حجت‌الاسلام والمسلمین دهقانی، اظهار کرد: امروز چهل‌ونهمین جلسه دادگاه شعبه ۱۱ کیفری استان تهران برابر با کیفرخواست واصله از دادسرای عمومی و انقلاب تهران و به اتهامات متهمین کادر مرکزی سازمان مجاهدین خلق، با حضور رئیس دادگاه کیفری یک، مستشاران، نماینده دادستان، وکلای متهمین، وکلای شکات و نمایندگان حقوقی، به صورت علنی و رسمی آغاز می‌شود.

وی در ادامه گفت: در ابتدا ضروری می‌دانم به عنوان رئیس دادگاه اعلام کنم که این جلسه رسیدگی به استناد قانون و در چارچوب صلاحیت قانونی و به نمایندگی از دستگاه قضایی و ملت عزیز و شریف ایران آغاز شده است. این دادگاه برای کشف حقیقت، رسیدگی منصفانه و اجرای عدالت بر پایه قانون تشکیل شده و موضوع این پرونده اختلاف نظر یا فعالیت سیاسی نیست، بلکه اتهاماتی بسیار جدی و سنگین مربوط به ترور، محاربه، ایجاد رعب عمومی و خشونت سازمان‌یافته علیه جان و امنیت مردم است.

وی افزود: همان‌طور که همه مستحضرند و می‌دانند، مخالفت سیاسی جرم نیست، اما خشونت، ترور، شکنجه و ریختن خون افراد بی‌گناه در هیچ نظام حقوقی قابل توجیه نیست. این دادگاه بر اساس دادرسی عادلانه، حق دفاع متهمان، بی‌طرفی قضایی، اتکا به ادله معتبر و اصل قانونی بودن جرم و مجازات در حال رسیدگی است.

حجت‌الاسلام والمسلمین دهقانی تصریح کرد: باید میان آنچه که در دفاعیات بر اساس حقوق دفاعی متهم در بسیاری از جوامع میان اتهامات مرتبط با اقدامات تروریستی و اقدامات عادی تفاوت قائل می‎شوند، این دادگاه بر اساس توازن و با فراهم کردن آزادی کامل برای متهمان در انتخاب وکیل، از جمله انتخاب آزادانه وکیل تسخیری یا تعیینی و با تأکید بر حقوق قانونی متهمان و اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مبنای رسیدگی خود را قرار داده است.

وی ادامه داد: از این رو همان‌گونه که بار‌ها اعلام شده این دادگاه برای متهمان حق انتخاب آزادانه وکیل را به رسمیت می‌شناسد. با این حال پیش از شروع اظهارات وکلای شکات و سایر اعضای حاضر در جلسه دادگاه ضروری می‌دانم مجدداً بر شکایت رسمی واصله به دادگاه تأکید کنم؛ شکایتی که در خصوص دو اقدام رخ‌داده در اتحادیه اروپا و در سرزمین اتحادیه اروپا به دادگاه واصل شده و در آن تقاضای تعقیب مسئولان دولتی دو کشور انگلستان و فرانسه و علاوه بر آن کشور آلمان مطرح شده است.

قاضی افزود: شکایتی که ابتدا به دادگاه واصل شده، ناظر بر محتوای پخش‌شده از سوی رسانه وابسته به متهم ردیف اول است که به‌صورت فیزیکی در کشور انگلستان مستقر بوده و برنامه‌های آن از طریق اپراتور‌های ماهواره‌ای که تحت مالکیت کشور فرانسه قرار دارند، پخش می‌شود. برابر شکایت واصله محتوای برنامه‌های پخش‌شده از سوی این رسانه شامل تشویق مستقیم به خشونت، تشویق نمادین به خشونت، تمجید و مشروع‌سازی عملیات مسلحانه و قهرمان‌سازی از عاملان خشونت بوده و همین موارد سبب طرح شکایت رسمی به این دادگاه شده است.

وی در ادامه اظهار کرد: بر اساس این شکایت، تحت تعقیب قرار دادن افرادی که این رسانه را در سرزمین خود میزبانی کرده و امکانات پخش این برنامه‌ها را در اختیار آنان قرار داده‌اند، مورد مطالبه قرار گرفته است. اعلام می‌کنیم که بر اساس شکایت واصله دادگاه نمی‌گوید انگلستان یا فرانسه حامی این اقدامات تلقی می‌شوند مگر آنکه از محتوای خشونت‌آمیز آگاه بوده، امکان مداخله قانونی داشته و اقدام مؤثری انجام نداده باشند.

حجت‌الاسلام والمسلمین دهقانی بیان کرد: بر این اساس و با توجه به تعهدات ضدتروریسم هر دو کشور، به‌ ویژه اصول مندرج در حقوق بین‌الملل، آنچه امروز بر اساس شکایت روی میز این دادگاه قرار دارد، طرح موضوع مسئولیت بین‌المللی کشور انگلستان و کشور فرانسه ناشی از ترک فعل است که در مرحله نخست از سوی شکات مطرح شده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین دهقانی اضافه کرد: افراد ارائه دهنده لایحه به دادگاه مدعی هستند علاوه بر ترک فعل، حمایت فعال دو کشور در صورت عدم اقدام موثر نسبت به شکایات واصله را به خود این کشور‌های مورد اشاره ارائه خواهند داد. آنچه که مورد نظر است، ارتباط محتوا با ترکیب واقعی خشونت و دعوت یا مشروع‌سازی خشونت بر اساس برنامه‌های این رسانه مورد شکایت قرار گرفته است.

وی با تاکید بر اینکه تشویق به خشونت یا تمجید عملیات مسلحانه غیرقانونی برای هر رسانه‌ای قابل تعقیب است، گفت: اقدامات کشور انگلستان و فرانسه در صورت بی‌عملی از حیث تعهدات بین‌المللی قابل سوال است. نکته مهم این است که این شکایت رسمی به آفکام و نهاد‌های اروپایی تقدیم دادگاه شده و عنوان اصلی آن تشویق به خشونت و قهرمان‌سازی متهمان این کیفرخواست که متهم به هواپیماربایی، بمب‌گذاری، شکنجه و کشتار غیرنظامیان هستند، است؛ لذا براساس تعهدات بین‌المللی کشور‌ها تمجید این افراد بر اساس این اقدامات در هر رسانه‌ای جرم محسوب می‌شود و نیازمند نظارت بسیار بی‌طرفانه و منصافانه دولت‌های فرانسه و انگلستان بر برنامه‌های پخش شده مورد شکایت است؛ لذا این دادگاه این شکایت را از طریق مراجع قانونی و ذی‌صلاح به اطلاع کشور‌ها خواهد رساند.

قاضی دادگاه مجاهدین خلق تصریح کرد: آنچه که خط قرمز است موجب مسئولیت رسانه و دولت میزبان می‌شود عبارت است از تشویق به خشونت به صورت مستقیم و غیرمستقیم، دعوت به کشتار و بمب‌گذاری و عملیات مسلحانه، تحریک مخاطبان به مشارکت در خشونت حتی در قالب تحلیل سیاسی، پیام کادر مرکزی یا یادمان افراد کشته شده سازمان، تخلف و جرم محسوب می‌شود.

وی ادامه داد: همچنین تبلیغ یا ترویج گروهی که قبلا در لیست‌های تروریستی کشور‌های اروپایی بودند؛ اگر رسانه مذبور عملیات مسلحانه گذشته را توجیه و اعضای کادر مرکزی را قهرمان‌سازی کند و از زبان نمادین برای مشروع‌سازی خشونت استفاده کند، جرم است. تشویق به خشونت نیازمند نظارت فعال دولت‌های انگلستان و فرانسه است و اگر اخطار رسمی ندهند، نظارت نکنند و مجوز پخش را لغو نکنند حامی فعال تلقی می‌شوند؛ لذا دادگاه به این دولت‌ها اعلام می‌کند که محتوا بر اساس شکایت متفاوت از نقل سیاسی بوده و بر اساس شکایت شکات، دعوت یا مشروع‌سازی خشونت مورد شکایت واقع شده است.

قاضی دهقانی گفت: ضرورت دارد بعد از دریافت این شکایت از طریق مبادی رسمی و بین‌المللی نسبت به نظارت فعال در این خصوص اقدام کند، اما قسمت دوم دعوت از متهمین پرونده به عنوان سخنران در پارلمان‌های اروپایی است. نکته بسیار مهمی که بر اساس تعهدات بین‌المللی در خصوص مبارزه با تروریسم توسط کشور‌های اروپایی تنظیم شده این کشور‌ها نمی‌توانند از متهمین اقدامات تروریستی به ویژه اتهام‌های بمب‌گذاری، هواپیماربایی، شکنجه کودکان و افراد غیرنظامی در سرزمین خود میزبانی یا مجالی برای سخنرانی ترتیب دهند.

وی افزود: دادگاه تاکید و بیان می‌کند اتهامات متهمین بر اساس تعهدات بین‌المللی پارلمان اتحادیه اروپا مکلف است بر اساس تعهدات بین‌المللی خود از دعوت از متهمین اقدامات بمب‎گذاری، شکنجه کودکان و غیرنظامیان و هواپیماربایی خودداری کند.

قاضی دهقانی گفت: مریم قجر عضدانلو یا مریم رجوی از متهمین اصلی این پرونده بوده و اتهام آن مستند به کیفرخواست در خصوص بمب‌گذاری، هواپیماربایی و اقدامات خشونت‎بار به صورت کادر مرکزی با سازمانی در گروهی دارای سابقه عملیات مسلحانه، سابقه در لیست قرار گرفتن افراد و سازمان‌های تروریستی قرار داشته لذا دعوت از مریم رجوی که در فهرست تروریستی اتحادیه اروپا حتی در حال حاضر نیست، اما سابقه رهبری گروهی با عملیات مسلحانه را داشته باشد دعوت رسانه‌ای از او بدون توجه به حقوق قربانیان مورد شکایت یعنی قربانیان ترور، کودکان، زنان و افراد غیرنظامی که در این دادگاه شکایت خود را تقدیم داشته‌اند، استاندارد دوگانه اتحادیه اروپا را در عدم تعهد به تعهدات بین‌المللی خود اتحادیه اروپا را نشان می‌دهد.

وی گفت: لذا باید میان یک دعوت قانونی و دعوت غیرقانونی بر اساس تعهدات اروپایی پارلمان اتحادیه اروپا تفاوت قائل شود و بدانند دعوت از فردی که متهم به فراخوان‌های متعدد برای قیام و عملیات مسلحانه، اتهامات متعدد در هواپیماربایی و کشتار غیرنظامیان، زنان و کودکان است بر اساس پیمان‌ها و معاهدات ضدتروریستی منعقد در اروپا قابل تعقیب قانونی حتی در اروپا است.

قاضی دهقانی گفت: آنچه که توسط شکات به دادگاه تقدیم شده تقاضای تحت تعقیب قرار دادن افرادی از کشور‌های اروپایی با لیست و نام مشخص است که این افراد بر اساس معاهدات بین المللی سرزمین خود اجازه چنین اقدامی را نداشتند از اینرو دادگاه شکایت واصله را که خواستار تعقیب مقامات اروپایی در دعوت برای سخنرانی در پارلمان اروپا و عدم نظارت بر محتوای پخش شده از روی رسانه وابسته متهم ردیف اول است را به کشور‌های مورد اشاره تقدیم خواهد کرد.

قاضی گفت: انسان‌های آزاده به سوءظن به اقدامات کشور‌هایی که استاندار‌های دوگانه را ملاک عمل خود قرار داده‌اند می‌نگرند. اما این بار این اتهامات بمب‎گذاری، هواپیماربایی، شکنجه و کشتار کودکان و زنان و غیر نظامیان است، اقداماتی که صرف اتهام، حقوقی را برای قربانیان و شکات و دادگاه‌های صالح برای رسیدگی ایجاد می‌کند.

وی گفت: با توجه به دو لایحه واصله از وکلای شکات و متهمین که نسبت به انتشار مطالب به صورت علنی تاکید دارند، به رسانه تاکید می‌شود، مطالب کامل منتشر شود. انتشار کامل مطالب در دادگاه علنی یک الزام قانونی است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح، وکیل شکات در جریان جلسه دادگاه و در راستای تبیین جنایات تروریستی گروه مجاهدین خلق، خطاب به دادگاه اظهار کرد: در این جلسه و در ارتباط با تبیین جنایات تروریستی گروهک منافقین لازم می‌دانم عرض کنم که ما چه بخواهیم و چه نخواهیم با یک گروهک طرف هستیم که تمامی این افراد مسلح و مباشر جرم هستند و بزه افساد فی‌الارض، محاربه و بغی نسبت به تک‌تک این افراد صادق است.

وی افزود: حتی اگر هیچ‌کدام از جنایات دیگر این گروهک از جمله جنایات تروریستی، بمب‌گذاری‌ها، اقدامات انجام‌شده در عملیات‌های مهندسی و ترور ۱۷ هزار انسان بی‌گناه در این کشور را در نظر نگیریم صرفاً همین یک عملیاتی که اینها انجام دادند یعنی عملیات تروریستی موسوم به فروغ جاویدان که چند جلسه است در رابطه با آن صحبت می‌کنیم برای انتساب این سه عنوان اتهامی به تمامی اعضای کادر مرکزی سازمان کفایت می‌کند.

وکیل شکات تصریح کرد: ما با سازمانی طرف هستیم که سه عملیات انجام داده و انسان‌های بی‌گناهی را کشته است. سازمانی که بنا به گفته خودش، در یک عملیات بیش از ۸ هزار نفر را کشته و زخمی کرده و در عملیات فروغ جاویدان نیز بنا به اذعان، اقرار و تبلیغات رسانه‌ای خود بیش از ۵۵ هزار نفر را کشته یا زخمی کرده و با افتخار هم از این اقدامات نام می‌برد و اعلام می‌کند که این افراد را کشته است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح ادامه داد: واقعاً محل تعجب است که در دادگاهی که بیش از ۲۰۰ شاهد حضور پیدا کرده و شهادت داده‌اند، در دادگاهی که بیش از ۵۰ نظر کارشناسی ارائه شده و در دادگاهی که این تعداد از شکات برای طرح شکایت حضور یافته‌اند باز هم برخی از وکلای متهمان پشت تریبون قرار می‌گیرند و اعلام می‌کنند که هیچ دلیلی ارائه نشده و چارت سازمان ارائه نشده است.

وی افزود: من در این جلسه می‌خواهم نسبت به تک‌تک این متهمان عرض کنم که این افراد مباشر جرم بوده‌اند و به خود سلاح بستند حتی فرمانده محور بوده‌اند و در عملیات شرکت داشتند، همچنین مرتکب قتل شده‌اند. این‌طور نبوده که این متهمان صرفاً معاونت در جرم یا فقط معاونت در کشتار گسترده داشته‌اند بلکه اتفاقاً اینها مباشر جرم بوده‌اند.

وکیل شکات با اشاره به ارکان مادی جرایم مورد استناد گفت: اگر بخواهیم ارکان مادی این سه عنوان را مرور کنیم در جرم محاربه، حقوقدانان بر این موضوع بحث دارند که دست به سلاح بردن و آشکار کردن سلاح برای تحقق رکن مادی محاربه کافی است. اگر رکن معنوی قصد ایجاد رعب و وحشت محقق شود نتیجه در بزه محاربه اهمیت ندارد یعنی همین که شخصی سلاح بکشد، سلاح را آشکار کند و رعب و وحشت ایجاد شود و قصد آن را داشته باشد برای تحقق عنوان محاربه کفایت می‌کند.

وی اظهار کرد: سوال من این است افرادی که مسلح وارد خاک کشور شدند و به اسلام‌آباد غرب حمله کردند به‌گونه‌ای که مردم آن شهر از ترس فرار کردند و خود این افراد نیز اذعان می‌کنند که مردم شهر را تخلیه کرده بودند، مردم از ترس چه کسی تخلیه کردند؟ از مسلحین شما از توپ و تانک شما فرار کردند. اینها مصادیق روشن تحقق محاربه نیست؟

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح در ادامه به موضوع افساد فی‌الارض اشاره کرد و گفت: در بحث افساد فی‌الارض موضوع ماده ۲۸۶ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ قانون‌گذار دو ضابطه معین و مشخص تعیین کرده است یک ضابطه عینی مانند سببیت در فساد عامه، اخلال گسترده در نظم عمومی، افساد و اخلال در نظام، شکست جبهه اسلام و تسلط دشمن بر اراضی که این ضابطه عینی به ما می‌فهماند که اگر در خارج گستردگی جنایت محقق شد و فساد به قدری وسیع بود که دیگر امکان چشم‌پوشی از آن وجود نداشت، عنوان افساد فی‌الارض تحقق پیدا می‌کند.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح گفت: در ضابطه شخصی نیز همین است و قصد اخلال گسترده در نظم عمومی، ایجاد ناامنی، ایراد خسارت عمده یا اشاعه فحشا و فساد در حد وسیع یا علم به موثر بودن آنها که قصد را می‌رساند، این هم ضابطه شخصی است که قانونگذار برای ما مشخص کرده است. حال در جایی که متهم ردیف ۲ پرونده مسعود رجوی است، اظهارات این شخص را قبل از عملیات فروغ جاویدان کامل در جلسه دادگاه قرائت کردم که خودش اذعان می‌کند که ما باید این شهر‌ها را تصرف کنیم.

وی افزود: همچنین تاکید می‌کند باید به نهاد‌های دولتی حمله کنیم و پایگاه‌های ارتش و نیروی انتظامی را تسخیر کنیم و کنترل شهر را در دست بگیرید و اگر کسی مانع شما بود ولو مردم عادی بودند آنها را نیز بکشید. ۵۵ هزار نفر کشته و زخمی شوخی نیست. در رکن مادی بزه بغی موضوع ماده ۲۸۷ از قانون مجازات اسلامی رکن مادی را قانونگذار اینگونه تبیین کرده است که قیام مسلحانه باشد و این قیام علیه اساس نظام رخ دهد و به صورت گروهی و سازمان یافته باشد.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح گفت: آیا این موارد محقق نشده است و آنها به صورت سازمان‎یافته اقدام نکردند؟ قیام‎شان مسلحانه و علیه نظام نبوده؟ و در رکن معنوی‎اش می‌توان خللی وارد کرد؟ آیا می‌توان شبهه‌ای وارد کرد؟ اینها قصد ارتکاب این رفتار را نداشتند؟ افرادی که حاضر بودند علم به اهداف گروه نداشتند؟ متهم ردیف دوم مسعود رجوی قبل آن جلسه گذاشته و اهداف گروه را برای آنها تشریح کرده است.

وی تأکید کرد: اینجا کسی وجود دارد که بتواند ادعا کند در عملیات فروغ جاویدان بوده، اما علمی به اینکه اهداف مسعود رجوی چه بوده، نداشته باشد؟ نکته‌ای که من در جلسه گذشته اشاره کردم؛ برای اینکه این سه جرم محقق شوند الزاماً اینطور نیست که بگوییم که از آنجاکه ارکان مادی آنها متفاوت است پس نمی‌توانند در یک مصداق جمع شوند.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح گفت: دو شاهد از دکترین حقوقی و سایر اعضا و حقوقدانان آوردم که همه اشاره کردند که این سه بزه می‌تواند در مصداقی جمع شود. بدین معناکه یک مصداق خارجی اتفاق بیفتد که هم شامل بغی، هم محاربه و هم افساد فی‌الارض. حال با توجه به ارکان مادی بزه بغی، محاربه و افساد فی الارض، می‌خواهم بگویم این موضوع را ساده نبینید، یک گروهک تروریستی قطعاً فرماندهانی دارد قطعاً کادر مرکزی دارد، برخی طراح عملیات هستند، برخی شرکت کننده در عملیات هستند و ساختار پیچیده‌ای دارد که در ادامه عرض می‌کنم.

وی گفت: اگر اجازه بفرمایید پاورپوینت متهمین پرونده را برای پخش در دادگاه تحویل واحد رسانه دادم.

قاضی گفت: موضوعش چیست؟

حجت‎الاسلام والمسلمین مداح، گفت: نقش هر یک از این متهمین پرونده است که اینها مباشرت در جرم داشتند اینها خودشان مسلح بوده و در عملیات هم شرکت کردند یعنی اگر ما حتی بگوییم که شرط بغی اسلحه به دست گرفتن است که چنین چیزی را دکترین حقوقی نگفتند و بنده حداقل سه نظریه مشورتی در همین دادگاه اعلام کردم؛ اما اینها بغی مسلحانه انجام دادند. مسعود رجوی خودش مسلح و طراح عملیات بوده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مسعود مداح وکیل شکات پرونده، اظهار کرد: مسعود رجوی متهم ردیف ۲ پرونده، مؤسس و پایه‌گذار ارتش ضد خلقی و ضد انسانی منافقین است که حداقل سه عملیات گسترده علیه مردم ایران انجام داده است. همکاری با رژیم بعث عراق، هدایت، کنترل و راهبری تیم‌ها در قتل‌های گسترده، تهیه و تجهیز ادوات جنگی، صدور فرمان حملات نظامی و مشارکت در عملیات‌های تروریستی، صادر کننده دستور جنگ مسلحانه که با اساس نظام جمهوری اسلامی است در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و اقدامات تروریستی گروهک از جمله اتهامات اوست.

وی افزود: من در ادامه کلیپی را به واحد رسانه ارائه کردم که در این کلیپ شخص مسعود رجوی نشسته و تیم‌های عملیاتی را در جنگ هدایت می‌کند و در جریان ریز جزئیات است. خودش با هلیکوپتر در منطقه عملیاتی حاضر می‌شود و خودش نیز مسلح است. این شخص التماس صدام می‌کند که ادوات نظامی در اختیارش قرار دهد تا بتواند به مردم ایران حمله کند.

وکیل شکات پرونده تصریح کرد: همه اینها تحت تعقیب پلیس اینترپل هستند، اعلان قرمز هم دارند و شماره اعلان قرمز این افراد را خدمت دادگاه ارائه می‎کنم.

وی افزود: متهم ردیف سوم مریم قجرعضدانلو جانشین فرمانده ارتش ضد خلقی منافقین است. همکاری با رژیم بعث، هدایت، کنترل و راهبری تیم‌ها در قتل‌های گسترده و کشتار جمعی، صدور فرمان حملات نظامی، (فیلم وی را در جلسه دادگاه ارائه دادیم که در عملیات‌های تروریستی شرکت داشته و دستور شروع عملیات را داده است)، مشارکت در عملیات‌های تروریستی، شرکت در عملیات‌های آفتاب، چلچراغ و فروغ جاویدان، مسئول هدایت عملیات‌های نظامی و تروریستی داخل کشور نیز از دیگر اتهامات اوست.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح بیان کرد: متهم ردیف چهارم مهدی ابریشچمی از مسئولین عملیات مهندسی و ترور‌های دهه ۶۰ بود. وی یکی از طراحان شکنجه‌گری و آدم‌ربایی است. او مسئول پشتیبانی تیم‌های مسلح در ۱۳۶۰ است و برای اعضا، اسلحه، خانه تیمی و پول تأمین می‌کرد. ابریشمچی مسئول پشتیبانی ستاد فرماندهی درسال ۱۳۶۵، فرمانده ستاد قرارگاه و معاون ستاد قرارگاه عملیات‌های آفتاب، چلچراغ و فروغ جاویدان بوده است. این شخص در عملیات فروغ جاویدان معاون محور تهران بود یعنی کسی که قرار بوده تهران را به خیال خام تصرف کند، همین مهدی ابریشمچی بود.

وی اضافه کرد: متهم ردیف پنجم زهره اخیانی در گردان‌های مختلف مسئولیت داشته و در عملیات فروغ چلچراغ و آفتاب شرکت داشته است. راه‌اندازی و هدایت تیم‌های تروریستی واحد‌های مرزی (بیش از صد حمله تروریستی به واحد‌های مرزی و پاسگاه‌های مرزی ما داشتند که متهم ردیف پنجم مسئول راه‌اندازی و هدایت این تیم‌ها بود). وی مسئول تیم‌های عملیاتی دانش‌آموزی در سال ۱۳۶۰ نیز بوده است.

وکیل شکات پرونده گفت: فهیمه اروانی متهم ردیف ۶ که مسئول آموزش کل ارتش بوده و معاونت‌های مختلفی در ارتش را مسئولیت داشته است. وی مسئول طراحی و هدایت تیم‌های خمپاره‌زنی در داخل کشور بوده است. شرکت در عملیات‌های تروریستی آفتاب، چلچراغ و فروغ جاویدان نیز از دیگر اتهامات اوست.

وی اضافه کرد: مهدی براعی متهم ردیف ۷ پرونده مسئول هدایت بمب‌گذاری‌های سال ۶۳ تا ۶۴ در داخل کشور و فرمانده محور و مسئول تسخیر اسلام‌آباد غرب در عملیات فروغ جاویدان بوده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح، با تشریح ابعاد جنایات ارتکابی در عملیات موسوم به فروغ جاویدان اظهار کرد: در جریان این عملیات طبق شهادت شهود عینی و افرادی که در صحنه حضور داشتند به بیمارستان حمله شد و حتی به بخش زایمان بیمارستان نیز رحم نکردند؛ مادر و فرزند تازه متولدشده را به رگبار بستند؛ اجساد را از بیمارستان خارج کرده و به آتش کشیدند.

وی افزود: همچنین چندین نفر از اعضای کادر جهاد سازندگی را به دار آویختند و اجساد آنها را از تیر‌های چراغ برق‌های شهر آویزان کردند. این فرد فرمانده محور و مسئول تصرف و تسخیر اسلام‌آباد غرب بوده و مسئول چک و بررسی عملیات‌های خمپاره‌زنی در داخل کشور نیز بوده است.

وکیل شکات در ادامه با اشاره به مژگان پارسایی متهم ردیف ۸ پرونده، گفت: مژگان پارسایی مسئول قرارگاه اشرف و جانشین مریم قجر عضدانلو و طراحی و هدایت تیم‌ ترور شهید صیاد شیرازی را بر عهده داشته است. شخصاً در عملیات‌های تروریستی سازمان از جمله آفتاب، چلچراغ و فروغ جاویدان شرکت داشته و فرمانده یکی از قرارگاه‌های ارتش ضدخلقی منافقین بوده که مسئولیت حمله به نقاط مرزی مانند قصرشیرین و سایر مناطق را بر عهده داشته است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح با اشاره به زهرا مریخی، متهم ردیف ۹ پرونده، اظهار کرد: زهرا مریخی شخصاً در تیم‌های ترور دهه ۶۰ و خانه‌های تیمی حضور داشته، مسئول ستاد تبلیغات بوده و عضو شورای راهبری و مسئول هماهنگ‌کننده دفاتر ریاست‌جمهوری منافقین محسوب می‌شده است.

وی افزود: این شخص که ظاهراً در بخش رسانه و تبلیغات فعالیت داشته در همین عملیات‌ها افرادی را به عنوان خبرنگار و نیرو‌های رسانه‌ای به‌کار می‌گرفتند که در بخش لجستیک سازمان فعالیت می‌کردند و مأموریت آنها بزرگنمایی اقدامات، به تصویر کشیدن جنایات و ایجاد رعب و وحشت در میان مردم ایران بوده است.

وکیل شکات ادامه داد: نکته مهمی که شهود حاضر در جلسه دادگاه به آن شهادت دادند این است که همین شخصی که مسئول رسانه بوده مسلح بوده است. ما در این پرونده ۱۰۶ متهم داریم. اینها مسلحین تروریست هستند، همگی سلاح به دست داشته‌اند و همگی مرتکب قتل شده‌اند.

وی در ادامه با اشاره به محمدعلی توحیدی، متهم ردیف ۱۰ پرونده، گفت: این متهم مسئول بخش نظامی سازمان بوده و شخصاً در عملیات تروریستی فروغ جاویدان شرکت داشته و مسئول نشریه مجاهد نیز بوده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح درباره علی خدایی‌صفت متهم ردیف ۱۱ پرونده، اظهار کرد: این متهم فرمانده چند تیم عملیاتی بوده و در ترور‌های دهه ۶۰ نقش فرماندهی داشته و در عملیات فروغ جاویدان، فرمانده تیپ بوده و فرماندهی بخش‌های مختلف ارتش ضدخلقی منافقین را بر عهده داشته است.

وی افزود: مهدی خدایی‌صفت متهم ردیف ۱۲ پرونده نیز شخصاً در عملیات‌های تروریستی فروغ جاویدان، آفتاب و چلچراغ حضور داشته، مسئول طرح و برنامه‌های ارتش بوده و از اعضای کمیته اطلاعات و عملیات سازمان در آلبانی محسوب می‌شود.

وکیل شکات در ادامه به عباسعلی داوری متهم ردیف ۱۳، اشاره کرد و گفت: این متهم فرمانده تیپ و مسئول تسخیر همدان در عملیات فروغ جاویدان بوده و از ارائه‌دهندگان اطلاعات جنگی و جاسوسی به استخبارات عراق محسوب می‌شود. این شخص یکی از رابطین اصلی سازمان با استخبارات عراق بوده و مسئول روابط سازمان منافقین با مسئولان رژیم عراق در هنگام اجرای عملیات‌های تروریستی سازمان بوده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح درباره سیدمجید سیدالمحدثین متهم ردیف ۱۴ پرونده، اظهار کرد: این متهم عضو ستاد فرماندهی کل در عملیات‌های تروریستی آفتاب، چلچراغ و فروغ جاویدان بوده و مسئول مذاکره با مقامات آمریکایی جهت مسترد کردن تسلیحات سازمان و مسئول برگزاری تجمعات در دهه ۶۰ بوده است.

وی ادامه داد: این افراد هر کدام در مقاطعی مسئولیت‌های مختلفی در سازمان داشته‌اند؛ گاهی فعالیت سیاسی، گاهی مسئولیت مالی، گاهی رسانه‌ای داشته‌اند، اما نکته اساسی این است که همه آنها روزی سلاح به دست گرفتند و علیه مردم خودشان و هموطنانشان اقدام کردند با سلاح به مردم حمله‌ور شدند و این اقدام تروریستی ماهیتی جز بغی، افساد فی ‎الارض و محاربه ندارد.

وکیل شکات بیان کرد: با توجه به اینکه، اینها سازمان‎یافته عمل کردند و دست به اقدام علیه امنیت و اساس نظام زدند و دنبال کشتار جمعی مردم بودند، هر سه عنوان اتهامی نسبت به همه افراد صادق است.

وی افزود: صدیقه حسینی متهم ردیف ۱۵، رئیس ستاد ارتش و معاون پشتیبانی و اطلاعاتی ارتش بوده و الان نیز مسئول کانون‌های شورشی سازمان است. این جرایم تروریستی گروهک منافقین مستمر بوده و ساعتی متوقف نشده است.

وکیل شکات بیان کرد: محمد طریقت منفرد متهم ردیف ۱۶ پرونده عضو کادر مرکزی منافقین در شاخه نظامی، مسئول آموزش و اعزام تیم‌های خمپاره‎زنی در دهه ۷۰ در داخل کشور، مسئول تهیه بمب، سلاح، مهمات و طراحی عملیات‌های هواپیماربایی، ترور و گروگان‎گیری بوده است.

مهوش سپهری متهم ردیف ۱۷ پرونده شخصا در عملیات تروریستی فروغ جاویدان با سمت فرماندهی شرکت کرده، فرمانده محور و فرمانده معاونت آموزش ارتش ضد خلقی سازمان منافقین، جانشین ارتش و توجیه‎کننده تیم‌های تروری بوده که سازمان به داخل کشور اعزام می‌کرده است.

قدسی خرازیان متهم ردیف ۱۸ پرونده در خانه‌های تیمی و ترور‌های دهه ۶۰ فعال بود و در عملیات فروغ جاویدان شرکت داشته، معاون واحد مخابرات ارتش ضد خلقی منافقین هم بوده است.

مهناز سلیمانیان متهم ردیف ۱۹ در ترور و عملیات‌ها شرکت داشته و مسئول شنود بی‎سیم‌ها در ارتش بوده است.

محسن سیاه‎کلاه متهم ردیف ۲۰ مسئول بخش نظامی سازمان، طراح انفجار ۷ تیر و ۸ شهریور در سال ۶۰ بوده و در تیم‌های عملیات‌های ترور دهه ۶۰ فعالیت داشته، فرمانده گردان بوده و در عملیات آفتاب، مسئول آتش‎بار و در عملیات چلچراغ مسئول توپخانه بوده است.

مریم فضل مشهدی متهم ردیف ۲۱ در بخش نظامی سازمان فعالیت داشته و مسئول جذب و پذیرش نیرو‌ها بوده و مسئولیت نشریه مجاهد هم در برهه‌ای برعهده داشته است.

خانم شادلو متهم ردیف ۲۲ پرونده، عضو واحد پرسنلی ارتش بوده و یکی از افرادی که برای ارتش ضد خلقی منافقین جذب انجام می‌داده است، افرادی را از اروپا و نقاط دیگر جذب می‌کرده تا جذب ارتش شوند، همین متهم ردیف ۲۲ است. او در عملیات فروغ جاویدان شرکت داشته است، فرمانده یگان و جانشین فرماندهی ارتش هم در برهه‌ای از زمان برعهده داشته است.

ژیلا دیهیم، متهم ردیف ۲۳ در خانه‌های تیمی منافقین در سال ۶۰ فعالیت داشته فرمانده لشکر و معاون قرارگاه در کشور عراق بوده است و در عملیات‌های تروریستی شرکت داشته است. تشکیل طراحی و هدایت تیم ترور شهید لاجوردی را هم این ملعونه برعهده داشته است. این شخص توسط دستگاه قضایی در سال ۶۰ دستگیر و سپس عفو شده و بعد عضو سازمان شده و این جنایات را مرتکب شده است. یکی از درخواست‌های موکلین من این است که خروجی این دادگاه مجازات چنین افرادی باشد؛ اینطور نباشد که یک نفری آمد و عفو شد و دوباره به سازمان ملحق شده و بمب‎گذاری و آدمکشی انجام داد.

ابوالقاسم رضایی متهم ردیف ۲۴ پرونده که فرمانده تیپ در عملیات فروغ جاویدان بوده و در خانه‌های تیمی بوده است و عملیات پرسنلی و قضایی ارتش هم داشته است.

وکیل شکات اظهار داشت: سردسته همه این افراد مسعود رجوی است و همانطور که در فیلم مشخص است همه اینها لباس نظامی پوشیدند و رژه می‌روند و اسلحه به دست گرفتند. حتما نباید تیراندازی صورت گرفته باشد و همین که اسلحه به دست گرفته‌اند و قیام کردند مشمول عنوان باغی هستند و مستند به مواد ۲۷۹، ۲۸۶ و ۲۸۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ و همچنین ماده ۱۹۸، ۱۹۹ و ۲۰۰ قانون حدود و قصاص مصوب ۱۳۶۱ تقاضای انتصاب سه بزه بغی، افسادفی‎الارض و محاربه را برای تمامی متهمین پرونده و سببیت افسادفی‎الارض نسبت به شخصیت سازمان حقوقی سازمان منافقین دارم و از جانب موکلین خودم از محضر دادگاه تقاضا دارم تعقیب متهمین و مجازات آن‌ها را با قوت به پیش ببرد.

وی افزود: در جلسات ۲۸ و ۲۹ به طور مفصل عرض کردم که با یک سازمان منسجم طرف هستیم و سازمان منسجم اینگونه نیست که حدود ۱۰ نفر باهم جمع شوند و بروند از یک بانک دزدی کنند بلکه اینها یک سازمان مافیای و تروریستی هستند که یک جرم سازمان‎یافته انجام می‌دهند که نتیجه آن ارعاب و جنایات گسترده که به ادعای خودشان تنها در یک عملیات ۵۵ هزار نفر را کشته‌اند و یک شهر را تصرف و بیمارستان را تخریب و اجساد را آتش زده‌اند، پس این‎گونه نیست که همه افراد این گروهک در خط مقدم باشند و تیراندازی کنند و ما بخواهیم فقط آن افرادی را که در خط مقدم بوده‌اند مجازات کنیم. اینها قاعدتا بخش پشتیبانی و تیم‌های رسانه‌ای دارند که جنایات را با هدف ارعاب مردم رسانه‌ای کنند و فضای رسانه‌ای برای تضعیف جبهه خودی و ملت ایران و حتی مسئولین آموزش مختلفی دارند و نکته مهم این است که اینها همه زنجیره‌های یک چرخ دنده هستند که نتیجه آن نسل‎کشی است.

وکیل شکات گفت: در همین ساختار عملیات تروریستی فروغ جاویدان، یک عده به عنوان راننده ادوات نظامی یا نیروی اطلاعاتی و گشتی سعی کردند تا نیرو‌های خودی را شناسایی و گرای لازم را برای بمباران مواضع به دشمن بدهند. پس این شخص مشمول عنوان مفسدفی‎الارض نیست؟ همه این افراد در یک ارتش تروریستی و نظامی سازمان‌دهی شده و سلاح به دست داشتند و یک عنوان کلی دارند که مشارکت در کشتار مردم ایران است.

حجت الاسلام والمسلمین مداح گفت: معاونت در کشتار گسترده مردم و ایجاد اخلال در نظم عمومی و جنایت علیه تمامیت جسمانی افراد، موضوع افساد فی الارض در قانون ماست و همان چیزی که یک بار در این دادگاه عرض کردم، همان چیزی که دنیا به آن تروریست گفته و از تروریسم تعریف می‌کند، دقیقاً منطبق با عنوان افساد و محاربه ماست. به عنوان مثال مجمع عمومی سازمان ملل در قطعنامه سال ۱۹۹۶ در تعریف تروریسم بیان می‌کند: اقدامات جنایی با هدف ایجاد رعب و وحشت در میان عامه مردم یا در بند ب ماده ۲ کنوانسیون بین‌المللی مقابله با تامین مالی تروریسم مصوب ۱۹۹۹ در تعریف تروریسم آوردند، هر اقدامی که به قصد کشتن یا صدمه جدی به هر فرد غیر نظامی یا هر شخص دیگری که در مخاصمات جنگی مشارکت ندارند، صورت پذیرد.

وی گفت: حمله مسلحانه به یک شهر کردند و مردم بی‌گناه از رعب و وحشت فرار کردند و حتی به مردمی که فرار کردند نیز هم رحم نکردند، در تنگه چهارزبر شهادت دادند که اینها وقتی پشت جمعیت مردم گیر کردند، شروع به کشتار مردم کردند. آنها حتی به بیمارستان رحم نکردند. حال این عملیات تروریستی نیست؟ این محاربه نیست؟ این بغی نیست؟

حجت‎الاسلام والمسلمین مداح، گفت: مطابق آنچه در تصویر مشاهده می‌کنید، چارتی است که مسعود رجوی در عملیات تروریستی فروغ جاویدان تقسیم وظایف کرده است. سه جلسه قبل، اظهارات مسعود رجوی که مندرج در نشریه مجاهد بود را در دادگاه قرائت کردم که قبل از عملیات فروغ جاویدان است و تا دو و نیم نصف شب هم این صحبت‌های او با تمام اعضا در قرارگاه اشرف طول می‌کشد و در آنجا تقسیم وظایف می‌کند که به عنوان مثال ببینید، مسئول ستاد سیاسی سید محدثین می‌شود که متهم ردیف ۱۴ پرونده است. مسئول تدارکات عملیات فروغ ثریا شهری متهم ردیف ۵۱ پرونده است.

وی تاکید کرد: در بخش لجستیک و پشتیبانی عملیات فروغ، مسئول اردوگاه اسرا، صادق سادات دربندی است که متهم ردیف ۸۰ پرونده است، حسن نظام‎الملکی متهم ردیف ۱۰۴ این پرونده نیز مسئول بخش هوانیروز است که با هوانیروز عراق به جهت اینکه بمباران هوایی شهر‌ها را انجام دهند، همکاری می‌کرد. اینها گرا می‌دادند تا عراقی‎ها بمباران هوایی کنند و پشتیبانی انجام شود و آنها به زعم خودشان ۴۸ ساعته تا تهران بیایند.

حجت‎الاسلام والمسلمین مداح، گفت: واحد ترابری که مسئول این بود که اولاً خودرو‌ها را چک کند تا خودرو‌هایی را اضافه در محل مستقر کنند که به محض اینکه خودرویی از کار افتاد، جایگزین یا تعمیر کند تا این گروهک تروریستی با سرعت زیاد بتوانند تا تهران بیایند. او، محمود قجر عضدانلو متهم ردیف ۳۶ پرونده است. مسئول دفتر ستاد نظامی سهیلا صابر متهم ردیف ۸۵ پرونده است.

وی گفت: محور‌هایی را مسعود رجوی مشخص می‌کند، فرمانده تیپ‌هایی را مشخص می‌کند که فرمانده تیپ چنانچه نماینده حقوقی ارتش و کارشناس‌ها هم نظر دادند، تیپ‎شان، تیپ نظامی مراد نبوده و افرادش خیلی کمتر از تیپ نظامی بوده و فقط اسمش را تیپ گذاشتند تا ادعا کنند تعدادشان خیلی زیاد است. فرماندهی محور کرند و اسلام آباد با مهدی براعی متهم ردیف ۷ پرونده و محمود عطایی فرمانده محور تهران و متهم ردیف ۲۶ پرونده بوده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح در جلسه دادگاه با تأکید بر نقش مستقیم اعضای کادر مرکزی سازمان مجاهدین خلق در عملیات‌های نظامی، اظهار کرد: تمامی اعضای این کادر همگی بدون استثنا در عملیات‌های مسلحانه شرکت داشته‌اند و مسلح بوده‌اند. این افراد مباشر در جرم بغی، محاربه و افساد فی‌الارض بوده‌اند.

وی افزود: در ادامه سوالی از دادگاه و دولت‌های اروپایی مانند فرانسه و نهاد‌های بین‌المللی مطرح می‌کنم، بر اساس ماده ۱۲ اساسنامه آی‌اس‌تی و مواد ۷، ۸ و ۶ اساسنامه روم دیوان کیفری بین‌المللی، صدام ملعون به دلیل کشتار سیستماتیک غیرنظامیان، شکنجه، آدم‌ربایی و قتل‌های گسترده مورد تعقیب و محاکمه قرار گرفت و مجازات شد. نکته قابل توجه این است که مجازات صدام به خاطر دستور مستقیمی بوده که صدام بخاطر حمله گسترده علیه جمعیت غیر نظامی داده است.

وکیل شکات ادامه داد: سوالی می‎خواهم بپرسم، صدامی که جنایات جنگی انجام داده و در حکم محاکمه‎اش محکوم به نسل‌کشی شده، محاکمه می‎شود و ۱۱ فرمانده وی نیز مجازات می‌شوند، اما چرا مسعود رجوی که شریک جرم صدام بوده و در بسیاری از جنایات علیه غیرنظامیان مشارکت داشته و معاون جرم بوده است، مجازات نمی‌شود؟

وی تأکید کرد: نام مسعود رجوی و اعضای کادر مرکزی سازمان مجاهدین خلق در فهرست تروریست‌ها ثبت شده و ارتباط تنگاتنگ آنها با صدام ثابت شده است. این افراد در بسیاری از عملیات‌ها مشارکت داشته و مرتکب جنایات علیه مردم عراق و ایران شده‌اند.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح، افزود: از جانب موکلین خود از دستگاه دیپلماسی کشور تقاضا داریم پیگیری بین‌المللی نسبت به این موضوع انجام شود. این خواسته شکات و بزه‌دیدگان پرونده است.

وی در ادامه به پاسخ اظهارات وکیل متهمان در جلسه قبل پرداخت و گفت: ساختار تشکیلاتی این گروهک مداوم در حال تغییر است. گاهی افرادی که در رده‌های دیگر سازمان فعالیت می‌کردند در یک عملیات تروریستی مانند فروغ جاویدان نقش افسر گرفتند و مسلحانه اقدام کردند.

وی بیان کرد: محمود عطایی که متهم ۲۶ پرونده است در عملیات آفتاب و چلچراغ نقش جدی دارد و در عملیات چلچراغ فرمانده محور بوده است. این شخص در دفتر سیاسی سازمان فعالیت می‌کند یعنی به ظاهر در تشکیلات سازمان در سال ۱۳۶۴ نام وی را در دفتر سیاسی سازمان بیان کردند، اما این شخص همان شخصی است که مسلحانه در عملیات آفتاب و چلچراغ حضور پیدا می‌کند و بعداً در همایشی از تعداد کشتگان نام می‌برد.

وی افزود: همچنین محمد صادق سادات دربندی و محسن سیاه‎کلاه که نقش‌های جدی در عملیات‌های تروریستی داشتند صرفاً عضو مرکزیت سازمان هستند یعنی مشاهده می‌کنید افراد ممکن است در جا‌های مختلفی در سازمان پراکنده و فعالیت داشته باشند، اما بنا به اظهارات شهود و بنا به گواهی مستندات و گواهی تاریخ اینها افرادی بودند که در عملیات‌های تروریستی، اقدام مسلحانه انجام دادند.

وکیل شکات پرونده تصریح کرد: این اقدامات جرم حدیست، حد هم دچار مرور زمان نمی‌شود. جرایم امنیتی موضوع ماده ۳۶ نیز دچار مرور زمان نمی‌شوند؛ لذا من از ریاست محترم دادگاه و قضات گرامی تقاضای تعقیب، مجازات و منتسب کردن سه بزه محاربه، افساد فی‌الارض و بغی را نسبت به تمامی اعضای این سازمان و گروهک تروریستی و متهمین پرونده خواستارم.

سپس محمدی، وکیل متهمان پرونده در جایگاه حاضر شد و با تقدیر از قاضی دادگاه، بیان کرد: شما در جلسه قبل و بعد از سخنان نماینده دادستان در خصوص وکلا گفتید که وکلا مدافع جرم نیستند بلکه مدافع حق انسان‌ها و مدافع اصل بنیادینی هستند که هیچ اتهامی هیچگاه بدون پاسخ نمی‌ماند. شما گفتید وظیفه وکیل تضمین فرصت برابر برای موکل و جلوگیری از تضییع حقوق انسانی است. عدالت زمانی کامل است که دفاع شنیده شود و وکیل بتواند آزادانه و بدون ترس و محدودیت از حق انسانی خود دفاع کند.

وی افزود: اتهاماتی که به موکلان من نسبت داده می‌شود باید فرد به فرد و اتهام به اتهام به صورت جداگانه بررسی شود. همین امروز وکیل شکات پرونده آمد و اتهاماتی را نسبت به موکلان من صرفا ادعا کرد. اسم آورد و ادعا‌هایی را نیز مطرح کرد، اما دلیلی برای اتهامات نیاورد. آیا در مورد امر ثبوتی در دادگاه صحبت می‌کنیم یا امر اثباتی؟

وکیل متهمان پرونده، گفت: همین امروز شما شاهد بودید وکیل شکات ۲۰ اسم را خواند به نوعی یکی، یکی گفتن فلان کار را انجام داده است. وقتی قرار است نسبت به یک فرد صحبت بشود باید عنوان اتهامی و ادله آن هم بررسی شود. ایشان سه جلسه قبل حرفی را زده یا مثلا مستندی را آورده و ادعایی را نیز مطرح می‌کند که اینها در این فضای محکمه گم می‌شوند.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح، بیان کرد: اگر بیان کردم محمود عطایی متهم ردیف بیست‎وششم نقش گسترده‌ای در عملیات‌های آفتاب، چلچراغ و مرصاد داشته است، بر اساس شواهد، این متهم حداقل در شش سند از نشریه مجاهد که در دادگاه ارائه شده به صراحت اقرار کرده است که فرمانده محور بوده و اقدامات مشخصی از جمله تصرف مکان‌ها و قتل افراد را انجام داده است. ارائه مدارک و مستندات، از جمله فیلم‌ها و اظهارات اعضای جداشده، شفافیت لازم را برای دادگاه ایجاد می‌کند تا نقش تک‌تک متهمان در عملیات‌ها و اقدامات تروریستی به‌روشنی مشخص شود.

قاضی گفت: ارائه نمودار‌ها و اسناد مرتبط با انتساب و نقش هر متهم در عملیات‌ها باید به گونه‌ای باشد که امکان دفاع قانونی برای وکیل متهم فراهم شود.

محمدی، وکیل متهمان، در مقام دفاع از موکلان خود، به موضوع انتساب عنوان فرمانده محور تهران پرداخت و اظهار کرد:تا جایی که بنده متوجه شده‌ام، عملیات فرمانده محور تهران زمانی آغاز می‌شود که نیرو‌ها حداقل از قزوین عبور کرده و به سمت تهران حرکت کنند.

حجت‎الاسلام والمسلمین مداح، افزود: آیا این افراد مسلح وارد کشور نشده‌اند؟

قاضی بیان کرد: چون در شهادت شاهد اشاره شد که تقسیم وظایف صورت گرفته بوده و بر اساس این تقسیم حتی در زندان‌ها نیز پیام‌ها منتقل می‌شده است. براساس شهادت شاهد، مسئولیت این افراد فرماندهی محور تهران در صورت رسیدن بود. شما می‌توانید در زمان تفهیم اتهام اشاره کنید نظر به عدم وقوع یا وقوع، آیا این اتهام قابل تعقیب، مجازات است یا خیر. اما این تقسیم وظایف است به همین دلیل نهایت فرمایش شما این باید باشد که یا این جرم محقق نشده یا این اتهام، به دلیل عدم تحقق درخصوص فرماندهی قابل انتساب نیست. آنچه در لایحه وکیل به دادگاه ارائه شده، این است که تقسیم وظایف در یک گروه مسلحانه جرم است.

وکیل شکات که خواستار پخش کلیپی در دادگاه بود در پاسخ به سوال قاضی که این کلیپ در بردارنده چه بخشی از اظهارات شما است، گفت: در عملیات فروغ جاویدان، متهم ردیف دوم و سوم طراح عملیات و آمریت در جنایات گسترده علیه تمامیت جسمانی افراد و همچنین معاونت را برعهده دارند.

در ادامه جلسه دادگاه این کلیپ پخش شد.

وکیل شکات، گفت: مسعود رجوی، متهم ردیف دوم و متهم ردیف سوم، مریم رجوی، افرادی بودند که در عملیات‌ها در اتاق فرماندهی بودند و طراحی عملیات کنترل، راهبری و هدایت تیم‌های عملیاتی با دستور مستقیم آنها انجام می‌شده است و در جنایات علیه مردم ایران و تمامیت جسمانی افراد آمریت داشتند. حداقل جرمی که اینها مرتکب می‌شوند معاونت در کشتار وسیع و جنایات گسترده است که دقیقاً موضوع جرم افسادفی‎ الارض است.

وی افزود: این همه مقاومت برای چیست؟

قاضی گفت: منظورتان از مقاومت چیست؟

وکیل شکات، گفت: مقاومت از جانب وکلای متهمین که نمی‌خواهند این موضوع را بپذیرند. اگر یک جستجوی ساده در سیمای نفاق و رسانه‌های منتسب به موکلین خود انجام دهند، می‌بینند که موکلین‌شان با افتخار هرچه بیشتر از این جنایات نام می‌برند و اتفاقاً افرادی که ما نام بردیم به عنوان قهرمان در سایت خودشان نام می‌برند. با این عنوان که فلانی قهرمان بود برای اینکه مسئول فلان محور در عملیات فروغ جاویدان بود و خودشان از این کشتار در رسانه‌های منتسب به خودشان که منتسب به شخصیت حقوقی است و این دیگر قابل انکار نیست و در کیفرخواست هم مندرج شده، با افتخار نام می‌برند.

وی گفت: بدین ترتیب هم زحمات کیفرخواست را زیر سؤال می‌برند و هم اینکه می‌خواهند بگویند سندی نیست. پس این اسنادی که تاکنون به دادگاه ارائه کردیم و شهودی که شهادت دادند، چه بوده است؟ چه مدارکی باید بیاوریم که ثابت شود متهمین پرونده، در این عملیات شرکت داشتند و مسلح هم بودند.

وکیل شکات، گفت: عیسی آزاده یکی از شهود هم اکنون در دادگاه حاضر است و می‌تواند تک تک متهمین کیفرخواست را نام ببرد که آیا سلاح بدست گرفتند یا خیر؟

قاضی گفت: وظیفه وکیل متهم همانطور که توضیح دادم دفاع است. ایراد اینها این است که آنچه که بیان می‌شود در استناد به اتهامات انتسابی مشخصاً به کدام بخش از ادله اثباتی برای دلالت بر اتهام از سوی وکیل شکات به تفکیک بیان می‌شود؟ این ایراد، ایراد واردی است که خودتان در لایحه رعایت کردید و عین همان نیز در اختیار افراد قرار بگیرد.

عیسی آزاده، عضو جدا شده گروه مجاهدین خلق در جایگاه حاضر شد و گفت: بنده ۲۰ سال آزاده هستم و آخرین رده تشکیلاتی من در سازمان مجاهدین، عضو هیات اجرایی یا کادر مرکزی بوده که مربوط به قبل از سال ۱۳۷۰ و وقوع انقلاب ایدیولوژیک است و بعد از آن به عنوان معاونت ستاد با رده MO بودم و مدت حضورم در تشکیلات بین سال‌های ۱۳۶۵ تا ۱۳۹۱ است و قبل از آن هم در دانشگاه در فاز سیاسی از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۵۹ با این سازمان همکاری داشتم. در سال ۱۳۹۱ از قرارگاهی به نام لیبرتی که در واقع یک قرارگاه ترانزیت در نزدیک فرودگاه بغداد بود از تشکیلات جدا شدم و در سال ۱۳۷۳ به دلیل وضعیتی که در تشکیلات داشتم در آنجا زندانی و به شدت شکنجه شدم و جزو نیرو‌های مغضوب رجوی در تشکیلات بودم.

وی یادآور شد: من و سایر دوستانم که از تشکیلات جدا شده‌ایم، متخصصین و کارشناس حقوقی نیستیم و نمی‌خواهیم با ادله حقوقی در رابطه با افرادی که در اینجا متهم هستند قیام کنیم و در واقع می‌خواهیم به عنوان شاهد، حقایق را براساس سوگندی که خورده‌ایم بیان کنیم.

آزاده در خصوص عملیات فروغ جاویدان بیان نمود: قبل از این عملیات، سازماندهی تشکیلات به صورت افراد ۷۰ تا ۸۰ نفری بود که به آنها گردان رزمی می‌گفتند که در چندین نقطه از عراق مستقر بودند تا عملیات به طور نامنظم انجام شود. این عملیات، اهداف مدنظر صدام را برآورده نکرد و در این بین نیز چندین عملیات کوچک نیز صورت گرفت که چندین اسیر گرفتند؛ بنابراین در سال ۱۳۶۶ اتفاق عجیبی در تشکیلات افتاد و ساختار عوض شد و رجوی اعلام کرد براساس تکامل جنگ تصمیم به تاسیس ارتش آزادی‎بخش ملی گرفتند و این ارتش با هدف بلوف سیاسی و فریب اذهان و شست‌وشوی مغزی ما بود، در صورتی که صدام از رجوی خواسته بود که دیگر آن عملیات پاسخگو نیستند و باید متوجه این موضوع باشیم و در این رابطه نیز یک کتاب توسط خانم سینگلتون تحت عنوان ارتش خصوصی صدام نوشته شد.

وی افزود: بعد از آن تعدادی قرارگاه در تشکیلات در عراق به وجود آمد که شامل یک قرارگاه در شمال کرکوک بود که فرماندهان آن ابراهیم ذاکری و محمود مهدوی بودند.

آزاده در ادامه گفت: اشرف هم یک قرارگاه مستقل تشکیل داده بود که فرمانده آن عطایی بود و نظام‎الملکی، هادی‎نژاد، مریخی، خراسان، اسماعیلیان، خوشنویس و … افراد زیر دست او بودند. اینها در یک مقطع تا قبل از عملیات آفتاب، عملیات گردانی انجام می‌دادند، در شهر کرکوک عراق قرارگاه دیگری ایجاد گردید و در شهر ابوغریب قرارگاه دیگری بود که مقر اصلی رجوی گردید و فرمانده آن قرارگاه مهدی براعی بود و این شخص کلا مسئول اطلاعات و شناسایی بود و در عملیات فروغ جاویدان نیز قبل از حضور نیرو‌ها به عنوان مسئول شناسایی در آن‌جا حضور داشت. در عملیات فروغ جاویدان از خسروی تا گردنه پاطاق حتی یک نیروی مجاهدین حضور نداشت و کل عملیات توسط مهندسی سپاه دوم عراق و توپخانه عراق انجام گرفت که آن منطقه به طور کامل پاکسازی شد و معبر‌ها باز شد.

وی درباره صحبت رجوی درخصوص عملیات چلچراغ اظهار داشت: تا ساعت ۱۲:۳۰ خط شکسته نشد و آن جبهه‌ای که به آن حمله شده بود ۸ کیلومتر عرض و ۲۰ کیلومتر عمق داشت که مقر لشکر تا آن پلی که منفجر کردند حدود ۱۰۰ کیلومتر داشت و عراقی‌ها به رجوی گفته بودند که از ۱۲ شب به بعد همه افراد قتل عام می‌شوند. در آن عملیات به گفته رجوی ۸۰ گردان توپخانه عراق به مدت ۶ ساعت آتش‎باری کردند تا خط شکسته شد.

آزاده، ادامه داد: در نشست رهبری توجیهی که با حضور رجوی در اشرف در ۳۱ تیرماه برگزار شد ما شرکت کردیم و تمام فرماندهان محور‌ها را نفر به نفر صدا کرد و مسئولیتشان را پرسید. بعد از این جلسه و در سوم مرداد همه یگان‌ها براساس ماموریت در داخل قرارگاه اشرف جمع شدند و رجوی شخصاً از آن‌ها بازدید کرد و بعد از آن فرمان پیشروی داده شد. نیروی پیش قراول در عملیات جاویدان و به همراه عراقی‎ها، مهدی براعی بود. ایشان در داخل یک نفربر که مخصوص فرماندهی بود جابجا می‌شد و خیلی اتفاقات عجیبی از خسروی تا سر پل ذهاب افتاد، تمام اموال مردم غارت می‌شد و احشام مردم از بین رفتند و تعدادی از مردم به اسارت گرفته شدند. دو نفر از دوستان سابق من که الان هم در آلبانی هستند به دلیل تسلط بر زبان عربی و آموزش‌هایی که در بخش هوانیروز عراق دیده بودند، در آنجا به همراه خلبان‌های عراقی بودند و نفرات رابط خلبان‌ها بودند و در این موقعیت فرمانده و رابط هوایی آقای نظام‎الملکی بود که یکی از القابش حسن هوایی بود که رجوی این لقب‌ها را به افراد براساس مسئولیت‌هایشان می‌داد.

عیسی آزاده، عضو جداشده از گروه مجاهدین خلق، ادامه داد: مختصات اعلام‌شده به خلبانان اشتباه بود و بسیاری از تیپ‌ها که مأموریتشان تهران، همدان، قزوین و اراک بود، به مقصد نرسیدند. با این حال، تا آخرین لحظه، تمامی افرادی که از قرارگاه اشرف خارج شدند، با چنگ و دندان جنگیدند. محمود عطایی و ابراهیم ذاکری شخصاً در میدان حضور داشتند و نیرو‌ها را هدایت می‌کردند.

وی گفت: در منطقه گردنه حسن‌آباد، با وجود پدافند هوایی محدود و آموزش ناکافی، نیرو‌ها تلاش کردند هواپیما‌ها و اهداف متحرک را هدف قرار دهند، اما بسیاری از موشک‌ها پیش از رسیدن به مقصد از بین رفتند. من شخصاً با چشمان خودم شاهد بودم که مجروحان یکدیگر را حمل می‌کردند.

وی ادامه داد: اقدامات انجام‌شده به‌صورت انتحاری بود و شدت و خشونت آن صد برابر بیشتر از جنایاتی بود که در زمان خودمان توسط داعش شاهد بودیم.

عیسی‌ آزاده، عضو جدا شده گروه مجاهدین خلق، تصریح کرد: چند موضوع را باید به استحضار دادگاه برسانم که خودم شاهد آنها بودم و دیدم. یکی در رابطه با کشتاری که در بیمارستان اسلام‌آباد غرب است. دو فرمانده محور فعال آنجا وجود داشت که همه کار‌ها را انجام می‌دادند؛ کنترل شهر و بیمارستان نیز در دست آنها بود. یکی افسانه شاهرخی که الان در آلبانی است و یکی هم به نام فاطمه رمضانی یا سرور همسر سابق محمد سیدالمحدثین بود. این دو نفر آن جنایت عجیب و غریب غیرانسانی را در اسلام‌آباد رخ دادند و حتی مجروحین را کشتند.

وی افزود: موضوع دیگری که من از فاصله ۵۰ متری شاهدش بودم این بود که پنج نفر را در دشت حسن‌آباد گرفتند و معلوم نبود که این ۵ نفر بسیجی بودند یا مردم عادی. روز چهارم از طرف محمود عطایی دستور آمد که اسرا اعدام شوند. شخصی به نام کاتیسا معروف به حسام شهیدزاده اهل خوزستان که در حال حاضر در قید حیات است این پنج نفر را به رگبار بست و اعدام کرد. اسم و رسم آن شهدا را نمی‌دانم.

عیسی‌آزاده در رابطه با فرمان عقب‌نشینی نیز گفت: عقب نشینی را به عنوان اینکه عقب‎نشینی هست به ما اعلام نکردند، شاید به فرمانده تیپ‌ها اعلام کرده ولی ما متوجه نشدیم. در عملیات نظامی سخت‌ترین عملیات، عملیات عقب‎نشینی است مخصوصاً اگر زیر فشار باشید. آن زمان عقب‌نشینی ما اینطوری بوده که از جلو فشار نیرو‌های مجاهد بود، از جناحین نیز نیرو‌های مدافع فشار می‌آوردند. از پشت سر هم به ما فشار می‌آوردند و بیشترین تلفات سازمان مجاهدین در هنگام عقب‌نشینی بود.

در ادامه جلسه دادگاه وکیل متهمان، در جریان پرسش از عیسی آزاده، عضو جداشده سازمان مجاهدین خلق، سوالاتی را درباره نحوه آموزش‌های نظامی و سازماندهی نیرو‌ها مطرح کرد.

محمدی، اظهار کرد: شما در دانشگاه‌های عراق آموزش دیده‌اید؛ تحت نظر ژنرال‌های عراقی آموزش تاکتیک دیده‌اید؟

آزاده، ادامه داد: بعد از عملیات فروغ جاویدان، در آنجا جمع‌بندی شد که دیگر با دستگاه پیاده امکان انجام عملیات وجود ندارد. در سال ۱۳۷۰ آموزش زرهی برای کل تشکیلات گذاشته شد و تعداد زیادی تانک مدل قدیمی روسی به یک سری داده شد برای اینکه این‌ها به کار گرفته می‎شود باید افراد می‎رفتند جا‌های مختلف آموزش می‎دیدند.

این عضو جداشده، افزود: زمانی که ارتش، زرهی می‎شود باید فرمانده گروهان، فرمانده گردان، فرمانده تیپ و فرمانده لشکر داشته باشد و باید حداقل مدرک لیسانس می‌داشتند. ما را به آنجا آوردند و امتحان گرفتند که ۱۲ نفر از ما در آن امتحان قبول شدیم. بعد از آن ما با کادر تشکیلات به پایگاهی در یک شهر منتقل شدیم و وارد دانشگاه شدیم و به ما آموزش تخصصی دادند.

محمدی، وکیل متهمان گفت: در زمان حمله به ایران نقش شما چه بود؟

آزاده در ادامه توضیح داد: کل دوره آموزش ۴ روز بود. یکسری افراد از خارج آورده بودند که اصلا نمی‌دانستند سلاح چیست. کل آموزشی که دادند ۶ ساعت بود و چون فوری بود هر شخصی را بدون آموزش و اطلاعات تقسیم‎بندی کردند و به من سلاح چهارلول دادند که در مسیر خراب شد. ما منتظر تجهیزات هوایی بودیم که قرار بود منتقل و به بخش‌های دیگر وصل شود، ولی این اتفاق اصلا رخ نداد.

وی گفت: رجوی چند نفر نیروی کلیدی داشت که یکی از آن‌ها احمد واقف بود، دیگری ابریشمچی بود و دیگری هم عطایی و عباسعلی جابرزاده، انصاری و توحیدی که افراد حلقه نزدیک به او بودند. رجوی می‌گفت: در فتح تهران بزرگترین پیروزی ما این است که مرز خسروی را فتح کنیم. بعد از آن جاده آسفالت بوده و کسی هم نیست.

وکیل متهمین گفت: نظارت بر نیرو‌های عراقی کار آقای براعی بود؟

شاهد پاسخ داد: بله. صد در صد.

وکیل شکات، گفت: خواهش دارم از شاهد این سوال پرسیده شود که آیا متهمین پرونده یا کلاً اعضای سازمان کسی بوده که در این عملیات مسلح نباشد و کسانی که مسلح نبودند چه کار‌هایی کردند و افرادی که مسلح بودند چه کار‌هایی انجام دادند؟

شاهد گفت: چند اروپایی هم در اردوگاه داشتیم. خانمی بود که همسر یکی از اطرافیان رجوی بود بنام حبیبی. در پاریس بود. آن خانم به اصطلاح امدادگر از بیمارستان‌های پاریس بود. او امدادگر و پزشک بود. تمام دکتر‌هایی که کار پزشکی انجام می‌دادند به آنها سلاح داده بودند و هیچکس بدون سلاح از اردوگاه اشرف پای خود را بیرون نمی‌گذاشت.

وکیل شکات، گفت: این ایرادی هم که حالا چندین بار مطرح شد، شما دو جلسه قبل توضیحات داده و فرمودید که دیگر اعتراض نسبت به شهود را از این باب قبول نمی‌کنم. هر جلسه یکی از وکلای متهمین از شما سوال می‌پرسند از این جهت که خود شما چه کاره بودید تا شاهد را در معرض اتهام قرار بدهند.

قاضی گفت: آقای وکیل اینجا اعتراض شما به این معنا وارد است که دادگاه توضیح داد که اعضای جداشده در جهت احراز عدالت با توجه به توبه انجام شده، شهادت اینها مخالف موازین قانونی نیست. نکته‌ای را هم لازم می‌دانم خیلی سریع و مختصر عرض کنم. شاید در ذهن وکلا این تاثیر را بگذارد. ببینید در خصوص ماهیت توبه واقعیت این است که ماهیت حد و حدود فقه امامیه و اسلامی، مجازاتی که حق‎الله محور آن است، هدف اصلی از توبه اعاده رابطه مجرم با خدا، بازدارندگی و اصلاح نفس مجرم است نه صرفا تنبیه مادی یا ایجاد مجازات.

قاضی دهقانی گفت: یعنی اگر جرمی سخت اثبات می‌شود با چهار بار اقرار که توضیح دادیم، چرا چهار بار؟ چرا چهار بار جلسه؟ چرا اتحاد مواضع؟ به جهت اینکه سختی در اثبات حتی به اقرار در این جرایم ماهیت قضایی با سوءظن نگاه می‌کند. معتقد است شاید بار اول بر اثر هیجانات بوده و بار دوم متوجه عواقب اعمال نیست، به جهت سوءظن و حفاظت عرض کردم در نظام قضایی اسلامی غیر نظام امامیه، یک دیوار بلندی به دور هر انسانی حتی بعد از اتهام وجود دارد و این دژ بزرگ حفظ حقوق متهم است و هیچکس به راحتی نمی‌تواند از این دژ عبور کند و حتی به متهم برسد حتی در جرائم حدی مانند محاربه.

قاضی دهقانی، گفت: نکته‌ای که در توبه وجود دارد و مجدد توضیح می‌دهم حتی اگر از این دژ با آن توضیحاتی که جلسه قبل دادم عبور کرد و به متهم رسید، توبه و بخششی که مقابل متهم وجود دارد؛ یک توبه قبل از قبض یا اثبات است، یعنی دستگاه قضایی و حاکم به این افراد مسلط نشده. این توبه نشان‎دهنده قطع فعل و اصلاح قلبی است.

وی گفت: اجرای حد هم برای اصلاح روحی و بازگرد مجرم دیگر ضرورت ندارد، زیرا خودش اصلاح کرده و اتفاقاً این دوره قبل از تسلط در نظام‌های قضایی مشابه وجود دارد یعنی همکاری‌هایی که قبل از دستگیری متهمین یا مجرمین با نظام‌های پلیسی یا قضایی انجام می‌دهند بسیار شبیه توبه قبل از تسلط است.

قاضی گفت: اگر فردی، مانند این اعضای جداشده، قبل از اعمال قدرت حاکمیت توبه کند، هدف اصلاح شخصی محقق شده و اساساً اجرای حد ضرورت ندارد.

وی گفت: شریعت، توبه را یک راه حقیقی برای اصلاح فرد می‌داند. توبه، رابطه فرد با خداوند را اصلاح می‌کند. نکته‌ای که بسیار مهم است و شاید به فهم بهتر این موضوع کمک کند، این است که دستگاه قضایی به عامل معنوی توجه دارد. وقتی گفته می‌شود توبه موجب سقوط حد می‌شود، این نکته بسیار مهم است؛ یعنی سقوط مجازات، نه صرفاً تعلیق یا تخفیف آن. البته ممکن است مسئولیت کیفری یا ضمانت‌های مدنی همچنان باقی باشد، اما آنچه مورد تأکید است این است که در جرایم حدی، به دلیل بعد “حق‌اللهی” آنها در نظام قضایی اسلامی و قانون مجازات اسلامی ایران، هدف اصلی بازدارندگی و اصلاح جامعه است.

قاضی گفت: هدف اصلی اجرای حد، تحقق همین بازدارندگی و اصلاح است. توبه صادقانه نشان می‌دهد فرد از ادامه فساد و خشونت منصرف شده است. رابطه این موضوع با حق‌اللهی بودن جرم در همین نکته نهفته است. فقها بر این اساس استدلال می‌کنند و دکترین حقوقی نیز باید به آن توجه کند که مرکز انگیزه اصلی ارتکاب جرم، سرپیچی از خداوند است. توبه دقیقاً این مرکز اصلی را هدف قرار می‌دهد؛ یعنی اگر ارتکاب جرم به‌عنوان سرپیچی از حق‌الله از بین برود، عامل معنوی ارتکاب نیز از میان می‌رود.

وی گفت: اصولاً مجازات یا پیگرد‌های مدنی برای بازگرداندن فرد بر اساس همان عاملی است که موجب ارتکاب جرم شده است. در جرایم حق‌اللهی، خداوند می‌فرماید این فرد از من سرپیچی کرده است؛ اگر جرم به افراد دیگر ضرر زده باشد، آن مسئولیت‌ها به جای خود باقی است، زیرا توبه صرفاً جنبه الهی دارد و مسئولیت مدنی را از بین نمی‌برد. آنچه مدنظر است این نکته است که افراد پس از توبه، انگیزه اصلی ارتکاب جرم را دیگر ندارند.

قاضی گفت: پس از توبه دیگر انگیزه اصلی ارتکاب را ندارد، به شرط آنکه توبه صادقانه باشد. به‌ویژه اگر توبه پیش از دستگیری و اعمال قدرت حاکمیت صورت گرفته باشد. به همین دلیل، در فقه امامیه، حاکم یا قاضی اختیار تشخیص دارد و زمان توبه بسیار مهم است.

قاضی دادگاه سپس گفت: با توضیحاتی که دادم ایراد به شهود را نمی‌پذیرم. با توجه به اینکه اکثر شهود و اعضای جدا شده قبل از تسلط توبه کردند. همانقدر که در نظام قضایی اسلام دژ مستحکم به دور افراد متهم گرفته می‌شود و حتی اگر خودش اقرار کند تا ۴ بار شهود شهادت ندهند با سوءظن به شهود و اقرار‌های فرد متهم به موضوع نگاه می‌کند و باز هم از او می‌پرسد آیا توبه کردی یا خیر؟ پس از عبور از این دژ مستحکم نظام بخشش مطرح می‌شود. عمده اعضای جدا شده خودشان مراجعه کرده و تسلیم شدند. بنابراین دادگاه ایرادی در رابطه با شهود را نمی‌پذیرد.

سپس محمدی، وکیل متهمان پرونده در جایگاه حاضر شد و گفت: ارزش شهادت شهود به تشخیص دادگاه نسبت به افراد مختلف است. شاهد امروز یک بسیجی است که دستگیر شده، هفته پیش امیری از ارتش شاهد بود و گاهی عضو جداشده سازمان را به عنوان شاهد آوردید. آیا از نظر شما ارزش شهادت این سه نفر با هم برابر است؟ پاسخ به سوالات من در جهت روشن شدن حقیقت است.

قاضی دهقانی، پاسخ داد: کسی با شفافیت مخالف نیست اگر ایراد شما به نوع ارزش عدالت نباشد ایرادی ندارد و اظهارات شما مورد قبول است.

سپس یوسف ویسی، شاهد عملیات مرصاد در جایگاه حاضر شد و پس از ادای سوگند، اظهار کرد: ما افرادی که شهادت می‌دهیم، قربانی سازمان هستیم. سازمانی که شما از آن وکالت گرفتید. من در سال ۶۷ در عملیات مرصاد شخصی اسیر سازمان مجاهدین بودم. نباید که به آن‌ها فرقه بگوییم. در بحبوحه آخرین عملیات ایران بود که ما در دشت ذهاب با عراقی‌ها درگیر شدیم ولی متاسفانه به دستور فرماندهی کل، دستور عقب‎نشینی داده شد.

وی گفت: عراقی‎ها از این فرصت استفاده کردند و تا شهر سرپل ذهاب تا مرز کل داوود را تصرف کرده و مستقر شدند. من نه عضو سازمان بودم و نه تشکیلات را شناختم نه تشکیلاتی بودم. ما در حال عقب‎نشینی بودیم.

ویسی گفت: در مسیری که می‌آمدیم رجوی با عراقی‌ها تبانی کرده بود. عملیات از گردنه پاطاق که گردنه استراتژیکی است و اگر به ما دستور می‌دادند، نمی‌گذاشتیم کسی از این گردنه بالا بیاید. ما در حال عقب‎نشینی بودیم و اینها با پرچم ایران داشتند می‌آمدند. فارسی صحبت می‌کردند و لباس نظامی ایرانی تنشان بود و ما فکر کردیم از نیرو‌های باقیمانده ارتش و سپاه هستند. دیدیم عده‌ای از آن‌ها زن هستند که از آنها سوال کردیم چرا به جنگ آمدید، گفتند از ارتش آزادی‎بخش هستیم.

وی گفت: یک سرهنگ ارتش همراه ما بود گفت اینها منافقین هستند و باید کاری کنیم که ۲۰ نفر از ما را اسیر کردند. با گوش‎هایم شنیدم که در بی‎سیم به آن‌ها می‌گفتند سربازان بومی را نگه دارید ولی اسرایی که بومی نیستند و سرباز یا درجه‎دار هستند را بکشید.

قاضی با بیان اینکه در این فرصت به نکته‌ای درباره توبه اشاره می‌کنم، گفت: یک تفاوت در نظام قضایی اسلامی و قانون مجازات بین ثبوت عمل و حالت فاعل قرار می‌دهیم. یعنی اینکه سقوط عمل مثلاً اقرار یا شهادت نشان می‌دهد که این عمل واقع شده است. اما حالت فاعل یعنی در حال ارتکاب آن فاعلی که جرم را مرتکب شده است. آیا نادم است یا خیر؟

قاضی گفت: آیا انگیزه فساد وجود دارد یا خیر؟ این یک امر دیگری است. توبه زمانی اهمیت پیدا می‌کند که به آن هدف اصلی مجازات‌ها برسد. هدف اصلی مجازات‌ها اصلاح حالت فاعل است. این نکته را عزیزان توجه کنند در سیاست جنایی اسلامی به نظر قاضی، فوق‎العاده اصلاح حالت فاعل مهم است و هدف اصلی مجازات‎هاست در نظام جزایی که داریم. این حالت فاعل اگر تغییر کرد، توبه صادقانه پیش از قدرت بر او، پیش از دستگیری او و پیش از بازداشت او، مهم‌ترین نشانه است برای اینکه این حالت فاعل تغییر کند.

وی گفت: هدف‌های متفاوتی را در مجازات‌ها در حق‎الله و حق‎الناس در نظام قضایی در جزای اسلامی و قانون مجازات اسلامی داریم که دارای جنبه تربیتی و اخلاقی قوی است و بر بازگرداندن حالت فاعل تمرکز دارد؛ همان بحث روانی که پیش‌تر به آن اشاره شد. در نظام قضایی مدرن نیز، آنچه تحت عنوان “پرونده شخصیت” مطرح می‌شود، ناظر بر وضعیت فاعل جرم است. با این حال، به نظر این‌جانب، هیچ‌یک از این موارد در نظام‌های حقوقی مدرن منتهی به سقوط کامل مجازات نمی‌شود، در حالی که در اسلام، به‌ویژه در جرایم حدی، اگر ندامت صادقانه محقق شود، سیاست جنایی اسلامی قائل به سقوط کامل مجازات است؛ حتی پس از اثبات جرم. این نکته‌ای است که معمولاً کمتر به آن توجه می‌شود.

قاضی گفت: البته باید توجه داشت که نباید شرایطی ایجاد شود که توبه به ابزاری برای فرار از مجازات تبدیل گردد و برای مجرمان حاشیه امن ایجاد کند. اما در صورتی که توبه پیش از اثبات جرم صورت گرفته باشد، اساساً سوءظنی نسبت به آن وجود ندارد. حالت فاعلیِ شخص به‌گونه‌ای است که قاضی دادگاه، به‌ویژه در برخی مجازات‌ها، مکلف می‌شود آثار آن را لحاظ کند. از همین رو، در سیاست جنایی نظام قضایی اسلامی، این موضوع اهمیت فوق‌العاده و ماهیتی متفاوت دارد.

وی گفت: عمده این افراد و اعضای جداشده، کسانی هستند که پیش از تسلط قضایی، اطلاعاتی یا پلیسی بر آنها، خود را تسلیم کرده‌اند.

یوسف ویسی، شاهد عملیات مرصاد، گفت: این افراد با بی‌سیم با پایگاه‌ها و درمانگاهی که در منطقه کل داوود مستقر بود، ارتباط داشتند و دستور می‌گرفتند که چگونه عمل کنند. به آنها دستور داده شده بود که ستونی حرکت کنند، از جاده خارج نشوند و هر مانعی که در مسیر وجود دارد را از بین ببرند. نیرو‌هایی که عقب‌نشینی کرده بودند نیز در مسیر قرار داشتند.

وی گفت: خودم دیدم که این افراد سیاه‌چادر‌هایی را که در داخل زمین‌ها برپا شده بود، با مواضع نظامی اشتباه گرفتند و متوجه نشدند که اینها سیاه‌چادر‌های افراد غیرنظامی است. آنها از روی آسفالت عبور می‌کردند و دستور می‌دادند که کاروان و ستون هدف قرار گیرد. نحوه حرکتشان به این صورت بود که خودرو‌ها چند نفری در سمت راست، چپ و وسط جاده حرکت می‌کردند. جاده خلوت و بدون مانع بود و سپس اقدام به تیراندازی می‌کردند، بدون اینکه تشخیص دهند افراد شخصی هستند یا نظامی.

یوسف ویسی شاهد عملیات مرصاد، ادامه داد: وقتی میدان اول شهر را تصرف کردند اعلام کردند که ما شهر کرند را تصرف کردیم و برای دو ساعت آینده تهران هستیم. ما هم این اتفاقات را با شنودی که داشتیم گوش می‌دادیم. مردم که سمت آنها می‌آمدند، می‎زدند و می‌گفتند سمت ما نیایید. بعد دستور دادند که دست‌های ما را باز کردند و گفتند: ما حوصله اسیر گرفتن نداریم. می‌گفتند: بومی‌ها باید راه را به ما نشان بدهند و بقیه اسرا را می‌بردند پشت سپاه کرند و سربازان و یا پاسداران را به شهادت می‌رساندند. ما که بومی بودیم با همان سرهنگ ارتش که خیلی فعالیت کرده بود به آرامی به سمت شهر اسلام‌آباد حرکت کردیم. بعد از یک ساعت هم نکشید که اسلام‌آباد تصرف شد.

وی افزود: در ورودی اسلام‌آباد یک پادگان نظامی بود و مردم روستا‌ها که قصد فرار داشتند در ورودی اسلام‌آباد تجمع کرده بودند، چون نتوانسته بودند حرکت کنند. ما با فرمانده بی‌سیم‌ها را شنود می‌کردیم. بعد تکلیف کردند که لجستیک پشت سر شماست و خودرو‌هایی که داخل جاده هستند حتی اگر زن و بچه داخل آنهاست، آنها را بزنید و فقط جاده را باز کنید.

این شاهد عینی، گفت: اینها با ارتش درگیر و دو نفر از فرماندهان آنها هم مجروح شد. وقتی وارد فرمانداری شدیم شهر خالی شد و همه به سمت کرمانشاه رفتند. وقتی اینها وارد شهر شدند و به اصطلاح کاروانشان رسید، شروع کردند به کشتن مردم. من همه این وقایع را با چشم خود دیدم و وحشت می‌کردم.

وی اضافه کرد: سپس دستور آمد تعدادی از افرادی را که در فرمانداری گرفتیم به پشت خط انتقال دهیم. بعد به ما گفتند باید مجروحان را به کمک ما به سرپل ذهاب ببرید. اینها یک مدرسه را در سرپل ذهاب به بیمارستان تبدیل کرده بودند و مجروحان را برای مداوا به آنجا می‌بردند. فرمانده‌شان، خانمی بود که او را با هلیکوپتر عراقی‌ها به خانقین انتقال دادند. دستور آمد و گفت به مجروح‌هایی که داخل مدرسه هستند و دست و پایشان قطع شده بود تیر خلاص بزنید. خود مریم رجوی و مسعود رجوی نیز وقتی که عملیات داشت خیلی اوج می‌گرفت آمده بودند و در داخل خانقین مستقر شده بودند که مستقیما به نیرو‌ها دستور دهند که چه کاری باید انجام دهند.

یوسف ویسی، اظهار کرد: اسیران را به داخل قرارگاه در خانقین به اسم کرند منتقل می‌کردند که برای حزب بعث عراق بود. اردوگاه‌هایی که ما را به آنجا بردند، بسیار مخوف و دارای در‌های فولادی و دیوار‌های بتنی بود. نیرو‌های سازمان پس از چند روز درگیری عقب‌نشینی کردند و می‌آمدند آنجا مستقر می‎شدند و تجهیزاتی که با خود داشتند را جا می‌گذاشتند و می‌رفتند.

وی افزود: ما را با چند نگهبان که عمدتاً زن بودند در آنجا نگه می‌داشتند و نزدیک به ده روز در شرایط بسیار سخت در آنجا بودیم. در همان مقطع، زنی به نام فرشته همدانی که در کرند مجروح شده بود برای درمان منتقل شد و اصرار داشت که نمی‌خواهم اینجا باشم. می‎خواهم به شهر خودم برگردم ولی به او می‎گفتند اگر برگردی اعدام می‌شوی. وقتی اسیر شدیم، افراد زیادی از ارتش، سپاه و حتی نیرو‌هایی که در اسلام‌آباد به عنوان پاسدار شناخته می‌شدند، به اسارت گرفته شده بودند.

این شاهد عملیات مرصاد، گفت: پس از مدتی، این اسرا را جدا کردند. حدود ۲۰۰ نفر از ما را به پایگاه اشرف منتقل کردند و بقیه را جلوی چشم خودمان به گلوله بستند. گفته می‌شد که این افراد از جنایات‎کاران سپاه کرمانشاه هستند. وقتی وارد اشرف شدیم، ما را در محلی که به آن اردوگاه مهمانسرا می‌گفتند نگهداری کردند و حدود یک ماه در آنجا بودیم.

ویسی، ادامه داد: پس از این مدت به ما می‌گفتند اگر بخواهید برگردید و آزاد شوید، جمهوری اسلامی شما را تیرباران می‌کند و می‌کُشد. به ما می‌گفتند شما آلوده به سازمان مجاهدین شده‌اید و ایران دیگر شما را قبول ندارد.

وی اظهار کرد: در آنجا دیدیم که اسیران بسیاری از عملیات چلچراغ و عملیات آفتاب را آنجا آورده بودند و از آنها برای کار‌های سنگین، از جمله کار‌های عمرانی، استفاده می‌کردند و از نیرو‌های خودشان استفاده نمی‌کردند. این پادگان بسیار مخوف بود و تجهیزات بالایی داشت. به ما می‌گفتند شما باید اینجا برای ما کار کنید و اگر بعد‌ها خوب بودید شما را وارد سازمان می‌کنیم.

شاهد عملیات مرصاد، افزود: بعد از مدتی، وقتی نشست‌هایی برگزار می‌کردند ما را روی صندلی‌هایی جداگانه می‌نشاندند و می‌گفتند اینها اسرا هستند و عضو جدا محسوب می‌شوند.

قاضی گفت: آیا متهم ردیف اول، یعنی کادر مرکزی سازمان شامل مسعود رجوی و مریم رجوی اعضای اصلی دستور کشتار مجروحان خودی را صادر کرده‌اند، اگر در راستای دستور بود باید مجروحان را تیمار و درمان می‌کردند نه اینکه دستور کشتن بدهند. یعنی اعضای سازمان دستور کشتن مجروحان خود را دادند؟ این برای اولین بار است که به این صراحت بیان می‌شود که اعضای اصلی سازمان دستور کشتار مجروحان خودشان را داده‌اند.

ویسی بیان کرد: من خودم عضو سازمان و تشکیلات نبودم و اسامی این اعضا را نمی‎شناختم. زمانی که ما را جذب کردند و عملاً ذهن و فکر ما را در اختیار گرفتند و پس از عملیات مرصاد نشست‌های توجیهی برگزار کردند.

وی گفت: به ما می‎گفتند اسیر، اما در رسانه‌ها ما را به‌عنوان مردم پیوسته به سازمان معرفی می‌کردند. در اخبار خارجی و مصاحبه‌ها به ما می‌گفتند اعلام کنید که “ما پیوسته‌ایم، اسیر نشده‌ایم”. در حالی که ما اسیر شده بودیم، اما آنها برای تبلیغات خود و برای این‌که نشان دهند مردم ایران آنها را قبول دارند و در داخل کشور نیرو دارند، چنین القا می‌کردند که عده‌ای داوطلبانه به سازمان پیوسته‌اند.

وی افزود: ناگفته نماند که عده‌ای از شهر کرمانشاه نیز به‌اشتباه به آنها پیوسته بودند، چرا که تصور می‌کردند این گروه وابسته به حزب کمونیست است و چون خودشان عضو حزب کمونیست بودند، وارد سازمان شدند. بعداً که متوجه تفاوت‌ها شدند، با سازمان دچار اختلاف شدند و از آن جدا شدند.

یوسف ویسی افزود: سازمان هیچ‌گونه رحم و مروتی نسبت به نیرو‌های خود نداشت. تمامی نیرو‌های سازمان قرص سیانور همراه داشتند. من با چشم خودم دیدم که نزدیک به ۱۰ نفر از اعضای سازمان در نزدیکی پادگان “الله‌اکبر” در محاصره قرار گرفتند و حاضر نشدند تسلیم شوند. به نیرو‌ها گفته بودند اگر به دست ایران اسیر شوید، خوردن سیانور بهتر است. جنایات سازمان بی‌شمار است.

ویسی گفت: من حدود شش تا هفت سال در این سازمان حضور داشتم و پس از عملیات، این موضوع را با صراحت عرض می‌کنم. مسعود رجوی بسیاری از جوان‌ها و نیرو‌های تحصیل‌کرده کشور ما را فریب داد، آنها را به عراق برد و حتی از خارج از کشور دعوت کرد. پیش از عملیات مرصاد، او به کشور‌های اروپایی سفر کرده بود و گفته بود بیایید از اشرف بازدید کنید تا ببینید نیرو‌های ما چه کسانی هستند، چه تعداد نیرو داریم و چه میزان تجهیزات در اختیار داریم.

وی گفت: افرادی که از خارج می‌آمدند، از جمله پزشکان، پرستاران و دیگر اقشار، تصور می‌کردند صرفاً برای بازدید آمده‌اند، اما این بازدید‌ها در واقع نمایش قدرت نظامی بود تا حمایت کشور‌های اروپایی را جلب کنند و القا کنند که سازمان در حال تقویت و خرید تجهیزات نظامی است.

وی ادامه داد: پس از عملیات مرصاد، جلسات توجیهی برگزار شد تا مشخص شود ضعف‌ها کجا بوده و چرا نتوانستند به تهران برسند. خود مسعود رجوی سخنرانی‌هایی داشت که نزدیک به یک شبانه‌روز طول می‌کشید؛ از حدود ساعت سه بعدازظهر آغاز می‌شد و تا شش یا هفت صبح ادامه داشت. در این سخنرانی‌ها، او همه تقصیر‌ها را متوجه نیرو‌ها می‌کرد و می‌گفت شما جنایت و خیانت کرده‌اید و عملیات را رها کرده‌اید. او مسئولیت شکست را به گردن نیرو‌ها انداخت و مدعی شد که آنها دستورات را به‌درستی اجرا نکرده‌اند و سپس به آنها القا می‌کرد که دچار مشکل و تضاد شده‌اند، در حالی که واقعیت چیز دیگری بود.

وی افزود: آنها گفتند ما می‌خواهیم در عملیات فروغ جاویدان ۲، تلافی کنیم. آنها می‌خواستند که مرحله دوم این عملیات را انجام دهند. بعد‌ا نیرو‌های ایدئولوژیک در نشست‌هایی از رجوی پرسیدند که چه شد که عملیات فروغ جاویدان ۲، انجام نشد؟ رجوی عیناً اینگونه بیان کرد که صاحب خانه به ما اجازه نمی‌دهد و منظور از صاحب خانه، صدام بود.

قاضی پرسید: کسی از آنها سوال نکرد چرا کسانی که با شما همراه بودند، کشته شدند؟ چرا دستور داده بودند مجروحانی که همراه شما بودند را کشتند؟

این شاهد عینی، پاسخ داد: اینها چیز‌هایی بود که ایدئولوژی سازمان بود. این سازمان دو فرقه بود؛ یک فرقه خود تشکیلات سازمان بود که در کادر مرکزی بودند و فرقه دوم عده‌ای مثل ما ارتش آزادی‌بخش بودند. ما نیرو‌هایی بودیم که زیاد در سخنرانی‌ها و توجیحات فرماندهان حضور نداشتیم. ما در پادگان اشرف نمی‌توانستیم به صورت تکی یا دو نفری راه برویم و با هم حرف بزنیم. ما اگر دو نفری راه می‌رفتیم انتقاد می‌کردند و از ما می‌پرسیدند در رابطه با چه چیزی حرف می‌زدید؟ اشرف، پادگان مخوفی بود که نیرو‌ها نمی‌توانستند با همدیگر ارتباط داشته باشند.

وی ادامه داد: سازمان مجاهدین قبل از عملیات مرصاد که در عراق مستقر شد به عنوان ستون پنجم عراق حضور داشت. رژیم بعث قراردادی با آنها بسته بود که باید شما برای ما جاسوسی کنید و عملیات‌های ایران را برای ما لو بدهید. تمام عملیات‌هایی که ما شهید زیاد دادیم اکثراً توسط منافقین لو رفته بود. چون در ایران رخنه داشتند و با استفاده از نیرو‌های ستون پنجم اطلاعات عملیات‌ها را به بعثی‌ها لو می‌دادند. در مقطعی حتی عراقی‌ها جلسه‌ای گذاشتند و از منافقین ناراحت بودند که چرا مثل سابق به ما اطلاعات نمی‌دهید؟ منافقین گفتند که شما ما را از لحاظ توپخانه و هوایی حمایت نکردید و عملیات ما موفق نشد.

یوسف ویسی، تصریح کرد: رجوی در عملیات فروغ جاویدان گلوله خلاصی را به خودش زد. آخرین تلاش و چاپلوسی که برای دشمنان مردم ایران کرد. تنها پاداشش این بود که به او اجازه دادند از مرز خسروی و از گردنه پاطاق به سمت چهارزبر حمله کند تا از خودش نامی به جای بگذارد. مسعود رجوی عامل تمام فساد سازمان بود و خود مریم نیز هم‌دستش بود. تمام دخترانی که از ایران و جا‌های دیگر مثل ترکیه می‌آوردند، عقیم کرده بودند.

ویسی با اشاره به عقیم‎سازی زنان این گروه پس از عملیات‌های مرصاد و فروغ جاویدان، گفت: جنایت‌های عملیات فروغ جاویدان تمامی نداشت. بعد از عملیات فروغ جاویدان دو نشست به نام انقلاب صلیب و انقلاب طلاق برگزار شد. انقلاب طلاق این بود که یک میز وسط سالن اجتماعات گذاشته و گفتند کسانی که ازدواج کردند انگشترهایشان را به عنوان طلاق آنجا بیندازند. بعضی از اعضای سازمان، گفتند ما در ایران عقد کردیم و بچه داریم، آنها پاسخ دادند، تشکیلاتی و غیر تشکیلاتی ندارد انگشترهایتان را بیندازید و روی پارچه بنویسید همسرمان را طلاق دادیم و بعد از عملیات چیزی به عنوان متأهل نداریم.

وی گفت: بعد از عملیات مرصاد که انجام شد، نشستی برگزار کرده و در آن گفتند ما دیگر به بن‎بست خوردیم و حتی اگر کشور ایران حمله کند و داخل اشرف بیاید و تک تک ما را آویزان کنند، باید مبارزه کنیم.

وکیل شکات، گفت: اسماعیل زارعی از اعضای جداشده منافقین هستند که از طریق اسکای روم آنلاین می‌توانند ایراد شهادت کنند و فقط تقاضا داشتند که تصویرشان منتشر نشود.

قاضی گفت: با توجه به لایحه‌ای که وکیل شکات به دادگاه دادند و تهدیداتی که علیه این عضو جداشده به طور جدی از سوی متهمین وجود دارد، حالا ادعا مطرح شده در حال بررسی است، اما با توجه به رعایت قواعد شهود، تصاویر ایشان نباید توسط دوربین‌ها اخذ شود.

وکیل شکات، گفت: ایشان از اعضای تیم‌های ترور دهه ۶۰ در خوزستان بودند که نهایتا به ۱۵ سال حبس محکوم می‌شوند و در هیئت‌های عفو مورد عفو قرار می‌گیرند و پس از یک سال از زندان آزاد می‌شوند.

جلسه پنجاه

قاضی دادگاه پس از اعلام تنفس، آغاز پنجاهمین نشست رسیدگی را اعلام کرد و گفت: دادگاه پس از تنفس اعلام‌شده، پنجاهمین نشست خود را در ادامه جلسه اول دادرسی رسیدگی به کیفرخواست واصله از دادسرای عمومی و انقلاب تهران در خصوص متهم ردیف اول سازمان مجاهدین خلق و اعضای کادر مرکزی آن، با نظر به حضور رئیس دادگاه و یکی از مستشاران دادگاه همچنین با حضور نماینده دادستان، وکلای متهمین و وکیل شکات، به صورت علنی و رسمی آغاز می‌کند.

وی در ادامه اعلام کرد: وکیل شکات در جایگاه قرار بگیرند.

وکیل شکات نیز با حضور در جایگاه بیان کرد: اسماعیل زارعی، عضو جدا شده سازمان که توسط هیئت عفو، عفو و آزاد شده بود به صورت مجازی به بیان شهادت پرداخت.

اسماعیل زارعی، اظهارکرد: من حدود یک سال در تشکیلات منافقین بودم. این مربوط به سال‌های ۵۹ است و اوایل ۶۰ نیز دستگیر شدم، تقریباً یک سال با تشکیلات بودم. در آن مقطع عملیات نظامی انجام نمی‌شود و مسئولیتی نداشتند و عملیاتی صورت نمی‌گرفت.

قاضی گفت: آیا در عملیات فروغ جاویدان حضور داشتید؟

وی پاسخ داد: خیر پس از یکسال بازگشتیم و در مسیر انقلاب قرار گرفتیم.

زارعی در پاسخ به پرسش درباره نحوه جذب خود، گفت: جذب من از طریق کانون‌ها و فعالیت‌هایی تبلیغی که می‎کردند، انجام شد.

وی در ادامه و در پاسخ به این سؤال که آیا دوران زندان را نیز تجربه کرده‌اید، اظهار کرد: بله، زندان بودم.

زارعی در پاسخ به این پرسش که آیا عضو تیم‌های عملیاتی بودید، تصریح کرد: عضو تیم بودیم ولی عملیاتی نکردیم.

وی درباره مأموریت‌های محوله، گفت: قرار بود کار‌های تبلیغی و شناسایی انجام دهیم و بیشتر کار شناسایی منطقه، به‌ویژه در منطقه جنوب برای اینکه سازمان بتواند در آنجا مقر بزند را انجام می‎دادیم، اما عملا موفق نشدیم.

وی در پاسخ به اینکه آیا مورد عفو قرار گرفتید، افزود: پس از مدتی آزاد شدم و درباره حکم صادره نیز باید بگویم که به ۱۰ سال محکوم شدم و بعد از اینکه توبه من احراز شد، عفو گرفتم.

وی در پاسخ به این سؤال که آیا با کمیته‌های عفو مواجه شدید، گفت: بله، کمیته‌ها بودند. در سال ۶۰ که عملاً کمیته‌ها فعال بودند، دستگیر شدم. کمیته از تهران آمدند و پرونده‌ها را بررسی کردند.

اسماعیل زارعی، عضوجداشده که توسط هیئت عفو، عفو و آزاد شده، گفت: کمیته‌های عفو در سال ۶۰ هم بود، خیلی از زندانیان سال ۶۰ آزاد شدند، بالغ بر ۵۵۰ نفر از ۷۰۰ نفر از زندانیان اهواز آزاد شدند. هرکس صادقانه بر می‌گشت بر اساس معیار‌هایی با آن موافقت می‌شد، فضا، فضای عفو عمومی بود. این بررسی‌ها و فعالیت‌ها نشان داد که کمیته و نظام قضایی پس از انقلاب، با هدف اصلاح و بازگرداندن افراد به جامعه، نسبت به فعالیت‌های زندانیان و اعضای سازمان اقدامات موثری انجام دادند.

فتح‎الله اسکندری، از اعضای جداشده، گفت: در جلسه قبلی صحبت کردم. در این جلسه گفتیم که در رابطه با عملیات مرصاد صحبت کنیم. یک روز بعد از عملیات، ما را از زندان برای شرکت در این عملیات وارد خاک ایران کردند. در مسیری که ما را می‌بردند، می‌دیدیم که پمپ بنزین شهر اسلام‎آباد ایران به آتش کشیده و یا مزارع مردم که اکثراً گندم‌زار بودند را به آتش کشیده بودند یا خودرو‌های شخصی مردم که از دست اینها فرار کرده بودند را سوزانده بودند.

وی گفت: من بودم، خیرالله ذاکری، ناصر محمدی و جواد خوینی بودند و اولین نفر که فرار کرد آقای ذاکری سرباز پیوسته بود که لحظه‌ای طول نکشید که در بی‎سیم‎هایشان اعلام کردند، فردی که فرار کرد را کشتیم. دو نفری که با ما بودند با من فاصله داشتند مثلاً من در دسته یک بودم. آن‌ها در دسته دو و سه بودند. فردی به نام سعید بود. فرمانده تیپ ۴۰۰ سازمان بود که دستور داد، این را دستگیر کنیم و عقب بفرستیم چراکه دوستانش همگی فرار کردند ولی از جواد خوینی تا حالا خبری نشده است.

وی گفت: زمانی که دستم را بستند و پشت کامیون نظامی با کشته شده‎هایشان بار زده و به عقب جبهه فرستادند، یک لحظه دیدم که از پشت سرم کسی روی زمین صدایم می‌کند، برگشتم دیدم ناصر است که شدیدا مجروح شده بود. کفشش را درآورده و دستانش را از پشت بسته بودند و چهار- پنج نفر از اعضای منافقین بالای سرش مسلح ایستاده بود و بعد از آن تاریخ از این آدم هم هیچ خبری نشد.

وی گفت: بعد از چندین ماه در کتابی که سازمان منتشر کرده بود، این افراد را به عنوان شهید خود اعلام کرده بود. در صورتی که این افراد را خودشان کشته بودند. به طور مثال نفر اول خیرالله ذاکری را که کشتند فاصله‌ام با او خیلی کم بود.

قاضی دهقانی، گفت: این افراد را خود سازمان می‌کشت؟

وی گفت: بله، زمانی که ذاکری را کشتند در بی‎سیم از فرمانده تیپ گردان ۴۰۰ شنیدم که گفتند فردی را که فرار کرد، کشتیم.

فتح‌الله اسکندری، از اعضای جدا شده گروه مجاهدین خلق، تصریح کرد: در این شرایط مردم بی‌پناه بودند و آنها که ادعا کردند برای خلق می‌جنگند کوچکترین کمکی به این مردم نمی‌کردند. مثلاً فردی خودرویش خراب شده بود و نمی‌توانست از جاده خارج کند، آنها این خودرو‌ها را با تانک یا ماشین زرهی از جاده پرت می‌کردند تا مسیر خودشان باز شود. رجوی در رابطه با فتح تهران خودش هم می‌دانست که نمی‌تواند چنین غلطی بکند ولی به این نیاز داشت چرا که در جمع‎بندی عملیات مرصاد در اشرف، می‌گوید: درست است که ما در این عملیات پیروز نشدیم ولی ما در عراق بیمه شدیم. این مهم‌ترین هدفی بود که مسعود رجوی بعد از این عملیات به آن اقرار کرد.

وی ادامه داد: دولت عراق از این گروهک علیه مردم خودشان استفاده می‌کرد. بخاطر همین با کشته شدن اعضای زیاد سازمان محبوبیت بیشتری در دولت عراق پیدا کردند. بعد از این بود که دولت عراق تسلیحات سنگین به منافقین داد. به گفته شخص مسعود رجوی، عراقی‌ها یک تیپ رزمی زرهی خود را حذف کرد و تمامی تجهیزاتش رو به منافقین داد.

قاضی سوال کرد: شما خودتان دیدید افرادی از تیپ‌ها یا گردان‌ها به سمت مردم غیرنظامی شلیک کنند و مردم را شهید کنند؟

این شاهد عینی، پاسخ داد: وقتی از مرز در حال ورود به ایران بودیم تعداد زیادی از ماشین‌هایی که متعلق به مردم عادی بود (مثل ژیان و نیسان) را کنار جاده دیدم که کاملا آسیب دیده بودند و در کنار این ماشین‌ها، جنازه‌های مردم شخصی که مثلاً کودک و زن بودند وجود داشت. آنها حتی در تاریکی شب یک گله گوسفند که به آنها نزدیک می‌شد را به رگبار آتش بسته بودند. لاشه‌های گاو و گوسفند کنار جاده ریخته بود. من این موارد را با چشم خودم دیدم. یا مثلاً پمپ بنزین شهر اسلام‌آباد را کاملا سوزانده بودند و چیزی از آن باقی نمانده بود.

وی ادامه داد: سال ۷۲ مسعود رجوی یک نشستی را تحت عنوان نشست حوض برگزار می کرد. در این نشست جلوی چشم رجوی و با حضور بیش از ۴۰۰ نفر یک شخص به نام جواد زائریان را شکنجه دادند. یکی از خواهرانش نیز به نام فاطمه زائریان از کشته شده‌های رجوی بود. با شروع جلسه، رجوی شروع کرد از امام حسین (ع) تعریف کردن و از اینکه امام حسین (ع) در شب عاشورا چراغ‌ها را خاموش کرده و از یارانش خواسته که اگر کسی نمی‌خواهد در جبهه او باشد می‌تواند آزادانه راهش را انتخاب کند و برود. مسعود رجوی می‌خواست از این فرصت برای تثبیت جایگاه خودش استفاده کند. در آن جلسه همه چراغ‌ها را خاموش کرد و گفت حالا هر کس که نمی‌خواهد با ما باشد برود در حالی که آن ساختمان کاملا توسط نیرو‌های عراقی و نیرو‌های سازمان محاصره شده بود.

فتح‌الله اسکندری، از اعضای جداشده سازمان مجاهدین خلق، گفت: چراغ‌ها را روشن کردند و اعلام شد که اگر کسی می‌خواهد برود، اعلام کند. یکی از اعضا به نام جواد دستش را بالا برد و گفت که می‌خواهد برود. با اشاره مسعود رجوی، تیم‌هایی که از قبل آماده شده بودند تا اگر کسی قصد داشت علیه مسعود رجوی موضع بگیرد بلایی سرش بیاورند که برای دیگران درس عبرت شود.

اسکندری ادامه داد: در جمع، آن فرد را به‌قدری کتک زدند که برخی از مسئولان دور او را می‌گرفتند تا دیگران نتوانند دخالت کنند. در حالی که از سوی فرماندهی صحنه، با اشاره دست به افراد مشخص‌شده دستور داده می‌شد که او را بزنند. این فرد از حدود ساعت ۱۱ شب تا نزدیک اذان صبح، به‌طور مداوم مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت. این یکی از جنایت‌هایی بود که در حضور مستقیم مسعود رجوی اتفاق افتاد. علاوه بر مسعود رجوی، تقریباً اکثر مسئولان ارشد سازمان مثلا مهدی ابریشمچی، شیلا دیهیم، سپیده ابراهیمی، زهره اخیانی، مهوش سپهری و حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ نفر از اعضای سازمان در محل حضور داشتند.

وی در پاسخ به این پرسش که آیا این افراد در ضرب‌وشتم دخالت داشتند یا دستور انجام آن را صادر کردند، اظهار کرد: یک فرمانده صحنه مشخص وجود داشت که اگر چنین اتفاقی رخ داد چه کسی فرماندهی را برعهده گیرد، فرید دیوانی، فرمانده صحنه بود. با اینکه بروز می‎داد من مراقبم سایرین ضربه نزنند، اما من شاهد بودم که با اشاره دست به افرادی که از قبل آماده شده بودند، دستور می‌داد که او را بزنند. زمانی که اشاره می‌کرد، افراد جلو می‌رفتند و ضرب‌وشتم را انجام می‌دادند. این اقدامات کاملاً برنامه‌ریزی‌شده و در قالب شکنجه اعضا انجام می‌شد.

اسکندری ادامه داد: در درون تشکیلات، برای این اقدامات از اصطلاحات خاصی استفاده می‌کردند. می‌گفتند ما داریم مانع می‌شویم، یعنی اجازه نمی‌دهیم فرد طعمه حکومت ایران شود و مدعی بودند که دارند او را نجات می‌دهند در حالی که با ضرب‌وشتم شدید استخوان‌های فرد را می‌شکستند و بلایی سرش می‌آوردند که دیگر حتی جرأت نکند بگوید نمی‌خواهد در سازمان بماند.

مسعود باقری، از رزمندگان حاضر در عملیات مرصاد به عنوان شاهد در جایگاه حاضر و سوگند یاد کرد که جز حقیقت چیزی نگوید.

وی ادامه داد: در زمانی که منافقین به خاک جمهوری اسلامی ایران تجاوز کردند، توفیق داشتم به عنوان رزمنده در گردان خیبر، از تیپ نبی اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) که در کرمانشاه مستقر بود، حضور داشته باشم. قبل از تجاوز منافقین، ما به عنوان خط دفاعی در محدوده پادگان ابوذر مستقر بودیم. ارتش عراق از دو محور وارد خاک ما شد: یکی از مسیر قصر شیرین و دیگری از سمت پادگان ابوذر. بر اثر این تجاوز، تعدادی از دوستانمان شهید شدند و یک گروهان ما پس از مشاهده تجاوز، از طریق کوه‌های منطقه کرند به سمت شهرستان کرند حرکت کردند. تعدادی دیگر نیز در محور پادگان مستقر بودند.

باقری گفت: قبل از هر اقدامی، با توجه به شهید شدن دوستانمان، فرمانده گردان به ما دستور داد که به شهرستان برویم. ما تعدادی از سلاح‌ها را جمع کردیم و مستقر شدیم تا تکلیف نهایی مشخص شود. تقریباً شب همان روز، با توجه به درگیری‌های قبلی گردان، اطلاعی از جزئیات عملیات نداشتیم. در این رابطه، دوست ما، آقای حیدری، توضیحاتی ارائه داده‌اند.

وی گفت: سازماندهی مجدد انجام شد و بسیاری از نیرو‌های مردمی با توجه به شرایط پیش‌آمده، به ما ملحق شدند. ابتدا شناختی از این افراد نداشتیم، زیرا بیشتر آنها نیرو‌های شخصی بودند و بعد‌ها متوجه شدیم که معاونت بانک صادرات کشور نیز در بین نیرو‌های ما حضور داشته است، بدون آنکه اطلاع داشته باشیم.

باقری افزود: گردان ما دوباره سازماندهی شد و از یک گردان خیبر به سه گردان تقسیم شدند. مقرر شد شب به حسن‌آباد برویم. زمانی که به آنجا رسیدیم، متوجه شدیم که اکثر منافقین عقب‌نشینی کرده‌اند و تنها تعدادی اندک از آنها، به صورت مبدل، در روستا‌ها حضور داشتند و به مردم ملحق شده بودند. ما دو نفر از آنها را شناسایی کردیم و قبل از رسیدن به منطقه اصلی درگیری با آنها برخورد داشتیم.

مسعود باقری، به عنوان شاهد عملیات مرصاد، گفت: حسن‎آباد را پیاده، گذر کردیم و توسط ماشین وارد اسلام‎آباد شدیم. آنجا متاسفانه با صحنه‌های بدی برخورد کردیم و دیدیم زن و مرد و بچه‌های زیادی شهید شدند و این نشانه این نبود که بگوییم عملیات هوایی داشتند، معلوم بود اینها مستقیماً توسط منافقین ترور شدند و از هر قشری هم بودند. مردم به علت تجاوز آن‌ها به این منطقه آواره شده بودند.

قاضی دهقانی، گفت: شما دستگیر هم شدید؟

باقری گفت: خیر. بنده به عنوان نیروی بسیجی در آنجا حضور داشتم. در اصل ما به عنوان نیروی دفاعی بودیم. ما از طریق گردنه حسن‎آباد بوسیله هلی‌برن وارد اسلام‎آباد شدیم. اون وظایفی را که برعهده داشتیم، انجام دادیم مجدد برگشتیم، زیرا ماموریت ما در هر عملیات در هر بحرانی به این صورت است که در زمان دفاع مقدس در عملیاتی که شرکت می‌کردیم معمولاً نیرو‌های عملیاتی ۱۰، ۱۲ روز در منطقه بودند بخاطر عملیاتی که انجام شده بود بعد ما را به عنوان نیرو‌های آفندی می‌آوردند و آنها به عنوان پدافندی حضور داشتند.

وی گفت: در این موضوع هم اینگونه بود، تقریبا بعد از ظهر وارد اسلام‎آباد شدیم و شب هم اسلام‎آباد را ترک کردیم.

فرخانی، نماینده حقوقی ارتش جمهوری اسلامی ایران، در جلسه دادگاه با اشاره به اظهارات مسعود رجوی پیش از آغاز عملیات، اظهار کرد: مسعود رجوی در همان جلسه‌ای که به آن اشاره شد، صراحتاً اعلام می‌کند تصمیمی که ما گرفته‌ایم تصمیمی بسیار حساس است و ما چاره‌ای جز عمل نداریم اگر اکنون اقدام نکنیم فرصت از دست خواهد رفت، زیرا پس از صلح ایران و عراق، ما در اینجا قفل می‌شویم و دیگر نمی‌توانیم کاری انجام دهیم و از نظر سیاسی به فسیل تبدیل می‌شویم بنابراین باید آخرین تلاش خود را انجام دهیم و یک‌بار دیگر کل سازمان را به صحنه بیاوریم و مطمئن هستیم که پیروز می‌شویم و از همین حالا پیروزی را به شما و خلق ایران تبریک می‌گویم.

وی افزود: در بخشی از صحبت‌های خود، مسعود رجوی رو به حضار می‌کند و می‌گوید آیا ما دیوانه نیستیم که می‌خواهیم چنین کاری کنیم؟ آیا به نظر شما چنین کاری شدنی نیست؟ آیا احمقانه نیست؟ اگر کسی مخالفتی دارد بیاید و صحبت کند و کسی هم حق ندارد با او مخالفت کند.

نماینده حقوقی ارتش ادامه داد: در این میان، زنی در جمع بلند می‌شود و صحبت می‌کند. من بررسی کردم و دلیل اینکه این زن جرأت صحبت داشته، این بوده که تازه از خارج آمده بود. اگر جزو اعضای ثابت تشکیلات بود می‌دانست که مقابل فرمانده به این شکل صحبت نمی‌کند حتی اگر حرفش درست و به‌حق باشد.

فرخانی گفت: این زن اعلام می‌کند من مخالف نیستم، اما اینکه می‌گویید مردم با ما هستند فکر نمی‌کنم چنین باشد. من و شوهرم چند شب قبل از خارج آمده‌ایم و خود من چهار ماه است از ایران برگشته‌ام. مردمی که من دیدم با آنچه شما می‌گویید متفاوت هستند. فکر نمی‌کنم آنها به ما کمک کنند هیچ‌گونه جوّ سیاسی نظیر آنچه شما می‌گویید در ایران وجود ندارد. بسیاری از مردم حتی اطلاعی از منافقین ندارند، چون خیلی‌ها در ایران حتی رادیو هم گوش نمی‌دهند و از مجاهدین به‌کلی بی‌خبرند. شما چطور انتظار دارید چنین افرادی از تهران بلند شوند و به ما بپیوندند و از ما حمایت کنند.

وی افزود: در ادامه، رجوی پاسخ می‌دهد که حرف‌های شما درست است و درست صحبت کردید، اما می‌گوید من شما را قانع می‌کنم این نظر شما مربوط به چهار ماه پیش است و اکنون ایران بسیار فرق کرده است از آن گذشته تا زمانی که ما شهری را آزاد نکنیم مردم با ما نخواهند بود و ما در وهله اول روی خودمان حساب می‌کنیم. مردم در ابتدا حتی ممکن است از شما بترسند، اما وقتی ما در کرمانشاه مستقر شدیم تعادل قوا به سمت ما می‌چرخد مردم یک قدم جلو می‌آیند ما در شهر حرکت می‌کنیم و اعلام حضور می‌کنیم و مردم به سمت ما روانه می‌شوند، در‌ها را باز می‌کنند و جلو می‌آیند و از ما حمایت می‌کنند.

نماینده حقوقی ارتش گفت: این موارد برای این بیان شد که روشن شود سازمان مجاهدین خلق با برنامه‌ریزی کامل و با تمام عِده و عُده خود برای تسخیر ایران اقدام کردند، اما در مقابل، نیرو‌های مسلح جمهوری اسلامی ایران بسیار قوی‌تر بودند و برآورد‌ها و تهدید‌های اطلاعاتی آنها اشتباه از آب درآمد؛ بنابراین در انتساب جرم و مجازات به این افراد، باید همه این واقعیت‌ها در نظر گرفته شود.

فرخانی، نماینده حقوقی ارتش، گفت: تا وقتی که به تهران آمدم در آنجا مستقر شدم لذا این مورد را بنده در تایید این عرض کردم که شما در رسیدگی‎تان ضمن اینکه بدانید نیروهایشان از لحاظ آموزش ضعیف بودند به این معنا نیست که این گروه سازماندهی شده نبودند یا قدرت نداشتند.

وی گفت: خود اینکه یک عملیاتی را در این حد، نیروی پیاده، نیروی مهندسی، نیروی رزمی پشتیبانی بهداشتی و نیروی هوایی‎اش را با هوانیروز عراق هماهنگ کنند این در واقع نشان دهنده این بوده که همه چیز سازماندهی شده بود.

نماینده حقوقی ارتش اظهار کرد: وقتی که از تنگه چهارزبر تا حدودا چهار یا پنج کیلومتر به صورت زمینی هم در حال وقوع جنگ بود و هم اینکه به اصطلاح نیرو‌های مجاهدین بودند و بمباران می‌شدند تنها راهی که وجود داشت که از سمت کرمانشاه نیرو به جهت سد کردن راه فرار و برگشت منافقین، نیرو به آنجا رسانده شود مهمترین و مطمئن‌ترین راه این بود که از هلیکوپتر نیرو‌ها در آنجا هلیبرن شوند که در عملیات مرصاد این اتفاق افتاد.

وی افزود: هم بنده و هم افرادی که از ارتش در دادگاه حضور پیدا می‌کنند و توضیحاتی را ارائه می‌دهند که بر اساس مشاهدات عینی خود آنهاست و ممکن است این تصور را در ذهن‌ها متبادر کند که اصلا منافقین در این عملیات‌ها برنامه‌ریزی، انسجام یا آموزش‌های کافی نداشتند. به این صورت نیست. اگر رزمندگان هم‎لباس ما در این دادگاه مواردی را بیان می‌کنند و از رشادت و دلاورمردی‌های خود می‌گویند نافی این نیست که این سازمان منسجم نبوده یا اطلاعاتی نداشتند یا شناسایی نکردند. هم کسانی که به عنوان شاهد یا جدا شده در دادگاه حضور پیدا کردند، هم در فیلم‌هایی که از این گروهک پخش شد و صحبت‌هایی که ما داشتیم اینها همه مؤید این است که کلیه اقدامات وهماهنگی‌های لازم برای انجام چنین عملیاتی توسط سازمان منافقین انجام شده ولی آنها به یک سد بزرگ به نام نیرو‌های مسلح جمهوری اسلامی ایران برخوردند که همه اینها باعث شد که نقشه‌های منافقین نقش بر آب شود و نتوانند به هدفشان برسند.

فرخانی ادامه داد: اینها یک گروه منسجم یکپارچه، آماده و سازماندهی شده بودند تا این جنایات را انجام دهند و تعداد زیادی از هموطنان ما را به شهادت برسانند. چون وکیل محترم متهمین خواستند که مستند صحبت شود ما صحبت‌های مسعود رجوی قبل از شروع عملیات را از ابتدا تا انتها خارج‌نویسی کردیم. یک بخشی از این صحبت‎ها این است؛ رجوی می‌گوید: از نظر هوایی ناراحت نباشید، چون هواپیما‌های عراق پشتیبان ما هستند و تمام ماشین‌ها به صورت ستون حرکت کنند. البته این عملیات را دو عامل تهدید می‌کند؛ یکی اینکه از طرف رژیم (منظور کشور جمهوری اسلامی ایران است) از طریق هواپیما مورد حمله و بمباران قرار می‌گیریم، چون روی جاده و همه به یک ستون حرکت می‌کنیم. مورد دیگر این است که چون صف ماشین‌ها خیلی طولانیست اگر ماشین‌های خراب بشوند یا از دور خارج شوند نباید به خاطر آن همه ستون متوقف شود و بایستی آن را به سرعت از دور خارج کرد و از ماشین زاپاس استفاده کرد و یا کلاً آن را از دور خارج کرد و معطل آن نشد. در ضمن هیچ ماشینی حق سبقت از ماشین جلویی را ندارد و همینطور عقب افتادن را هم ندارد هرجا که رسیدیم مانع بود، مانع را باز کنید؛ چه مانع انسانی چه مانع ماشین و موارد دیگر. در وسط جلسه آقای محمود عطایی، فرمانده محور تهران را صدا می‌کند و او پای میکروفون می‌آید. از او می‌پرسد: محمود وضعیت چطور است؟ عطایی پاسخ می‌دهد: خوب است. با نیروی هوایی و هوانیروز عراق هماهنگ شده است، ماشین‌ها آماده است، مهمات‌گیری شده است و تیپ‌ها تا حدودی توجیه شدند و تا رسیدن به شهر‌ها، بهداری هم آمادگی لازم را دارد و هیچگونه نگرانی وجود ندارد. رجوی به او می‌گوید: محمود وقتی تهران را گرفتی در خیابان طالقانی به ساختمان بنیاد علوی می‌روی در طبقه پنجم آنجا اتاقی‌ست که روزی اتاق من و اشرف و موسی بوده است. سلام من را به ساکنین آنجا می‌رسانی و اگر آنجا بودند جای دیگری را به آنها بده، چون ما را بعد از انقلاب به زور از آنجا بیرون کردند.

فرخانی، نماینده حقوقی ارتش جمهوری اسلامی به ارائه شِمای سازمانی منافقین و محور‌های عملیاتی فروغ جاویدان پرداخت.

وی گفت: متناسب با هر عملیات، محور‌هایی پیش‌بینی می‌شد. این محورها، همان‌گونه که برخی از دوستان نیز اشاره کردند، وظیفه هماهنگی بین تیپ‌ها را بر عهده داشتند. در عملیات مرصاد، پنج محور طراحی شد و برای هر محور، فرمانده و معاون تعیین گردید. یگان‌های حاضر در این شاکله شامل یگان‌های مهندسی، زرهی، مکانیزه، توپخانه، پشتیبانی و همچنین بخش‌هایی مانند مخابرات، بهداری و خدمات بودند که در کنار سایر یگان‌ها انجام وظیفه می‌کردند.

فرخانی، گفت: در خصوص محور‌های عملیات فروغ جاویدان، لازم است به نکته‌ای اشاره شود. افرادی که نام آنها ذکر می‌شود، مانند کسانی که به‌عنوان مسئول محور مهران یا محور تهران معرفی می‌شوند، اگرچه ممکن است به هدف نهایی خود، از جمله رسیدن به تهران، دست نیافته باشند، اما صرف حضور آنها در عملیات تا زمانی که عملیات استمرار داشته، خواه کشته شده باشند، خواه بازگشته، اسیر شده یا به هر دلیل دیگری از ادامه عملیات بازمانده باشند، موجب تحقق عمل مجرمانه شده است. بنابراین، حتی اگر فرماندهی یک شهر به‌طور کامل محقق نشده باشد، اعمال مجرمانه ناشی از حضور مسلحانه و مشارکت در عملیات تا آن مقطع، به نام آنها ثبت می‌شود؛ ضمن اینکه تمامی این افراد مسلح بوده و در صحنه عملیات حضور فعال داشته‌اند.

وی گفت: محور اول، با هدف تصرف شهر‌های سرپل‌ذهاب، کرند و اسلام‌آباد طراحی شده بود. فرمانده این محور نام مستعار احمد واقف، متهم ردیف هفتم، بوده و از فرماندهان تیپ در این محور می‌توان به پرویز کریمیان، متهم ردیف ۹۳، و منصور حجت اشاره کرد. مستندات ارائه‌شده در این خصوص، صرفاً ادعایی نیست. این مستندات شامل، گزارش‌های واحد‌های شناسایی و اطلاعات عملیات، اظهارات و اعترافات اسرای منافقین، مدارک و اسناد اخذشده از این اسرا، نوشته‌ها و سخنان مسعود رجوی پیش از عملیات و نیز اظهارات افراد جداشده از سازمان، است. بر این اساس، مسئولیت‌ها بدون سند و مدرک به کسی منتسب نشده و انتساب اتهام‌ها مستند و مستدل است.

وی گفت: محور دوم، با هدف تصرف شهر‌های کرمانشاه و سنندج طراحی شده بود. فرمانده این محور ابراهیم ذاکری بود، محور سوم، با هدف تصرف شهر‌های قزوین و تاکستان، به فرماندهی آقای مهدی افتخاری، ملقب به فتح‌الله، طراحی شده بود. در همین جلسه نیز به این موضوع اشاره شد که مسعود رجوی پیش از آغاز عملیات، صراحتاً وی را خطاب قرار داده و درباره وضعیت محور او سؤال می‌پرسد. این نشان می‌دهد که فرماندهان پیش از عملیات توجیه شده و طرح به‌صورت کاملاً سیستماتیک و برنامه‌ریزی‌شده اجرا می‌شده و در آن مقطع، مراحل نهایی آماده‌سازی در حال انجام بوده است.

فرخانی گفت: محور چهارم به فرماندهی محمود مهدوی طراحی شده بود.. مأموریت این محور ابتدا تصرف همدان و سپس حرکت به سمت تهران پیش‌بینی شده بود.

فرخانی، نماینده حقوقی ارتش گفت: بیشترین فرماندهان در این محور بودند؛ به واسطه اینکه شهر تهران بزرگترین هدف بوده، بیشترین فرماندهان آنجا بودند. آقای محمود عطایی، ردیف بیست و ششم جانشین مهدی ابریشمچی بوده که متهم ردیف چهارم است.

قاضی دهقانی گفت: از وکلای متهمان می‌خواهم به اظهارات نماینده ارتش دقت کنند. شما هم منابع اطلاعات و اخبار خودتون را هم مجددا توضیح دهید.

فرخانی نماینده حقوقی ارتش، گفت: ما مستندات اینکه اتهاماتی را نسبت دادیم به افراد که اشاره هم شد، یکی گزارش‌های واحد‌های اطلاعاتی خودمان بوده که به صورت روزانه و دقیقه‌ای مطرح می‌شود. زیرا بر اساس اطلاعاتی که گرفته می‌شود باید شناسایی صورت بگیرد و عملیات باید مطابق با آن‌ها باشد. بخش دیگری از منبع کسب اطلاعات، آن افرادی که از منافقین اسیر می‌کردیم تخلیه اطلاعاتی می‌کردیم و در واقع آن‌ها اطلاعاتی می‌دادند که مبنای اطلاعات می‌شد.

وی گفت: بخش دیگر هم آن فیلمی که مسعود رجوی قبل از عملیات شب ۳۱ تیرماه جلسه توجیه را بعد از انجام عملیات گرفتند، بررسی کردیم و دقیقا اسم افراد را در آوردیم. مثلا در جایی از فاطمه چیزی را خواستند، بررسی کردیم منظورشان از فاطمه چه بوده است؟ سمتش در این عملیات چه بوده و بر اساس آن، اتهامات را انتساب دادیم.

وی گفت: یکسری مدارک و مستندات هم از اسرا گرفته شده که آن‌ها هم یکی دیگر از منابع گردآوری اطلاعات ما بوده و همینطور بیانات افراد جدا شده از سازمان. بیشتر افرادی که به سازمان می‌پیوستند، سربازانی بودند که متأسفانه اسیر می‌شدند و بعد به صورت اجباری باید به نیرو‌های رزمی منافقین می‌پیوستند. در مورد محور پنجم فرمانده حسین ربوعی، متهم ردیف ۷۳ بوده که فرمانده تیپ کرج آقای فرهاد الفت متهم ردیف ۳۲ بوده است. درست است که فرماندهی آن‌ها در این محور‌ها محقق نشده حضورشان در آن منطقه که در واقع عملیات ادامه داشته به صورت مسلحانه و ۲ اینکه این تیپ که فرض بفرمایید که برای کرج یا تهران طراحی شده بوده به این صورت نبوده که همانجا در ماشین بشینند تا برسند به کرج و بعد ورود کنند.

فرخانی گفت: فرض بفرمایید یک محوری برای تهران طراحی شده بوده ولی آن محور تا به تهران هم برسد، عملیات کرده؛ یعنی اینطور نبوده که مثلاً ارتش آزادی‎بخش بگوید این سه محور بیکار بنشینند و اقدامی نکنند.

قاضی دهقانی گفت: این آقای الفت کار دیگری هم انجام می‌داده است؟

فرخانی گفت: از آنجایی که بررسی ما تخصصا در مورد دخالت و نقش‎شان در عملیات مرصاد بوده اقدامات دیگرشان را مورد بررسی قرار ندادیم. پس اینها تا در آن منطقه و تا زمانی که جنگ استمرار داشته، حضور فعال داشتند. از ۱۰۴ متهمی که در این دادگاه کیفرخواست علیه‎شان صادر شده است، به نقش تعدادی از آن‌ها که در عملیات فروغ جاویدان حضور داشتند، پرداختم.

وی گفت: مسعود رجوی و متهم ردیف دو فرمانده ارتش آزادی‎بخش ایران و تدارک دهنده عملیات فروغ جاویدان بوده و مریم رجوی متهم ردیف سه جانشین فرمانده کل ارتش به اصطلاح آزادی‎بخش و صادر کننده فرمان حمله در عملیات گروه فروغ جاویدان که امروز در جلسه دادگاه فیلم زمانی که ایشان دستور می‌دهند و به اصطلاح همه گردان‌ها و لشکر‌ها را به پیش می‌خوانند، پخش شد. این یعنی فرمان حمله صادر کردن است. آمریت در انجام اقدامات مجرمانه است؛ که بیشتر شبیه قتل عمد می‌شود.

صمد اسکندری، عضو جداشده به عنوان مطلع در جایگاه قرار گرفت و گفت: بیش از ۱۷ سال عضو سازمان بودم. در مرداد سال ۶۸ وارد کمپ اشرف شدم. بنده در نشست‌هایی با حضور رجوی شرکت داشتم در این نشست‌ها به جنایات انجام شده اشاره می‌کردند. در یکی از نشست‌ها مهوش سپهری، ژیلا دیهیم، زهره اخیانی، فرمانده‌های رده بالا بودند که خودشان می‌گفتند در عملیات‌ها هرکسی در مسیر آنها وجود داشت نابود می‌کردند.

وی گفت: در سازمان افرادی که مخالف رجوی بودند شبانه به کانکس‌هایی می‌بردند و کتک می‌زدند. احمد واقف و مهدی ابریشمچی افرادی بودند که افراد را کتک می‌زند. خودم می‌دیدم که شبانه افراد را کتک می‌زند. این افراد فقط می‌خواستند از منافقین جدا شوند. مهوش سپهری خودش می‌گفت که در عملیات‌ها هیچ رحمی نداشت.

اسکندری افزود: من ۱۷ سال عضو سازمان بودم و می‌خواستم با خانواده خودم تماس بگیرم که به من اجازه نمی‌دادند و زمانی که محاکمه شدم وکیلی نداشتم.

قاضی پرسید: شما چه زمانی محاکمه شدید؟

اسکندری پاسخ داد: در نشست‌های توبه توسط خود رجوی محاکمه شدیم.

صمد اسکندری، عضو جداشده سازمان مجاهدین خلق، گفت: رویا عباسی، فرمانده مرکز ۱۲ اشرف، شخصاً بنده را محاکمه کرد و گفت شما درگیر خانواده هستید؛ یا باید با مجاهدین باشی یا پاسداری؛ آن‌ها یک تابلو می‌کشیدند و یک طرف می‌نوشتند پاسدار و یک طرف مجاهد اگر مجاهد را انتخاب می‌کردی باید به خواسته‌های آن‌ها تن می‌دادی و اگر خلاف نظرشان کاری انجام می‌دادی، محاکمه می‌شدی. در این محکمه فقط یک حاکم وجود داشت و آن هم قاضی مطلق، خود مسعود رجوی بود. واقعیت این است که رجوی به هیچ‌کس هیچ حقی نمی‌داد، حتی وکیل داشته باشد.

این شاهد دادگاه در ادامه با اشاره به موضوع هیئت‌های عفو که در جلسه قبل مطرح شده بود، گفت: می‌خواهم در این‌باره تأکید و شهادت دهم. فردی بود به نام علیرضا طاهرلو، متولد تهران. او در ابتدای دهه ۶۰ به دلیل سمپات بودن با مجاهدین و فعالیت‌هایی مانند توزیع نشریه و جمع‌آوری مالی دستگیر و روانه زندان شد. او تا ابتدای سال ۷۰ در زندان بود و پس از آزادی، علیرغم اینکه عفو به او داده شده بود، فرار کرد و به قرارگاه اشرف آمد.

وی ادامه داد: بعد از گذراندن دوره پذیرش و ورود به مقر ما، چون واقعاً جذب تشکیلاتی نداشت و حقیقت مجاهدین را فهمیده بود در محفل‌هایی که با هم داشتیم به من صراحتاً گفت که به او گفته‌اند باید جلوی تلویزیون سیمای مقاومت بگوید این‌ها هیئت‌های مرگ بودند، نه هیئت‌های عفو. من از خودش پرسیدم واقعیت چه بوده؟ گفت واقعیت این نبود؛ حکم من سنگین بود اما عفو خوردم.

در این بخش، قاضی از شاهد پرسید: یعنی این شخص به شما گفت با اینکه این‌ها هیئت‌های عفو بودند، بنا به دستور چه کسی گفته‌اند این مطالب را بیان کند؟

اسکندری پاسخ داد: با دستور مستقیم خود رجوی. کاملاً برعکس و وارونه جلوه می‌دادند و هیئت‌های عفو را هیئت‌های مرگ معرفی می‌کردند. خود علیرضا طاهرلو به من گفت کسی که ده سال زندانی بوده، واقعیت این‌طور نبوده است گفت به ما گفتند فریب خوردید، این یک فرصت است که باید انتخاب کنی؛ فقط کافی است بگویی این‌ها را قبول نداری و بروی دنبال زندگی‌ات؛ من هم قبول کردم و عفو خوردم. اما بارها من را جلوی تلویزیون بردند و گفتند باید بگویی این‌ها هیئت‌های مرگ بودند.

قاضی سپس پرسید: این فرد الان کجاست؟

اسکندری در پاسخ گفت: این فرد چون هیچ جذب تشکیلاتی نداشت، دوستانی که آنجا بودند می‌دانند که در سال ۱۳۷۲ یک چک امنیتی انجام شد. شخص رجوی شک کرده بود که افرادی که از ایران می‌آیند، عناصر نفوذی هستند. به همین دلیل، علیرضا طاهرلو و تعدادی از افرادی که تازه از ایران آمده بودند، به‌طور خاص فقط به‌دلیل اینکه از ایران آمده بودند، در ضلع شرقی قرارگاه اشرف، در محلی به نام اسکان زندانی شدند.

وی افزود: علیرضا طاهرلو را به مدت چهار ماه به‌شدت شکنجه کردند. خودش گفت بارها او را کتک زدند و شکنجه کردند، اما وقتی ما حال آن‌ها را می‌پرسیدیم، به ما می‌گفتند این افراد در عملیات مرزی هستند.

این شاهد ادامه داد: مدتی بعد ما فرار کردیم، اما بعدها در سال ۱۳۸۸ زمانی که عراقی‌ها برای نجات اعضای منافقین تلاش می‌کردند به دستور فرمانده‌شان، کیومرث صالح‌پور، این فرد به‌دلیل فشارها و القائات تشکیلاتی، دست به خودسوزی زد. این هم یکی دیگر از جنایت‌های خود رجوی بود که با القائات ضدانسانی و غیراخلاقی، این فرد را مجاب کردند خودسوزی کند و در نهایت کشته شد.

صمد اسکندری، عضو جدا شده منافقین در ادامه گفت: ندا حسنی را مجبور کردند که خودسوزی کند. اگر مرگ با خودسوزی خوب است و شهادت شیرین است، چرا مریم رجوی این کار را نمی‌کند؟

وی افزود: در جلسه گذشته به درستی به موضوع جنایت علیه کودکان اشاره شد. در سال ۶۸ که بنده به آنجا رفته بودم چون هنوز این بدنه و موضوع خانواده و طلاق‌های اجباری پیش نیامده بود. خانمی به اسم غزاله اهل آذربایجان بود، همسر وی قربانی این گروهک شده بود. این خانم یک طفلی به اسم یاشار داشت که نهایتا سه سال سن داشت. این کودک رابطه بسیار عاطفی با من برقرار کرده بود. همزمان مادر این کودک هم از نظر احساسی و انسانی به من نزدیک شده بود. ما را صدا کردند و گفتند رابطه عاطفی و اجتماعی اینجا ممنوع است.

این عضو جدا شده منافقین ادامه داد: بعد از مدت‎ها من این مادر و کودک را ندیدم اما در سال ۷۳ غزاله را دیدم که گفت: به زور یاشار را از من جدا کردند و این خانم این حرف‌ها را می‌زد و عمیقا گریه می‌کرد. جنایاتی که در حق این کودکان می‌شد واقعی بود چون من به چشم خودم دیدم. منافقین جنایاتی مرتکب شدند که در تاریخ معاصر ما بی‌سابقه است و باید محاکمه شوند.

وی بیان کرد: بر اساس آیین دادرسی مدنی بحث حضانت فرزند سلسله مراتبی دارد و دادگاه باید برای حضانت کودکان رأی بدهد. رجوی با زیر پا گذاشتن اصول بین‌المللی و انسانی بچه‌ها را به زور از مادرشان جدا کرد و تحویل افراد لاابالی در خارج داد. برخی از این بچه‌ها که بعداً مجدداً به اردوگاه برگشتند چیزهایی را تعریف می‌کردند که من خودم شخصا اصلا برایم قابل قبول نبود. برخی از آنها می‌گفتند حتی برخی خانواده‌ها متأسفانه از آنها سوءاستفاده جنسی می‌کردند. بعضی از این بچه‌ها مثل محمدرضا فرزند قربان ترابی، شجاعت به خرج دادند و واقعیت‌ها را افشا کردند و اسناد آن موجود است.

قاضی دهقانی در پایان گفت: جلسه بعدی دادگاه روز ۹ دی ماه ۱۴۰۴ برگزار می‌شود.

نوشته گزارش جلسات ۴۹ و ۵۰ دادگاه رسیدگی به اتهامات سران مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

از منظر حقوق بین الملل چند محور اصلی قابل بررسی است:

1- اصل حاکمیت دولت و صلاحیت قضایی
بر اساس اصول شناخته شده حقوق بین الملل از جمله اصل حاکمیت دولت ها و صلاحیت سرزمینی هر دولت حق دارد نسبت به اعمالی که در قلمرو و علیه امنیت ملی آن صورت گرفته پیگرد قضایی انجام دهد بنابراین رسیدگی قضایی به اعضای گروه های مسلحی که علیه امنیت ملی اقدام کرده اند از دید حقوقی قابل توجیه است.

2- ممنوعیت کاربرد خشونت و ترور
حقوق بین الملل معاصر به ویژه اسناد مربوط به مبارزه با تروریسم، استفاده از روش های خشونت آمیز علیه غیر نظامیان و اقدامات مسلحانه غیر قانونی را ممنوع می داند. اقداماتی که منجر به جان باختن غیر نظامیان یا مقام های دولتی شده باشد در بسیاری از نظام های حقوقی معاصر می تواند ذیل عنوان اقدامات تروریستی قرار گیرد.

3- جایگاه سازمان مجاهدین در نظام بین المللی
سازمان مجاهدین خلق در برهه هایی در فهرست گروه های تروریستی برخی کشورها قرار داشته و بعدها از فهرست برخی دولت ها خارج شده است. این تغییرات، سیاسی و حقوقی بوده و نشان دهنده برداشت های متغیر بین المللی نسبت به این گروه است. با این حال هیچ سند بین المللی این گروه را دارای جایگاه حقوقی مشابه یک گروه مقاومت مشروع ( مطابق پروتکل های الحاقی کنوانسیون ژنو ) به رسمیت نشناخته است.

4- فقدان پایگاه اجتماعی
مساله میزان پایگاه اجتماعی سازمان یک موضوع جامعه شناسی و سیاسی است نه صرفاٌ حقوقی. از منظر حقوقی مشروعیت رسیدگی قضایی به اقدامات یک گروه سیاسی مستقل از میزان حمایت مردمی آن گروه است.

نتیجه گیری :
با توجه به اصول حقوقی بین الملل و حقوق داخلی ایران، دولت ایران حق رسیدگی قضایی به اقدامات سازمان مجاهدین خلق را دارد.
– اقدامات خشونت آمیز و مسلحانه علیه غیر نظامیان در نظام حقوق بین الملل ممنوع است
– این سازمان تاکنون در نظام حقوق بین المللی عنوان جنبش مقاومت مشروع دریافت نکرده است.
– مسئله فقدان یا وجود پایگاه اجتماعی این سازمان ، موضوعی سیاسی و اجتماعی است و صرفاٌ از این منظر نمی توان جایگاه حقوقی یک گروه را تعیین کرد.

پس با همه مدارک حقوق بین الملل در مورد گروه تروریست، سازمان مجاهدین خلق هم یک گروه تروریستی در ایران و جهان شناخته می شود چون هم در داخل کشور و هم در بیرون از مرزهای ایران یعنی در عراق دست به اقدامات خشونت آمیز و ترور زده است پس اگر اکنون بعضی از کشورها سازمان مجاهدین را از لیست تروریستی خود خارج کردند سیاسی بوده و برای دشمنی با مردم ایران است ولی در انتها باید گفت ماهیت سازمان مجاهدین هرگز تغییر نخواهد کرد و اگر اکنون دست به اقدامات تروریستی و یا مسلحانه نمی زند شرایط جهانی تغییر کرده و هیچ کشوری حاضر به قبول این مسئله نیست.

علی اصغر وکیل زند

نوشته آیا جمهوری اسلامی حق محاکمه سازمان مجاهدین خلق را دارد؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در ابتدای جلسه قاضی از وکیل شکات خواست تا در جایگاه قرار بگیرد و اظهارات خود را مطرح کند.

حجت الاسلام والمسلمین مسعود مداح وکیل شکات پرونده در جایگاه حاضر شد و اظهار کرد: در راستای تبیین جرایم تروریستی گروهک منافقین، امروز می‌خواهم در رابطه با جنایاتی صحبت کنم که این جنایات به وسعت مردم ایران است. این جنایات فراتر از آیین دادرسی‌ها دادگاه و مکاتب قضایی است و مردم مظلوم و نظام اسلامی ایران بزه‌دیده‌های این جنایات هستند.

وی افزود: کشتار بی حد و حصر کودکان، زن و مرد و پیر و جوان و مردم غیرنظامی تنها گوشه‌ای از جنایات وحشیانه مزدورانی است که فریب سرکردگان این گروهک تروریستی را خوردند. اگر تاریخ چند صد سال اخیر ایران را بررسی کنیم هیچگاه مزدورانی نداشتیم بر له دشمن خارجی و علیه مردم ایران بجنگند، انواع جنایات وحشیانه را به انجام برسانند و به این جنایات افتخار کنند و بدتر اینکه نام این جنایات را آزادی‌بخشی و آزادی‌خواهی بگذارند.

وکیل شکات پرونده تصریح کرد: این تروریست‌ها عملیات مهندسی را آزادی خلق می‌نامیدند و مردم را به اشکال مختلف شکنجه می‌دادند. از کشیدن ناخن تا سوراخ کردن بدن و قرار دادن اتوی داغ روی بدن، ریختن آب جوش و مثله کردن اجساد در عملیات مهندسی تنها گوشه‌ای از این جنایات وحشیانه است.

وی تأکید کرد: از جانب موکلین خودم بیان می‌کنم که عنوان مجرمانه افساد فی‌الارض و محاربه و سایر عناوین مجرمانه، مشارکت و همکاری موثر اطلاعاتی در جاسوسی سازمان یافته با دولت بیگانه و متخاصم رژیم بعث عراق در طول جنگ ۸ ساله تحمیلی موضوع ماده ۵۰۱ تا ۵۰۸ از کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی، همکاری با دول متخاصم خارجی موضوع ماده ۵۰۸ از کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی، اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی و خارجی کشور و علیه جان و مال مردم موضوع ماده ۶۱۰ و ۶۱۱ از کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی کمترین عناوین مجرمانه‌ای است که می‌توانیم به جنایتکاران این سازمان منتسب کنیم.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح یادآور شد: سازمان منافقین در جنگ تحمیلی ۸ ساله سه‌گونه همکاری با رژیم بعث عراق داشت. همکاری نظامی، همکاری جاسوسی و اطلاعاتی و مباشرت در کشتار مردم ایران. یکی از اعضای جدا شده این گروهک که در صفحه ۲۴۹ کیفرخواست نیز آمده است بیان می‌کند که مسعود رجوی در تبیین جهان از صدام و شیخ‌نشین‌های منطقه به عنوان دیکتاتور و مرتجعین منطقه نام می‌برد و آنها متجاوز می‌خواند، اما وقتی با طارق عزیز یک بیانیه مشترک داد تحلیل و نظریه عوض شد. این نمونه‌ای از رفتار‌های تناقض‌گونه مسعود رجوی بود.

وی ادامه داد: اسناد فراوانی دلالت بر همکاری موثر مسعود رجوی رژیم بعث عراق دارد در حالی که این رژیم را مرتجع و دیکتاتور می‌داند. این نشان می‌دهد که سراسر رفتار این شخص فریب نیرنگ و تناقض است.

وکیل شکات پرونده خاطر نشان کرد: سعید شاهسوندی از اعضای جدا شده سازمان بیان می‌کند: در تحلیل‌های درونی سازمان، در مرکزیت سازمان و یا در صفوف مختلف سازمان رسماً گفته می‌شد که تجاوز همه جانبه عراق به ایران می‌تواند باعث افزایش نارضایتی مردم و در نهایت قیام عمومی تبدیل شود. ما بر این گمان بودیم به علت قدرت و توانایی خودمان می‌توانستیم بر امواج این نارضایتی‌ها سوار شویم و به اصطلاح قدرت را در دست بگیریم.

حجت‌الاسلام مسعود مداح وکیل شکات پرونده گفت: روند قضایای جنگ و شرکت سازمان در مسائل مربوط به آن، پس از خرداد سال ۱۳۶۰، تغییر جدی و کیفی یافت. در خرداد ۱۳۶۰ و با آغاز مبارزه مسلحانه سازمان، پس از ضربات اولیه‌ای که توانست با کمک عنصر غافلگیری وارد آورد، تقریباً تا اواخر سال ۱۳۶۴، تشکیلات سازمان و نیرو‌های تشکیلاتی وابسته به آن از داخل شهر‌ها و از تهران برچیده شده بودند. در این دوره، عملیات ترور مردم عادی و مسئولین را رقم زدند و پس از شکست در این مسیر و عدم همکاری مردم با آنها، مسعود رجوی اقدام به همکاری با رژیم بعث عراق که در حال جنگ با مردم ایران بود کرد. از این زمان، سازمان به‌طور جدی وارد زدوبند‌های سیاسی شد.

وی گفت: لازم است به این نکته اشاره شود که روابط سازمان با عراق از پیش از سال ۱۳۶۲ نیز آغاز شده بود، اما در همان سال این روابط ابعاد جدی و کیفی یافت و رسمی و علنی شد. این موضوع به جایی رسید که مسعود رجوی با مسئولین رده‌بالا و ارشد استخبارات عراق دیدار کرد و نهایتاً با صدام ملعون دیدار داشت. در پی همین زدوبند‌های سیاسی، سازمان موفق شد بودجه، تانک، اسلحه و مهمات دریافت کند. اما سؤال مهم اینجاست: این اسلحه، مهمات، تانک و هلیکوپتر برای چه هدفی تأمین شدند؟ برای جنگ با مردم ایران، برای کشتار مردم.

وی همچنین گفت: در صفحه ۲۵۲ کیفرخواست نیز، همین موضوع از جانب یکی از اعضای جداشده از سازمان چنین بیان شده است که رجوی از بدو ورود به بغداد، با نشست‌های مختلف علنی و مخفی خود با صدام، تصمیم گرفت خط جدید جنگ آزادی‌بخش سازمان را پیاده کند و در نتیجه، با عراق از نظر نظامی همکاری نماید. به همین منظور، در سال ۱۳۶۵ گروهان‌های رزمی در مناطق مختلف جبهه‌های کردستان از جمله سردشت و مریوان و جبهه‌های غرب، شامل پاوه، قصر شیرین و سرپل ذهاب تشکیل شد. سازمان با برگزاری دوره‌های مختلف آموزش‌های رزمی، سعی کرد یگان‌های رزمی را آداپته و آماده کند. از این زمان، صدام پایگاه‌ها، پادگان‌ها، زمین‌های تمرین، و همچنین سلاح‌های سبک و نیمه‌سنگین را در اختیار سازمان قرار داد و اجازه داد مانور‌هایی در مناطق مختلف مرزی صورت گیرد. در این مقطع، سازمان در هماهنگی کامل نظامی با ارتش صدام، گروهان‌های رزمی تشکیل داد و تمامی نیرو‌های نظامی خود را در دو منطقه کردستان و جبهه میانی متمرکز کرد؛ به‌طوری که هر یک از این نیرو‌ها تحت حوزه عملیاتی یکی از سپاه‌های ارتش عراق قرار داشتند.

حجت‌الاسلام والمسلمین مسعود مداح وکیل شکات پرونده گفت: تمامی حرکات نظامی با هماهنگی و تحت نظارت افسران استخبارات سپاه عراق بود که معمولا در پایگاه‌های مرکزی سازمان، چون پایگاه سردار در کرکوک و اشرف مستقر بودند، انجام می‌شد. بدین طریق سازمان برای پیشبرد خط و استراتژی جدیدش یعنی جنگ آزادیبخش در جهت سرنگونی جمهوری اسلامی ایران با ارتش صدام در جبهه‌ای جدید همسو شد تا شاید بدین طریق سرنگونی تحقق یابد.

حجت‌الاسلام والمسلمین مسعود مداح گفت: دشمنان مردم ایران و مسعود رجوی نمی‌توانستند این را ببینند که بیش از ۹۸ درصد مردم، به جمهوری اسلامی رأی دادند و پای کار این انقلاب ماندند، اما سوالی که واقعا می‌خواهم بپرسم این است که شما برای نجات خلق، ادعایتان این است که ما ارتش آزادیبخش برای مردم ایران بودیم، شما برای آزادی مردم ایران را می‌کشتید، این فقط گوشه‌ای از تصاویر شهدای ترور است که اگر نگاه کنید جوان، پیر، کودک و نوجوان ندارد.

وی گفت: شما برای آزادی مردم ایران، مردم این کشور را شکنجه و اسیر می‌کنید بعد در رسانه‌های خودتان با افتخار از عملیاتی نام می‌برید که اسامی اسرا یعنی بچه‌های این مملکت را به عنوان اسیر منتشر می‌کنید. اسم این کار آزادیبخشی است؟ آنها دو عملیات علیه مردم ایران انجام دادند که نخست آفتاب و دیگری چلچراغ بود.

حجت‌الاسلام والمسلمین مسعود مداح گفت: در عملیات آفتاب نیرو‌های تروریستی سازمان منافقین ۸ فروردین ۶۷ حمله‌ای را به لشکر ۷۷ خراسان انجام می‌دهند که با افتخار در نشریات خودشان منتشر کردند بیش از ۲ هزار کشته و هزار و ۵۰۰ مجروح و ۵۰۸ اسیر داشته و این چیزی است که در روزنامه منتسب به خودشان روز جمعه ۱۹ فروردین ۶۷ نشریه انجمن‌های اتحادیه‌های دانشجویان مسلمان خارج از کشور، هواداران سازمان مجاهدین خلق شماره ۱۳۲ منتشر شده است.

وی افزود: اگر این اسمش آزادیبخشی است که شما ۲ هزار نفر را بکشید و بیش از هزار و ۵۰۰ نفر از مردم ایران را مجروح کنید و ۵۰۸ نفر را اسیر کنید ما دیگر حرفی برای گفتن نداریم.

حجت‌الاسلام والمسلمین مسعود مداح گفت: محمود عطایی که متهم ردیف ۲۶ این پرونده است، از فرماندهان این عملیات است نزد دوربین‌ها حاضر می‌شود، در همه رسانه هایشان نیز این را منتشر کردند، این شخص با افتخار از این عملیات نام می‌برد و می‌گوید ما جهت آزادیبخشی این عملیات را انجام دادیم. در یکی از این کنفرانس‌های مطبوعاتی که صفحه ۳ از شماره ۱۳۴ نشریه اتحادیه انجمن‌های دانشجویان مسلمان خارج از کشور است، عطایی می‌گوید:در این عملیات بیش از ۴ هزار نفر کشته و بیش از هزار و ۵۰۰ نفر مجروح و بیش از ۵۰۸ نفر اسیر شدند.

وی تاکید کرد: در جای دیگری که خیلی جالب است و این سند فضاحت منافقین است عطایی مطرح می‌کند، که در ارتش آزادیبخش استعداد‌های نظامی فراوانی وجود دارد اکثر افسرانی که مسئولین اداره کننده ارتش هستند حتی از زمان شاه دست اندرکاران مسائل نظامی بوده‌اند و از آن گذشته افسران زیادی داریم که بعد از سال ۵۷ وارد سازمان شده‌اند. این همان سند رسوایی همنشینی مسعود رجوی با ساواک و شاه است.

حجت‌الاسلام مسعود مداح گفت: تفاوتی بین ساواک، رجوی و تروریست‌هایی که در این مملکت دست به کشتار مردم زدند، وجود ندارند. این هم همان سندی بود که من به دادگاه ارائه دادم و دلالت بر همکاری مستمر و مؤثر مسعود رجوی با ساواک دارد. شما در اینجا می‌بینید که خودشان اذعان می‌کنند فرماندهان نظامی زمان شاه در ارتش به‌اصطلاح آزادی‌بخش حضور دارند و در عملیات‌ها به آنها کمک کرده‌اند.

وی گفت: عملیات دیگری که منافقین علیه مردم ایران انجام دادند، عملیات چلچراغ بود؛ سه ماه پس از عملیات آفتاب، در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۳۶۷، که نهایتاً منجر به اشغال شهر مهران شد. بنابر اظهارات خودشان، بیش از ۸ هزار کشته و ۱۵۰۰ نفر اسیر و گروگان، از نتایج این عملیات علیه مردم ایران بوده است. حالا من سؤال می‌کنم، از حقوقدانان، از حضار حاضر در جلسه، و از همه آزادی‌خواهان:آیا می‌توان نام این اقدامات را “ارتش آزادی‌بخش” گذاشت؟ آیا می‌توان این اقدامات تروریستی را مشروع دانست؟

وکیل شکات پرونده گفت: افرادی نظیر مسعود رجوی، مریم قجر عضدانلو، مهدی ابریشم‌چی، زهره اخیانی، فهیمه اروانی، مهدی براعی، مژگان پارسایی، زهرا مریخی، محمدعلی توحیدی و تمامی متهمانی که در این کیفرخواست هستند، همگی در این عملیات‌ها یا نقش مؤثر و سازنده داشتند، یا نقش فرماندهی، یا نقش اطلاعاتی جدی. با توجه به نقش آنها و با استناد به مواد ۲۷۸، ۲۷۹ و ۲۸۶ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، درخواست صدور رأی بابت عناوین مجرمانه‌ی “محاربه”، “افساد فی‌الارض و سایر جرایم مرتبط، علیه تمامی سردستگان و سرکردگان این گروه مجرمانه دارم. آنچه که تروریست‌ها مرتکب می‌شوند، با آنچه که نهضت‌های آزادی‌بخش انجام می‌دهند، بسیار بسیار متفاوت است. تروریست‌ها، غیرنظامیان را هدف قرار می‌دهند. آنها همان‌هایی هستند که در حقوق بین‌الملل، مشخصه‌شان ایجاد رعب، وحشت و ترس در دل مردم است. آنها هیچ‌گونه حمایت مردمی ندارند، قوانین جنگی را رعایت نمی‌کنند، فاقد ارتش منسجم، آموزش‌دیده و دولت مرکزی مستقر هستند. تمام این ویژگی‌ها به‌وضوح بر گروهک تروریستی منافقین تطابق دارد. بنابراین، آنها نمی‌توانند ادعا کنند که ارتش آزادی‌بخش هستند.

وی گفت: اینها کسانی هستند که با فریب مردم، حتی با فریب ایرانیان مقیم اروپا، کسانی که تا به امروز اسلحه به دست نگرفته‌اند را فریب می‌دهند، صرفاً برای اینکه عدد و رقم اعضای خود را زیاد نشان دهند، این افراد را با وعده‌های پوچ دعوت می‌کنند تا در عملیات‌ها شرکت کنند. این را، به گواهی تاریخ و شهادت اعضای جداشده‌ای که امروز در این جلسه و این تریبون حاضرند، بیان می‌کنم.

حجت‌الاسلام والمسلمین مداح وکیل شکات پرونده تصریح کرد: بر اساس اسناد بین‌المللی، سازمان منافقین تا چند سال پیش به عنوان گروه تروریستی در دنیا شناخته شده بود. وزارت دادگستری آمریکا و اداره بازرسی فدرال آمریکا طی یک گزارش در تاریخ ۲۹ نوامبر ۲۰۰۴ میلادی به اعمال و فعالیت‌های تروریستی سازمان از سال ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۴ اشاره می‌کند.

وی افزود: در بخشی از این گزارش آمده است: مجاهدین خلق سازمان تروریستی بیگانه‌ای است که هم‌اکنون مقر آن در کشور عراق است و از آنجا با اعمال خشونت، خواهان براندازی حکومت کنونی ایران است. مجاهدین خلق به جهت دسترسی به این آرمان خود در پی انجام اعمال تروریستی بوده که در هشتم ماه اکتبر سال ۱۹۹۹ میلادی، شورای ملی مقاومت به مجاهدین خلق ملحق شده که آمریکا آن را به صورت سازمان تروریستی بیگانه معرفی کرده است.

وکیل شکات پرونده بیان کرد: این رفتار دوگانه‌ای است که دولت ایالات متحده آمریکا و کشور‌های غربی در قبال قاتلان ملت ایران دارند.

وی گفت: رسانه‌ای کردن این مسائل و آنچه مربوط به این عملیات‌هاست، به‌مثابه اقرار سازمان منافقین و سرکردگان آن به همکاری‌شان با دولت متخاصم رژیم بعث عراق در کشتار مردم ایران است. نکته مهم‌تر اینکه این افراد با کسانی جنگیدند که برای دفاع از خاک، میهن و نوامیس ایران در مقابل رژیم ایستاده بودند؛ لشکر ۷۷ خراسان، افسرانی که مقابل رژیم بعث عراق ایستادند و مردمی که با دست خالی در برابر حمله وحشیانه دشمن مقاومت کردند. این گروه به سربازان ملت و میهن حمله کردند و با افتخار از آن نام می‌برند.

وکیل شکات پرونده گفت:در نشریه اتحادیه انجمن‌های دانشجویان مسلمان شماره ۱۳۲، علاوه بر لیست کشته‌ها و زخمی‌ها، فهرست بلندی از تجهیزات به‌عنوان غنیمت ذکر شده است؛ تجهیزاتی که توانستند تصاحب کنند، از جمله انهدام ۱۳ فروند تانک، ۵ نفربر زرهی، دو قبضه ضد هوایی چهارلول، یک مینی‌کاتیوشا، ۶۰ خمپاره، ۵۰ تیربار سنگین، هزار قبضه مسلسل ژ۳، ۷۵ دستگاه خودروی نظامی، دو دستگاه لودر و دیگر تجهیزات. تمام این وسایل، تجهیزات مردم ایران بودند که در برابر دشمنانی که به خاک‌شان حمله کرده بودند، برای ایستادگی استفاده می‌شدند، اما این گروه علاوه بر کشتار، این تجهیزات را نیز به غارت بردند. نکته کلیدی دیگر این است که در متن یک لایحه درخواست شده موضوع به کارشناس حقوق بین‌الملل ارجاع شود، چرا که ادعای این گروه مبنی بر آزادی‌بخشی، ادعایی باطل و پوچ است.

وی گفت: آنها در حالی مدعی آزادی‌بخشی هستند که مردم ایران را کشته، اسیر و شکنجه داده، بمب‌گذاری کرده و حتی کودکان دو ساله و یک سال و هشت ماهه را به قتل رسانده‌اند. آیا اینها آزادی‌بخش هستند یا یک گروه تروریستی؟ در حقوق بین‌الملل، ویژگی‌های یک نهضت یا ارتش آزادی‌بخش عبارتند از استقلال کشور، حمایت مردم و هدف‌گیری اهداف مشروع. نه اینکه وارد خانه‌ای شوند، کودک دوساله را به شهادت برسانند و سپس پدر و مادرش را نیز بکشند. نهضت‌ها و ارتش‌های آزادی‌بخش قوانین بین‌المللی و قواعد جنگی را رعایت می‌کنند.

وی افزود: این گروه که دست به کشتار، شکنجه، بمب‌گذاری و ترور مردم، کودکان و زنان زده است، قوانین بین‌المللی را رعایت نکرده است. از محضر دادگاه تقاضا دارم با ارجاع این موضوع به کارشناس حقوق بین‌الملل، مسئله به‌روشنی روشن شود.

سپس فرخانی نماینده ارتش جمهوری اسلامی ایران در جایگاه حاضر شد و اظهار کرد: مجموعه سه عملیاتی که سازمان منافقین انجام داد، پروژه‌ای بود برای اثبات توانایی فنی و عملیاتی خودشان و رژیم بعث عراق و صدام که می‌خواستند نشان دهند چنین توانایی‌هایی دارند.

وی افزود: به عنوان مثال در عملیات آفتاب اقدام خاصی انجام ندادند و عملیات آنها در حد بزن در رو بود و تعداد اسرا و شهدای این عملیات به میزانی نبوده که سازمان منافقین اعلام کرده است. همچنین اقدامات آنها در عملیات چلچراغ در حدی نبوده که خودشون گفتند و ما سعی می‌کنیم در جلسات دادگاه این موارد را شفاف‌سازی کنیم.

فرخانی تصریح کرد: ارتش جمهوری اسلامی ایران در راستای انجام وظایف ذاتی خود مبنی بر حفظ استقلال و تمامیت ارضی جمهوری اسلامی ایران، از زمان شروع تجاوز رژیم بعث عراق در سال ۱۳۵۹ تا پایان جنگ تحمیلی ۸ ساله، با به کارگیری توان فنی و عملیاتی انسانی خود و با تقدیم بیش از ۴۸ هزار شهید، ضمن حفظ تمامیت ارضی، اجازه تصرف حتی یک وجب از خاک مقدس کشور را به بیگانگان نداد.

وی افزود: در این میان سازمان مجاهدین خلق موسوم به منافقین پس از برملا شدن نیات پلید و ناپاک و افکار شوم خود، از هیچ تلاش و اقدامی برای ضربه زدن به نظام جمهوری اسلامی از جمله نیرو‌های مسلح دریغ نکرد. این سازمان در راستای دستیابی به اهداف خود و همدستی با رژیم بعث عراق اقدامات گسترده‌ای از جمله جاسوسی، افشا و انتقال اطلاعات حساس نظامی عملیات‌ها ترور و به شهادت رساندن رزمندگان و فرماندهان، تخریب ادوات و تجهیزات نظامی شنود مکالمات، عملیات روانی جهت بی‌انگیزه کردن رزمندگان و طیف گوناگونی از حمایت‌های تسلیحاتی لجستیکی و اطلاعاتی را در خدمت ارتش رژیم بعث عراق قرارداد.

فرخانی نماینده ارتش جمهوری اسلامی ایران گفت: ارتش آزادیبخش ملی آنها را تحت هیچ شرایطی نمی‌توان ارتش آزادیبخش ملی دانست. چراکه تشکیل، سازماندهی و تجهیز و تامین مالی و تسلیحاتی و حتی دستور عملیاتی این ارتش را رژیم بعث عراق تهیه می‌کرد. این رژیم همان رژیمی است که به صورت مستقیم و طی یک جنگ اعلام شده که از منظر حقوق داخلی و بین المللی به رسمیت شناخته شده و در حال جنگ با ایران بود.

وی افزود: بنابراین وقتی شما را یک دشمن در حال جنگ با ایران از صفر تا ۱۰۰ مجهز و مسلح می‌کند و عملیات طرح و برنامه می‌دهد، نمی‌توانید ادعا داشته باشید که این ارتش آزادیبخش است و از طرف مردم و یا حاکمیت و ساختار نظامی کشوری که خود در حال جنگ با رژیم بعث است، بوده باشد.

قاضی گفت: البته این از موضوعاتی است که نیاز به بررسی و موضوع شناسی دارد که آیا اقدامات نظامی انجام شده از سوی متهمین در قالب گروه متخاصم می‌گنجد و یک ارتش آزادیبخش است و یا خیر اقدامات مزدورانه است. شما به عنوان نماینده حقوقی ارتش در مواجهه با اقدامات نظامی متهمین در همین سه عملیات، آیا قائل بودید که با یک ارتش منسجم تحت عنوان ارتش آزادیبخش ملی رو‌به‌رو هستید یا خیر؟

فرخانی نماینده ارتش جمهوری اسلامی ایران گفت: خیر. ارتش جمهوری اسلامی ایران در جنگ، سازمان منافقین را یک شعبه از ارتش عراق می‌دانست که فارسی صحبت می‌کرد. ما منافقین را در جنگ به عنوان یک گروهک سازمان یافته توسط رژیم بعث عراق می‌دانستیم که تمام اقدامات شان تجاوزکارانه است و در همکاری رژیم بعث عراق با ایران می‌جنگند ما تحت هیچ عنوان آن جایگاهی که خودشان برای خودشان از لحاظ بزرگی قائل بودند را قائل نبودیم.

وی افزود: در ساختار ذهنی ارتش جمهوری اسلامی ایران، منافقین جایگاه خیلی کوچکی را به خود اختصاص داده بودند. از صفر تا ۱۰۰ این ارتش به اصطلاح آزادیبخش از طرف رژیم بعث عراق بوده،  تنها تفاوتی که با آنها داشتند این بود که فارسی صحبت می‌کردند. اعضای این ارتش از شهر‌های مختلف جذب شده و شستشوی مغزی داده شده بودند و بنده از آنجایی که ساعات زیادی از عملیات آنها را در مستندات موجود مشاهده کردم. مثلا در آن عملیات‌ها خانمی را می‌آورند که تا حالا سوار یک نفربر نشده بود و می‌خواستند او را آموزش دهند تا لشکری از ایران را تسخیر کند.

قاضی گفت: یعنی افرادی که در عملیات آفتاب یا چلچراغ و یا فروغ جاویدان شرکت کرده بودند آشنایی با آموزش‌های نظامی و … نداشتند؟

فرخانی نماینده ارتش جمهوری اسلامی ایران گفت: بخشی از اینها که ساختار‌های فرماندهی شان را برعهده داشتند، آشنایی با امور نظامی داشتند، ولی اکثریت از آنجایی که اینها بیشتر از بخش خانم‌ها استفاده می‌کردند، خیر. از آنجایی که این بانوان طی برگزاری جلسات مغزشویی تحت تاثیر احساسات قرار می‌گرفتند، کشور ایران را به عنوان دشمن برای آنها مجسم می‌کردند مانند کاری که داعش و دیگر گروه‌های تکفیری انجام می‌دهند.

وی گفت: عمده افرادی که در این عملیات‌ها استفاده می‌شدند افراد آموزش دیده در سطح بالا نبودند منتها فرماندهانشان آشنایی داشتند. خود مسعود رجوی که فرمانده این ارتش است، آموزش‌های آکادمیک نظامی ندیده بود، لباس پوشیدن او نیز به یک فرد نظامی شباهتی نداشت. ژست و نمای ظاهری که به عنوان یک فرمانده ارتش لازم بود را نداشت. او هم آموزش آکادمیک نظامی نداشته است آنچه می‌دانسته همان مواردی بوده که ارتش عراق به آنها آموخته بود. در عملیات چلچراغ توضیح می‌دهم که چه آموزش‌هایی به این افراد دادند و این را مدنظر قرار دهید که اینها تخصص شان این بوده که از کاه، کوه بسازند.

فرخانی نماینده ارتش جمهوری اسلامی ایران گفت: عملیات آفتاب ممکن است شبیه یک حملهٔ معمولی مثل حمله‌ای که یک گروه تروریستی فرض کنید در سیستان و بلوچستان انجام می‌دهد: چند نفر را در یک پاسگاه به شهادت می‌رسانند و سپس عقب‌نشینی می‌کنند. اما باید توجه داشت که این اقدامات برای آن بود که به صدام اثبات شود اینها توانایی انجام عملیات در آن سطح را دارند و بدین‌وسیله پروژه‌ها و ماموریت‌های بزرگ‌تر به آنها واگذار شود. از منظر اهداف، ارتش به‌اصطلاح ملی آزادی‌بخش کاملاً در خدمت اهداف دشمن یعنی رژیم بعث بود و افراد نظامی و غیرنظامی زیادی را به شهادت رساند، به اسارت گرفت و عملیات‌های متعددی علیه مردم ایران انجام داد؛ دقیق‌تر اینکه می‌توان این ارتش را ارتش یاغیان نامید.

وی گفت: یکی از دلایلی که آنها را یاغی می‌دانم اینکه مطرودان از سوی جمهوری اسلامی هستند که در عملیات‌هایی مانند چلچراغ یا عملیات بزرگ‌تر فروغ جاویدان، رجوی بیانیه داد و طرفدارانش را از کشور‌های مختلف گرد آورد. در توضیحاتشان جایی گفته شد که “سرباز نداشتیم” و تاکید کردند که نیرو‌ها داوطلب بوده‌اند؛ اما واقعیت این است که این ارتش از صفر تا صد برنامهٔ آموزشی، برنامهٔ عملیاتی و اطلاعاتی منظم نداشت. ضرورت تشکیل چنین نیرویی از سوی رژیم بعث احساس شد و به‌تدریج نیرو‌هایی جذب شدند؛ بخشی از این افراد آموزش ندیده و برخی هم اعضای سازمان در کشور‌های دیگر بودند که با فراخوان به داخل صحنه آورده شدند. به آنها شستشوی ذهنی داده می‌شد و نهایتاً بسیاری از آنها به هلاکت رسیدند و سازمان آنها را “شهید” نامید تا در تاریخ خود ثبت کند.

فرخانی ادامه داد: در ۸ فروردین ۱۳۶۷، خیانت تاسف‌بار رجوی با حمایت عملیاتی صدام به انجام عملیات موسوم به آفتاب در منطقهٔ فکه منجر شد. یکی از ویژگی‌های دیگری که در رهبران این سازمان وجود داشت، بهره‌بردن از مظاهر دینی به‌صورت نمایشی بود؛ مثلاً با کفش نماز خواندن یا برپایی مراسم عزاداری امام حسین به صورت نمادین؛ برداشت آنها از دین بیشتر برای فریب و ردگم‌کنی بود تا باور واقعی. نام‌گذاری عملیات‌ها نیز اغلب با الهام‌گیری‌های سطحی از مفاهیم دینی همراه بود؛ مثلاً آفتاب را منتسب به حضرت امام رضا (ع) و چلچراغ را به عنوان نمادی از جایگاه حضرت علی (ع) می‌دانستند. چنین اقدامات و نمایش‌هایی در کنار پوشش‌های نامناسبِ دیگری که مشاهده می‌شد، نشان‌دهندهٔ سطحی‌نگری و فریبکاری آنها بود.

وی گفت: ارتش سازمان منافقین در تاریخ ۷ فروردین ۶۷ با هدف گرفتن اسیر، برهم زدن ساختار مناطق عملیاتی و بهره‌برداری تبلیغاتی، عملیاتی موسوم به آفتاب در منطقهٔ فکه انجام داد؛ در حالی که نیرو‌های لشکر ۷۷ خراسان ارتش، نیروی زمینی و سپاه پاسداران در آن منطقه حضور داشتند. شاید یکی از دلایلی که ذهن‌ها را معطوف کرد که چرا دقیقاً لشکر ۷۷ هدف قرار گرفت، این باشد که لشکر ۷۷ خراسان یک لشکر پیاده‌مکانیزهٔ پیروزمند بود و در جنگ رشادت‌ها و سوابق قابل توجهی از خود نشان داده بود. توضیح دلایل انتخاب منطقهٔ فکه نیز موضوعی است که باید دقیق‌تر بررسی شود؛ یکی از دلایل اصلی انتخاب این منطقه، وجود شنزار‌ها و وضعیت رملی بود که ایجاد سنگر و ممانعت از پیشروی را سخت می‌کرد و فضای باز برای ضربه‌زدن فراهم می‌نمود. اما اصل مطلب این است که انتخاب فکه به لحاظ جغرافیایی و تاکتیکی برای این نوع عملیات مناسب بود و هدف‌های مشخصی را دنبال می‌کرد.

وی تصریح کرد: در شهریور ماه سال ۱۳۵۹ همزمان با تجاوز رژیم بعث عراق به خاک ایران نیرو‌های لشکر ۷۷ خراسان که چند یگان آن از سال گذشته در کردستان مستقر شده بودند برای مقابله با تجاوزات دشمن به مناطق غرب و جنوب غرب کشور اعزام شدند. لشکر ۷۷ خراسان در طول سال‌های جنگ تحمیلی در اکثر عملیات‌های مهم حضور داشت مهمترین آنها عملیات موثر ثامن الائمه بود که منجر به شکست حصر آبادان شد.

وی افزود: با توجه به نقش شجاعانه لشکر ۷۷ در عملیات شکست حصر آبادان با تصویب شورای عالی دفاع در تاریخ ۱۱ مهر سال ۱۳۶۰ نام این لشکر به نام لشکر پیروز خراسان تغییر یافت. این لشکر همچنین در عملیات‌های آفندی مهمی از قبیل عملیات فتح‌المبین، بیت‌المقدس، الله‌اکبر، کرخه نور، ذوالفقاریه، سوسنگرد، عاشورا، تنگ‌حاجیان، نصر و چندین عملیات مهم دیگر شرکت داشته و عملیات‌های فرامرزی بسیاری را از شمالی‌ترین تا جنوبی‌ترین مناطق کشور به اجرا گذاشته است.

فرخانی ادامه داد: در طول سال‌های دفاع مقدس ۵۳۶۷ نفر از افسران، کارمندان و سربازان این لشکر به شهادت رسیدند. ۲۸۰ نفر مفقودالاثر و ۲۲۱۰ نفر نیز به اسارت نیرو‌های عراقی و عناصر ضد انقلاب درآمدند که برخی از آنها حدود ۱۰ سال در زندان‌های رژیم بعث عراق محبوس بودند. آمار جانبازان این لشکر نیز بیش از ۱۶ هزار نفر است که برخی از آنها به علت شدت جراحات ناشی از جنگ به خیل عظیم شهدا پیوستند. این آمار نشان از جایگاه رفیع این لشکر در پیروزی کشور در جنگ تحمیلی ۸ ساله دارد.

وی در تشریح عملیات آفتاب، اظهار کرد: بر اساس گزارشات مندرج در نشریات و سایت‌های وابسته به منافقین، در مقدمه این عملیات نشست‌ها و جلسات توجیهی متعددی برگزار شد و به دنبال آن به منظور کسب آمادگی و کسب توان رزمی به منظور انطباق با منطقه عملیات، تمرین و مانور توسط نیرو‌های عملیات کننده در منطقه اشرف بزرگ (منطقه‌ای پشت اردوگاه اشرف) انجام شد. این منطقه از لحاظ ژئوپلیتیکی شباهت بسیار زیادی به منطقه فکه داشت و به همین دلیل این عملیات‌ها را در آن منطقه شبیه‌سازی کردند. روز اول عملیات نیز اول فروردین ماه سال ۱۳۶۷ انتخاب شد. در کجای دنیا با کشتار مردم بی‌گناه یک کشور به آنها عیدی می‌دهند؟ کجای این اقدام آزادی بخشی است؟

نماینده ارتش جمهوری اسلامی ایران بیان کرد: سازمان مجاهدین خلق همه القاب و عناوینی را که حتی در اسم خود به کار برده است با رفتار و کردارش تناقض دارد. اینها نه مجاهدند و نه کاری برای خلق کردند؛ چون مجاهد کسی است که مسیر مشخصی دارد اما هدف این گروهک یک هدف خود ساخته است و بر اساس توهمات سرکردگان این گروهک شکل گرفته است. رجوی و اطرافیانش عده‌ای را در یک محیط سربسته محدود کردند و افکار مطابق میل خود را با آنها خوراندند و چیزی جز رسیدن به اهداف خودشان برای شما مهم نیست.

وی خاطرنشان کرد: پس از عملیات فروغ جاویدان جلسه‌ای در سازمان برگزار شد تا علل و عوامل شکست منافقین در این عملیات بررسی شود.

فرخانی نماینده ارتش جمهوری اسلامی ایران ادامه داد: غیر از رهبری سازمان و غیر از موفقیت در عملیات، به چیز دیگری هم فکر می‌کردید؛ از جمله خانم‌ها به آقایان، یعنی شوهرانشان، و مرد‌ها به خانم‌ها و همسرانشان. خب، گفتند نتیجه چیست؟ گفتند: انقلاب ایدئولوژیک! اصلاً نباید زن و مرد فکرشان به هم باشد. یعنی چه که غیر از رجبی، مثلاً به کسی دیگر هم فکر کنید؟ و بر اساس همان هم آن بحث‌های طلاق عاطفی صورت گرفت و آن تغییراتی که در آنها ایجاد شد.

وی ادامه داد: اینها نه مجاهد بودند، نه هدفشان حمایت از خلق بود. اگر حمایت از خلق بود، خلقی که مد نظر آنهاست، با آن خلق واقعی که وجود دارد، زمین تا آسمان فرق دارد. واقعاً مردم ایران، چه نظامی و چه غیرنظامی، در تفکر اینها جایگاهی نداشتند. اگر با ساختار حاکمیتی ایران مشکل دارند، یک کودک پنج‌ساله مگر از ساختار حاکمیت چیزی می‌داند یا مگر در این ساختار جایگاهی دارد یا نقشی دارد؟ ولی اینها این کار را می‌کردند، این بچه را می‌کشتند. بعد اگر از آنها می‌پرسیدی که این فرد، به‌اصطلاح، آدم عادی بوده و هیچ نقشی در ساختار نظامی جمهوری اسلامی به‌عنوان مخالف شما نداشته، می‌گفتند: این هم با آنهاست؛ این هم اگر بزرگ می‌شد، آن‌جوری می‌شد!

وی در ادامه گفت: این سازمان را، چه خود سازمان و چه ارتش‌شان را، نه آزادی‌بخش می‌دانیم، نه مجاهد، و نه حامی مردم. روز عملیات، اول فروردین ماه سال ۱۳۶۷ انتخاب شد، اما به‌خاطر لو رفتن یک واحد شناسایی توسط قوای ایرانی و احتمال لو رفتن اصل عملیات، در روز مقرر عملیات انجام نشد و به دستور شخص رجوی، در هماهنگی با صدام و مخابرات، عملیات یک هفته به تعویق افتاد. یکی از دلایلی که باعث می‌شد اینها شناسایی نشوند، این بود که فارسی بلد بودند. و، چون جبهه جای شلوغی‌ست، تعداد زیادی نیرو در آن حضور دارند اینکه فردی بداند که نفر کناری مال کدام گردان است، یا اینکه آن چیزی که واقعاً می‌گوید درست هست یا نه سخت است. لباس‌شان هم خاکی بوده و عمداً شبیه لباس‌های ارتش ایران انتخاب شده بود، و زبان‌شان هم فارسیِ بدون لهجه بوده. همین مسئله، شناسایی آنها را خیلی سخت کرده بود و احتمال نفوذشان را زیاد.

فرخانی گفت: نیمه‌شب هشتم فروردین ۱۳۶۷، عملیات آفتاب با فرمان رجوی و در سایه حمایت ارتش صدام در منطقه شوش آغاز شد. آتشبار بسیار سنگین توپخانه عراقی باعث شد که نیرو‌های رجوی بتوانند در سپیده‌دم صبح، به بخشی از طرح عملیاتی خود با موفقیت دست پیدا کنند و شماری از نیرو‌های تحت فرماندهی لشکر ۷۷ خراسان را به شهادت برسانند و تعدادی دیگر را به اسارت درآورند. پوشیدن لباس خاکی نیرو‌های خودی و مکالمه با زبان فارسی، امکان نفوذ در خط پدافندی را به‌راحتی برای آنها فراهم کرد. منافقین توانستند برای ساعاتی بخشی از منطقه عملیاتی را به اشغال در آورند و پس از گرفتن فیلم و عکس و بزرگ‌نمایی رسانه‌ای، عقب‌نشینی کنند.

وی گفت: در بحث هواپیمای نظامی، اصطلاحی داریم به‌نام “Touch and GO” یعنی فرود بیا، لمس کن و برو. این عملیاتی که منافقین انجام دادند هم حالتی “تاچ‌اند گو” داشت. یعنی چه؟ یعنی یک حمله‌ای می‌کردند، یک سر و صدایی و بلوایی، یک فیلمی، و بعد می‌گفتند: برگردیم. هر چه که گرفته شد، شد؛ نشد هم که نشد!” ولی به عنوان پیروز جنگ، آن را در گزارش رسانه‌ای‌شان ارائه می‌دادند. در عملیات چلچراغ هم تشریح خواهم کرد که اینها شهر مهران را در حالی به تصرف خود درآوردند که خالی از سکنه بود. همین حالت: اینکه بروند، یک جایی را بگیرند، فیلم و عکس و گزارش‌های تبلیغاتی‌شان را تهیه کنند، و سپس عقب‌نشینی کنند.

فرخانی گفت: تعداد شهدا و تعداد اسیرانی که اینها اعلام کرده‌اند با واقعیت همخوانی ندارد. تقریباً ما در آن مقطع حدوداً ۱۰۰ شهید داشتیم؛ تعداد دقیق را بعداً به دادگاه اعلام خواهیم کرد. در مورد اسیر‌ها نیز حدوداً بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ اسیر داشتیم که ادعای ایشان درست نیست. نتیجهٔ عملیات این شد که آنها عقب‌نشینی کردند و رزمندگان ما دوباره آن منطقه را تصرف کردند.

قاضی پرسید: یعنی عقب‌نشینی از سوی خودشان انجام شد یا ارتش حمله کرد؟

فرخانی ادامه داد: به هر حال، پس از عملیات، توان آنها برای تصرف و استقرار در آن منطقه کافی نبود. اقدام به بازپس‌گیری کردیم و آن را پس گرفتیم. یک روز بعد همهٔ چیز‌هایی را که در تصاویر نشان دادند، از دست دادند؛ تصاویری که آنها نمایش دادند، مربوط به قبل از جبهه و آنسوی مرز است و تصاویر متعلق به آن‌جا نیست.

سپس شعاع‌الدین فلاح‌دوست سرهنگ بازنشسته و جانباز، به عنوان شاهد در جایگاه حاضر شد و پس از ادای سوگند، گفت: جنگ ایران و عراق موقعیت خوبی بود تا رجوی بتواند به اهداف و منافع خود برسد و حمایت دولت عراق را برای پشتیبانی از خود و گروهک تروریستی‌اش جلب کند. آنچه که مسلم است ارتش آزادی‌بخش ملی ایران مثل همه آنچه که در رابطه با این سازمان می‌بینیم چیزی بیش از اغراق و پروپاگاندا نیست.

وی‌افزود: این گروهک تعدادی از افراد را به گرد خود جمع کرده است و در آن زمان برای بقای خود راهی جز همکاری با دولت متخاصم جمهوری اسلامی ایران نداشت، بنابراین به سمت رژیم بعث عراق دست دوستی و همکاری دراز کرد.

این شاهد عینی ادامه داد: اعضای این گروهک نیرو‌های زبده و آموزش دیده نظامی نبودند و در ارتش عراق به عنوان نیروی عملیاتی و حرفه‌ای به کار برده نمی‌شدند. اینها نیرو‌هایی بودند که با توجه به برداشت شخصی خودشان از دین اسلام اطراف رجوی جمع شده بودند و نیرو‌های سازماندهی شده نظامی نبودند؛ بنابراین عملیات‌هایی که با حضور اعضای سازمان انجام شده عملیات‌های مهم و قابل اعتنایی نیست.

سرهنگ بازنشسته و جانباز شعاع الدین فلاح دوست گفت: سال ۶۷، خطی که ما پدافند آن را به عهده داشتیم، یک خط هلالی بود سمت چپ جاده فکه که مسئولیت آن به گردان ما سپرده شده بود. گروهان من در مرکز این هلالی قرار داشت و گروهان دوم در سمت چپ بود که هم‌دوره من، شهید محمدعلی قاسم‌زاده، در همان روز به شهادت رسید.

وی گفت: در شب عملیات، ساعت‌ها معمولاً در این خط به‌خاطر نزدیکی به نیرو‌های دشمن تا صبح بیدار بودیم. تازه از سر زدن به بچه‌های مستقر در نگهبانی خط برگشته بودم و ساعت پس از نیمه‌شب در سنگر خودم نشسته بودم که صدای توپخانه ارتش عراق به‌وضوح شنیده می‌شد. سریع بلند شدم و از سنگر بیرون آمدم. کل خط زیر آتش توپخانه عراق بود. عملیات‌های نظامی معمولاً این‌گونه است که پیش از حمله، پشتیبانی‌ها اول زیر آتش قرار می‌گیرند، اما این بار خط زیر آتش بود، صدای شدیدی از جلو به گوش می‌رسید، من را به داخل خاکریز کشاند و به نیرو‌ها گفتم با تمام سلاح‌ها به سمت جلو تیراندازی کنند، چون صدا از آن طرف می‌آمد.

وی ادامه داد: حدود ده تا پانزده دقیقه گذشت، اما هیچ کس از جلو نیامد. حدس زدم ممکن است دشمن بخواهد ما را فریب دهد و صبر کند تا مهمات‌مان تمام شود، سپس حمله کند، بنابراین دستور دادم تیراندازی متوقف شود تا ببینیم چه اتفاقی می‌افتد. در همین حال، من خودم به سنگر شهید فاتح‌زاده رفتم و هماهنگی‌هایی انجام دادیم، سپس به سنگر خودم برگشتم. پس از گذشت یک یا دو ساعت از آتش سنگین توپخانه ارتش عراق، متوجه شدم سمت پاسگاه گردان ما که چند کیلومتر عقب‌تر از خط مقدم بود، تیر‌های رسام رد و بدل می‌شود. یکی از نکات مهم این بود که ارتباط تلفنی به دلیل حملات عراق قطع شده بود و فقط ارتباط بی‌سیم برقرار بود که آن هم امنیت لازم را نداشت؛ بنابراین تصمیم گرفتیم خودمان بدون تماس با عقب عملیات را ادامه دهیم، چون احتمال داشت شنود شده باشد.

شعاع الدین فلاح دوست: درگیری در سمت پاسگاه آغاز شده بود و من به بچه‌ها دستور دادم دو سوم نیرو‌ها به سمت خط پدافندی جلو بروند و یک سوم نیرو‌ها در عقب مستقر شوند. نزدیک صبح، هوا هنوز روشن نشده بود که گروهی از منافقین از عقب به سمت خط ما حمله کردند. ما با آنها درگیر شدیم و آنها توانستند فقط از خط عبور کنند و سپس عقب‌نشینی کردند.

وی گفت: عملیاتی که انجام دادند، برخلاف بزرگنمایی‌های خودشان، بدون استفاده از تجهیزات زرهی بود و فقط با نیرو‌های پیاده درگیر شدیم. چیزی که برای آنها اهمیت داشت، جلب اعتبار از صدام بود که به آنها کمک می‌کرد وابستگی خود را نشان دهند. نهایتاً چند عملیات محدود انجام دادند که بزرگترین آن، عملیات فروغ جاویدان بود که خوشبختانه موفقیت‌آمیز نبود و شکست خورد.

فلاح دوست گفت: نکته مهم این بود که، چون آنها ایرانی بودند و حتی اگر با نیرو‌های خودی برخورد می‌کردند، به دلیل تسلط به زبان فارسی و آشنایی با تاکتیک‌ها، می‌توانستند با نیرو‌های خودی صحبت کنند و بگویند که از یگان کناری هستند یا مسیر خود را گم کرده‌اند تا بتوانند به اهداف خود برسند و ادامه دهند. این باعث می‌شد نیرو‌های خودی اغفال شوند و آنها بتوانند به راحتی عملیات خود را انجام دهند.

جانباز شعاع الدین فلاح دوست گفت:آن‌ها اقدام به اغراق و بزرگنمایی کار‌های خود می‌کردند هم بخاطر دریافت اعتبار پیش صدام و هم برای تبلیغ کار کوچکی که انجام می‌دادند.

قاضی گفت: سمت‌تان در آن زمان چه بود؟

فلاح دوست گفت: فرمانده گروهان یک ۱۱۰ تیپ ۲ لشگر ۷۷ که خط پدافندی هلالی شکل در سمت چپ جاده آسفالته فکه برعهده ما بود و گروهان من، گروهان مرکزی بود.

قاضی گفت: چه مدت با اینها در حال نبرد بودید؟

فلاح دوست گفت:از ساعت یک بعد از نصف شب که آتش پراکنی‌های عراق شروع شد، درگیری ما با آنها فکر نمی‌کنم بیشتر از یک ساعت طول کشیده باشد. اینها تنها یک ساعت از سد عبور کردند و توان اینکه جایی را نگه دارند، نداشتند چراکه نیروی زبده عملیاتی نبودند. فقط از پشتیبانی تجهیزاتی و تسلیحاتی که ارتش عراق برایشان فراهم کرده بود، استفاده می‌کردند تا ضربه‌ای بزنند.

وی گفت: عملیاتی که در خط ما انجام دادند یک عملیات از قبل نظامی و عملیات دستبرد بود که آنها نفوذ کرده بودند. در منطقه فکه امکان احداث خاکریز در همه جای ان میسر نبود برای همین بخشی از خط ما بخش مستمری نبود. جا‌هایی داشت که اینها بتوانند بدون اینکه مانعی داشته باشند بیایند و به پشت خط نفوذ کنند. کاری که در این عملیات کردند، این بود که شاید از شب قبل یا مثلا ساعاتی قبل از اینکه عملیات آغاز شود، آمده بودند و در آسمان گرگان مستقر شده بودند.

قاضی گفت: در مواجهه‌ای که با آنها داشتید تا چه حد مسلط به آموزش‌های نظامی بودند؟

فلاح دوست گفت: درگیری مان با آنها تنها با سلاح دستی و خمپاره ۶۰ بود. یک درگیری نفرات پیاده بود.

قاضی گفت: تعداد تلفات آنها چه میزان بود؟

فلاح دوست گفت: آنچه در تیراندازی‌های رودر رو ردوبدل می‌شد، می‌دیدیم که نفرات‌شان روی زمین می‌افتند منتها از نیرو‌های من، تعدادی اسیر شدند و که ان هم برای دسته ۳ بود. زیرا ما کمبود نیرو نیز داشتیم. فرماندهی دسته ۳‌ام به عهده یک درجه دار کادر بود؛ خب شاید از توان لازم برای هدایت آن دسته برخوردار نبود. تعداد کمی در حد چند نفر اسیر شدند. آن‌ها بیشتر اسیران را از پاسگاه گردان گرفتند.

قاضی گفت: سرنوشت این اسرا چه شد؟

فلاح دوست گفت: فکر می‌کنم بعد‌ها به ایران بازگشتند هم اکنون در فیلمی که نشان دادند، یکی از چهره‌هایی که دیدم سرگرد ملکان که فرمانده گردان ما بود و از نفراتی بود که به ایران بازگشت. گروهانم آن زمان که در خط مستقر بودیم ۱۲۰ تا ۱۳۰ نفر بود و تنها ۲ تا ۳ نفر اسیر شدند و یکی دو نفر نیز به شهادت رسیدند.

قاضی گفت: تعداد تلفات آنها چقدر بود؟

فلاح دوست گفت: از آنجایی که آنها را با خود برده بودند، امکان شمارش شان را نداشتیم.

قاضی گفت: دوران اسارت شما چقدر بود؟

فلاح دوست عنوان کرد: من اول شهریور ۶۷ بعد از آتش بس اسیر شدم و ۲۵ ماه در اسارت بودم. در منطقه فکه اسیر شدم. آن زمان گردان تکاور لشکر بودم و فرماندهی گروهان یک گردان تکاوران را برعهده داشتم.

قاضی گفت: توسط همین گروه اسیر شدید؟

فلاح دوست عنوان کرد: خیر. یک ماه بود که آتش بس برقرار شده بود.

قاضی گفت: شما در عملیات آفتاب عملا به جهت آشنایی آنها و زرهی بودن شان کاملا بر آنها فائق شدید؟

فلاح دوست عنوان کرد: وقتی ساعت یک آتش زنی‌های عراق شروع شد، صدای نفر بر‌ها و تجهیزات زرهی می‌آمد ولی اینکه ما تجهیزات زرهی دیده باشیم چه در خط و چه در زمانی که صبح با نیرو‌های این سازمان درگیر شدیم، ادوات زرهی ندیدیم. آن چیزی که در این فیلم نشان دادید، کاملا مشخص است که پردازش شده است. ما با تعداد نیرو‌هایی در حد یک دسته درگیر شدیم که حدود ۳۰ تا ۴۰ نفر بودند و تعدادی از آنها کشته شدند و یکی از گروهان گردان ۱۳۴ یک نفر از آنها را اسیر کرد.

وکیل شکات گفت: سؤالی که از شاهد دارم اینکه دارم این است که خواهش می‌کنم توضیح بیشتری بدهند نسبت به این موضوع که اینها آمدند، عملیاتی انجام دادند و برگشتند. معمولاً اگر با یک ارتش مواجه باشیم، به‌ویژه با توجه به اینکه اینها ادعای ارتش آزادی‌بخش بودن دارند، قاعدتاً باید قصدشان تصرف و استقرار در یک منطقه باشد تا بتوانند طبق ادعای خودشان، اقدام به “آزادی‌بخشی” کنند. اما اینکه صرفاً عملیاتی انجام دهند و بلافاصله بازگردند، بدون اینکه قصد تصرف منطقه‌ای را داشته باشند، بیشتر شبیه به یک اقدام تروریستی است، نه یک عملیات نظامی کلاسیک.

شعاع الدین فلاح دوست شاهد حاضر در جایگاه گفت: در عملیات آفتاب آنچه که شاهد بودم این بود که اینها در حقیقت یک عملیات انجام دادند پشت خط، و به پایگاه حمله کردند. آن پایگاه، محل استقرار ستاد گردان ۱۱۰ بود. در آن ساعت معمولاً فقط نگهبان‌ها در ستاد هستند و پرسنل دیگری حضور ندارند. آنها از همین فرصت استفاده کردند، تعدادی را در همان وضعیت غافلگیری به اسارت گرفتند و بعد با همان اسرا به سمت خط ما حرکت کردند. درگیری‌شان با ما در خط پدافندی، در حد همان یک ساعت بود که از پایگاه حرکت کردند و به خط رسیدند. یعنی در واقع اینها هیچ عملیات تصرف و استقراری نداشتند.

قاضی پرسید: آیا اینها با مردم عادی در بخش‌های عقب‌تر و ستادی هم برخورد داشتند؟

وی گفت: در آن منطقه، مردم عادی حضور نداشتند.

سپس فواد بصری یکی از اعضای جدا شده سازمان مجاهدین خلق در جایگاه حاضر شد و پس از ادای سوگند، اظهار کرد: من در مهرماه سال ۱۳۶۶ در منطقه دهلران به دست اعضای سازمان منافقین به اسارت درآمدم و سرباز بودم که اسیر شدم. سازمان منافقین با مردم و ملت ایران دشمنی خاصی داشت. زمانی که اسیر شدم با چشمان خودم دیدم که سربازانی که زخمی شده بودند را با شلیک تیر به شهادت می‌رساندند.

وی افزود: پس از آن ما را به منطقه‌ای به نام سردار بردند که متعلق به سازمان منافقین بود. چند روز را در آنجا سپری کردیم و پس از برگزاری چندین جلسه و شست‌وشوی مغزی و با وعده‌های دروغین و حتی با تهدید به عضویت سازمان منافقین در آمدیم. من آن زمان ۱۸ سال بیشتر سن نداشتم.

قاضی پرسید: چگونه شما را تهدید می‌کردند؟

عضو جدا شده سازمان منافقین پاسخ داد: به ما می‌گفتند اگر دولت ایران شما را دستگیر کند شما را اعدام می‌کند. به ما وعده دادند اگر چهار ماه آنجا بمانیم به عنوان پناهنده سیاسی ما را به کشور‌های اروپایی می‌فرستند. من هم جوان بودم و گول این وعده و وعید‌ها را خوردم و به این گروهک پیوستم و ۲۰ سال عضو این سازمان بودم.

قاضی پرسید: چه تعداد از این اسرا به سازمان پیوستند؟

بصری جواب داد: ما حدوداً ۱۰۸ نفر بودیم که به دست منافقین اسیر شدیم و حدود ۲۰ نفر از ما به این سازمان پیوست. همه ما سرباز و کم سن و سال بودیم.

قاضی گفت: از سرنوشت کسانی که عضو این سازمان نشدند اطلاع دارید؟

این شاهد عینی بیان کرد: خیر. ما را از هم جدا کردند و ما که عضویت در این سازمان را پذیرفته بودیم برای طی کردن آموزش‌های نظامی به منطقه سردار منتقل شدیم. پس از اینکه آنجا آموزش‌های لازم را دیدیم ما را برای اجرای عملیات چلچراغ آماده کردند. البته ما حتی با عضویت در این سازمان برچسب اسیر پیوسته خوردیم و از نیرو‌های اصلی آنها جدا بودیم و می‌توان گفت که درجه پایین‌تر از اعضای گروهک داشتیم.

قاضی دوباره پرسید: چند نفر از سربازان ما را با تیر خلاص زدند؟

بصری گفت: من ۵ یا ۶ نفر را با چشم خودم دیدم که تیرباران کردند.

قاضی دهقانی سوال کرد: در طول مدت زمانی که عضو این گروهک بودید آیا موردی پیش آمد که افراد را تیر خلاص بزنند؟

این عضو جدا شده گروهک منافقین تصریح کرد: آنجا تیر خلاص نمی‌زدند، اما با روش‌های مختلف افراد را از بین می‌بردند. “اشرف” پادگانی بود که ورود به آن آزاد و خروج از آن ممنوع بود. اگر کسی می‌خواست از آنجا خارج شود او را قرنطینه و شکنجه می‌کردند. آنها مرا ۲۰ سال شکنجه روحی کردند. در طول مدت عضویتم در سازمان چندین بار درخواست جدایی از این سازمان را کردم برای همین می‌خواستند مرا به زندان ابوغریب منتقل کنند.

وی افزود: یک بار مهوش سپهری به من گفت که تحت هیچ شرایطی با انتقال تو به زندان ابوغریب موافقت نمی‌کنم، چون به زبان عربی تسلط داری و در آنجا شرایط و وضعیت اردوگاه (اشرف) را به سربازان عراقی می‌گویی. به من گفت حتی اگر لازم باشد تو را در اردوگاه اشرف دفن می‌کنم.

این عضو جدا شده سازمان ادامه داد: به دلیل چندین بار درخواست برای جدایی از سازمان، نشستی را برای من برگزار کردند. در این نشست سران سازمان در قسمت بالایی مجلس نشسته بودند و حدود ۲ هزار نفر از اعضا در این نشست حضور داشتند که همه با هم به من فحاشی و توهین می‌کردند و آب دهان خود را روی من می‌پاشیدند و مرا خائن خطاب می‌کردند. با این کار‌ها می‌خواستند من را تحت فشار قرار دهند تا مجدداً به عضویت سازمان برگردم.

وی ادامه داد: پس از برگزاری این نشست اگر شخص همچنان تمایل به جدا شدن از سازمان داشت او را به مدت دو سال در منطقه‌ای به عنوان “اسکان”نگه می‌داشتند تا اطلاعاتش بسوزد، پس از دو سال مجدداً نشستی را با همان کیفیت و همان تحقیر‌ها و توهین‌ها برگزار می‌کردند و اگر همچنان شخص می‌خواست که از سازمان جدا شود او را به زندان ابوقریب منتقل می‌کردند، به افسران عراقی هم سفارش می‌کردند که این اعضا را اذیت کنند تا دوباره به عضویت سازمان درآیند. بسیاری از اعضا آن شرایط سخت و سنگین زندان ابو قریب را تحمل کردند، اما حاضر نشدند دوباره به این گروهک بپیوندند.

بصری گفت: ضد انسانی‌ترین نشست این گروهک، “نشست طعمه” بود. این نشست حدوداً چهار ماه در مقری در بغداد طول کشید و تمام برنامه‌ریزی آن را شخص رجوی انجام داده بود. در این مقر چادر‌هایی را تعبیه کرده بودند و پس از خیساندن و تحقیر و توهین‌های فراوان به سوژه او را وارد نشست مسعود رجوی می‌کردند. در این نشست مسعود رجوی و همسرش مریم قجرعضدانلو حضور داشتند و انواع و اقسام توهین‌ها و تحقیر‌ها را نثار کسی می‌کردند که می‌خواست از سازمان جدا شود.

قاضی پرسید: افرادی که حاضر به همراهی با این سازمان نبودند، تحقیر می‌شدند؟ گفت: بله، دقیقاً همین‌طور بود. بیشتر آنهایی که می‌خواستند مخالف خط و خطوط رجوی باشند و بروند دنبال زندگی‌شان، باز هم اجازه نمی‌دادند. یعنی می‌گفت من یک نفر را هم نمی‌گذارم اینجا برود. فکر کنم از مقر ما که مستقر بودیم، سه یا چهار نفر را فرستادند به ابوقریب، چون دیدند نمی‌توانند.

در ادامه محمدی وکیل متهم ردیف اول، دوم و تعدادی دیگر در جایگاه حاضر شد و از بصری عضو جدا شده از گروهک منافقین پرسید در چه عملیات‌هایی حضور داشته است؟ بصری گفت: در عملیات چلچراغ بودم. من زیاد در خط نمی‌ماندم. چون روی ما حساب باز نمی‌کردند. ما تحت عنوان اسیران پیوسته بودیم. وقتی برگشتیم به مقر، من دیگر کاملاً به هم ریخته بودم. چون ماهیت اینها برای من روشن شده بود. وعده‌ها و قول‌هایی که به ما می‌دادند، همه‌اش دروغ بود. همان موقع فهمیدم ماهیت واقعی‌شان چیست. در عملیات فروغ هم من را در پشتیبانی قرار دادند، چون می‌ترسیدند.

قاضی گفت: یعنی از همان ابتدا که عضو گروه این سازمان شدید، مطلع بودید که اظهاراتشان مطابق واقعیت نیست؟

بصری گفت: بله، من از وقتی که به پادگان اشرف رفتم، بیشتر مشغول کار‌های تاسیساتی بودم و آموزش نظامی ندیدم. اصلاً نمی‌رفتم. فقط در حد کلاش آموزش دیدم.

محمدی وکیل متهمین گفت: عین جملات ایشان این بود که ما را به پادگان سردار بردند و آموزش نظامی می‌دادند، ما را سپر کردند و جلو انداختند که نیرو‌های اصلی آسیب نبینند.

بصری گفت: ما را اسیر کردند و در قرارگاه سردار  آموزش نظامی دادند، ولی من فقط در حد کلاش آموزش دیدم و نتوانستم بیشتر یاد بگیرم. آموزش سلاح‌های سنگین مثل تیربار یا نارنجک‌انداز نمی‌دادند، فقط در حد کلاش. بله، درست می‌گویید. اول ما را سپر قرار دادند، اما من حقیقتاً دیگر نرفتم. در تپه‌ها سنگر می‌کردیم تا در تیررس نباشیم.

قاضی پرسید: شما سپر انسانی بودید و در آن گروه بودید بعد شما را بر می‌گرداندند؟ بصری گفت: چون ما نمی‌توانستیم و آنها می‌دیدند که ما دایم خودمان را مخفی می‌کنیم پس ما را برگرداندند.

قاضی پرسید ولی رستمی کنار شما تیر می‌خورد؟

بصری گفت: بله، تیر‌ها کنار ما می‌خورد. رستمی حدوداً در همان بخش بود. ولی او در دسته‌ای دیگر قرار داشت وقتی پیش “مسلم” که فرمانده تیپ بود رفتیم و اعتراض کردیم که چرا این نوجوان ۱۶ ساله را جلو فرستادند. او در پاسخ گفت: او که در جبهه رژیم (جمهوری اسلامی) کشته نشد در جبهه ما کشته شود.

حجت الاسلام والمسلمین مداح خطاب به قاضی گفت: سه تذکر با کسب اجازه اعلام می‌کنم، تذکر اول اینکه اگر بخواهیم خدایی ناکرده شاهد را متهم قرار دهیم یا با سوالات پی در پی که مستقیما وکیل متهمان از شاهد می‌پرسید که باید این سوالات را از شما بپرسند و ریاست دادگاه از شاهد بپرسند نه اینکه شاهد را طوری در مضیقه قرار دهیم که خودش نیز آنچه که می‌دانسته و آنچه که بیان می‌کند، خدایی ناکرده فراموش کند و دچار تناقض شود.

وی افزود: نکته دیگر اینکه این اتفاقات برای ۴۰ سال قبل است، اینجا شاهد بناست برای چه منظوری شهادت دهد؟ آیا به ریز جزئیات آن عملیات نه صرفا چیزی که برای ما مهم است اینکه یک سری عملیات‌های تروریستی توسط ارتش ضد خلقی و ضد آزادی منافقین علیه ملت ایران رخ داده است.

حجت الاسلام والمسلمین مداح خاطرنشان کرد: با این کیفیت که اینها دست به عملیات‌های ایضایی علیه مردم ایران و نیرو‌های نظامی مان می‌زدند. ضمنا اگر وکیل متهمین می‌خواهند همان اشکالی که سابقا خودشان در تریبون حاضر شدند و گفتند راننده تانک را می‌آورید علیه همکاران خود شهادت بدهد، اگر می‌خواهند دوباره همان اشکال را مطرح کنند که یک جلسه مفصلا مطرح شد و بنده دفاع کرده و شما نیز پذیرفتید که حرف‌های این افراد را به عنوان شاهد استماع کنیم، اگر بخواهند دوباره این اشکال را مطرح کنند ما نیز می‌توانیم دوباره این اشکال را پاسخ دهیم.

قاضی گفت: بخشی که مربوط به نحوه سوال کردن است، بله، ایشان باید از دادگاه بپرسد، اما در تحت فشار قرار دادن شاهد، اعتراض تان قبول نیست و نمی‌پذیرم. بهر حال ایشان به بخشی از اظهارات شاهد استناد کردند که می‌گویند ممکن است ناسازگار باشد، اما درباره شرایط شرعی و قانونی مطابق قانون مجازات اسلامی در خصوص نحوه شهادت که در فصل سوم از بخش ۵ از نظریه اثبات در امور کیفری آمده، توضیح دادم که حسب نص قانون شهادت این افراد پذیرفته است و اشکال و اعتراضی که در جلسات قبل نسبت به اعضای جدا شده داشتند، نزد دادگاه پذیرفته شده نیست و نصوص قانونی در این خصوص گفته شده است.

اما درباره سوال کردن، اینکه شاهد تحت فشار بوده یا خیر این را قبول ندارم، اعتراض را وارد نمی‌دانم و اما نسبت به اینکه امور اتفاق افتاده مربوط به ۴۰ سال و بیشتر است و محتمل است که شخصی که شهادت می‌دهد به صورت جزئی خودش نیز آن مطالب را به خاطر نداشته باشد.

وکیل متهمان در جایگاه قرار گرفت و گفت: نسبت به وکیل شکات عرض می‌کنم، قبل از سخنان خود در فیلمی که نشان دادند و سپس توضیح دادند که سازمان چه کار‌هایی را انجام داده است و نماینده ارتش آمد و برعکس حرف‌های ایشان را مطرح کرد. در خصوص اینکه غیر نظامیان را می‌کشتند هم نماینده ارتش و هم شاهدی که در جایگاه قرار گرفت، گفتند غیر نظامی نبوده‌اند. (در عملیات آفتاب).

وی گفت: اگر قرار باشد رعایت قانون صورت بگیرد بهتر است وکیل شکات از بزرگنمایی دست بردارد. تنها بیان حقایق کفایت می‌کند. این نوع بزرگنمایی با آوردن اینگونه شهودی که خودش حرفی را می‌زند و ۱۰ دقیقه بعد پس می‌گیرد و دوباره در سوالات شما پس می‌گیرد، درست نیست.

قاضی گفت: حرف هایش را پس نگرفت، گفتند توضیحاتم را اینگونه بیان می‌کنم. دادگاه بعدا مطرح می‌کند که چه حد از این شهادت نزد دادگاه معتبر است یا خیر؟

وکیل متهمان گفت: هم جناب سرهنگ و هم نماینده ارتش گفتند که اصلا چنین چیزی نیست و یک اندازه خیلی کوچکی بوده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین مسعود مداح وکیل شکلات پرونده بیان کرد: وکیل متهمان پرونده از ادله ما استفاده می‌کنند در حالی که باید به اقاریر و صحبت‌های موکلین خود مراجعه کند. من روزنامه سازمان مجاهدین را در دادگاه نشان دادم و گفتم که بنا به ادعای خودشان، این موضوعات لیست شده است. وارد آمدن تلفاتی بالغ بر ۲ هزار کشته، هزار و ۵۰۰ مجروح و ۵۸ اسیر چیزی است که در روزنامه خود سازمان به شماره ۱۳۲ در تاریخ جمعه ۱۹ فروردین سال ۱۳۶۷ به آن اشاره شده است. در جای دیگری آورده است که به طول ۳۰ کیلومتر در غرب شهر شوش تسلط بر ۶۰۰ کیلومتر مربع از خاک ایران تجاوز شده. در صفحه ۱۴ این نشریه نیز به انهدام ۱۳ فروند تانک و سایر ادوات جنگی اشاره شده است. این اطلاعات مربوط به عملیات آفتاب بود که به لشکر ۷۷ خراسان حمله کردند.

وی افزود: بنا به گفته خود اعضای سازمان در عملیات چلچراغ نیز بیش از ۸ هزار نفر شهید و ۱۵۰۰ نفر اسیر شدند. آیا همه این اسرا نظامی بودند؟ بر اساس لیستی که از اسرای این عملیات در نشریه رسمی سازمان منتشر شد تعدادی از اسرا، نیروی نظامی بودند و لقب و عنوان نظامی داشتند، اما بخش عمده‌ای از آنان جوانان و مردم عادی کشور بودند و گروهک ضد خلق، جوانان ملت ایران را اسیر کرد.

قاضی دهقانی خطاب به وکیل شکات، بیان کرد: شهود بر اساس آنچه که اطلاع دارند توضیح می‌دهند، اما مرتکبان به این جرایم (موکلین شما) چیز‌هایی فراتر از شهادت شهود را در نشریه رسمی خود سازمان منتشر کردند. حسب سندی که وکیل شکات پرونده در دادگاه ارائه کرد این آمار هم شامل افراد نظامی می‌شود و هم شامل افراد غیرنظامی. در شهادت مسئول میدانی حسب آنچه که بیان شده موکلین شما از این دسته (گردان) عبور می‌کنند به جلوتر می‌روند. پس آنچه که فرمانده میدانی می‌تواند بگوید بر اساس میدان دید و مشهود علیه او بوده است و از قبل و بعد این اطلاعات آگاهی ندارد. متهمان حسب شهادت شاهدان، از آن محل عبور کردند. حال اگر شما می‌خواهید تناقضی را نشان دهید باید ادله‌ای را ارائه دهید که نشان دهد آنچه مورد شهادت شاهد بوده در بعد از عبور از منطقه و قبل از ورود محل شهادت شاهد بوده در غیر این صورت علم شاهد تنها به منطقه‌ای که در آن حضور داشته تعمیم می‌شود و بقیه را حسب لایحه وکیل شکات از اقاریر موکلین شما در خصوص اسیر کردن افراد عادی تعبیر کرده و اعلام کرده است.

محمدی وکیل متهمان پرونده گفت: اینکه در رسانه‌ای اظهاراتی مطرح شود دلیل نمی‌شود که این اظهارات به موکلین من نسبت داده شود.

قاضی دهقانی پاسخ داد:اما این نشریه، رسانه رسمی سازمان منافقین بوده و حسب اظهارات شاهدان و اعضای جدا شده این سازمان در جلسات قبلی دادگاه، سران گروهک کاملا از مندرجات این نشریه اطلاع داشتند. چنانچه محتویات نشریه را قبول نداشتند باید نسبت به اعلام برائت از این مندرجات اقدام می‌کردند که چنین چیزی تا این لحظه از سوی متهمان و وکلای آنها به دادگاه ارائه نشده است.

محمدی وکیل متهمان پرونده، گفت: در پرونده‌های کیفری اقرار‌ها باید مطابق با واقعیت باشد. اگر کسی جرمی در حوزه مواد مخدر را بپذیرد آیا شما از او می‌پذیرید یا تحقیقات بیشتری می‌کنید که ببینید اظهاراتش درست است یا خیر؟

قاضی گفت: پذیرش عناوین اتهامی چنانچه به منظور فراری دادن متهمین یا مجرمین دیگر باشد نیاز به تحقیق دارد. اما سوال اینجاست که منافقین با پذیرش این اتهامات چه کسی را می‌خواستند فراری دهند یا از این اتهامات مبرا کنند؟

وکیل متهمان، عنوان کرد: در این خصوص با توجه به شهادت شهود و عدم تطابق با واقع باید تحقیقات بیشتری صورت گیرد.

قاضی سوال کرد: از نظر شما دقیقاً کدام قسمت از اظهارات با واقع تطابق ندارد؟

محمدی گفت: بر اساس آنچه که شاهد بیان کرد، دو یا سه نفر از اعضا به اسارت درآمدند. وقتی گردان برگشته ۲۰ تا ۳۰ نفر برگشتند. اینکه ۳۰ نفر از خط عبور کردند و ۴۵۰ نفر برگشتند از واقعیت دور است.

قاضی دهقانی گفت: می‌توانید بگویید که انگیزه موکلین شما برای ارائه این آمار بالا در نشریه رسمی خودشان چه بوده است که مطابق با واقعیت باشد؟ شما می‌گویید آنچه که به نشریه وابسته به متهم ردیف اول استناد داده شده مطابق واقع نیست. موکلین شما از این اقدام چه هدفی داشتند؟

محمدی وکیل متهمان پرونده جواب داد: من تاکنون با آنها صحبت نکردم و از اهداف آنها اطلاع ندارم، اما به موجب شهادت شهود، این منطقه خالی از سکنه بوده است. در منطقه‌ای که خالی از سکنه است امکان ندارد که بیش از ۴۰۰ نفر را به اسارت گرفته باشند.

قاضی تصریح کرد: محدوده اجرای عملیات آفتاب محدوده بسیار وسیعی بوده و منطقه‌ای که شاهدان در آن حضور داشتند منطقه بسیار کوچکی از این گستره بوده است و شهادت ایشان نسبت به منطقه‌ای است که در آن حاضر بودند، اما نسبت به وضعیت کل منطقه اطلاع دقیق نداشتند. بر اساس اظهارات نماینده حقوقی ارتش، این منطقه که گردان‌های ارتش حضور داشتند خالی از سکنه بوده، چون منطقه مرزی بوده است.

محمدی گفت: اینکه شما می‌گویید متهمان اقرار داشتند، بنده به واژه اقرار کمی حساسیت دارم. اقرار شرایطی دارد که هنوز بدان معنا اتفاق نیفتاده است. در مورد ۳۰ نفر که بنده عرض کردم از شهادت شهود وام گرفتم که حرفی که مطرح می‌کنید با واقعیت تطابق ندارد. از این جهت ایرادات بنده را حداقل به عنوان اینکه روی آن فکر و تحقیقی کنید، ادله مان را کامل کنیم به آن فکر کنید.

وی گفت: در ابتدا از رئیس دادگاه تشکر می‌کنم، ما هر گاه لازم بوده هر دفاعی را انجام دادیم. شما حمایت کردید و ما هم از شما تشکر می‌کنیم. منتها اجازه بدهید که ایراد کنیم چراکه باید حقیقت روشن شود و ما چیزی جز روشن شدن حقیقت نمی‌خواهیم و آن چیزی هم که در آخر بدان برسیم، آن را گردن می‌نهیم. مگر موکلین ما حتی در جلسات قبل‌تر وکیل شکات، آقای مولایی حرفی به من زد و گفت، آقای محمدی خودشان در رسانه شان می‌گویند ما اگر این شرایط بقیه است ما باقی هستیم. تو چرا نمی‌پذیری؟ من به عنوان وکیل آمده‌ام که از وکلای خود دفاع کنم. دفاع من این است و خواهش می‌کنم از من بپذیرید.

نماینده دادستان در جلسه دادگاه خطاب به محمدی وکیل متهمان پرونده گفت: ما که دست شما را نگرفتیم و محدودتان نکردیم. شما سوالاتی را مطرح کردید که من نیز پاسخ دادم. دست شما باز است و قدرتمند هستید و پاسخ می‌دهید. کسی مدعی محدودیت شما در باب دفاع نیست. کما اینکه در ۴۰ جلسه دادگاه که تشکیل شده است رویه نیز همین بوده است.

وی افزود: قطعا تشخیص بحث اقرار با دادگاه است، که آیا این اظهار دلالت بر اقرار دارد یا ندارد؟ اگر از ما به عنوان فردی که در این حوزه قلم می‌زند، بپذیرید از نظر دادسرا این اقرار است، فرد نشسته و می‌گوید ما تجاوز کردیم و وارد خاک ایران شدیم و این اعمال را انجام دادیم این تعداد تانک را برداشته و به غنیمت بردیم و این افراد را شهید کردیم البته از لفظ کشته استفاده کردند، و این تجهیزات را برگرداندیم که قیمتی است و این تعداد را نیز به گروگان گرفتیم.

نماینده دادستان تاکید کرد: حال آنچه که به شما گفتم و عیناً در مصاحبه‌ها درج شده است را مطرح می‌کنید که چه افاده‌ای جز اقرار دارد؟ از نظر ما اقرار محسوب می‌شود ولی در هر صورت اعتبار سنجی این ادله با رئیس و مستشاران دادگاه است.

قاضی خطاب به وکیل متهمان گفت: چندین نوبت در جلسه دادگاه به این موضوع اشاره کردید که اینها اقاریر نیست کدام یک از اوصاف فصل دوم از بخش ۵ مدنظرتان است، صراحتا قید کنید در ماده ۱۶۴ و ماده ۱۷۳ از قانون مجازات اسلامی کدام شان را می‌فرمایید این اظهاراتی که نشریه وابسته به موکلین شما از سوی نماینده دادستان و وکیل شکات به دادگاه ارائه شده، مورد خدشه است؟

وکیل متهمین گفت: اجازه دهید موارد را در لایحه‌ای بیان کنم.

قاضی گفت: نماینده دادستان اعلام کرد که ماده ۱۶۴ از قانون مجازات اسلامی را مورد اشاره دارند که می‌گویند مشمول است و جزو ادله اثبات در کیفرخواست بیان کردند.

پیروزفر دیگر وکیل متهمان در جایگاه قرار گرفت و گفت: ماده ۱۶۴ قانون مجازات اسلامی بحث اقرار، تعریف دقیقی شده است و گفته شده شخصی اخبار و یا اظهاری نزد مرجع قضایی کند. نص مرجع قضایی می‌شود اقرار. اخیراً رای وحدت رویه صادر شد. تا زمان قبل از رای وحدت رویه، حتی اظهار شخص نزد مقام بازپرس تا سال ۱۴۰۲ اقرار محسوب نمی‌شد، اما وحدت رویه آمد و اعلام کرد بازپرس هم جزو قضات محسوب می‌شود. این می‌شود اقرار.

وی گفت: نشریات در قانون ادله الکترونیکی سند محسوب می‌شود و اقرار محسوب نمی‌شود حالا این اسناد یا عادی و یا رسمی هستند ما در اینجا باید کلمات را درست استفاده کنیم و کلیه شکات مدام از کلمه اقرار استفاده می‌کنند این اقرار درست نیست. اگر مصاحبه مد نظر باشند، نمی‌توانیم بگوییم افاده اقرار می‌کند، زیرا باید بگوییم سند عادی محسوب می‌شود.

نماینده دادستان در جلسه دادگاه خطاب به محمدی وکیل متهمان پرونده گفت:این اظهارات، افاده بر اقرار دارد. از نظر ما، چون ضابطین این اظهارات را پیش ما مطرح کردند، اعتبارسنجی آن با دادگاه است. خود فیلم به تنهایی یک اماره محسوب می‌شود و سند نیست. در قانون مدنی، سند اوصاف خاصی دارد، ولی فیلم را بیشتر به عنوان ماره در نظر می‌گیریم. اما چیزی که فرد خودش بیان کرده، اقرار محسوب می‌شود. من از لفظ”افاده بر اقرار” استفاده کردم و اعتبار سنجی آن با دادگاه است.

قاضی در ادامه گفت: آیا اقرار خارج از محکمه در قوانین ما پذیرفته شده است یا خیر؟ بله، این موضوع به صراحت در ماده ۲۰۳ قانون آیین دادرسی مدنی ذکر شده که اقرار خارج از دادگاه نیز قابل قبول است. همچنین، ماده ۱۲۵۹ قانون مدنی تعریف اقرار را بیان کرده، و ماده ۱۳۶ قانون مجازات، همراه با ماده ۱۲۶۲ قانون مدنی شرایط اقرار را شامل بلوغ، عقل، رشد، اختیار و قصد دانسته‌اند. این شرایط هم در قانون مجازات تعیین شده است و نه فقط در حضور دادگاه.

وی گفت: در ماده ۲۰۳ قانون آیین دادرسی مدنی نیز آمده که اقرار در دادگاه زمانی تحقق می‌یابد که در ضمن دادخواست، لوایح تقدیمی یا هنگام مذاکرات در جلسه صورت بگیرد. در غیر این صورت، اقرار خارج از دادگاه محسوب می‌شود که به آن اقرار غیر قضایی گفته می‌شود. نکته دیگر اینکه، اقرار در ضمن سند عادی یا سند رسمی، یا اقرار شفاهی خارج از محکمه، از تعریف اقرار خارج نمی‌شود. ماده ۱۲۵۹ قانون مدنی و ماده ۱۶۴ قانون مجازات اسلامی، در فصل دوم، این موارد را شامل می‌شوند. قانونگذار در قانون آیین دادرسی مدنی ذیل ماده ۲۰۳، به صراحت این اقرار را پذیرفته است.

قاضی ادامه داد: نحوه رد یا پذیرش این اقرار با خود دادگاه است و حقوقدانان باید درباره آن اظهار نظر کنند. اما وقتی قانون صریح است، نباید با اجتهاد یا برداشت‌های شخصی مقابل آن ایستاد. ممکن است برخی اظهارنظر‌ها درباره اقرار غیر قضایی، از سوی وکلا یا نمایندگان دادستان مطرح شود؛ اما قانون ما این اقرار‌ها را به رسمیت شناخته است. در موقع دفاع متهمین هم بعد از تفهیم اتهام، فرصت بیشتری برای توضیح و تبیین وجود دارد.

وی گفت:نکته مهم دیگر اینکه اقرار در دادگاه قابل عدول نیست؛ یعنی وقتی شخصی در برابر قاضی اقرار کرد، نمی‌تواند بعداً آن را نقض کند. البته در یک مورد خاص در قانون مجازات سابق و برخی روایات، اگر اقرار به جرم حدی صورت گیرد، امکان عدول وجود دارد، ولی این استثناست. در نهایت، آنچه در جلسه دادگاه قید کردند که برداشت دادگاه این بوده که این اظهارات اقرار نیست، من به نمایندگی از دادستان عرض می‌کنم که این موارد قطعاً اقرار محسوب می‌شود و بحث اقرار در این پرونده مطرح است، هر چند برخی اوصاف اقرار در نزد قاضی را ندارد.

نماینده دادستان در جلسه دادگاه خطاب به محمدی وکیل متهمان پرونده، گفت: من از شخصیت حقوقی سازمان صحبت کردم و خواستیم بررسی کنیم که این اقدامات تجاوز و انتقال این غنائم به خاک عراق توسط چه کسی انجام شده است؟ من راجع به شخصیت حقوقی سازمان صحبت کردم و اگر کسی عضو این گروه بوده و این کار را انجام داده یا بنام و یا در راستای منافع سازمان بوده است. این نافی ارتکاب بزه از سوی سازمان منافقین نیست.

قاضی دهقانی بیان کرد: ماده ۱۷۶ از فصل سوم و بخش پنجم مربوط به ادله اثبات دعواست. از شما پرسیده شد که این شهود که از اعضای جدا شده هستند واجد کدام شرط نیستند که آقای پناهی گفتند: عدالت.

وی افزود: ماده ۱۷۶ صراحتا اعلام می‌کند در صورتی که شاهد واجد شرایط شرعی هم نباشد اظهارات او استماع می‌شود و تشخیص میزان تاثیر و ارزش این اظهارات در علم قاضی نهایتاً با دادگاه است، پس این مانع استماع نیست. نکته دیگر اینکه عدالت در زمان ادای شهادت است و نیاز به احراز این عدالت توسط مقام قضایی دیگری نیست.

نماینده دادستان گفت: عقلا، شرعا و عرفا این چند نفر حاضر در دادگاه توانایی جا به جایی این تجهیزات را ندارند مگر اینکه توان ماورایی داشته باشند. یعنی یک نفر نمی‌تواند چند تانک را همزمان جا به جا کند.

قاضی تاکید کرد: طبق ماده ۱۹۵ از قانون مجازات اسلامی، ادعای جرح از سوی وکلا استماع می‌شود و گواهی مطلق به تغییر یا جرح کفایت می‌کند و بعد از آن دادگاه تشخیص می‌دهد که جرح وارد است یا خیر؟

در ادامه هادی شعبانی عضو سابق سازمان مجاهدین در جایگاه حاضر شد و سوگند یاد کرد که جز حقیقت چیزی را بیان نکند.

وی ادامه داد: هادی شعبانی، از استان مازندران، شهر تنکابن هستم. در آبان سال ۱۳۶۴، یعنی سال قبل، ارتباط تلفنی با سازمان برقرار کردم و در سال ۶۴ وارد مناسبات سازمان شدم. از طریق مرز پاکستان وارد شدم و پس از اعزام به عراق و دیدن آموزش‌های اولیه، وارد تیم‌های عملیاتی شدم. در سال ۶۵ برای عملیات در تظاهرات ۲۲ بهمن در اصفهان وارد زاهدان شدیم که قرار بود عملیات انجام دهیم، ولی خوشبختانه آن کانالی که قرار بود سرقرار بیاید نیامد پس از دو شب ماندن در کوه‌های زاهدان، برگشتیم پاکستان و از آنجا هم اعزام شدم.

شعبانی گفت: سازماندهی تغییر کرد و خط چریک شهری یا همان عملیات داخل کشور تغییر یافت و قرار شد عملیات به صورت منطقه‌ای در نوار مرزی انجام شود. به همین خاطر سازماندهی من عوض شد و وارد کار نیرویی در ترکیه شدم که ۹ ماه آنجا بودم. بعد از عملیات آفتاب وارد اشرف شدم و در قسمت توپخانه سازماندهی شدم. پس از آموزش‌های اولیه در عملیات چلچراغ به عنوان توپخانه شرکت داشتم. در عملیات آفتاب در ترکیه و درگیر اعزام به عراق بودم و تقریبا سی سال داشتم، بعد از آن وارد یگان توپخانه شدم و سازماندهی شدم و وارد عملیات شدم.

وی گفت: در عملیات چلچراغ، تقریباً وقتی به ما اطلاع داده شد که قرار است عملیاتی در خرداد ماه به مناسبت سالگرد قیام خرداد سال ۱۳۶۰ انجام شود، از یک ماه قبل وارد شهر یعنی نوار مرزی زورگاتیه شدیم. به دلیل اینکه دیدبانان ایران به ما اشراف داشتند شب‌ها کار می‌کردیم و روز‌ها در سنگر‌هایی که متعلق به نیرو‌های عراقی بود، می‌ماندیم. ارتش عراق این سنگر‌ها را به ما داده بود.

شعبانی افزود: تا شب عملیات ما دو توپ ۱۳۰ روسی و دو توپ ۱۲۲ داشتیم که دو توپ دست زنان سازمان بود و دو توپ دیگر دست نیرو‌های خودمان. بعد از اعلام عملیات توسط رجوی، نتوانستیم زیاد شلیک کنیم، چون توپ‌ها هم قدیمی بودند و هم کارکرد خوبی نداشتند و خیلی سریع از دور خارج شدند. نکته مهم این است که در این عملیات، آن‌گونه که خود سازمان تبلیغ می‌کند و در فیلم‌هایشان دیده می‌شود، آتش زیادی بوده، در حالی که ما خودمان می‌دانستیم نه کاتیوشا داشتیم و نه چیز دیگری. فقط چهار توپ داشتیم. البته بعد‌ها گفتیم که این همه توپ و کاتیوشا نداشتیم. چون هنوز آموزش لازم را نگرفته بودیم. بعد اعلام کردند که این نیرو‌ها ارتش عراق بودند که به پشتوانه ما آمده‌اند برای انجام عملیات که نزدیک صبح اعلام کردند وارد خاک مهران شده‌اند.

وی گفت: این موضوع را مسئولین وقت اعلام کردند، مسئول مستقیم ما فرشید دماری و فرمانده توپخانه محسن سیه کلاه بود که معروف به صمد است اعلام کردند.

هادی شعبانی از اعضای جدا شده سازمان مجاهدین خلق گفت: به ما گفتند برای انتقال غنائم به همراه تعدادی از نیرو‌ها وارد کمپ شویم که این کار را انجام دادیم. سازمان هم مشغول انتقال تانک و سایر تجهیزات بود. چند روز بعد هم گفتند که عقب نشینی کرده و وارد خاک عراق شدند. خود مسعود رجوی در نشستی پس از این عملیات گفت که برای پیش روی در مرز ایران، اصرار زیادی به رژیم بعث کرده و آنها موافق این اقدام نبودند، اما در نهایت صاحب خانه از این عملیات بسیار خوشحال شد.

قاضی سوال کرد: آیا اطلاع دارید که شخص عادی و غیر نظامی اسیر شده باشد؟

این عضو جدا شده سازمان مجاهدین خلق تصریح کرد: خیر. نیروی غیرنظامی اسیر نشده بود، چون اساساً آن منطقه خالی از سکنه و قسمت توپخانه بود. در اینجا اگر هم مردم عادی در عملیات شرکت کنند به عنوان نیروی داوطلب سازماندهی شده بودند و نیروی نظامی نبودند. در بین اسرا، اسامی بسیاری از افراد داوطلب که رتبه و درجه نظامی نداشتند و تنها قصد مقابله با تهاجم دشمن را داشتند به چشم می‌خورد.

هادی شعبانی گفت:خیلی از دوستانی که در سازمان می‌دیدم، می‌گفتند که ما داوطلب بودیم و اسیر شدیم. سازمان معمولا یک ماه قبل از انجام عملیات‌ها شروع به آموزش می‌کرد و طرح‌های عملیاتی در دیگر نقاط عراق انجام می‌دادند. به طبع برای عملیات آفتاب نیز مانوری انجام شده است.

وی افزود: بعد‌ها وقتی با اسیران عملیات آفتاب صحبت می‌کردم که چطور اسیر شدند، می‌گفتند حین عملیات متوجه فارسی صحبت کردن افراد می‌شدیم، فکر می‌کردیم آنها ایرانی و بسیجی کشورمان هستند و وقتی نزدشان رفته و آستین سفید شان را می‌دیدیم که دیگر دستگیر می‌شدیم.

شعبانی عنوان کرد: بعد از شکست عملیات چریک شهری سازمان به این نتیجه رسید که در مقابل ایران تلفات زیادی می‌دهیم بخاطر همین دلیل، رجوی طرح ارتش آزادیبخش را پیش کشید. بعد از آن هم عملیات‌هایی صورت گرفت که رجوی به این نتیجه رسید این عملیات‌ها مناسب این ارتش نیست. کم کم نوع عملیات‌ها پیچیده‌تر و بزرگتر شد و به عملیات مرصاد رسید.

مداح وکیل شکات گفت: در ابتدای جلسه اشاره کردم که ادعای این افراد مبنی بر داشتن ارتش آزادی‌بخش صحت ندارد و بیشتر شبیه ارتش ضد آزادی و ارتش کشتار مردم ایران هستند. طبق مستندات و اظهارات شهود، این گروه قصد تصرف نداشته و صرفاً یک گروه پیاده‌نظام بدون تجهیزات لجستیکی بودند. آنها ارتش منسجم و آموزش‌دیده نبودند و افراد فقط چند روز تا یک ماه قبل از عملیات برای انجام اقدامات تروریستی آماده می‌شدند. اقداماتشان عمدتاً حالت ایذایی و خشن داشت و نمی‌توانند ادعا کنند که برای آزادی مردم ایران مبارزه می‌کردند.

وی ادامه داد: با توجه به این موضوع، از دادگاه درخواست ارجاع این موضوع را به کارشناس حقوق بین‌الملل داشتم.

زینب فرهمندزاد استاد حقوق بین الملل در جایگاه قرار گرفت و در توضیح خود اظهار داشت که موضوع ماهیت گروهک منافقین و ادعای ارتش آزادی‌بخش بودن آنها بر اساس معیار‌های حقوق بین‌الملل باید بررسی شود. در حقوق بین‌الملل تفاوت‌هایی بین نهضت‌های آزادی‌بخش مشروع و سازمان‌هایی مانند مجاهدین خلق وجود دارد که بر اساس معیار‌های مشروعیت، اهداف و روش‌ها و جایگاه حقوقی آنها که باید توسط دادگاه بررسی شود. تعیین این موضوع حساس است، زیرا مرز باریکی بین مبارزه مشروع برای استقلال و اقدامات خشونت‌آمیز غیرقانونی وجود دارد.

سپس زینب فرهمندزاد استاد حقوق بین الملل دانشگاه گفت: حقوق بین‌الملل معیار‌هایی را برای نهضت‌های آزادی‌بخش بیان کرده است. نهضت‌های آزادی‌بخش معمولا گروه‌هایی هستند که برای تعیین سرنوشت ملت‌های تحت استعمار تلاش می‌کنند. این نهضت‌ها نماینده مردمی هستند که تحت سلطه استعمار، تجاوز بیگانه و یا آپارتاید هستند و حقوق بین‌المللی در مواردی، حقوق این گروه‌ها را به رسمیت شناخته است.

وی افزود: برای تایید این نهضت‌ها اول اینکه باید نماینده واقعی مردم تحت ستم باشند، سازماندهی دقیق و منسجمی داشته باشند یا تسلط نسبی بر خاک یا قلمرو مشخصی داشته باشند و توسط نهاد‌های بین‌المللی مورد شناسایی قرار گرفته باشند.

این استاد حقوق بین‌الملل تصریح کرد: مخاصماتی که بین دولت‌ها و نهضت‌های آزادی‌بخش به وجود می‌آید، تحت شرایط خاصی به عنوان مخاصمه بین‌المللی شناخته می‌شود و اعضای این نهضت در وضعیت جنگجو قرار می‌گیرند و از حمایت‌های حقوق بشردوستانه برخوردار می‌شوند. برخی سازمان‌ها مثل سازمان آزادی‌بخش فلسطین و … توسط سازمان‌های بین‌المللی به عنوان نهضت آزادی‌بخش شناخته شدند. این نهضت‌ها پس از تایید، به عنوان نماینده مردم این کشور‌های تحت استعمار در سازمان ملل فعالیت می‌کنند.

زینب فرهمند زاد استاد حقوق بین الملل افزود: زمانی که نهضت آزادی‌بخش به رسمیت شناخته شود، در حقیقت پیامد‌های حقوقی مهمی برای دولت‌ها ایجاد می‌کند. اولاً آن دولت متخاصم موظف است با اعضای آن نهضت مانند جنگجویان مشهور رفتار کند، نه مثل تروریست‌ها یا شورشیان. اگر اعضای نهضت اسیر شوند، می‌توانند از وضعیت اسیر جنگی برخوردار شوند و دولت‌ها باید در برخورد با این نهضت‌ها قواعد حقوق بشری را رعایت کنند. در صورت نقض این قواعد، ممکن است مسئولیت بین‌المللی آن دولت طبق حقوق بین‌الملل به دنبال داشته باشد.

وی گفت:، اما چالش‌هایی وجود دارد؛ ممکن است سوءاستفاده‌هایی نیز از این عنوان صورت بگیرد، مثلاً برخی گروه‌ها بدون داشتن مشروعیت مردمی و رعایت اصول انسانی، خود را نهضت آزادی‌بخش بنامند. از سوی دیگر، دولت‌ها ممکن است برای سرکوب مخالفان خود، هر گروهی را تروریسم معرفی کنند، حتی اگر آن گروه مشروعیت نسبی داشته باشد. بنابراین، شناسایی رسمی و حقوقی این نهضت‌ها نقش کلیدی دارد و جایگاه آن گروه باید دقیق تعیین شود، نه صرفاً نام گروه.

وی در ادامه افزود: در حقوق بین‌الملل عنوان “ارتش آزادی‌بخش ملی” به صورت رسمی شناسایی نشده است. این ارتش آزادی‌بخش ملی معیار‌های لازم طبق حقوق بین‌الملل برای نهضت‌های آزادی‌بخش را ندارد. این گروه‌ها نماینده مردمی که تحت سلطه یا استعمار باشند، نیستند.

فرهمندزاد گفت: همانطور که می‌دانیم، حکومت جمهوری اسلامی ایران با رای قاطع و اکثریت قریب به اتفاق مردم روی کار آمد و در حقیقت استعماری وجود نداشت که بر علیه آن نهضت آزادی‌بخش شروع به کار کند؛ بنابراین صرف استفاده از عنوان “ارتش آزادی‌بخش” هیچ اعتبار حقوقی بین‌المللی برای گروه ایجاد نمی‌کند. اعتبار حقوقی وابسته است به مشروعیت اهداف و روش‌های مبارزه آن گروه، یعنی آیا تروریستی هستند یا نه، زیرا نهضت‌های آزادی‌بخش هم نمی‌توانند دست به اعمال تروریستی بزنند و باید مبارزاتشان در چارچوب اصول بشردوستانه انجام شود.

وی گفت: شناسایی رسمی توسط نهاد‌های بین‌المللی ضروری است و شکنجه افراد یا کشتار غیرنظامیان توسط ارتش یا نهضت آزادی‌بخش پذیرفتنی نیست، زیرا حتی اگر در زمره نهضت‌های آزادی‌بخش باشند، باید اصول کنوانسیون‌های چهارگانه ژنو ۱۹۴۹ را رعایت کنند. طبق این اصول، باید رعایت حقوق انسانی و اصول بشردوستانه صورت گیرد؛ غیرنظامیان نباید هدف حمله قرار گیرند، شکنجه و کشتار غیرنظامیان ممنوع است و اهداف غیرنظامی نباید تخریب شوند. هیچ نهاد بین‌المللی، از جمله سازمان ملل یا نهاد‌های منطقه‌ای، گروهی از اپوزیسیون ایرانی را به عنوان نماینده مشروع مردم ایران معرفی نکرده است. روش‌های مبارزه آنان که شامل خشونت و ترور و کشتار است، با اصول حقوق بشردوستانه بین‌المللی مغایرت دارد و نهضت آزادی‌بخش نمی‌تواند دست به این اقدامات بزند.

فرهمندزاد گفت: معیار‌های مشروعیت این است که گروه نماینده واقعی مردمی باشد که تحت استعمار، اشغال خارجی یا آپارتاید هستند، دارای ساختار سیاسی مشخص و مشارکت در نهاد‌های بین‌المللی باشند. هدف مشروع باید حق تعیین سرنوشت باشد و شناسایی بین‌المللی نیز صورت گرفته باشد. همچنین باید پایبندی به حقوق بشر دوستانه وجود داشته باشد و ساختار سیاسی و نظامی منظم داشته باشد.

فرهمندزاد گفت: چرا برخی گروه‌ها مثل “ارتش آزادی‌بخش ملی” به رسمیت شناخته نشده‌اند؟ دلیل اصلی این است که این گروه‌ها حمایت مردمی گسترده‌ای در داخل کشور نداشتند، با دشمنان خارجی مثل رژیم صدام همکاری کردند و از روش‌های خشونت‌بار و تروریستی استفاده کردند. به همین دلیل نهاد‌های بین‌المللی معتبر نیز آنها را به رسمیت نشناخته‌اند.

فتح الله اسکندری به عنوان مطلع در جایگاه حاضر شد و گفت: در جریان عملیات عین‌خوش سال ۶۶، من به‌عنوان سرباز ارتش ایران شاهد حمله ناگهانی گروه رجوی بودم. در دو ساعت درگیری، تعداد زیادی از سربازان ایرانی و اعضای گروهک کشته شدند. مهمات ما تمام شد و آنها توانستند از پشت به ما نزدیک شوند. پس از مجروح شدن، اسیر شدم و در اسارت شاهد جنایت‌های زیادی بودم. افرادی که قادر به حرکت نبودند، توسط فرماندهان مورد هدف رگبار قرار می‌گرفتند. کسانی که حاضر به تسلیم نمی‌شدند، با خشونت مواجه می‌شدند.

وی گفت: در زندان و تشکیلات رجوی نیز شکنجه، قتل‌های غیرانسانی و فشار‌های روحی و جسمی شدید اعمال می‌شد. بسیاری از اعضا تحت فشار شدید قرار گرفتند مثلاً فردی که گفته بود “من به شما نمی‌پیوندم”، صبح فردای آن روز از دیوار اردوگاه آویزان شده بود؛ به ما گفتند “خودکشی کرده است”، اما واقعیت این بود که چنین چیزی ممکن نبود.

اسکندری گفت: من در قسمت تعمیرگاه کار می‌کردم. هر وقت به آنها التماس می‌کردیم، انگار بین مرگ و پیوستن به آنها مخیّرمان می‌کردند: یا کشته شو یا عضو شو. برای مثال به من گفته شد یک تابلویی بگذار؛ یک طرفش بنویس “مجاهد” و طرف دیگر “پاسدار”. اگر کسی “مجاهدین” را انتخاب می‌کرد، مجبور می‌شد تمام دستورات را اجرا کند و در غیر این صورت آن‌قدر تحت فشار قرار می‌گرفت که به خودکشی یا مجبور به کار‌های خطرناک می‌شد.

وی ادامه داد: فشار‌ها به حدی بود که بعضی از دوستانم به خاطر فشار‌ها خود را سوزاندند یا با سلاح به خودشان آسیب زدند؛ برخی نیز کشته شدند. زمانی که اینها خلع‌سلاح شدند، حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ نفر از آنها جان خود را در راه فرار گذاشتند؛ بسیاری تلاش کردند فرار کنند و من شخصاً حدود نه ماه پشت سیم‌خاردار ماندم تا بتوانم آزادی به دست بیاورم؛ فشار‌ها آن‌قدر شدید بود که برخی حاضر نبودند تسلیم شوند و تلاش برای نجات جان خود کردند.

این مطلع بیان کرد: وقتی در زندان دبس بودیم تعدادی زندانی آوردند و گفتند اینها را در منطقه فکه اسیر کردیم. تعدادی خودرو و تجهیزات هم بود که گفتند آنها را به غنیمت گرفتند.

وی افزود: افرادی که برای عملیات مرصاد بودند، تحت شرایط بد و با ظلم و ستم نگه داشته بودند. هرکس می‌خواست حتی برای امور درمانی به کشور اروپایی برود به او برچسب خائن و یا منحرف جنسی می‌زدند. شرایط آنجا برای افراد متاهل خیلی بدتر بود، چون حتی اگر می‌خواست فرار کند، همسر و فرزندش را نمی‌توانست با خود ببرد و عملاً به آنها دسترسی نداشت. ظلم و جوری که اینها در حق اعضا روا داشتند به هیچ وجه قابل توصیف نیست.

اسکندی ادامه داد: ما در این تشکیلات به صورت روزانه محاکمه می‌شدیم. یک فرمانده هم می‌توانست قاضی باشد، هم کارشناس باشد، هم مسئول اجرایی باشد. یعنی همه پست‌ها، سمت‌ها و تصمیم‌گیری‌ها در اختیار فرماندهان بود و با کوچکترین اعتراضی و یا سرپیچی از فرمان‌ها بدترین برخورد‌ها را با ما داشتند.

وی ادامه داد: تا سال ۶۶ جنگ‌های این گروهک، در حد جنگ‌های پارتیزانی بود و مثلا تپه کوچکی را می‌زدند، اما در عملیات مرصاد به گفته شخص رجوی با آتش سنگین توپخانه رژیم بعث، می‌توانند وارد شهر مهران شوند. رجوی اینجا دغدغه دارد که سریعا عقب‌نشینی کند و منطقه را تحویل ارتش عراق دهد، چون توان مقابله با تک ایرانی‌ها را نداشت. اینها گفته‌های خود مسعود رجوی است.

پس از آن قاسم تبریزی کارشناس تاریخ معاصر در جایگاه حاضر شد و اظهار کرد: اگر نگاهی به مقوله وابستگی، خیانت و جاسوسی داشته باشیم می‌بینیم که جنایت‌هایی علیه مردم ایران در طول تاریخ رخ داده است. چه جنایاتی که توسط روسیه تزار انجام شد و چه جنایت‌های اتحاد جماهیر شوروی، آمریکا، انگلیس، فرانسه، اسراییل و. همگی نمونه این موارد هستند. احزاب و گروه‌هایی نیز در دهه ۲۰ خیانت‌هایی را علیه مردم روا داشتند. جریاناتی هم در عصر مشروطه برابر منافع ملی و استقلال کشور ایستادند و اقداماتی تروریستی و سیاسی را به انجام رساندند. برخی افراد و چهره‌ها نیز جاسوس‌هایی را برای دشمنان ملت انجام دادند و به مردم و ملت خود پشت کردند، اما اگر همه اینها را در یک کفه ترازو قرار دهیم در برابر جنایت‌ها، خیانت‌ها و پستی‌های گروهک منافقین در حق

قاسم تبریزی کارشناس تاریخ معاصر گفت: قبل از انقلاب درون همین سازمان مجاهدین، سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر پدید آمد که اینها مرتکب جنایت‌هایی شدند.

وی افزود: سازمان مجاهدین را از سه بعد می‌توان بررسی کرد. یکی عنوان مسلمان است که هیچگونه مبانی ایدئولوژیکی، در عملکرد اینها چه قبل از انقلاب و چه پس از آن قابل مشاهده نیست. دوم مبارزه اینها و مخالفت با امنیت ملی و وحدت ملی که بعد از انقلاب مشهود بود.

تبریزی گفت: سوم بلحاظ انسانی باید این سازمان را بررسی کرد. سازمان یک تشکیلات ماکیاولی بود.

تبریزی گفت: در جریان پیوندی که بین سازمان و ابوالحسن بنی صدر رخ داد، سال ۶۰ اینها برای مبارزه مسلحانه آماده شدند. امام همان سال را سال قانون نامید که اگر سازمان هم از این موضوع را قبول می‌کرد، می‌توانست فعالیت سیاسی داشته باشد.

وی گفت: اینها قبلا ذهن‌ها را آماده کرده و نامه‌ای در اردیبهشت سال ۶۰ برای امام راحل نوشته بودند که می‌خواهیم خدمتتان آمده و مسائلی عرض کنیم که امام فرموده بود شما اسلحه را کنار بگذارید، من که خود را تنها طلبه‌ای می‌دانم به دیدار شما می‌آیم، اما چه کنیم که شما اسلحه را در پشت خود پنهان و ما را تهدید کردید.

تبریزی عنوان کرد: بعد‌ها رجوی در فرانسه گفته بود ما همان روز قصد داشتیم پاسداران را خلع سلاح کنیم و کار را به تعبیر خودش تمام کنند.

قاسم تبریزی کارشناس تاریخ معاصر در ادامه گفت: صدور انقلاب، همان‌طور که امام خمینی مطرح کرده بودند، به معنای آگاه‌سازی ملل اسلامی بود. سازمان، در حقیقت با رویکردی تمامیت‌خواه و نوعی باج‌خواهی وارد میدان شد. سعید شاهسوند در خاطرات خود که در رادیو فردا پخش شد و متن آن نیز منتشر گردیده، می‌گوید که در سال ۱۳۵۸ زمانی که آیت‌الله خمینی اعلام کرده بود اسلحه‌ها را تحویل بدهند، آنها پاسخ دادند که نه، ما نیاز داریم، باید جمع‌آوری کنیم. البته شاهسوند ادامه نمی‌دهد که این روند به کجا کشیده شد، اما مشخص است که نتیجه آن، تبدیل دهه ۶۰ به دهه ترور بود.

وی گفت: در اینکه دست بیگانگان هم در این موضوعات دخیل بود، تردیدی نیست. فرار بنی‌صدر و رجوی به‌صورت مستقیم با همکاری پایگاه نظامی فرانسه صورت گرفت. در همین زمینه باید به نقش فرانسه هم اشاره کرد. رئیس وقت سرویس اطلاعاتی فرانسه، دومانژ، ماهانه ۵۰ هزار دلار از ساواک حقوق می‌گرفت و این روند تا پیروزی انقلاب ادامه داشت. این موارد مستند است و گزارش‌هایی از دیدار‌های وی با شاه و نصیری، رئیس ساواک، وجود دارد.

تبریزی گفت: زمانی که امام خمینی در فرانسه بودند، دومانژ به ایران آمد و سه پیشنهاد ارائه داد. یکی استفاده از مافیا برای ترور امام خمینی در فرانسه، دیگری تشویق ایشان به مهاجرت به سوریه یا لیبی، و در نهایت، پیشنهاد انفجار هواپیمای ایشان هنگام بازگشت به ایران. شاه با پیشنهاد نخست مخالفت کرد و گفت اگر امام کشته شود، اوضاع ایران بدتر خواهد شد. درباره پیشنهاد دوم نیز گفت سوریه و لیبی دشمن ما هستند، اگر امام به آنجا برود تبلیغاتش بیشتر خواهد شد. در نهایت دومانژ پیشنهاد داد امام به کشور سومی مانند الجزایر یا آمریکا منتقل شود.

وی گفت: بعد از ورود امام به فرانسه، سرلشکر کاوه از ساواک نیز به فرانسه رفت تا درباره شنود بیت امام، شناسایی افراد رفت‌وآمدکننده و سایر مسائل نظارتی اقدامات لازم را انجام دهد؛ بنابراین تبدیل شدن فرانسه به مرکز فعالیت‌های شاپور بختیار و سازمان منافقین، امری تصادفی یا بدون علت نبود. دومانژ بعد‌ها در کتابی با عنوان “جنگ جهانی چهارم” نوشت که پول‌هایی را که از ساواک دریافت کرده بود، به سرویس فرانسه داده و برای خود برنداشته است.

تبریزی افزود: همچنین هماهنگی‌های ساواک با استخبارات عراق نیز پس از آشتی میان آنها صورت گرفت که از ذکر جزئیات آن عبور می‌کنیم. پس از ورود رجوی و بنی‌صدر به فرانسه در سال ۱۳۶۰، آنها بیش از ۵۰۰ مصاحبه برگزار کردند. طبیعی بود که آمریکا، انگلیس، اسرائیل و برخی کشور‌های اروپایی به‌دلیل منافع خود و مخالفت با انقلاب اسلامی، از این افراد و جریان‌ها حمایت کرده و امکانات در اختیارشان قرار دهند. در همین بستر، شورای ملی مقاومت تشکیل شد. بررسی اعضای این شورا نکته‌ای قابل تأمل است.

وی ادامه داد: عبدالرحمان قاسملو یکی از اعضای این شورا بود، فردی که هم‌زمان در داخل کشور دست به جنایت، ناامنی و کشتار می‌زد. علی‌اصغر حاج‌سیدجوادی نیز از دیگر اعضای شورا بود. جنبش سیاسی مرتبط با جامعه سوسیالیست‌ها و جبهه ملی و افرادی مانند دکتر عبدالکریم لاهیچی و خان بابا تهرانی شکل گرفت که از سال ۱۳۳۸ فعالیت داشتند. ابوالحسن بنی‌صدر به‌عنوان رئیس‌جمهور و دیگران همچون محمد صالحی نیز در این جریان حضور داشتند. مسئله اصلی درباره سازمان، جاسوسی و ترور است؛ جاسوسی سازمان شامل همکاری با عراق و جمع‌آوری اطلاعات از نفوذی‌ها در سپاه بود که خیانت محسوب می‌شود. ترور‌ها نیز جنایت‌اند و این دو موضوع باید مورد بررسی قرار گیرند.

تبریزی گفت: با سقوط صدام، اسناد متعددی از همکاری سازمان با استخبارات عراق به دست آمد که حدود هزارتا از آنها را خودم دیدم که نشان‌دهنده دریافت پول و برنامه‌ریزی ترور‌ها بود. در این اسناد، درخواست انجام عملیات ترور در ایران و ترور چند آخوند نیز مطرح شده است که توسط استخبارات عراق تأیید شده بود.

این کارشناس تاریخ معاصر تاکید کرد: عده‌ای می‌گویند اینها برای آزادی بخشی ملت خود تلاش کردند، اما سوال اینجاست که چرا به کشوری پناه بردند که در آن زمان با ایران در حال جنگ بود؟ منافقین آن زمان در ذیل ارتش عراق قرار گرفتند و با آنها در عملیات‌های علیه ایران شرکت می‌کردند. چون توان نظامی نداشتند ابتدا ارتش عراق حمله را شروع می‌کرد، راه را برای آنها باز می‌کرد و سپس منافقین حمله می‌کردند. ارتش رژیم بعث از آنها حمایت مستقیم مالی و نظامی می‌کرد.

وی افزود: سوال اینجاست منافقین به چه کسی حمله می‌کند و در چه حالی حمله می‌کند؟ در حالی که سربازان و نیرو‌های نظامی ما در مرز‌ها در حال مقابله با تهاجم دشمن هستند. در واقع سازمان منافقین، مدافعین امنیت، اقتدار و استقلال ملی را مورد هدف و تهاجم قرار داده بودند.

تبریزی کارشناس تاریخ معاصر تصریح کرد: سازمان منافقین ۱۷ هزار نفر از مردم ما را از طریق ترور به شهادت رساند که عمده آنها نه نیروی نظامی بودند و نه با کسی دشمنی داشتند و حتی مردم عادی بودند. گروهک فرقان نیز تا حد توان با این گروهک همکاری داشتند و بسیاری از چهره‌های شناخته شده ملی و مذهبی ما را به شهادت رساندند.

قاضی در ادامه گفت: ترور نخبگان توسط رژیم صهیونیستی شباهت زیادی به ترور‌های متهمان این پرونده دارد؟

تبریزی گفت:بله. اگر بخواهیم این مسیر را دنبال کنیم، از تقی‌زاده شروع می‌کنیم و به چریک‌های فدایی خلق و سازمان مجاهدین می‌رسیم؛ حتی عملکرد داعش را نیز می‌توان در این زنجیره دید. این جریان صرفاً محصول فکر و طراحی یک گروهک داخلی نیست، بلکه محصول و ابزار شبکه‌های استعماری و خارجی است. بمب‌گذاری در حزب جمهوری اسلامی کار یک گروهک ساده نبود؛ انفجار در آن ساختمان با آن ابعاد و قدرت، قابل مقایسه با ساختن چند نارنجک دستی نیست. این مسائل جای تأمل و بررسی جدی دارد. انفجار در نخست‌وزیری و دیگر نقاط هم‌زمان با فعالیت‌های این سازمان در داخل، در متن حمایتی قرار داشت که از سوی آمریکا، اسرائیل، انگلستان و دیگر کشور‌های اروپایی و حتی برخی از شیوخ منطقه که ابزار آنها بودند، انجام می‌شد.

وی گفت: این یک حرکت حساب‌شده بود؛ همان چیزی که امام فرمودند “آمریکا شیطان بزرگ است” و هشدار دادند که ورود آمریکا به منطقه فساد به‌بار خواهد آورد. تا استعمار و سازوکار‌های آن را نشناسیم، تحلیل تاریخ معاصر امکان‌پذیر نیست، زیرا استعمار به‌گونه‌ای در فرهنگ و سیاست گروه‌ها و جریانات تنیده شده که تفکیک آن دشوار است. بسیاری از جریانات که روزگاری خود را “انقلابی” نامیدند، بعد‌ها رفتار دیگری نشان دادند؛ کسانی که در دوره اول و دوم مجلس با عنوان انقلابی حاضر بودند، سپس ترور‌ها را آغاز کردند. روابط بین‌المللی و تشکیلاتی نظیر فراماسونری و شبکه‌های حساب‌شده نیز وجود دارد که نشان می‌دهد برخی شخصیت‌ها یا جریان‌ها ساخته و پرداخته استعمار بوده‌اند و برخی دیگر صرفاً موج‌سواری کرده‌اند.

وی گفت: نفوذ سرویس‌های اطلاعاتی خارجی مثال کم ندارد؛ سازمان سیا در سازمان آزادی‌بخش فلسطین از سال ۱۹۴۸ نفوذ داشت و برخی از رده‌های بالای آن سازمان حقوقی از منابع خارجی دریافت می‌کردند. اسناد نشان می‌دهد که طی سال‌ها برخی رهبران این جریان‌ها متوجه امور شدند یا در مقاطعی سیاست‌های متفاوتی اتخاذ کردند؛ فردی بعد از انقلاب به ایران آمد و تلاش به جمع‌آوری اطلاعات درباره امام کرد ولی پس از شناسایی فرار کرد. پس از پیروزی انقلاب، آمریکایی‌ها تلاش کردند برخی عناصر سابق ساواک را به کار گیرند و وقتی لانه جاسوسی فتح شد، برخی از منابع و نیرو‌های آنها به انگلستان منتقل شد. این مطالب شاید تا حدی از بحث عمده فاصله دارد، اما شناخت استعمار و دشمن برای تحلیل دقیق واقعه ضروری است.

تبریزی گفت: از ابتدای شکل‌گیری، این سازمان سعی کرد بین اسلام و مارکسیسم نوعی آمیختگی ایجاد کند و مدعی شد که مبانی‌اش را از اسلام می‌گیرد، اما روش مبارزه را از مارکسیسم می‌آموزد، چون به‌فرض آنها اسلام «علم مبارزه» ندارد. مطالعاتی که بر جریان‌های مارکسیستی انجام شده نشان می‌دهد که این مانیفست فکری کم‌کم در عمل بروز کرد و بالاخره در سال ۱۳۵۴ جهت‌گیری مارکسیستی سازمان عیان شد. حتی اگر برخی اعضا در زندان نماز می‌خواندند یا نمایش‌های مذهبی داشتند، این رفتار‌ها غالباً نمادین و تاکتیکی بوده است، نه نشان‌دهنده التزام واقعی به مبانی دینی. این‌جا نیز موضوع جای بررسی دقیق دارد و در جلسه آتی باید این ابعاد ایدئولوژیک و تاریخی مورد کنکاش قرار گیرد.

وی ادامه داد: اینها تصور می‌کردند در سال ۱۳۶۰ و با ورود به فاز نظامی، به سرنگونی نظام جمهوری اسلامی نزدیک می‌شدند و در این راه از هیچ جنایتی فروگذار نکردند. در مسئله ازدواج رجوی و قجرضدانلو نیز ما شگرد پنهانی این دو را ندیدم و فقط ظاهر موضوع را دیدیم. از آن به بعد مریم نماد حقوق بشر و آزادی خواهی سازمان و مسعود نماد نظامی سازمان شد.

این کارشناس تاریخ معاصر تاکید کرد: با سقوط صدام، حذف یا پنهان‌سازی مسعود رجوی به این خاطر بود که آنها نماد نظامی را از بین بردند و مریم را به عنوان نماد حقوق بشر مطرح کرده و او را نگه داشتند. موضوع فرقه معرفی کردن سازمان هم برای این بود که روی جنایات این سازمان سرپوش بگذارند و از این ابزار در کنار سایر ابزار‌ها استفاده کنند.

وی اضافه کرد: بنابراین ما وظیفه داریم جنایات و خیانت‌های این سازمان را از بعد تاریخی ثبت و ضبط کنیم. از بعد حقوقی نیز باید علاوه بر منافقین، سازمان سیا، اینتلیجنت سرویس و دولت‌هایی که به این گروهک پناه دادند و از آنها حمایت کردند را مورد پیگیر قضایی قرار دهیم.

صمد اسکندری یکی از اعضای جدا شده سازمان مجاهدین خلق، بیان کرد:

من  در عملیات چلچراغ و آفتاب منافقین درسال 1367 حضور نداشتم و در آن ایام در اسارت بودم . ولی بعدها که به کمپ منافقین انتقال یافتیم در مناسبت های مختلف و جلسات جمعی مسعود رجوی سرکرده منافقین بارها به لسان وی شندیم که اعتراف می کرد : تمامی ادوات جنگی ، تانک، توپ و سایر تجهیزات نظامی برای انجام عملیات مذکور را تماما در جلسات متعدد و مشترک با صدام حسین و متقاعد کرد او از ارتش عراق دریافت کرده است . و درآن عملیات ها پشتیبانی توپخانه و هوایی بر عهده ارتش صدام بود . در واقع منافقین به مثابه ستون پنجم ارتش عراق در عملیات ها علیه نیرو های ایرانی عمل می کردندو در حقیقت به مانند یگان ویژه ارتش صدام در اختیار او بودند .

حتی حسب اقرار برخی فرمانده ها تاکید می شد که چگونه با پرتاب نارنجک دستی در سنگر سربازان آنها را شهید کردند .

– اما در خصوص توانمندی نظامی اعضای منافقین باید اذعان کنم که فاقد آموزش های مناسب نظامی بودند و طبق اعتراف یکی از زنان عضو منافقین که در آن دوران فرمانده من بود می گفت: من حتی توان رانندگی تانک را از نظر جسمی ندارم ولی با اجبار سران گروه مجبور است به خواسته آنها تن دهد .

– در بخش اظهارات وکلای متمهان درخصوص جرح شهود باید خطاب به وکلای محترم متهمان اعلام کنم که البته این حق قانونی آنها است که نسبت به شهود امکان جرح بر اساس مطالب عنوان شده داشته باشند ولی چون ایشان هرگز در مناسبات منافقین نبودند و در جای ما  نبوده و نیستند  لذا نمی توانند در این خصوص اظهار نظر کنند.

– منافقین با ترفند های ضد انسانی اسرای جنگی مستقر در اردوگاه جنگی صدام را با دادن وعده آزادی فریب داده و به عضویت خود در آورد  منافقین به هیچ اصولی پایبند نیستند و بر خلاف اظهارات برخی افراد انگشت شمار که در دهه 60 بیان می کردند مجاهدین یک سنخ و فرد نیستند بلکه یک تفکر و یک عقیده هستند  به عنوان کسی که 17 سال در مناسبات امنیتی وکثیف آنها بودم باید تاکید و اذعان کنم منافقین بر گرفته از تفکرات التقاطی و انحرافی هستند که در جنایات و خیانت در تاریخ معاصرکشور ما تک نمود است . وقتی من از مقر اشرف منافقین در سال 1384 فرار کردم و به کمپ تیف تحت پوشش نیروهای امریکایی رفتم .درسئوال جواب سرگرد امریکایی جورجس واقعیت منافقین را بیان کردم .

افسر آمریکایی اظهار داشت : من فکر می کردم فقط ما امریکایی ها جنایت می کنیم ولی مجاهدین روی ما را در جنایت علیه اعضای خودشان سفید کردند.

کمند علی عزیزی یکی از اعضای جدا شده سازمان مجاهدین خلق به عنوان مطلع در جایگاه حاضر شد و گفت: در اردوگاه سازمان مجاهدین خلق، خانواده‌ها با اخبار دروغین مواجه می‌شدند و به آنها گفته می‌شد که اعضای خانواده‌شان کشته شده‌اند، در حالی که واقعیت این بود که بسیاری از اعضا زنده بودند و این خبر‌ها صرفاً برای ایجاد ناامیدی و قطع ارتباط با خانواده‌ها مطرح می‌شد. خانواده‌های ما بار‌ها به عراق آورده شدند و بار‌ها با دروغ‌های سازمان مواجه شدند. فشار‌های جسمی و روانی بسیار زیاد بود و شکنجه‌هایی که روی اعضا انجام می‌دادند، باعث شد من تصمیم بگیرم از اردوگاه فرار کنم.

وی گفت: من حضور نداشتم، اما شنیدم در جریان عملیات نظامی “آفتاب” در مهران، سازمان علاوه بر درگیری با نیرو‌های نظامی، با مردم غیرنظامی و خانواده‌ها نیز مواجه شد و رفتار‌های خشونت‌آمیزی علیه آنها داشت. فرماندهان سازمان مثل بهرام جعفری و حمزه‌پور کاملاً از این وضعیت اطلاع داشتند و کسانی که همکاری نمی‌کردند یا سلاح تحویل نمی‌دادند، با سرکوب و تهدید مواجه می‌شدند. سازمان عملاً به کمک ارتش عراق علیه مردم و کشور خودش عمل می‌کرد.

وی گفت: من خودم از سن ۱۸ سالگی در سازمان بودم و شاهد شکنجه‌های مکرر و فشار‌های طاقت‌فرسا بودم. در اردوگاه سلیمانیه، تلاش برای فرار بسیار سخت و حتی خطرناک بود و افراد فراری به شدت مجازات می‌شدند. سازمان به گونه‌ای عمل می‌کرد که هیچ راه فراری باقی نماند و با هر کسی که قصد جدا شدن داشت، به شدت برخورد می‌کرد. فشار‌های زیاد و کنترل شدید سازمان، بسیاری از ما را در شرایط سخت و ناامیدکننده‌ای قرار داد که خروج از آن تقریباً غیرممکن بود و اعضا همچنان اسیر این وضعیت ماندند.

عزیزی افزود: روزی دیدم که چند نفر با سیم، سر چند را نفر را می‌بریدند و بعد سر‌ها را داخل کانال می‌اندختند. یکبار وقتی به صلیب سرخ رفتم اسامی آن افراد را به مامور صلیب سرخ گفتم.

دوست محمد فرحی یکی از اعضای جدا شده سازمان مجاهدین خلق به عنوان شاهد در جایگاه حاضر شد و قسم یاد کرد که در دادگاه راست بگویید.

فرحی بیان کرد: سال ۶۶ به سازمان پیوستم و تا سال ۷۲ عضو آن بودم. سال ۶۶ برگه اعزام به سربازی را گرفته بودم که سازمان برای من از عراق پیک فرستاد و من را از مرز میرجاوه به پاکستان برد و بعد به عراق رفتم. زمانی که به عراق رفتم اول از من در مورد اوضاع ایران پرسیدند. در قرارگاه اشرف به ما آموزش نظامی دادند. سال ۶۷ مسعود رجوی دستور حضور در عملیات آفتاب را داد. در عملیات آفتاب در منطقه فکه بود و من نیروی پیاده بودم.

وی گفت: در عملیات چلچراغ هم نیروی پیاده بودم. در جریان این عملیات ۲ روز در منطقه مهران بودیم. خبرنگار‌ها در منطقه حضور پیدا کردند و زمانی که بمباران شروع شد، خبرنگاران را به جای امن بردند که آسیب نبینند.
فرحی گفت: بعد از ۶ سال دیگر خسته شده بودم و گفتم که می‌خواهم از سازمان جدا شوم و من را به اردوگاه بردند و بعد به زندان بردند. در زندان‌های مختلف بودم. صلیب سرخ به زندان آمد و نام نویسی کرد و سرانجام ما را به ایران آوردند.

این عضو جدا شده سازمان گفت: سازمان جهنم واقعی بود، ازدواج ممنوع بود و هر فکری که می‌کردیم باید آن را بلند مطرح می‌کردیم.

فرحی ادامه داد: سازمان در عملیات آفتاب و چلچراغ تانک تا مرز ایران آورد و آنها را در مرز رها کرد و در داخل ایران تعدادی نفربر و تانک غنیمت گرفت. تمام این عملیات‌ها با کمک نیرو‌های بعثی بود. نیرو‌های بعثی از دور پشتیبانی می‌کرد. تانک‌های غنیمت گرفته شده را هم تحویل نیرو‌های بعثی می‌دادیم.

وی گفت: هدف از عملیات‌ها فقط ایذایی بود که بگویند ما هم وجود داریم، اما افکار آنها اجازه نمی‌داد موفق شوند.

قاضی گفت: با مجروحین ایرانی که اسیر گرفته بودید چه کار می‌کردید؟

فرحی گفت: دستور داده بودند به مجروحان تیر خلاص بزنید.

قاضی گفت: آیا به افرادی که در عملیات شرکت می‌کردند، حقوق می‌دادند؟

فرحی پاسخ داد:خیر

قاضی پرسید: آیا اسرا را به صلیب سرخ تحویل می‌دادند؟

فرحی پاسخ داد: خیر اجازه این کار را نمی‌دادند.

وی ادامه داد: زمانی که در عملیات مرصاد شکست خوردیم، مسعود رجوی گفت که شما علت شکست بودید، زیرا به فکر خانواده خود بودید.

در پایان قاضی با ختم جلسه دادگاه گفت: جلسه بعدی ۱۵ مهر ماه برگزار می‌شود.

نوشته گزارش سی‌ و نهمین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات ۱۰۴ نفر از سران سازمان مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سی‌وهشتمین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات ۱۰۴ نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق و بررسی ماهیت این سازمان به‌عنوان یک شخصیت حقوقی، روز سه‌شنبه ۱۸ شهریورماه در شعبه یازدهم دادگاه کیفری یک استان تهران برگزار شد.

افشاگری درباره همکاری مجاهدین خلق با موساد

در جریان این جلسه، مرتضی سیمیاری، کارشناس امنیت منطقه، با اشاره به نقش مجاهدین خلق در حوادث اخیر گفت: “صبح ۲۳ خرداد، ساعاتی پس از آغاز حملات رژیم صهیونیستی به ایران، جلسه‌ای آنلاین میان برخی اعضای منافقین در پاریس و موساد برگزار شد. در این نشست، از منافقین خواسته شد تحلیل خود درباره حملات و ترورهای تهران را ارائه دهند. آنان اعلام کردند که ترور و تخریب ساختمان‌ها برای براندازی در ایران کافی نیست و باید بمب‌گذاری در خیابان‌ها صورت گیرد.”

وی افزود: “روز ۲۵ خرداد، عناصر رژیم صهیونیستی با مشورت منافقین، بمبی را در تجریش منفجر کردند که به شهادت تعدادی از مردم عادی از جمله هوشنگ ناصرپور، راننده تاکسی ۷۰ ساله، انجامید. او دو فرزند خردسال داشت. این اتفاق یادآور اقدامات مسلحانه منافقین در دهه ۶۰ است.”

واکنش آلبانی به تهدیدات
سیمیاری در ادامه به تغییر رویکرد دولت آلبانی پس از جنگ ۱۲ روزه اشاره کرد و گفت: “پس از آغاز این جنگ، دولت آلبانی با درک تهدیدات، دستور بازگشایی ۶۰۰ هزار پناهگاه زیرزمینی و کوهستانی را صادر کرد. رسانه‌های آلبانی نیز اسناد این اقدام را منتشر کردند.”

او با استناد به مصاحبه آرتان خوجه، کارشناس امنیتی آلبانی با یورونیوز، توضیح داد: “خوجه اعلام کرده است که در آلبانی گروهی اپوزیسیون مسلح (منافقین) مستقر است که آموزش‌های خرابکارانه خود را از دوران حضور در اردوگاه اشرف در عراق گرفته و اکنون تحت آموزش اسرائیل برای حمله به نخبگان و اماکن غیرنظامی فعالیت می‌کند.”

سیمیاری افزود: “به گفته خوجه، این گروهک حتی به آموزش ساخت سلاح‌های جنگ سایبری پرداخته و با فرانسه، آمریکا و رژیم صهیونیستی همکاری دارد. در مقابل، قدرت اطلاعاتی ایران بازدارنده است و همین باعث شده آلبانی احساس کند در معرض تهدید موشکی قرار دارد.”

موازنه تهدید و پیامدهای جنگ ۱۲ روزه

این کارشناس مسائل سیاسی با اشاره به مفهوم “موازنه تهدید” گفت: “آلبانی در آن مقطع دریافت که موشک‌های ایرانی که می‌توانند به اسرائیل برسند، قادرند کمپ اشرف ۳ را نیز هدف قرار دهند. این هراس موجب شد که دولت آلبانی ارتباطات مخابراتی این کمپ را قطع کند و به منافقین هشدار دهد که هزینه حضورشان را نمی‌پردازد.”

او همچنین یادآور شد که فداکاری‌های شهدای ایرانی، از جمله شهید تهرانی مقدم، هیمنه ایران را در برابر صهیونیست‌ها به رخ جهانیان کشاند و پیام‌های مکرر قدرت‌های غربی برای توقف جنگ، نشان‌دهنده این موازنه بود.

افول توان عملیاتی مجاهدین خلق

سیمیاری با اشاره به ناکامی منافقین در اجرای عملیات‌های وعده‌داده‌شده تصریح کرد: “بر اساس اطلاعات موجود، موساد نیز به این نتیجه رسیده است که ظرفیت عملیاتی منافقین بسیار پایین است و اقدامات آنان محدود به آتش زدن بنرها یا تحریک افراد حاشیه‌ای است. حتی برخی گروه‌های ضدانقلاب معتقدند منافقین بیش از توان واقعی خود تبلیغ می‌کنند.»

وی نمونه‌ای از این ناتوانی را پرونده بهروز احسانی عنوان کرد که به گفته او «تنها اقدامش ساخت یک سلاح دست‌ساز برای ایجاد رعب در مدارس بوده است” و افزود: “پس از فتنه ۱۴۰۱ نیز تلاش‌های امنیتی ایران مانع اجرای طرح‌های انفجاری این گروه شد.”

پایان یک جریان

سیمیاری در پایان تأکید کرد: “جنگ ۱۲ روزه عملاً میخ نهایی بر تابوت منافقین بود. این گروه نه تنها در جذب نیرو و جوانان ناکام مانده بلکه حتی حامیان خارجی مانند موساد نیز از ظرفیت واقعی آنان ناامید شده‌اند. اکنون منافقین به جریان منفور و منزوی بدل شده‌اند که برای بقا به دنبال جلب حمایت سرویس‌های دیگر هستند.”

نوشته ترور پشت چراغ قرمز با فرمان مجاهدین و به دست موساد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این قسمت محمد رضا مبین می گوید: شکنجه های زیادی در سازمان تحمل کردم، نعمت اولیائی، فرزاد ، فاضل و اسدامثنی ، مرا شکنجه می کردند، محمد تقی امداد گر را هم کشتند، او دکتر زندان بود، او از همه چیز خبر داشت.

کابوس های شبانه مرا اذیت می کرد، مثل انسان با من برخورد نمی کردند، برخوردهای غیرانسانی هر روز رفتار عادی زندان های رجوی بود.

شش ماه شکنجه شدم، در کتاب خاطرات سیاه همه چیز را نوشتم، البته که اگر روزی دادگاهی باشد، باز هم ناگفته های زیادی دارم.
ما جداشدگان، حق خودمان ، غرامت تعیین شده را از حلقوم رجوی ها بیرون خواهیم کشید.

رسالت ما بیان واقعیت های سیاه زندان های مجاهدین خلق است.

سازمان مجاهدین خلق، یک سازمان جنایتکار است.

عملیات جاری و غسل هفتگی، از مصادیق بارز شکنجه است، رای قطعی دادگاه لازم الاجراست.

شما را به تماشای قسمت چهارم (آخر) این مصاحبه دعوت می کنیم.

نوشته رای قطعی دادگاه ۴۲ نفر شاکی، علیه سازمان مجاهدین خلق – قسمت چهارم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

لازم به توضیح است که در مارچ ۲۰۲۱ میلادی، 42 تن از اعضای جدا شده از سازمان مجاهدین خلق برای احقاق حقوق پایمال شده خود از طریق شعبه ۵۵ دادگاه روابط بین الملل تهران اقدام کردند. جلسات دادگاه در طی دو روز با حضور شاکیان، وکیل مدافع، خبرنگاران داخلی و خارجی و تعدادی از خانواده های اعضای آسیب دیده و شاهدان برگزار گردید و نتیجه آن صدور حکم در ۳۹ برگ بود که برابر مفاد حکم صادره رهبران اصلی فرقه مجاهدین “مسعود و مریم رجوی” و عوامل اصلی سرکوب این فرقه محکوم به پرداخت خسارات مالی و معنوی گردیده و حکم نیز در طی مراحل قانونی قطعی شد. بعد از آن رونوشت این پرونده به دادگاه لاهه نیز ارائه گردید.

اما در قسمت سوم:

مریم رجوی، زنان را به شیرجه زدن در حوض ایدئولوژیک، ترغیب کرده و آنان را به عقد مسعود در آورد. 14 ساعت کار اجباری، در سازمان یکی دیگر از موارد شکنجه توسط سران سازمان است، مسعود رجوی می گفت:

” در اختیار خود نداریم! اگر کسی بیکار باشد، به سراغ موارد جنسی می رود. ”

رای دادگاه به قضائیه ی دو کشور آلبانی و فرانسه، ابلاغ قضائی شده است، در حقیقت پیام صوتی مسعود رجوی ، جوابیه و اعلام وصول رای دادگاه می باشد.

رای مشخص و قطعی دادگاه ، بصورت ریز و جداگانه در مورد تک تک شاکیان قید شده است. آقای سیروس غضنفری جزء خواهان های این پرونده است که قسمتی از حکم قطعی دادگاه که مربوط به ایشان بود در ادامه قرائت گردید.

آقای بخشعلی علیزاده نیز، پس از 27 سال اسارت، جزو شاکیان این پرونده می باشند که قسمتهائیی از اظهارات ایشان در دادگاه، در این مصاحبه قید شده است. در این گفتگو همچنین به زندان اسکان و نحوه ی بازداشت اعضای سازمان مجاهدین پرداخته می شود.

در ادامه شما را به تماشای قسمت سوم این مصاحبه دعوت می کنیم.

محمد رضا مبین

نوشته رای قطعی دادگاه ۴۲ نفر شاکی، علیه سازمان مجاهدین خلق – قسمت سوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرج، جلسه رسیدگی به پرونده 4 متهم به جاسوسی گروه تروریستی مجاهدین خلق و رژیم صهیونیستی با حضور قاضی شعبه 3 دادگاه انقلاب استان البرز، مستشاران دادگاه، نماینده دادستان، 4 متهم این پرونده و وکلای آن‌ها در دو نوبت صبح و عصر برگزار شد.

حسین فاضلی هریکندی رئیس‌کل دادگستری استان البرز در رابطه با جزئیات پرونده بیان کرد: رسیدگی به پرونده شبکه جاسوسی گروه تروریستی مجاهدین خلق و رژیم صهیونی در دادگاه انقلاب استان البرز با حضور متهمان و وکلای آنها برگزار شد.

در این جلسه ابتدا نماینده دادستان به قرائت کیفرخواست پرداخت و در ادامه پس از تفهیم اتهامات از سوی دادگاه، متهمان و وکلای آنها دفاعیات خود را ارائه کردند.

موضوع این پرونده که در شعبه سوم دادگاه انقلاب کرج مورد رسیدگی قرار دارد در مورد شبکه جاسوسی چهارنفره متشکل از سه نفر مرد و یک نفر زن است که ساکن شهر‌های کرج و اصفهان بودند.

نحوه جذب و اقدامات

رئیس‌کل دادگستری استان البرز گفت: متهمان که به‌طرق مختلف از جمله با واسطه برخی از گروه‌ها در یکی از کشور‌های همسایه و از طریق فضای مجازی با سرپل‌های نفاق و موساد مرتبط و جذب شده بودند ابتدا اقداماتی نظیر ارسال مختصات اماکن حساس و آتش زدن اماکن در شهر‌های مختلف انجام می‌دادند.

وی بیان کرد: در ادامه و پس از ارائه آموزش‌های مرتبط با ساخت پرتابه‌های انفجاری و لانچر پرتاب و آموزش نحوه شلیک و همچنین تهیه عکس و فیلم از اقدامات تروریستی؛ در اواخر اردیبهشت ماه سال جاری، مأموریت اصلی مبنی بر حمله با پرتابه‌های انفجاری به یکی از مراکز مهم نظامی کشور به این شبکه جاسوسی و تروریستی ابلاغ می‌شود.

نحوه شناسایی و دستگیری متهمان

فاضلی هریکندی افزود: متهمان که در مقاطع مختلف وجوه متعددی در قالب رمزارز از سرپل دریافت کردند، حدود یک ماه قبل از حمله رژیم صهیونی به کشور، پس از ساخت پرتابه‌های انفجاری و انتقال آن به محل پرتاب قصد انجام عملیات در یک مکان نظامی داشتند، اما خوشبختانه با توجه به اشراف اطلاعاتی ضابطان دادگستری و با اخذ دستورات قضایی، ضمن کشف و توقیف پرتابه‌های انفجاری آماده شلیک و لانچر آن، دو نفر از آنها در محل و قبل از شلیک پرتابه‌ها دستگیر شدند و در ادامه دو نفر از مرتبطین آنها نیز شناسایی و بازداشت شدند.

اتهامات متهمان پرونده

وی بیان کرد: پس از بازداشت متهمان و با تکمیل تحقیقات، کیفرخواست آنها صادر و برای رسیدگی به دادگاه ارجاع شد.

“محاربه از طریق تحریق عمدی و همکاری با دولت متخاصم و رژیم صهیونیستی”، “معاونت در محاربه”، “همکاری با گروه‌های متخاصم و معاند با نظام و رژیم صهیونیستی”، “اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور” و “عضویت در گروه‌های معاند علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران” از جمله اتهامات متهمان این پرونده است.

نوشته محاکمه ۴ متهم شبکه جاسوسی و تروریستی موساد و مجاهدین خلق‌ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در قسمت اول این گفتگو محمدرضا مبین اظهار داشت که 10 سال در این سازمان ، تحت اقامت اجباری بوده است و در طی این دوران زندانی و شکنجه شده است، ایشان گفت که نزدیک به 70 درصد از کادرهای سازمان طی پروسه ای زندانی و شکنجه شدند و هیچ یک از این زندانیان حق نداشتند بعد از آزادی و خروج از زیر بار زندان و شکنجه در این باره با کسی گفتگو کنند و می بایست فقط به جمله ” مأموریت بودم” اکتفا می کردند.

در ادامه این گفتگو، اعضای جدا شده از سازمان مجاهدین خلق اظهارات مسعود رجوی را در مقابل اظهارات دادخواهان پرونده قرار داده اند و به بحث حول توهمات مسعود رجوی می پردازند.

محمد رضا مبین به عنوان نمونه به دادگاه محمد رجوی علیه پدر می پردازد که سازمان در کلیت خود چطور در این دادگاه مفتضح شد. مبین متذکر می شود که:”به یاد داشته باشیم که محمد رجوی در سازمان ، در ناز و نعمت بود، اما ما کسی را نداشتیم، ما مدعی هستیم در این سازمان قطره ای دمکراسی و آزادی وجود ندارد.

در ادامه اسامی 42 شاهد و جداشده این پرونده نیز برای ثبت در تاریخ ذکر شده است و بدنبال آن اسامی برخی از شکنجه گران و آمران و عوامل زندان و شکنجه در فرقه ضدبشری رجوی نیز قید شده است که بی شک روزی به چنگال عدالت سپرده خواهند شد.
در ادامه وکیل دادگاه اتهامات علیه سازمان را برشمرده است که قسمتی از اظهارات ایشان نیز در مصاحبه آمده است. هیچ کس در قبال تهدیدات چنین فرقه هایی در امان نیستند، مگر آگاهی بخشی شود.

در ادامه از خاطرات خانم بتول سلطانی نیز نکاتی آمده است که شما را به تماشای این مصاحبه دعوت می کنم.

*** لازم به توضیح است که در مارچ ۲۰۲۱ میلادی، 42 تن از اعضای جدا شده از سازمان مجاهدین خلق برای احقاق حقوق پایمال شده خود از طریق شعبه ۵۵ دادگاه روابط بین الملل تهران اقدام کردند. جلسات دادگاه در طی دو روز با حضور شاکیان، وکیل مدافع، خبرنگاران داخلی و خارجی و تعدادی از خانواده های اعضای آسیب دیده و شاهدان برگزار گردید و نتیجه آن صدور حکم در ۳۹ برگ بود که برابر مفاد حکم صادره رهبران اصلی فرقه مجاهدین “مسعود و مریم رجوی” و عوامل اصلی سرکوب این فرقه محکوم به پرداخت خسارات مالی و معنوی گردیده و حکم نیز در طی مراحل قانونی قطعی شد. بعد از آن رونوشت این پرونده به دادگاه لاهه نیز ارائه گردید.

محمدرضا مبین

نوشته رای قطعی دادگاه ۴۲ نفر شاکی، علیه سازمان مجاهدین خلق – قسمت دوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

احتراما ما جمعی از اعضای جداشده بازگشتی به کشور که هر کدام سالهای متفاوتی از عمر و جوانی خود را در سازمان مجاهدین خلق گذرانده ایم، با توجه به شروع دور جدید دادگاه رسیدگی به اتهامات 104 نفر از مسئولین و فرماندهان مجاهدین خلق که ما از نزدیک شاهد عملکرد خشونت آمیز و سرکوب گرایانه آنها در حق مردم ایران و اعضای ناراضی و خواهان جدایی مجاهدین خلق بوده ایم درخواست داریم در جلسات آینده دادگاه حاضر شده و مستندات غیر قابل انکار خود را ارائه دهیم.

رهبران و مسئولین مجاهدین خلق که نام آنها بعنوان متهمین ردیف های یک تا 104 دادگاه نام برده شده هر کدام سوابق طولانی و کارنامه های سیاه و سنگینی در خیانت به مردم ایران از طریق همکاری با دشمن متجاوز به میهن داشته و جنایات بیشماری را در حق مردم ایران مرتکب شده اند که تنها بخش کوچک و ناچیز آن در جلسات گذشته دادگاه بیان شده است.

واقعیت این است که مسعود و مریم رجوی بعد از شکست مبارزه مسلحانه و از دست دادن مشروعیت مردمی برای ادامه بقا، موجودیت ننگین خود به قدرت های بیگانه و از جمله آمریکا و اسرائیل و دیگر دول غربی متوسل گشته و با ارتزاق مالی ما به ازای خیانت و جاسوسی در قبال عالی ترین منافع مردم ایران ادامه می دهند. ما به عنوان اعضای سابق و جداشده از این جریان ضد ایرانی از محضر شما و مستشاران محترم دادگاه اجازه می خواهیم شرایطی اتخاذ گردد تا با حضورمان در دادگاه بتوانیم به عنوان شاهدین عینی جنایات متهمان در اجرای عدالت تاثیرگذار باشیم.

با احترام – جمعی از اعضای خوزستانی جداشده از مجاهدین خلق

نوشته درخواست جمعی از اعضای جداشده خوزستانی از ریاست دادگاه کیفری یک تهران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در اولین روز دادگاه، ریاست محترم شعبه خطاب به خبرنگاران چنین اظهار داشت : نخستین بار در تاریخ کشور است که این دعوا در شعبه حقوقی مطرح می‌شود. علت برگزاری دادگاه به صورت علنی این است که برای نخستین بار، اشخاصی در رابطه با حبس، شکنجه، سلب حیات و … که توسط مجاهدین نسبت به آنها صورت گرفته مطالبه خسارات وارده و پرداخت غرامت می‌کنند.

قاضی پرونده ضمن اعلام پذیرش دادخواست افرادی که خارج از ایران هستند اعلام کرد: خطاب ما دادگاه‌های بین‌المللی، دادگاه‌های فرانسه و کشور آلبانی است؛ چراکه حق این اشخاص است که بخواهند به شکایتشان رسیدگی شود و سازمان‌های بین‌ المللی باید احساس مسئولیت بیشتری از خود نشان دهند. پیرو همین اظهارات در اخبار تاکید گردید که دادسرای امور بین الملل در خصوص پیگیری جنایات مجاهدین در آینده در دادگاه کیفری تشکیل خواهد شد.

خاطرمان هست سرکرده مجاهدین ( مسعود رجوی ) در دقایقی پس از ختم جلسه اول دادگاه در 17 اسفند سال 1399 به دلیل تاثیر مستقیم آن علیه سرکردگان فرقه سر از قبر خود بیرون آورد و طی پیامی در ابتدا برای انحراف اذهان عمومی و بین المللی سران حکومت ایران را به دادگاه دعوت کرد و نهایتا شاکیان پرونده را با سرب داغ تهدید به مرگ کرد! وحشت رجوی بیشتر از این حیث بود که قاضی پرونده در آن ایام تشکیل دادسرا در امور بین المللی در محاکم کیفری را وعده داد.

این را فراموش نکنیم رهبران مجاهدین با توجه به لابی هایی که در خارج از کشور دارند قبل از ما و بهتر از ما پیامد و آثار حقوقی تشکیل چنین دادگاهی را با گوشت و پوست و استخوان خود درک می کنند و میدانند پس از قطعیت حکم و صدور اجرائیه چه عواقبی را می تواند در کشور های محل اقامت به ویژه در فرانسه و آلبانی و هر نقطه ای از جهان برای آنها در پی داشته باشد.

بالاخره روز سه شنبه 21 آذر ماه سال 1402 با برگزاری اولین جلسه دادگاه در شعبه 11 دادگاه کیفری یک تهران انتظار متهمان اصلی مجاهدین خلق به سر آمد و کابوس همیشگی آنها عینیت یافت.

باید اذعان نمود ریاست دادگاه با درایت و بینش علمی به تمامی ابعاد حقوقی و آثار آن در تمامی حوزه های اجتماعی، فرهنگی ، سیاسی ، مالی و معنوی پرداخته است.

در برخی از جلسات تعدادی از جدا شدگان از فرقه مجاهدین خلق ضمن حضور در دادگاه، مبادرت به افشاگری در ابعاد گسترده از جنایت مجاهدین کردند و به عنوان شاهدان عینی نسبت به موضوع دعوی علیه مجاهدین صحه گذاشتند . با پیشرفت ادامه روند دادگاه لحظه به لحظه به نقطه پایانی و صدور حکم نزدیک می شویم.

بی خود نیست که عوامل رجوی این روزها در تمامی برنامه های تبلیغاتی خود از بیم و وحشت نتایج آن همچون مار زخمی به خود می پیچند.

اخیرا ابوالقاسم رضایی معاون دبیرخانه شورای کذایی رجوی در فیلمی که توسط مجاهدین پخش شد، تلویحا اعتراف میکند که تشکیلات رجوی چقدر از اکران مستند کودکان کمپ اشرف وحشت دارد . لازم به یاد آوری است اتهام کودک سربازی در موضوعات دادگاه کنونی هم مطرح گردیده و طبیعی است سران فرقه از آن وحشت کنند چون پس از صدور حکم نهایی وجهه ی کاذبی که از خود نزد سیاستمداران خارجی ساخته اند فرو خواهد ریخت و با توجه به قواعد و قوانین حقوق بین الملل عمومی و خصوصی که بر گرفته از مقررات لازم الاجرایی است که ناشی از روابط بین الملل و تنظیم کننده مناسبات میان اعضای جامعه بین المللی در رابطه با حقوق عمومی و همچنین مجموعه قواعد و مقرراتی است که روابط حقوق بین المللی اشخاص حقیقی یا حقوقی را با یکدیگر در خارج از مرز یک کشور در حقوق خصوصی بررسی می کند و درست به این دلیل پس از صدور حکم شرایط حیات متهمان پرونده را برای آنها در هر نقطه ای از جهان که باشند پیچیده تر خواهد کرد.

صمد اسکندری

نوشته دادگاه تاریخ ساز اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نخستین جلسه دادگاه رسیدگی به جنایات و اقدامات اعضای گروه تروریستی مجاهدین خلق 21 آذرماه 1402 آغاز شد. تا کنون 11 جلسه از دادگاه متهمان این پرونده برگزار وکیفرخواست متهمان توسط نماینده دادستان قرائت شده است.
در جریان این دادگاه قاضی دهقانی در خصوص رسیدگی به اتهامات سرکردگان مجاهدین خلق گفت اکنون که 104 نفر متهم به بمب گذاری وترور هستند ایا نباید سازمان های بین المللی ومردمان کشورهای میزبان مجاهدین خلق پیشگام شده واز نهادهای خود خواستار استرداد وخروج این متهمان از کشورشان بشوند؟

من به عنوان یکی از اعضای جداشده از این گروه که بیش از 20سال سابقه حضور در تشکیلات مجاهدین خلق را داشتم وسالها در ستاد روابط خارجی وبخش روابط بغداد مسئولیت داشتم، به منظور روشنگری افکار عمومی ودادگاه در بخشی که به جرائم مسعود ومریم رجوی به عنوان متهمان ردیف یک و دو در خصوص افشای خیانت های آنها وحقایق پشت پرده روابط آنها با صدام حسین رئیس جمهور معدوم عراق در دادگاه حاضرشدم .

انگیزه اصلی من از حضور در این دادگاه این بود که افکار عمومی را نسبت به روابط سران مجاهدین با رژیم بعث آگاه کنم. ملت ایران نسبت به خیانت ها وجنایات رجوی در داخل کشور ودرحق مردم ایران آگاه هستند اما در خصوص روابط و وابستگی این سازمان به رژیم بعث عراق اطلاعات کافی و جامع ندارند. من با حضور در این دادگاه گوشه هایی از همکاری های اطلاعاتی ونظامی آنها را با رژیم صدام افشا کردم.

در جلسه 11 دادگاه توضیح دادم که چگونه مجاهدین خلق به رغم تمامی شعارهای استقلال طلبانه تبدیل به زائده در جنگ ایران وعراق شدند. برای حاضرین در دادگاه توضیح دادم که چگونه در جریان جنگ تجاوزکارانه صدام برعلیه ایران، نیروهای مجاهدین خلق در کنار ارتش عراق سربازان ایرانی را دستگیر وبرای بازجویی وشکنجه وتخلیه اطلاعات به نیروهای اطلاعات ارتش عراق تحویل می دادند. در حقیقت در تاریخ معاصر مجاهدین خلق جزو معدود جریاناتی هستند که در جریان حمله نظامی یک کشور بیگانه به خاک ومردمشان در جبهه دشمن قرار گرفتند وبسوی سربازان هم وطن خود شلیک کردند.

در رابطه با اهمیت وتاثیرات این دادگاه کافی است به موضع گیری های شتاب زده و وحشت آلود سران مجاهدین خلق اشاره کنیم که بی وقفه وبعد از انجام هرسری از دادگاه ادامه دارد. این نشان می دهد که آنها ازعواقب ونتیجه این دادگاه بشدت هراس دارند. اما به رغم تمامی دستاوردهای مثبت این دادگاه که بعد از سال ها برای اولین بار به عملکردهای خیانت بار سران مجاهدین خلق در داخل ایران و به صورت رسمی می پردازد، آنچه به شدت کمبود آن احساس میشود عدم حضورخانواده های اعضای گرفتاردرمقرمجاهدین در آلبانی، است. خانواده هایی که میشود گفت اولین قربانیان سران مجاهدین خلق هستند،آنها می توانند با حضور دراین دادگاه افکارعمومی جهانیان و به خصوص نهادهای حقوق بشری و کشورهای حامی مجاهدین خلق را در مقابل این سوال قرار دهند که چرا سال ها از شنیدن صدا و یا دیدار با عزیزان خود محروم هستند؟ به چه دلیل و براساس کدام منشور حقوق بشر پدران ومادران می بایست خبر مرگ عزیز خود را از رسانه های مجاهدین خلق بعد ازسالها بیماری بشنوند؟

آنها می توانند با حضور در دادگاه و بیان شرح حال سالیان رنج و فراق و چشم انتظاری عزیزان خود افکار عمومی و کشورهایی که همچنان میزبان رهبران مجاهدین خلق علیرغم آن همه جنایت هستند را به چالش بطلبند و حق خود را مطالبه کنند.
اگر چه ما شاهد حضور خانواده هایی هستیم که عزیزان آنها توسط مجاهدین خلق ترور وشهید شدند ودادگاه هم با فرصت دادن به آنها جهت حضوردر دادگاه حق آنها را مطالبه می کند ولی در کنار آنها می توانند خانواده های اعضای گرفتاردر مقراشرف سه هم حضور داشته باشند تا حق خود را از رهبران مجاهدین خلق که متهمان این دادگاه هستند مطالبه کنند.

قصه سال ها چشم انتظاری ومرگ برخی از پدران و مادرانی که در حسرت شنیدن صدا و یا دیدن رخ عزیزانشان در خاک آرمیدند می تواند هر وجدان آگاهی را به تفکر وت عمق وادار کند و جای خالی آنها در این دادگاه به شدت احساس میشود که امیدوارم در ادامه آن شاهد حضور آنها در دادگاه و بیان لحظاتی از سالهای چشم انتظاری و ظلمی که رجوی در حق آنها روا داشته باشیم.

علی اکرامی

نوشته دور جدید دادگاه رسیدگی به اتهامات سران مجاهدین خلق وضرورت حضور خانواده های اعضا اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

گروه تروریستی مجاهدین خلق از خرداد ۱۳۶۰ و پس از عزل بنی صدر به صورت رسمی عملیات مسلحانه و ترور را برای مقابله با انقلاب مردم ایران برگزیده بود، در طول این سال‌ها دست به جنایات زیادی در حق مردم ایران زده است
کارنامه جنایت‌های گروه تروریستی مجاهدین خلق، تاریخی سیاه و ضد بشری را شامل می‌شود که سند قتل عام بیش از ۱۷ هزار غیرنظامی ایرانی است.

در کارنامه این گروه تروریستی فهرست بلندی از ترور شخصیت‌های سیاسی، علمی و مذهبی ایران وجود دارد؛ ترور ۷۲ نفر از شخصیت‌های سیاسی کشورمان با انفجار در دفتر حزب جمهوری اسلامی، ترور ناکام مقام معظم رهبری، ترور شهیدان رجایی و باهنر، ترور آیت‌الله دستغیب، آیت‌الله قدوسی و آیت‌الله مدنی، ترور صیاد شیرازی و ترور دانشمندان هسته‌ای از دیگر اقدام‌های تروریستی این گروه است از این روی دادگاه کیفری رسیدگی به اتهامات این گروه از سال گذشته آغاز شده است.

نخستین جلسه دادگاه رسیدگی به جنایات و اقدامات اعضای گروه تروریستی مجاهدین خلق ۲۱ آذر ۱۴۰۲ آغاز و تاکنون ۱۰ جلسه از دادگاه متهمان این پرونده برگزار و کیفرخواست متهمان توسط نماینده دادستان قرائت شده است.

متهمان پرونده:

تشکیلات موسوم به مجاهدین خلق (معروف به گروه مجاهدین خلق)، مسعود رجوی، مریم قجر عضدانلو (معروف به مریم رجوی)، مهدی ابریشمچی، زهره اخیانی، فهیمه اروانی، مهدی براعی، مژگان پارسیایی، زهرا مریخی آهنگر کلایی، محمد علی توحیدی خانیکی، علی خدایی صفت، مهدی خدایی صفت، عباسعلی داوری فیضی پور آذر، سید مجید سید المحدثین، صدیقه حسینی، محمد طریقت منفرد، مهوش سپهری، قدسی خرازیان، مهناز سلیمانیان، محسن سیاه کلاه، مریم فضل مشهدی، بهشته شادرو، ژیلا دیهیم، ابوالقاسم رضایی، حمیرا حجتی امامی، محمود عطایی کاریزی، گلنار جواهری ساعتچی، مهریان حاجی نژاد، مرتضی اسماعیلیان مارنانی، دولت نوروزی منجیلی، زهرا بخشایی، محمد حیاتی، نیکو خائفی اشکذری، عذرا علوی طالقانی، جمیله ابریشم چی، محمود قجر عضدانلو، بدری پورطباخ و محمد جواد قدیری مدرسی از متهمان حاضر در این پرونده هستند.

فرهاد الفت، رویا احمدی موسوی، بهزاد نظیری، فرشته یگانه، معصومه بلورچی، یاسر جهان نژادی، فائزه خیاط حصاری محمدی، صالح رجوی، محمد سادات خوانساری، پرنیان سرآمد، حکیمه سعادت نژاد، حمیده شاهرخی امیری، ثریا شهری، پروین صفایی، محمود فخارزاده، عشرت محبت کار، علیرضا معدنچی، عباس میناجی مقدم، حمیدرضا اسحاقی، علیرضا امام جمعه، اسدالله اوسطی، فاطمه آدرسی، مصطفی آسیفی، زهره بنی جمالی، محمود بنی هاشمی، اسدالله بهرامی، علیرضا بهرامی، عزیز اله پاک نژاد، مهرافروز پیکر نگار، مریم حاج خانیان، احمد حنیف نژاد، پرویز خزائی، حسین دادخواه، فاطمه داوران، حسین ربوبی خبوشانی، سپیده ابراهیمی، بیژن رحیمی، آزاده رضایی، هادی روشن روانی، محمد سادات دربندی، فریدون سلیمی، عباس شاکری، سهیلا شعبانی، احمد شکرائی، سهیلا صادق، مهران صادق، طاهره ضیائی، کبری طهماسبی، رقیه عباسی، زهره عطریانفر، مهری علیقلی، مرتضی فخار، سید اسدالله فقیه دزفولی، ایرج فیض بوسجینی، پرویز کریمیان سیچانی، احمد گلپایگانی، فرید ماهوتچی حسینی، مهدی مددی الموسوی، سید محمود احمدی علون آبادی، سید جواد احمدی علون آبادی، اسماعیل مرتضایی، محمود معیری، رقیه ملک محمدی، حسن نظام الملکی، نسرین نظری علی آبادی، علی هادی زاده و الله کرم هوشنگی متهمان این پرونده هستند.

نوشته جلسه یازدهم دادگاه رسیدگی به اتهامات سران مجاهدین خلق فردا برگزار میشود اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در آگهی عمومی که از سوی این دادگاه صادر شد، چنین آمد:

“نظر به اینکه بر اساس کیفر خواست شماره ۱۴۰۲۶۸۴۳۰۰۰۰۳۷۳۶۰۷ مورخ ۱۸ تیرماه ۱۴۰۲ صادره از سوی دادسرای عمومی و انقلاب تهران ارجاعی به دادگاه کیفری یک استان تهران، نسبت به اشخاص مطابق فهرست پیوست، تقاضای کیفر گردیده و با عنایت به عدم دسترسی و متواری بودن متهمان با لحاظ معلوم نبودن محل اقامت آن‌ها و اینکه اقدامات دادسرای تعقیب کننده جرم، منتج به دستیابی به متهمان و همچنین ابلاغ به آنان به نحو دیگر نشده است و با توجه به ضرورت معرفی وکیل از ناحیه نامبردگان برای دفاع از اتهامات انتسابی، مستندا به ماده ۳۸۴ از قانون آئین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و با امعان نظر به ماده ۱۷۴ از قانون مورد اشاره، به موجب این آگهی به اشخاص مذکور ابلاغ می‌گردد تا ظرف مهلت یک ماه از تاریخ نشر این آگهی نسبت به معرفی وکیل قانونی به این دادگاه اقدام نمایند؛ در غیر این صورت مطابق قانون، تصمیم مقتضی اتخاذ خواهد گردید.”

اسامی متهمان این پرونده که از آن‌ها خواسته شده وکیلی را به دادگاه معرفی کنند عبارت است از:

تشکیلات مجاهدین خلق (معروف به گروهک منافقین) به عنوان یک شخصیت حقوقی – مسعود رجوی – مریم قجر عضدانلو (معروف به مریم رجوی) – مهدی ابریشمچی – زهره اخیانی – فهیمه اروانی – مهدی براعی – مژگان پارسیایی- زهرا مریخی آهنگر کلایی – محمد علی توحیدی خانیکی – علی خدایی صفت – مهدی خدایی صفت – عباسعلی داوری فیضی پور آذر – سید مجید سید المحدثین – صدیقه حسینی – محمد طریقت منفرد – مهوش سپهری – قدسی خرازیان – مهناز سلیمانیان – محسن سیاه کلاه – مریم فضل مشهدی – بهشته شادرو – ژیلا دیهیم – ابوالقاسم رضایی – حمیرا حجتی امامی – محمود عطایی کاریزی – گلنار جواهری ساعتچی – مهریان حاجی نژاد – مرتضی اسماعیلیان مارنانی – دولت نوروزی منجیلی – زهرا بخشایی- محمد حیاتی – نیکو خائفی اشکذری- عذرا علوی طالقانی – جمیله ابریشم چی – محمود قجر عضدانلو – بدری پورطباخ – محمد جواد قدیری مدرسی – فرهاد الفت – رؤیا احمدی موسوی – بهزاد نظیری – فرشته یگانه – معصومه بلورچی – یاسر جهان نژادی – فائزه خیاط حصاری محمدی – صالح رجوی – محمد سادات خوانساری – پرنیان سرآمد – حکیمه سعادت نژاد – حمیده شاهرخی امیری – ثریا شهری – پروین صفایی – محمود فخارزاده – عشرت محبت کار – علیرضا معدنچی – عباس میناجی مقدم – حمیدرضا اسحاقی – علیرضا امام جمعه – اسدالله اوسطی – فاطمه آدرسی – مصطفی آسیفی – زهره بنی جمالی – محمود بنی هاشمی – اسدالله بهرامی – علیرضا بهرامی – عزیز اله پاک نژاد- مهرافروز پیکر نگار – مریم حاج خانیان – احمد حنیف نژاد- پرویز خزائی – حسین دادخواه – فاطمه داوران – حسین ربوبی خبوشانی – سپیده ابراهیمی – بیژن رحیمی – آزاده رضایی- هادی روشن روانی- محمد سادات دربندی – فریدون سلیمی – عباس شاکری – سهیلا شعبانی – احمد شکرائی – سهیلا صادق – مهران صادق – طاهره ضیائی – کبری طهماسبی – رقیه عباسی – زهره عطریانفر – مهری علیقلی – مرتضی فخار – سید اسدالله فقیه دزفولی – ایرج فیض بوسجینی- پرویز کریمیان سیچانی – احمد گلپایگانی – فرید ماهوتچی حسینی – مهدی مددی الموسوی – سید محمود احمدی علون آبادی – سید جواد احمدی علون آبادی – اسماعیل مرتضایی- محمود معیری – رقیه ملک محمدی – حسن نظام الملکی – نسرین نظری علی آبادی – علی هادی زاده – الله کرم هوشنگی

طی ده جلسه ای که از 21 آذرماه تا 17 بهمن ماه 1402، به ریاست قاضی دهقانی و مستشاران دادگاه مرتضی تورک و امین‌ ناصری برگزار شد، کیفرخواست 104 متهم پرونده قرائت شد و نماینده دادستان اظهارات خود را ارائه کرد.

در نخستین جلسه دادگاه که ۲۱ آذر برگزار شد، نماینده دادستان بخشی از کیفرخواست این پرونده را در دادگاه قرائت کرد. ۲۸ آذر در دومین جلسه دادگاه نیز ادامه کیفرخواست این پرونده و اتهامات مربوط به ۲۳ نفر از متهمان در دادگاه خوانده شد. همچنین در پنجم دی، نماینده دادستان در سومین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات اعضای مجاهدین خلق به پشت پرده ستاد داخله مجاهدین و همکاری‌های این تشکیلات با صدام حسین اشاره کرد و از اسناد اطلاعاتی‌ای رونمایی شد که نشان می‌داد مجاهدین خلق در قبال کشتار مردم ایران از رژیم صدام حسین نفت دریافت می‌کردند.

در جلسه چهارم دادگاه که با حضور کاظم غریب‌آبادی دبیر ستاد حقوق بشر برگزار شد، نماینده دادستان به اسنادی اشاره کرد که به ارتباط مسعود رجوی با فرانسه و نقش سرویس اطلاعات آن کشور در انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی ایران در سال ۶۰ مربوط بود و در جلسه پنجم دادگاه نیز شباهت‌های فرقه مجاهدین خلق با گروه داعشی‌ اشاره شد. همچنین در جلسه ششم دادگاه محمود فخار زاده عامل بمب گذاری در دادستانی تهران و قتل آیت الله قدوسی و مهرافروز پیکرنگارعامل برنامه‌ریزی ترور لاجوردی معرفی شدند.
در هفتمین جلسه دادگاه نیز اتهامات متهمان ردیف ۷۱ تا ۸۹ قرائت شد و نماینده دادستان در بخشی از اظهارات خود اعلام کرد: “در یک سند امنیتی که توسط آمریکایی‌ها منتشر شده است؛ تشکیلات مجاهدین خلق با جمع‌آوری اطلاعات از داخل ایران نه تنها به دنبال آشوب سازی است بلکه به دولت آمریکا برای فشار بیشتر به تهران کمک می‌کند.” در این سند اشاره شده است که مجاهدین خلق می‌تواند به عنوان عامل نفوذی و جاسوسی نقش مهمی برای واشنگتن بازی کند.

در جلسه هشتم دادگاه نماینده دادستان ضمن قرائت اتهامات متهمان ردیف ۹۰ تا ۱۰۵ این پرونده، اتهامات سازمان مجاهدین خلق به عنوان یک شخصیت حقوقی را نیز اعلام کرد. در جلسه نهم دادگاه رسیدگی به جنایت‌های مجاهدین خلق به موارد مختلف اقدام‌های تروریستی این تشکیلات علیه سازمان‌ها و نهادهای مختلف از دانشگاه گرفته تا ادارات دولتی در شهرهای سراسر کشور اختصاص داشت که بر اساس اظهارات نماینده دادستان، این اقدام‌های تروریستی به کشته شدن، زخمی شدن و نقص عضو شماری از قربانیان از جمله زنان و کودکان منجر شده‌است.

در جلسه دهم دادگاه و آخرین جلسه برگزار شده در سال گذشته، به همکاری مسعود رجوی با ساواک پرداخته شد. همچنین، این جلسه با طرح شکایت چند تن از شاکیان پرونده همراه بود. چند تن از قربانیان یا بازماندگان حملات تروریستی مجاهدین خلق در ای جلسه فرصت یافتند تا شکایت خود را به محضر دادگاه ارائه کنند و در برابر حضار از مشاهدات عینی خود درباره اقدامات تروریستی عوامل مجاهدین خلق سخن بگویند.

در پایان جلسه دهم دادگاه رئیس دادگاه با اشاره به ماده ۳۶۹ قانون آیین دادرسی و تاکید بر استمرار محاکمه، اظهار کرد: جلسه بعدی دادگاه ۲۸ فروردین ۱۴۰۳ برگزار خواهد شد و در طول این مدت دادگاه درخصوص رفع نقص‌ها و تکمیل تحقیقات اقدام خواهد کرد.

به گفته قاضی دادگاه، با توجه به گستردگی جرایم سازمان مجاهدین خلق به قربانیان و افرادی که در نتیجه اقدامات این گروه آسیب و صدمه دیده‌اند؛ چه در داخل چه در خارج از کشور، اگر شکایتی دارند به دادسرای تهران یا شعبه یازدهم دادگاه کیفری یک استان تهران اعلام کنند تا دادگاه بررسی لازم را انجام دهد.

نوشته برگزاری ادامه جلسات دادگاه محاکمه سران مجاهدین خلق در سال جدید اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

استرداد مجرمین بر اساس تقاضای کشوری که جرم در قلمرو آن واقع شده موضوعیت پیدا میکند، در مورد هر عملی که طبق قوانین دولت تقاضاکننده مستلزم مجازات جنایی باشد استرداد باید صورت پذیرد، اگر جرم ارتکابی در قلمرو دولت تقاضا کننده به وسیله اتباع آن دولت واقع شده باشد، نیز می باید مجرمین محکوم شده با رای قطعی به کشور مبدا مسترد گردند.

در دوره معاصر به سبب پیشرفت وسایل ارتباطی و توسعه روابط بین المللی میان کشورهای دور و نزدیک ضرورت همگرایی و همکاری در مجازات مجرمین نسبت به گذشته بیشتر شده است.

طبق قوانین بین المللی، متهم یا مجرم می بایست از کشوری که جرم در آن کشور صورت گرفته به کشور دیگری فرار یا پناهنده شده باشد تا استرداد موضوعیت پیدا کند. این مورد دقیقا در مورد این 104 نفر تروریست صادق و حاکم است.

کشورهای عضو اتحادیه ی اروپا، بعد از صدور احکام دادگاه مزبور یا باید بصورت علنی خود ناقض حقوق بشر شده و علنا از ترور واعمال تروریستی دفاع کنند، یا باید هر چه سریعتر روند استرداد این 104 نفر را طی کنند.

موضوع، دیگر بار سیاسی ندارد که حقوق پناهندگی شامل عدم استرداد گردد، بلکه اعمال مشخص جنایی در کشور مبدا توسط این 104 نفر به وقوع پیوسته و انبوهی از مستندات قانونی ضمیمه ی این پرونده است. همه نیز تحت تعقیب اینترپل بوده و دارای اعلان قرمز با شماره های مشخص هستند. اگر بحث های حاشیه ای این خیمه شب بازی مریم رجوی را کنار بزنیم، اصل موضوع وحشت سران این فرقه از موضوع استرداد می باشد. وحشتی که سرتاپای سران این سکت بی سر را فراگرفته و گریزی از آن متصور نیست. اینکه سران تروریست بصورت فوری اجلاس میاندوره ترتیب دادند و اتحادیه اروپا را مورد خطاب قرار دادند که محاکمه ی بیش از 100 تن از مجاهدین و اعضای شورا در قضائیه ی ایران زمینه سازی و هموار کردن راه استرداد است، روشن شدن چراغ قرمز و خطر برای همه ی اعضای این شوراست، عضویت در یک شورای بی سر و تروریستی، راهی است که همه ی این اعضا با چشمان باز آنرا ادامه می دهند و تبعات محاکمه و استرداد، کمترین عواقب شراکت در جنایات تروریستی سازمان مجاهدین خلق به رهبری مسعود و مریم رجوی است. همچنین غایب بزرگ این شورا و بی سر بودن آن، دلیل اضمحلال بیش از پیش و عمق سقوط این شوراست. خطاب به تک تک اعضای نگون بخت این شورا باید گفت که تا دیر نشده خود را از منجلاب این تروریست ها بیرون بکشید و ضمن اعلام خروج، انزجار خود را از این شورای تروریستی اعلان رسمی و کتبی کنید، بلکه از عواقب استرداد و اجرای حکم در امان بمانید.

محمدرضا مبین

نوشته اجلاس میاندوره ای شورای کذایی رجوی و وحشت از دادگاه ۱۰۴ تروریست اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

طی این نشست اعضای جداشده به برگزاری دادگاه اسفند ماه سال 1399 در خصوص شکایت جداشدگان علیه سران فرقه استناد کردند و با جدیت اعلام آمادگی کردند که برای تحقق خواسته آسیب دیدگان از خشونت فرقه رجوی بی وقفه به پیگیریهای حقوقی تا رسیدن به اهداف نهایی، در کنار سایر اعضای جدا شده و خانواده های چشم انتظار ادامه خواهند داد.

اعضا جدا شده زنجان

نوشته حمایت اعضای جدا شده زنجانی از اقدامات حقوقی علیه سران فرقه مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.