امسال به مانند گذشته زهرا مریخی با عنوان مسخره مسئول اولی به تعریف و تمجید از انتخاب مریم قجر به عنوان رئیس جمهور پلاک موقت پرداخت.
البته که وظیفه خود را به خوبی می داند و درسهایش را خوب خوانده است. او می داند که باید مجیزگویی هایش را از مسعود رجوی شروع کند و سپس به سراغ مریم قجر برود. به این ترتیب او به مسعود رجوی لقب بی مسمای “راهبر دل ها”! می دهد اما نمی گوید چرا همین راهبر دلها جرات نمی کند خودش را نشان دهد؟!

زهرا مریخی چنان در تعریف و تمجید از رجوی افسار پاره می کند که انگار یادش رفته چگونه از عراق رانده و در کشور آلبانی جا خوش کردند و دست شان از سرنگونی کوتاه شده است.

وی در حالی از تولد تازه برای مجاهدین و یک راه و رسم تازه و یک اندیشه تازه و یک سازمان تازه حرف می زند که گویی از خاطر برده است که بعد از سرنگونی صدام سازمان چقدر نیرو از دست داده است و چگونه ماهیت رجوی ضد بشر توسط همان نفرات جدا شده افشا شده است. یعنی باید گفت که تولد تازه از قول زهرا مریخی همان جر و واجر شدن مناسبات فرقه ای سازمان است.

همیشه مسئولین سازمان از بلوغ ایدئولوژیک و اوج بلوغ و … حرف می زنند آیا این کلمات درست هستند و آیا اصلاٌ چنین چیزی در درون سازمان وجود دارد؟ جواب خیر است سازمانی که در مناسباتش اعضا اجازه ندارند با خانواده هایشان ارتباط داشته باشند و اجازه ندارند با دنیای بیرون ارتباط داشته باشند، اجازه ندارند انتقادات خود را به مسئولین طراز اول و رجوی منتقل کنند.

وقتی فرد در زندانی به نام اشرف سه زندانی است و فقط باید چیزهایی که مسئولین می گویند را نشخوار کنند می توان فهمید که معنی ایدئولوژیک بودن از دید رجوی همین است و اوج بلوغ یعنی دشمنی با خانواده و زدن سنگ و دادن فحش و ناسزا به خانواده و در نهایت همه را به غیر از اعضای سازمان مزدور نامیدن!

این آن رشد و بلوغ و کمال شایسته ای است که زهرا مریخی از آن دم می زند و به واقع باید به رجوی گفت که تبارک الله احسن الخالقین که چگونه توانستید با مغزشویی و اختناق اعضای نگون بخت را در چنبره تشکیلات ضد انسانی خود نگهدارید.

باید به این نکته اشاره که مریم قجر به خوبی توانسته داستان نوشته شده مسعود که همانا همکاری گسترده با جنایت کاران غربی و صهیونیستی است را پیش ببرد و به مزدوری تبدیل شود که حاضر است هر لحظه به وطنش خیانت کند. حال هر چقدر مسئولین اول سازمان دم از مسئولیت پذیری ، قیام و سرنگونی بزند ولی برای همه روشن شده است که بعد از جنگ 12 روزه دیگر ایران جای مزدوران و تروریست های رجوی نیست و بهتر است شما در همان تشکیلات فرقه ای خود برای آینده نقشه کشیده و به تعریف و تمجید از مریم قجر جنایت کار بپردازید چون کاسه لیسی ، مفت خوری و پاچه ورمالیدی شغلی است که همه مسئولین سازمان یدک می کشند و چقدر خوار و ذلیل هستید که این گونه تن به خفت می دهید.

هادی شبانی

نوشته پاچه ورمالیدگی مسئولین سازمان مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اسم مسئول اول در ظاهر پر طمطراق است و اینگونه به نظر می رسد که گویا تمام تصمیم گیری های مربوط به این گروه توسط این شخص اتخاذ می شود اما این خلاف حقیقت است.

زهرا مریخی و دیگر کسانی که بعد از مریم رجوی به عنوان مسئول اول تعیین شدند همگی، نه تنها هیچ اختیاری برای تعیین تکلیف کردن خط و خطوط گروه مجاهدین خلق ندارند، بلکه مطیع مطلق اوامر رجوی ها هستند. این چیزی نیست که من بگویم، چیزی است که خودشان بارها و بارها گفته اند و اعلام کرده اند که “از خودشان چیزی ندارند و هر چه دارند متعلق به مسعود و مریم رجوی است و افتخارشان ذوب شدن در مسعود و مریم رجوی است” و امضا داده اند به محض این که از خط این دو نفر خارج شوند، آنها را بلافاصله از این سمت برداشته شوند.

برای آن که این موضوع بهتر مشخص شود، کافی است تحقیق کنید که در طول مدتی که زهرا مریخی و امثال او مسئول اول این گروه بوده اند چند بار خط و خطوط کاری را مشخص کرده اند؟ جوابی که خواهید یافت برابر صفر است.
آنها مطلقاً اجازه چنین کاری را ندارند و حداکثر می توانند در ایامی مثل سالگرد تاسیس این گروه یا سالگرد معرفی مریم رجوی به عنوان مسئول اول یا رئیس جمهور مادام العمر گروه ، پیامی بدهند که البته در آن باید تاکید کنند که رهبرشان مسعود و مریم رجوی است و پیام باید مملو از مجیزگویی از این دو نفر باشد.

اما کاربرد مسئول اولی برای رجوی ها چیست؟

مسئول اول مسئول اصلی سرکوب اعضای ناراضی و خواهان جدایی است. او باید بر این امر نظارت داشته باشد که نشست های تفتیش عقاید روزانه به اسم «نشست عملیات جاری» و نشست های ترویج بی حیایی و گرفتن آتو از اعضا به اسم «نشست غسل هفتگی» بدون وقفه و مستمرا برگزار شوند تا مختصات هر عضو روزانه برای مسئولین به روز شود و بتوانند اعضای دارای مشکل، ناراضی و خواهان جدایی را از طریق این نشست ها زود شناسایی کنند.

و روشهای برخورد با آنها را تعیین کنند. مسئول اول در این رابطه باید در برابر مسعود و مریم رجوی پاسخگو باشد.

کار دیگر مسئول اول برگزاری نشست هایی با حضور بالاترین مسئولین تشکیلات در قسمت های مختلف است که در آنها روش های فریب دادن، سر کار گذاشتن و یا سرکوب و تحت فشار قرار دادن اعضای مشکل دار، ناراضی یا خواهان جدایی که از طریق نشستهای «عملیات جاری» و «غسل هفتگی» شناسایی شدند، مشخص می شود. البته خط اصلی را او از مسعود و مریم رجوی می گیرد اما حالا که رجوی ها در آلبانی نیستند او مسئول پیشبرد و اجرای این کارهاست.

مسئول اول نه سواد درست و حسابی ، نه مدرک معتبری و نه تخصص خاصی دارد. او از هر نظر مانند بقیه اعضای مجاهدین خلق بدلیل آن که سال هاست از دنیای خارج از مجاهدین خلق جدا شده است، یک عقب افتاده تمام عیار است اما فرقش با بقیه این است که خشن ترین، بد دهن ترین و سرکوبگر ترین فرد تشکیلات است (البته تا زمانی که من در این تشکیلات بودم، مهوش سپهری به عنوان لمپن ترین سر آمد همه آنها بود).

کاربرد دیگر مسئول اول برای رجوی ها، مجیز گویی و چاپلوسی درباره این دو نفر است.

توان مجیزگویی و چاپلوسی قوی به اضافه داشتن روحیه بالای سرکوب اعضا و کنترل تشکیلات در یک فرد، ملاک های لازمی هستند تا آن فرد از سوی رجوی ها به عنوان مسئول اول تعیین شود. همه کاری که مسئول اول مجاهدین خلق انجام می دهد حول همین دو موضوع است و بس.

ایرج صالحی

نوشته مسئول سرکوب نیروها و مجیزگو رجوی ها و دیگر هیچ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

کمتر از یکسال از مسئول اول شدن مریم رجوی می گذشت که رخداد مهمی در منطقه بوقوع پیوست و جهان را تحت تأثیر خود قرار داد. صدام حسین که با وجود حمایت های جهانی دچار اشتباه محاسبه شده بود، نتوانست فروپاشی شوروی را دریابد و مرتکب یک اشتباه بزرگ استراتژیک شد و سرنوشت منطقه را به خطر انداخت و با حمله به کویت، تمام قدرت های جهانی (که علیه ایران از او پشتیبانی می کردند) را در برابر خود قرار داد.
در آن دوران، تعادل قوای برآمده از جنگ سرد، باعث می شد که زمینه ایجاد جنگ سخت فراهم نباشد، اما فروپاشی شوروی این تعادل را برهم زد و زمینه ساز جنگ های متعدد شد. حمله صدام به کویت، برآمده از عدم درک شرایط جهانی بود. وی سرمست از کمک های بی دریغ جهانی، بدون توجه به آنچه در شوروی می گذشت، دست به یک قمار بزرگ زد و کویت را 3 روزه اشغال نمود و زمینه عراق کرد. صدام توجه نداشت که شورویِ در حال فروپاشی، دیگر مثل گذشته نمی تواند تعادل جهانی را در برابر بلوک غرب برقرار کند. این اشتباه محاسبه، زمینه را برای لشگرکشی آمریکا با 500 هزار نیرو در منطقه فراهم آورد و منجر به جنگ اول خلیج فارس و نابودی 90 درصدی ارتش عراق و تسلیم شدن صدام شد.

این رخداد که 12 سال محاصره کامل اقتصادی را به عراق تحمیل کرد، تأثیرات عمیق و مخربی بر مناسبات درونی سازمان مجاهدین و همچنین پروژه انتصاب “مسئول اول” داشت و چند ماه بعد زمینه را برای تعیین جانشین فراهم آورد و “فهیمه اروانی” را ابتدا معاون و آنگاه (با اعلام ریاست جمهوری مریم در سال 1372 و اعزام او به پاریس) مسئول اول سازمان معرفی نمودند که این برنامه نمایشی تا جنگ دوم خلیج فارس (با زمانبندی دوساله) با انتصاب زنانی چون “شهرزاد صدر، مهوش سپهری، بهشته شادرو، مژگان پارسایی” ادامه داشت.

انتصاب مسئول اول

سقوط صدام

جنگ دوم خلیج فارس، نمایش “مسئول اول” در سازمان مجاهدین را با بحران مواجه کرد و زمینه ساز دو دوره ای شدن این مسئولیت گردید. پیرسالی مداوم مجاهدین از یکسو، پیچیدگی اوضاع عراق و منطقه از سوی دیگر، کار را برای انتصاب مشکل تر می کرد. به همین خاطر مژگان پارسایی علاوه بر تابستان 1380، دو سال بعد نیز در همین مسئولیت ابقاء شد و بالاخره در سال 1384 “صدیقه حسینی” جای او را گرفت. طبعاً مشکلات فزاینده مجاهدین با آمدن صدیقه حل نشد و تشکیلات در مرداب عمیق تری فرو رفت و او سه دوره در جایگاه بی محتوای مسئول اول راکد ماند و بالاخره در تابستان 1390 “زهره اخیانی” را به این جایگاه تزریق کردند.
اما دهه 90 برای مجاهدین بسیار خونین تر از گذشته شد و بحران ها را عمیق تر کرد. درگیری های متعدد با پلیس و گروه های مسلح مردمی که از مرداد 1388 کلید خورده بود ادامه دار شد و صدها کشته و مجروح روی دست مجاهدین گذاشت. این خونریزی ها، هرچند برای اعضای مجاهدین سوزناک بود ولی برای مسعود رجوی منافع امنیتی و سیاسی داشت و توانست با اتکا به آن، نهادهای حقوق بشری را وارد کارزار کند و قرارداد خروج امن از عراق را با آمریکایی ها به امضا برساند. پس از آن بود که به اخراج مجاهدین از عراق رضایت داد و نهایتاً با کمک سازمان ملل تشکیلات خود را به آلبانی منتقل کرد. بحران های تشکیلاتی این دوران، جایگاه زهره اخیانی را نیز به مدت 3 دوره، تا سال 1396 طولانی نمود و نوبت به ریاست “زهرا مریخی” رسید.

انتصاب مسئول اول

انتصاب “ژن های خوب”

انتصاب زهرا مریخی، تحت نظارت مستقیم مریم در تیرانا برگزار شد. هرچند وی در آن زمان تصور نداشت که این یک آغاز بی فرجام خواهد بود و در سخنرانی اش آنرا یک پیروزی بزرگ قلمداد کرد، اما گذر زمان نشان داد که سازمان مجاهدین در آلبانی بیشتر از عراق دچار بحران خواهد شد. مریم از همان ابتدا می دانست که “خروج مجاهدین از عراق یک فاجعه است” و متذکر شده بود، اما چاره ای جز پذیرش خروج نداشت و لابی های آمریکایی او نیز رسماً گفتند که وقت تخلیه اشرف رسیده است. به این ترتیب وی باید این فاجعه که “در آلبانی نمی توان شکنجه گاه و زندان تأسیس کرد و کسی را از ابوغریب ترساند و جلوی فرارها را گرفت” را می پذیرفت.

انتصاب زهرا مریخی

با اینکه دلارپاشی مریم بین نیروهای امنیتی آلبانی موانع زیادی برای اعضای معترض در تصمیم گیری برای فرار ایجاد می کرد، تأسیس “انجمن آسیلا” و آنگاه “انجمن نجات آلبانی” بخشی از آن موانع را بی خاصیت کرد و زهرا مریخی نتوانست برای ساکنان اشرف 3 نیز همچون عراق فضای استخباراتی و ترسناک امنیتی برقرار کند.

سومین دور انتصاب زهرا مریخی در تابستان 1400 با نمایشی تازه همراه شد. مریم برای جوان جلوه دادن سازمان، چند دختر شناخته شده را با عنوان “معاون و همردیف” وارد مدار بالای تشکیلات کرد تا هم به جوانترها انگیزه ماندن بدهد و هم پیش از مرگ، زمینه موروثی شدن “مسئول اول” در تشکیلات مجاهدین را فراهم کند. به همین خاطر سه زن از جمله “نرگس عضدانلو و ملیحه مفیدی” را “همردیف” مسئول اول قرار داد. نرگس دختر محمود عضدانلو (برادر مریم) و شهرزاد صدر (مسئول اول سابق مجاهدین و رئیس دفتر مریم) و ملیحه فرزند یکی از مسئولین سازمان می باشند.

انتصاب زهرا مریخی

همزمان 6 زن مجاهد از جمله “اشرف ابریشمچی، آذر اکبرزادگان، ملیکا رضایی” را “معاون مسئول اول” خواند که اشرف دختر مریم و مهدی ابریشمچی، آذر نوه خواهر مهدی ابریشمچی، و ملیکا هم از خانواده رضایی ها است. در واقع تمامی دخترانی که در مدار مسئول اول قرار گرفته اند، فرزندان مریم و سایر فرماندهان رده بالای سازمان هستند و حتی یکی از فرزندان اعضا و کادرهای پایین مجاهدین در بین آنان وجود ندارد که نشانگر اعتقاد مریم رجوی به ژن های خوب است.

درگیری خونین تیرانا و سخنرانی زهرا مریخی

فرار مریم از آلبانی به پاریس و هجوم پلیس به قرارگاه اشرف 3 (29 خرداد 1402)، تمامیت تشکیلات مجاهدین را در معرض فروپاشی سریع قرار داد و چند تن از مسئولین هم به مرور از شدت ناراحتی دچار ایست قلبی شدند و جان باختند و نمایش مسئول اول از یادها رفت. به همین خاطر زهرا مریخی بدون سر و صدا برای چهارمین دوره برجای ماند تا تنش های امنیتی سازمان را سامان بخشد. وی در آغاز چهارمین دور حضورش در رأس سازمان (پس از ضربات شدید امنیتی و سیاسی وارده بر تشکیلات) نکاتی پیرامون دوران وصل شدن اش به سازمان گفت که قابل توجه است. او در گوشه ای از سخنرانی گفت:

“لحظه انتخاب مجاهدین برای من، لحظه شورش علیه اندیشه های آخوندی و ارتجاعی و بورژوازی بود که زن را نه به دیده یک انسان بلکه همچون شی ء و کالا نگاه می کنند… پیوستن آن نسل پرشور دختران به مجاهدین، یک شورش بزرگ علیه ارتجاع زن ستیز بود.”

زهرا مریخی اشاره نکرد که طی 30 سال گذشته در درون مناسبات مجاهدین چه بر سر زنان مجاهد آمد که تعدادی از آنان دست به خودکشی و یا فرار زدند؟ و زنان به چه نقطه ای رسیدند که مهوش سپهری رسماً به آنان گفت هر زن مجاهد که قصد جدایی داشته باشد را باید کنار باغچه سر برید؟ و زوج رجوی چه اندیشه “غیرکالایی-غیرارتجاعی-غیربورژوازی” نسبت به زنان مجاهد داشتند که حداقل 105 نفر آنان را مقطوع النسل و تعداد زیادی را به حرمسرای مسعود فرستادند؟ و چطور شد که لحظه پیوستن به مجاهدین لحظه شورش علیه بورژوازی بود اما امروز مریم تمام عیار در بورژوازی شناور شده و در خدمت کامل آنان قرار گرفته و مدام برای نمادهای امپریالیسم ضیافت و سورچرانی ترتیب می دهد؟ و اگر در ابتدای انقلاب پیوستن دختران به سازمان، شورش علیه زن ستیزی بود، امروز فرار و خودکشی ده ها زن از مناسبات شما چه معنایی دارد؟
زهرا مریخی همچنین از “فهیمه اروانی، شهرزاد صدر، مهوش سپهری، بهشته شادرو، مژگان پارسایی، صدیقه حسینی، زهره اخیانی” هم یاد کرد و گفت: “آنان پیشتازان همان نسل اند که مسئول اول مجاهدین شدند”، اما نگفت که اگر آنها واقعاً مسئول اول بودند، چرا همه فرامین و سیاست های خود را از زوج رجوی دریافت می کردند و بدون اراده آنان کاری انجام نمی دادند؟ آیا اساساً “مسئولین اول” تسلط و کنترلی بر زندگی، تصمیمات و کارکردهای خود دارند و یا همه چیز آنها فقط با اراده مسعود و مریم تعیین می شود و قابل اجراست؟

پیام زهرا مریخی

پایان حیات ایدئولوژیک و نمایش مسئول اول

اینک 7 سال از انتخاب زهرا مریخی گذشته و مجاهدین در بن بست پیرسالی گرفتار شده اند و جوان ترین آنها در حالی به 50 سالگی نزدیک می شوند که وابستگی ایدئولوژیک آنان به سازمان زیر سوآل است و همگی ناخواسته و ارثی عضو تشکیلات شده اند. در چنین شرایطی، سال آینده به پایان چهارمین دوره ریاست خانم مریخی خواهیم رسید و باید دید مریم چه سناریوی جدیدی برای نمایش در نظر خواهد گرفت. باید توجه داشت که با وجود مسعود یا مریم، جایگاه مسئول اول در سازمان مجاهدین، هیچ محتوایی ندارد و این تشکیلات با دستورات مستقیم رهبری آن هدایت و کنترل می شود و احدی قادر نیست بدون اراده آنان برای مجاهدین خط مشی تعیین کند و سیاست خود را جلو ببرد.
واقعیت این است که نمایش های برگزار شده طی 35 سال گذشته، صرفاً جنبه تبلیغی داشته برای اینکه در درون مناسبات افراد را سرگرم، و در بیرون مناسبات خود را دمکراتیک جا بزنند. به همین خاطر نباید از حضور چند دوره ای زهرا مریخی در رأس مجاهدین شگفت زده شد چون این مسئولیت جز یک جایگاه پوشالی نیست. سال آینده هم اگر نمایش دیگری برگزار شود و «نرگس عضدانلو و اشرف ابریشمچی» تبدیل به مسئول و معاون اول شوند جای تعجب نیست چون مسئول اصلی این تشکیلات زوج رجوی اند و بقیه مهره های این صفحه شطرنج به حساب می آیند.
بدین ترتیب، با مرگ مسعود و مریم، عملاً سازمان مجاهدین نه تنها رهبری عقیدتی، بلکه خصلت ایدئولوژیک خود را هم بکلی از دست خواهد داد و تبدیل به یک تشکل سیاسی/مافیایی می شود که روسای آن مشغول گپ و گفتگو و برگزاری محفل های سیاسی و اقتصادی، و بدنه آن سرگرم گذران زندگی در اروپا خواهند شد.

حامد صرافپور

نوشته زهرا مریخی پایانی بر نمایش “مسئول اول” در سازمان مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

ما هنوز نمی دانستیم که قرار است چه اتفاقی بیافتد و با توجه به جوی که در زمان برگزاری نشست های طعمه وجود داشت، کلیه افراد نگران بوده و با استرس منتظر بودند که چه خواهد شد. بعد از مدتی یکی از درب های سالن باز شد و چند تن از مسئولین از جمله حسین مدنی یکی از افراد قدیمی به نام نصرالله مجیدی را به همراه خودشان کشان کشان به سالن آوردند. اولین چیزی که توجه ام را جلب کرد کبودی هایی بود که روی صورت نصرالله وجود داشت. مشخص بود که وی را به شدت مورد ضرب و شتم قرار داده بودند. چند تن از مسئولین فرقه از جمله مهوش سپهری، زهرا مریخی، مهدی ابریشمچی و محمد علی توحیدی در پشت میزشان منتظر آمدن او بودند. بعد از آن که نصرالله را به سالن آوردند، او را روبروی میز مسئولین فرقه نشاندند و محاکمه شروع شد. طبق روش مرسوم در نشست های طعمه، حرف ها با داد و بیداد و با فحش و ناسزا بیان می شد. در لابلای این فحش ها مشخص شد که نصرالله درخواست جدایی داده بود و به همین دلیل این محاکمه را برای او ترتیب داده بودند تا اولاً او را از درخواست خود پشیمان نمایند. ثانیاً به بقیه بگویند که در صورت درخواست جدایی با چه واکنشی از سوی رجوی ها مواجه خواهند شد. جمع کردن تعداد زیاد در سالن هم به این خاطر بود که فشار را بر فرد محاکمه شونده، بیشتر کنند.

مشخص بود که از قبل سناریوها را چیده بودند. هدف مسئولین فرقه در نشست این بود که ابتدا نصرالله را علیرغم این که سالهای طولانی در بخش های مختلف نظامی سازمان کار کرده بود، یک فرد ترسو معرفی کنند که از ترس جان خواهان جدایی شده و به این ترتیب بگویند که رجوی و مناسبات مجاهدین هیچ مشکلی ندارد و این فرد به دلیل ترس از مرگ درخواست جدایی داده است. یعنی در قدم اول تمام حرف ها و انتقادهای او را لگدمال کرده و مسکوت بگذارند و درخواست جدایی را به ترس از مرگ ربط بدهند. آنگاه بعد از تحقیر او و معرفی اش به عنوان یک فرد ترسو، در قدم بعدی او را یک خائن جلوه دهند که از ترس مرگ می خواهد از سازمان جدا شود و نه یک عضو معترض که به دلیل انتقادات مشخص خواهان جدایی است.

به دستور رجوی ها برای آن که کسی جرأت نکند درخواست جدایی بدهد، با امثال نصرالله مجیدی برخوردهای وحشیانه ای کردند تا همه حساب کار دست شان بیاید. در آن دادگاه تشکیلاتی اتهامات ابلهانه ای مطرح می شد. یکی از اتهاماتی که به نصرالله زده شد این بود که در یکی از مانورها بجای فرمان “آتش” گفته است “آتک” و به این ترتیب متهم شده بود که رجوی ها را مسخره کرده!!!
یکی دیگر از اتهامات این بود که او در سال 1363 وقتی در قالب یک واحد عملیاتی در منطقه ای در کردستان درحال عبور بودند، از ترس جان، جای خود را تغییر داده و به انتهای ستون رفته بود!!!

در هنگام بیان اتهامات، مهوش سپهری با گفتن جملاتی مثل “جمعی که تو در آن بودی چقدر بی عرضه و بی غیرت بودند که تو چنین کارهایی کردی” به تحریک جمع مبادرت می کرد. هم زمان زهرا مریخی با وسایلی که روی میز بود بر سر نصرالله می کوبید و به همراه تکرار کلمه “خائن”، به او فحش می داد. مهدی ابریشمچی و محمد علی توحیدی و دیگر مسئولینی که پشت میز بودند با فریاد نصرالله را ترسوی خائن می خواندند. در نتیجه این تحریکات، تعدادی از چاپلوسان به سمت نصرالله حمله برده و او را مورد ضرب و شتم قرار دادند. این خواسته مسئولین بود چرا که تا چند دقیقه هیچ کدام از آنان در حالی که میکروفون داشتند و به راحتی با یک فرمان می توانستند مانع از کتک زدن نصرالله بشوند بدون عکس العمل در جای خود ساکت نشستند و از چهره های شان مشخص بود که از این روند بسیار راضی هستند.

بعد از آن چند دقیقه که نصرالله کتک زیادی خورد، مهدی ابریشمچی که تا آن زمان مانند دیگر مسئولین سازمان مشغول تماشای کتک خوردن نصرالله بود، جلو رفت و فریاد زد ولش کنید. او می خواست اینگونه وانمود کند که کتک خوردن نصرالله تشکیلاتی نبود تا خودشان را مبری کنند. در حالی که همه می دانستند اگر مسئولین با کتک زدن نصرالله مخالف بودند کسی جرات نمی کرد به سمت نصرالله حمله کند. ضمن این در همان لحظات نیز زهرا مریخی با هر وسیله ای که روی میز گیر می آورد مستمر به نصرالله ضربه می زد و با این کار دیگران را به کتک کاری تحریک می کرد. در واقع مسئولین با تحریک عامدانه افراد، چنین برخوردی را زمینه چینی کرده بودند. علاوه بر این نصرالله را قبل از اینکه به نشست بیاورند آنچنان زده بودند که روی صورتش کبودی های زیادی بود و مشخص می کرد که کتک زدن یک روش برخورد با اعضای ناراضی است.

محاکمه چند ساعتی طول کشید و در نهایت مهوش سپهری به نصرالله گفت برو فکرهایت را بکن و جلسه آن روز تمام شد.
بعد از نشست دیگر نصرالله را ندیدم تا اینکه نزدیک به یک سال بعد از محاکمه، در یکی از نشست های جمعی که رجوی برگزار کرده بود، نصرالله را در سالن نشست دیدم. او حالت متعادلی نداشت و تنها و ساکت در یک گوشه سالن نشسته بود.

دقیقاً نمی دانم بعد از آن محاکمه بر او چه گذشت اما از دیگران شنیدم که او را به ابوغریب فرستاده بودند و چون فشار زیادی روی او بود تعادل روحی و روانی اش به هم خورد. این بهترین چیزی بود که رجوی ها می خواستند چرا که او نه تنها دیگر خطری برای تشکیلات نداشت بلکه وضعیت او بهترین تبلیغ برای ایجاد دلهره و ترس در دیگران بود تا به خیال رجوی ها از سرنوشت او درس بگیرند و فکر جدایی از مجاهدین را از سر بیرون کنند.

ادامه دارد…

ایرج صالحی

نوشته نمونه هایی از جرم و جنایت سران فرقه تروریستی رجوی – قسمت سوم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

وی فعالیت‌های خود را تحت عنوان جوانان به اصطلاح مسلمان، در شهرستان قائمشهر شروع می‌کند.

مریخی پس از پیروزی انقلاب اسلامی به فعالیت خود در تشکیلات قائمشهر ادامه داده و پس از آغاز فاز نظامی تروریستی گروه بعد از چند سال اختفا در نهایتاً در سال ۱۳۶۳ از کشور خارج و به کردستان عراق متواری می‌شود.

خانه‌های تیمی قائمشهر و تهران او در سال ۱۳۶۶ با یکی از اعضای مجاهدین خلق به نام ماشاء الله توکلی ازدواج تشکیلاتی کرده و در پی جریانات طلاق تشکیلاتی نیز از وی جدا می‌شود.

یکی از برادران نامبرده به نام علی که با تشویق مشارالیها از کشور متواری و در عراق به مجاهدین خلق ملحق شده بود در عملیات نظامی تروریستی آفتاب کشته می‌شود.

نامبرده پس از آنکه در سال ۱۳۶۴ در پاریس مستقر می‌گردد تا سال ۱۳۸۱ به صورت مستمر، بین عراق و کشور‌های اروپایی تردد داشته و منصب‌هایی همچون مسئول تشکیلات نفاق در آلمان انگلیس و حوزه‌ی اسکاندیناوی را بر عهده می‌گیرد.

دیگر فعالیت‌ها و مسئولیت‌های او عبارت است از:
مسئولیت ستاد تبلیغات سیما، رادیو و نشریه نفاق
عضویت در شورای تروریستی موسوم به ملی مقاومت
و عضو شورای رهبری و مسئول هماهنگ کننده‌ی دفاتر به اصطلاح ریاست جمهوری مجاهدین خلق
ضمناً نامبرده تحت تعقیب اینترپل بوده و دارای اعلان قرمز به شماره ۲۰۰۲-۴۳۸/۶-A است.

نوشته زهرا مریخی آهنگر کلایی – متهم ردیف نهم دادگاه مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این نامه خطابم به شما است، زیرا که از مسئولینم در ستاد پارسیان بودید، من در ستاد داخله بودم یادتان هست؟ تلاش می کنم خلاصه بگویم.

ابتدا جا دارد از مسئول مستقیمم در آن سال ها یادی کنم؛ صدیقه مجاوری را می گویم که در آتش به فرمان که از طرف مسعود و مریم رجوی گرفتید او را سوزاندید! خوب باید بگویم سوزاندی، چرا که بدری، تو که مسئول مستقیم صدیقه خدا بیامرز بودی، فرمان را در سلسله مراتب تشکیلاتی سازمان به صدیقه منتقل کردی. شاید بگویی در حضور زهرا مریخی بود، در واقع تفاوتی نمی کند در هر صورت تو مسئول مستقیم صدیقه بودی.

بدری، وقتی خبر همردیف مسئول اولی تو را شنیدیم یاد روزی افتادم که با مریم رجوی و چندین نفر بودیم که به ملاقات تو آمدیم. تو در درمانگاه نسبتاً شیک و جدید پارسیان بستری بودی. آری به فرمان مسعود و بی خبر تو را بالای قله خالی و تهی از جنسیت برده بودند.

بدری، یادت هست بعد از عمل زنانه، اولین کسی که به تو زنگ زد مسعود رجوی بود (خوب ناموسش بودی آن هم در مدار بالا) و به تو تبریک گفت. مسعود گفت:”تبریک بدری، بالای قله رفتی.” ها ها ها، این قهقهه سنگدلانه مسعود است که همه ما به ویژه بانوان تشکیلات سازمان با آن آشنا هستیم و غالباً متنفر از این قهقه رجوی.

قهقه مسعود از این بود که به دلیل مقطوع النسل شدن زنان، دیگر برای ابد زنان در زنجیر بردگی مسعود می مانند و تکان نمی خورند و دیگر هیچ تهدیدی ندارند و در تشکیلات هیچ شاخ و شانه ای نمی کشند.

مسعود می گفت: “از این به بعد؛ هیچ مردی شما اکبیری ها (زشت ها) را نمی گیرد، شما پیر و پاتال و… شده اید و بر گردن من مانده اید. شما می خواهید به بیرون بروید و یا به قبل از انقلاب مریم (قبل از دگردیسی سازمان) برگردید که مجدد به مردان سواری بدهید؟”

حرف های زشت و رکیک این پیرمرد بی غیرت، مسعود خیانت پیشه، خیلی تنفرانگیز و خجالت آور است که برای حرمت کلمات ادامه نمی دهم.

بدری؛ متأسفانه به دلیل اِلینه شدن تو (از خود بی خود شدن) در تشکیلات منادیان رهایی زنان، فرقه رجوی تو را مقطوع النسل کرده بود. در عمل زنان که روی تو انجام دادند تو سلامتی نسبی بعد ازعمل را کسب نمی کردی، زیرا قیچی در محل عمل جا مانده بود و تو تب، عفونت و درد داشتی با عمل مجدد متوجه قیچی شدند و آن را خارج کردند.

بدری، امیدوارم دلخور نشوی و غُر نزنی که چرا من بحث مربوط به زنان را اینجا در نامه سرگشاده مطرح می کنم.
اولاً: در جهان پیشرفته کنونی ما، این تابو شکسته است و تو نباید این موضوعات را مطرح کنی که زشت است، موضوع زنانه است و نامحرم و از این قبل موضوعات.
ثانیاً: مجبورم نامه ام را در اینترنت بگذارم شاید به دست تو برسد و بخوانی. البته؛ احتمالش خیلی کم است، شاید در جلسه زنان مدار بالا و آن هم با تمسخر و آب و تاب همیشگی نامه ام به دستت برسد.
پس لطفاً پشت بحثِ نامحرم و جنسیتِ زنان سنگر نگیر.

وای بر سنگ دلان (مسعود و مریم) که این گونه با تحمیق (بحث بالا رفتن به قله رهایی، رهایی و آزاد شدن زنان از غُل و زنجیر جنسیت) سلامتی زنان را گرفتند و شما را فریب دادند.

زهرا و بدری راستی یادتان هست؛ X که قبلاً از مدار بسیار نزدیک مریم بود در انقلاب پا به پای مریم و شما جلو نیامد و به قول نسرین (مهوش سپهری) مثل حیوان نجیب در گِل ماند. هر از چند گاه؛ شما به بهانه روحیه و رفاه زنان شورای رهبری به X مسئولیت می دادید تا به آشپزخانه پارسیان برود و گوجه پلو با جوجه درست کند؟ زیرا با حقه زنانه می گفتید گوجه پلوهای X خوشمزه است و سفره های آن چنانی را برای فریب و سرگرمی زنان شورای رهبری که مردان تشکیلات رنگ و بوی آن را هم نمی دیدند لازم می دانستید.
تز مسعود این بود که برادران سازمان فقط باید خار بخورند و بار ببرند وگرنه خراب و فاسد می شوند (نافرمان می شوند و از تشکیلات فرار می کنند). رجوی در دی ماه 1389 در سخنرانی صوتی در سالن اجتماعات قرارگاه اشرف گفت: “حقِ برادران فقط چهار ت در تشکیلات است (تیغ، تبر، تپانچه…)” وای بر سنگدلی مسعود رجوی که منادی جامعه بی طبقه توحیدی و عدالت اجتماعی بود ولی در داخل تشکیلات کوچکش ظالم و شمر ذی الجوشن نسبت به مردان بود. در آخر سورِ زنانه شورای رهبری هدایایی می دادند.

راستی؛ مریم رجوی زنان شورای رهبری را مشغول و سرگرم خوردن و شکم چرانی کرد و لباس های غیرمتعارف لایه های پایین تر را به آن ها بخشید و دیگر تبعیض های مثبت که تز مسعود بود، ولی هویت انسانی آن ها را گرفت و حتی به جسم و جنسیت آن ها رحم نکرد و زنان را مقطوع النسل نمود تا به خیال خام مسعود تا ابد برده و بنده او باشند.
خلاصه؛ این جوری مشغول تباه کردن عمر و زمان خود بودیم.

مریم رجوی همیشه به بانوان تشکیلات می گفت: “ماده شما (یعنی جنسیت زنانه و خوی زنانه) باید همواره در شیشه برود و درش بسته شود وگرنه زبانه می کشد و تشکیلات رجوی را در هم می ریزد.”

مریم در بحث دیگر برای فرار نکردن زنان از تشکیلات فرقه می گفت: “آخر کجا می خواهید بروید؟ اینجا همه چیز شما تأمین است، پدر و مادر شما با این سن بالا و انبوه بیماری و فرسودگی دیگر شما را نمی پذیرند.”

مریم برای فریب بانوان و دختران جوان تر می گفت: “اگر شما از تشکیلات بیرون بروید فاسد و معتاد می شود. اینجا شما را روی بورس و صحنه می بریم و خواسته های بلند پروازانه شما را راضی می کنیم {معاون مسئول اول و.. می کنیم؟}”

آری، بدری و زهرا؛ صرفاً برای سرگرمی و گذران زندگیِ خود مسئول اول و معاون آن همه بازی های پوشالی شده اید. خود بهتر می دانید که در تشکیلات رجوی هر زنی به نوبه خود مدت مصرفی دارد.

هشدار؛ این گونه بودن با شوهای تبلیغاتی خیانت بزرگی است که جوانان را بفریبید و با وطن فروشان و دشمنان میهنِ یک ملت کبیر وارد معامله و مراوده شوید، این زندگی انگلی و بس نفرت آور است.

هشدار می دهم؛ ماهی را هر زمان از آب بگیرید تازه است و در تاریخ می توانید حُری دیگر باشید. هر چه زودتر از این فرقه خیانت کار، جنایت پیشه و وطن فروش فاصله بگیرید و دنیای جدید آزادگی را برای خود و دوستانِ تشکیلات استارت بزنید.

به امید آن روز

نوشته نامه سرگشاده زهرا سادات میرباقری به زهرا مریخی و بدری پورطباخ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

زهرا مریخی آهنگر کلایی در سال ۱۳۳۸ در قائم شهر (شاهی سابق) در استان مازندران به دنیا آمد. او دوران کودکی و نوجوانی خود را در قائم شهر گذراند. در سال ۱۳۵۱، پس از ضربه اول ساواک  به تشکیلات مجاهدین خلق، درگیر فعالیت های این گروه شد.

پیش از انقلاب

زهرا مریخی همکاری با تشکیلات مجاهدین خلق را در نقش های مختلفی که مخصوص زنان در این تشکیلات بود، آغاز کرد. فعالیت هایی چون پوشش برای فعالیت مردان مجاهد، توزیع نشریه مجاهد و بازی کردن نقش رابط و سرپل در استان مازندران.

پس از انقلاب

پس از انقلاب سال 1357، زهرا مریخی برای عضوگیری و جذب هوادار برای تشکیلات مجاهدین خلق در قائم شهر فعالیت‌های تبلیغاتی انجام می‌داد و در ادامه مسئولیت بخش زنان هوادار در قائم شهر به او واگذار شد.

با آغاز درگیری‌‌ها میان مجاهدین خلق و جمهوری اسلامی، زهرا مریخی زندگی مخفی را در پیش گرفت و در سال 1360 به تهران احضار شد.

او در سال ۱۳۶۳ همزمان با گریختن شماری از کادرها و مسئولان مجاهدین خلق، به منطقه مرزی و سپس عراق گریخت و در ارتش خصوصی صدام حسین که مسعود رجوی در عراق –در کشور در حال جنگ با ایران تشکیل داده بود– عضو شد. او مسئولیت‌هایی را از جمله در قسمت ارتباطات و تبلیغات به عهده گرفت.

ترقی در سلسله مراتب فرقه‌ای

وی به سرعت همانند بسیاری دیگر از زنان عضو کیش شخصیتی مسعود رجوی، پله‌های ترقی را در سلسله مراتب فرقه‌ای طی کرد و  در سال ۱۳۶۴ به عضویت شورای مرکزی سازمان مجاهدین خلق درآمد. شورایی که چنان که انتظار می‎‌رفت بیشتر اعضای آن زن بودند و اکنون سالهاست که همه اعضای آن زن هستند. همچون دیگر فرقه‌ها، اساسا در کیش شخصیتی مسعود رجوی رقیب مردی برای رجوی در سطوح بالای مدیریتی وجود ندارد.

در سال ۱۳۶۷ برادر کوچک‌تر زهرا، علی مریخی آهنگر کلایی در عملیات آفتاب؛ یکی از عملیات‌های مجاهدین علیه هموطنان خود در ایران به کشتن داده شد. زهرا مریخی خود نیز در عملیات فروغ جاویدان (عملیات مرصاد، که پس از اعلام آتش بس میان ایران و عراق با حمله مجاهدین خلق به شهرهای مرزی ایران شکل گرفت) شرکت داشت.

زهرا مریخی به عنوان یکی از فرماندهان رده بالا در فرقه مجاهدین خلق، در سمت‌های مختلف به کار گرفته میشد. او با تجربه فراوان در زمینه تبلیغات برای فرقه رجوی، در سال ۱۳۷۰ برای اداره رادیو صدای مجاهد و دیگر رسانه های سازمان گماشته شد و در ادامه در سال ۱۳۷۱ به عضویت شورای ملی مقاومت درآمد. و در پی آن در سال ۱۳۷۳ مسئول کمیسیون تبلیغات شورای ملی مقاومت گردید. بدین ترتیب به بالاترین مقام تبلیغاتی در تشکیلات رسید. او بهترین گزینه برای همراهی مریم رجوی در پاریس بود در حالی که در آن سال‌ها اعضای مجاهدین خلق در اردوگاه های اشرف و لیبرتی در عراق به سر می‌بردند.

ازدواج و طلاق تشکیلاتی زهرا مریخی

زهرا مریخی همسر ماشاءالله توکلی از اهالی نور مازندران از اعضای قدیمی سازمان و از فرماندهان ارتش آزادیبخش ملی بود. این ازدواج، ازدواجی تشکیلاتی بود که در پی عضویت دو مجاهد در تشکیلات بسیار مرسوم بود.

پس از شکست مجاهدین خلق در عملیات فروغ جاویدان، مسعود رجوی که زن و زندگی را به عنوان مانع پیروزی تشخیص داده بود در فرایندی موسوم به «انقلاب ایدئولوژیک» به همه اعضا دستور طلاق همسران را ابلاغ کرد. ماشاء الله توکلی وقتی مجبور به طلاق همسرش در «انقلاب طلاق» شد با سازمان زاویه پیدا کرد و نهایتا در سال ۱۳۷۲ وقتی همراه با مریم رجوی به خارج از کشور اعزام شده بود در انگلستان از این سازمان جدا شد و هم اکنون در این کشور اقامت دارد.

اکنون زهرا برای پیشرفت در شورای رهبری و رسیدن به مقام یگانگی با مسعود رجوی (حرمسرای رجوی) و سرسپردگی کامل به او کاملا آماده شده بود.

انتصاب زهرا مریخی به عنوان مسئول اول

پس از اخراج همه اعضای سازمان مجاهدین خلق از عراق به آلبانی، زهرا مریخی در سالگرد تأسیس سازمان مجاهدین خلق در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۳۹۶ در اجتماع این سازمان در آلبانی به عنوان مسئول اول معرفی شد. زهره اخیانی قبل از زهرا مریخی مسئول اول معرفی شده بود. در دو دهه گذشته سمت مسئول اولی در میان رده بالای تشکیلات که در واقع معتمدین مسعود رجوی هستند، دست به دست شده است. انتخاب محدود همیشگی از میان این افراد نشان می‌دهد که منتصب شدن به سمت مسئول اولی بر اساس میزان سرسپردگی افراد به رهبری تشکیلات است و صلاحیت، میزان کاردانی و مهارت محلی از اعراب ندارد.

چندی پیش، زهرا مریخی بار دیگر در آستانه‌ی سالروز بنیانگذاری تشکیلات، در روز ۱۴ شهریور ۱۴۰۰ برای یک دوره‌ دو ساله‌ دیگر برای سومین بار پیاپی به عنوان مسئول اول این سازمان معرفی شد. در جلسه‌ای که به صورت آنلاین در همین رابطه برگزار شد، زهرا مریخی ۶ معاون جدید خود را معرفی نمود. این معاونان از نسل جدید‌تر مجاهدین خلق و از متولدین دهه ‌ی ۶۰ و ۷۰ بودند.

این معاونان که عبارتند از: وحیده نبوی، آذر اکبرزادگان، اشرف ابریشمچی، شیوا ممقانی، سپیده پورتقی، ملیکا رضایی، همگی در پاریس به دنیا آمده و شناسنامه فرانسوی داشته و تاکنون ایران را در هیچ دوره ای از حیات خود ندیده‌اند و هیچ سابقه مبارزه تشکیلاتی ندارند، بلکه تقریبا همه عمر کوتاه خود را در تشکیلات فرقه‌ای رجوی زیسته‌اند، بنابراین میزان سرسپردگی آن‌ها به رهبری می‌تواند بیش از هر عضو با سابقه دیگری باشد.

نوشته زهرا مریخی کیست؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

شهادت بنیانگذاران و ظهور مسعود رجوی!
پس از ضربه شدید سال 1350 و تیرباران بنیانگذاران سازمان و گروهی از اعضای کادر مرکزی، مسعود (که خود را شخصیتی روشنفکر و کتابخوان جا زده بود و در زندان نیز مدام بحث های فلسفی و سیاسی می کرد) با حمایت برادرش کاظم رجوی و همکاری مخفیانه با ساواک توانست از اعدام بگریزد و مهار سازمان را بدست گیرد و برخلاف آنچه حنیف بدان معتقد بود، خود را مسئول اول تشکیلات جا بزند و سازمانکار «رهبری تشکیلات» را از حالت جمعی به صورت فردی درآورد. وی پس از انقلاب 57، یک گام فراتر رفت و خود را متوهمانه «رهبر انقلاب ضدسلطنتی» پنداشت و در فعالیت های اجتماعی و سیاسی، بگونه ای سخنرانی و یا برخورد می کرد که گویی وی بجای آیت الله خمینی شایسته رهبری جامعه بوده و جایگاه وی اشغال شده است. متأسفانه با توجه به حضور گسترده جوانان و نوجوانان کم تجربه دانش آموز (که با کمترین آگاهی تاریخی و سیاسی به سازمان پیوسته بودند و مسعود را انسانی صادق و متعهد می دیدند و فقط با سخنرانی های هیجانی و احساسی اش می شناختند) توهم زیادی در وی ایجاد شده بود که در نهایت فضای قدرت طلبی را در او به نقطه ای غیرقابل بازگشت رساند و آنچه نباید رخ می داد بوقوع پیوست که در این مبحث جای پرداختن به آن نیست.

همه اینها، زمینه ساز خودمحوری و خودبزرگ بینی مسعود و در نهایت رسیدن به مرحله ای بود که چند سال بعد خود را «رهبر عقیدتی مجاهدین» جا بزند و در گام بعد، همسر سوم خود مریم قجرعضدانلو را بعنوان «مسئول اول سازمان مجاهدین» به تشکیلات تحمیل نماید.

انتصاب یا انتخاب!
واضح است که هیچکس جز مسعود در اولین انتخاب مسئول اول نقش نداشت، هرچند اینکار پیامدهای سنگینی برای تشکیلات به ارمغان آورد و زمینه را برای گسترش «انقلاب ایدئولوژیک» در داخل مناسبات و طلاق های اجباری فراهم کرد که نتیجه آن سرکوب های گسترده در مناسبات طی چند سال بود. لذا تا پاییز 1368، اعضای مجاهدین نه در «رهبر عقیدتی شدن» مسعود و نه در «مسئول اول شدن» مریم نقش داشتند! در واقع وی از همان ابتدا و بخصوص در دهه 60، بطور مستبدانه ای سیاست های خود را پیش برده بود و خواسته هایش را به فرماندهان تحمیل می کرد و هر گونه اعتراض را هم به صورت تشکیلاتی و یا فیزیکی سرکوب می کرد و گاه مخالفین را با شیوه های مختلف به کشتن می داد. نمونه بارز آن، محاکمه و تعیین حکم اعدام برای مسئول بخش نظامی سازمان (علی زرکش) بخاطر مخالفت با استراتژی جنگ مسلحانه شهری بود که در نهایت هم در عملیات فروغ جاویدان (به همراه همسرش مهین رضایی) به قتل رسیدند. مسعود پس از تثبیت خود در جایگاه «رهبری عقیدتی» و تثبیت مریم در رده «مسئول اول»، و حذف یا سرکوفت رقیبان و معترضان بود که «سناریوی دمکراسی» در سازمان مجاهدین را به اجرا درآورد. البته اینکار هم دلایلی داشت:

نخست: باید شخصیت ها و مقامات اروپایی را قانع می کرد که سازمان مجاهدین یک تشکل فرقه ای نیست و همانند سایر احزاب دارای انتخابات به شیوه متعارف و دمکراتیک است. در واقع مسئولین سازمان می بایست ارتباط زیادی با سایر احزاب و سازمان های موجود در اروپا برقرار و حمایت آنان را کسب می کردند و برای اینکار باید خود را دمکراتیک جلوه می دادند.

دوم: می بایست افکار عمومی ایرانیان خارج کشور را نیز به خود جلب می کرد و آنان را فریب می داد تا کمک های مالی بیشتری بدهند و راحت تر جذب سازمان شوند.

سوم: باید خود مجاهدین را هم فریب می داد. یعنی اعضای مجاهدین نیز باید باور می کردند که سازمان آنها بسیار دمکراتیک است و آنچه در آن رخ می دهد در تمامی تشکل های سیاسی وجود دارد. کما اینکه وقتی سرکوب های شدید تحت عنوان نشست های عملیات جاری کلید خورد، مسعود آنرا با نشست های انتقادی «هوشی مین = رهبر جنبش استقلال طلبانه ویت مین در ویتنام» مقایسه می کرد و مدعی بود که آنها در میدان جنگ نیز «نشست های انتقاد از خود» برگزار می کردند! مسعود تلاش داشت سازمان مجاهدین را یک سازمان دمکراتیک نشان دهد تا سرکوب ها عادی و قانونی جلوه کند.

از این زمان بود که مریم برای اولین بار (سال 1370) از نفرات عضو به بالا خواست تا به صورت محرمانه یک نفر را بعنوان جایگزین مسئول اول به وی معرفی نمایند. افتضاحی که در این قضیه بوجود آمد باعث شد که این آخرین نمایش انتخاب مخفیانه در تشکیلات مجاهدین باشد، چرا که مدنظر مریم و مسعود برای این جایگزینی «فهیمه اروانی» بود اما بسیاری از نفرات به سایر فرماندهان رأی دادند و فهمیه در جایگاه اول قرار نداشت… نتیجه این شد که مسعود هرگز به «انتخابات مخفی» تن ندهد. از آن پس، وی با مشورت مریم مسئول اول را انتخاب می کرد و آنگاه در یک نشست محدود به فرماندهان معرفی و آنان را با جدل و بحث راضی می کرد تا به این انتخاب رضایت بدهند و در نهایت این انتصاب را، به ضرب تعریف و تمجید، به کل سازمان تحمیل می کردند. یعنی با برگزاری یک نشست عمومی، برخی مسئولین سازمان را به پشت میکروفن فرا می خواند تا با تملق گویی، اذهان را قانع کنند که فلان شخص بهترین گزینه برای مسئول اول شدن است. در پایان هم نظرخواهی عمومی می شد و هرکس باید با بلند کردن دست موافقت خود را اعلام می کرد و در آن جو خفقان کسی جرأت مخالفت نداشت. مسعود و مریم نام این انتصاب را انتخاب به شیوه دمکراتیک گذاشته بودند.

مسئولین اول سازمان مجاهدین
طی سالهای 1370 تا 1374 (که فهمیه اروانی ابتدا جایگزین و آنگاه مسئول اول مجاهدین شد) تا به امروز که 26 سال می گذرد، چندین نفر به ترتیب مسئول اول مجاهدین شده اند. نگاهی گذرا به این نمایش دمکراتیک، نشان می دهد که هرسال افرادی ناآگاه تر و ناآشناتر به مسائل سیاسی و تاریخی در صدر سازمان قرار گرفته اند که آنهم دلایل خاص خود را داشته است. واقعیت این است که رهبری سازمان پذیرای هیچ نقد و اعتراضی نیست و کسانی هم که در رأس سازمان قرار می گیرند جز یک نقش فرمالیستی ندارند و موظف هستند تمامی دستورات خود را از رهبر عقیدتی مجاهدین دریافت کنند. در اینصورت بهترین گزینه برای جایگاه مسئول اول، کسانی هستند که کمترین آگاهی و توانمندی را دارا باشند تا در گذر زمان هیچگونه حس رقابتی با زوج رجوی پیدا نکنند و به این توهم نرسند که بهتر از آنان به مسائل اشراف و آگاهی دارند.

از همان آغاز که فهیمه اروانی جایگزین مسئول اول گردید تا وقتی که زنی خشن و بددهان مثل «مهوش سپهری» همردیف رهبری سازمان گردید، مشاهده می کنیم که در پیرامون آنها زنانی بسیار توانمندتر، تشکیلاتی تر و آگاه تر به مسائل روز قرار داشته اند ولی هیچکدام تا به امروز هم اجازه پیدا نکرده اند حتی در مدار جانبی مسئول اول سازمان بچرخند. پس از فهیمه «شهرزاد صدر حاج سیدجوادی، مهوش سپهری، بهشته شادرو، مژگان پارسایی، صدیقه حسینی، زهره اخیانی و زهرا مریخی» به ریاست سازمان مجاهدین رسیدند که همگی افرادی بدون سابقه تشکیلاتی کافی و دارای کمترین اشراف به مسائل سیاسی و نظامی بودند. به این ترتیب که «فهیمه، بهشته، مژگان و صدیقه» پیش از آن در اروپا یا آمریکا در سطح هوادار فعالیت داشتند، «مهوش سپهری» هم زنی فاقد پرنسیب های لازم اجتماعی و یک خانم خانه دار از سنندج بود که با شوهرش به عراق نقل مکان کرد و بعد از چندین سال کارهای آشپزی و خدماتی در داخل مناسبات، بناگاه جهش وار به مرحله همردیفی مریم رجوی رسید که شگفتی همه را به همراه داشت. اما همین زنان، بهترین گزینه برای مسعود بودند تا بدون چون و چرا، دستورات وی را به انجام برسانند (در این بین، شهرزاد صدر را باید مستثنی نمود، چرا که وی بخاطر جایگاه سیاسی عمو و پدرش در زمان شاه و پس از انقلاب، ناآشنا به مسائل سیاسی و اجتماعی نبود و داخل تشیکلات هم پرنسیب های لازم را داشت، اما وی تنها به این خاطر مسئول اول گردید که در آن زمان مریم رجوی از عراق خارج شده بود و خطر فروپاشی تشکیلات ایجاب می کرد کسی چون او در صدر قرار گیرد).

پیرسالی، کمبود نیرو و بن بست در انتخاب مسئول اول!
در طی 20 سال اخیر، سازمان مجاهدین با بحران بزرگی مواجه شده که می توان گفت برآمده از همان «انقلاب ایدئولوژیک مریم» است که به طلاق های اجباری انجامید و اعضای مجاهدین را از «فرزندآوری» منع نمود. امروز مجاهدین هیچ نیروی جوان و قابل اعتمادی برایشان باقی نمانده تا بتوانند به آینده سازمان دل خوش کنند. بیش از 32 سال از طلاق های تشکیلاتی مجاهدین می گذرد و در این مدت نه کسی فرزند بدنیا آورد و نه هیچ نیروی جدیدی به این تشکل مافیایی پیوست. حامیان مجاهدین نیز به هیچوجه حاضر نیستند جز در گردهمایی های خیابانی با مجاهدین همراه شوند و یا اجازه دهند فرزندانشان به درون مناسبات کشیده شود.

بدین ترتیب، با فرقه ای مواجه هستیم که اعضای آن پس از دهه ها بی فرزندی و جذب نیرو، به کهولت رسیده اند و بناچار در بین خود شطرنج وار جابجایی نیرو می کنند. یعنی در بن بست تشکیلاتی خود ناچار هستند مهره های کلیدی را در پست های کلیدی جابجا کنند یا به نوبت در مواضع بالاتر قرار دهند و پایین بکشند و این دور باطل مدام تکرار شود.

از 16 سال پیش تا به امروز، دوره مسئول اول شدن از 2 سال به 6 سال افزایش یافته و با وجود اینکه هر 2 سال انتخابات فرمالیستی برگزار می شود، اما انتصاب یافتگان تا دور سوم در رده خود باقی می مانند. صدیقه حسینی اولین شورای رهبری بود که 3 دوره در مقام خود باقی ماند و پس از او زهره اخیانی همین مسیر را طی کرد و امسال هم دیدیم که زهرا مریخی برای دور سوم انتخاب گردید (پیش از اینها، مژگان پارسایی تنها 2 دور به ریاست رسید که علت بخصوصی داشت و آن اشغال عراق و حاکمیت موقت آمریکایی ها بود. بدلیل سابقه مژگان در آمریکا و تسلط او به زبان انگلیسی، رجوی ترجیح داد تا او به دور دوم هم راه پیدا کند و با آمریکایی ها کنار بیاید).

مهمترین دلیل 3 دوره ای شدن حضور این افراد در رأس سازمان، کهولت سن مسئولین و نداشتن مهره کافی برای جابجا کردن آنها در این جایگاه است. همانطور که اشاره داشتم، رجوی ناچار است از بین نیروهای جدیدتر و کم تجربه تر (که نه قدمت تشکیلاتی کافی دارند و نه تجربه کار نظامی و سیاسی) استفاده کند، لذا مهره های او بسیار محدودتر هستند و در بین همانها هم قادر نیست هرکسی را انتخاب کند چرا که تناقضات بیشتری در بین شورای رهبری و سایر اعضا ایجاد می کند و زمینه ساز برخی بحران های تشکیلاتی در شرایطی است که مجاهدین در عرصه سیاسی و ریزش نیرو هم دچار مشکلات جدی هستند.

جایگزینی دختران با شورای کهنسالان، برگ جدید!
برگ جدیدی که مریم برای تغییر فضای انتخابات صوری اش رو کرد، وارد کردن تعدادی از میلیشیاهای سابق به میدان رقابت بود (میلیشیا عنوانی بود که در دهه 80 به فرزندان مجاهدین که پس از جنگ کویت به اروپا منتقل شده بودند اطلاق گردید. این تازه جوانان که با نیرنگ به عراق بازگردانیده شدند تا از تخصص آنها در زمینه های مختلف رایانه ای و نرم افزاری استفاده شود و کمبود نیروی جوان در مناسبات را هم تا حدی حل کنند، در محیط جداگانه و تحت کنترل شدید تشکیلاتی آموزش های لازم را فرا می گرفتند. آنان تا چندین سال به کارهای سبک گمارده می شدند تا فشار روحی باعث رویگردانی شان از تشکیلات نشود، هرچند در گذر زمان برخی از آنان دچار مشکلات روحی شدند و دست به خودکشی زدند. در هر صورت، بدلیل جوان بودن شان و برای اینکه سایر اعضای مجاهدین نسبت به نحوه زندگی آنها تناقضی نداشته باشند، به آنها میلیشیا گفته می شد که معنای نیمه وقت بودن در مناسبات داشت).

دختران میلیشیا کماکان در محیط دور از پسرها زندگی می کردند و در همین وضعیت به سنین میانسالی رسیدند که در حال حاضر به زحمت زیر 40 سال در بین شان یافت می شود. در دور جدید انتصابات، برای اولین بار برخی از این دختران به مدار مسئول اول مجاهدین هل داده شدند که زمینه ساز حضور پر رنگ آنان در سازماندهی های آینده است. ظاهراً مریم درصدد است با وارد کردن آنها در کادر رهبری، جلوه دیگری از سازمان مجاهدین را به نمایش بگذارد که مهمترین آن بازی «جوان گرایی» است. مسئولین فعلی سازمان همگی آخرین روزهای حیات خود را طی می کنند و مریم نیز مدام در سخنرانی ها تلاش می کند خود را مدافع جوانان و جوانگرایی نشان دهد در حالی که حتی یک نیروی جوان در فرقه باقی نمانده است. این حرکت می تواند اندکی رنگ و روی تشکل مجاهدین را در انظار بیرونی دگرگون کند.

رانت های فامیلی و خیزدادن «آقازاده ها» برای تسخیر کادر رهبری سازمان!

شهریور 1394 در مقاله ای تحت عنوان «مردی که می گریست» اشاره داشتم به زمینه سازی مریم برای انتصاب «نرگس عضدانلو» در بالاترین رده سازمانی. برجسته کردن نام وی در آن ایام نشانگر سرمایه گذاری روی این دختر جوان بود تا با استفاده از رانت تشکیلاتی والدین خود به بالاترین مدارج دست یابد. نرگس، فرزند محمود عضدانلو (برادر مریم قجرعضدانلو) و شهرزاد صدر حاج سیدجوادی (رئیس دفتر مریم) می باشد. دختری که بدلیل موقعیت والدین اش از هر جهت مورد اعتماد است و کمتر کسی می تواند مدعی حضور او در رأس سازمان مجاهدین گردد.

در آن زمان زمینه لازم برای ارتقاء ناگهانی نرگس وجود نداشت و می بایست ابتدا در سناریوی دیگری که تحت عنوان «شورای مرکزی» به نمایش درآمده بود مطرح می شد تا ذهن مجاهدین آماده پذیرش او گردد. 6 سال از آن دوران گذشته و زهرا مریخی آخرین دور ریاست خود را آغاز کرده و بهترین فرصت برای مریم جهت تثبیت این میخ در رأس سازمان مجاهدین است. لذا با برنامه ای از قبل تعیین شده، «نرگس» را به همراه «مهناز میمنت و ربیعه مفیدی» همردیف مسئول اول سازمان معرفی کردند. واضح است که مهناز بدلیل قدمت بیشتری که در مواضع مختلف داشته و عضو شورای رهبری بوده، دستیار اصلی زهرا مریخی خواهد بود. اما دو دختر دیگر، مهره های کلیدی مریم برای آینده سازمان خواهند بود که از امروز قرار است در این جایگاه آموزش ها و تجارب لازم را کسب کنند و در افکار بدنه سازمان ثبات یابند.

اینکه ربیعه مفیدی با چه محاسباتی در این موضع گمارده شده هنوز مشخص نیست، اما عموی او محمد مفیدی از اعضای مجاهدین در زمان شاه بود که زیر شکنجه یا با تیرباران به شهادت رسید. پدر وی «مهدی» هم از زمان قدیم بخاطر برادرش به سازمان پیوست و یکی از مهره های کلیدی در بخش پشتیبانی مجاهدین به حساب می آید. وی در تشکیلات تحت عنوان «محمد مفیدی» یعنی با نام برادر شهیدش شناخته می شود. محمد بخاطر خوش تیپ بودن و بیش از حد آراسته بودن زیر ضرب قرار داشت و در مباحث انقلاب ایدئولوژیک وی را متهم می کردند که بخاطر زن و ایجاد جاذبه های جنسی اینکار را می کند. محمد مفیدی یک پسر و دختر دیگر هم دارد. دختر کوچک وی چندان علاقه ای به مناسبات مجاهدین نداشت و در خارج ساکن بود و پسرش هم چندان فرد تشکیلاتی نبود. بدین جهت بعید نیست برای انگیزه دادن به این خانواده، ربیعه را به این جایگاه کشانیده باشند.

زهرا مریخی برنامه دیگری هم داشت و آن معرفی 6 معاون بود. اقدامی که البته اشاره داشتم، برگ جدید مریم برای بازی های آتی و ایجاد انگیزه در دختران مجاهد و نمایش جوان گرایی در بیرون مناسبات است. در این گزینش «اشرف ابریشمچی، آذر اکبرزادگان، ملیکا رضایی، شیوا ممقانی، سپیده پورتقی و وحیده نبوی» بعنوان معاون مسئول اول سازمان برگزیده شدند. شاید برای کسانی که با مناسبات درونی مجاهدین آشنا نباشند چیز عجیبی نباشد که این افراد در کادر رهبری کننده سازمان حضور داشته باشند، اما باید توجه داشت که این دختران در رأس سازمان قرار نگرفته اند و کماکان تمام مسئولین پیشین در مداری بالاتر از این نفرات قرار دارند. بگذریم که واژه «همردیف» هم یک فریب داخلی است که از ربع قرن پیش با معرفی مهوش سپهری آغاز شد و اینک دوباره رونمایی شده تا معضلِ تناقضات تشکیلاتی برخی از زنان و دختران مجاهد با آن پوشانیده شود.

نگاهی به اسامی معاونین جدید نشان می دهد که رانت تشکیلاتی والدین این دختران نقش کلیدی در گزینش آنان داشته و مریم با حساب و کتاب خاصی آنان را برگزیده است. برجسته ترین این دختران «اشرف» دختر «مهدی ابریشمچی و مریم قجرعضدانلو» و دخترخوانده «مسعود رجوی» است که یقیناً حضور او در این موقعیت مطلقاً ارتباطی به شایستگی تشکیلاتی یا ایدئولوژیک وی ندارد.

از آن طرف «آذر اکبرزادگان» نوه خواهر «مهدی ابریشمچی» و دختر «مریم اکبرزادگان» عضو شورای رهبری سازمان قرار دارد که باز هم نسبت فامیلی او با مریم رجوی و مهدی ابریشمچی برجسته است. «ملیکا رضایی» از اقوام خانواده رضایی ها می باشد که به صورت فامیلی از آغاز تا امروز نقش برجسته در سازمان مجاهدین داشته اند. وی دختری جوان و دهه هفتادی است که هیچ از انقلاب 57 و دهه 60 جز آنچه در تشکیلات به او آموخته اند نمی داند. به گفته خودش در خانواده ای هوادار بزرگ شده که حتی می ترسیده اند در خانه راجع به مجاهدین صحبت کنند. والدین او مدتی به جرم هواداری از مجاهدین زندانی بوده اند و عموی وی با همسرش هم اعدام شده اند. وی در چنین خانواده ای در ابتدای دهه 70 به دنیا می آید و از همان کودکی در آلمان پرورش می یابد و از مناسبات درونی مجاهدین در عراق هم بی اطلاع است و تنها چیزی که می داند همان کلیپ ها و اخباری است که سیمای آزادی پخش کرده است.

ملیکا را از چند سال قبل تحت عنوان «فعال کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت» وارد سخنرانی های احساسی برای ایرانیان می کنند تا نام او برجسته شود. سخنان او عمدتاً خارج از واقع و از پیش تعیین شده است. برای نمونه او مدعی است که با دیدن دستگیری مریم رجوی در پاریس تصمیم می گیرد به مجاهدین بپیونند. و یا می گوید «با دیدن کودکان دستفروش همسن و سال خودش در ایران که با لباس پاره پرسه می زده اند و یا با دیدن وضعیت زنان ایرانی به این فکر افتاده که چرا چنین است و به چند نفر می شود کمک کرد و…». این سخنان در حالی بیان می شود که وی در آن زمان کودکی 10-12 ساله بوده است. آیا واقعاً یک کودک اروپا نشین در این سن و سال به این چیزها می اندیشد؟ همه این جملات ساختگی که به خورد وی داده اند، نشانگر این واقعیت است که مریم رجوی برخلاف نمایشی که برای حقوق کودکان دارد، در مناسبات فرقه از آنان استفاده ابزاری کرده و با مغزشویی کودکان، زمینه خودسوزی و اقدامات تروریستی آنان را مهیا ساخته است.

از خانواده رضایی ها 3 تن (مهدی، احمد، رضا) در زمان شاه به شهادت رسیدند. و از باقیمانده این خانواده دو نفر (آذر و مهین) پس از انقلاب در مسیر قدرت طلبی مسعود رجوی کشته شدند، و خواهر دیگرشان «مرضیه» هم در آلبانی بدلیل فشارهای روحی درگذشت. چند عضو دیگر این خانواده همچنان در مناسبات نقش دارند که می توان از «فاطمه» عضو شورای رهبری و «محسن» دبیر شورای ملی مقاومت یاد کرد (محسن رضایی بدلیل مسئولیت کلیدی اش در ستاد پرسنلی و برخورد با جداشدگان و زندانیان، ارزش و اعتبار اولیه خود را از دست داد). فاطمه رضایی (از زندانیان شکنجه شده ساواک) مدت هاست که در فرانسه نقش کلیدی در فریب و جذب پناهجویان ایرانی بازی می کند، و متأسفانه تحت آموزش های مهوش سپهری، بد دهان ترین عضو این خانواده است که یکبار مرا بدون دلیل با الفاظی زشت مورد اهانت قرار داد در حالیکه سایر اعضای این خانواده، مثل مهین، محسن و بویژه مرضیه همیشه برخوردهایی دوستانه، محترمانه و محبت آمیز با من داشتند.

مریم عمداً «ملیکا رضایی» که بسیار جوان و بی تجربه است را در موضع معاونت مسئول اول منصوب نمود تا به خیال خود، هم حضور یک جوان 30 ساله در تشکیلات را برجسته کند و هم به خانواده رضایی بگوید که همچنان برایشان احترام قائل است و آنان را فراموش نمی کند.

سه معاون دیگر زهرا مریخی (شیوا، وحیده، سپیده) نیز جوان و کاملاً کم تجربه هستند و حضورشان جنبه تبلیغی و انگیزشی دارد. شاید شیوا به پاس خدمات پدرش در این موضع قرار گرفته باشد. پدر وی «محمد ممقانی ملقب به دکتر مسلم» دندانپزشک مجاهدین است که دارای 2 دختر و یک پسر است. گفته می شود دختر کوچکتر (یا پسرش) قبلاً قصد فرار از قرارگاه اشرف در عراق داشته که دستگیر می شود. بعید نیست به دلیل خدمات پزشکی، و بخاطر حفظ این خانواده در مناسبات، دختر بزرگ او را جهش داده باشند تا انگیزه بیشتری برای ماندگاری آنها و عدم خروجشان از مناسبات باشد.

این سازماندهی فامیلی و رانتی، در حالی انجام شده که تعداد زیادی نیروهای مسئول و مجرب دیگر در تشکیلات هستند که در دهها سال گذشته نقش کلیدی در پیشبرد خط سازمان داشته اند. اما پس از انقلاب ایدئولوژیک درونی که مریم بانی آن بود، آنچه در شایستگی افراد حرف اول را می زند، سرسپردگی تمام عیار به رهبری فرقه است. اساساً ورود مریم به مدار رهبری سازمان ناشی از هیچگونه صلاحیت تشکیلاتی، نظامی، سیاسی و حتی ایدئولوژیک نبود (وی در جریان دستگیری اش در پاریس نشان داد که حتی تحمل 2 هفته بازداشت هم ندارد و خیلی زود دچار وارفتگی می شود، بحدی که بخاطر خروج از بازداشتگاه موقت، دهها نفر را به خودسوزی وادار کرد. پیش از آن هم نیروهای خود در عراق را زیر بمباران رها نمود و به فرانسه گریخت). آنچه باعث شد مریم همردیف جایگاه رهبری شود، فقط سرسپردگی تمام عیار و همه جانبه جسم و روح اش به مسعود رجوی بود. یعنی هرچه او می گفت را انجام می داد و هیچ اعتراضی نداشت. خصلتی که دیگران فاقد آن بودند و به همین خاطر بناگاه از یک جایگاه پایین به بالاترین مدار جهش داده شد.

امروز هم همین قاعده در سازمان حاکم است با این تفاوت که مریم پیش از ورود به سازمان مجاهدین در دنیایی آزاد به دانشگاه رفته بود و از آنچه در جامعه می گذشت آگاهی داشت، اما این نسل هیچ چیزی جز مناسبات مجاهدین را نمی شناسد و مدام تحت سیطره و نفوذ تشکیلاتی بوده و در هیچ اجتماع انسانی جز قرارگاه ها و یا انجمن های مرتبط به سازمان حضور مادی و مستقل نداشته است. این نسل اگر دور بعد مسئول اول هم بشوند، بشدت وابسته به مریم رجوی و یا در صورت مرگ او وابسته به شورای رهبری خواهند بود و هرگز نخواهند توانست مستقل از آنان عمل کنند و تشکیلات مجاهدین را از گرداب حوادث حفظ کنند و یقیناً در صورت مرگ مسئولین فعلی، برای باقی ماندن در فضای سیاسی جهان، بسیار بیش از امروز وابسته به نهادهای امنیتی دولت های غربی و عربی خواهند بود.

حامد صرافپور

نوشته بن بست در انتخاب مسئول اول برای مجاهدین اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

آنچه هر ناظر بی طرف وعقل سلیمی را شگفت زده می کند و در بهت و حیرت فرو می برد دگماتیسم ذهنی و خزیدن رهبران آن در لاک خود است و گویی در جهان هیچ پدیده شناور و ارگانیزم زنده و جوشان و تحول و تغییر وپوست اندازی وجود ندارد .

آنچه درمورد عملکرد رهبران این جریان بطرز عجیبی شگفت انگیز است  تلاش و اصرار برای مقابله با هرگونه استحاله و تغییر است. با نگاهی به انتصاب اخیر زهرا مریخی و شو و خیمه شب بازی که حول آن در هفته های اخیر صورت گرفت دقیقا کپی برداری از نمایشات سال های گذشته بود. بطوریکه دیدن فیلم این مراسم نشان میداد حتی اعضای شرکت کننده در این مراسم هم با بی تفاوتی با آن برخورد داشتند. نحوه و شدت تبلیغات ارگان های تبلیغاتی و سیمای ضدآزادی مجاهدین خلق بگونه ای بود که گویی هم اکنون تمامی افکار جهانیان و مردم ایران با همه مسائل و معضلات پیچیده ای که با آن مواجه هستند تماما تحت تاثیر این گردهمایی قرار گرفته اند و تمامی جهان منتظر است تا خبر مسول اولی زهرا مریخی برای بار دوم اعلام شود و در انتطار شنیدن اسامی معاونین او سر و دست می شکنند!

مریم عضدانلو و دیگر مسئولین این فرقه از بس درگیر پرداختن به شکل و فرمالیزم صورت مسئله بودند که یادشان رفته بود فکری به حال چرت زدن های اعضای شرکت کننده، بکنند که از تکرار مکررات این  گونه مراسم ها کسل و خسته شده اند.

آنها احتمالا درعالم چرت زدن به این فکر می کردند که این داستان تخیلی اعلام مسئول اولی و همردیف مسئول اولی ومعاونین آنها و در یک کلام جمع کلفت دوم ها کی به آخر می رسد؟

این مراسم بقدری آبکی و کسل کننده و بی رونق بود که اعضای شرکت کننده در آن حال کف زدن هم نداشتند وهرچه مجریان جلسه تلاش کردند نتوانستند به کالبد بی رونق آن شور و حالی بدمند.

واقعا مجاهدین خلق باید خیلی در عالم هپروت سیر کنند که در گوشه ای دور افتاده در کشور آلبانی و دهکده مانز فکر می کنند می توانند افکار عمومی را تحت تاثیر این حرکت ناشیانه و فریب کارانه خود قرار دهند.

دست زدن و سرگرم کردن خود با چنین برنامه های تکراری و بی محتوا سالیان بدون سرسوزنی ایجاد تغییر در شکل و محتوا که البته با هدف سرگرم کردن اعضا از وضعیت وخیم تشکیلات و بن بست لاعلاج برون رفت از آن صورت می گیرد دقیقا سیر کردن در عالم هپروت است. آنها حتی در بعد سیاسی هم حاضر نشدند با جریانات سیاسی ایرانی خارج از کشور که مخالف جمهوری اسلامی هستند وارد یک ائتلاف شده و یک جبهه متحد دمکراتیک با شرکت تمامی این گروهها تشکیل دهند و در این راه مجاهدین خلق حتی از جریان طالبان هم عقب افتاده ترند .

اکرامی

نوشته مجاهدین خلق همچنان در عالم هپروت سیر میکند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

زهرا مریخی در باز نشخوار صحبتهای تکراری خود با ادعای اعتقاد مبنی براینکه باید برای ادامه راه دست به تکثیر برد، علاوه بر کاندیداهای سابق دو عضو جدید و قدیم به ترتیب نرگس عضدانلو( برادرزاده مریم عضدانلو) و بدری پورطباخ را برای جایگزین خود در موضع مسئول اولی کاندید کرد.

همچنین برای بازار گرمی و ایزگم کردن دوعضو جدید و قدیم به ترتیب ربیعه مفیدی و مهناز میمنت را بعنوان همردیفان مسئول اول به جمع حضار یکپارچه و یکپایه تشکیلات بسته و کنترل شده مجاهدین پیشنهاد کرد.

زهرا مریخی در ادامه معرفی حلقه بگوشان زنان شورای مرکزی، 6 تن ازمعاونان جدید خود را از میان تازه به دوران رسیده ها بنامهای سپیده پورتقی، آذر اکبرزادگان، شیوا ممقانی، اشرف ابریشم چی، مریم رضایی و وحیده نبوی را منصوب کرد که معرفی دختر مشترک مهدی ابریشم چی و مریم عضدانلو در این میان جای تامل دارد!

در این مطلب صرفا میخواهم بدانم زنان بقول شما ذیصلاح سابق در کجای ساختار تشکیلات درونی تان جای دارند و چرا و به چه دلیل حذف شدند و الان درچه وضعیت روحی و جسمی بسر میبرند.

لیست اسامی 30 نفره مسئولین زن در مواضع هیئت اجرایی و شورای رهبری و شورای مرکزی سابق که پست های کلیدی و فرماندهی در ساختارنظامی و سیاسی فرقه داشتند، که معلوم نیست الان چرا در ساختار جدید تشکیلاتی فرقه حذف شدند!

1- سپیده ابراهیمی
2- ثریا شهری ( طاهره )
3- حمیده شاهرخی ( افسانه )
4- محبوبه جمشیدی ( آذر )
5- زهره بنی جمالی
6- فرشته یگانه
7- سهیلا صادق
8- کبری طهماسبی
9- زهرا بخشایی ( پری )
10- ژیلا دیهیم
11- لعیا خیابانی
12- سرونازچیت ساز
13- هاله پورکرامتی
14- منیژه کریمی
15- زهره شفایی
16- جملیه فیضی
17- فاطمه رمضانی ( سرور )
18- رقیه عباسی
19- افسانه زهری
20- زهرا تیفتکچی
21- فاطمه طهوری ( زرین )
22- فاطمه رضایی
23- مهناز بزازی
24- زهرا گوهریان
25- طوبی ارجمندی
26- مهین مشفق نیا
27- محبوبه پوطولمی
28- بتول یوسفی
29- حکیمه سعادت نژاد
30- ماندانا بیدرنگ

حال با معرفی لیست دستکم 30 نفره حذف شدگان از زنان ذیصلاح شورای رهبری کذایی، خوب است که خانم مسئول اول زهرا مریخی علت کنار گذاشته شدن و ریزش یک به یک آنان را البته با اجازه سرکرده خود مریم قجرعضدانلو توضیح بدهد.
پوراحمد

نوشته زنان حذف شده در ساختار تشکیلات درونی مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

حال باید دید که چرا وی دوباره انتخاب شده است؟ آیا مسئول دیگری نبود که جای زهرا مریخی را بگیرد؟ مگر زهرا مریخی از بقیه مسئولین زن بالاتر بوده است ؟ البته در این راستا می توان هزاران سئوال مطرح نمود اما در پس همه این سئوالات چیزی که بسیار مهم است و باید به آن توجه داشت اینکه ابتدا به وضعیت اسفناک داخل تشکیلات پرداخت و اوضاع را بسیار بدتر از آن چیزی دانست که خودش را نشان می دهد . اگر فرد دیگری انتخاب می شد برای مهار و مسئله داری افراد زیاد کارآیی نداشت و برای همین مجبور شدند دوباره زهرا مریخی را انتخاب کنند . زهرا مریخی به مانند پیشینه خود با ناز و کرشمه سعی کرد عنوان نماید که حاضر نبوده و به خاطر جمع که در آنجا معنایی ندارد این مسئولیت را قبول کند . برای زهرا مریخی مشخص است که وی بدون اجازه رجوی ها نمی تواند یک لیوان آب بخورد و اداهای او همش از روی فریبکاری و حقه بازی است تا بتواند بازار گرمی کرده باشد .

وی در حرفهای تکراری خود باز هم بر طبل توخالی سرنگونی می کوبد و از سازمانی دم می زند که پیشینه ترور و خیانت به وطن و جاسوسی برای بیگانه دارد و می خواهد با فریبکاری و بازی با کلمات به رجوی ها جنبه مشروعی بدهد .

چیزی که در سازمان به خوبی نمایان است نان قرض دادن زنان به همدیگر است. چون می دانند بعد از مدتی زن دیگری جای او را خواهد گرفت و بهتر است به تعریف کردن از او بپردازند و اساساٌ در فرهنگ سازمانی زنان مسئول باید از همدیگر تعریف کنند چون اگر شکافی در این کار پیدا شود تمام تشکیلات از هم خواهد پاشید و دیگر مردان برای زنان مسئول تره خورد نخواهند کرد .

زهرا خانم داستان ما باز هم از خودش مایه گذاشته که قبول چنین مسئولیتی بسیار سنگین است (طی این سالیان مشخص شده که چقدر کمرتان زیر مسئولیت خم شده ) نشستن در اطاق های آنچنانی ، کار یدی نکردن ، داشتن بهترین امکانات ، بهترین تغذیه و شما تنها کار سنگینی که انجام می دهید فک زدن و شستشوی مغزی افرادی است که باید به هر قیمت در تشکیلات باقی بمانند و این سند افتخار شماست.

زهرا مریخی در جای دیگری از حرفهای خود به مسئله فدا و صداقت می پردازد! حرفی که بیشتر به جوک می ماند. راستی طی این سالیان نه تنها تو، حتی رجوی ها کی حاضر به پرداخت فدا بودید؟ از فرار به فرانسه گرفته تا گریختن به بغداد ، فرار از زیر بمباران مهیب آمریکا در عراق و در نهایت هم فرار مریم قجر به فرانسه و مخفی شدن و گور به گور شدن رجوی ، شما از کدام فدا و صداقت حرف می زنید ؟

زهرا مریخی در میان حرفهایش باید از مریم قجر هم تعریف می کرد تا کلاس ایدئولوژیک خودش را بالا ببرد چون این یک تم ثابتی است. ابتدا از بنیانگذاران شروع شده و بعد به اشرف و موسی و بعد کشته های فروغ جاویدان و در انتها هم باید از مریم قجر حرف بزند تا این گونه بتواند کلامش را به پایان ببرد و این خطی است که همه از بالا تا پائین باید انجام بدهند .

ایکاش می شد با زهرا مریخی حرف زد و از او سوال کرد! ازایستادگی بر سر مواضع ، یا دگردیسی در تاکتیک و استراتژی ، خیانت رجوی ، فرار مریم قجر به فرانسه ، تنها گذاشتن افرادش در زیر بمباران ، به کشتن دادن تعداد زیادی از اعضا به بهانه واهی، مقاومت در اشرف ، خوشحالی نمودن برای پرچم آمریکا و … ولی از آنجایی که از رجوی آموخته، او هم حق ندارد در مقابل سئوالات مطرح شده جواب بدهد و باید خفه خون بگیرد و هم چنان به خیانت خود ادامه دهد .

باید به زهرا مریخی و بقیه زنان فریبکار فرقه رجوی گفت: اگر اکنون در وضعیتی قرار دارید که نمی توانید از آن خلاصی پیدا کنید و راه برون رفتی هم برایتان متصور نیست به خاطر سوگند دروغی است که به کلام خدا یعنی قرآن خوردید و خداوند شما و فرقه را به چنان خواری و ذلیلی انداخته که راه فراری برای شما متصور نیست و مانند شیطان هم چنان بر طبل فریبکاری و حقه بازی می کوبید و این کار برای شما هیچ منفعتی ندارد . شما هم مانند رجوی باید آموخته باشید که توان سرنگونی ندارید و اکنون هم با سیلی صورت خود را سرخ نگهداشتید و از نظر مردم ایران شما همان جنایت کارانی هستید که در داخل کشور دست به ترور زده و در جنگ نیز علیه کشور خود سلاح بدست گرفتید! پس بهتر است زیاد سنگ مردم ایران را به سینه نزنید .

زهرا مریخی برای اینکه حرفی برای دو سال انتصاب خود داشته باشد هم چنان به بسیج و سازماندهی تمام نیروها و امکانات جنبش برای برپایی ارتش کاغذی خود در شهرهای میهن آویزان می شود! کسی نیست از وی سئوال کند که از کدام ارتش حرف می زند ؟ ارتشی که دیگر حال راه رفتن هم ندارد ؟ ارتشی که میانگین سنی شان 60 سال می باشد ؟ شاید وی دلش را به کانونهای خرگوشی خوش کرده؟! معدود افراد بی خبری که فقط و فقط به خاطر دریافت پول این کار را انجام داده اند و مسئولین فرقه هم روی افرادی کار می کنند که مشکلات اقتصادی دارند و خیلی از آنان هم به محض اشراف از ماهیت فرقه به رجوی ها لعن و نفرین می فرستند که چگونه فریب شان را خوردند و مشخص است که تمام این اراجیف به خاطر سر کار گذاشتن افرادش در مناسبات و مصرف درونی است!

یعنی می توان گفت که زهرا مریخی مانند میمونی است که ادای لوطی خود را در می آورد تا بتواند برای اربابش یعنی مریم قجر بازار گرمی انجام دهد .

هادی شبانی

نوشته چرا مجبور شدند دوباره زهرا مریخی را انتخاب کنند؟! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

خانم زهرا مریخی هم که اخیرا برای دومین بار به مسئول اولی انتصاب شده ، خودش بهتر از بقیه میداند که من چه میگویم و بر این امر واقف است که مجری و نوکر بی اختیار رجوی است و هنر بیشتری که بکند، میتواند ادعا نماید که دستیار اول مریم رجوی است که این یکی هم کنیز حقیر سرجلادی بنام مسعود رجوی است.

با این حال ، خانم مریخی به روی خودش نیآورده که کیست و در ظاهر هم که شده ، قبول نموده که مسئول اول است و درمراسم مربوطه که بیشتر به خیمه شب بازی شبیه است ، سوگند وفاداری خورده و طی آن چنین گفته است :

” حالا ما به آغاز پنجاه و هفتمین سال تولد سازمان مجاهدین رسیده‌ایم… این نوید پیروزی خلق و بشارت آزادی زیباترین وطن؛ ایران عزیز است. به‌مناسبت صحبت‌های رئیس شورای مرکزی سازمان زهره عزیزم می‌خواهم یادآوری کنم که موضوع مسؤل اولی سازمان بطور خاص و هر مسئولیتی در تمام سطوح مجاهدین به‌طور عام امانتی است که تارو پودش از خونها و رنجها بافته و ساخته شده….. امانتی به سنگینی کوه که توسط برادر مسعود و خواهر مریم غنا و محتوای عمیق پیدا کرده، …مربوط و منحصر به افراد خاصی نیست وبا دستور و انتصاب شکل نمی‌گیرد…”.

اولا 50 سال درست است و نه 57 سال!
ثانیا سازمان مجاهدین خلق سابق در طول این 50 سال انواع فراز و نشیب ها و اتخاذ سیاست های متضاد را شاهد بوده و هیچ سریشمی وجود ندارد که این 50سال قطعه قطعه شده را بهم وصل کند.

ثالثا منطقی تر است که سازمان فعلی مجاهدین خلق (باند رجوی) ، تاریخ تاسیس اش را خرداد 1360 بداند و برای این 40 سال سورچرانی و یا هر غلطی که خواست بکند!

رابعا این مطلب را درنظر داشته باشد که کارهایش دراین مدت 40 سال ، یا ربطی به مردم ندارد و یا اگر درمواردی دارد، در راستای دشمنی بی امان با مردم ومنافع ملی کشور است و مریم ومسعود فقط ازهمین بابت است که اهمیت پیدا کرده و ملقب به دشمنان خلق میشوند.

خامسا خانم مریخی خیلی وقیح است که این انتصاب را که حداکثر از طرف 2 نفر انجام گرفته ، نفی کرده و نامش را انتخاب میگذارد.

در ادامه :
” بله فضل و فزونی و اجر عظیم قانونمندی و پاسخ مجاهدت و ایستادگی بر سرموضع است، در برابر انفعال و نشست کردن و بریدگی و تسلیم به شرایط و تعادل قوا. این داستان جنبشی است که به‌قول برادر مسعود بزرگترین و طولانی‌ترین مقاومت سازمان‌یافته تاریخ ایران را نمایندگی می‌کند .”

موضع داریم تا موضع !
مواضع رجوی از سال 1360 ضد مردمی است و بجای فضل و فزونی، مایه ی سرافکندگی شماها شده است.
درثانی چه عملی ازتان سرزده که قانونمندی شماها را نشان میدهد و یا معنی این واژه را نمیدانید وصرفا برای اظهار فضل بکار برده اید؟

ثالثا اینکه اقدامات ضد مردمی وضد ملی تشکیلات رجوی طولانی ترین مقاومت باشد، اینرا عاقلان دانند و آنهاست که باید در این مورد اظهار نظر کنند . چرا که ما عملا در طول این 40سال خلاف انرا شاهد بوده ایم!

سپس:
” در حضور خواهر مریم عزیزم؛ در حضور شورای مرکزی مجاهدین و برادران مجاهدم؛ با سوگند به کلام خدا قرآن مجید؛ با تعظیم به پرچم ایران و آرم سرخ فام سازمان مجاهدین خلق ایران؛ از رأی و تصمیم جمع مجاهدین در خصوص تمدید دوره مسئولیتم به‌عنوان مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران پیروی می‌کنم.”
شما این تضمین را برای انتصاب فردی ای که انجام شده داده اید وگرنه درعرض این 40 سال نه مجاهدی وجود داشته ونه رای وتصمیم جمعی در باند رجوی درکاربوده و ارزش مسئول اول بودن شما درچهار چوب تنگ این انتصابات است که معنی ومفهوم دارد!

همچنین:
” تعهد می‌دهم به نبرد تا آخرین نفس و آخرین قطره خون برای مردم و میهنی که در حسرت آزادی است؛ تعهد می‌دهم به حفاظت از سازمان حنیف و مسعود و نگاهبانی از دست‌آوردهای آرمانی و تشکیلاتی و سیاسی این سازمان؛ در روزهایی که بیش از همیشه مردم اسیر ما در بیماری و محنت و فقر و سرکوب وحشیانه، فریادرس می‌طلبند. ..”

چطور میشود در یک قلعه ی دور افتاده با انواع موانع و حفاظت ها وآنهم درکشوری دور افتاده و منزوی، خونی از تو جاری شود زهرا خانم؟!
تو تنها در یک کشوری با موقعیت مناسب میتوانی در خدمت آرمان های حنیف یا بوالهوسی های مسعود رجوی باشی و انجام توامان این دو ممکن نیست.

فعلا که در خدمت مسعود بعنوان دشمن استقلال و تمامیت ارضی کشور هستی و اگر هوس زیادی داشتی و اشتهای فراوان که مثلا بخواهی بخاطر حنیف هم کار کنی ، چاره ای غیر از تغییر فکر، موقعیت و مختصات خود نداری.
این کارهای متضاد را چگونه انجام خواهی داد زهرا خانم؟!
وحید

نوشته در تشکیلات رجوی، رای و تصمیم جمعی وجود ندارد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

تا انجا که بعنوان یک عضو قدیمی مجاهدین خلق اطلاع دادم و طی 22 سالی که در این سازمان بودم درجریان تمامی تحولات و اتفاقات این تشکیلات در عراق بوده ام، هیچگاه مسئله انتخابات و تعیین افراد با آرای مستقیم و آزاد اعضا وجود نداشته است و در تمامی این سالیان مسئولین در رده های مختلف ابتدا توسط مسعود و مریم گزینش و سپس به اعضای شورای مرکزی و دیگر کادرها ابلاغ می شده است. ملاک و گزینش افراد نیز نه براساس صلاحیت و توانمندی ها بلکه به میزان سرسپردگی به مسعود و مریم و فرمان پذیری مطلق از انها بوده است و بقول مریم اعضایی شایستگی انتخاب شدن دارند که کاملا از خود تهی شده و در خودشان ذوب شده باشند .

همچنان که انتظار می رفت این بار هم در جریان این خیمه شب بازی بار دیگر زهرا مریخی آبدارچی سابق مهدی ابریشم چی در ستاد روابط اشرف درسال 68 بعنوان مسئول اول برای دو سال دیگر انتصاب شد. اما مضحک ترین بخش این سناریو مسخره، انتخاب اشرف ابریشم چی بعنوان یکی از معاونین مسول اول است.

من اشرف را از سال های 70 تا 74 زمانی که در بخش روابط بغداد بودم می شناسم. ان موقعی که دختر بچه 8 ساله ای بود که در طبقه چهارم پایگاه جلال زاده نزد مادر بزرگش؛ مادر مریم زندگی می کرد و سیما جراحی مسئولیت رسیدگی به او را برعهده داشت. در آن زمان بدلیل اینکه نتوانسته بود جریان طلاق پدر و مادرش مریم و مهدی ابریشم چی را هضم کند و همیشه ازدواج مادرش با مسعود برایش معضلی بنظر می رسید که در دنیای کودکانه اش پاسخ قانع کننده ای برای آن نداشت هوش وتمرکز خود را از دست داده و وضعیت روحی و روانی نرمالی نداشت و نسبت به دیگر بچه های هم سن و سالش همانند محمد رجوی فرزند مسعود و نرگس عضدانلو دختر شهرزاد صدر که دختر دایی اش بود عقب مانده تر بود. که این با توجه به مشکلات روحی و روانی که تحت تاثیر آن طلاق و ازدواج برایش ایجاد شده بود طبیعی بنظر می رسید. خنده ها و گریه هایش هیچ تناسبی باهم نداشت! گاهی اوقات از شدت فشارهای روحی و روانی و دوگانگی با محیط و شرایط خانوادگی ایجاد شده که خودش کمترین نقشی دران نداشت پایگاه را بهم می ریخت و درنقطه مقابل روزها در سکوت عجیبی فرو می رفت و با هیچ کس حرف نمی زد. سالها گذشت تا اینکه عکس هایی که او را خانم بالغ و بزرگی نشان میداد درالبانی دیدم بعداز ان هم هیچ خبری از فعالیت های او در تشکیلات و یا درجلسات مختلف که از طرف مجاهدین خلق منتشر میشد نبود تا اینکه درجریان انتخابات اخیر اعلام شد بعنوان یکی از معاونین زهرا مریخی انتخاب شده است!

تجربه این نوع انتخاب شدن های غیرمنتظره درتشکیلات مجاهدین خلق این است که می خواهند با غیر مترقبه خواندن این شکل انتخاب اذهان اعضا را به چالش بطلند و ماهها انها را درگیر نشست هایی کنند که فرد می بایست از صبح تا شب به سر و مغزش بکوبد تا به این جواب برسد که اشرف چرا؟ مکانیزم این نشست ها هم بدین گونه سناریو سازی شده که اول فرد باید این انتخاب را صوری و فرمالیستی ببیند وعلت این انتخاب را به وابستگی خونی اشرف به مریم و رابطه فرزند – مادری ربط دهد و یکسری فاکت و تناقض بنویسد تا سرانجام به یکسری واقعیت های من دراوردی که مسئولین نشست به او القاء می کنند برسد و بر مشروعیت این انتخاب و صلاحیت اشرف ایمان بیاورد!

ولی بنظر من هدف از انتخاب اشرف صرفه نظر از این خیمه شب بازی و تولید خوراک برای نشست ها و سرگرم کردن ماهها وقت اعضا و انحراف اذهان از بن بست وضعیت کنونی، جمع و جور کردن اشرف و ایجاد انگیزه درونی برای ماندن در تشکیلات است. اشرف از کودکی بدلیل شرایط خاص خانوادگی با محمد رجوی پسر مسعود در یک مکان زندگی میکرد و جزء یک خانواده محسوب میشدند. بعداز جدایی محمد رجوی و افشاگری های وی برعلیه پدرش و مجاهدین خلق کاملا قابل فهم است که اشرف هم تحت تاثیر قرار گرفته و مسله دار شود! بنابراین برای جلوگیری از انفعال و بریدگی و احیانا جدایی وی می بایست یک انگیزه کاذب در وی ایجاد کرد و مدتها او را سرگرم ساخت تا فیلش یاد محمد رجوی نکند و درحقیقت قرار دادن او درموضع معاون اول تلاش بیهوده برای نگه داشتن او درتشکیلات است. ترفندی که راه به جایی نخواهد برد و اگر مسعود توانست محمد را مجبور و ترغیب به ماندن در تشکیلات نماید مریم هم خواهد توانست! شقه و انشعاب اکنون به راس این فرقه رسیده است. آینده به خوبی این را اثبات خواهد کرد.
اکرامی

نوشته چرا اشرف ابریشمچی معاون مسئول اول شد؟ اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

زهره اخیانی بعنوان مسئول جلسه در ابتدا توضیحاتی درمورد علت انتخاب مریخی داد وبعد از همه خواست برای کفایت مذاکرات دستان خود را بالا ببرند که طبق معمول همه دستان خود را بالا بردند. بعد گفت آنهایی که انتخاب زهرا مریخی را تائید می کنند دستان خود را بالا ببرند که باز همه همین کار را کردند جالب اینکه دوربین تلویزیون فرقه یکی را نشان نداد که بعنوان مخالف دستش پائین باشد .خنده دارتر اینکه مریخی بعد ازانتخابش علاوه برمعاونان قبلی خود 6 زن دیگر را بعنوان معاونان جدید خود که یکی از آنها اشرف دختر مریم رجوی ومهدی ابریشمچی بود انتخاب کرد . که رئیس جمهورامریکا هم این همه معاون ندارد حال مریخی این همه معاون برای چی می خواهد معلوم نیست ؟!

حال همین فرقه ایی که به نوع برگزاری انتخابات در ایران ایراد می گیرد وآن را غیر دمکراتیک می نامد، برگزاری انتخابات درونی خودش اینگونه است . درواقع انتخابات که نه قالب کردن فرد مورد نظررهبر فرقه به دیگر اعضاست بنابراین فرقه با نمایش شوی مسخره انتخاب مسئول اول خود یکبار دیگرماهیت فریبکارانه خود را به افکار عمومی نشان داد . لازم به ذکر است که معمولا در فرقه بعد ازبرگزاری چنین نمایشاتی نشست های درونی مغزشویی شروع وتا مدتها اعضا را با طرح سئوال “چرا مجددا مریخی انتخاب شد” مشغول بحث های طولانی بیهوده می کنند وبخصوص که الان سالهاست درخانه سالمندان اشرف 3 اعضا کاری جز گذراندن بیهوده عمرندارند .موضوع جدیدی هم برای طولانی تر شدن نشست های درونی ودرواقع سرگرم کردن اعضا اضافه شده “چرایی انتخاب اشرف ابریشمچی بعنوان یکی از معاونان مسئول اول است “که همه اعضا باید تناقضات خود درباره انتخاب او را بنویسند .

اما باید به سرکردگان فرقه گفت که در ورای همه نمایشات مسخره شما با هدف حفظ اعضا برای ادامه بقاء خود یادآوری می کنیم که اولا یکبار دیگرافکار عمومی به ماهیت فریبکارانه شما پی بردند. البته اگر اصلا متوجه چنین خبر بی اهمیتی در درون کمپ های بسته شما شده باشند.
ثانیا اوضاع درونی شما براساس خبرهای موثق آنقدربحرانی است که درشرایط جدید هرگزعلاجی برای آن پیدا نمی کنید.
حمید دهدار

نوشته موضوع جدیدی به نشست های شستشوی مغزی فرقه رجوی اضافه شد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در شهریور امسال انتظار میرفت که سازمان مجاهدین خلق با تبلیغات فزاینده ای که از خود نشان میداد و میدهد اکتی رو کرده و در انتخاب مسئول اول سازمان از برگی نو رونمایی کند، ولی در کمال حیرت مشاهده کردیم که علیرغم تبلیغاتی که شاهدش بودیم جایگزینی برای “زهرا مریخی” پیدا نشد، و ظاهرا قرار شده است که مریخی در مسئول اولی سازمان باقی بماند. در حقیقت باید به این اعتراف کنیم که این سازمان با بحران جدی رهبری و هویت در راس هرم تشکیلاتی مواجه است.

در راس هرم تشکیلاتی این فرقه یک جای خالی مشاهده می‌شود. این جای خالی مربوط به شخص “مسعود رجوی” رهبر گم شده فرقه است که تا او اعلام حضور نکند این خلا و بحران در راس تشکیلات و رهبری فرقه ملموس و غیر قابل انکار میباشد .

البته سردمداران این فرقه تلاش می‌کنند با بافتن آسمان و ریسمان به هم و با دروغ ها و شانتاژها، افکار عمومی را گمراه کرده و منحرف سازند، گویی که هیچ اتفاق خاصی صورت نگرفته است، در حالیکه اتفاقا این مهمترین مسئله روی میز سران سازمان بی رهبر مجاهدین خلق میباشد. شاید این به ذهن بزند که پس مریم رجوی چه می شود؟ جایگاه او مگر در رهبری مشخص نیست؟

پاسخ این است که مریم رجوی هویت خودش را از مسعود رجوی می‌گیرد، و اعضای کهنه کار و قدیمی سازمان او را به اعتبار تاکیدها و توصیه های مسعود رجوی قبول داشته و دارند، بنابراین با عدم حضور مسعود رجوی بصورت اتومات اعتبار مریم رجوی یا بهتر بگویم “مریم قجر عضدانلو” از بین رفته و حسابش صفر میگردد .

این رشته سر دراز دارد و همگی زنجیر وار به هم متصل هستند، شیرازه امور بدون حضور فیزیکی و ایدئولوژیکی مسعود رجوی از هم می پاشد، کما اینکه شاهدیم از سال ۱۳۸۲ که این فرد به مخفیگاه رفته و از ترس جانش بیرون نیامده روند فروپاشی تشکیلات رجوی رو به فزونی گذاشته است.

برای اثبات این موضوع می توان به انبوه کسانی اشاره کرد که در طی این سالیان از بدنه پوسیده تشکیلات رجوی جدا شدند، یا در آخرین رویکرد تکرار انتخاب “زهرا مریخی” بعنوان مسئول اول تکراری سازمان مجاهدین خلق اشاره کرد.

از راس هرم سازمان مجاهدین خلق بوی تعفن مُردگی به مشام میرسد. در قوانین انتخاب مسئول اولی سازمان یک بندی هست که مسئول اول سازمان نمی تواند بیشتر از دو دوره انتخاب گردد، و هر دوره دو ساله می باشد. بنابراین هر کسی که مسئول اولی سازمان مجاهدین خلق را بر عهده گرفت حداکثر می تواند دو دوره بر روی این صندلی بنشیند. این قانون را خود مسعود رجوی گذاشته است تا با کهنه تر شدن سابقه یک فرد در این کرسی طرف قدرت طلب نشده و هوس کودتا علیه رهبری بر سرش نزند (قانونی که رجوی با هوشیاری بسیار گذاشته بود تا کسی علیه او اقدامی انجام ندهد).

اما ظاهرا بعد از اشغال عراق توسط نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا، برخی قوانین در تشکیلات رجوی تغییراتی کرده است، از جمله قانون انتخابات مسئول اولی سازمان. نفس قوانین همان است، یعنی حفظ موقعیت رهبری فرقه، با این تفاوت که هر کسی که امتحان پس بدهد و حلقه بگوشی او ثابت گردد می تواند به جای دو دوره چند دوره بر صندلی مسئول اولی سازمان تکیه بزند زیرا در بطن همین موضوع نیز تمرکز قدرت در دست مسعود رجوی است و کسی نمی تواند همان اتفاقاتی که در زندان شاه برای این سازمان افتاد تکرار گردد (منظور اتفاقاتی بود که بعدها اسم “اپورتونیسم” یعنی فرصت طلبی بر روی آن گذاشته شد و همچنین کسانی که متهم به رفتن به سمت راست ارتجاعی شدند).

اکنون ذی صلاح تر از “زهرا مریخی” یافت می نشود زیرا مسعود رجوی چند سالی است که در حال جستجو می باشد، و گویا همه به نوعی ته ذهنشان از منظر مسعود رجوی رفتنی هستند یا اگر قصد ماندن دارند بیشتر علیه مسعود رجوی خواهند بود. فعلا با این بحران مرگبار دست و پنجه نرم میکنند تا ببینیم این بحران کجا کمر مسعود رجوی را خواهد شکست و او را به زمین خواهد کوبید.

بخشعلی علیزاده

نوشته از راس هرم سازمان مجاهدین خلق بوی تعفن مُردگی به مشام میرسد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.