بدین ترتیب ابراهیم ذاکری با عذرا علوی طالقانی ازدواج کرد. عذرا علوی با نام مستعار سوسن سمت فرماندهی گردان را در تشکیلات داشت و به ابراهیم ذاکری نیز به دلیل سوابقش همواره مسئولیت های رده بالای تشکیلاتی سپرده میشد. بنابراین در سالهای پیش از قاچاق کردن کودکان مجاهدین خلق به خارج از عراق، یعنی هنگامیکه کودکان مجاهدین فرصت داشتند که آخر هفته ها را در محل اسکان با والدین خود به مدت یک روز زندگی خانوادگی را تجربه کنند، زهیر معمولا از این فرصت  نیز بی بهره می‌ماند چرا که والدینش تمام وقت در خدمت تشکیلات بودند.

به دور از تجربه زندگی عادی خانوادگی، زهیر به نوعی دانش آموز تمام وقت مکتب رجوی بود و احتمالا از همین رو بود که در سال 1369 هنگامیکه مسعود رجوی دستور داد که همه کودکان مجاهدین به اروپا و آمریکای شمالی قاچاق شوند، زهیر چهارده ساله حاضر به ترک کمپ اشرف نشد. وقتی کاک صالح (ابراهیم ذاکری، پدر زهیر) از قصد زهیر برای ماندن به مسعود رجوی گفت، رجوی سلاح خود را از کمر باز کرد و به او داد که به عنوان هدیه به فرزند چهارده ساله خود بدهد و به این ترتیب زهیر نوجوان تبدیل به کودک سربازی شد که سلاح خود را از شخص مسعود رجوی دریافت کرد.

او در کمپ اشرف شرایط رفتن به مدرسه و دانشگاه نداشت و در عوض زیر آموزش‌های مداوم ایدئولوژیک و فرقه‌ای هر روز به آن عنصری که مسعود رجوی می‌خواست نزدیک‌تر می‌شد. بنا به ادعای رسانه‌های مجاهدین زهیر در نامه‌ای خطاب به مسعود رجوی می‌نویسد: «برادر… این نامه را بعد از شنیدن قسمت نهم سلسله آموزش‌هایتان می‌نویسم، راستش خیلی احساسات و درک و دریافتها از این آموزشها دارم، ولی امشب فرق می‌کرد… حالا شما باز یک سقف دیگر را می‌شکنید، ولی با عواطف مجاهدی چه باید کرد؟ …» همین جملات نشان می‌دهد که کودک نه ساله ای که وارد کمپ اشرف شد چگونه در دهه بیست زندگی‌اش تبدیل به کسی شد که مسعود رجوی را می‌پرستید.

زهیر از نوزده سالگی عضو رسمی ارتش به اصطلاح آزادی بخش مجاهدین خلق بود و در سی و پنج سالگی هنگامیکه سران مجاهدین حس الامر مسعود رجوی اعضا را مجبور کردند که بدون سلاح با ورود نفربرهای نظامی ارتش عراق به قرارگاه اشرف با گوشت و پوست و استخوان خود، مقابله کنند، زهیر به اندازه کافی شستشوی مغزی شده بود که خود را در مقابل کامیون های عراقی بیاندازد و جان شیرین خود را از دست بدهد. زهیر زاکری در فروردین 1390 ، بدون آنکه کودکی، نوجوانی و جوانی کرده باشد جان خود را در راه اطاعت محض از مسعود رجوی داد.

جالب آن که ماجرای تقدیم اسلحه مسعود رجوی به زهیر و کودک سرباز شدن او را مریم رجوی شخصا پس از مرگ زهیر در رثای او شرح می‌دهد.

نوشته مجاهدین خلق و کودکان – زهیر ذاکری اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مریم قجر بعد از به کشتن دادن زهیر در یک سخنرانی در تاریخ 22 فروردین 1390، ناخواسته اعتراف کرد که چگونه رجوی شخصا برای تهییج این نوجوان 14 ساله به او سلاح داد و با تحریک احساسات و ایجاد هیجان کاذب در او، از وی به عنوان سرباز سوء استفاده کرد. مریم قجر در بخشی از صحبت های آن روز خود گفت:

« … وقتی بچه ها را به خارجه می فرستادیم…هرکار که کردیم زهیر نرفت. آن زمان او ۱۴-۱۵ سال داشت. شب نشست داشتیم، مسعود از مسئولین پرسید بچه ها چه شدند؟ آنها را فرستادید؟ کاک صالح (ابراهیم ذاکری که پدر زهیر بود) گفت هر کار کردم زهیر نرفت، فردا باید بروم و با او دعوا کنم. مسعود گفت هیچ نیازی به این کار نیست، وقتی خودش نمی‌خواهد برود چرا می‌خواهی او را مجبور کنی، بعد سلاح کمری خودش را باز کرد و به کاک صالح داد که به زهیر بدهد و گفت سلاح کمری مرا به او بده.»

زهیر ذاکری یکی از بی شمار قربانیان سیاست های ضد انسانی و تروریستی رجوی هاست. در جهت مقابل نیز کودکان و نوجوانانی که به دستور رجوی از والدین شان جدا شده و به خارج فرستاده شدند نیز به نوعی دیگر قربانی جنایت رجوی ها شدند و هر روز از این جنایت هولناک عذاب کشیده و حتی می کشند.

این همان مریم قجری است که امروز دم از حقوق‌بشر و متعهد بودن به «بیانیه جهانی حقوق‌بشر» و میثاقها و کنوانسیونهای بین‌المللی می زند. اما ماهیت اصلی او همانی است که در مناسبات درون فرقه نشان داده می دهد. آن هنگام که در عراق به همراه رجوی، خودشان را فارغ از پاسخگویی می دانستند، هرگونه که خواستند حقوق بشر و میثاق ها و کنوانسیون های بین المللی را زیر پا گذاشته و فقط به منافع و خواسته خود احترام می گذاشتند.

صالحی

نوشته زهیر ذاکری؛ نوجوان ۱۴ ساله ای که به دستور رجوی مسلح شد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.