به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، سازمان مجاهدین خلق رجوی از اوایل انقلاب تا به امروز تمام تلاش خود را برای مصادره آیت الله طالقانی به نفع خود کرده است و با عنوان پدر طالقانی در صدد نشان دادن ایشان به عنوان موید حرکت مجاهدین خلق و ایدئولوژی آنها برای جامعه ایران بوده است. فارغ از اینکه این راهبرد مجاهدین خلق در قبال آقای طالقانی موثر است یا تلاشی بیهوده، باید چند مسئله بررسی شود:

الف)  تطبیق مبانی و ایدئولوژی سازمان مجاهدین خلق رجوی با آیت الله طالقانی

ب) نظر و دیدگاه آیت الله طالقانی با مصداق سازمان مجاهدین خلق ایران

بعد از بررسی این دو سرفصل، چرایی این مصادره توسط مجاهدین خلق و همین طور موثر بودن یا نبودن آن را بررسی می کنیم.

الف)  تطبیق مبانی و ایدئولوژی سازمان مجاهدین خلق رجوی با آیت الله طالقانی

1- تکامل مارکسیستی و عدم اصالت در موضوعات مختلف از نگاه آیت الله طالقانی:

سازمان مجاهدین خلق رجوی یک سازمانی است که عقیده خود را بر مبنای ماتریالیست دیالیکتیک که از ایدئولوژی مارکسیستی می باشد بنا کرده است، در این عقیده مهمترین پایه و اساس این است که هیچ نسخه و مبنایی اصالت ندارد و حق و باطل و خوب و بد جای خود را به نظریه تز و آنتی تز می دهند که تغییر پذیر و بدون اصالت هستند و شرایط و مقتضیات زمان که مبنای آن اقتصاد است، تعیین کننده هستند. آیت الله طالقانی  این نظریه را به طور قطع رد می کند و در این باره می‌نویسد:

” از آثار زمانهاى دور کشف شده، توحید را با مظاهر شرک می نمایاند و قانون عمومى تکامل مادى با همۀ جهات روحى و اجتماعى انسان تطبیق نمى‌نماید. چون دخالت ارادۀ قاهر انسانها و برتر از آنها در آن مشهود است از نظر تکامل اجتماعى بر مبناى مادى، براى توحید فکرى و حق و عدل و التزام اخلاقى و از میان بردن ریشۀ اختلافات و جنگ، اصول و مقیاسهاى ثابتى در میان نیست.

زیرا طرفدار هر مرام و مکتبى حق و عدالت و اخلاق را از دریچۀ خاص اصول و مرام خود مى‌نگرد و مرام دیگر را منحرف از حق و مخرب افراد و اجتماع می داند. با آنکه همۀ اینها مکتب ها و مرام هاى مبتنى بر ماده و اقتصاد را پیوسته در حال دگرگونى مى‌شناسند و چون ضمناً به بى‌ثباتى و بى‌ارزشى اصول خود معترفند، تعهد و التزام به حق و اخلاق، از نظر اینها مفهوم ثابتى نباید داشته باشد و باید فقط چشم به مبانى بى‌ثبات و در راه تأمین منافع افراد و گروه‌هاى خود بدارند و ناظر افزایش دشمنى و جنگ و تخریب همۀ شؤون بشرى باشند. زیرا منشأ و زایندۀ اختلاف نمی تواند رافع آن باشد. برخى از ساده‌لوحان هنوز چشم به پیشرفت هاى علمى دارند به امید اینکه علم می تواند همۀ مشکلات و پیچیدگی هاى انسان و اجتماع را بازنماید و حق و عدل حقیقى را بنمایاند و بشر را در برابر آن ملزم و مسئول گرداند.

اینگونه امید و خوشباورى که براى علم پرستان از آغاز تحولات علمى و صنعتى غرب و روى تافتن از آئین هاى خدایى آرامش بخش بود اکنون و پس از تجربه‌هاى ملموس جز براى مقلدین چشم بسته امید انگیز نمی باشد. اکنون علم و کشف با همۀ پیشرفت ها و افق هایى که از اسرار طبیعت و روابط و علل مادى پدیده‌ها کشف نموده، در مسائل اصلى چگونگى پیدایى و آفرینش و غایت جهان و انسان و اصول حق و باطل و قوانین عمومى و ایجاب تعهدات اجتماعى و اخلاقى خود را ناتوانتر از همیشه و نیازمند به هدایت برتر نشان می دهد.” (تفسیر پرتوی از قرآن، ج 2، صص 114 و 115)

و در جای دیگه به صراحت به مبنای ماتریالیست دیالیکتیک (تز و آنتی تز) که از مبانی اصلی سازمان رجوی می باشد نقد وارد می‌کند:

” اگر تضاد درونى مادّه که منشأ این همه آیات است، چنان که جمع ضدّین بالفعل باشد، بیش از آنکه جمع ضدّین بالفعل محال عقلى و فطرى است، بر مبناى خودشان حرکتى در ماده پدید نمى‏آید.

و اگر یکى بالفعل “تز” باشد و دیگرى بالقوه “آنتى تز”، چون قوه جز قابلیت و استعداد نیست، نمى‏تواند فاعل و محرک گردد و خود باید داراى محرّک و فاعل باشد. اگر علت محرّک آن ضدّ بالقوه، باز تضاد درونى “دینامیکى”باشد، باز هم سومین تضاد تا تضادهاى بى انتهاء  اگر خارج از ماده است چیست؟ شرایط طبیعى (مکانیکى) آن چیست؟ این شرایط همراه با مادّه بوده است یا پیش از آن؟ پس اصالت ماده و حرکت آن چه مى‏شود؟

اگر پس از آن پدید آمده، پس محرّک ماده بسیط چه بوده است؟ عناصر گوناگون هم سطح و تکاملى، چگونه از مادّه بسیط و ناقص پدید آمده‏اند؟ از تضادهاى عنصرى، یا از ائتلاف و ترکیب طبیعى و محرّک هاى کمالى و قوانین و علل پیچیده آن؟ دیالکتیک و تضاد مفروض که یک اصل ساده است و باید کارش یک نواخت باشد، چگونه علّت تنوع و نسبت‏ها و اندازه‏هاى خاص گردیده است؟…

در ادامه می نویسد:

“اگر از جمود خود را برهاند و چشم بازى و جواب و توجیهى داشته باشد، از هر جواب و توجیهى که پیش آرد، سؤالات دیگرى از آنها مى‏شود. او مى‏خواهد با کلید سه شاخه «تضاد تز، آنتى‏تز، سنتز»، همه اسرار جهان و انسان و مشکلات حیات را بگشاید؛ یعنى نفى واقعیت هر چیز و هر اندیشه و نفى خود. آنچه مى‏ماند تضاد و تحیّر، جنگ و تکبّر. این همه پیامبران و فیلسوفان و متفکرین که سازنده اندیشه‏ها و انسانها و پایه‏گذار علوم و کاشفان اسرار و قوانین جهان و معتکفان معابد علم بوده و هستند و تحولات فکرى و اجتماعى پدید آوردند و اندیشه خود را به اعماق طبیعت رساندند و فکر و زندگى بشر را دگرگون کردند، به این کلید رازگشا دست نیافتند، جز چند شخصیت ساخته شده زمان و محیط خود و مرحله گذرا و خاص اجتماعى و اقتصادى تاریخ، با دریافت پراکنده‏اى از نظریات گذشتگان و حواشى علوم و ترکیب و ارائه اصول و قوانینى براى اندیشه و اخلاق و اجتماع براى همیشه و همه جا؟! از دیدگاه وسیع و همه جانبه قرآن، سراسر جهان، نمودار و جلوه‏گاه و تمثل نظم و قانون و اراده و حکمت “آیات” است.” (پرتوی از قرآن، ج 5، صص 136 الی 139)

2- وصف و تطبیق ماده پرستی و فرمول پرستی به بت پرستی توسط آیت الله طالقانی:

همانطور که گفته شد مبنای فکری سازمان مجاهدین خلق، ماتریالیست می باشد و مسعود رجوی در این خصوص می گوید: “در جامعه با آن سنگ بنا که اول گذاشتیم یعنی وجود مساوی ماده؛ زندگی مادی یا حیات اقتصادی در نهایت و به طور بلافصل تعیین کننده و ایجاد کننده تمام حیات معنوی سیاسی و کلیه تحولات اجتماعی است. این همان بحث زیربنا و روبناست و برحسب این تحلیل، از آنجا که زندگی اقتصادی و حیات اکونومیک زاینده بلافصل همه حرکات دیگر جامعه است، باز یکسری نتیجه خواهیم داشت. دین، هنر، فرهنگ، شعر و موسیقی همه اینها تماماً براساس همین زندگی و حیات اقتصادی تحلیل می شود” (سلسله دروس تبیین جهان رجوی)

آیت الله طالقانی  صراحتا نگاه ماتریالیستی یا همان نگاه مسعود رجوی  را به “بت پرستی”تشریح می کند:

“آن بت‌پرستى که سنگ و چوب را مى‌پرستد، تا ماده پرست و شهوت پرستى که به مظاهر آنها سر فرود مى‌آورد و احکام خدا و هدایت را براى تقرب به آنان تأویل و کتمان می نماید، تا عقیده و مرام پرست جامدى که همه حقایق بسیط را در راه افکار ساخته و محدود خود فرم می دهد و تحریف می نماید،تا علم و فرمول پرستى که می کوشد تا هر حقیقت و واقعیت آزادى را با دریافت هاى محدود خود منطبق سازد. چون انسان به هر مقام فکرى و علمى برسد باز خود را مخلوق و مألوه و محکوم مى‌بیند، ناچار باید معبودى براى خود بسازد و منتهاى عشق و کشش خود را به آن رساند و چون نمی خواهد یا نمی تواند اندیشۀ خود را از هر قید و محدودیتى آزاد نماید و از میان قشرهاى اوهام و تقالید و دیوارهاى علمى بیرون آید و به معبود مطلق و واحد رسد، معبودها و الوهیت هایى براى خود می سازد که با خاموشى و تنبلى ذهنش سازگار و نزدیک باشد.” (تفسیر پرتوی از قرآن، ج 2، صص 31 و 32)

در جای دیگر آیت الله طالقانی ماده پرستان روز که ماتریالیست های دیالیکتیک از شعب آن می باشند را “مشرک” خطاب می کند:

“تبلیغات و تهمت ها و شایعه‌سازی هایى که از زبان و ساختۀ کتاب دیده‌ها و آموزش یافته‌ها و مشرکین و دست ها و زبان هاى ناپیدا، جوّ روحى و اجتماعى شما را نگران و مضطرب مى‌سازد. همچون امروز که ماده پرستان مشرک و اهل کتاب شرق و غرب، همان روش هاى مشرکان و اهل کتاب آن زمان را دربارۀ اسلام و مسلمانان دارند؛ چون آئین توحید مخالف هر گونه شرک و طغیان است:وَ لَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکُمْ وَ مِنَ الَّذِینَ

آنچه در برابر این ابتلائات و خطرات پایدار مى‌سازد و راه را روشن و باز مى‌گرداند، صبر و تقوا است که ناشى از تصمیم‌ها و عزم راسخ ایمانى در همۀ پیشامدها و گرفتاری ها مى‌باشد:

:  وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ ذلِکَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ

وَ إِذْ أَخَذَ اللّهُ مِیثاقَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ لَتُبَیِّنُنَّهُ لِلنّاسِ وَ لا تَکْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَراءَ ظُهُورِهِمْ وَ اشْتَرَوْا بِهِ ثَمَناً قَلِیلاً، فَبِئْسَ ما یَشْتَرُونَ

این پیمان محکم خدا و پیمبران و وجدان علمى است که چون از هر جهت با رشته‌هایى توثیق گردیده بیش از عهد و تعهد است.” (تفسیر پرتوی از قرآن، ج 5، ص 444)

3-از نظر آیت الله طالقانی  ایمان به ابعاد معنوی از خصائص مومنین است (مانند معاد و غیره) و رد ماده گرایی:

با توجه به اینکه ابعاد معنوی و غیر شهود و عالم غیب در عقیده ماتریالیستی کاملا انکار می شود و ردی محکم بر ماده گرایی است؛ آیت الله طالقانی ایمان به عالم غیب و مصادیق مختلف آن را از خصائص مومنین و از ضروریات دین می داند:

“ایمان به فرشتگان، ایمان به حقایقى نورانى و نیرومند و مدبران امور و وسائط گرفتن و انعکاس قدرت و حکمت و نزول وحى و الهام است که جهان ماده نسبت به آنها چون آئینه‌ای است که از هر سو و در هر بعد، چهره و تدبیر و جمال و کمال آنان را می نمایاند، با این دید،آفاق مشعشع و وسیع و آراسته‌اى از هر سو براى مؤمن نمودار است و خود را پیوسته در معرض انعکاس ها و الهامات و امدادات آن فرشتگان می نگرد. نه آن گونه فرشتگان و هم ساخته‌اى که پیوسته در میان خود و با خدایان در حال کینه جویى و جنگ می باشند و جهان را در آشفتگى و هراس و ترس می دارند و قربانى‌ها و نذورات مى‌طلبند. و نه تصویر آنکه دیوارهاى به هم پیوسته و متراکمى از مادۀ تاریک و فاقد هر گونه احساس و شعورى انسان ها را در برگرفته باشد و هیچگونه راه نفوذ و رابطۀ حسنه‌اى به ماوراء آنها نداشته باشند. الهام اصول احکام و راه هاى حق و خیر و بازداشتن از شرور و فساد و برانگیختن رسل،از اشارات و بشارات همان مبادى و فرشتگان بلند مرتبه است.” (تفسیر پرتوی از قرآن جلد 3 صفحه 272)

تکفیر ماده گراها توسط مرحوم طالقانی:

“این کافر است که در مثل هاى قولى و فعلى خالق و مبدأ غایت خلق سرگردان گشته و راه به جایى نمى‌برد با آنکه اگر پردۀ غفلت و کفر را از چشم عقل بردارد و به هستى خود روى آرد مثل عالى پروردگار را در خود مى‌نگرد. با ظهور نور حیات در خاک تیره و عناصر پراکنده و تصرف و تدبیر پیوسته در آن به صورت موت و حیات چگونه مى‌توان کافر شد؟

چگونه مى‌توان این سرّ حیات را که حقیقتش از هر چه مجهولتر و اثرش از هر چه ظاهرتر است و این تصرف و تدبیر را نادیده گرفت؟ چگونه مى‌توان با فلسفه بافى و علت تراشى این حقیقت قاهر بر ماده را که آن را به صورت هاى گوناگون و ابزارهاى اسرارآمیز درآورده، اثر و معلول ماده دانست؟ این جهش میان ماده و حیات را با چه فرضى مى‌توان مرتبط ساخت؟چون از خود غافلید از خدا غافل شده‌اید، چون به خود کافرید و از هستى خود در حجابید به خدا کافر شده و از او محجوب مانده‌اید.” (تفسیر پرتوی از قرآن، ج 1،  ص 105)

جمع بندی: واضح است که آیت الله طالقانی تضاد صد درصدی با مبنای سازمان مجاهدین خلق رجوی که برپایه ماتریالیست، دیالیکتیک و مارکسیست است دارد و این تفکر را شرک و کفر و خارج از اسلام می‌داند.

ب) نظر و دیدگاه آیت الله طالقانی  با مصداق سازمان مجاهدین خلق ایران

اولا که آیت الله طالقانی خود را ملتزم به انقلاب اسلامی و ولایت فقیه می داند فلذا در طول عمر مبارک خود برای برپایی حاکمیت اسلام تلاش بسزایی کرد و نهایتا تا زمان وفات همواره در خدمت انقلاب اسلامی ایران بود. اما سخنرانی نماز عید فطر ایشان در دوم شهریور ماه 1358 یعنی 17 روز قبل از وفات ایشان مسئله را کاملا روشن می کند، ایشان خطاب به مجاهدین خلق رجوی بیان کردند:

“خدا لعنت کند آن‌هایی را که این فتنه‌ها را ایجاد می‌کنند. در این روز عید صدبار بر آن‌ها لعنت. ما چه‌قدر سعی کردیم با مذاکره، مهربانی و دور هم نشستن مسائل را حل کنیم. چه با این جوجه کمونیست‌های داخل خودمان و چه با آن‌ یک مشت جوان احساساتی ۳۰ ساله که خیال می‌کنند قیم همه مردم اند، قیم همه زنان ما هستند، زن‌ها حق‌شان پایمال شده، مگر خودشان نمی‌توانند حرف بزنند؟ کارگرها حق‌شان! به تو چه! تو که دستت پینه نزده و نشسته‌ای و فقط شعار می‌دهی؟ این جوان‌های مسلمان ما هستند که در آفتاب تابستان با زبان روزه در روستاها کار می‌کنند. اینجا نشسته‌ای و فقط شعار می‌دهی؟

من خودم را برای دفاع از این‌ها داشتم فدیه می‌کردم. حتی تنگ‌نظرها و اندک‌بین‌ها مرا متهم می‌کردند. خود رهبر به من می‌فرمود چرا مسامحه می‌کنید در برابر این‌ها؟ گفتیم شاید به نصیحت، موعظه و تغییر اوضاع و شرایط جذب مردم شوند؛ اما حوصله‌ی همه را سرآوردند. رهبری دلسوز را به خشم آوردند، حالا جزای اعمالشان را بکشند. دیگر در میان مردم جایی ندارند، بروند فکر دیگری بکنند.”

در این سخنرانی دو موضوع مهم قابل استنباط است:

1- مرحوم طالقانی جریان مجاهدین خلق رجوی را کمونیست می داند و از آن مهمتر اینکه بین جوانان مسلمان و مجاهدین خلق، خط تمایز قائل می شود (“این جوان‌های مسلمان ما هستند که در آفتاب تابستان با زبان روزه در روستاها کار می‌کنند. اینجا نشسته‌ای و فقط شعار می‌دهی؟”) لذا واضح است که مرحوم طالقانی این افراد سازمان رجوی را نه اسلامگرا می داند و نه جزو قشر مسلمان.

2- با توجه به تضاد مبنایی و ایدئولوژی آیت الله طالقانی با مجاهدین خلق و همین طور با توجه به اظهار صریح خودشان در این مسئله، تنها دلیل تساهل و تسامح در قبال مجاهدین خلق این بوده است که وی امید به هدایت عناصر آسیب دیده و افرادی که از روی جهل و نا آگاهی فریب رویکرد نفاق این جریان را  خورده اند، داشته است.

حال می رسیم به سوال مهم این مقاله، آیا  مصادره آیت الله طالقانی توسط مجاهدین خلق با عنوان پدر طالقانی، راهبردی عبث است یا موثر؟!

با توجه به مطالبی که عرض شد، نتیجه می گیریم که مصادره آیت الله طالقانی توسط مجاهدین خلق رجوی امری محال و جمع ضدین است؛ یعنی نه تنها آیت الله طالقانی سازمان رجوی را تأیید نمی کند، بلکه این سازمان بر مبنای ایشان سازمانی کفری و خارج از اسلام است.

اما از یک طرف با توجه به اینکه سازمان مجاهدین خلق عقیده تضاد با اسلام خود را با ابزار قران و اسلام در بین عوام و بدنه اسلام کمرنگ می کند و با توجه به اینکه آیت الله طالقانی نفوذ بسیار خوبی در بین انقلابی های مسلمان دارد،  مصادره دروغین ایشان توسط مجاهدین خلق می تواند موجب فریب عوام و بدنه اسلام شود تا اولاً: به عقاید خود پوشش اسلامی بدهد، دوماً: به اعتبار آیت الله بتواند جوانان مسلمان را فریب داده و جذب کند.

حال برای جلوگیری از این اهداف شوم و فاسد، باید تضاد مبنایی آیت الله طالقانی با مجاهدین خلق برای جوانان مسلمان به صورت های مختلف بازگو و تبیین شود؛ تا جلوی این اهداف خطرناک دشمنان اسلام گرفته شده و تحریف احتمالی در قبال شخصیت این بزرگوار توسط مجاهدین خلق خنثی گردد.

نوشته آیا سازمان مجاهدین خلق می‌تواند آیت‌الله طالقانی را به نفع خود مصادره کند؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این طرح ضدایرانی سالهاست که با شدت بیشتری دنبال می شود و هزینه های بسیار گزافی برای آن پرداخت شده است. پس از شکست پروژه داعش در این منطقه، بر شدت این اقدام افزوده شده و قدرتهای غربی-عبری-عربی چاره ای جز سرمایه گذاری بر این طرح نیافته اند. بگذریم که خود کشورهای عربی بخشی از این طرح صهیونیستی هستند اما شیوخ فاسد کشورهای حوزه خلیج فارس در این حد از درک و شعور سیاسی نیستند.

به هرحال، تمامی جریانات وابسته سیاسی نیز در تمام این سالیان، برای پیشبرد این خط ضدملی همگام و همصدا با امپریالیسم-صهیونیسم شده اند که در رأس آنها سازمان مجاهدین می باشد. طبعاً برخی جریانات چپنما نیز در همین راستا قدم برداشته اند که می توان از حککا و حکمتیست ها نام برد. طبعاً کومله و پژاک نیز که گرایش چپی از خود به نمایش می گذاشته اند، در این تقسیم بندی می گنجند اما اینها جز یک جریان خرد منطقه ای به حساب نمی آیند.

شورای ملی مقاومت که بازوی سیاسی سازمان مجاهدین می باشد، در سال 1362 طرح خودمختاری کردستان را تصویب کرد. البته در آن زمان مجاهدین وارد منطقه کردستان شده بودند و قصد داشتند حضور خود را گسترش دهند و نیازمند جذب مردم و گروههای کردی بودند، لذا این تصویب اگرچه جنبه سیاسی داشت ولی اهداف اجتماعی-فرهنگی نیز دنبال می کرد. اکنون 37 سال از آن ماجرا می گذرد و مجاهدین همچنان در حال پرداختن به این مسئله هستند و نه فقط روی خودمختاری تمرکز دارند که حتی در صدد نفی زبان فارسی در کردستان نیز می باشند.

مبحث خودمختاری کردستان، از همان ابتدای انقلاب توسط مسعود رجوی مطرح شده بود، کما اینکه در اسفند 1357 نیز این موضوع نشریه مجاهد عنوان شده بود. جریانات وابسته، از همان ابتدای انقلاب، طرح آشوب در کردستان را رقم زده بودند و مجاهدین نمی خواستند از این مسئله عقب بمانند. به همین علت، کردستان به آتش و خون کشیده شده بود و همزمان در نقاط مختلف دیگر هم دست های بیگانه در کار بودند تا انقلاب را قبل از سرپا شدن واژگون، و ایران را تکه پاره کنند. نگاهی به حوادث خوزستان، جنگل های شمال و ترکمن صحرا، نشان می دهد دشمنان چه خیال شومی در سر می پرورانیدند.

مریم رجوی در سالهای اخیر با شدت بیشتری به طرح تجزیه ایران دامن زده است. سخنرانی او در تابستان 97 و همچنین در سال گذشته مملو از شور و هیجان طرح های تجزیه طلبانه و خودمختاری بود. وی از کردستان هم گذر کرد و به تقسیم ایران به مناطق مختلف خودمختار (تحت عنوان خائنانه ملت های ایران) پرداخت. علت ورود مریم به این موضوع، شکست های پی در پی در عرصه جهانی و سیاسی، و لذا دخیل بستن به آخرین تکیه گاه خود «عربستان و اسرائیل» بود تا بلکه با همسو شدن با خواسته های ایران ستیزانه شان، دست کمک بیشتری به سوی آنان دراز کند.

البته مریم رجوی بخوبی می داند که دیگر در اروپا نیز آن جایگاه پیشین را ندارد و دوستان او در کاخ سفید و سنای آمریکا هم یکی بعد از دیگری از دور خارج شدند، چه «جان مک کین معدوم» که بزرگترین حامی او در سنا بود و چه «جان بولتون» که با خفت از کاخ سفید به بیرون پرتاب شد. اینک، آخرین امید او «جولیانی» نیز که پس از رسوایی اخیر آبرویی برایش نمانده بود آخرین نفس های خود را می کشد، و بزودی پمپئو نیز به زباله دان تاریخ خواهد پیوست. همچنان که دونالد ترامپ نیز در حال سقوط نهایی می باشد و جامعه از هم پاشیده آمریکا دیگر تا مدتی نامعلوم نمی تواند جولانگاه ایادی سیا-رجوی باشد.

مطرح کردن مستمر و خائنانه تجزیه ایران به نقاط مختلف خودمختاری، دیگر چاره درد این فرقه ضدایرانی نیست. اینرا مردم ایران و مدافعان وطن به طرق مختلف اثبات کرده اند و خواهند کرد. بخصوص اقوام کرد، عرب، بلوچ و آذری که نشان داده اند، بزرگترین مدافعان ایران در شرایط پر خطر هستند.

حامد صرافپور

نوشته ۱۷ آبان، سالروز طرح تجزیه ایران توسط شورای ملی مقاومت رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته دشمنی رجوی با مردم عراق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته رجوی بار دیگر بوی کباب به مشامش رسید اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته گذری بر رویکرد سازمان مجاهدین نسبت به مردم عراق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته کوچ کانون های شورشی از ایران به لبنان و عراق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

کما اینکه افرادی هستند به عنوان مواجب بگیر مجاهدین در بین مردم عراق و برای آنها کار می کنند به زبان مجاهدین به آنها میخ می گویند. در حقیقت این افراد خط و خطوط را از فرقه رجوی می گیرند و سپس اعتراضات به حق را تبدیل به آشوب خیابانی می کنند. هزینه مادی آن را عربستان و امارات می پردازند اما با هماهنگی از اتاق فکر ( سفارت آمریکا ) در بغداد .

خبرپراکنی رسانه های این کشورها خیابان های عراق را به صحنه آشوب های خیابانی تبدیل کردند. از سوی دیگر با شروع اعتراضات رسانه تبلیغی مریم رجوی هماهنگ با سایر رسانه های سعودی آتش بیار معرکه شده و به صدور پیام در راستای خشونت و آشوب مشغول هستند. دخالت مجاهدین در امور داخلی عراق گذشته فراموش ناشدنی دارد. از آنجایی که رجوی ها نسبت به حاکمیت عراق کینه دیرینه ای دارند به همین دلیل ساکت نمی نشینند زیرا نمایندگان مردم عراق و دولت مردان حاضر نشدند آنها را در خاک خود تحمل کنند به اجبار از عراق آنها را بیرون راندند و به کشور آلبانی فرستادند. حالا رجوی ها برای خالی کردن حقد و کین خودشان هم شده در راستای براندازی حاکمیت عراق توسط نیروهایی که مواجب بگیر آنان هستند اعتراضات خیابانی را به سمت جنگ های خیابانی و خونین سمت و سو می دهند. در این رابطه دست به هر توطئه ای می زنند تا به هدف کثیف خود برسند .
ناگفته نماند رجوی حدود 20 سال حامی صدام بوده و به صراحت می گفت تنها دوست من صدام است و افتخار می کرد متحد استراتژیک وی می باشد و تکیه کلامش “صاحبخانه” بود و ادعا داشت وی تنها دوست مجاهدین در جهان است. بعد از سرنگونی صدام با خیانت به وی به آستانبوسی ارتش آمریکا شتافت و پرچم سفید را در مقابل آمریکائیها بالا برد و برای خوش خدمتی با آمریکائی ها به صاحبخانه اش خیانت کرد و اطلاعات ذیقیمتی در رابطه با مقاومت مردمی عراق به پنتاگون داد و پس از آن دست به هر رذالتی زد تا خودش را در عراق حفظ کند. به قول خودش اشرف که کانون استراتژیک نبرد است جایگاه آن حفظ گردد . پس از این ماجرا مجاهدین برای تثبیت خود در عراق ، اقدام به استخدام بسیار زیادی از نیروهای بازمانده بعثی نمودند از آنجائی که من در بخش اجتماعی کار می کردم شاهد بودم مجاهدین تعداد بسیار زیادی عراقی را به پادگان اشرف می آوردند و آنها را تغذیه سیاسی می کردند و سپس به آنها ماموریت محول نموده و در عراق فعالیت می کردند. در این زمینه رشوه های بسیار زیادی دادند از جمع آوری امضاء گرفته تا دعوت دهها هزار عراقی به اشرف ، پروژه هایی که هزینه آن سر به فلک می کشید !!
همین مجاهدین بودند که وقتی داعش عراق را تصرف کرد به آنها لقب عشایر انقلابی داد. نفرتی که مریم قجر از عادل عبدالمهدی دارد واضح است کمتر از مالکی نیست به همین دلیل از آشوبگران حمایت می کند و در سیمای دروغین فرقه این حمایت ها به اوج خود رسیده است .
سازمان مجاهدین فکر می کند با ایجاد تنش می تواند نیروهای وامانده خود را روحیه دهد تا آنها را امیدوار کند که سرنگونی حکومت ایران در تقدیر است. هدف اصلی فرقه چیزی جز بحران آفرینی نیست تا به سود خود بهره ببرند .
گلی

نوشته مجاهدین با ایجاد تنش به نیروهای خود روحیه می دهد! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

عراقی هائی که حکم به اخراج سازمان از عراق دادند ، سران فرقه ی رجوی را جنایتکار و مزدور صدام می دانند و اگر توان و اختیار داشتند در زمان بعد از صدام ، اشرف را با خاک یکسان می کردند. این موضوع را خود رجوی ها بهتر از هر کس دیگری می دانند . اما اکنون سئوال این است که :
دراین موقعیت چرا سران سازمان به مجیزگوئی از عراقی ها می پردازند؟
چرا این سخنگوی کذاب مجاهدین، خطاب به جوانان عراقی درود می فرستد؟
عراقی ها هم بخوبی می دانند که اگر زمان صدام بود و مسعود رجوی در قدرت بود، رجوی اولین کسی بود که به قلع و قمع جوانان عراقی پرداخته و در عراق قتل عام براه می انداخت!
این سخنگو گفته :
” هزار جوان دلیر شورشی در کربلا کنسولگری رژیم اشغالگر آخوندی را تسخیر کردند و پرچم عراق را در آن بالا به اهتزاز درآوردند. سخنگوی مجاهدین: درود و مبارک. “
نزدیک 30 سال رهبران دیکتاتور فرقه ی رجوی در عراق، علاوه بر سرکوب داخلی در تشکیلات خود در هر فرصتی به سرکوب شیعیان و مردم عراق نیز پرداختند. کینه ی مردم عراق نسبت به رهبران ” جماعت المجاهدین ” به حدی بود که بارها قصد حمله به اشرف و نابودی رهبران سازمان و بازپس گیری زمین های غصب شده ی خود را داشتند .
واقعیت این است که تظاهرکنندگان عراقی خواستار اصلاحات اقتصادی هستند و دولت عراق هم پاسخگوست، اما برخی جریانات چون مجاهدین در منطقه به‌ دنبال دامن زدن به خشونت و دادن نشانه‌های غلط به مردم هستند. تظاهرات‌های مردمی عراق که از اول اکتبر گذشته در اعتراض به نقصان در خدمات ‌رسانی، بیکاری و فساد آغاز شد و پس از یک وقفه کوتاه به مناسبت اربعین حسینی، بار دیگر از 25 اکتبر از سر گرفته شد، به بهترین پوشش برای فرقه ی رجوی برای تداوم سرکوب داخل تشکیلاتش تبدیل شده است !
کارنامه عملکرد آمریکا در منطقه بخصوص در عراق به ما نشان می دهد که آمریکا برای هیچ کشوری دموکراسی نیاورده است. مردم عراق هم می خواهند بدانند که چرا باید ثروت ملی عراق به کام آمریکا باشد و مردم عراق در فقر و بدبختی دست و پنجه نرم کنند!
از زاویه ایران نیز باید بدانیم که آرامش در یک کشور هم مرز برای ما بهتر از جنگ و ناامنی است ، عراق از جنبه‌های مختلف برای ما حائز اهمیت است، چرا که سرنوشت هر دو کشور از نظر فرهنگی و… با هم مرتبط است.
اما دولت عراق معتقد است که شبکه‌های سعودی و آمریکایی «العربیه» و «الحره» از مهمترین شبکه‌هایی هستند که طرح امارات برای آوردن یک حاکم نظامی و مزدور آمریکائی برای اداره امور کشور عراق را دنبال می‌کنند.
با وجود آنکه دولت عراق رسما نام کشورهایی را که در حال دخالت در تظاهرات‌های مردمی و هدایت آنها به سوی اهداف خود، ذکر نمی‌کند اما برخی مقامات سیاسی این کشور علنا از این مسئله پرده بر می‌دارند.
آنچه که مجاهدین در قضیه ی ناامنی های اکنون عراق دنبال آن هستند در مینیمم، این اخبار را سرپوشی به رفتارهای فرقه ای و سرکوبگرانه خود تبدیل کردند و در ماگزیمم دنبال ایجاد ناامنی شدید در منطقه و عراق بوده ومی خواهند پای ارباب جدید خود را به عراق بازتر کنند.
با این فکر که آبی هم از این آشفته بازار برایشان گرم شده و دوباره وارد منطقه شده و با مزدوری برای آمریکا ، در پی بدست آوردن منافع و امیال کثیف خود باشند. اما زهی خیال باطل…
فرید

نوشته از آشوب های عراق ، آبی برای مجاهدین گرم نمی شود اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

از اوایل آبان ماه اعتراضاتی در عراق شروع شد و بر اساس گزارش خبرگزاری ها درگیری هایی میان تظاهرات کنندگان ونیروهای امنیتی در عراق رخ داده است.
هم چنین بنا بر یک سری خبرها نیروهای امنیتی موفق شدند در جریان تظاهرات بغداد و دیگر شهرهای جنوب عراق تعدادی از افراد مسلح را که دربین تظاهرات کنندگان رخنه کرده بودند دستگیر نمایند و در برخی ویدئوهایی که در شبکه های مجازی نیز به نمایش گذاشته شده افراد مسلح نفوذی را نشان می دهد که به جمع تظاهرات کنندگان شلیک نموده و قصد به آشوب کشیدن و مسلحانه نمودن درگیری ها و تظاهرات مسالمت آمیز مردم را دارند. در چند روز اخیر نیز نیروهای دولتی موفق به کشف چندین محموله سلاح و مهمات شدند که عوامل ناشناس قصد داشتند در به آشوب کشیدن تظاهرات و اعتراضات مردم مورد استفاده قرار بدهند.
افراد سر شناس عراق و بسیاری از سیاستمداران از دست داشتن عوامل خارجی و از جمله نقش سفارت خانه های آمریکا و رژیم صهیونیستی در ناآرامی های اخیر خبر می دهند.
حدود دو هفته قبل نیز عوامل داعش با سو استفاده ازاین ناآرامی ها دست به ترور فجیع و وحشتناک یکی از فرماندهان گروه عصاب الحق زدند و ابتدا او را مجروح نموده و سپس با حمله به آمبولانس حامل وی؛ او و برادرش را به طرز ناجوانمردانه ای به شهادت رساندند.
اینجاست که پای عوامل خارجی به روشنی به میان می آید همان طور که به موازات ناآرامی ها در عراق در کشور لبنان نیز اعتراضات بالا می گیرد. و سفارت خانه های معلوم الحال به خاطر ماندن مردم در خیابان ها اقدام به توزیع غذا و دلار در بین مردم می نمایند.
اعتراضات مسالمت آمیز و به حق مردم درست و قابل دفاع در هر کشوری است و مردم عراق و لبنان نیز به نوبه خود حق دارند در هر زمان که لازم باشد مشکلات و کمبودهای اقتصادی و اجتماعی و سیاسی خود را به چالش کشیده و اعتراض کنند.
اما اعتراض و مشکلات آن ها ربطی به هیچ کشور خارجی و گروه های دست نشانده ای که آب به آسیاب دشمن می ریزند ندارد.
سازمان مجاهدین که در زمان حضور در عراق بیشترین دخالت و یاوه سرایی ها را علیه مردم و دولت عراق انجام می داد با فراموش نمودن پیشینه شرم آور دخالت و چپاول هایش، دقیقا در راستای مواضع صهیونیستی و کشور های متخاصم عراق قدم برمی دارد و عقده گشایی می کند.
رجوی آبرو باخته و سران خیانتکار و بدنام فراموش کرده اند که چگونه در زمان حضور در عراق علاوه بر کارشکنی های متعدد علیه دولت ها ، تا می توانستند در وضعیت داخلی آن کشور دخالت و نفوذ می کردند. بنا به اطلاع اکثر اعضای جدا شده، رجوی خیانت کار تا آنجا که توانست در زمان حضور در عراق انواع دخالت ، خرابکاری ، استخدام جاسوس و چپاول دارایی ها و نفت عراق را انجام داد.

رجوی خیانتکار احتمالاً یادش هم رفته که چگونه پس از سقوط صدام چندین ماه همراه با نیروهای آمریکایی بصورت تیم هایی مشترک در اطراف شهرهای عراق رفته و به جمع آوری تانک و کامیون و اتوبوس و خودرو … متعلق به ارتش عراق مشغول بودند و سپس اقلام لجستیکی و نظامی دزدیده شده را درون کمپ اشرف رنگ آمیزی نموده وشماره سریال آنها را پاک می کردند و حتی به دروغ به نیروهای آمریکایی می گفتند این اقلام متعلق به ماست و در زمان جنگ در مناطق مختلف استتار کردیم!

آنها حتما یادشان هم رفته! در سال ۱۳۸۲ حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ تن موسوم به «RA , KA » در استخدام سازمان مجاهدین بودند که علاوه بر قرنطینه این افراد در کمپ اشرف به مدت دو الی سه ماه جهت گذراندن دوره های فرقه ای و شستشوی مغزی با پرداخت حقوق، آنها را روانه شهرهای مختلف عراق می نمودند تا ضمن خبرچینی ، در انواع و اقسام تجمعات شرکت نموده و به موازات، برنامه هایی علیه دولت های وقت تشکیل دهند.
هم زمان به صورت دوره ای ، هزاران تن ازمردم عراق به کمپ اشرف دعوت می شدند و ضمن پذیرایی و دادن پول و هدایای مختلف از آنها می خواستند که از باقیماندن سازمان مجاهدین در عراق حمایت و علیه دولت های وقت اقدام نمایند.
با استناد به مدارک تاریخی و فیلم های مستند و مستدل موجود در شبکه های مختلف اینترنت، سازمان مجاهدین علاوه بر همکاری گسترده با دولت صدام حسین ، ماهانه مبالغ هنگفتی پول دریافت می کرد. ماهانه از نفت عراق سهمیه دریافت می کرد ، و همکاری در سرکوب شیعیان و کردها در انتفاضه عراق یکی از سندهای مهم رسوایی و خیانت مجاهدین است که برای همیشه در تاریخ عراق ثبت شده است.
و به همین دلیل سنگین ترند که در این گونه مواقع به جای هر چه بیشتر مفتضح کردن خود سکوت اختیار کنند.
مردم عراق و لبنان به راه خود پیش خواهد رفت و این فتنه ها را پشت سر خواهند گذاشت و رجوی و گروهش منفورتر از قبل باقی خواهند ماند.
یادداشت از: مریم سنجابی

نوشته آیا مجاهدین اقدامات خود در عراق را فراموش کرده اند؟! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته به بهانه آشوب و بهم ریختگیهای اخیرعراق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته صادرات کانون های شورشی مجاهدین به عراق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته مجاهدین و اعتراضات مردم عراق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

جاسوسی باندهای مریم رجوی در اروپا!
در روزهای اخیر سناریوی کودکانه ای از”کمیسیون امنیت و ضدتروریسم” شورای ملی مقاومت در سایت های مختلف مریم رجوی به نمایش درآمد که تمسخر بسیاری از هموطنان را برانگیخت. در این بازی موش و گربه، ایرج مصداقی سوژه ماجراست، و کارآگاهان مجاهد با انتشار عکسی از وی در فرودگاه آرلاندا (استکهلم – سوئد)، با این استدلال کودکانه که مصداقی در نزدیکی لاین”ایران ایر” دیده شده، مدعی شده اند که وی با جمهوری اسلامی ارتباط دارد و به ایران تردد می کند!
جاسوسی از این و آن شخصیت، اقدام جدیدی در پرونده مجاهدین خلق نیست و اساساً بدون آن قادر به موضعگیری سیاسی علیه مخالفان و منتقدان و حتی”دوستان کجدار و مریز” خود نیستند. در سالهای اخیر، مجاهدین با همکاری موساد و سرویس های جاسوسی برخی دول اروپایی، دسیسه هایی علیه دیپلمات های جمهوری اسلامی و”منتقدان جداشده از فرقه” به اجرا درآوردند که طبعاً هموطنان کم و بیش در جریان آن هستند. در این نمایش های لو رفته و تکراری، هربار یکی دو تن از هواداران مجاهدین را می بینیم که دستگاه های امنیتی برخی کشورها مدعی دستگیری آنان به جرم اقدام برای بمبگذاری مقرهای مجاهدین و یا ترور دیپلمات های خارجی بوده اند:
-اولین سناریوی مضحک مجاهدین در آمریکا با ادعای اقدام ایران برای ترور سفیر سعودی بود که سریعاً مشخص شد سوژه مربوطه یکی از هواداران قدیمی مجاهدین به نام”منصور ارباب سیر” بوده است…
-سناریوی بعدی هم در اروپا (بلژیک و فرانسه) به انجام رسید که بهانه آن، تلاش جمهوری اسلامی به بمبگذاری در ویلپنت (محل سخنرانی مریم رجوی و لابی های آمریکایی وی) بود. در این جریان دو تن به نام های”امیر سعدونی و نسیمه نومنی” دستگیر شدند که مشخص شد سعدونی از هواداران فعال مجاهدین خلق است…
-آخرین نمایش هم در هفته گذشته در آلبانی پیاده شد که مجاهدین ادعا کردند سپاه قدس قصد داشته با کمک منتقدان جداشده از فرقه، به ترور برخی از مسئولین مجاهدین دست بزند… پس از این دسیسه، گروهی از جداشدگان ضمن مصاحبه با نشریات آلبانی، نقشه سخیف مریم رجوی را افشا کردند و همزمان تعدادی از فعالین حقوق بشری ساکن فرانسه نیز با مراجعه به سفارت آلبانی در پاریس، به روشنگری و افشای اینگونه دسیسه ها پرداختند که وحشت و دستپاچگی مریم رجوی را به دنبال داشت به نحوی که در یک اقدام نابخردانه، این فعالان حقوق بشر (آقایان محمد کرمی، علیرضا نصرالهی، قربانعلی حسین نژاد، غفور فتاحیان) را به خاطر حضور و افشاگری در سفارت آلبانی، طبق معمول به عنوان اطلاعاتی معرفی کرد، بدون اینکه اشاره ای به عضویت طولانی آنان در مناسبات مجاهدین خلق و علت جدایی آنان از مجاهدین داشته باشد!. این درحالی است که آقای محمد کرمی (از زندانیان سیاسی زمان شاه و دهه 60) بیش از 30 سال سابقه عضویت در سازمان مجاهدین را دارد، که پس از سقوط صدام و فرار از قرارگاه مجاهدین، 4 سال نیز در اسارت نیروهای آمریکایی بود و از آن پس تاکنون فعالیت های حقوق بشری خود را به اشکال گوناگون ادامه داده است. آقای حسین نژاد (مترجم سابق مسعود رجوی) نیز با چند دهه عضویت در مجاهدین، پس از جدایی از آنان، چندین سال حملات مریم رجوی را به جان خرید تا دخترش را از اسارت فرقه آزاد نماید. آقایان فتاحیان و نصرالهی نیز هرکدام سالیان طولانی عضو مجاهدین بوده اند که هم اکنون به فعالیت های حقوق بشری و انساندوستانه در جهت رهایی اسیران حاضر در کمپ مریم رجوی مشغول می باشند.

به هرصورت در همه این نمایش های رسوا، رد پای موساد و مجاهدین با همکاری سرویس های امنیتی کشورهای ذیربط آشکار است که نشان می دهد بخش قابل توجهی از هواداران و اعضای مجاهدین در کشورهای اروپایی به جاسوسی اشتغال دارند و کار آنها ثبت مسیر تردد دیپلمات های جمهوری اسلامی و یا ایرانیان منتقد و مخالف سیاست های ضدایرانی مجاهدین است تا هرزمان نیاز شد – با استفاده از همین اطلاعات – با کمک برخی عناصر امنیتی در اروپا، سناریویی جدیدی را طراحی و پیاده کنند تا هم علیه جمهوری اسلامی هیاهوی تبلیغی برپا شود و هم مسائل مهم دیگر را بپوشاند (برای مثال نزدیک شدن ایران با اروپا یا عربستان را به چالش بکشند و برهم بزنند، و یا حضور مهم یک مقام ایرانی در اروپا را تحت الشعاع قرار دهند و اجازه پا گرفتن آنرا ندهند). البته مجاهدین به طور مستمر فعالیت اعضای شورای ملی مقاومت را هم زیر نظر دارند تا علیه آنان، مدارکی برای روز مبادا داشته باشند و در صورت جدایی و منتقد شدن شان، دست به پرونده سازی بزنند… بدین ترتیب، سازمانی که مهمترین کارش در اروپا جاسوسی علیه منتقدان است، دیگران را به جاسوسی متهم می کند تا فرار به جلو داشته باشد.

در بازی موش و گربه با ایرج مصداقی نیز می توان مسئله جاسوسی کردن مجاهدین از رقبای سیاسی-حقوق بشری را مشاهده نمود. کمتر کسی است که نداند مصداقی در دهه 60 بخاطر همکاری با زندانبان ها از اعدام نجات یافت و آزاد شد و آنگاه به خارج کشور رفت و در همکاری تنگاتنگ با مجاهدین به فعالیت سیاسی و حقوق بشری کشیده شد و با استفاده از امکانات و کمک های مالی همانها شهرت پیدا کرد. اگرچه بعدها مدعی شد با مجاهدین رابطه ای ندارد اما با روشنگری جداشدگان مجبور گردید اقرار کند که نه تنها با آنان همکاری داشته که کمک مالی هم دریافت می کرده است. با این وجود، پس از افشا شدن انبوه جنایت های مسعود رجوی، ناچار خود را منتقد مجاهدین جلوه داد و با آنان گلاویز شد تا بیش از گذشته مطرح شود، اما کماکان تفکرات فرقه ای خود را حفظ نمود و با حمله به جداشدگان منتقد، تلاش کرد تعادل بین”مخالفت و موافقت” خود با رجوی را حفظ کند تا کمتر زیر ضرب برود و در عین حال”شخصیت مستقل” جلوه نماید. اما رجوی که به کمتر از تسلط کامل بر اپوزیسیون رضایت نمی دهد، کوتاه نیامد و حملات خود به وی را تشدید کرد تا به قول خودش باج به او نداده باشد. با این وجود، همان اندک”اختلاف روی پوستی” مصداقی با رجوی هم باعث قطع شدن کمک های مالی به وی گردید، لذا گرایش او به نهادهای حقوق بشری وابسته بیشتر شد که نتیجه آن پیشبرد همان خطی است که آنها علیه ایران برنامه ریزی می کنند. حضور وی در برخی سایت های معلوم الحال و یا میزگردها با حضور چهره های شناخته شده وابسته به بیگانه، نشانگر این واقعیت است.
مصداقی در برابر این کنش، در یک واکنش تدافعی می گوید که برای بدرقه مادرش به فرودگاه رفته و در آنجا خود را با یکی از جاسوسان فرقه رجوی مواجه می بیند و کار به دعوا و مداخله پلیس می کشد اما این واکنش های تدافعی اثری در بازی مریم رجوی نگذاشت، چون ضعف او را به خوبی شناخته اند. شخصاً معتقدم که مصداقی هم یک قربانی است و با وجود داشتن اندک نقاط مثبت، اما اسارت وی در تفکرات نخ نمای رجوی، از وی شخصیتی دوگانه و درمانده ساخته که نمی تواند جز با نعل وارو زدن، و حمله به منتقدان جدی رجوی امور خود را بچرخاند.
با توجه به اینگونه رخدادها که عرف و قوانین کشورهای غربی را نقض می کند، دولتمردان غربی باید پاسخ مناسبی به این فرقه خطرناک بدهند و توجه داشته باشند که چنین حرکاتی، مصداق بارز جاسوسی علیه شهروندان خودشان است. سیاست دوگانه دول غربی در مواجه با مسائل امنیتی- سیاسی، ضعف اساسی این کشورهاست که جز به تقویت گروه های تروریستی در اروپا نمی انجامد. ایرانیان ساکن اروپا و یا شهروندان آنجا باید به اینگونه مسائل حساس باشند و اجازه ندهند فرقه هایی چون مجاهدین خلق، در کشورشان به جاسوسی بپردازند و مخالفان خود را تهدید، و به حریم خصوصی آنان تجاوز کنند. در این رابطه مریم رجوی هم باید مورد حسابرسی و محاکمه قرار گیرد. اعتراض هموطنان ساکن کشورهای غربی به این قبیل فکت ها می تواند گام مهمی در توجه دادن مقامات کشورهای اروپایی به خطر تروریسم اروپایی رجوی باشد. ایرج مصداقی و همفکرانش نیز باید بدانند که با سیاست یکی به نعل یکی به میخ و یا با همزمان کردن”نقد رجوی و کوبیدن قربانیان و دستمزد گرفتن از دشمنان ایران” نمی توان خود را حقوق بشری جلوه داد و تا ابد دولا دولا شترسواری کرد و از چنگ عدالت گریخت. در واقع ایرج مصداقی تاوان سیاست دودوزانه خود را می پردازد. یعنی همان چیزی امروز گریبان اش را گرفته که تاکنون خودش علیه منتقدان رجوی بکار می گرفت و آنان را مزدور می نامید. قانونمندی تکامل همین است و مصداقی باید آنرا تجربه کند و پند گیرد. هرچند بیدار کردن کسانی که خود را به خواب زده باشند از محالات است. بخصوص که کمکهای انساندوستانه صهیونیسم جهانی اینروزها کارکردهای خوبی روی اپوزیسیون نیازمند دارد.

بازی مریم رجوی با کوروش!
موضوع شگفت انگیز دیگری که در روزهای گذشته به چشم می خورد، دلبستگی مریم رجوی به”کوروش” است. گویا نفرت از مجاهدین در میان مردم ایران به نقطه ای رسیده که رئیس جمهور مادام العمر این گروه، دست به دامان”روز کوروش” شده تا از این طریق عده ای را جذب نماید. شخصاً طی 25 سال حضور در مناسبات مجاهدین و طی سالها پیگیری مواضع مجاهدین، مشاهده نکرده ام حتی یکبار رهبری مجاهدین و به طور اخص مسعود رجوی، سخن مثبتی از”ایران باستان” و”سلسله های پادشاهی” برزبان آورده باشد که بعکس باید گفت این مسئله با تفکر”رهبری عقیدتی” مجاهدین خلق در تضاد بوده و عشق و علاقه اعضای مجاهدین نسبت به سرزمین ایران هم، بازمانده از وطنپرستی مجاهدین اولیه می باشد که جان خود را فدای نفی”استبداد و استعمار” کردند و متأسفانه مسعود رجوی نشانی از آن باقی نگذاشت، و هم به”دیکتاتوری تشکیلاتی و کیش شخصیتی” زمینه بروز داد و هم به”سمبل های امپریالیسم” زانوی تسلیم و خودفروشی فرود آورد. در واقع مسعود رجوی جز خودش هیچ سمبلی را (چه کنونی چه باستانی) قبول نداشت و در نشست عمومی حتی افتخارات و سمبل های هنری و فرهنگی ایران (حافظ، سعدی، فردوسی و…) را مورد تحقیر قرار می داد و صراحتاً می گفت:”حافظ و سعدی و فردوسی به چه درد من می خورد”.
در چنین شرایطی، مشاهده سلسله مقاله ها و گزارشات مختلف از فعالیت های”7 آبان” و برجسته کردن نام”کوروش”، تنها چیزی که تداعی می کند، عوامفریبی و ریاکاری مریم برای سوء استفاده از روزی است که در اصل نه”روز کوروش” که روز آزادسازی یهودیان در بابل است و صهیونیست ها آنرا به روشنفکران وطنی بعنوان”روز کوروش” القا کرده اند و طبعاً ایرانیان دوستدار کوروش نباید به آن اقتدا کنند و باید با همفکری تاریخدانان روز مناسبی را برای بزرگداشت وی انتخاب نمایند و اجازه ندهند بیگانگان برایشان روز تاریخی ثبت کنند… در واقع هدف مریم رجوی از بازی با نام کوروش، تلاش برای تخریب فضا و کشانیدن جوانان به سمت آشوب و اعتراض های خیابانی، و تأثیرگذاری بر نسلی است که دارای هیجانات روحی است و دوست دارد آنرا با ماجراجویی و غوغا تخلیه نماید.

مضحک ترین بخش این قضیه، شعارهایی است که در تصویر فوق در دستان چند تن از هواداران مجاهدین مشاهده می شود و تداعی کننده همان جمله معروف شاه است که می گفت:”کوروش آسوده بخواب که ما بیداریم”. و حالا بعد از 50 سال، کاریکاتوری متناقض از اداهای شاه را به نمایش گذاشته اند که:”کوروش! مصدق!، می جنگیم، میمیریم، ایران رو پس می گیریم!”.

بهره برداری و نقش آفرینی مریم رجوی از آشوب های خونین عراق!
از آغاز بروز آشوب های خونین در عراق، مریم رجوی نیز به صورت کاملاً هماهنگ وارد کارزار تبلیغی شده و همسو با آشوبگران به صدور پیام در راستای تشدید خشونت ها مشغول است. دخالت مریم در امور داخلی عراق و سمت و سو دادن آن به جنگ های خونین مسلحانه، قدمتی 15 ساله از زمان سقوط صدام حسین دارد. مسعود رجوی به مدت 20 سال حامی تمام عیار صدام و عضو غیر رسمی و افتخاری حزب بعث عراق بود و بارها صدام را”متحد استراتژیک، برادر و صاحبخانه” خود معرفی می نمود و ادعا داشت که وی تنها متحد مجاهدین در جهان است و هرگز تنهایش نخواهد گذاشت و اگر جنگی با آمریکا درگیرد در کنارش خواهد ماند، اما همینکه بوی کباب حمله آمریکایی ها به مشام وی خورد، با خیانت به صدام، به دستبوسی ارتش آمریکا رفت و برای خوشرقصی بیشتر لگد زدن به صدام را آغاز کرد که هموطنان در جریان آن هستند. به یاد داریم که مریم قجرعضدانلو به صراحت سخن از”وزش نسیم دمکراسی در عراق” به میان آورد که گویی بمب های آمریکایی به عراق نسیم دمکراسی وزیده اند!. وی تا چندین سال اطلاعات نظامی گروه های مقاومت مردمی عراق را به پنتاگون می فروخت.
بدینسان اولین گام دخالت در امور داخلی عراق توسط مجاهدین کلید خورد و پس از آن نیز سازمان مجاهدین به استخدام صدها نیروی سرگردان”حزب بعث و استخبارات منحل شده” روی آورد و همزمان 300 جوان عراقی اهل سنت را نیز با پوشش”کارگر” به قرارگاه اشرف برد تا تحت آموزش های مختلف قرار دهند و آنان را برای برپا کردن آشوب آماده کنند. مریم قجرعضدانلو با روی کار آمدن دولت قانونی نوری مالکی، حرکت خصمانه علیه او را آغاز کرد و با کمک همان نیروهای آموزش دیده که لقب”گردان 300″ گرفته بودند، جنگ مسلحانه در عراق را دامن زد و تا ظهور تروریسم به حمایت از آنان پرداخت و داعشی ها را صراحتاً”عشایر دلیر عراقی” نامید. مریم پس از پیروزی حیدر العبادی و مشاهده نفرت جامعه جهانی از داعش، از دامنه ی تنش های خود با دولت کاست و مجدداً با روی کار آمدن”عادل عبدالمهدی” خصومت با دولت عراق را کلید زد که در هفته های گذشته به اوج رسیده است.
واضح است که سازمان مجاهدین خلق تنها با ایجاد تنش در خاورمیانه می تواند نیروهای خود را حفظ، و امیدوار به سرنگونی نماید و هرگونه صلح و ثبات در خاورمیانه به زیان تشکل مافیایی مجاهدین است. لذا هدف از این بازی ها و دخالت در سیاست داخلی عراق، چیزی جز بحران آفرینی و تنش زایی برای ایجاد جنگ و بهره برداری از آن در راستای براندازی که دهها سال بدنبال آن بوده اند نیست. کمتر کسی است که نفهمیده باشد، اینهمه تبلیغات رسانه های ضدایرانی (بی بی سی، ایران اینترنشنال، منوتو، صدای آمریکا) که همگی ایران را هدف قرار داده اند و تنها به انتشار شعارهای هدفمند برخی آشوبگران علیه ایران دست می زنند، چیزی نیست جز یک توطئه مشترک”امنیتی-اجتماعی” در زمانی که غربی ها بلحاظ”نظامی و سایبری” و حتی”سیاسی” در خاورمیانه شکست خورده اند و می خواهند از این طریق اقتدار ایران در منطقه را درهم بشکنند. هیاهوی هماهنگ و از قبل برنامه ریزی شده آشوبگران علیه ایران در حالی است که آمریکا نزدیک به 3 دهه است که مردم عراق را به فلاکت کشانیده و حداقل 500 هزار کودک و بیش از یک میلیون زن و مرد این کشور را قتل عام کرده است و مسبب اصلی فرقه گرایی و قوم گرایی در عراق با تقسیم بندی های سیاسی بعد از سقوط صدام است و امروز هم استقلال عراق را مدام زیر پا گذاشته و حریمی برای مردم عراق قائل نیست و بدون اطلاع دولتمردان عراق، مقامات نظامی و سیاسی خود را به این کشور گسیل می کند. همانطور که سعودی ها نیز مسبب کشتارهای وسیع و زمینه ساز حمله داعش به این کشور هستند. اما می بینیم که در این تظاهرات های ساختگی، هیچ شعاری علیه آمریکا و سعودی دیده نشده است. در چنین وضعیتی، دخالت آشکار مریم رجوی در امور عراق و مرتبط کردن آشوب ها به نفوذ ایران در این کشور، چیزی جز هماهنگی در یک سناریوی نوشته شده توسط بیگانگان نیست.

اینک، آرامش در لبنان برقرار شده و در عراق نیز در حال بازگشت است. ضروری است که دولت و نهادهای امنیتی این کشور پس از تسلط بر اوضاع، علیه دخالت های خشونت بار مریم رجوی در عراق، به نهادهای ذیربط بین المللی شکایت کنند و خواهان محاکمه وی به جرم شرکت در اقدامات تروریستی داخل عراق شوند و در این رابطه به جد روی دولت های غربی فشار آورند. در غیر اینصورت باید بدانند که او بیش از پیش به اینگونه دخالت ها دست خواهد زد و کارمندان عراقی خود را بیش از گذشته سازماندهی خواهد نمود. دستگاه های امنیتی این کشور باید شبکه های متصل به سازمان مجاهدین خلق در عراق را شناسایی و اعضای آنرا به عنوان تروریست به محاکمه بکشانند. در این رابطه خانواده های مجاهدین نیز می توانند نقش فعالی در آگاهی بخشی ایفا کنند.
حامد صرافپور

نوشته مریم رجوی در ۳ پرده اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته مجاهدین بر طبل جنگ می کوبد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

جیش المختار از گروه های شبه نظامی عراق مسئولیت این حمله را به عهده گرفته است. واثق البطاط سخنگوی این گروه در گفتگو با رویترز اعلام کرده که آنها قبل از این بارها از دولت عرقا خواسته بودند که اعضاء فرقه تروریستی مجاهدین خلق را از عراق خارج کند اما اعضاء این فرقه همچنان در خاک عراق به سر می برند.

اظهارت واثق البطاط نشان می دهد که حمله به کمپ فرقه تروریستی مجاهدین خلق به دلیل ادامه حضور آنها در خاک عراق صورت گرفته است.

جیش المختار تنها گروهی نیست که خواهان اخراج اعضاء فرقه تروریستی مجاهدین خلق از عراق است. تا قبل از این کشاورزان و مردم منطقه الخالص که زمین های کشاورزی آنها از سوی این فرقه غضب شده و به پادگان اشرف اضافه شده بود بارها با برگزاری تجمع و تظاهرات خواستار اخراج مجاهدین خلق شده بودند.

علاوه بر این بازماندگان قربانیان قتل عام های ۱۹۹۱ بوسیله ارتش آزادیبخش ملی، وابسته به فرقه مجاهدین خلق با جمع آوری اسناد و مدارک دخالت این فرقه در کشتار مردم عراق در حریان قیام های سال ۱۹۹۱ همواره به دنبال محاکمه عاملان این جنایت ها بوده اند.

تلاش های آنها در سال ۲۰۰۸ میلادی به صدور حکم محکومیت عده ای از رهبران مجاهدین خلق منجر شد. بر اساس این حکم ۳۸ تن از اعضاء مجاهدین خلق به دلیل قتل عام شیعیان و کردها در جریان قیام های سال ۱۹۹۱ به جنایت جنگی محکوم شدند. اما این حکم به دلیل فشار آمریکا و دول غربی هرگز به اجرا درنیامد.

در همین حال دولت عراق در طول سال های اخیر در راستای پاسخ دادن به خواست افکار عمومی، تلاش زیادی به عمل آورده است تا با دخالت دادن و مساعدت نهادهای حقوق بشری و تحت نظارت سازمان ملل موضوع خروج اعضائ فرقه مجاهدین خلق از خاک این کشور به شکل مسالمت آمیز حل نماید اما کارشکنی عوامل این فرقه همواره مانع تحقق این امر شده است.

عوامل فرقه مجاهدین خلق همواره خواهان ادامه حضور غیر قانونی در عراق هستند. این در حالی است که عراق کشوری امن نیست و در همین چند روز گذشته ده ها نفر در حملات مختلف بمبگذاری در این کشور کشته شده اند.

در حقیقت با وجود ناامنی در عراق و همچنین تنفر افکار عمومی عراقی ها از حضور مجاهدین خلق در این کشور به دلیل جنایاتی که این گروه در حقوق آنها مرتکب شده است مریم رجوی و دوستان همچنان مصر هستند که ساکنان لیبرتی رادر خاک عراق نگه دارند.

سوال اساسی اینجاست که وقتی مریم رجوی رهبری فرقه تروریستی مجاهدین خلق می تواند خود را بطور مخفیانه و البته با صرف هزینه های بالا به کشور های امن منتقل کند، چرا باید سه هزار عضو این فرقه را در شرایط امنیتی شکننده در عراق نگه دارد؟

به نظر می رسد مریم رجوی و دوستان با اصرار به ماندن ساکنان لیبرتی در عراق به دنبال حفظ ساختار فرقه ای و در عین حال بهره برداری سیاسی از حملاتی است که به کمپ این فرقه در عراق می شود.

در واقع رهبران فرقه مجاهدین خلق تلاش می کنند با ادامه حضور در عراق ساختار فرقه ای این گروه در حفظ نمایند زیرا به خوبی می دانند در صورت انتقال اعضاء در قالب دسته ها و گروه های چند صد نفره به نقاط مختلف، دیگر امکان برقراری مناسبات فرقه ای سابق وجود نداشته و لذا فرقه کاملا از هم می پاشد. به همین دلیل آنها به دنبال این هستند تا وقتی که نقطه ای دیگر برای اسکان دسته جمعی این سه هزار نفر پیدا نکرده اند در خاک عراق باقی بمانند.

در پی همین سیاست، بر اساس گزارش ها، عوامل این فرقه با برخی نمایندگان مجلس کشور اردن رایزنی کرده اند که صحرایی در این کشور برای اسکان این افراد اختصاص داده شود.

از طرفی حمله به کمپ لیبرتی به مریم رجوی و دوستان فرصت می دهد پشت سر هم بیانیه بدهند و همه را به خاطر این اتفاقات محکوم نمایند و دست آخر با مظلوم نمایی به دیدار حامیانشان بروند و این بار لابد برای احداث دیوارهای بتونی در لیبرتی طلب پول نمایند.

در این میان این ساکنان لیبرتی هستند که قربانی اهداف سیاسی و فرقه ای رهبران مجاهدین خلق می شوند. همین موضوع ضرورت دخالت نهادهای حقوق بشری برای اعمال فشار جهت سرعت بخشیدن به روند خروج اعضاء این گروه از خاک عراق را دو چندان کرده است.

نوشته تحلیلی بر دلیل حمله به کمپ مجاهدین در عراق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.