افشاگری‌هایی که توسط خانم های جداشده از تشکیلات مجاهدین خلق همچون “بتول سلطانی”، “زهرا میرباقری”، “فرشته هدایتی”، “نسرین ابراهیمی” و . . . که برخی از آنان قبل از جدایی رده شورای رهبری داشته‌اند، صورت گرفت نیز گویای این حقیقت است که مسعود رجوی بدون کمک مریم رجوی نمی‌توانست زنان را مسخ کرده و به جلسات رقص رهایی ببرد تا به صورت جمعی به عقد او در آیند و در برابرش به صورت عریان برقصند. در این افشاگری‌ها نقش مریم رجوی و برخی از سران زن تشکیلات مجاهدین خلق در کشاندن زنان به این جلسات بسیار بارز است. همچنان که برنامه‌ریزی برای آن که کدام یک از زنانی که به عقد رجوی در آمده بودند در کدام شب با رجوی همخوابه شوند نیز توسط مریم رجوی و با کمک چند تن از سران زن این تشکیلات صورت می گرفت.

تشابه دیگر کار این دو زوج فاسد این است که اپستین و مکسول برای پیشبرد کارشان یک جزیره داشتند که از همه جا جدا بود و در آن جزیره اقدامات ضد انسانی خود را پیش می‌بردند. رجوی‌ها نیز برای پیشبرد کارشان یک جای جدا از دنیا به نام قراگاه اشرف درست کردند و در آن مکان جدا افتاده افکار شوم خود را پیاده می‌کردند.

مورد مشابه بعدی در این دو زوج پلید این است که اپستین و مکسول با کمک افراد ذی نفوذ کارشان را برای خدمت به همان افراد پیش می‌بردند. اپستین با بسیاری از افراد مشهور رابطه داشت و با کمک آنها کار می کرد و در عوض با قربانی کردن دختران نوجوان به آنها خدمات کثیف ارائه می‌نمود. رجوی ها نیز برای رسیدن به اهداف پلید خود از اربابان‌شان کمک می‌گیرند و در ازای دریافت این کمک‌ها به آنها خدمات ضد ایرانی ارائه می‌کنند. مثلا صدام به آنها سلاح، قرارگاه، اطلاعات و امکانات و پول می‌داد و در ازای این امکانات رجوی‌ها هر جایی که ارتش صدام نیاز می‌دید، به مرزبانان ایران حمله می‌کردند و یا افرادی که سیستم اطلاعات دولت صدام تعیین می‌کرد را در ایران ترور می‌کردند.

شباهت بعدی آن است که علیرغم افشای فساد اپستین و مکسول، آنها تا مدت‌ها در زیر چتر حمایت همان افراد ذی نفوذی که برای‌شان دختران زیر سن قانونی را قربانی می‌کردند، قرار داشتند. رجوی‌ها نیز علیرغم افشای ماهیت تروریستی و ضد انسانی‌شان تنها به این دلیل هنوز در مقابل قانون قرار نگرفته‌اند که زیر چتر حمایت اربابان‌شان قرار دارند.

از این رو بایستی اپستین و مکسول را نسخه‌های خارجی مسعود و مریم رجوی دانست. منحرفینی که انسان‌های دیگر را برده‌ای برای کامجویی و ابزاری برای رسیدن به آمال و اوهام شیطانی خود می‌سازند. اما همان‌گونه که روزی تاریخ مصرف اپستین و مکسول به اتمام رسید، پایان تاریخ مصرف رجوی‌ها نیز نزدیک است.

ایرج صالحی

نوشته جفری اپستین و گیلین مکسول نسخه خارجی مسعود و مریم رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

– منع هرگونه بهره‌کشی جنسی از زنان تحت هر عنوان: در مورد بهره کشی جنسی از زنان تشکیلات مجاهدین خلق توسط رجوی که با واسطه گری مریم رجوی صورت گرفته است، خوانندگان را ارجاع می دهم به افشاگری خانم های جداشده “بتول سلطانی”، “زهرا میرباقری”، “فرشته خلج” و “نسرین ابراهیمی” که برخی از آنها قبل از جدایی در رده شورای رهبری مجاهدین خلق بودند. آنها در افشاگری های خود درباره مناسبات فاسدی که رجوی با زنان برقرار کرده بود و از جمله به جلسات موسوم به “رقص رهایی” که در آن زنان می بایست لخت شده و در جلوی رجوی برقصند و به صورت جمعی به عقد رجوی در آیند و همچنین به بهره کشی مشخص جنسی رجوی از تعداد زیادی از زنان تشکیلات مجاهدین خلق که توسط شخص مریم رجوی برنامه ریزی می شد موارد زیادی را بیان کرده اند.

– حق فعالیت سیاسی-اجتماعی و اقتصادی: در مناسبات مجاهدین خلق هیچ عضوی اعم از زن یا مرد، اجازه خروج از مقر مجاهدین خلق به صورت آزادانه و انفرادی را ندارد و در نتیجه در جامعه حضور ندارند چه رسد به اینکه بتوانند فعالیت اجتماعی داشته باشند. آیا تا بحال کسی دیده است که یکی از اعضای مجاهدین در آلبانی به صورت انفرادی در یک برنامه اجتماعی شرکت کرده باشد؟ آیا نمونه ای وجود دارد که عضوی از مجاهدین نه فقط زنان بلکه مردان هم، به صورت آزادانه و انفرادی در خیابان های یک شهر آلبانی دیده شده باشند که در حال صحبت با مردم و یک فعالیت اجتماعی هستند؟ جواب منفی است.

از نظر فعالیت اقتصادی نیز وضع همین است. یعنی اعضای مجاهدین خلق اعم از زن یا مرد وقتی آزاد نیستند که از مقرشان خارج شوند، نمی توانند فعالیت اقتصادی داشته باشند. ضمن اینکه در این زمینه این حقیقت هم وجود دارد که رجوی ها اجازه داشتن حریم شخصی و استقلال مالی را به اعضا نمی دهند. هیچ یک از اعضا پول یا حساب بانکی یا سرمایه منقول و غیر منقولی ندارند که بتوانند با آن فعالیت اقتصادی داشته باشند.

نتیجه گیری: نه تنها اعضای زن بلکه اعضای مرد نیز در این تشکیلات بسته و کاملاً کنترل شده اختیار و آزادی ندارند و رجوی های استثمارگر حقوق شان را در همه پهنه ها از آنها گرفته و هیچ حقی غیر از بردگی برای آنها قائل نیستند.
بنابراین باید به مریم رجوی گفت، حقوق زنان ایران پیش کش، تو اولیه ترین حقوق انسانی اعضایی که همچون برده گرفتارشان کرده ای را به آنها بده تا ببینی که دیگر از تشکیلات شیطانی و تروریستی ات چیزی باقی نخواهد ماند.

ایرج صالحی

نوشته ادعاهای مریم رجوی ۱۸۰ درجه خلاف عمکردش – قسمت پایانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

محمدرضا ترابی با نام مستعار ری ترابی در گفتگوی اخیرش با میترا بابک روانشناس فعال در شبکه‌های اجتماعی، ابعاد تازه‌ای از نقض حقوق کودکان و زنان در تشکیلات مجاهدین خلق را افشا کرد.

ری ترابی که 17 سال از دوران نوجوانی و جوانی خود را در خدمت تشکیلات رجوی در عراق و آلبانی گذرانده است، در گفتگو با میترا بابک نکاتی درباره مفهوم “رقص رهایی” در فرقه مسعود رجوی عنوان می‌کند که مویّد سخنان پیشین افرادی چون بتول سلطانی و ایرج مصداقی درباره روابط نامشروع مسعود رجوی با زنان تشکیلات است.

ترابی از فاز چهارم انقلاب ایدئولوژیک صحبت می‌کند که طی آن اعضای شورای رهبری نه تنها به لحاظ ایدئولوژیک بلکه به لحاظ جسمی نیز در حریم رهبری قرار می‌گیرند. این زنان طی مراسمی با مسعود رجوی محرم می‌شوند و در پی آن ملزم به رابطه جنسی با او می‌شوند.

او که به تشویق مصاحبه کننده تلاش می‌کند بدون سانسور جلسات رقص رهایی مجاهدین خلق را افشا کند، به نقل از یکی از زنان عضو شورای رهبری که مدتی با یکی از دوستانش رابطه داشته است شهادت می‌دهد که مریم رجوی عامل اصلی ارتباط دادن زنان منتخب، با مسعود رجوی بود. این کودک سرباز پیشین ارتش رجوی، از این زن –که به گفته او در تشکیلات مجاهدین خلق بسیار مشهور است—روایتی نقل می‌کند که بسیار مشابه روایت بتول سلطانی از مناسک رقص رهایی است:

مریم رجوی با زن مورد نظر تماس می‌گیرد و او را به شرکت در نشستی در قرارگاه بدیع زادگان فرامی‌خواند. در این نشست دو زن دیگر از زنان عضو شورای رهبری نیز حضور دارند. در طول جلسه مریم رجوی این سه زن را توجیه می‌کند که برای “یگانه شدن با مسعود” آماده شوند. زنان مطابق دستورالعمل، آماده رابطه با برادر مسعود می‌شوند و به اتاق دیگری فراخوانده می‌شوند که رجوی با لباس خواب در آن حضور می‌یابد. ری ترابی تاکید می‌کند که عین جمله مسعود رجوی به زنان در آن جلسه این بود که “مادینگی تان را بیرون بریزید!”

او این داستان را در میان محافل مجاهدین خلق بسیار مشهور می‌داند و به گفته او همین امر موجب شده است که آن زن مذکور هرگز نتواند به طور کامل از تشکیلات جدا شود چراکه تشکیلات او را تطمیع کرده است که در عین اینکه در آلبانی خانه و زندگی شخصی داشته باشد تحت سیطره تشکیلات باقی بماند. به شهادت ترابی، خروج از شورای رهبری مجاهدین خلق تنها با مرگ ممکن است. به این معنا که اگر زنی از شورای رهبری که از روابط غیراخلاقی جنسی با رهبر آگاه است، قصد جدایی داشته باشد، قرص سیانور در اختیار او قرار می‌گیرد تا بین مرگ و زندگی در فرقه یکی را انتخاب کند.

ترابی درادامه شرح می‌دهد که در حلقه محارم مسعود رجوی زنانی خارج از شورای رهبری نیز بوده‌اند. پنج دختر جوان که علیرغم اینکه عضو شورای رهبری نبوده اند، روزی به قرارگاه بدیع خوانده می‌شوند. این پنج دختر جوان که احتمالا از کودک سربازانی همچون خود ترابی بوده‌اند، برای نشست با مسعود رجوی به سالنی برده می‌شوند که در آن هیچ نیست جز یک مبل بزرگ که رجوی با لباس خواب روی آن می‌نشیند.

مریم رجوی به دختران قربانی خود می‌گوید: “خب این مسعود! هرکاری می‌خواهید بکنید!” دخترانی که سالها برای پرستش مسعود رجوی در فرقه او تربیت شده‌اند به سمت او می‌روند و ملحفه‌ای روی آنها کشیده می‌شود که در طول مدتی که زیر آن هستند مسعود رجوی از دختران جوان بهره ببرد.

به گفته ترابی، رجوی‌ها تلاش دارند که کشیدن ملحفه روی رجوی و دختران جوان را استعاره‌ای از داستان پیامبر و پنچ تن آل عبا، جلوه دهند.

گفتگو با ترابی در کانال یوتیوب میترا بابک در هفت قسمت قابل دسترس است. در قسمت ششم از این گفتگو، این عضو پیشین مجاهدین خلق از روابط کثیف مسعود رجوی با زنان تشکیلات و همکاری عجیب مریم رجوی برای پیش بردن این روابط سخن می‌گوید.

مزدا پارسی

نوشته افشاگری تازه درباره رقص رهایی با مسعود رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

جان‌تان برای مسعود، روح‌تان برای مریم!

روایت مریم سنجابی، عضو سابق شورای رهبری سازمان

تشکیل جلسات صدنفره و گاهی هزار نفره در این سازمان به یک روال و قانون تبدیل شده. در این جلسات نفرات را وادار می‌‌کنند که حتی خصوصی‌ترین افکاری را که از ذهن‌شان عبور کرده، در جمع مطرح کنند و سپس آن جمع را علیه آن فرد بشورانند و مورد تحقیر و توهین و آزار قرار دهند. در تشکیلات فرقه‎‌ای این سازمان به‌طور رسمی اعلام شده که هیچ فردی از خودش هیچ هویتی ندارد. زن، شوهر و کلیه افراد خانواده، همه‌‌چیزش متعلق به رهبری است. به‌طور خاص می‌گویند که جان‌شان مال مسعود رجوی و روح و افکارشان متعلق به مریم رجوی است و این زیربنای ایدئولوژی کثیف این سازمان است؛ یعنی افراد نباید خودشان هیچ‌گونه تصمیم‌گیری یا فکر و اندیشه یا اختیاری بر امور خصوصی خود داشته باشند. از زمانی که عضو شورای رهبری این سازمان شدم، به من ابلاغ شد که دیگر هرگز نمی‌توانم این سازمان را ترک کنم و اگر زمانی بخواهم از این سازمان جدا شوم، حکم من مرگ است و باید با قرص سیانور خودکشی کنم. شما لطفا به من بگویید حتی یک رئیس‌جمهوری اگر نخواهد کارش را انجام دهد، می‎تواند یا نه؟ این چه سازمانی است که اینگونه حکم می‌کند؟ این قانونِ این سازمان است که علیه مخالفان خودش حکم مرگ می‌دهد. حکم فرار و هرگونه جدایی از این سازمان، مرگ است. این بارها توسط مسعود رجوی مورد تأکید قرار گرفته است.

بلایی که سر یکی از اعضای زن سازمان آمد…

روایت زهرا سادات میرباقری، عضو سابق شورای رهبری سازمان

مسعود دستور می‌داد که (زنان) دور او جمع شوند و او را در آغوش بگیرند. این مسئله اگر توسط مردان سازمان رخ می‌داد، گناهی نابخشودنی بود، اما خود رجوی در میان زنان و دختران می‌نشست و برای نشان دادن عشق خود به آنان، بقیه چای خود را به آنان می‌داد تا آن را بنوشند و تبرک بگیرند! در این جلسات و جشن‌های خاص مسعود رجوی از بین حضار، زنان و دختران جوان و زیبارو را انتخاب می‌کرد و آنها را با نام کوچک خود صدا می‌نمود و به آنان دستور می‌داد تا در کنارش بنشینند. بعد از آن با لمس کردن بدن‌شان با آنان شوخی می‌کرد. برای مثال به یاد دارم که دختر زیبارویی به نام سارا حسنی در آنجا حضور داشت که رجوی او را فراخواند و گفت: “سارا، برای من چای بیار!” سارا هم برای او چای آورد و بعد از آن رجوی شروع به شوخی کردن با او کرد. بعد از مدتی، از مخفی شدن سارا به‌مدت چند ماه غافلگیر شدیم و هنگامی که او را دیدیم وضعیت نامناسبی داشت و افسرده و از لحاظ روانی دچار مشکل شده بود. دقیقا نمی‌دانستیم که رجوی با او چه کار کرده بود!

صورت تمام شما باید سوخته باشد!

روایت نسرین ابراهیمی، از اعضای سابق سازمان

یک روزی گفته شد که باید بروم نواری را که مربوط به یک موضوع جدی است، ببینم. من رفتم ببینم چه خبر است. در نوار دیدم که مسعود و مریم نشسته‌اند و بحث از این می‌کنند که هر کسی که داخل سازمان می‌آید باید طلاقِ زن یا شوهر خود را بدهد. نخستین واکنشم قبل از هر چیزی این بود که اگر این کارخوبی است که باید طلاق داد، چرا همگی باید طلاق بدهند ولی این خانم و آقا با پررویی تمام حلقه دارند و زن و شوهر هستند و به بقیه می‌گویند حلقه‌ها را باید دربیاورید و طلاق بگیرید؟! تمامی زنان به‌طور خاص زنان جوان باید جلوی آفتاب کار‌های سخت و طاقت‌فرسا انجام می‌دادند. مریم رجوی بار‌ها گفته بود که صورت زنان را وقتی دوست دارد که آفتاب‌سوخته باشد. به این وسیله صورت زنان به‌شدت آفتاب‌سوخته و پر از لکه‌های آفتاب می‌شد و بر اثر کار زیاد و فشار، صورت‌ها شکسته می‌شد. در حقیقت می‌خواستند که صورت‌ها کاملا زشت بشود که هر کسی با خودش فکر کند، من که سنم که کم نیست و قیافه‌ام هم سوخته و زشت شده، پس دیگه همان بهتر که در سازمان بمانم تا بپوسم؛ چون جامعه مرا نخواهد پذیرفت. در این رابطه مثالی بزنم؛ خانم مژگان پارسایی و فهیمه اروانی (از اعضای سازمان) وقتی که آمریکایی‌ها در اشرف مستقر شده بودند، می‌رفتند برای فروختن اطلاعات ایران به آمریکایی‌ها. آنها وقتی برای خودشیرینی و التماس به آمریکایی‌ها می‌رفتند، آرایش می‌کردند و آن‌وقت ما زن‌ها حتی اجازه استفاده از یک کِرم ضد‌آفتاب را هم نداشتیم!

داخل غذاهای ما هورمون می‌زدند!

روایت مریم سنجابی، عضو سابق شورای رهبری سازمان

برای زنان هر لباسی جز لباس‌های فرم نظامی ممنوع بود درحالی‌که مریم رجوی در هر کجا با انواع و اقسام آرایش و لباس‌های گران‌قیمت و میلیونی و روسری‌های مارک‌های هرمس، دولچی، کابانا، بربری و شنل ظاهر می‌شد و همینطور مژگان پارسایی و زنان شورای رهبری که با آرایش و لباس‌های رنگین برای ملاقات با نظامیان آمریکایی می‌رفتند. هر از گاهی هم مریم رجوی برای زنان پیام می‌فرستاد که دست‌ها و صورت‌های آفتاب‌سوخته شما را دوست دارم، درحالی‌که خودش هیچ‌گاه رنگ آفتاب و گرما را به چشم نمی‌دید. این اواخر مریم رجوی پیام داد که “صورت‌های خونین شما قشنگ است” درحالی‌که خودش حتی یک هفته بازداشت در زندان پاریس را (که مسعود رجوی می‌گفت مانند هتل می‌ماند) نتوانست تحمل کند و ده‌ها نفر را (در اعتراض به حکم زندان) برای خودسوزی در خیابان‌های اروپا فرستاد و به نابودی کشانید. سران فرقه رجوی به غذای زنان هورمون‌هایی اضافه می‌کردند که باعث رشد مو‌های زائد درصورت و اندام می‌گردد و به همین دلیل است که اکثر زنان عضو این فرقه، ریش و سبیل دارند.

اجرای رقص رهایی در حوض!

بتول سلطانی، عضو سابق شورای رهبری

در زمستان سال ۱۹۹۸ در جلسه‌ای که مریم رجوی آن را برگزار کرد، دعوت شدیم و به ما گفتند که باید استحمام کنید تا کاملا تمیز باشید و باید همه لباس‌ها و روسری‌های شما جدید و تمیز باشد، چراکه این جلسه “حوض شورای رهبری” است و باید در آن حوض،”رقص رهایی” اجرا کرد! مسعود گفت: “این همان رقص رهایی است” سپس با صدای بلند به ما گفت:”ازدواج شما با فردی دیگر حرام است. لباس‌های شرک و جاهلیت را درآورید و این حوض شماست که بایستی در آن شیرجه بزنید. این رقص رهایی شماست، برقصید و دست‌های خود را باز کنید! اینجا یگانه شوید تا در تمام صحنه‌های رزم دیگر و کار و مسئولیت مثل کوه در برابر مردان استوار باشید!” در این هنگام، برخی به هم ریخته بودند و بعضی‌ها می‌رقصیدند. بعضی هم شوکه شده بودند. خلاصه خیلی وضعیت شلوغ و بهم ریخته بود. بعد از آن شب، اسامی تک‌تک ما را نوشتند تا براساس زمانبندی با مسعود هم‌بستر بشویم. من همیشه فکر می‌کردم که رابطه رجوی با مریم یعنی همسر مهدی ابریشمچی، ایدئولوژیک است و مریم حتی روسری‌اش را هم جلوی مسعود برنداشته! اما واقعیت‌ها طور دیگری بر من نمودار شد؛ اینجا بود که برایم بسیار واضح شد. دلیل مرگ مینو فتحعلی (از اعضای سازمان) و غایب شدن فاطمه حاج خداوردی (از اعضای دیگر سازمان) و چند تا از زنان دیگر چیزی جز صندوقخانه سکس رجوی نبوده و نیست! اگر من هم مخالفت می‌کردم سرنوشتی مانند آنها پیدا می‌کردم. یکی از زنان عضو شورای رهبری سازمان به شکل خصوصی و ِسری به من گفت که با چشمان خود دیده مسعود رجوی به‌صورت دسته‌جمعی در پایگاه اشرف با زنان عضو شورای رهبری و اعضای دفتر خود رابطه جنسی برقرار کرد.

یاسر نوروزی-روزنامه شهروند

نوشته فیلم لو رفته از یکی از نشست های مغزشویی مسعود رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بعد از انقلاب طلاق، رجوی گفت برای این که اذهانتان آب بندی شود باید سه طلاقه کنید و همه زنان را باید در محرمیت من ببینید. رجوی گفت شما تصور کنید من با زنان شما در حال معاصی هستم!

با این که من در آن زمان مجرد بودم، امااین حرف رجوی برایم خیلی سنگین بود و نمی توانستم به سادگی از این موضوع بگذرم. نمی دانم بقیه افراد چه تصوری از این بحث داشتند. نگاه آنها به این بحث ایدئولوژیک بود و آن را با سس ایدئولوژیک تزیین کردند و فکر می کردند که رجوی می خواهد ما دیگر نسبت به زن به عقب بر نگردیم و کلمه زن را در ذهن خود برای همیشه پاک کنیم. به قول خودش طلاق ما تا ابد باشد! من هم با همین منطق از این بحث عبور کردم. ذره ای به مقوله جنسی فکر نمی کردم چرا که در آن زمان رجوی را فردی پاک و منزه می دیدم.

ساده تر بگویم از جنبه پاکی به اسمش قسم می خوردم و از آنجایی که خودم فرد صادقی بودم فکر می کردم رجوی هم نسبت به اعضایش صادق است. حال بعد از جدایی از سازمان و با افشاگری که از جانب اعضای سابق شده دریافتیم که ما در داخل تشکیلات با چه موجود پلیدی روبرو بودیم. اما متاسفانه هنوز هم در اشرف 3 تعداد بسیار زیادی هستند که رجوی را نمی شناسند انگار که در غار زندگی می کنند و در شرایط کنونی در عصر ارتباطات از همه جا قطع هستند به همین دلیل چشم و گوششان بسته و عین ربات عمل می کنند.

اما واقعیت چه بود؟ در حال حاضر و بعد از سه دهه زنانی که در سطح شورای رهبری بودند از سازمان جدا شده و افشاگری کردند که رجوی با آنان چگونه تنظیم کرده بود. در این زمینه خلاصه نگاری می کنم برای این که گفتنی ها زیاد است ، هیچ کس نمی داند این رجوی ملعون در قرارگاه بدیع چه بلاهایی سر زنان و اعضای شورای رهبری آورده است! چه ظلم ها و تجاوزهای جنسی بر اعضای خود روا داشته است!

برای نمونه خانم بتول سلطانی که از زنانی است که موفق شد از قرارگاه اشرف فرار کند و عضو شورای رهبری سازمان بوده است و بعد از جدایی پناهنده کشور آلمان شد و در مجامع بین المللی تلاش کرد تا چهره حقیقی این سازمان را افشاء کند . او در یکی از افشاگریهایش عنوان کرد رجوی برای این که زنان را بی آینده کند و همواره در حصار این فرقه نگه دارد خیلی از کادرهای شورای رهبری را عقیم کرده است. رحم آنان را جراحی کرده اند و دیگر بچه دار نمی شوند. این اقدام ضد انسانی توسط پزشک قرارگاه اشرف به نام  نفیسه بادامچی و زیر نظر مریم رجوی و با سرپرستی کبری طهماسبی و زهره بنی جمالی صورت گرفت . خانم سلطانی پس از فرار از اشرف گفت حدود 150 زن تا آن زمان به دستور رجوی عقیم شدند. تراژدی غم انگیزی است و این گوشه ای از جنایت های رجوی در حق زنان سازمان است.

خانم سلطانی درباره رابطه جنسی رجوی با زنان شورای رهبری با واسطه گری مریم رجوی گفت: در زمستان سال 1980 به جلسه ای که مریم رجوی آن را برگزار می کرد دعوت شدیم و به ما گفتند که باید استحمام کنید تا کاملا تمیز باشید و باید همه لباس ها و روسری های شما جدید و تمیز باشد چرا که این جلسه “حوض” شورای رهبری است و باید در آن حوض “رقص رهایی ” اجرا کنید او گفت وقتی این حرفها را از مریم رجوی شنیدم حالت عجیبی به من دست داد.

ادامه دارد…

محمد رضا گلی

نوشته محصول انقلاب ایدئولوژیک یا طلاق چه بود – قسمت دوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

زهرا میر باقری عضو سابق شورای رهبری مجاهدین خلق که سابقه 23 سال حضور در این فرقه را دارد، درباره نوع حجاب مجاهدین خلق می‌نویسد:
“در فرقه مریم رجوی به زنانی که وارد تشکیلات می شدند خیلی بی پرده میگفتند: روسری فرم رسمی (یعنی اجباری) این تشکیلات است. لذا در تشکیلات مخرب رجوی، روسری یک فرم سازمانی و ارتشی بود و بنابراین همه زنان ملزم به اجرای آن بودند. در تشکیلات رجوی، زنان به هیچ عنوان حق ندارند بدون روسری باشند، حتی اگر روسری‌ها کمی عقب بود و کمی از موهای خانمی دیده می شد، ابتدا تذکر می‌دادند و در ادامه به وی تهمت و مارک‌های ناجور و زشت می‌زدند و آبروی آن زن را می‌بردند. و مستمر می‌گفتند مانند خواهر مریم باید باشید و روسری خود را محکم ببندید تا یک مو از روسری شما به بیرون درز نکند چون سید! (مسعود رجوی) خوشش نمی آید… در مناسبات این فرقه که کاملاً تحت کنترل مریم رجوی است، حجاب فقط در روسری خلاصه می‌شود، زنان حق ندارند از انواع دیگر پوشش مثل شال یا کلاه و… استفاده کنند و جز روسری “سبز، قرمز، خاکی” بقیه ممنوع بود و حتی روسری‌های قرمز و خاکی نیز تنها در محل های خاص مجاز بود و اگر کسی می خواست خارج از مراسم تبلیغی مجاهدین خلق روسری قرمز یا خاکی بپوشد، توبیخ می شد. زنان حتی حق انتخاب رنگ لباس و حتی جنس پارچه لباس خود را ندارند!… حجاب اجباری حتی در مکانهایی که فقط زنان حضور داشتند نیز حاکم بود. وقتی مسئولین فرقه در این رابطه با شگفتی و تناقضات زنان روبرو می‌شدند که: “چرا زنان در یک نشست کاملاً زنانه و یا در سالن غذاخوری خودشان که هیچ مردی در آن تردد نمی‌کند باید روسری سر کنند و حجاب اجباری داشته باشند؟” مسئولین فرقه با استناد به صحبت‌ها و فرامین مریم رجوی می‌گفتند: “روسری فرم رسمی سازمان مجاهدین و ارتش آزادیبخش است و زنان ملزم به پوشیدن روسری حتی در مکان‌هایی که مردان حضور ندارند هستند.”

در هنگامه مراسم عجیب و غریب رقص رهایی زنان مجاهد –که افرادی برگزیده از شورای رهبری هستند—نه تنها مجبور به حفظ حجاب نیستند بلکه ملزم به کشف حجاب هستند. به این معنا که همان پوشش رسمی و قانونی سازمان در جلسه رقص رهایی عنوان لباس شرک و جاهلیت به خود می‌گیرد و عریان شدن و به رقص خرامیدن مقابل مسعود رجوی معنای رهایی و رستگاری می‌گیرد.

بتول سلطانی به عنوان اولین زن جدا شده از مجاهدین خلق که پرده از این مراسم برداشت چنین توضیح می‌دهد:

«گفتند که وسط را خالی کنید. وقتی وسط خالی شد، با اشاره شهرزاد صدر یک آهنگ تند از بیژن مرتضوی که هنوز طنین آن در ذهنم است، پخش شد و در برابر چشمان حیرانم متوجه شدم که زنان ارشد شورای رهبری به وسط ملافه‌ها که خالی بودند، آمده و درحال درآوردن لباس هایشان هستند….مسعود رجوی گفت : بله لباس های شرک و جاهلیت را درآورید و این حوض شماست که بایستی درآن شیرجه بزنید و اینجا یگانه شوید تا دیگر در تمام صحنه‌های رزم و کار و مسئولیت مثل کوه استوار باشید!»

سرپیچی از شرکت در مناسک رقص رهایی بازخواست مسئولان بالاتر و در راس آن ها مریم رجوی را به همراه داشت. سلطانی در ادامه می‌نویسد: «همینطور نفرات رو به زیاد شدن بودند و مریم به همه می‌گفت: لباس شرک و ریا را بکنید و به مسعود نزدیک شوید و یگانه شوید! و همینطور متوجه شدم که مریم و چند نفر دیگر از جمله «گیتی گیوه چی» و «فائزه محبت کار» و دیگران به دقت بقیه را زیر نظر دارند. تعدادی از اعضای ارشد مشغول صحبت و متقاعد کردن نفراتی هستند که از در آوردن لباس ابا دارند و یکی دو نفر را هم از جلسه خارج کردند.»

ایرج مصداقی، عضو سابق مجاهدین خلق که شواهد و اسناد بسیاری برای تایید وقوع سواستفاده های جنسی مسعود رجوی از زنان فرقه در دست دارد، درباره رفتار عجیب یک فرمانده زن در جلسه رقص رهایی می‌گوید: «یکی از زنان شورای رهبری که نمی‌خواهم در اینجا نام او را ببرم یک سوت دستش هست که با صدای آن زن ها موظف هستند به نوبت بیایند و بدن عریان خود را در مقابل مسعود رجوی تکان بدهند.»

مصداقی از ساز و کار فرقه‌ای مجاهدین می‌گوید که در آن زنان قربانی یکدیگر می‌شوند، فشار جمعی موجب سرکوب زنان می‌شود به طوری که آنها نسبت به هم بشدت بی رحم می‌شوند چرا که رجوی با توجیه‌های ایدئولوژیک و مذهبی لحظه به لحظه آن‌ها در حالتی از توهم و خلسه فرو می‌برد. به گفته مصداقی اگر زنی حاضر به شرکت در جلسات یا عریان شدن و رقصیدن نشود «اتهامات عجیب و نسبت‌های زشتی به او وارد می‌کنند و به زشت‌ترین شکل ممکن به او برچسب می‌زنند».

در کنار نقش متقاعد کننده و سرکوب گر مریم رجوی و دیگر فرماندهان زن در داستان سو استفاده‌های جنسی مسعود رجوی، نقش شخص مسعود رجوی برای کشف حجاب اجباری از زنان جالب توجه است. او با دادن رنگ و بوی مذهبی به داستان و سواستفاده از روایت حدیث کسا و پنج تن آل عبا، زنان شرکت کننده را به بستر خود می‌کشاند. یا پیش از شروع رابطه جنسی دو رکعت نماز یا آیاتی از قرآن می‌خواند.

به این ترتیب در ساز و کاری که فرقه مخرب رجوی ایجاد می‌کند همزمان حجاب اجباری و بی‌حجابی اجباری ترویج می‌شود. در حالی که اکثریت قریب به اتفاق اعضا از دومی خبر ندارند. مردان تشکیلات که کاملا از جریانهای پشت پرده مقر سیمرغ بی خبر هستند و از زنان تشکیلات نیز تنها کسانی از جلسات رقص رهایی و همبستری با رجوی با خبرند که به درجه‌ای از «رهایی» رسیده‌اند که به مقر سیمرغ راه می‌یابند. حجاب اجباری در تشکیلات آشکارا تبلیغ می‌شود اما کشف حجاب اجباری به عنوان رازی مگو میان رجوی و قربانیانش می‌ماند.

مزدا پارسی

نوشته از حجاب اجباری مجاهدین تا کشف حجاب اجباری در حرمسرای رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

قسمت سوم مجریان پروژه همخوابگی با مسعود رجوی چه کسانی بودند – مهوش سپهری

گیتی گیوه چینیان زاده معروف به گیتی گیوه چی متولد 1337 پس از 35 سال فعالیت در تشکیلات مجاهدین خلق، در جریان درگیری روز یکشنبه ۱۰ شهریور 92 در کمپ اشرف کشته شد. او در میان 52 نفر کشته شده این حادثه مشکوک بود. در آن زمان قرارگاه اشرف از اعضای مجاهدین خلق خالی شده بود و تنها صد نفر از افراد به دلایلی که هرگز معلوم نشد، در اشرف مانده بودند.

در روز 22 اسفند ماه سال گذشته، علیرغم آنکه او فوت شده است در جلسه استماع شکایت 42 عضو جدا شده از مجاهدین خلق از نقض حقوق بشر در این تشکیلات در شعبه 55 دادسرای تهران، قاضی پورمریدی نام او را در فهرست خواندگان پرونده اعلام کرد.

برای شروع بررسی سوابق گیتی گیوه چی، باردیگر اظهارات خانم بتول سلطانی را میخوانیم:

« چند نفر از دفتر، همان نفرات که کارهای خدماتی و اداری مسعود و مریم رجوی را انجام می دهند، میز را برداشتند و شیرینی پخش شد و گفتند که وسط را خالی کنید. وقتی وسط خالی شد با اشاره شهرزاد صدر یک آهنگ تند از بیژن مرتضوی که هنوز طنین آن در ذهنم است پخش شد و در برابر چشمان حیرانم متوجه شدم که زنان ارشد شورای رهبری به وسط ملافه ها که خالی بودند آمده و در حال در آوردن لباسهایشان هستند. مسعود می گوید بله لباسهای شرک و جاهلیت را درآورید و این حوض شما است که بایستی در آن شیرجه بزنید و اینجا یگانه شوید تا در تمام صحنه های رزم دیگر و کار و مسئولیت مثل کوه استوار باشید. در این حین نفراتی از دفتر، هر نفر که لباسهایش را در می آورد جمع کرده و همگی را در نایلونی قرار می دهند و درب آن را بسته و روی آن با ماژیک نوشته و می بردند و نفر مشغول رقص می شد و همینطور نفرات رو به زیاد شدن بودند و مریم به همه می گفت که لباس شرک و ریا را بکنید و به مسعود نزدیک شوید و یگانه شوید و همینطور متوجه شدم که مریم و چند نفر دیگر از جمله گیتی گیوه چی و فائزه محبت کار و دیگران به دقت بقیه را زیر نظر دارند و تعدادی از اعضای ارشد مشغول صحبت و متقاعد کردند نفراتی هستند که در در آوردن لباس مکث دارند و یکی دو نفر را هم از جلسه خارج کردند.»

گیتی گیوه چی مسئولیت‌های متعددی در رده‌های بالای تشکیلات فرقه رجوی داشت که همچون دیگر فرماندهان این تشکیلات نام او بارها به عنوان ناقض حقوق بشر و شکنجه‌گر، از سوی اعضای جدا شده ذکر شده است.

جواد فیروزمند درباره شکنجه گرانش می‌نویسد: «مهدی ابریشمچی، حسن نظام الملکی، مهوش سپهری، بتول رجایی، گیتی گیوه چینیان زاده و فهیمه اروانی از زندانبانان و شکنجه‌گران من بودند. مهدی ابریشمچی و حسن نظام الملکی شخصا مرا در روزهای متمادی شکنجه کرده و استخوان سینه ام با ضربه نوک پای مهدی ابریشمچی شکست که بدلیل مداوا نشدن و کج جوش خوردن هنوز هم در سرما و گرما درد می‌کند.»

سوابق گیوه چینیان بنا به اظهارات رسانه‌های تشکیلات رجوی نیز قابل تامل است: «از سال ۶۲ تا سال ۶۶ مسئولیت مجموعه آموزشی کودکان و فرزندان مجاهدین در فرانسه و بغداد و کرکوک را برعهده داشت. سپس مسئولیت قرارگاه حنیف در بغداد را در سال ۶۶ برعهده گرفت. با تشکیل ارتش آزادیبخش ملی ایران، گیتی عرصه‌ای صعب از امور نظامی را فتح کرد و در ۴عملیات بزرگ جنگید. در عملیات آفتاب در موضع فرمانده آتشبار، در نبرد چلچراغ فرمانده گردان مکانیزه، و در فروغ جاویدان فرمانده گردان پیاده و بالاخره در نبردهای دفاعی مروارید فرماندهی محور چهارم را به عهده داشت. او در سال ۷۱ ریاست ستاد تخصصی ارتش آزادیبخش را برعهده گرفت. مسئولیتهای بعدی او فرماندهی ضداطلاعات ارتش آزایبخش ملی ایران بود.»

بنابراین روشن است که گیوه چینیان از نفرات رده بالا و مورد اعتماد مسعود و مریم رجوی بوده است و بر طبق اطلاعات منتشر شده توسط خود تشکیلات او در کشتار کردهای عراق و سربازان ایرانی سمت فرماندهی داشته و نهایتا در بخش اطلاعات و امنیت تشکیلات در نزدیکترین رده به مسعود رجوی قرار گرفت.

ایرج مصداقی، عضو سابق مجاهدین خلق درباره او می‌نویسد : «پس از عزیمت مریم رجوی به فرانسه در سال ۷۲ فخری زرکش مسئول دفتر مسعود رجوی می‌شود و گیتی گیوه‌چینیان مسئولیت ستاد مرکزی را به عهده می‌گیرد. حفاظت از مسعود رجوی و بخش‌های اطلاعات و امنیت مجاهدین که در هم ادغام شده بودند زیرمجموعه ستاد مرکزی بودند»

مصداقی اذعان میکند که افرادی چون گیوه چینیان و همکاران و زیر دستانش برای مسعود رجوی به شدت حساسیت برانگیز بودند. او می‌نویسد: «رجوی، به صراحت اعلام می‌کرد که حکم زنان عضو شواری رهبری که بخواهند فرار کنند و یا از مجاهدین جدا شوند مرگ است. آن‌ها از راز‌های مگوی رجوی و سوءاستفاده‌های جنسی او باخبر بودند و افشای آن‌چه در نشست‌های درونی زنان مجاهد با رجوی و یا «رقص ‌رهایی»‌ می‌گذشت برای او بسیار سنگین بود. او می‌ترسید یکی از زنانی که جدا می‌شود زبان باز کرده و داستان همخوابگی‌های او با زنان شورای رهبری مجاهدین را شرح دهد.» و سمت گیتی گیوه چی از حساس‌ترین ها بود.

به نوشته مصداقی، «گیتی هفته‌ای یک بار به بغداد می‌رفت و با افسر امنیت عراقی به تبادل اطلاعات می‌پرداخت. در این دیدارها مهدی عقبایی به عنوان مترجم و حسن نظام‌المللکی که از چهره‌‌های اطلاعاتی مجاهدین بود و در بازجویی و شکنجه از ناراضیان نیز نقش فعالی داشت به عنوان نویسنده متن گفتگوها حضور داشتند. بعضی وقت‌ها یک اکیپ اطلاعات ارتش آزادیبخش هم گیتی را همراهی می‌کردند. در چنین دیدارهایی یک اکیپ از اطلاعات ارتش عراق هم در جلسه حاضر می‌شدند.»

کشته شدن گیتی گیوه چی و 51 تن دیگر از اعضای مجاهدین که معلوم نیست به چه دلیل پس از تخلیه در کمپ اشرف مانده بودند، بسیار سوال برانگیز است. هنوز معلوم نیست که چرا یکی از مجریان پروژه همخوابگی باید در شرایط ناامن عراق و احتمال حمله همیشگی در کمپ اشرف باقی می‌ماند. آیا گیوه چی دیگر مورد اعتماد نبود؟

مزدا پارسی

نوشته مجریان پروژه همخوابگی با مسعود رجوی چه کسانی بودند؟ – قسمت چهارم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نام او در فهرست خواندگان دادگاه رسیدگی به دادخواست ۴۲ نفر از اعضای سابق مجاهدین خلق در کنار نام مسعود رجوی و مریم رجوی در روز 22 اسفند ماه 1399 توسط قاضی پورمریدی خوانده شد.

قسمت دوم مجریان پروژه همخوابگی با مسعود رجوی چه کسانی بودند – بتول رجایی

او که متولد 1335 در شهر سنندج کردستان است در جوانی به تشکیلات مجاهدین خلق پیوست و نام مستعار نسرین برای او انتخاب شد. در سلسله مراتب تشکیلاتی و ذوب در رهبری کیش شخصیتی رجوی تا آنجا پیش رفت که از فرماندهان عملیات کردکشی در سرکوب قیام کردهای اقلیم کردستان عراق بود و چند سال بعد، از مجریان برنامه رقص رهایی و عاملان پروژه سو استفاده جنسی مسعود رجوی از زنان شورای رهبری که بیش از ششصد زن را شامل می‌شد __ با توجه به اینکه کل زنان عضو تشکیلات مجاهدین خلق نزدیک به هزار نفر بوده است، گستردگی این پروژه همخوابگی روشن می‌شود.

مهوش سپهری یکی از مسئولین سرکوب و شکنجه گر زنان در مجاهدین

او از سال 1376 تا 1378 مسئول اول تشکیلات بود و بنا به رسم تشکیلات هم ردیف رهبر عقیدتی شد و در آن دوره تاریک‌ترین روزهای نشست‌های شستشوی مغزی، عملیات جاری، دیگ و… را برای اعضا رقم زد. محمد رزاقی عضو سابق تشکیلات درباره دوران مسئول اولی مهوش سپهری می‌نویسد: « با سر کار آمدن مهوش سپهری افزایش ساعات کاری اعضاء، فشارهای روحی و روانی با نشست‌های مختلفی همراه بود و مدعی بود که حق و حقوق رهبری ( مسعود رجوی و مریم قجر ) با فشارهای کاری و درست کردن ضابطه‌های تشکیلاتی آن حق رهبری را از گلوی اعضاء نگون بخت بیرون بکشد.»

سیامک نادری از دیگر افراد جدا از مجاهدین خلق از شوق خواهر نسرین برای به رهبری رساندن مسعود رجوی در ایران و خشم او از ملت ایران برای تنفرشان از مسعود رجوی، می‌نویسد: «نسرین در دهه ۸۰ در حضور مسعود و مریم رجوی و ۴۰۰۰ تن از اعضای مجاهدین خلق می گوید:«این مردم بی غیرت، بلند نمی شوند انقلاب کنند؟!. تا رهبری(رجوی) به حاکمیت برسد، اینها لیاقت این رهبری(رجوی) را ندارند.»

مریم سنجانی، بانوی جدا شده از تشکیلات در مقاله‌ای مفصلا به عملکرد خشونت آمیز مهوش سپهری می‌پردازد. در بخشی از این مطلب آمده است: « مهوش سپهری یا همان «خواهر نسرین» نقش بسزایی در خفه کردن صدای مخالفان طی سال‌های سیاه حکومت صدام در درون تشکیلات سازمان مجاهدین را داشت.  او یکی از فرماندهان کشتار کردها در عملیات مروارید بود. او شخصی بود که بسیاری از اعضای ناراضی، شاید حدود دویست تن را شخصا محاکمه نمود و آنها را پس از تحمل ماه ها درد و رنج مشقت و بسیاری از توهین‌ها و هتاکی‌ها، روانه زندان ابوغریب کرد و یا اینکه آنها را به جلسه محاکمات (قرارگاه ) باقر زاده می‌کشاند.»

او در ادامه درباره جلسات سرکوب و ارعاب تحت رهبری مهوش سپهری می‌نویسد: «در قرارگاه باقر زاده یک عمارت و سالن جلسه ای برای وی ترتیب داده شده بود که در سال ۸۰ تقریبا ده ها نیروی ناراضی را شخصا به محاکمه و شکنجه می‌کشید. جلساتی طاقت فرسا و خرد کننده که خاطرات آن در اذهان بسیاری از ناراضیان و افراد جداشده سال هاست که پاک نمی‌شود و درد و رنج آن روزها برای همیشه باقی است. این سلسله جلسات سهمگین بود که به دستور مهوش سپهری به زد و خورد می انجامید، صندلی‌ها پرتاب می‌شد و فحش و کتک و لعن و نفرین و تف بود که روانه فرد نگون بخت خواهان جدایی می‌کردند، تا او را مجبور به ماندن در تشکیلات کنند و مهوش سپهری دسته گلی از ولی نعمتش بگیرد.» سنجابی مهوش سپهری را بسیار بددهن معرفی می کند و خاطراتی از رفتار او با زنان تشکیلات دارد که گاهی از گفتن آنها شرم می‌کند. وی می‌نویسد: « وی عبارات و کلماتی را علیه زنان معترض سازمان بکار برده است که قلم نیز از نوشتن آن شرم دارد، ولی باید نوشت. مهوش سپهری برای ترساندن زنان معترض در سازمان مجاهدین، با اشاره به زندان ابوغریب عراق به آنها می‌گفت: “آهان حالا دیگه دلتون مرد عراقی می خواد”. »

به شهادت مریم سنجابی و خلیل رمضانی، در نتیجه این فشارها و خشونت‌های حاکم بر جلسات مغزشویی تحت فرماندهی مهوش سپهری و بتول رجایی، دختر جوانی به نام نسرین احمدی جان خود را از دست می‌دهد. خلیل رمضانی درباره سو رفتارهای سپهری نسبت به نسرین احمدی، می‌گوید: « در حوالی ساعت هشت شب بود که ناگهان مهوش سپهری بسیار عصبانی شد و با میله آهنی که از قبل آماده کرده بود به نسرین حمله ور شد و آنقدر میله آهنی را بر سر او زد که نسرین روی زمین افتاد و در حالت اغماء فرو رفت. یکی از فرماندهان با دیدن این صحنه به مهوش سپهری گفت تا او را به بیمارستان منتقل کنند اما مهوش در کمال خونسردی گفت نسرین خود را به موش مردگی زده است و لحظاتی بعد مشاهده کردیم که نسرین قلبش از کار افتاد.»

حامد صرافپور عضو جدا شده از مجاهدین خلق تحلیلی از رفتار مهوش سپهری ارائه می‌دهد: « زمانی که مهوش سپهری به همراه مریم در فرنگ بود، در یک مکالمه تلفنی که به صورت اجلاس در اشرف پخش می شد، رجوی از وی به عنوان کسی که فردیت خودش را به طور کامل شکسته و به خوبی «بند ف» (فردیت) را پشت سر نهاده است یاد میکرد. در جلسه معرفی وی، مریم رجوی ابلاغ کرد که از این پس خانم مهوش سپهری مسئولیت شورای رهبری مجاهدین را بر عهده خواهد داشت! گویا وی صلاحیت لازم برای به دست گرفتن مهار دیگر زنان شورای رهبری را کسب نموده بود.»

مهوش سپهری فردیت خود را از دست داده بود. او مهار زنان شورای رهبری را چنان به دست گرفته بود که مسعود و مریم رجوی مهار او را. او در سرسپردگی تا آنجا پیش می‌رود که روح و جسم خود را به رجوی می‌فروشد و بقیه زنان را نیز وادار به این کار می‌کند. بتول سلطانی در شهادت مهم و خواندنی که از جلسه رقص رهایی می‌دهد میگوید: « در زمستان 1376 در قرارگاه بدیع زادگان به من رده شورای رهبری ابلاغ شد. یک سلسله نشست‌ها برای این گروه که تازه شورای رهبری شده بودند شروع شد. مهوش سپهری ما را برای نشست مریم رجوی صدا کرد و گفتند که از کوران این مرحله عبور کرده ایم. مشخصا یادم است گفتند که حمام رفته و کاملا تمیز باشید و تمامی لباسها و روسری بایستی نو و تمیز باشد. به ما گفته شد حتی به کسانی که با یکدیگر ابلاغ رده شده بودیم، چیزی نگوئیم چون که شاید همگی از مرحله قبلی رد نشده باشند و در این مراسم نباشند. گفته شد که این حوض شورای رهبری است و رقص رهائی با مسعود است.»

مزدا پارسی

نوشته مجریان پروژه همخوابگی با مسعود رجوی چه کسانی بودند؟ – قسمت سوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بتول رجایی یکی از این زنان است که در خاطرات بتول سلطانی از جلسات «رقص رهایی»، در کنار مریم رجوی زنان را وادار به عریان شدن و رقصیدن در مقابل مسعود رجوی می کند و زنانی که از این کار ابا داشتند را از جلسه اخراج میکرد.

قسمت اول مجریان پروژه همخوابگی با مسعود رجوی چه کسانی بودند – فائزه محبت کار

بتول رجایی متولد 1332 بود. او در خرداد 1391 پس از 25 سال فعالیت در تشکیلات مجاهدین خلق بر اثر بیماری سرطان حنجره از دنیا رفت. افراد جدا شده از مجاهدین خلق خاطرات تلخی از بتول رجایی دارند. چندان که میتوان درک کرد که او در چه فرایندی از مجاهد مبارز به فرمانده‌ای خشن و تندخو و نهایتا یکی از عوامل اصلی اجرای پروژه سواستقاده جنسی مسعود رجوی از زنان، تبدیل شد.

شکنجه گران زن مجاهدین: از راست به چپ؛ مژگان پارسایی – بتول رجایی (معدوم) – سعیده شاهرخی (معدوم)

جدا شده ای از انجمن نجات فارس با نام مستعار مراد پس از فوت بتول رجایی درباره سوء شهرت او در تشکیلات می‌نویسد: «هیچ گاه فحشها و پرده ‌دری‌هایی که او در نشست‌ها با بچه ها داشت را فراموش نمی‌کنم. فحش‌هایی که حتی مردان پایین شهردر دعواهای خیابانی در جامعه، از به زبان آوردن آن شرم داشتند. اما این زن شورای رهبری مجاهدین بدون ذره ای حیا و خجالت به زبان می‌آورد .»

بتول رجایی از مسئولین باسابقه و از اعضاء اولیه شورای رهبری تشکیلات مجاهدین خلق بود. او سمت‌های گوناگون تشکیلاتی را عهده دار بود که از اصلی‌ترین آن‌ها می‌توان به مسئولیت بخش پذیرش تشکیلات اشاره کرد. او در این واحد نشست‌هایی برای اعضا برگزار می‌کرد. مراد درباره این نشست‌ها می‌گوید: «تکه کلام او در نشست‌ها این بود که می‌خواهم حق خواهر مریم را از حلقوم شما بیرون بکشم! نمیدانم این برادران سازمان چه کاری با او کرده بودند که او ضدیت عجیب و هیستریکی با برادران در سازمان داشت! در نشست‌ها بی مهابا به بچه ها فحش و ناسزا میداد و مدام از حق پایمال شده خواهر مریم توسط برادران می‌گفت.»

هادی شعبانی نیز از انجمن نجات مازندران بتول رجایی را به خوبی به خاطر می‌آورد و مفصلا در کتابش «مجاهدین خلق از شعار آزادی تا مزدوری» احوالات او را شرح می‌دهد. او می‌گوید: «من برای اولین بار وی را در سال 65 در یکی از پایگاه‌های فرقه رجوی در کویته پاکستان دیدم. او با برخوردهایی به غایت لمپنی نشان داد که بسیار زن دریده و وقیحی است و اکنون به خاطر گرفتن رده تشکیلاتی‌اش در آن پایگاه حضور داشت… بعد از تغییر سازماندهی دوباره به فرماندهی اشرف بازگشتم که آن موقع فرمانده اش بتول رجایی بود و از آنجایی که شناخت ظاهری از وی داشتم می‌دانستم که به تور چه زنی افتادم . از همان برخورد اول به خوبی به من فهماند که هیچ تفاوتی با سال 65 که برای اولین بار دیده بودمش نکرده است. اما تنها تفاوتی که این بار مشاهده می‌کردم این بود که وی بسیار وقیح تر و وحشی تر و بطور کامل می‌شد فرهنگ لمپنی را در وی مشاهده نمود.»

بتول رجایی زمانی نیز مسئول پروژه ساخت پارک اشرف بود و برای تحمیل کار اجباری به افراد آن‌ها را شدیدا تحت فشار می‌گذاشت و این رفتارهای وی نه تنها از سوی مسعود و مریم رجوی مورد انتقاد قرار نمی‌گرفت بلکه تحسین می‌شد‌. شعبانی در این بار می‌گوید: «در نشست‌های درونی اشرف چنان بلایی سر اعضا می‌آورد که همه از برخوردهایش ناراضی بودند و در مورد درست کردن پارک اشرف که بیشتر سرکاری بوده تا از افراد کار بکشند وی نقش اصلی را به عهده داشت. اما جالب ترین قسمت کار این جا بود که وقتی کار پارک تمام شد مریم قجر برای تبریک گفتن به ستاد اشرف آمد و این در حالی بود که تعدادی از افراد برای رجوی گزارش نوشته بودند که بتول رجایی با برخوردهای مسخره و مشمئزکننده افراد را از مناسبات و تشکیلات دور می کند. ولی در نشست مریم قجر متوجه شدیم که سران فرقه همین زنان وحشی را نیاز دارند و چنان از بتول رجایی تعریف می کرد که انگار کار شاقی انجام داده و همه افراد تعجب کردند که وی و شوهرش چرا از برخوردهای زشت و زننده وی تعریف می‌کنند.»

سعید از انجمن نجات آذربایجان شرقی از نقش بتول رجایی در سرکوب های سال 1373 مینویسد که طی آن شمار زیادی از اعضای تشکیلات به جرم واهی مزدوری برای جمهوری اسلامی تحت زندان، بازجویی و شکنجه قرار گرفتند که در چند مورد منجر به مرگ افراد شد: « در جریانات سال 73 که تقریبا هفتصد نفر از اعضای تشکیلات به بند کشیده شده نفرات زیادی شکنجه شدند و چند نفر هم به کام مرگ فرستاده شدند، مسئولیت اجرایی آن کاملا بعهده بتول رجایی بود.»

او در ادامه می‌نویسد: «درمقاطع مختلف ازجمله کسانی بودم که درنشست‌های تحقیرآمیز مغزشویی بشدت مورد اهانت مرحومه بتول رجایی قرار گرفتم و یکبار نیز درسال 72 که به عضویت زنان شورای رهبری درآمده بود و در جلسه ای که عده ای داشتند به به و چه چه می‌کردند و به ایشان تبریک می‌گفتند وقتی با پوزخند معنی دار من مواجه شد به شکل جنون آمیز و هیستریک از پشت میز جلسه بلند شد و با اهانت به من سایرین را تحریک کرد که با مشت و لگد مرا از جلسه بیرون کنند. از شدت ضربات او از ناحیه بینی‌ام بشدت خون ریزی داشتم.»

فواد بصری از انجمن نجات ارک درباره رجایی می‌گوید : «این زن یک دریده‌ای بود و چپ و راست پاچه می‌گرفت و می‌گفت حق خواهر مریم را از حلقومتان بیرون می‌کشم.»

بتول سلطانی درباره بتول رجایی می‌نویسد :« من خودم به شخصه شاهد نشست‌های انقلاب و طلاق و رهبری که برای همه اعضا برگزار می شد برای این نفرات بودم و نفر مسئول اجرای این نشست‌ها خود بتول رجایی بود که مثل مرگ این دخترکان از او می ترسیدند و حتی بعضا نفرات از ترس دچار بیماری‌های روانی و بی خوابی شده بودند و مجبور بودند تحمل کنند چون گیر کرده و چاره دیگری نداشتند که باز من اینجا علیرغم اینکه اطلاع مکفی دارم اما از ذکر اسم خودداری می کنم. این دختران که در اینجا از آنها یاد کردم دختران یازده دوازده ساله بودند که تعدادی از آنها در سال 85 که من آنجا بودم به سن هیجده سال رسیده و بعد از گرفتن تعهد نامه ها و انتخاب تحمیلی بعنوان نفر داوطلب جدید معرفی می شدند و سوگند می خوردند. »

بنا به اظهارات جدا شده‌ها فشار روانی و جسمی که بتول رجایی و دیگر زنان فرمانده مجاهدین خلق بر اعضا وارد می‌کردند منجر به خودکشی چند نفر از زنان عضو فرقه، از جمله زنی به نام نسرین احمدی شده است. امروز بتول رجایی دیگر نیست که در یک دادگاه عادل پاسخگوی جنایت‌هایش باشد اما فراموش نکنیم که در سلسله مراتب فرقه‌های مخرب راس هرم که رهبری بلامنازع است و فرایند شستشوی مغزی را اداره می‌کند مجرم‌ترین جنایتکاران است.

مزدا پارسی

نوشته مجریان پروژه همخوابگی با مسعود رجوی چه کسانی بودند؟ – قسمت دوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بر اساس اطلاعات منتشر شده، مسعود رجوی با جمعی از زنان عضو شورای رهبری به همراه برخی زنان دیگر در این مکان به شنا می پرداخت.

به گزارش فراق، درباره بیماری های جنسی و اختلالات شخصیتی رهبر کفتار صفت فرقه رجوی بارها افشاگری شده است.

در یک نمونه خانم نسرین ابراهیمی، عضو جدا شده از فرقه رجوی درباره سرنوشت تلخ دختران و زنان «زیبارویی» که از بداقبالی مورد توجه رجوی کفتارصفت قرار می گرفتند، این گونه توضیح می دهد:

«در برخی جلسات و جشن های خاص، مسعود رجوی از بین حضار، زنان و دختران جوان و زیبا رو را انتخاب می کرد و آن ها را با نام کوچک خود صدا می نمود و به آنان دستور می داد تا در کنار او بنشینند. بعد از آن با لمس کردن بدنشان با آنان شوخی می کرد. برای مثال به یاد دارم که دختری به نام سارا حسنی در آنجا حضور داشت که رجوی او را فراخواند و گفت: «سارا برای من چای بیاور» سارا هم برای او چای آورد و بعد از آن رجوی شروع به شوخی کردن با او نمود و بعد از مدتی؛ از مخفی شدن سارا به مدت چند ماه غافلگیر شدیم و هنگامی که او را دیدیم وضعیت نامناسب داشت و افسرده و از لحاظ روانی دچار مشکل شده بود. دقیقا نمی دانستیم که رجوی با او چه کار کرده بود؟

در پایگاه اشرف مسعود رجوی صرفا با زنان عضو شورای رهبری رابطه جنسی برقرار نمی کرد بلکه به دختران باکره زیبارو اجازه نمی داد که باکره باقی بمانند و به صورت انفرادی و یا دسته‌جمعی به آنان تجاوز جنسی می کرد.

همچنین به یاد دارم که دختر زیبارویی به نام الهه وجود داشت که رقص عربی را خوب بلد بود چرا که خود از عرب های ایران و به رقص عربی آشنا بود. یک بار در جشنی که در اشرف برگزار شد، روبه روی مریم رجوی رقصید. مریم به او گفت: «وقتی مسعود وارد جشن شد در مقابل او برقص» الهه هم این کار را انجام داد و بعد از آن مریم، الهه را با خود به مقر اقامت مسعود برد.»

نوشته تصاویر استخر خصوصی مسعود رجوی در داخل مقر زنان اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بعدها در شهادت‌های اعضای جدا شده درمی‌یابیم که مریم رجوی و دیگر زنان ارشد تشکیلات در روند اجرای جلسات آمادگی برای رابطه با مسعود، رقص رهایی، جاری کردن صیغه عقد و هم‌خوابگی همکاری تنگاتنگی با پروژه دارند. این افراد عمدتا شامل این زنان می‌شوند:

فائزه محبت کار
بتول رجایی
گیتی گیوه‌چینیان
مهوش سپهری
مژگان پارسایی
فهیمه اروانی

در آن برهه زمانی این زنان قاعدتا در سنین چهل سالگی زندگی خود به سرمی‎بردند و قطعا مطلوب رهبر ایدئولوژیک بوده‌اند و بنابراین وظیفه داشتند که منطق رابطه جنسی با رهبری را در ذهن مابقی زنان بنشانند. در جلسه مشهور رقص رهایی که بتول سلطانی درآن شرکت داشت، فائزه محبت کار درکنار بتول رجایی و مریم رجوی زنان را وارد رقص می‌کرد و آن ها را به بیرون آوردن لباس‌ها و نزدیک شدن به مسعود رجوی متقاعد می‌کرد و در این میان اگر زنی تمرد می‌کرد از جلسه اخراجش می‌کرد.

 فائزه محبت کار همسر هادی افشار (سعید جمالی) از اعضای جدا شده از مجاهدین خلق است. وی از سال 63 در کرکوک عراق مستقر بود. بعد از شروع بحث‌های انقلاب ایدئولوژیک رجوی (طلاق های اجباری) برای مدتی از صحنه به کنار گذاشته شد (خلع رده تشکیلاتی شد)، به گونه‌ای که سال 72 و با انتخاب اولین سری شورای رهبری توسط رجوی، وی در حد مسئول اداری یکی از مقرهای قرارگاه اشرف بود. سال 78 با تشکیل قرارگاه‌هایی در سازماندهی‌های جدید، فائزه محبت کار فرمانده قرارگاه 4 و معاون او صدیقه حسینی بود. سال 78 اولین سری نشست‌های مغزشویی فرقه رجوی (نشست‌های معروف به دیگ) برای زنان در جریان بود.

زهرا میرباقری عضو جدا شده از مجاهدین خلق در دی ماه 1393 در مطلبی شخصیت و عملکرد فائزه محبت کار به ویژه در نشست‌های دیگ را شرح می‌دهد و او را با عنوان «شکنجه گر من» خطاب قرار میدهد و از رفتارهای وحشیانه او با خودش و دیگر اعضا می‌نویسد: « روزی از روزهای ماه مبارک رمضان، بعد از صرف افطار، فائزه محبت‌کار بدستور مسعود رجوی جلسه‌ای 150 نفره در مقر ستاد داخله (که مسئول آن زهره قائمی بود) برگزار کرد. آن زمان بدلیل سرکوب های متمادی در مقرهای مختلف اسارتگاه اشرف، در بستر بیماری بودم. به من اطلاع دادند که باید در جلسه آشین ها (زنان لایه دوم شورای رهبری) شرکت کنم، اما من از حضور در این نشست خودداری کردم.

«فائزه محبت‌کار بعد از اطلاع از این قضیه، به 7-6 نفر از زنان آن جلسه دستور داد با هر روشی که ممکن است مرا به جلسه وی بکشانند، من خود را در گوشه‌ای از خوابگاه مخفی کردم، ولی آن زنان اجیر شده مرا پیدا کرده و درحالیکه من مقاومت می کردم 4 دست و پای مرا گرفته به زمین می‌کشاندند تا به جلسه فائزه ببرند. من هرچه به آنها می گفتم: “گردنم درد می کند بگذارید گردن بند طبی خود را ببندم و دست‌های مرا نکشید که درد گردنم تشدید می شود”، آنها به شکنجه خود ادامه می دادند. زنان گماشته شده فائزه محبت‌کار، با زور لباس فرم ارتش را بر تنم کرده و همچنان کشان کشان بر زمین می کشیدند. من که از شقاوت و بی رحمی آنها شوکه شده بودم، همچنان مقاومت می کردم و از خوابگاه خارج نمی شدم. آنها گفتند: “خیلی بد می شود دختران و زنان عضو، تو را اینگونه ببینند”..»

او در ادامه می‌نویسد‌: «با اینکه پرده گوش چپم در اثر رفتارهای سرکوبگرانه در مناسبات فاشیستی رجوی پاره شده و به عفونت سختی دچار شده بودم، آنها از بردن من نزد پزشک و دادن دارو خودداری می‌کردند. همان زمان زهره قائمی توسط فاطمه همدانی به من پیام رساند که: “ما برای خودمان بریده‌ایم که تو بمیری.» میرباقری در نشست دیگ برای آنکه از فشار فریاد‌های شکنجه آور فائزه محبت‌کار کمی در امان باشد، داخل گوش‌هایش پنبه گذاشته بود اما به محض اینکه وارد نشست دیگ شد، با فحش های زشت و فریاد های فائزه مواجه شد.

بتول سلطانی نیز به یاد می‌آورد که پس از فرار از تشکیلات، افرادی از فرماندهان از جمله مهوش سپهری- فائزه محبت کار و مژگان پارسایی با او تماس گرفته و با روشی توام با تطمیع، تهدید و تشویق سعی کردند او را به تشکیلات بازگردانند.

فرشته هدایتی، عضو جدا شده از مجاهدین خلق نیز در خاطرات خود از فائزه محبت کار مینویسد که او فرمانده قرارگاه “خواهران” در کمپ اشرف بود. او در بخشی از خاطراتش به خودکشی زهرا نوری میپردازد. زهرا نوری دختر جوانی است که در اثر شدت فشارهای تشکیلات و انقلاب مریم رجوی دست به خود کشی میزند. به گفته هدایتی «زهرا نوری انسانی بسیار مهربان و صمیمی بود و بدلیل مهربانی و قلب پاک همه او را دوست داشتند… در قسمت ستاد و در رده شورای رهبری بود. وی همیشه معترض و خواهری شوخ طبع و مهربان بود وی با هر برخوردی و صحبتی اعتراضش را نسبت به تشکیلات رجوی بیان می کرد و به این دلیل مورد کینه و دشمنی شدید فرماندهی قرارگاه اشرف بود».

هدایتی در ادامه درباره سرنوشت زهرا نوری مینویسد: « در نشستها به اون انگ اخلاقی می زدند که چرا رابطه ات با فلان خواهر که هم ستاد و هم کارخودش بود، بیش از حد صمیمانه است ، این موضوع آنقدر کش پیدا کرد که کار به جاهای باریک کشیده شد . یک روز وقتی به آسایشگاه رفتم دیدم زهرا نوری خوابیده و پتو را روی سرش کشیده . وقتی پیگیر شدم که چرا اینطور شده ، فهمیدم که مجددا او را در نشست (زنان شورای رهبری لایه اول ) سوژه کردند و بهش فشار آوردند. »

زهرا خودکشی کرده بود. فائزه محبتکار و دیگر فرماندهان زن مجاهدین خلق عامل قتل، خودکشی، خشونت و سواستفاده جنسی از صدها زن عضو تشکیلات مسعود رجوی هستند که تا کنون شواهد و مصادیق بسیاری درباره این جرایم بدست آمده است. با این وجود، احتمالا اگر زمان موعود برای محاکمه فرماندهان مجاهدین خلق فرا برسد، آن ها رفتاری چون آدولف آیشمن در دادگاه اسرائیل خواهند داشت. او که از مسئولان اصلی هولوکست یا قتل عام یهودیان در طول جنگ جهانی دوم بود در جریان محاکمه‌اش در اسراییل در ۱۹۶۱، در دفاع از خود می‌گفت که جرمی مرتکب نشده و تنها دستور مافوق را اجرا می‌کرده است.

نوشته مجریان پروژه همخوابگی با مسعود رجوی چه کسانی بودند؟ – قسمت اول اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

قسمت سوم مقاله چگونه مردان مجاهد زنان خود را تقدیم مسعود رجوی کردند؟

او می‌نویسد: «بدین ترتیب مریم در یک روند سخت حساس و شکننده زنان شورای رهبری را مهیای رابطه جنسی با مسعود می‌کند. پروژه همخوابگی به طور عموم بعد از رقص رهایی اتفاق می‌افتد، بعد از هر رقص یا رابطه همخوابگی با “برادر” زنان بایست تمام حالات و هیجانات روحی را برای مریم رهایی می‌نوشتند و گزارشی از درونی‌ترین احساسات‌شان به وی ارائه می‌دادند. بدین ترتیب مریم می‌تواند حالات درونی و تناقضات زنان را حتی در نطفه و درحال شکل‌گیری نیز دریابد و چنان که برای آن ها شکی پیش آمده باشد زودتر از آنی که دیر شود آن را دریابد و برایش چاره‌ای بیاندیشد.»

زنان در فرقه رجوی

جلسات رقص رهایی و روابط پس از آن به شدت سری است، مسعود برای رفع نگرانی خویش از فاش شدن این روابط روی تابلو می‌نویسد که خیانت شما خیانت به ناموس رهبری است و فاش شدن این جلسات هزینه زیادی است که او برای عروج و اعتلای این زنان پرداخت می‌کند.

هر چه پیش می‌رویم، نقش کلیدی مریم در این روابط پر رنگ‌تر می‌شود. او به عنوان همسر اصلی مشوق زنان برای رابطه است و ظاهرا در درون او از حسادت خبری نیست. به نوشته زال «مریم به عنوان تئوری پرداز رقص و بعد سکس، رابطه جنسی را مرحله‌ای در مسیر طریقت می نامد». مریم ارزش این زنان را به حد زنان پیامبر بالا میبرد و آن‌ها را تا اتاق خواب برای ایجاد رابطه جنسی با مسعود رجوی پیش می‌برد. بعد از هر جلسه رقص رهایی هدف یا هدف‌های همخوابگی انتخاب می‌شوند. پس از یکی از این جلسات بتول سلطانی انتخاب می‌شود و مریم به او مژده می‌دهد : «امشب شب زفاف و شب معراج توست، پس قدرشناس قیمتی باش که مسعود برایت پرداخت کرده تا همانند من و در سطح من با مسعود یکی شوی.»

پیش از هر رابطه‌ای مسعود مجددا خطبه عقد را می‌خواند و بر این تاکید دارد که ممکن است در این فاصله مرد دیگری از ذهن زن گذشته باشد و بدین طریق رابطه زن با رهبر عقیدتی بکر و خالص می‌شود. مریم و مسعود رجوی با توجیهات فراوان زنان را متقاعد می‌کنند که این رابطه یک لذت اصیل و دور از شهوت است که تنها از یک ابرانسان برمی‌آید. این توجیهات تا آنجا پیش می‌رود که «چنان که دو یا چند زن از شورای رهبری حسادتی در مورد مسعود از خود بروز می‌دادند و به تعبیر مریم “گیس و گیس کشی” داشتند، برای این که این عقده بالا آورده شود به طور دسته جمعی به اتاق خواب مسعود رجوی دعوت می‌شدند تا با وی همخوابگی دسته جمعی داشته باشند و به این ترتیب چنان که مریم میگوید “معراجی” گروهی متبلور شود».

زنانی که به مقر خصوصی مسعود رجوی راه یافته‌اند، چه به صورت جمعی و چه فردی، نه تنها به لحاظ ایدئولوژیک عروج یافته‌اند بلکه به لحاظ تشکیلاتی نیز به امتیازاتی دست یافته‌اند. به نظر می‌رسد که همین تضمینی برای حفظ رابطه و خودداری از افشای آن است. با این وجود، هر لحظه ممکن است علتی یا انگیزه‌ای موجب گسستن این بند ایدئولوژیک میان رهبران مجاهدین خلق و اعضا شود چندان که مسعود و مریم رجوی گمان نمی‌بردند که روزی افرادی چون بتول سلطانی تصمیم بگیرند که از تشکیلات فرار کنند و پرده از سری‌ترین روابط میان رهبر و اعضا بردارند و در پی آن فایل صوتی افشاگری‌های سلطانی از بلند‌گوهای خانواده‌ها در مقابل دروازه اشرف پخش شود و اعضای درون تشکیلات به ویژه مردان از روابط کثیف رجوی آگاه شوند. تاریخ شاهد است که هر حقیقتی روزی آشکار خواهد شد.

پایان
مزدا پارسی

منبع:
محسن زال، سازمان مسعود، انسان شناسی سازمان مجاهدین خلق (دوره بعد از انقلاب 57)، انتشارات کویر، 1396، تهران.

نوشته چگونه مردان مجاهد زنان خود را تقدیم مسعود رجوی کردند؟ – قسمت چهارم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

قسمت دوم مقاله چگونه مردان مجاهد زنان خود را تقدیم مسعود رجوی کردند؟

از نظر مسعود رجوی زن داخل گیومه زن سنتی و عادی است، «حامل فرهنگ سنتی و مرتجع است». هر زنی که در این جلسات از لحاظ جنسی با مسعود رجوی راحت نباشد، شرم کند و جلسه را ترک کند مسعود او را «دهاتی» یا «آخوند» می‌خواند.

این جلسات حدود دویست ساعت طول می‌کشد تا زنان برای «رقص رهایی» یعنی محرم شدن واقعی با مسعود آماده شوند. زال از بتول سلطانی نقل می‌کند که «هرچند در ابتدا عده ای از زنان شورا اولویت را در این گونه مسائل نمی‌دانند و ارجحیت را به مسائل تشکیلاتی می‌دهند ولی به مرور زمان همه در این فضا رام شده و بازی را می‌پذیرند.»

پیش از جلسه رقص رهایی زنانی که در جلسات پیشین به قدر کافی منقلب شده‌اند و در فضای احساسی و صمیمی در گوشی از مسائل‌ جنسی و احساسات درونی‌شان با مسعود رجوی صحبت کرده‌اند، باید با بسته اهدایی مریم رجوی شامل حوله و تیغ و … حمام بروند و خود را پاکیزه کنند.

محسن زال: «میزهای وسط سالن برداشته می‌شود و وسط میدان خالی می‌شود و با اشاره شهرزاد صدر آهنگی تند از بیژن مرتضوی پخش می‌گردد. و با این شروع زنان ارشد شورای رهبری بر روی ملحفه‌هایی “سفید” که در میان پهن شده می‌روند و لباسهایشان را بیرون می‌آورند و در حالی که لخت مادرزاد هستند به رقص درمی‌آیند. مسعود به آنها می‌گوید: بله لباس های شرک و جاهلیت را درآورید.»

بتول رجایی، گیتی گیوه چینیان، فائزه محبت کار و در راس آن ها مریم رجوی تلاش می‌کنند که دیگر زنانی که از عریان شدن ابا دارند را متقاعد کنند که به جمع رقصندگان رهایی بپیوندند. «مسعود وارد جمع زنان میشود و در حالی که بدن آنها را لمس میکند به عشق بازی و بوسیدن لبان آنها می‌پردازد. اما وارد رابطه جنسی نمی‌شود، خود را ناراضی نشان میدهد و این را فشاری برای خود می‌داند.»
گویی که رابطه بر او تحمیل شده است؛ مریم در سخنرانی کوتاهی به کمک او می‌آید و بار دیگر با توجیهات مختلف اعضا را تشویق می‌کند که «در این حوض شفاف خود را و روح خود را از بقایای جنسی و سنتی پاک کنید».

زال می‌نویسد: «مریم با این توضیحات این ازدواج را ماهیتا فراتر از ازدواج عادی جلوه می‌دهد و سعی می‌کند به حاضرین القا کند که آنها در حال نوعی طی طریق هستند.» همه زنان شورای رهبری اکنون شوهر واحدی دارند که در عشق به او به یکدیگر حسادت نمی‌ورزند و این تنها از عهده یک «انسان تراز نوین» برمی‌آید.

مسعود رجوی برای اتمام حجت، داستان خضر و موسی و داستان ابراهیم و اسماعیل را نقل می‌کند به این معنا که این پیامبران کاری را کردند که هیچ عقل سلیمی نمی‌پذیرفت. بنابراین اگر زنان حاضر در جلسه به حسن نیت مسعود رجوی تردید کنند مانند ابراهیم باشد که شک به دل راه دهد و گردن اسماعیل را نبرد یا مانند موسی باشند که به خضر شک کند و بدین ترتیب از رسیدن به مقام ابراهیم و موسی باز می مانند و از دریافت حقیقت مسعود محروم می‌شوند.

ادامه دارد…

نوشته چگونه مردان مجاهد زنان خود را تقدیم مسعود رجوی کردند؟ – قسمت سوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

قسمت اول مقاله چگونه مردان مجاهد زنان خود را تقدیم مسعود رجوی کردند؟

محسن زال در کتاب “سازمان مسعود” در این باره می‌نویسد: « بعد از طلاق عمومی و تشکیل شورای رهبری، اگرچه در این زمان رابطه تنی و جنسی به طور رسمی در سازمان محو شده، اما به طور واقعی در رابطه مسعود و خواهران شورای رهبری دوباره برمی‌گردد، نسبت این خواهران شورای رهبری و مسعود نشان دهنده بازتولید روابط زناشویی در قالبی دیگر است، قرار گرفتن همه زنان در حریم رهبری و ناموس رهبری شدن آنها به طور غیر نمادین نیز خودنمایی می‌کند، تا آنجا که خواهر نسرین باری به جمالی می‌گوید که ما در تنظیم رابطه با مسعود چون شما نیستیم، ما خیلی راحتیم و در گفتگو و بگو بخند حدی نداریم و مانند شما رعایت ادب را نمی‌کنیم.» (زال، ص.266)

با این وجود، مهمترین و معروف‌ترین سند درباره رابطه جنسی مسعود رجوی با زنان شورای رهبری مجاهدین خلق، با شهادت خانم بتول سلطانی عضو جدا شده از تشکیلات، بدست آمد. او که خود شخصا این موضوع را تجربه کرده بود، در چندین موقعیت رسمی، قضایی و رسانه‌ای پرده از رابطه جنسی واقعی مسعود رجوی با زنان شورای رهبری – که با هدایت و اصرار مریم رجوی انجام می‌گرفت – برداشت.

قربانعلی حسین‌نژاد در تایید اظهارات سعید جمالی و بتول سلطانی در مقاله‌ای در سال 1392 نوشت: «ما وقتی اشرف بودیم یکی از نزدیک‌ترین دوستانم که با هم در شاخۀ سیاسی و در یک مقر بودیم در صحبتهایی که مخفیانه با هم می کردیم قبل از اینکه حرفهای خانم بتول سلطانی از بلندگوهای مقابل اشرف مبنی بر روابط جنسی رجوی با زنان عضو شورای رهبری پخش شود به شدت مسعود رجوی و مریم رجوی را فحش می‌داد و می‌گفت با زن سابقم که عضو شورای رهبری است به طور پنهانی و با شیوه‌ای که شرح می‌داد توانستم صحبت کنم که می‌گفت مسعود رجوی گردنبند طلا به گردن ما انداخته و با ما ازدواج کرده است. من خودم باورم نمی‌شد ولی وقتی صحبتهای خانم بتول سلطانی را از بلندگو در اشرف شنیدم یقین کردم که درست است. مسعود رجوی دو روز بعد از پخش شدن این نوار بتول سلطانی از بلندگوها، یک نشست عمومی در اشرف برگزار کرد و بدون اینکه این حرف‌های خانم سلطانی را انکار یا نفی کند فقط به مدت دو ساعت انواع فحش‌ها و تهمت‌ها را با نشان دادن و انداختن عکس‌های بی حجابی و عروسی او روی پرده نثار خانم سلطانی کرد بطوریکه خیلی از بچه ها به شدت برانگیخته شده و از نشست بیرون رفتند و می‌گفتند خوب اگر بیرون رفته دیگر مجاهد نیست بی حجابی یا عروسی او مگر فساد و جنایت است؟»

چنان که محسن زال بیان میکند، «مسعود عملا زنان سازمان را همسر خویش می‌پندارد. زنانی که خود را به رهبری هبه کرده‌اند و هر مردی جز او را از ذهن خود خارج نموده‌اند.» و البته مریم رجوی سردمدار این زنان است.

حسین نژاد می‌نویسد: «:در سال ۸۰ در اولین نشست‌های غسل هفتگی (خواندن فاکتهای جنسی جلوی جمع) در قرارگاه پارسیان نزدیک قرارگاه بدیع مهدی ابریشمچی علنا به ما گفت و من خودم در آن نشست بودم و با گوش خودم شنیدم که (عین جملاتش را می نویسم): زنان شما پا جای پای خواهر مریم گذاشته‌اند یعنی همانطور که خواهر مریم از من طلاق گرفت و با مسعود ازدواج کرد زنان شما هم از شما طلاق گرفته و با مسعود ازدواج کرده اند.»

با وجود آن که حسین نژاد در زمان حضورش در تشکیلات فکت‌های زیادی برای تایید رابطه مسعود با زنان دریافت می‌کرد اما هاله قدسی رهبری مانع از آن می‌شد که فساد جنسی “برادر مسعود” را تصور و باور کند. او در این باره می‌نویسد: «سال ۷۶ نیز کاملا یادم هست و هر گز فراموش نمی کنم وقتی با محمد اقبال در قرارگاه بدیع با هم در روابط در کار تهیه و ترجمۀ نشریۀ مجاهد عربی بودیم و آن موقع بحثهای طلاق الی الابد و بندهای الف و ب و ج و… به شدت مطرح بود. محمد به من گفت (حرفی را که به خودش در نشست انقلاب ردۀ خودشان گفته بودند به من گفت): ببین ما باید زنانمان را ناموس رهبری بدانیم و اوج این رهایی از زن و فکر زن بودن موقعی است که زنمان را در بستر برادر مسعود بدانیم و به من می گفت حتی تو که زنت شهید شده باید در فکر و تصورت او را در بستر برادر تصور کنی و فقط اینطوری از فکر کردن به او رها می شوی. من هم می گفتم اصلا چه ضرورتی دارد در بستر او تصور کنم من دیگر از زنی که زنده نیست دست شسته ام اینطوری اگر تصور کنم بیشتر باید به او فکر کنم!!… ولی غافل بودیم و باورمان نمی شد که این اصلا تصور نیست بلکه عملا وجود داشته است.»

زال نیز به نقل از سعید جمالی می‌نویسد که پیش از افشاگری‌های بتول سلطانی به مرور شواهدی در تشکیلات بدست می‌آید که نشان می‌دهد که رابطه رهبری با زنان «نه تنهاد نمادین نیست که واقعی و عینی است». جمالی اذعان می‌کند که در برخی مواقع به دلیل ناهماهنگی‌ها فرماندهان مرد مجبور می‌شدند پشت در اتاق جلسه صبر کنند تا زنان شورای رهبری که در داخل با مسعود رجوی هستند و روسری‌هایشان روی شانه افتاده و موهای‌شان باز است، وضعیتشان را درست کنند تا برادران وارد اتاق شوند. (زال، ص. 267)

البته مسئله محرمیت فقط مربوط به شورای رهبری نیست و هر زنی که مورد اقبال باشد را در برمی‌گیرد. هر زن مورد نظری به راحتی به عضویت شورا درمی‌آید و بدین ترتیب شرایط شکلی نیز فراهم می‌شود. (همان، ص 267) در جلسات زنان شورای رهبری با مسعود رجوی، مریم رجوی نقش کلیدی را ایفا می‌کند، سخنران اصلی اوست و وظیفه دارد که «مسیر را کم کم باز کند تا به نقطه مورد نظرش برسد». (همان، ص 270)

نقدی بر کتاب “سازمان مسعود” نوشته محسن زال

زال بر مبنای اظهارات بتول سلطانی درباره نقش مریم رجوی در این جلسات می‌نویسد: «در جلسات متعددی که با زنان شورای رهبری دارد آن ها را به خاطر رودربایستی ها و موانع ذهنی بین آن ها و مسعود شماتت میکند و حتی آن ها را سرزنش می کند که چرا با مسعود راحت نیستند و در حالی که با وی محرم ایدئولوژیک هستند، در مورد عقب رفتن روسری هایشان هم حساسیت دارند و با او رابطه‌شان را چون یک غریبه تنظیم می کنند.»

مزدا پارسی

ادامه دارد…

نوشته چگونه مردان مجاهد زنان خود را تقدیم مسعود رجوی کردند؟ – قسمت دوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بتول سلطانی، یکی از زنان عضو فرقه جهنمی رجوی بود که بعد از بارها تلاش برای فرار از چنگ سازمان، در نهایت موفق به خلاصی از جهنم پادگان اشرف شد. او بعد از رهایی، تمام همّ و غمّ زندگی خود را مصروف افشاگری درباره جنایات رهبران فرقه مجاهدین خلق کرده است. سخنان خانم سلطانی که خود تجربه تلخ و تراژیک بردگی جنسی در حرمسرای مسعود رجوی را داشته، یکی از منابع ذی قیمت در شناخت ماهیت سر تا پا پلیدی این فرقه اهریمنی است. او بود که اولین بار مفهوم «قله آرمانی» را در قاموس سازمان تشریح کرد.

سلطانی در این مورد چنین گفته است:

” فرد انقلاب کرده باید خود را به «قله آرمانی» در سازمان برساند و این قله برای زنان با قبول به عقیم شدن (جراحی رحم) ثابت می شود و چنین عملی در واقع آخرین میخ را برتابوت عاطفه فرد می‌کوبد تا عنصر تکامل یافته! فرقه رجوی به بی امیدی کامل برسد و برای همیشه خود را در چهارچوب و حصار تشکیلات زندانی بداند.”

بنابر گفته‌های خانم سلطانی، مسعود رجوی در یکی از جلسات شورای رهبری (جمع زنان) تصریح کرد که مهم‌ترین و اولین وظیفه «نفیسه بادامچی» (پزشک و عضو شورای رهبری) عقیم کردن زنان جوان اشرف بود و نفیسه بادامچی جنایتکار سالها به این شغل ضدانسانی مشغول بود و به بهانه های مختلف زنان را مجبور می‌کرد تا تن به این عمل بدهند و بابت این خوش خدمتی از سرکرده فرقه امتیاز می‌گرفت”.

این برنامه ضدانسانی فرقه زیر نظر مستقیم مریم قجر عضدانلو(رجوی) و تحت سرپرستی دو نفر زن به نام‌های «کبری طهماسبی» و «زهره بنی جمال» انجام می‌گرفت و بنا بر شهادت بتول سلطانی تا زمان حضور خودش در اسارتگاه، یکصد وپنجاه نفر از زنان جوان اسیر تحت عمل جراحی قرار گرفته و عقیم شده اند.

«زهرا سادات باقری»، دیگر عضو جداشده از سازمان بود که بعد از فرار از این فرقه جهنمی، علاوه بر شرح این جنایت بزرگ، اسامی 95 تن از زنان عضو سازمان را که تحت این عمل قرار گرفتند و زنانگی آن‌‌ها توسط سازمان گرفته شد، منتشر کرد.

“قصد دارم لیستی را به مردم نشان دهم. لیستی که شامل اسامی 95 زن عضو سازمان مجاهدین خلق است که عمل بیرون آوردن رحم با بهانه‌های مختلف بر روی آنها انجام شده است. اسامی برخی آنان را برای شما قرائت می‌کنم. کبری طهماسبی (هاجر)، صدیقه خدایی صفت، حبیبه طاولی، حوری سیدی، حوری چرندابی، شهربانو سنگری، طاهره زارنجی، انسیه دولتشاهی، مریم نظام الملکی، فرح امامی، انسیه قلی زاده، فاطمه همدانی، اشرف تقوایی و خیلی زنان دیگر…

پزشک جلادی به نام دکتر نفیسه بادامچی عمل جراحی را برای این خانم های بیچاره انجام می‌داد و رحم های آنها را بیرون می آورد. کما این که ما خانم ها و دختران را به صورت نوبتی به پایگاه اشرف فرا می خواندند تا با مسعود رجوی در جشن های مختلف دیدار داشته باشیم. او از طریق مریم رجوی و دیگر اعضای شورای رهبری سازمان هدایایی به ما می‌داد؛ از جمله حوله حمام و لباس‌های زیر زنانه و انواع عطرها و چیزهایی از این دست به اضافه گردنبندهای طلا که عکس مسعود روی آن حک شده بود که خود او آن را بر گردن ما می انداخت و الان شما یکی از این گردنبندها را می بینید که عکس مسعود رجوی روی آن حک شده است.”

او به «پا‌اندازی» مریم رجوی در جوش دادن رابطه شوهر فاسدش با زنان عضو شورای رهبری نیز اشاره می کند:

“مریم رجوی به همراه دیگر اعضای شورای رهبری سازمان، ما را به اظهار عشق خود به مسعود تشویق می کردند و از ما می خواستند تا در خطاب قرار دادن او از کلماتی همچون «عزیزم» و «عشقم» که معمولا عاشق ها به کار می برند، استفاده کنیم.”

نوشته “پا‌اندازی” مریم رجوی در جوش دادن رابطه شوهر فاسدش با زنان عضو شورای رهبری اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.