎که آیا حکم دادگاه بدوی اروپا مبنی بر تجدیدنظر درباره‎ی مسدود بودن اموال مجاهدین، موقعیت مناسبی برای این نمایش بود یا خیر؟ بماند! اما جار و جنجالی که دستگاه منگول تبلیغاتی مجاهدین بر سر این حکم بی‎ارزش به‎راه انداخته است، به‎زعم رجوی فرصت خوبی بود تا خود را نمایان سازد.
برای رجوی‎ها مهم است که کسی متوجه نشود رجوی به چه ترتیبی آزادی خود را بازپس گرفته است.
رجوی همانگونه که به طرز خائنانه‎ای نیروهای فریب‎خورده و مسلح را در سال 1360 بر جای گذاشت و به فرانسه گریخت، با کارنامه‎ای مملو از فرارهای ذلیلانه، در عین حالی که به ساکنان اردوگاه اشرف ساکنان حرم سر و عفاف و ملکوت لقب می‎دهد، به‎راحتی حاضر شد برچیده شدن بساط اشرف را در قبال دریافت آزادی خود بپذیرد.
از دیگر شروط آزادی وی، ندامت از اقدامات سوابق تروریستی و دست برداشتن از استراتژی شکست‎خورده‎ی جنگ مسلحانه است، که آن را نیز پذیرفت و بقایای وی چندی است در تمامی محاکم اروپایی و امریکایی، با دادن اختیار کامل به وکلای خود برای بر نفی هرگونه اقدام مسلحانه و برجسته کردن پایان بخشیدن داوطلبانه به اقدامات تروریستی! می‎کوشند تا این ندامت را محرز جلوه داده و بستر را برای ادامه‎یحیات سیاسی خود مهیا سازند.
به‎عبارتی امریکایی‎ها به رجوی تفهیم کردند: تنها راه ممکن برای خروج از لیست گروه‎های تروریستی که تنها راه ممکن برای ادامه‎ی بقای این گروه نیز هست، اعتراف به شکست استراتژی مسلحانه و دست برداشتن از دعاوی مرتبط با آن است.
تکیه بر روی نفی داوطلبانه‎ی هرگونه اقدام مسلحانه از سوی مجاهدین، در حکم دادگاه بدوی، دقیقاً ناظر بر همین موضوع است.
به این ترتیب رجوی یک‎بار دیگر به صحنه می‎آید، در حالی که شکست در عراق که به‎معنای دفن کامل موجودی به‎نام سازمان مجاهدین و ارتش آزادی‎بخش و برچیده شدن کامل اردوگاه اشرف است را از یک طرف پذیرفته و از سوی دیگر موجودیت سیاسی جدیدی را با محوریت حضور در اروپا (همانند ده‎ها گروه بی‎خاصیت دیگر) ایجاد می‎کند که وظیفه‎اش قرار گرفتن در دست سیاست‎مداران غربی برای استفاده در معاملات و معادلات می‎باشد.
به هر روی این معامله‎ی نفرت‎آور که گروه تروریستی مجاهدین و شخص رجوی کارنامه‎ی مشحون از این‎گونه معاملات دارند، راه را برای نجات عده‎ی زیادی از نیروها و اعضای فریب‎خورده‎ی مستقر در اردوگاه اشرف هموار خواهد کرد و جلوی سوءاستفاده‎های باند ورشکسته‎ی رجوی از این نیروها را سد خواهد نمود.
ضمن این‎که اصل اعلام حضور رجوی باید آغازی باشد بر محاکمه و به پاسخ‎گویی کشاندن وی در افکار عمومی و صحنه‎ی سیاسی، درباره‎ی نتایج 25 سال جنایات و خون‎ریزی بی‎حاصلی که مسؤولیت تمام و کمال آن بر عهده‎ی وی می‎باشد.

نوشته معامله ‎ای ننگین اما مبارک اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بسمه تعالي حاج آقا مسعود كجابودي تا حالا؟

انجمن نجات — Fri, 15 Dec 2006 20:30:00 +0000

بسمه تعالي حاج آقا مسعود كجابودي تا حالا؟
سعيد سلطانپور، سیزدهم دسامبر 2006

شكر خدا كه دادگاه عد الت اروپا ، مسدود كردن دارائي هاي موسوم به مجاهدين راي داد و اين باعث شد كه حاجي مسعود شوق زده از مخفيگاه آمريكائي -اسرائيلي ها و به احتمال زياد در قطر بيرون بيايد و پيا م بدهد
بايد به ايشان ياد اور شد كه دوست عزير بدون با الله كه نمي شود سرز ده بعد از 1325 روز وارد سياست خاورميانه شد.
بهترا ست و لازم است قبل از ظهور مجدد ،‌چند سوال را پاسخ بدهيد
اولا:‌ آقاجان شما اول برادريتان را ثابت كنيد ،‌ بعدا طلب ارث كنيد. يعني اول از همه پاسخ بدهيد در اين مدت يعني از تاريخ شنبه 30 فروردين 1382 زمان تسليم نيروهاي سازمان به اارتش آمريكا تاامروز 21 آذر 1385 يعني مدت 42 ماه كجا غيبتان زده بود كه در اين مدت ، اعلاميه اي نمي داديد. لازم به اشاره نيست كه در غياب شما فتوحات و پيروزي هاي زيادي را همسرتان به تنهائي انجام داده اند و شما اعلاميه اي نداديد كه از شما بعيد بود. شما كه براي هر مطلبي اطلاعيه ميداديد و نشست مي گذاشتيد ؟ علت واقعي ان چيست ؟
دوما :‌ با توجه به شناختي كه از شما داريم زير اعلاميه شما و بالاي ان خبري از مسول شوراي ملي مقاومت نبود. يهني شما بركنار شده ايد ،‌ خودتان استعفا كرده ايد و يا فقط اشتباه تايپي شده است ، همانگونه كه فرمان تشكيل ارتش آزادي بخش بدليل عجله شما در نامه آرم دار سازمان نوشته و منتشر شده بود يعني اينكه از نظر شما ماهيتا يكي است فقط اسم ان عوض ميشد. كه البته فكر بكري بود كه تا كنون توانسته است هوادارانتان را مشغول كنيد.
. اميدوار م كه هر چه زودتر سازمان مزبور را از ليست ترورريستي خارج كند تا انوقت بر ان هوادران باقي مانده هم مشخص شود كه سازمان با همه حمايتهاي صدام حسين و كمك هاي مالي بيدريغ وي نتوانست كاري ازپيش ببرد حالا كه آمريكا د ر عراق به گل نشسته است و اسرائيل تنها جرياني هست كه خواهان حذف نظامي جمهوري اسلامي است‌، اتفاقا بدليل سياست غلط اسرائيل در قبال فلسطين و لبنان. با بحران جدي سياسي داخلي و بين المللي روبرو ست.
آقا مسعود
تمام دولتهاي خارجي و داخلي هم كه شما را تاييد كنند ،‌خون كشته شدگان فروغ جاودان ،‌ سعيد نوروزي ها ، ياسر اكبر ي ها ،‌ندا حسني ها و بي شماران ديگر ،‌ شما را همانند ديكتاتور پينوشه تا لب مرگتان دنبالتان خواهد كرد.
شايد شما بتوانيد ان اعضائي را كه د رانحصار خبري در پادگان اشرف بسر ميبرند ،‌بازهم دچا ر خوشحالي كاذب نمايئد ولي در دنياي اينترنت و عصر آگاهي ها ،‌ از شما به عنوان ديكتاتوري كوتوله ،‌و خشونت گرا، وطن فروش ؤ عامل بيگانه ،‌دشمن صلح و مبلغ كينه و نفرت ياد خواهد كرد.
يكبار ديگر متن اعلاميه تان را بخوانيد ، ماند صدام حسين ديكتاتور عراق ،‌ همچنان د رتوهم بسر ميبريد.
بيچاره سازماني كه چشم به دست بيگانگان بسته است كه وي را به قدرت برسانند

نوشته بسمه تعالي حاج آقا مسعود كجابودي تا حالا؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

دیدگاه ابراهیم جعفری درباره‎ی مجاهدین

انجمن نجات — Tue, 12 Dec 2006 20:30:00 +0000

دیدگاه ابراهیم جعفری درباره‎ی مجاهدین

ایرنا
ابراهیم جعفری نخست‎وزیر پیشین عراق در مصاحبه‎ی مشروحی که خبرنگار خبرگزاری ایرنا درباره‎ی مسایل این کشور با وی انجام داده، در پاسخ به این پرسش که نظرتان پیرامون حضور نامشروع و غیرقانونی گروه تروریستی مجاهدین در عراق چیست؟ گفته است: موضع ما در قبال همه‎ی گروه‎های غیرعراقی كه با كشورهای هم‎جوار مرتبط هستند مبتنی بر سیاست حسن هم‎جواری است.
نخست‎وزیر سابق عراق افزود: ما با تركیه سیاست حسن هم‎جواری را در پیش گرفته‌ایم و اگر حزب كارگران كرد تركیه دست به عملیاتی بر ضد تركیه بزنند به آنها اجازه‎ی فعالیت نخواهیم داد.
وی ادامه داد: رابطه با ایران نیز مبتنی بر اساس اصول حسن هم‎جواری است و هرگونه فعالیت منافقین بر ضد ایران را به هیچ‎وجه نخواهیم پذیرفت و این سیاست در خصوص دیگر كشورهای هم‎جوار نیز صدق می‌كند.
وی تأكید كرد: دولت به هیچ گروه غیرعراقی اجازه‎ی فعالیت تخریبی بر ضد هیچ كشوری را در داخل خاك عراق نمی‌دهد.
جعفری افزود: برای این گروه‌ها از جمله منافقین دو گزینه پیش‎بینی كرده‎ایم كه شامل ترك كشور در اولین فرصت ممكن و یا توقف هرگونه فعالیت بر علیه كشورهای دیگر است.
به اعتقاد نخست‎وزیر سابق عراق، فعالیت تمام گروه‎ها باید در چارچوب قانون اساسی این كشور باشد كه طبق آن گروه‌های تروریستی جایی در خاك عراق نخواهند داشت.

نوشته دیدگاه ابراهیم جعفری درباره‎ی مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بهانه‎تراشی برای ناتوانی‎های سیاسی

انجمن نجات — Mon, 11 Dec 2006 20:30:00 +0000

بهانه‎تراشی برای ناتوانی‎های سیاسی
ایران‎دیدبان
نقل است روزی کسی از نصرالدین طناب خواست، او گفت روی طنابم ارزن پهن کرده‎ام، مرد گفت مگر کسی بر روی طناب ارزن پهن می‎کند؟ نصرالدین گفت: اگر بهانه است، همین هم خوب است!
حکایت گروه تروریستی مجاهدین و خارج نشدن از لیست گروه‎های تروریستی که چندین سال است آن را بهانه‎ی ناتوانی و ناکامی‎های خود قرار داده‎اند، حکایت ارزن پهن کردن بر روی طناب است.
بنا به اطلاعات انتشار یافته، گروه تروریستی مجاهدین در صدد خارج شدن از لیست گروه‎های تروریستی، با استفاده از پرونده‎سازی توسط یک شرکت وکالتی به نفع آنها است.
اقدامات باند مافیایی رجوی برای خروج از لیست گروه‎های تروریستی محدود به این پرونده‎سازی نبوده و سال‎ها است که ادامه دارد و با انواع روش‎ها و به‎کار گرفتن افراد مختلف و دادن رشوه‎های کلان به اشخاصی که علی‎الظاهر مدعی بودند می‎توانند مجاهدین را از مهلکه‎ای که در آن گرفتار آمده‎اند نجات دهند! در جریان می‎باشد.
مجاهدین گاهی نیز به کسانی متوسل شده‎اند که گمان می‎بردند در سیاست‎های آنها می‎شود جایی برای این گروه باز کرد، کسانی مانند پل ولفوویتز و جان بولتون و…
نکته‎ی اصلی که آنها سعی می‎کنند با خاک پاشیدن به چشم نیروهایشان آن را از خاطرها ببرند این است که آنها سال‎ها خارج از لیست گروه‎های تروریستی و تحت حمایت‎های پیدا و پنهان کشورهای غربی بودند و صدام نیز از آنها به‎طور کامل پشتیبانی می‎کرد، لیکن نه تنها پیش‎رفتی نداشتند، بلکه هر روز بیشتر از قبل در منجلاب و بن‎بست گرفتار می‎شدند.
نکته‎ی بعدی این‎که به فرض با پیمودن تمام راه‎های ممکن – که آن را پیموده‎اند و سفارش به یک شرکت وکالتی، آخرین راه ممکنی است که آن را می‎آزمایند – از لیست گروه‎های تروریستی بیرون بیایند، آن وقت چه خواهد شد؟
از دو منظر می‎توان به این موضوع نگریست:
– این‎که در صحنه‎ی سیاسی و اجتماعی ایران چه تأثیری می‎توانند بگذارند که اکنون به‎دلیل بودن در لیست گروه‎های تروریستی نتوانسته‎اند بگذارند؟
– در صحنه‎ی بین‎الملل به صرف خارج شدن از لیست گروه‎های تروریستی، کدام‎یک از امتیازات شامل حال آنها می‎شود که اکنون نشده است؟
در مورد موضوع ایران که باید گفت اساساً تمام مشکلات و بحران‎های لاعلاج این گروه از آنجا ناشی می‎شود که نه تنها هیچ پایگاه مردمی در داخل ایران ندارد، بلکه مورد تنفر عمومی نیز هست. این واقعیتی است که مورد تأیید هر ناظری است.
از قضا همین ویژگی و وضعیت مجاهدین است که راه به ارزیابی جناح‎های موجود در برخی کشورهای غربی که به‎دنبال ارتباط گیری با اپوزسیون ایران می‎باشند، می‎برد و به‎همین دلیل هم هست که تاکنون هیچ دولت و جناحی حاضر نشده است از آنها حمایت کند.
بنابراین خارج شدن از لیست گروه‎های تروریستی دردی از آنها دوا نخواهد کرد، بلکه اگر با نگاهی بلندمدت به آن نگاه کنیم، خروج آنها از لیست، وضعیتی به مراتب رقت‎انگیزتر از وضعیت فعلی برای آنها رقم خواهد زد، چرا که در آن صورت باید جواب بی‎عملی‎ها و بی‎نتیجه بودن تلاش‎های چندین ساله را بدهند.
دولت‎ها و جناح‎هایی که مجاهدین چشم امید به آن‎ها دارند که در صورت خروج از لیست سیاه، شاید به آنها اعتنایی بکنند، اصل غیرقابل خدشه‎شان، کنار گذاشتن رویه‎ی تروریستی مجاهدین و تشکیل یک سازمان سیاسی باب طبع آنها است. تازه بعد از آن است که باز درد ِ لاعلاج ِ نداشتن پایگاه اجتماعی و ناتوانی سیاسی به سراغ آنها خواهد آمد و جناح‎های ضدایرانی در کشورهای غربی – حتی بی‎مغزترین آنها مانند نئومحافظه‎کاران – آن‎قدر هوش دارند که تن به این دور باطل ندهند.

نوشته بهانه‎تراشی برای ناتوانی‎های سیاسی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نامه علی قشقاوی به آقای ریچارد آرمی

انجمن نجات — Mon, 11 Dec 2006 20:30:00 +0000

نامه علی قشقاوی به آقای ریچارد آرمی
علی قشقاوی، انجمن ایران سبز، دهم دسامبر 2006
آقای آرمی سلام
امروز از طریق یکی از دوستانم مطلع شدم شما بعنوان وکیل مدافع سازمان مجاهدین خلق در پی تدارک انتشار دفاعیه ای برای اثبات بی گناهی سازمان مجاهدین در زمینه های مختلف هستید. امروز من خوشحالم که مخاطب این نامه من انسانی است که حرفه او حقوق و وکالت است. از رو این مطمئن هستم که او صحبتهای مرا به بهتر از هر انسان دیگر و مخاطب دیگر متوجه می شود.
از این جهت لازم دانستم از آنجایی که یکی از اعضای فعال این گروه در دوران حکومت صدام در عراق بودم، شما را در جریان پاره ای از تجارب خودم در ارتباط با این گروه و در ارتباط با عمل کرد این گروه در درون مناسبات آن قرار بدهم.
این جانب این گروه را برای مبارزه با حکومت اسلامی ایران انتخاب کرده بودم ولی در عمل با عکس شعارهای مواجه شده بودم که مجاهدین مدعی مبارزه با حکومت ایران بودند. فقط بخاطر انتقاد از عمل کرد فوق العاده دیکتاتوری مناسباتی که من در آن عضویت داشتم، از طرف رهبری این سازمان به شدید ترین و بی رحم ترین شکل محکوم به مرگ شدم تا شاید رهبری این سازمان بتواند از این طریق مرا مطیع بی چون و چرای اوامر خود کند. بعنوان مثال سازمان مجاهدین به خاطر انتقادات من مرا در چندین نوبت در درون مناسبات خود زندانی کرد و در آن زندان مرا بی رحمانه شکنجه کرد و دوستان ما و همرزمان ما را از جمله فردی بنام پرویز احمدی را در جلوی چشمان حیرت زده ما بقتل رساند. جدا از آثار مخرب روحی این شکنجه ها،آثار شکنجه های فیزیکی که از طرف ماموران امنیتی سازمان بر من اعمال شد، هنوز با گذشت 12 سال بر بدنم کاملا بشکل واضع خودش را نشان می دهد و غیر قابل انکار است.
این تنها پایان ماجرا نبود درست بعد از آزاد شدن از این زندان و بکارگیری کار اجباری در داخل مناسبات بسته مجاهدین، با برخورد های توهین آمیز و غیر انسانی، مجددا در تاریخ 1998 برای مدت 2 ماه مرا در همان زندان زندانی کردند که تمام خاطرات دوران سالهای شکنجه برای من تداعی کننده روز های نیستی و مرگ بود. بعد از آن سازمان مجاهدین مرا به ماموران بی رحم حزب بعث تحویل داد که مجددا 2 ماه دیگر را در بازداشت گاه مخوف سیستم امنیت معروف به مخابرات عراق در شرایط کشنده به جرم واهی که از طرف سازمان به ماموران عراقی سفارش شده بود، حبس گشتم. بعد از آن به زندانی دیگری بنام فضیلیه در بغداد و بعد از آن به زندان بدنام و بسیار خشن ابوغریب عراق به مدت 4 سال زندانی شدم که تا آلان هیچ کس را و هیچ وجدان بیدار را در مقابل آن همه ظلم که در حقم مرتکب شدند، پاسخ گو و مسئول نیافتم تا التیامی بر زخم های من باشد. جرمی که جز بخاطر یک انتقاد تشکیلاتی بیش نبود.
این فقط داستان غم انگیز من نیست بلکه داستانی بود بی پایان. در همان ایام من شخصا شاهد بودم که بیش از 100 نفر از افراد معترض سازمان به زندان ابوغریب به همین جرم از طرف سازمان مجاهدین زندانی شدند. سر نوشت همه آنها سرنوشتی یکسان بود.
آقای ریچارد آرمی، مایلم در صورت تمایل با انبوهی از مدارک و اسناد با شما حضورا برای اثبات حرفهام دیدار کنم. دیداری که تا به امروز با انسانهای و شخصیت های زیادی انجام شد از جمله دیدار حضوری با مامور تهیه گزارش دیدبان حقوق بشر در ارتباط با نقض گسترده حقوق بشر در داخل سازمان مجاهدین انتشار پیدا کرد که یکی از آن شاهدین گزارش اینجانب می باشم.
سازمان مجاهدین خلق در طی دوران حیاتش مرتکب جنایات زیادی شد اما من در این ظرف محدود علاقه ای برای اشاره به همه آنها نداشتم فقط به گوشه های از آن اشاره کردم که خودم شخصا آن را تجربه کردم. اما هدف اصلی من در این نامه صرفا برانگیختن توجهات هر چه بیشتر شما در ارتباط با این گروه میباشد. چرا که سئوال من از شما بعنوان یک قربانی این این گروه که رسما بعنوان تروریست شناخته شده است، این است که آیا شما برای تهیه این دفاعیه به این همه درد و رنج افرادی که از دست این فرقه آسیبهای جدی دیده، برخی کشته شده و برخی بصورت مادام العمر علیل شده اند، توجه ای دارید یا نه؟
با احترام علی قشقاوی
هشتم دسامبر 2006

نوشته نامه علی قشقاوی به آقای ریچارد آرمی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نامه علیرضا میرعسگری به آقای ریچارد آرمی

انجمن نجات — Sun, 10 Dec 2006 20:30:00 +0000

نامه علیرضا میرعسگری به آقای ریچارد آرمی
علیرضا میر عسگری، نهم دسامبر 2006
با سلام
مطلع شدم که شما و موسسه تحت مسئولیت شما تلاش داردکه با تهیه گزارشی به خارج شدن گروه تروریستی مجاهدین خلق ایران و شورای ملی مقاومت ایران کمک نماید.
باید توجه شما را به این مطلب جلب نمایم تا آنجا که به حرفه شما برمی گردد(وکالت) این یک امر طبیعی است که در این راستا تلاش نمایید ولیکن بهتر است که در این مسیر به گفته ها و مطالب مخالفین و شکنجه شدگان توسط این گروه نیز گوش فرادهید.
اینجانب علیرضا میرعسگری بیش از یک دهه به طورحرفه ایی با سازمان مجاهدین خلق در عراق همکاری داشته و در درون این گروه به عنوان معاون بخش د رقسمت های مختلف این سازمان فعالیت داشتم. خانواده من از سال 1976 هوادار سازمان مجاهدین بودند و دو تن از عموهای من نیزتوسط حکومت جمهوری اسلامی در سال 1981 اعدام شدند.
من از سن 17 سالگی در راستای مبارزه باحکومت جمهوری اسلامی بطورحرفه ایی به سازمان مجاهدین پیوستم زیرا فکر میکردم که این گروه یک سازمان دمکراتیک است که میتواند جایگزین خوبی برای حاکمان فعلی ایران باشد.
در سال 1994 من به همراه حدود 600 نفر از اعضای سازمان مجاهدین که با سیاست های سازمان مجاهدین مخالف بودیم به دستور شخص مریم و مسعود رجوی در درون زندانهای سازمان مجاهدین مورد شکنجه و آزار و اذیت قرار گرفتیم.
آقای آرمی
در سال 1994 زندانبانان رجوی پیکر شکنجه شده شخصی به نام پرویز احمدی را به سلول ما انداختن که در جلوی چشم ما جان داد و بعدها سازمان مجاهدین در نشریه شماره 380 خود از این فرد به عنوان شهید نام برد.
دردرون سازمان مجاهدین تفدیش عقاید به نحو شدید توسط آنچه انقلاب مریم ( تئوری مریم رجوی برای کنترل نیرو و تفدیش عقاید ) نامیده میشود اجرا میگردد و اعضای ناراضی که تن به این گونه جلسات نمیدهند مورد اذیت و آزار قرار میگیرند.
من خود از سال 2001 به دلیل مخالفت با سازمان مجاهدین خلق ایران مجددا به مدت تقریبا 2 سال در زندان انفرادی سازمان مجاهدین محبوس بودم و هم اکنون نیزاز آثار شکنجه های روحی و جسمی که توسط سازمان مجاهدین بر من اعمال شده رنج میبرم.
آقای آرمی
مدارک و مستندات زیادی وجود دارد که سازمان مجاهدین والقاب دیگر آن ( ارتش آزادی بخش یا شورای ملی مقاومت و..) یک فرقه تروریستی هستند و جای تعجب دارد که شما اعلام کردید که :
در نتيجه تحقيقات گسترده و عميق ،اكنون ما براين اعتقاد هستيم كه دلايل مستحكمي وجود دارد كه نام سازمان مجاهدين خلق ايران و شوراي ملي مقاومت ايران بايد از ليست سازمانهاي تروريستي وزارت خارجه آمريكا خارج شوند.( به نقل از سایت همبستگی ملی از گزارش شما )
بد نیست که بدانید که سازمان مجاهدین خلق ایران با توجه به همکاری نظامی و اطلاعاتی با صدام حسین دیکتاتور سابق عراق در زمان جنگ ایران و عراق به شدت نزد مردم ایران منفور می باشند.
درپایان توجه شما را به این نکته جلب میکنم که سعی کنید در کنار مردم ایران و نه در مقابل آنان باشیدو سعی کنید در تاریخ ایران زمین از شما به نیکی یاد کنند.
با احترام
علیرضا میرعسگری
9 دسامبر2006

نوشته نامه علیرضا میرعسگری به آقای ریچارد آرمی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نامه سرگشاده انجمن پارس به دفتر مرکزی پنتاگون

انجمن نجات — Sat, 09 Dec 2006 20:30:00 +0000

نامه سرگشاده انجمن پارس به دفتر مرکزی پنتاگون
انجمن پارس، کانادا، هفتم دسامبر 2006
قابل ملاحظه بخش مربوطه
با توجه به خبرهای چند روز گذشته در مورد احتمال استخدام اعضای باقیمانده سازمان مجاهدین خلق توسط سران پنتاگون، تردیدی عمیق بین ایرانیان خارج از کشور و بخصوص اعضای پیشین سازمان مجاهدین خلق بوجود آورده است.
این گروه تروریستی که با بیش از 125 اسم از جمله اسامی شورای ملی مقاومت ، ارتش آزادیبخش ملی و… فعالیت می کند که همه در راستای اهداف فرقه گرایانه رهبری آن یعنی مسعود مریم رجوی گام بر می دارند.
سازمان مجاهدین خلق پروسه طولانی در چهره عوض کردن دارد و ما مطمئن هستیم که شما نیز با روش های مورد استفاده آنها آشنا هستید.
شما مطلع هستید که دولت وفت آمریکا در سال 1994 نام سازمان مجاهدین خلق را در لیست گروههای تروریستی قرار داده است و از آن به بعد این سازمان به عنوان گروه تروریستی باید از حق فعالیت در خاک آمریکا محروم باشد، اما متاسفانه در آن سالها رهبر مجاهدین با داشتن پشتوانه ای همچون صدام حسین دیکتاتور سابق عراق این تصمیم آمریکا را نادیده گرفت.
ما فکر می کنیم که بعد از سرنگونی دیکتاتور سابق عراق، صدام حسین، اوضاع برای سازمان مجاهدین کاملاً دگرگون شده است و این سازمان به دنبال تکیه گاه تازه ای است تا اینکه اسم خود را از لیست گروههای تروریستی خارج کند و به همین منظور برای کشورهای غربی خود را بزک و آرایش سیاسی می کند.
ما اعضای پیشین این سازمان تاکیدمان بر این است که بنیاد و ساختار سازمان مجاهدین بخلق بر خشونت و مبارزه مسلحانه و تروریستی بنا نهاده شده است.
رهبران سازمان مجاهدین خلق آفای مسعود رجوی و خانم مریم رجوی هرگز تا این لحظه به صورت رسمی مبارزه مسلحانه را رد نکردند، اصلی که ستون فقرات این سازمان به حساب میآید. حتی اخیرا نیز مسئول اول این گروه در کمپ اشرف اعلام داشت ما از آمریکا درخواست داریم که سلاحهای خلع شدهمان را باز گرداند.
ما یقین داریم که شما از ترور شش نظامی و مستشار آمریکائی به دست این گروه در زمان حکومت شاه اطلاع دارید. سازمان مجاهدین به دلیل مواضع ضد امپریالیستی و اعتقاد به ترور آنها را شناسایی و به قتل رساند. ما نیز به عنوان تشکلی ایرانی از به قتل رسیدن بسیاری از شهروندان بی گناه ایرانی به دست این گروه با اطلاع هستیم و باید به عرضتان برسانیم که این گروه هرگز در ایران به دلیل تنفر مردم ایران از این گروه به عنوان آلترناتیو حکومت فعلی شناخته نخواهد شد.
سفارش و تاکید دوستانه مااعضای سابق این سازمان به شما این است که بر آنچه که یکی از سخنگویان وزارت دفاع آمریکا در تکذیب استخدام اعضای مجاهدین در مصاحبه با رادیو بی بی سی گفته است، پا برجا بمانید. شما نباید ااشتباه کنید و با بکارگیری سازمان مجاهدین خلق راه رسیدن به دمکراسی در ایران را طولانی تر کنید.
با احترام
انجمن پارس

نوشته نامه سرگشاده انجمن پارس به دفتر مرکزی پنتاگون اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

آقای ریچارد آرمی! از فرقه تروریستی مجاهدین چه انتظاری دارید؟

انجمن نجات — Sat, 09 Dec 2006 20:30:00 +0000

آقای ریچارد آرمی! از فرقه تروریستی مجاهدین چه انتظاری دارید؟
آقای محترم همانطور که مطلعید سیاست خارجی مجاهدین همیشه براساس سیاست جرقه و جنگ و ایجاد بحران و تشنج استوار بوده است.
تفکر و ایدئولوژی آنان در داخل کشور نیز از اوایل انقلاب به بعد، برمبنای ایجاد تضاد بین لیبرالها و فناتیکهای مذهبی و حیات در بین شکاف ایجاد شده، بوده است سیاست شکاف زی
بطور مثال میتوان طرح تشدید شکاف مابین آقای بنی صدر رئیس جمهور مستعفی، که بعنوان لیبرال خوانده میشد و فناتیکهای پیرو راه آقای خمینی را نام برد.پس از آن نیز با تشدید جنگ بین ایران و عراق ، آقای صدام به مجاهدین نیاز وافری پیدانمود و امکانات بسیاری را در اختیار آنان قرار داد.در واقع جنگ موهبتی بود تا سازمان در عراق تجدید سازمان نموده و بتدریج از سازمانی فراگیر، به فرقه ای وابسته به جنگ و بحران تبدیل گردد.
آقای ریچارد آرمی
حمایت شما از سازمان در راستای اهداف امپریالیستی و تجاوزکارانه که نمونه های آن در افغانستان و عراق بوضوح قابل مشاهد است،قابل درک است. در ضمن ضدیتتنان هم با رژیم جمهوری اسلامی بسیار طبیعی! می باشد ولی آنچه که همچنان در پرده ابهام می ماند ، برآورد و انتظارات شما از مجاهدین به عنوان فرقه ای که از هیچگونه پایگاه مردمی در ایران برخوردار نبوده و یا آنقدر محدود و ناچیز است که در معادلات سیاسی نقشی نمیتواند داشته باشد، می باشد.
آیا مجاهدین که همیشه برای خاموش! کردن شعله جنگ از مواد آتش زا استفاده کرده اند ، برای شما قابل اعتماد هستند؟
آقای محترم
برای درک بیشتر مطالبم از شما تقاضا می نمایم که به اطلاعات داده شده در نامه آقای مسعود خدابنده مراجعه بفرمائید.
امیدوارم که مانند بسیاری دیگر از سیاستمداران ایرانی ، اروپائی و آمریکائی هرچه زودتر خود را از سوء استفاده مجاهدین برهانید.
مسعود جابانی ،
هلند،
هفتم دسامبر 2006

نوشته آقای ریچارد آرمی! از فرقه تروریستی مجاهدین چه انتظاری دارید؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نامه محمد حسین سبحانی به آقای ریچارد آرمی

انجمن نجات — Sat, 09 Dec 2006 20:30:00 +0000

نامه محمد حسین سبحانی به آقای ریچارد آرمی،
رئیس بنیاد Freedom Works و مؤسسه وکلای DLA Piper Rudnick
محمد حسین سبحانی، کانون قلم، هفتم دسامبر 2006
با عرض سلام و احترام
از دو هفته قبل سایت های تبلیغاتی وابسته به سازمان مجاهدین خلق اخباری را مبنی بر حمایت شما از این گروه منعکس می کنند که موجب تاًسف اینجانب شد. قبل از ادامه نامه اجازه می خواهم ابتدا خود را معرفی کنم.
من یکی از اعضای سابق شورای مرکزی سازمان مجاهدین خلق می باشم که این امر در نشریات و ارگان های تبلیغاتی این سازمان، از جمله در نشریه مجاهد ــ شماره فوق العاده پاییز ۱۳۷۰ــ به عـنوان معاون هیئت اجرایی مشاهده می شود. اینجانب در سال 1992 به عنوان یکی از مسئولین این سازمان، به دلیل انتقاداتی که نسبت به طلاق های اجباری، مبارزه مسلحانه ارتباطات ویژه سازمان با صدام حسین دیکتاتور سابق عراق، داشتم ، بعد از یک پروسه چند ماهه به زندان انفرادی در قرارگاه اشرف منتقل شدم و نزدیک به هشت سال در حبس بودم. سرانجام سازمان مجاهدین خلق من را به دلیل فراز از زندان این سازمان و مراجعه به مرکز سازمان ملل متحد در بغداد در آگوست 1999، مجدداً به کمک سازمان اطلاعات و امینت صدام حسین دستگیر و به سلول انفرادی منتقل کرد. سازمان مجاهدین خلق من را بعد از یکسال حبس مجدد همراه با آزارهای جسمی و روانی ، در دسامبر سال 2000 به زندان سازمان اطلاعات و امنیت صدام حسین در بغداد منتقل نمود و بعد از 35 روز حبس در این زندان، مجدداً من را به زندان ابوغریب عراق منتقل کرد و بیش از یکسال نیز در این زندان در حبس بودم. لازم به یادآوری است که برادر کوچکتر من نیز از فعالین سازمان مجاهدین خلق بود که در سال 1367 در ایران اعدام شد. همسرم خانم افسانه طاهریان نیز هم اکنون درعراق و در کمپ اشرف است. سازمان مجاهدین خلق دخترم سارا را نیز بعد از طلاق های اجباری در سال 1990 از من و مادرش جدا کرد و به کشور دانمارک فرستاد.
جناب آقای ریچارد آرمی
همانطور که ملاحظه می کنید خانواده من کاملاً به دلیل سیاست های فرقه گرایانه این گروه تروریستی از هم پاشیده شده است. مادر در عراق است. پدر در آلمان است. دختر در دانمارک است و برادرم نیز اعدام شده است. البته این تنها شرایط من به عنوان یک عضو ناراضی در سازمان مجاهدین خلق نبوده است. بنابراین به همین دلیل بیوگرافی مختصری از خود نوشته ام که بدانید صد ها عضو ناراضی سازمان مجاهدین کم و بیش از این پروسه زندان، شکنجه و آوارگی توسط سازمان مجاهدین خلق عبور کرده اند. من از جنابعالی خواهش می کنم به مطالب ذکر شده در این نامه، قبل از یک نگاه سیاسی، یک نگاه حقوق بشری داشته باشید.
چرا باید انسان ها اسیر فرهنگ خشونت و تروریستی باشند؟
آیا شما فکر می کنید سازمان های ایدئولوژیک با روش های استالینیستی، می توانند منادی آزادی باشند؟
آیا شما می دانید که حق ازدواج که از اصول منشور حقوق بشر سازمان ملل متحد می باشد، در سازمان مجاهدین خلق ممنوع است؟ آیا شما می دانید که آقای علی نقی حدادی عضو مرکزیت سازمان مجاهدین خلق به دلیل اعتراض به همین مسئله اعدام شده است؟
سایت همبستگی ملی از ارگان های مرکزی سازمان مجاهدین خلق در تاریخ 18.11.2006 به نقل از گزارش شما نوشته است:
ما همانند بسياري ديگر بر اين اعتقاد هستيم كه سياست تغيير رژيم ايران با حمايت از سازمانهايي كه معتقد به اشاعه دموكراسي در اين كشور هستند بايد عملي شود. يكي از اين سازمانها سازمان مجاهدين خلق ايران است.
من نمی دانم نقل قول های سازمان مجاهدین از شما صحیح است یا خیر؟ اما اگر صحیح باشد، آیا شما واقعا اعتقاد دارید سازمان مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت که در لیست گروه های تروریستی ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا قرار دارند، یک سازمان دمکراتیک است؟
آیا شما فکر می کنید که سازمان مجاهدین که بیش از دو دهه در اعمال جنایت های صدام حسین در حوزه مسائل ایران و همچنین سرکوب اپوزیسیون وقت عراق، شریک بوده ، یک سازمان دمکراتیک است؟
آیا تا کنون شما تحقیق مستقلی را برای آشنایی از دیدگاه های آپوزیسیون رژیم جمهوری اسلامی نسبت به سازمان استالینیستی مجاهدین خلق انجام داده اید؟ آیا شما می دانید که سایر گروههای اپوزیسیون، شامل سلطنت طلبان، جمهوری خواهان ، سکولار ها ، گروه های ملی و شخصیت های مستقل سازمان مجاهدین خلق را یک ، سازمان توتالیتر و تمامیت خواه و دیکتاتور می دانند؟
سایت همبستگی ملی همچنین به نقل از گزارش شما در تاریخ 18.11.2006 آورده است:
:” در نتيجه تحقيقات گسترده و عميق, اكنون ما براين اعتقاد هستيم كه دلايل مستحكمي وجود دارد كه نام سازمان مجاهدين خلق ايران و شوراي ملي مقاومت ايران بايد از ليست سازمانهاي تروريستي وزارت خارجه آمريكا خارج شوند.”
جناب آقای ریچارد آرمی
جسارتاً باید از شما سؤال کنم که کدام دلایل مستحکم شما را بدین نتیجه رسانده که سازمان مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت تروریست نیستند؟ پس چرا هزاران کارشناسان دولتی و غیر دولتی، در ده ها کشور جهان به این نتیجه رسیده اند که سازمان مجاهدین خلق یک گروه تروریست است؟
آیا پسندیده نیست که شما از وجدان درونی خود کمک بگیرید و سپس سؤال های زیر را به صورت شفاف، علنی و کتبی از سازمان مجاهین خلق و شورای ملی مقاومت بپرسید و از رهبران این سازمان هم بخواهید که طی اطلاعیه ای رسمی، پاسخی روشن و علنی به این پرسش ها بدهند؟
1ـ آیا سازمان مجاهدین خلق به مبارزه مسلحانه و تروریستی کماکان اعتقاد دارد یا خیر؟ این را رسماً و طی اطلاعیه ای اعلام کنند.
2ـ آیا اعضای مجاهدین خلق مجاز هستند که بر طبق اصول منشور حقوق بشر در سازمان ملل متحد به عنوان حقوق اولیه هر انسانی، ازدواج کنند؟ سازمان مجاهدین خلق بطور روشن طی اطلاعیه ای اعلام کنند و توضیح دهند که چرا در 17 سال گذشته اجباراً هیچگونه ازدواج و تولدی دراین سازمان صورت نگرفته است؟
3ـ آیا رهبری سازمان مجاهدین خلق ، اجازه می دهد یک فراکسیونی در درون تشکیلات این سازمان، به مانند سایر احزاب سیاسی جهان، منتقد رهبری این سازمان باشند یا کماکان باید اعضا ی منتقد ناراضی از این سازمان در حبس های مخفی و خانگی بسر ببرند.
آقای ریچارد آرمی
برای انیکه واقعاً دلایل مستحکمی در مورد وضعیت سازمان مجاهدین خلق به دست بیاورید و همچنین پاسخی برای سؤالات فوق پیدا کنید، من به همراه سایر دوستانم به عنوان فعالان حقوق بشر و کارشناسان امور حوزه ایران، عراق و سازمان مجاهدین خلق آمادگی داریم ( در صورت تضمین امنیت جانی ما از سوی سازمان مجاهدین خلق ) با شما به عراق و کمپ اشرف مسافرت کنیم و از نزدیک اعضای ناراضی کنونی، محل زندان ها و حبس های خانگی، و همچنین سنگ قبرهایی که اعضای منتقد سازمان در زیر آن دفن شده اند، را به شما نشان بدهیم.
با تشکر
محمد حسین سبحانی
07.12.2006

نوشته نامه محمد حسین سبحانی به آقای ریچارد آرمی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نها د ینه کردن فرهنگ مسالمت و پرهيز از خشونت(4)

انجمن نجات — Sat, 09 Dec 2006 20:30:00 +0000

نها د ینه کردن فرهنگ مسالمت و پرهيز از خشونت(4)
اعمال زور، عمل،عکس العمل ،دور باطل
هيئت تحريريه فلق، هفتم دسامبر 2006
جمع ها بطور خاص گروهای که در درگیریهای سیاسی – اجتماعی شرکت دارند شکل گيری آنها تصادفی یا معلول موقعیتی خاص نیست بلکه کم و بیش تابع شرايط مشخصی، و دارای اهداف و ارزشهای مشترک ،ارتباطهای گسترده درونی با احساس تعلق به همدیگرند.
اعمال زور در چنین گروههایی صرفا متوجه افراد نیست ، حتی برضد جمعی دیگر هم صورت می گيرد ، حتی زمانی هم که برای مثال سیاستمداران هدف قرار می گیرند و یا موج کشتار کشور را در بر می گیرد و شهروندان را از خانه ها می ربایند ، قربانی نه به عنوان فرد بلکه به عنوان وابسته و به عبارت دیگر یکی از عوامل گروههای مخالف محسوب می شود.
از طرفی ممکن است که تنها یک جمع ، نظام سازمان یافته زورمندانه داشته باشد در حالی که قربانیان آنها فقط از نظر ظاهری و یا خصوصیات درونی پیوندی داشته باشند و در عملیات مشترک زورمندانه و غیره نقشی نداشته باشند.
ولی آنها در اعمال زور به دوری باطل می رسند که هر لحظه اعمال یک طرف موجب عکس العمال طرف دیگر می شود و بالعکس ، به این دلیل گسترش درگیریها را نمی توان به طور کامل از نقطه نظر اعمال زور این و یا آن طرف توضیح داد بلکه می توان تنها بر اساس برخورد متقابل هر دو طرف دانست.
یعنی این طور نیست که رفتار یکی از طرفین سبب درگیری شود زیرا برای هر کدام فضایی برای عکس العملهای متفاوت باقی می ماند ، اما برخورد نیروی مخالف تاثیر تعیین کننده ای بر احتمال بروز عکس العمل خاصی از طرف مقابل دارد، که منجر به اوج گیری فنر مانند برخورد متقابل می شود.
چون یک طرف می خواهد دیگری را مجبور به تسلیم نماید اعلام خطر کند که قدرت آتش او بیشتر است و آماده است از آن استفاده کند تا طرف دیگر هراسناک شود اما به دلایل گوناگون اوج گیری ممکن است از مهار عقل خارج شود، به طوری که خصلت ابزاری اوج گیری تبدیل به دام گردد.
در بسیاری از موارد حتی زمانی هم که ادامه آن استراتژی به اهداف انسان بیشتر صدمه می رساند این جریان ادامه پیدا می کند ، در چنین شرایطی هیچ انگیزه دیگری نمی تواند نیروی تعیین کننده و درجه اول در درگیری باشد بلکه الزامات گوناگونی هستند که موجب تشدید و گسترش آن می شود.
چنانچه عملیات موفقیت آمیز باشد ممکن است باعث شود که هدفها گسترش یابند و این اعتقاد به وجود آید که در صورت پیشامد مشکلات تنها باید برتری آشکار را به کار گرفت.
چنانچه عملیات بر خلاف انتظار منجر به تسلیم طرف مقابل نشود و بر عکس موضع سختتر آنهارا باعث گردد برا ی رهبران سنگین تمام می شود که اعتراف کنند تصمیم آنها اشتباه بوده است.
پس با تشدید درگیری می خواهند صحت و اهمیت اصولی هدف مورد نظر خود را ثابت کنند، این حالت جبری به قماربازی می ماند که همواره با پول بیشتری بازی می کند تا جبران باختهای قبلی را بکند.
شکست موجب نفرتی می شود که توسط دشمن ایجاد شده و ممکن است نیاز به انتقام را بیدار نماید حال این انگیزه احساسی ممکن است چنان اوج گیرد که احتمالا درگیری منطقی با اهداف سیاسی استراتژیک هم حتی مبدل به درگیری غیر منطقی شود.
با وجود الزامات و دامهای روانشناختی اوج درگیریها از قوانین جبری خودکار تبعیت نمی کنند برخورد انتقادی به انگیزه های غیر منطقی سنتهای پرهیز از زور، آمادگی برای برداشتن قدم های تفاهم و غیره ممکن است در مقابل آن مقاومت کنند اما به نظر می رسد که رهبران چنين گروهای در فن اوج دادن ماهر تر باشند تا عکس آن.
ادامه دارد

نوشته نها د ینه کردن فرهنگ مسالمت و پرهيز از خشونت(4) اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سانسور یا خود زنی فرقه ای.

انجمن نجات — Wed, 06 Dec 2006 20:30:00 +0000

سانسور یا خود زنی فرقه ای.
(رجوی امروز، رجوی دیروز را عامل رژیم می داند)
پرونده سیاه، چهارم دسامبر 2006
چیزی که عیان است، چه حاجت به بیان است
کانون قلم در یاد داشت روز آورده است: چرا نشریه مجاهد، شماره 148 از اینترنت و سایت های مجاهدین حذف شده است؟
سازمان مجاهدین خلق امروز در یک واکنش شتابزده نشریه شماره 148 مجاهد را از اینترنت و کلیه سایت های خبری خود حذف کرد. این شماره نشریه مجاهد به تاریخ 14 آبان ماه 1384 پاسخ های مریم رجوی به یک خبرنگار و همچنین یکی از نمایندگان پارلمان نروژ را منعکس کرده بود. در نشریه مجاهد شماره 148 آمده بود:
مجاهدین مشی مسلحانه را کنار گذاشته اند.
همچنین از قول مریم رجوی نوشته است:
استقرار در خاک عراق یکی از اشتباهات استراتژیکی بود که مجاهدین خلق مرتکب شده اند.
حذف و سانسور نشریه مجاهد 148 توسط فرقه رجوی امری عادی وتروری فیزیکی است، که برای کانون ِ تازه تاسیس قلم سوال بر انگیز ولی برای دیگر جداشدگان ادامه نقض حقوق وخود زنی ها وترورهای مطبوعاتی به شمار می رود، این با ر عقرب ِ اشرف خود را نیش زد!
فرقه ای که رهبرش را از صحنه سیاسی، نظامی بر می دارد ومدام در زمین وهوا سر گرم نقض و فجور است، آیا سانسور ورق پاره های خودش جای تعجب است؟
ما از این بیشتر انتظار داریم، چون رجوی را بیشتر وبهتر از دیگران می شناسیم، رجوی گفته است: مجاهدین مشی مسلحانه را کنار گذاشته اند. بر داشتن آخرین اظهار نظرش از روی سایت ها به معنی و مفهوم پایبندی به مشی مسلحانه یا همان غریزه تروریستی است.
ویا آنجا که گفته است: استقرار در خاک عراق یکی از اشتباهات استراتژیکی بود که مجاهدین خلق مرتکب شده اند.
دلیل عقب نشینی و حذف اعترافش ، ایجاد تضاد روز افزون، شکاف حاد بین اعضای فرقه وشورا، از هم گسیختگی و واماندگی سیاسی، بحران اخراج ، عدم هماهنگی بین مسعود و مریم رجوی با دیگر اعضای شورای همراه می باشد. که می توان بهم ریختگی عیان ولاعلاج فرقه را نتیجه گیری کرد.
تا کنون رهبری بر کنار و حذف، صدای مجاهد خفه ، نشریه الکترونیکی تعطیل، همه پایگاههای تروریستی مجاهدین در عراق ( به جز اشرف ) منحل و بر چیده شده اند، سایه پدر صدام هم از سر رجوی بر داشته شده است و بی شمار موارد که همه از حذف وسانسور و فرو پاشی حکایت دارند، امروز هم کارشان به جایی رسیده است که به جای حذف یک کلمه وجمله وصفحه مجبورند یک نشریه چند صفحه ای را بسوزانند، تا مبادا مریم بر خلاف میل مسعود کلمه ای بزبان آورد.
نشریه 148 به سرنوشتی دچار شده است که تا به حال خیلی از سخنرانی ها، کتب اولیه سازمان، اظهار نظرات ، فیلم های ترور وخشونت وسرکوب، مصاحبه ها مشمول سانسور رجوی قرار گرفته اند.
در یک کلام رجوی ِ امروز، حتی رجوی دیروز را قبول ندارد و او را عامل رژیم،و… می داند، چون اوایل انقلاب 57 رجوی غیر از این بود که ما امروز می بینیم، فاصله اش را از خلق تا ضد خلق، از مارکسیست تا امپریالیسم و دشمن صهیونیسم باید تعیین کرد.
حذف اعترافات مریم از صحنه های تبلیغاتی رجوی، در شرایطی صورت می گیرد که دیگر نیازی به اعتراف واظهار پشیمانی نیست، مردم ایران به خوبی می دانند که خشونت وخونریزی ویژگی بارز، خوی و خصلت جدایی ناپذیر فرقه رجوی اند، ودر ضمن رهبر تروریست ها فقط یک اشتباه مرتکب نشده است تا آمدن به عراق وخارج شدن از آن اولین وآخرینش باشد، همه ی استراتژی های رجوی نمونه ای از انحراف واشتباه او و همدستانش بوده اند، دلیلشان هم وضعییت و موقعییت فلاکت بار فرقه رجوی است.

نوشته سانسور یا خود زنی فرقه ای. اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.