در این گفتگو مسئول انجمن نجات استان، آقای پالیده را در جریان فعالیت های اخیر انجمن نجات آلبانی ، به ویژه اکران مستند “مادر ، عشق، جدایی” در شهرهای مختلف این کشور ، همچنین روند دادگاه محاکمه رهبران تروریست مجاهدین خلق در تهران قرار داد.

آقای پالیده اظهار داشت: بنده از نزدیک دادگاه محاکمه سران مجاهدین خلق در تهران را از طریق رسانه ها دنبال می کنم. به ویژه از شبکه خبر که بخش هایی از دادگاه را پخش می کند.

به نظرم تشکیل این دادگاه هرچند دیرهنگام بود ولی مطالبه مردم و ما خانواده هاست که مورد بیشترین ظلم فرقه رجوی واقع شدیم. تا الان هم این دادگاه توانسته است ماهیت واقعی این فرقه تروریستی را چه در سطح داخل کشور و چه در سطح بین المللی بخوبی افشاء کند. آنها دست به جنایاتی زدند که تنها نسل های اول انقلاب آنها را به چشم دیده بودند.

اکنون هم شناساندن چهره واقعی فرقه رجوی در تمامی زمینه های خیانت و وطن فروشی بویژه ملحق شدن شان به ارتش صدام باید رسالت اصلی دادگاه در تهران باشد.

وی ادامه داد: حاضرم به عنوان یک ایرانی در دادگاه حاضر شده و بر علیه سران مجاهدین خلق شهادت دهم و اینکه چگونه عوامل این فرقه با وعده کار و زندگی بهتر در اروپا برادرم را به عراق کشانده و با زور به قرارگاه اشرف انتقال دادند.

در پایان این دیدار مسئول نمایندگی انجمن نجات استان نیز گفت: حتما روند این دادگاه به نتایج خوب و ارزنده ای ختم خواهد شد و مسیری خواهد شد تا مردم ایران بتوانند سران و عوامل جنایتکار مجاهدین خلق را در سطح بین المللی مورد تعقیب قرار دهند مسلما این امر دیر یا زود محقق خواهد شد.

لازم به ذکر است ایوب پالیده برادر مهدی پالیده اهل سلماس که هم اکنون با ۶۵ سال سن در اردوگاه مانز آلبانی نگهداری می شود و ممنوع الملاقات است، در سال ۱۳۶۱ گرفتار سرپل های ارتباطی مجاهدین خلق در کشور ترکیه گردید و بطور قاچاقی و با فریب به کشور عراق انتقال یافت.

از آن زمان تاکنون خانواده آقای ایوب پالیده تاکنون تلاش های زیادی برای رهایی ایشان از چنگ فرقه رجوی و ملاقات با او انجام داده اند. که تاکنون هیچ نتیجه ای در بر نداشته است.

نوشته حمایت مهدی پالیده از محاکمه رهبران فرقه تروریستی مجاهدین خلق در تهران اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

فعالیت های چشمگیر اخیر انجمن نجات آلبانی در تیرانا از جمله تولید و اکران مستند “مادر، عشق، جدایی” در تعدادی از شهرهای آلبانی،  راهیابی مستند مادر، عشق، جدایی به جشنواره فیلم لوس آنجلس لافا ، راه اندازی پویشی با عنوان “سفیران نجات” در این کشور و جذب شخصیت های مختلف از صنوف مختلف اجتماعی از قبیل اداری، دانشگاهی، فرهنگی، ورزشی، مذهبی، تجاری، هنری، با عنوان “سفیران نجات” در راستای رساندن پیام مادران چشم انتظار و دیگر اقدامات در خور توجه و تحسین برانگیز از یک سو و برگزاری بیست و سومین جلسه دادگاه محاکمه  سران فرقه تروریستی مجاهدین خلق در تهران از سوی دیگر از جمله موضوعات مورد بحث و تبادل نظر این گفتگو بوده است.

در این جلسه خانم سپه پور از طرف تمامی خانواده های دردمند بویژه مادران چشم انتظار در استان آذربایجان غربی از فعالیت های انجمن نجات آلبانی بویژه تلاش های خستگی ناپذیر خانم اریسا رحیمی قدردانی نموده و آنان را مورد حمایت خود قرار دادند.

خانم سپه پور که برادرش به نام ناصر سپه پور در جریان درگیریهای سال ۱۳۹۰ در قرارگاه اشرف با نیروهای عراقی توسط رجوی به کشتن داده شد با اعلام حمایت از برگزاری دادگاه محاکمه سران و عوامل جنایتکار این فرقه در تهران گفتند : این دادگاه می تواند ماهیت واقعی فرقه تروریستی مجاهدین خلق را هم در عرصه داخلی و هم در سطح بین المللی و وابستگی آنها به سرویس های اطلاعاتی بیگانه را برملا کند.

ایشان ادامه دادند: امیدوارم با عزم جزمی که این دادگاه در پیش گرفته بزودی بتوانیم سران جنایتکار این فرقه را در این دادگاه ببینیم تا شخصا پاسخگوی جنایت های چند دهه گذشته خودشان بوده و رازهایی را برملا کنند که تاکنون کسی از آنها اطلاعی نداشته است.

نوشته حمایت خواهر ناصر سپه پور از فعالیت های انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

این مردک هنوز به دلیل طلاق اجباری و تجاوز به زنان شوهر دار در تشکیلات مجاهدین خلق تحت تعقیب مردم و قوه قضائیه ایران است ، هنوز بدلیل عقب رفتن روسری زنان در تشکیلات، آنان را تنبیه و مجازات می کند، و هنوز  پروژه درآوردن رحم زنان در تشکیلات مجاهدین خلق با کمک مریم رجوی و پزشک زن شکنجه گر به نام نفیسه بادامچی از یاد مردم ایران نرفته  و به اعتراف تعدادی از زنان عضو “شورای رهبری” که موفق به فرار از این فرقه شدند حدود ۱۰۰ زن عقیم شده و رحم شان درآورده شده است حال این بیمار جنسی دلش به حال زنان ایران سوخته و اشک تمساح می ریزد!

تصویب قانون حجاب در ایران بهانه ای شده تا این مرده از گور فراری بار دیگر ادعاهای دور از واقعیت خود را بیرون بریزد! در حالیکه  در تشکیلات خود این فرقه از زنان خواسته می شد صدای ظریف و زنانه خود را به صدای مردان تغییر داده و با مردانِ در تشکیلات با خشونت رفتار کنند تا کسی نگاه هوس آلود به آنها را  نداشته باشند!

زنان نگوبخت در تشکیلات مجاهدین خلق، حتی اجازه برخی رسیدگی های فردی و آراستگی ظاهری بخود را  نداشتند، بنحویکه اکثر آنان بدلیل عدم رسیدگی های ظاهری  سبیل درآورده بودند تا به گفته مریم رجوی، مردان در تشکیلات که مریم رجوی آنان را “نرینه وحشی” خطاب می کرد به صورت شان هم نگاه نکنند.

زنان بواقع یک برده جنسی در تشکیلات مجاهدین خلق محسوب می شدند. در رأس مسئولیت بودن آنان هم نه بدلیل ارتقاء جایگاه واقعی زنان، بلکه طرحی جنایتکارانه از سوی رجوی صرفاً برای دسترسی آسان به بهره‌برداری های جنسی از زنان محسوب می شد.

ضابطه تردد دو نفره زنان و ممنوع بودن صحبت تک نفره آنان با مردان تحت مسئولیت شان، عدم نگاه مستقیم به چهره مردان ، جداسازی سالن غذاخوری مردان از زنان و انبوه باید و نباید های متنوع ، از دیگر شاهکارهای ضد زن رهبر خیانت کار و شهوت ران مجاهدین خلق بود. همه اینها در حالی بود که خود به کثیف ترین کارها جنسی دست می زد و در حرمسرایش جولان می داد. یعنی ریاضت در پائین و فساد جنسی در رأس هرم.

از افتضاحات همین مردک در خصوص زنان تشکیلات همین بس که بعد از سقوط صدام حسین و تسلط آمریکا بر عراق و حضورشان در قرارگاه اشرف، که سرشماری اعضای ساکن در اردوگاه را انجام داده بودند ، مردان و زنان آمریکایی مصاحبه کننده ، از وضعیت زنان در تشکیلات مجاهدین تعجب می کردند که چرا آنها اینقدر عقب مانده ، بی سواد و حتی ظاهری بهم ریخته و افسرده ، چهره های سیاه سوخته و قیافه هایی مثل مردان دارند.

تعدادی از زنان که با سیاست های رهبری آن مخالف بودند به شرط ناشناس ماندن در خفاء به زنان  آمریکایی گفته بودند که این ها همه چارچوب ها و ضوابطی است که مریم رجوی برای زنان در تشکیلات تعیین کرده است و اگر کسانی خلاف آن عمل کنند با مجازات سختی روبرو خواهند شد.

حالا رجوی که حتی جرأت نشان دادن چهره خود را هم به مخاطبینش ندارد و تنها به شکم پروری و شهوت رانی در تشکیلات مشغول است، دلش به حال زنان ایرانی سوخته و سنگ دفاع از آنان را به سینه می زند، تا شاید با عوام فریبی و وقاحت بی حد و حصرش بر انبوه کثافت کاریها و جنایاتش در حق زنان بی پناه ایرانی گرفتار در تشکیلات مجاهدین خلق سرپوش بگذارد.

اما حرف آخر اینکه؛ دیر یا زود این مردک بیمار یا سقط خواهد شد و یا سرانجام در دادگاه محاکمه و در مقابل مردم ایران حساب پس خواهد داد تا جنایات پنهان مانده بدست این بیمار جنسی در حق زنان ایران بیشتر برملا شود.

نویسنده : علی صدر

نوشته مسعود رجوی چگونه دم از آزادی حجاب می زند؟! اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

از اینکه مجبور نیستم هر روز سفره دل و ذهنم را به اجبار نزد عوامل جنایتکار رجوی باز کنم خوشحالم. خوشحالم از اینکه می توانم ازدواج کنم و تشکیل خانواده بدهم. خوشحالم از اینکه دیگر کسی مرا تحت کنترل و حسابرسی مستمر و روزانه قرار نمی دهد. خوشحالم از اینکه می توانم خودم تصمیم بگیرم ، چی بخورم و چی نخورم ، کجا برم و کجا نروم. با کی دوستی کنم و با چه کسی رابطه نداشته باشم.

آری در بیرون از حصارهای فرقه رجوی دیگر خانواده ضد ارزش نیست، با خواهر و برادر بودن با پدر و مادر زندگی کردن دیگر جرم نیست، بلکه یک ارزش انسانی و خدایی است. اینها همه برکت زندگی هستند. چیزهای ساده ولی ارزشمند که رجوی آنها را هم از ما گرفت. و بجای محبت و دوست داشتن، تخم کینه ،خشونت طلبی و جنگ و خونریزی را کاشت.

آری اینها همان ارزش های زندگی است که سالیان سال رجوی اعضای خود را از داشتن همه آنها محروم کرده است.”
آقای ناصر سیدبابایی اصرار دارند که مطالب بیشتری از جداشدگان نوشته شود تا افراد گرفتار در فرقه رجوی آنها را ببینند که می توان بدون فرقه و در بیرون از حصارهای آنها هم زندگی کرد، نفس کشید و لذت برد.

ایشان در یکی از مصاحبه هایش با سایت راه نو گفته بود: متولد ۱۳۵۵ اهل شهرستان خوی هستم. در سال ۱۳۸۰ بدلیل فقر و بیکاری تصمیم گرفتم برای ساختن آینده ای بهتر برای خود و خانواده ام جهت کار به کشور ترکیه و از آنجا به یک کشور اروپایی بروم. در ترکیه قربانی تیم های کاریابی فرقه مجاهدین خلق شدم بدون اینکه از هویت آنها اطلاعی داشته باشم قول دادند در کمترین زمان ممکن مرا به یک کشور اروپایی ببرند اما از بخت بد، سر از کشور عراق و قرارگاه اشرف درآوردم و فهمیدم که فریب یک گروه تروریستی را خورده ام و دیگر راه بازگشتی نیست.

سقوط صدام بهترین شرایط را برایم رقم زد. حضور نیروهای آمریکایی در قرارگاه اشرف باعث شد از جمع مجاهدین خلق فرار کرده و خود را به کمپ آمریکائیان موسوم به “تیف” برسانم.
اینچنین بود که راه برای بازگشتم به ایران فراهم شد و در سال ۱۳۸۳ توسط نیروهای آمریکایی تحویل نیروهای ایرانی در یکی از مرزهای غربی کشور شدم.

بدین ترتیب توانستم از دست این فرقه و شکنجه های روحی و روانی آن که قطع ارتباط با خانواده و تقتیش اجباری عقیده روزانه از بدترین آنها محسوب می شد خلاص یابم.

حال آقای ناصر سیدبابایی حدود ۲۰ سال است که در ایران زندگی می کند، و تشکیل خانواده داده است. وی می گوید از اینکه یک زندگی بدون فرقه را تجربه می کند خوشحال است و خدایش را شاکر.

ایشان آرزو می کنند که بزودی دیگر اعضای گرفتار در فرقه رجوی نیز بتوانند زندگی بدون فرقه و بدور از باید نباید های آنها را تجربه کنند.

نویسنده : سعید پارسا

نوشته روایت ناصر سید بابایی از زندگی دوباره اش بعد از خروج از فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

فرهاد پور مشگی در این دیدار از نحوه گرفتار شدنش به دست فرقه تروریستی مجاهدین خلق گفت: “من متولد ۱۳۵۳ و اهل روستای هاچه سو شاهین دژ هستم و هم اکنون در این روستا زندگی می کنم. فکر می کنم پائیز سال ۱۳۸۱ بود که از زادگاهم شاهین‌دژ در استان آذربایجان غربی جهت کار به چابهار رفتم.

من هر روز در میدان کارگر این شهر حاضر می شدم تا کسی مرا به سر کار ببرد.
در یکی از روزها که در میدان کارگر این شهر منتظر کار بودم یک فرد که بعداً فهمیدم از عوامل فرقه تروریستی مجاهدین خلق بود به من نزدیک شد و پیشنهاد کار از جمله شغل رانندگی در کشور پاکستان را داد و گفت؛ ایرانیان زیادی در پاکستان هستند که در همین شغل کار می کنند و پول خوبی هم در می آورند و حتی بخشی از درآمدشان را برای خانواده هایشان هم می فرستند.

من که وضعیت مالی خوبی نداشتم و خانواده ام هم به پول نیاز داشت، پیشنهاد این فرد را قبول کردم.
در یکی از روزها طبق قراری که با من گذاشت، همراه وی بطور قاچاقی از کشور خارج شدم و به پاکستان رفتم. وی مرا در یکی از شهرهای مرزی پاکستان به یک هتل برد و تحویل فرد دیگری داد و گفت مدتی را باید اینجا بمانی تا کارهایت ردیف شود.
در هتلی که بودم با تعداد دیگری از ایرانیان نیز آشنا شدم که وضعیتی مشابه من داشتند.

وقتی مرا به همراه تعداد دیگری از ایرانیان برای دیدن ویدئویی از مجاهدین خلق در همین هتل بردند و تبلیغات آنها را دیدم بتدریج متوجه شدم که اصلا موضوع کار کردن در این کشور مطرح نیست و هرچی از فردی که مسئول ما در این هتل بود سوال می کردم کار چی شد می گفت خیلی زود از اینجا به جایی که کار هست می روید. هیچ کاری نمی توانستم بکنم جز انتظار و اینکه بالاخره آخر کار چی می شود.

بعد از گذشت چند روز عوامل مجاهدین خلق ما را از طریق مرز هوایی و با پاسپورت های جعلی به اردن و سپس به عراق بردند و از فرودگاه بغداد نیز مستقیم به قرارگاه اشرف برده شدیم که تازه فهمیدم چه بلایی بر سرم آمده است.

عوامل مجاهدین خلق بعد از ورود به اشرف ما را به قسمت پذیرش که مسئول آن فرشته شجاعی بود بردند تا به ما آموزش های ایدئولوژیک بدهند. هرچی می گفتم من نه اهل سیاستم و نه اهل خیانت به کشورم و با هدف کار کردن و کسب روزی برای خانواده ام به پاکستان رفتم ،گوششان بدهکار نبود و با اجبار و تهدید ما را در این کلاسها شرکت می دادند”.

فرهاد می گوید تا آن زمان هیچ شناختی از فرقه مجاهدین خلق نداشتم و آنها را اصلا نمی شناختم. در پذیرش عمدتاً آموزش های ایدئولوژیکی می دادند و رجوی را رهبر خود معرفی می کردند.

مسئولین مجاهدین خلق در دوره پذیرش حتی برای ما اسم های مستعار هم انتخاب کردند و نمی خواستند افراد هویت اصلی همدیگر را بشناسند. تا بتوانند بعداً از آنها در عملیات های تروریستی بر علیه مردم ایران استفاده کنند.
بعد از اتمام دوره پذیرش ما را در گروههای ۱۰ نفری بین واحدهای نظامی که “ارتش” گفته می شد تقسیم کردند که مرا به همراه تعداد دیگری به ارتش ۱۲ دادند.

تقریبا بعد از سه ماه حضورم در فرقه تروریستی مجاهدین خلق بود که صدام حسین سقوط کرد. و فضای بازتری برای اعتراض بر علیه مسئولین مجاهدین خلق پیدا کردیم و اینکه چرا ما را برخلاف میلمان در اینجا نگه داشته اید.

به گفته فرهاد وی که مجموعا یک سال و نیم در قرارگاه اشرف بود، بیگاری دادن و انجام کارهای سخت یدی و دیدن آموزش های ایدئولوژیک کار اصلی شان بود.

فرهاد می گفت: مسئولین مجاهدین خلق از ما می خواستند با رجوی بیعت کنیم و هر چی او گفت را انجام دهیم. کنترل تمام وقت توسط مسئولین مجاهدین خلق، شرکت در نشست های موسوم به عملیات جاری و انواع شکنجه های روحی و روانی دیگر جایی برای فکر کردن به آینده و خانواده برایمان باقی نمی گذاشت.

با سقوط صدام و حضور آمریکایی ها در قرارگاه اشرف با تحویل خود به نیروهای آمریکایی از شر مجاهدین خلق خلاصی پیدا کردم.
بدین ترتیب با انتقال به کمپ آمریکایی ها موسوم به “تیف” و اقامت یازده ماهه در آن، شرایط انتقال به ایران برایمان فراهم گردید و نهایتاً در اسفند سال ۱۳۸۳ به درخواست خودمان به همراه جمعی دیگر از ایرانیان به کشورمان بازگشتیم.

نوشته اعلام آمادگی پورمشگی؛ عضو سابق مجاهدین خلق برای شهادت در دادگاه سران گروه اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

یکی از مسائل مهم و عناصر بنیادشکن دین، که همواره نظر دین پژوهان و جامعه شناسان دین را به خود جلب کرده است و آن ها پیوسته در اندیشه یافتن راه حلی برای مقابله با آن بوده اند، بحث فرقه و فرقه گرایی در مذاهب و گرایش ها و تمایلات مخالف نسبت به سازمان های دینی است، مشکلی که از دیرباز وجود داشته و در عصر حاضر نیز به یکی از مقولات مهم و پیچیده جوامع بشری  تبدیل شده است.

ارائه خط مشی مناسب، از کارکردهای مهمی است که یک سازمان دینی باید برای ارائه تحلیل و نهادینه شدن آن در یک جامعه، تلاش مضاعفی از خود نشان دهد. به همین دلیل است که اصلی اساسی برای گرویدگان به هر دینی، بنیادگرایی درباره آن دین معرفی شده است.

طبق همین فرایند است که به تدریج ، نظریه های معکوس در قالب و بیانی مخصوص در مقابل سازمان دینی عام به تدریج رشد کرده و افرادی را بر آن می دارند که اصلاحاتی درونزا ایجاد نمایند و خود را از وابستگی های دامنگیر رها ساخته ، مستقل وارد عمل شوند و با ارائه طرحی اصلاحی ، با روشی خاص ، برای اداره اندیشه دینی جامعه بسیج شوند.

بر همین اساس، در کنار عقاید سازمان دینی عام، انشعابی طراحی شده که در ظاهر جنبه دینی خود را حفظ میکند، ولی در باطن ،از یک نوع واگرایی رادیکالی نسبت به سازمان دینی نهادینه شده در جامعه برخوردار است.

بنابراین سازمان مجاهدین خلق نیز ، یک گروه مذهبی فرقه گرا و نمونه  بارز یکی از همین  انشعابات طراحی شده است.

این تشکل با برداشت های متفاوت از اسلام  و با پایه قراردادن ماتریالیسم، ایدئولوژی خود را بنا نهاده و با پدیده های پیرامون خود تنظیم رابطه میکند. که بیشترین ابعاد فاجعه بار آن در درون مناسبات خود این فرقه تروریستی دیده می شود که چگونه با جلسات  تفتیش عقیده مستمر، شکنجه های روحی و روانی، اعضاء را به تمکین اجباری از ایدئولوژی که توسط رهبری این فرقه طراحی و تدوین شده وا میدارد.

راه اندازی انقلاب ایدئولوژیک در سال ۱۳۶۴ و رسمیت بخشیدن به رهبری خود انتصابی مادام العمر  مسعود رجوی در تشکیلات مجاهدین خلق و بدنبال آن طلاق های اجباری که از سال ۱۳۶۸ به بعد در درون تشکیلات شکل گرفت حاکی از تکمیل پروسه تبدیل شدن مجاهدین خلق به یک فرقه تمام عیار با تمامی شاخص های آن بوده است بنحویکه ساختار تشکیلاتی و درونی مجاهدین خلق را از هرگروه سیاسی و یا اجتماعی بنحو بارزی متمایز می سازد.

بررسی عملکرد و مواضع تشکیلات مجاهدین خلق و ساختار درونی آن طی چند دهه گذشته، آشکارا اثبات می‎کند که شکل‎گیری یک فرقه سیاسی – مذهبی  مبتنی بر “خشونت‎ورزی”، “التقاط ایدئولوژیک”، “ماجراجویی”،”افراط‎گری” و “تقدیس تشکیلات” با رهبری خودکامه نمی‎تواند مسیر و فرجام صحیحی یابد و ثمرات تلخ و فاجعه‎بار آن برخاسته از ریشه‎های آفت‎زده‎ای است که نادیده گرفتن آنها مستلزم نفی واقع‎بینی خواهد بود.

ساختار درونی مجاهدین خلق یک ساختار فرقه ای و نامتعارف است. مسعود رجوی  بعنوان رهبر فرقه در حال ارتباط با دنیای ماورءالطبیه بوده و به پیروان خود وعده بهشت را میدهد.

مریم رجوی، همسر و مبلّغ اصلی رهبری مسعود،این اندیشه را در اعضای سازمان القاء میکند که او با امام زمان در ارتباط بوده و فرامین خود را از او میگیرد.مریم میگوید :”مسعود رجوی تنها در مقابل امام زمان مسئول است و هرگز در تشکیلات به کسی پاسخگو نیست.”

در تشکیلات مجاهدین خلق زیر سوال بردن رهبر یک جرم نابخشودنی است و ستایش از رجوی یک وظیفه فرقه ای در  درون تشکیلات مجاهدین خلق بحساب می آید. به همین دلیل است که رجوی هرگز پاسخگوی اعمال خلاف عرف و شرع  و همچنین خطاهای استراتژیکی و حتی تاکتیکی که طی این سالیان در تشکیلات مجاهدین خلق مرتکب شده ، نبوده است.

بدین ترتیب ادعای “جدایی دین از دولت” و “آزادی ادیان و مذاهب”توسط رهبری مستبد و فاشیست مجاهدین خلق و تبلیغ  بیرونی آن یک فرافکنی آشکار از عوام فریبی و سرپوش گذاشتن بر ماهیت چندش آور فرقه ای درون تشکیلاتی رجوی  است که سعی بر سرپوش گذاشتن بر مناسبات فاسد این فرقه دارد.

مسلماً فرقه ای که حتی در خصوصی ترین زوایای زندگی اعضای این فرقه اعم از زن و مرد نظارت دارد و اعضای فرقه را مستمرا بخاطر تخطی از قوانین تشکیلات، مورد حسابرسی های مشمئز کننده قرار می دهد، هرگز نمی تواند مدعی “جدایی دین از دولت” در نزد  مردم ایران باشد. چرا که این ادعا یک فریب بزرگ و وقیحانه، توسط رهبری سازمانی است که سعی می کند گند و کثافت درون فرقه ای خود را از نگاه مردم ایران پوشیده نگه دارد.

آش آنقدر شور است که سران فرقه مجاهدین خلق حتی به تعهدات خود در مقابل اعضایی که فاقد ایدئولوژی مجاهدین خلق بوده و یا دین دیگری داشتند نیز پایبند نبودند.اجبار چنین اعضایی به تغییر باورها و انتخاب ایدئولوژی مجاهدین خلق و برخوردهای سخت با آنها خود داستان فاجعه بار دیگری است که نیاز به بحث جداگانه ای دارد.

مسلماً فساد هم یکی از پایه های حذف نشدنی در مجاهدین خلق است که هنوز ابعاد فاجعه بار آن از جمله تشکیل حرمسرا (خانه فساد) برای رهبر فرقه توسط مریم رجوی از زنانی که عضو شورای رهبری این فرقه می شدند، یا تجاوز مسئولین مرد به اعضای نوجوان ، بدرستی افشا نشده است.

بنابراین سرنوشت مجاهدین خلق در تاریخ مبارزات معاصر ایران ، بدور از هرگونه ادعاهای مردم پسند، تجربه ای تلخ  از یک حرکت انحرافی ، ضد ملی و ضد میهنی تحت پوشش “مبارزه با جمهوری اسلامی ایران” در تمامی ابعاد درون گروهی و بیرونی یک باصطلاح  اپوزیسیون خود فروخته  است.

نویسنده : سعید پارسا

نوشته از ادعا تا واقعیت ؛ مجاهدین خلق و طرح جدایی دین از دولت اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

وی متاهل است و بلافاصله بعد از خروج از فرقه رجوی ازدواج کرد و برای زندگی آرامی که بعد از خروج از فرقه رجوی بدست آورده  شکرگزار خدای بی همتاست.

عضو نجات یافته از تشکیلات مجاهدین خلق می گوید: سعی می کنم از لحظه لحظه زندگی ام استفاده کنم و از این همه نعمتی که خدا بهم داده ممنونم. خروج از فرقه منحوس رجوی و زندگی دوباره بزرگترین فرصتی بود که خداوند بزرگ به من ارزانی داشت.

بنظرم قدر زندگی و آزادی را کسی می تواند درک کند که زمانی گرفتار انواع و اقسام محدودیت ها و باید نبایدهای بی رحمانه و ضد انسانی فرقه ای بنام مجاهدین خلق باشد.

آری سازمانی که هم جسم و هم روح انسانها را به بردگی می کشاند و آنان را در راستای اهداف ضد ایرانی خود و اربابان غربی اش هزینه می کند، هرگز نمی توان جایی در میان مردم و جوانان این مرز و بوم  داشته باشد.

حضور در تشکیلات مجاهدین خلق و قرارگاه اشرف بدترین خاطره من از دوران اسارتم در خاک عراق است و هنوز هم از کابوس های شبانه آن خلاصی ندارم.

اما شیرینی زندگی و در کنار خانواده بودن باعث می شود تمامی تلخی های آن دوران را  فراموش کنم. به امید روزی که تمامی افراد گرفتار و اسیر در فرقه مجاهدین خلق آزاد شده و به نزد خانواده هایشان باز گردند.

نادر مهدی پناه در سال ۱۳۴۹ در یکی از روستاهای شهر میاندوآب بدنیا آمد. خدمت سربازی تحولی بود که آقای مهدی پناه را بیش از هر زمان دیگری برای دست و پنجه نرم کردن با مشکلات زندگی آماده کرد. ایشان بعد از بازگشت از سربازی نزد پدرش مشغول کار شد.

نادر مهدی پناه برای رسیدن به یک موقعیت بهتر در سال ۱۳۸۰ بطور غیر قانونی از کشور خارج شد و خود را به شهر سلیمانیه عراق رساند. تا با معرفی خود به UN از یکی از کشورهای اروپایی پناهندگی بگیرد .

اما از بخت بد در شهر سلیمانیه یک باند قاچاقچی انسان که اعضای آن در ارتباط با مجاهدین خلق بودند در مسیر او قرار می گیرد. یکی از اعضای این باند با آقای مهدی پناه رابطه دوستی می ریزد. و به ایشان قول می دهد او را برای کار به یک شرکت معتبر معرفی کند. تا برای مدتی که باید در انتظار کارهای قانونی اش باشد درآمدی  داشته باشد.

بدین ترتیب قاچاقچیان آقای مهدی پناه را به جای معرفی به یک شرکت معتبر به مجاهدین خلق در قرارگاه اشرف می فروشند.

سقوط صدام حسین باعث شد کنترل های تشکیلاتی تا حدود زیادی از بین برود و اعضای مجاهدین خلق جرأت بیشتری یافتند تا بتوانند از این گروه جدا شوند.

نادر مهدی پناه در سال ۱۳۸۴ در حالیکه به همراه تعداد دیگری برای بیگاری در یکی از نقاط قرارگاه اشرف برده می شدند قهرمانانه فرار کرد و خود را به مقر نیروهای آمریکایی در قرارگاه اشرف رساند.

نادر مهدی پناه بعد از ۳ سال اقامت در کمپ نیروهای آمریکایی و بعد از فراز و نشیب های فراوان موفق شد در سال ۱۳۸۷ وارد کشور شود.

نوشته خروج از فرقه رجوی و دوباره زندگی – نادر مهدی پناه اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

در این گفتگو مسئول دفتر نمایندگی انجمن نجات استان آقای رضا غفارزاده را در جریان آخرین وضعیت اعضای گرفتار در اردوگاه مانز آلبانی، تحت کنترل فرقه تروریستی مجاهدین خلق قرار داد.

ضمن اینکه جدیدترین فعالیت انجمن نجات آلبانی یعنی حضور و سخنرانی خانم آریسا ادریسی (رحیمی) رئیس انجمن نجات آلبانی در کنفرانسی با موضوع”ایران و مبارزه با تروریسم” در تاریخ شنبه ۱۲ اکتبر در ایتالیا و مصاحبه با چند رسانه ایتالیایی مورد بحث این دیدار بود.

در این خصوص رضا غفارزاده گفت ما خانواده ها خیلی خوشحالیم که می بینیم انجمن نجات آلبانی توانسته است در مدت کوتاهی فعالیت های خود را به خارج از کشور آلبانی نیز گسترش دهد. بنابراین اینگونه فعالیت ها مایه دلگرمی ما خانواده ها می شود.

وی ادامه داد؛ اکنون که انجمن نجات آلبانی توانسته است فعالیت های خود را در عرصه های بین المللی گسترش دهد خواهان آن هستیم که مسئولین این انجمن اصلی ترین خواسته ما خانواده ها را که همانا دیدار با عزیزانمان در اردوگاه مانز در خاک آلبانی است به یک مطالبه جدی در سطح بین المللی تبدیل کنند. و ضمن ملاقات با انجمن های حقوق بشری در کشورهای مختلف حمایت آنان را از خواسته به حق و قانونی ما جلب کنند.

توضیح اینکه داریوش فتاحیه متولد ۱۳۳۵ شمسی در شهر ارومیه است. وی در حال حاضر ۶۸ سال سن دارد. داریوش در سال ۱۳۶۳ شمسی در دام مجاهدین خلق گرفتار آمد و با فریب به خاک عراق کشانده شد.

وی در حال حاضر همچنان در بند فرقه رجوی در کشور آلبانی است و سران این فرقه مانع از هرگونه ارتباط خانواده وی با ایشان می شوند.

نوشته دیدار با عزیزانمان در اردوگاه مانز را به یک مطالبه جهانی تبدیل کنید اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

قادر رحمانی در سال ۱۳۶۴ در جنگ ایران و عراق اسیر نیروهای عراقی شد و بمدت ۴ سال انواع شکنجه های روحی و روانی و  جسمی را تحمل کرد. وی در سال ۱۳۶۸ با توجه به شرایط سخت اردوگاه های عراق و برای فرار از آن وضعیت به سازمان مجاهدین خلق پیوست.

ایشان به مدت ۱۷ سال در مجاهدین خلق گرفتار بود. وی در طول حضورش در مجاهدین خلق بارها درخواست جدایی کرد ولی قوانین سخت فرقه نه تنها مانع از خروج وی از سازمان شد، بلکه فشار بر وی بیش از گذشته نیز افزایش یافت. تا اینکه در سال ۱۳۸۵ و زمانیکه دیگر صدامی در کار نبود و مجاهدین خلق حامی خود را از دست داده بودند توانست به کمک آمریکایی ها از این گروه جدا شده و به ایران باز گردد.

قادر رحمانی در یکی از مصاحبه هایش می گفت: یکی از سوالاتی که همیشه ذهنم را درگیر میکرد  این بود که سازمان مجاهدین خلق چطور می توانست با اعضای خود که به آنان احتیاج داشت رفتارهای ناشایست انجام دهد و شخصیت آنان را خورد کند؟

او در خاطرات خود می نویسد بعد از اینکه توانستیم از فرقه خارج شویم و شیرینی زندگی بدون فرقه رجوی را تجربه کنیم همیشه حسرت روزهایی را که فرقه از ما گرفت را می خورم و برایمان جای تعجب است که ما چرا و به چه دلیل این شیرینی زندگی را سالیان دراز دو دستی تقدیم فرقه رجوی کردیم؟!

قادر رحمانی در کنار فرزندانش

آقای قادر رحمانی هم اکنون دارای همسر و دو فرزند پسر است. و از اینکه از راه حلال کسب درآمد می کند به خود می بالد و خوشحال است. او خوشحال است که زندگی می کند و از این نعمت خدادادی نهایت استفاده را می کند آقای قادر رحمانی آرزو می کند روزی برسد که هیچ انسانی در بند و استثمار روحی و جسمی این فرقه پلید قرار نداشته باشد.

آری آری زندگی زیباست

زندگی ، آتشگهی دیرنده پابرجاست

گر بیفروزیش ، رقص شعله اش در هر کران پیداست

ور نه خاموش است و خاموشی گناه ماست

“سیاوش کسرایی”

نوشته شیرینی زندگی بدون فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

تشکیل لایه ای به نام “شورای رهبری” توسط مسعود رجوی با معاونت مستقیم مریم رجوی در دهه هفتاد هجری شمسی و در بحبوحه به اصطلاح “انقلاب ایدئولوژیک”، به عنوان خلوتگاه و فسادخانه مسعود رجوی، لکه ننگی بر پیشانی فرقه تروریستی مجاهدین است. اقدامی که تاکنون در هیچ برهه ای از تاریخ معاصر ایران دیده نشده است.

از حرمسراهای شاهان قاجار زیاد شنیده ایم، ولی تشکیل چنین لانه فسادی آنهم در تشکیلاتی که ادعاهای آزادی خواهانه آن گوش فلک را کر می کند در نوع خود بی سابقه است.

مریم رجوی که خود با یک رابطه نامشروع با رهبر مجاهدین، به مسئول اولی مجاهدین رسیده بود حال نوبت وی بود که فسادخانه ای برای شوهرش دست و پا کند.

بنابراین تشکیل فسادخانه ای تحت عنوان “شورای رهبری” یکی از اصلی ترین محصولات “انقلاب ایدئولوژیک” بود که با هدف فرونشاندن تمایلات جنسی بیماری به نام مسعود رجوی کاربرد داشت.

هر چند وی سه بار ازدواج کرده بود ولی تشکیل فسادخانه و تجاوز به زنان فصل مشترک رهبران تمامی فرقه های نوظهور تاریخ معاصر جهان از جمله مجاهدین و داعش است.

افشاگریهای تعدادی از زنان “شورای رهبری” که موفق به فرار از جهنم مجاهدین شدند مو را بر تن هر انسانی راست می کند که چگونه زنان در بند تشکیلات با هدایت و دستور شخص مریم رجوی سر از فسادخانه مسعود رجوی در آورده و با زور و اجبار تن به تجاوزات جنسی این مردک کوتوله پَست می دادند.

لذا در نتیجه این افشاگریها بود که مریم رجوی در خاک آلبانی و برای جلوگیری از آبروریزی بیشتر این زوج بدکاره و بدنامی در افکار عمومی و حتی بین اعضای نگونبخت این فرقه که اکثرا از آنچه که پشت پرده “شورای رهبری” می گذشت بی خبر بودند، “شورای رهبری” را به “شورای مرکزی” تغییر نام داد. هرچند این اقدام پایان کار فسادخانه مجاهدین محسوب نمی شود.

اگر جرم مسعود رجوی تجاوز به زنان نگونبخت و بی دفاع در تشکیلات مجاهدین باشد جرم مریم رجوی بعنوان کلید دار این فساد خانه و اجبار زنان به همبستری با این مردک پلید بسا بیشتر و غیر قابل بخشش است.

حال دستگاه منقول تبلیغاتی مجاهدین عین کبکی که سر در برف دارد در سالگرد ۳۰ مهر سال ۱۳۷۲ سعی در تطهیر این چهره پلید و فاسد در افکار عمومی مردم ایران دارد تا از یک زنیکه فاسد و بدنام بعنوان یک زن انقلابی نام برده شود!!!

اما آنچه که انتظار مردم ایران است اینکه دادگاه تهران که در حال محاکمه و رسیدگی به اتهامات رهبران فاسد و بدنام مجاهدین و تعدادی از اعضای جنایتکار آن است باید به این بخش از جرایم رهبران این فرقه نیز که زنان نگونبخت را به اجبار و با هدف تجاوز جنسی وارد فسادخانه ای به نام “شورای رهبری” می کردند نیز رسیدگی کند تا بیش از هر زمان دیگری جنایات هولناکی که بدست آنان رقم خورده و هنوز کسی از آنها اطلاعی ندارد افشا شده و ماهیت واقعی این زوج جنایتکار بر همگان آشکار گردد و اینکه آنان نه تنها افراد سیاسی محسوب نمی شوند و حتی ارزشی در حد یک انسان معمولی را نیز ندارند بلکه مشتی جنایتکار و وحشی هستند که جنایت هایشان را در قالب یک ایدئولوژی التقاطی و تحت هدایت سرویس های اطلاعاتی معلوم الحال با هدف رسیدن به قدرت، شهوت و ثروت پیش می بردند.

نویسنده: علی صدر

نوشته مریم رجوی کلید دار خانه فساد مسعود رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نمونه یازدهم: اخراج مجاهدین از قرارگاه اشرف و اسکان موقت آنان در لیبرتی (محل سابق نیروهای آمریکایی در نزدیکی شهر بغداد) که تحت نظر کمیساریای عالی پناهندگان ملل متحد و برای اعزام آنان به کشورهای ثالث انجام گرفت، باعث شد رجوی  بار دیگر و برای جلوگیری از جدایی بیشتر اعضاء و نگه داشتن آنان در قید و بند تشکیلات فرقه ای مجاهدین خلق به شیوه فریبکارانه دیگری که باز هم دادن وعده سرنگونی جمهوری اسلامی در سال ۱۳۹۲ بود ، متوسل شود و کار را بدانجا کشید که مریم رجوی هم تلاش کرد بر ابعاد این فریبکاری افزوده و شعار “تغییر در ایران در سال ۲۰۱۳  ” را برای روحیه دادن به نیروهای در هم شکسته مجاهدین خلق بعنوان یک شعار سیاسی در سطح بین المللی گسترش دهد.

ولی آنچه که در لیبرتی گذشت چی بود. بنا به گفته آخرین نفراتی که از کمپ لیبرتی فرار کرده اند ، مسعود رجوی در اواخر آذر ماه ۱۳۹۱  طی یک پیام درونی به اعضای سازمان مجاهدین خلق ، اعلام کرده است که سازمان قصد خروج از عراق را ندارد ، چرا که نوری مالکی و رژیم ایران حداکثر تا تاریخ ۳۰ مهر۹۲  سقوط خواهند کرد ؟!! و آنها می توانند از همانجا به تهران رفته و قدرت را در دست بگیرند. او در ادامه پیامش دو گزینه را جلوی نیروهایش قرار داده است ، گزینه اول : ” پلی از لیبرتی تا تهران ” می باشد ، او در این گزینه از اعضای سازمان خواسته است تا به صورت کتبی تعهد بدهند که برای همیشه با سازمان مجاهدین خلق باقی می مانند و حاضرند از بدن خود پلی بسازند از لیبرتی تا تهران . گزینه دوم : ” کثافت بورژوازی ” است ، رجوی این گزینه را برای آنانی در نظر گرفته است که حاضر به دادن تعهد نیستند و وعده های توخالی و تکراری او را قبول ندارند و بقول او میخواهند به دامن بورژوازی بروند.

در ارتباط با همین بحث در تاریخ ۳۰/۱۰/۱۳۹۱ مسعود رجوی پیامی تحت عنوان “مؤسسان چهارم ارتش آزادیبخش ملی” را به اعضای سازمان داد. وی در بخشی از پیام خود می گوید: ” . . . مؤسسان چهارم ارتش آزادیبخش ملی را اعلام میکنم. با شرکت همه هم وطنان ، مشتاقان آزادی و استقلال ایران و بویژه یاران اشرف نشان در سراسر جهان .

۲۵ سال پیش در سال ۱۳۶۶ من و مریم نخستین مؤسسان (ارتش ) بودیم . یک دهه بعد مؤسسان دوم در حوض های پایان سال ۱۳۷۴ را همه شما و همه مجاهدان به یاد می آورند . آن موقع هم مثل امروز مریم نبود و من برای چندی اعلام انحلال کردم . . . یک دهه بعد در سال ۱۳۸۵ در مؤسسان سوم همچنین شد و حالا در دهه ۹۰ بعد از اعلام مرحله سرنگونی ؟ ! ، در اعلام آماده باش به یگانهای ارتش آزادی در داخل ایران (بعد از به گِل نشستن ارتش آزادیبخش ملی در عراق)  به مؤسسان چهارم و به برپا دادن تیم ها ، دسته ها و یگانهای ارتش آزادیبخش ملی رسیده است . . .

بنابراین میتوان نتیجه گرفت که برای فریبکاری رجوی هیچ نقطه پایانی متصور نیست و جان و روان انسانهایی که در کمپ لیبرتی در تشکیلات فرقه ای مجاهدین خلق گرفتار آمدند تنها بخشی کوچکی از هزینه قدرت طلبی شخص رجوی محسوب می شود.

نمونه دوازدهم و پایانی: رجوی در ادامه فریبکاری و تلاش برای تمکین بیشتر اعضای نگونبخت که در بن بست مرگبار تحولات جهانی دست و پا می زد و در ترس از جدایی های بازهم بیشتر اعضاء از اردوگاه مانز، دست به ترفند دیگری زد تا شاید خروج اعضای ناراضی از این فرقه را کندتر کرده و با سیاست از ستون به ستون فرجی است اندکی به عمر سیاسی خود بیفزاید.

نوشته نحوه شکل گیری رفتارهای جدید در اعضای مجاهدین – قسمت پایانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

قبل از هر چیز مایلم انتصاب شما در جایگاه گزارشگر ویژه حقوق بشر در امور ایران را تبریک گفته و برایتان آرزوی موفقیت نمایم.

اینجانب رضا غفارزاده خواهر زاده داریوش فتاحیه گرفتار در فرقه تروریستی مجاهدین خلق در کشور آلبانی هستم.

دایی من داریوش فتاحیه متولد ۱۳۳۵ شمسی برابر با ۱۹۵۶ میلادی در شهر ارومیه است. وی در حال حاضر ۶۸ سال سن دارد.  داریوش در سال ۱۳۶۳ شمسی برابر با ۱۹۸۴ میلادی در دام مجاهدین خلق گرفتار آمد و با فریب به خاک عراق کشانده شد تا در جنگ ضد میهنی رجوی در کنار نیروهای صدام حسین بر علیه کشورش بجنگد.

در حال حاضر او همچنان در بند فرقه رجوی در کشور آلبانی است. علیرغم تلاش هایی که تاکنون انجام داده ایم نتوانستیم با وی ارتباط برقرار کنیم و یا با ایشان ملاقاتی داشته باشیم. سران مجاهدین خلق بشدت از این ارتباط جلوگیری می کنند.

بد نیست بدانید از زمانیکه دایی ام وارد تشکیلات مجاهدین خلق شده بدلیل ممنوعیت ازدواج،  نه همسری دارد و نه فرزندی!

پدر داریوش ، فخرالدین فتاحیه زمانی که در قید حیات بود بارها با نوشتن نامه به صلیب سرخ جهانی و ارگانهای بین المللی و حقوق بشر خواستار آزادی فرزندش از چنگال رجوی و دیدار با او شد، ولی هرگز سران مجاهدین خلق به درخواست های پدر ستم دیده داریوش توجهی نکردند. نهایتاً هم فخرالدین فتاحیه در سال ۱۳۹۴ (۲۰۱۵) در حسرت دیدار با فرزندش دار فانی را وداع گفت.

البته این تنها غم و اندوه خانواده فتاحیه نبود. صفیه اقبالی مادر چشم انتظار داریوش فتاحیه نیز در آذرماه ۱۳۹۶ (دسامبر 2017) رخ در نقاب خاک کشید. مادری که بیش از سی سال چشم انتظار دیدار با فرزندش بود.

اکنون شرایطی فراهم شده است تا از شما بعنوان گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد درخواست کنم تا شرایطی را فراهم کنید تا خانواده من و خانواده سایر افرادی مثل من بتوانند با عزیزانشان در اردوگاه مانز آلبانی که بشدت تحت کنترل و نظارت عوامل رجوی است ملاقات کنند.

با تشکر از شما – رضا غفارزاده

نوشته نامه خانواده داریوش فتاحیه به دکتر مای ساتو اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

بعد از سقوط صدام حسین و به وجود آمدن فضای نسبتاً باز در تشکیلات مجاهدین خلق از یک سو و حضور نیروهای آمریکایی در قرارگاه اشرف از سوی دیگر باعث شد تا اعضای مخالف بتوانند با دردسرهای کمتری به نسبت قبل تشکیلات مجاهدین خلق را ترک کنند. هرچند دستگاه سرکوب و فریبکاری مجاهدین خلق لحظه ای از حرکت باز نمی ماند.

روند رو به رشد ترک صفوف مجاهدین خلق که به اشکال گوناگون از جمله فرار صورت می گرفت نهایتاً منجر به تأسیس محلی برای اسکان آنان توسط نیروهای آمریکایی در شمال قرارگاه اشرف گردید که اختصاراً تیف نامیده می شد.

این روند که از همان سال ۱۳۸۲ و بعد از سقوط صدام حسین شروع شده بود، طی سالهای ۱۳۸۴ و ۱۳۸۵ به اوج خود رسید و رهبری مجاهدین خلق را بر آن داشت تا چاره ای برای توقف آنها بیندیشد.

رجوی در سال ۱۳۸۴ و ۱۳۸۵ و برای جلوگیری از ریزش نیرو و امیدوار کردن آنان به آینده ای که هیچ چشم انداز روشنی نداشت سلسله بحث هایی تحت عنوان تعیین تکلیف را با نیروها مطرح کرد و از آنان خواست تا هرکس خود را تعیین تکلیف نموده و موضع خود را اعلام نماید. البته حرف رجوی این نبود که اگر کسی خواست برود می تواند همین الان برود بلکه قصد او گرفتن تعهد از نیروها برای ماندن تا آخر خط و در هر شرایطی تحت سیطره او بود.

رجوی  بعدأ اسم این مرحله را هم مؤسسان سوم ارتش آزادیبخش ملی نام نهاد. این نامگذاری که در دستگاه رجوی یک محتوای ایدئولوژیک داشت می خواست بگوید: من در سال ۱۳۸۵ به همه تعیین تکلیف کردم که هرکسی خواست می تواند برود و اگر شما ماندید پس این شما بودید که برای بار سوم ارتش آزادیبخش ملی را تأسیس کردید.

رجوی مطابق همان راه و روش فرقه ای و فریبکاری خاص خود در اواسط سال 1385 اعلام کرد که موضوع تعیین تکلیف ۲ ساله شده و از نیروهایش خواست تا دو سال دیگر نیز صبر کنند و به تعهدشان با وی پایبند باشند. در این پیام رجوی از تحولات مهمی که طی دو سال آینده اتفاق خواهد افتاد بحث می کرد و برای اولین بار بود که رجوی با صراحت یک زمانبندی برای تحولاتی که نهایتاً به پیروزی مجاهدین خلق و شکست جمهوری اسلامی منجر خواهد شد به اعضای سازمان میداد.

بنظر میرسید رجوی آنقدر روی تحلیل خود سفت و محکم بود که حتی تلاش کرد با علنی کردن آن در برخی سایت های وابسته به مجاهدین خلق از جمله سایت همبستگی دامنه آن را گسترش دهد.

درج تعهد نامه ای تحت عنوان :  تعهد تک تک ما به حمایت از مقاومت، سد سدیدی در برابر استبداد آخوندی است در تاریخ جمعه ۲۷ بهمن ۱۳۸۵ برابر با ۱۵ فوریه ۲۰۰۷ در سایت همبستگی ملی دست رجوی را بیشتر رو کرد. در این تعهد نامه از همگان خواسته شده بود تا”در این کارزار شرکت کرده و جملگی تعهد بدهند”.

رجوی در تاریخ ۵ فروردین ۸۶ نیز در پیامی ضمن تکرار حرفهای همیشگی خود به نکاتی اشاره داشت که در ردیف همان تحلیل های خیال پردازانه اش بود که نهایتا تعهد سپاری مجدد اعضا برای ماندن در تشکیلات مجاهدین خلق هدف اصلی وی بود.

رجوی در پیام خود  از “تدبیر خود به دست شراب دو ساله پس از چهل سال رنج و غصه” صحبت کرده بود و در آن مقطع برای هر ناظر بیرونی سوال این بود که طی دو سال آینده چه اتفاقی خواهد افتاد که رجوی اینقدر روی آن حساب باز کرده و به آن دل  بسته است.

بدین ترتیب درخواست دادن تعهد همگانی در سایت همبستگی ملی و “شراب دوساله” نشان داد که در آن مقطع نیز تحلیل خیال پردازانه رجوی این بود که همه چیز باید تا پایان دوران ریاست جمهوری جرج بوش که دوسال به اتمام آن باقی مانده است تعیین تکلیف شود و از نیروها می خواست تا آن مقطع در کنار سازمان بمانند که این هم در عمل اتفاق نیفتاد.

واقعیت این است رجوی اعتقاد داشت دوران زمامداری بوش (۲۰۰۸ – ۲۰۰۰ )که دو جنگ عراق و افغانستان را به مردم این کشورها تحمیل کرده بود در دو سال باقیمانده از حکومتش (۱۳۸۷ – ۱۳۸۵) خواهد توانست جنگ دیگری را و این بار علیه مردم ایران سازمان دهد و به همین دلیل دو سال آخر حکومت جنگ طلبان به نمایندگی جرج بوش برای مجاهدین خلق از اهمیت خاصی برخوردار بود تا  به قول مسعود مجاهدین خلق  بتوانند سلاح های از دست رفته شان را این بار از دست ارتش آمریکا تحویل گرفته و ماجراجویی های جدیدی را در مرزهای ایران آغاز کنند. بدین ترتیب رجوی  چشم انداز جنگی را ترسیم میکرد و در باغ سبزی را نشان میداد که هرگز نه اتفاق افتاد و نه دیده شد.

نتیجه اینکه متوسل شدن به حربه های ایدئولوژیکی و فرقه ای و داشتن تحلیل های غلط از تحولات ایران و جهان،همچنین  موضعگیری های ضد مردمی رجوی تنها می تواند در راستای منافع حقیر و پستی چون بدست گرفتن قدرت سیاسی به هر قیمت توجیه گردد.

ادامه دارد..

نوشته نحوه شکل گیری رفتارهای جدید در اعضای مجاهدین – قسمت نهم اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مطلع شدیم که شما رسماً از تاریخ اول ماه اوت ۲۰۲۴ به سمت گزارشگر مخصوص وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران منصوب شده اید. قبل از هر چیز مایلیم انتصاب شما را در پست جدید تبریک گفته و برایتان در مأموریت حساس و خطیری که در پیش رو دارید آرزوی موفقیت نماییم.

من محمدرضا محمدنژاد برادر بهمن محمدنژاد که هم اکنون در اردوگاه مانز آلبانی در فرقه رجوی نگهداری می شود هستم.

در طول سالیان گذشته ۴ تن از برادرانم؛ رسول، علیرضا، سیاوش و بهمن در دام این فرقه گرفتار شدند. ولی خیلی زود از نزدیک جنایات آنان در حق مردم ایران در همکاری با نیروهای صدام  حسین و علیه مردم عراق را به عینه دیدند. چیزی که هرگز در ذهن و تخیل شان نمی گنجید.

عملیات موسوم به “مروارید” در بهار سال ۱۳۶۹ برابر با ۱۹۹۰ میلادی که توسط “مجاهدین خلق” بر علیه کُردهای عراقی در شمال این کشور به وقوع پیوست باعت شد مردم بیگناه زیادی توسط همین اشرار “مجاهدین خلق” به قتل برسند.

آن وقت بود که برادرانم به ماهیت ضد ایرانی و وطن فروشی رجوی پی بردند. برادرم سیاوش به دلیل تبری جستن از جنایات رجوی که خواهان جدایی بود، توسط همین “مجاهدین” و به کمک نیروهای عراقی در قرارگاه اشرف اعدام شد.

برادر دیگرم علیرضا موفق شد به همراه تعدادی دیگری از مخالفین فرقه رجوی از قرارگاه  اشرف فرار و پس از تحمل مشقات فراران از طریق خاک اردن به کشور سوئد پناهنده شود.

اما برادرم رسول در دست فرقه گرفتار شد. ولی هرگز در برابر فشارهای سران فرقه رجوی سر تعظیم فرود نیاورد. او تحت شدیدترین شکنجه های روحی و روانی سران فرقه در قرارگاه اشرف قرار داشت که نهایتاً تصمیم رجوی این شد که او را به زندان وحشتناک “ابوغریب”  بفرستد. وی در این زندان نیز همانند زندان اشرف ولی این بار توسط شکنجه گران عراقی به شدت شکنجه شد تا شاید نادم شده و مجدداً به نزد فرقه برگردد. ولی او هرگز در برابر فشارهای رجوی سر خم نکرد. نهایتاً هم توسط دولت ایران با اسرای عراقی تبادل شد. او نیز هم اکنون در کشور سوئد زندگی می کند.

لازم به ذکر است که یک دختر و دو پسر عمو و یک پسرعمه  بنده نیز سابقا عضو “مجاهدین خلق” بودند که همگی شان در دهه هفتاد به محض شناخت ماهیت فرقه ای این گروه بدنام و وطن فروش آن را ترک کردند.

هم اکنون تنها برادرم بهمن در دست این فرقه و در کشور آلبانی اسیر است. آنچه که خواست ماست این است که شرایطی فراهم شود که ما بتوانیم بعد از چند دهه او را بدور از اجبارات فرقه رجوی در اردوگاه مانز آلبانی ملاقات کنیم.

منتظر پاسخ اقدامات شما هستیم

با تشکر و ارادت

خانواده بهمن محمدنژاد گرفتار در اردوگانه مانز آلبانی تحت کنترل مجاهدین خلق

نوشته نامه خانواده بهمن محمدنژاد به دکتر مای ساتو اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به همین دلیل هیچ عضوی از مجاهدین خلق جرأت نمی کند از زندگی شخصی و خانواده اش در تشکیلات ، حرفی به میان آورد و باید برای همیشه به خانواده اش به دیده دشمن نگریسته و عشق و علاقه به آنها را در دلش از بین ببرد تا به عنوان یک ابزار بتواند در راستای سیاست های ضد انسانی و ضد ایرانی فرقه رجوی بکار گرفته شود.

به همین دلیل هم پرتاب سنگ توسط اعضای مجاهدین خلق به سوی پدران و مادران سالخورده در قرارگاه اشرف در بعد از سقوط صدام حسین تنها می تواند در دستگاه ایدئولوژی رجوی توجیه شود.

قادر ارمکان هم یکی از هزاران عضو جداشده از فرقه رجوی است که توانست از چنگ فرقه رجوی رهایی یافته و پای در خاک میهن بگذارد. قادر ارمکان بعد از ۳۵ سال دوری از خانواده اش در تیرماه ۱۳۹۸ با فرار از آلبانی توانست با تمامی سختی ها خود را در ایران به خانواده اش برساند و دوران جدیدی از زندگی در کنار همسر و فرزند و نوه هایش را بگذراند.

قادر ارمکان اکنون ۵ سال است که زندگی بدون فرقه رجوی را تجربه کرده  و به بودن در کنار خانواده اش افتخار می کند.

وی  می گوید: خانواده تنها چیزی است که به او علیرغم تمامی سختی های گذشته آرامش می دهد و ادامه زندگی را برایش میسر می سازد. امیدوارم بقیه اعضایی که هم اکنون در فرقه رجوی گرفتارند بزودی زندگی در کنار خانواده هایشان را بار دیگر تجربه کنند. مسلماً کسانی که عمر را در فرقه رجوی سپری کرده اند مطمئنا قدر خانواده را بیش از هر زمان دیگری درک خواهند کرد چرا که خانواده تنها چیزی است که می تواند آرامش را مجدداً به وجود آنان برگردانده و تلخی های گذشته را برای آنان تحمل پذیر کند.

آری خانواده یک موهبت الهی و باطل السحر فرقه تروریستی رجوی است. خانواده معجزه می کند به همین دلیل رجوی همیشه از حضور خانواده های اعضای گرفتار در این فرقه در اطراف اردوگاه های خود چه در خاک عراق و اکنون آلبانی وحشت کرده و به شدیدترین وجه ممکن از نزدیک شدن آنان جلوگیری می کند.

لازم به توضیح است قادر ارمکان در سال ۱۳۶۳ که برای داد و ستد از مهاباد به شهر رمادی رفته بود توسط مأمورین عراقی دستگیر و به زندان منتقل می شود. آقای ارمکان طی مدت اسارتش در زندانهای عراق بارها توسط مأمورین عراقی مورد آزار و شکنجه قرار گرفت، بنحویکه دو پایش شکست و مدتها در بیمارستان بستری بود.

قادر ارمکان علیرغم اینکه نامش در لیست صلیب سرخ جهانی به عنوان اسیر ثبت بود ولی توسط مخابرات (اطلاعات) عراق به مجاهدین خلق فروخته شد و عوامل مجاهدین خلق وی را به قرارگاه اشرف انتقال دادند و مانع از بازگشت وی به ایران بمدت ۳۵ سال شدند.

قادر ارمکان

قادر ارمکان

نوشته قادر ارمکان از تجربه خروج از فرقه رجوی و زندگی دوباره اش می گوید اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.