مجری برنامه به استقبال اریسا رفته و ضمن خوش آمد گویی به او و اظهار خوشوقتی از او درباره احساسش می‌پرسد. اریسا می‌گوید قبل از هر پاسخی دوست دارم که روز جشن ملی و استقلال کوزوو را به مردم کوزوو تبریک بگویم و من حس می‌کنم که کوزوو و آلبانی یک‌خانه هستند با دو صاحبخانه. با توجه‌ به پیام‌های زنده بینندگان برنامه درباره خوشحالی مردم ایران و آلبانی برای جشن استقلال و همدردی با اسیران سازمان مجاهدین خلق در برنامه زنده زیرنویس می‌شود ایران و آلبانی دو جهان با یک قلب مشترک.

مجری درباره رابطه اریسا با کوزوو و نسبت و وابستگی‌های او با کوزوو سؤال کرد و بعد از توضیحات اریسا گفت، تو که عضو یک انجمن به اسم نجات هستی چرا با انجمن خودت یک فعالیت و حرکت اجتماعی را در کوزوو برنامه‌ریزی نمی‌کنی؟

اریسا پاسخ داد که اتفاقاً همکار شما قبل از شروع برنامه به من پیشنهاد برگزاری برنامه هشت مارس و روز جهانی زن را در کوزوو داده که به آن فکر خواهم کرد؛ چون زنان و مادران زیادی هستند که تحت ستم قرار گرفته‌اند و بچه‌های آنها توسط یک سازمان مستقر در آلبانی از آنها گرفته شده و آنها دنبال بچه‌های خود هستند. مجری گفت شما با یک ملیت دیگر آن‌هم با یکی از خودت بزرگ‌تر ازدواج کردی آیا مشکلی نبوده برای تو؟ آیا به‌خاطر حرف مردم مشکلی برای شما پیش‌آمده یا اینکه این حرف‌ها حال شما را بد کرده باشد؟ اریسا پاسخ داد وقتی عشق و هدف در زندگی باشد به جایی می‌رسی که حرف‌های انسان‌ها برایت مهم نیست و دنبال زندگی‌کردن و لذت‌بردن از زندگی هستی.

اریسا از مشکلات روحی سرفراز در رابطه‌ با سازمان قبلی که در آن زندگی می‌کرد گفت و گفت این مشکلات بیشتر از اختلاف سن و ملیت ما را اذیت می‌کند. او آنجا بسیار رنج‌ دیده و از عشق منع شده ولی عشق کماکان درمان است و زندگی است. همسر من در یک سازمان به اسم مجاهدین با قوانین سخت‌گیرانه و ضدانسانی بسیار به مدت هجده سال گرفتار بود یکی از قوانین این سازمان منع ازدواج و فکرکردن به آن بود.

مجری می‌پرسد این سازمان با این توصیفات چرا شوهر شما به آن پیوسته آیا مجبور بوده یا به‌ دلخواه خودش که اریسا می‌گوید نه او خیلی کم سن بوده نزدیک هفده سال یعنی یک جوان که گول دروغ‌های آنها را خورده که او را به اسم رفتن به اروپا و سوئد و یک زندگی رؤیایی جذب کرده بودند، او فریب این دروغ را خورد ولی بعد گرفتار شد؛ چون سازمان اجازه نمی‌داد با خارج تماس داشته باشد.

مجری می‌پرسد با این توصیف از سازمانی که او در آن گرفتار بوده آیا شما از ازدواج با سرفراز نترسیدی؟ اینکه از طرف سازمان مشکلی برای شما ایجاد شود؟

اریسا می‌گوید بله واقعیت این است که ترسیدم؛ ولی سرفراز با پدرم دوست شد و ما به او علاقه پیدا کردیم و او متفاوت بود و این عشق ارزش خطر را داشت. او به پدرم گفت که من در یک سازمان بودم که ارتباط با خانواده ممنوع بوده و الان نمی‌دانم خانواده چیست و عشق چیست؛ ولی برای اولین‌بار عشق را حس می‌کنم ، من عاشق دختر شما هستم، در حالی‌ که از جایی آمده‌ام که عشق و عاشقی ممنوع بوده است.

درست است که سرفراز از من بزرگ‌تر بود؛ اما در سازمان رشد نکرده بود و ما با هم بزرگ شدیم.

مجری می‌گوید شوهر تو جایی بوده که می‌گفتند خانواده مهم نیست؛ ولی او با پدرت دوست شد اگر این‌ طور نبود تو باز هم با او ازدواج می‌کردی که اریسا می‌گوید بله من عاشق سرفراز شده بودم. من خوشحالم که با او ازدواج کردم و به او برای رهایی دوستانش کمک می‌کنم و از زندگی راضی هستم و یک بچه هم داریم.

مجری از خانواده سرفراز پرسید که اریسا جواب داد که خانواده او علی‌رغم دوری هجده‌ ساله سرفراز و جدایی او نمی‌توانند به آلبانی بیایند چرا که سازمان مجاهدین در آلبانی حضور دارد و برای نشکستن قوانین آنها دولت آلبانی اجازه سفر خانواده‌ها به آلبانی نمی‌دهد. اریسا می‌گفت این تصمیم دولت آلبانی بسیار اشتباه است چرا که یک نیاز انسانی و یک حق اولیه انسانی را با این تصمیم اشتباه نادیده گرفته می‌شود . ولی من در فضای مجازی خانواده سرفراز را دیده‌ام، ولی دیدن کجا و در آغوش گرفتن کجا؟!

مجری سرفراز را به‌ پای خط می‌آورد و سرفراز ضمن تبریک به کوزوو برای جشن استقلال و تبریک به همسرش به‌ خاطر عشق می‌گوید که من در یک شوره‌زار به مدت هجده سال زندگی کردم. در سازمان مجاهدین بدون عشق و خانواده و زندگی و البته اریسا به من عشق و زندگی را آموخت و به من کمک کرد که به دوستانم کمک کنم که از آن شرایط سخت خود را رها کنند. من با افتخار توسط اریسا خانواده‌ام را حس کردم.

اریسا می‌گوید عشق یک انگیزه است و بالاتر از همه چیز است. بدون عشق زندگی وجود ندارد و کسی نباید از عشق منع شود، هرجا عشق نبود باید از آنجا خارج شد عشق شامل مادر، پدر و همسر و دوستان است و باید گرامی‌تر از هر چیز در جهان باشد که متأسفانه در سازمان مجاهدین سرکوب می‌شود.

اریسا در ادامه صحبت‌های سرفراز که از فرهنگ مشترک ایران و آلبانی می‌گوید، اضافه می‌کند که برخلاف تبلیغات سازمان مجاهدین خلق، ایرانی‌ها دشمن و بدخواه آلبانیایی‌ها نیست؛ بلکه دوستانی هستند با یک فرهنگ مشترک.

مجری پرسید آیا به لحاظ فرهنگی با سرفراز مشکلی داشته‌اید که اریسا گفت سرفراز جایی بوده که شرایط سختی داشته آنجا با فرمان زندگی می‌کردند نه با عشق ولی ما با هم دوستانه زندگی کردیم.

مجری ضمن تشکر از آنها اظهار امیدواری می‌کند برای رهایی دوستان سرفراز و داشتن یک برنامه دیگر با آنها و ملاقات مجدد

نوشته مصاحبه تلویزیون ATV کوزوو با اریسا ادریزی و سرفراز رحیمی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اریسا در برنامه “Zgjohu me MCN” بیدارشو با ام سی ان اعتراف کرد که آنها ابتدا انگلیسی صحبت می کردند و سپس ابتدا او فارسی یادگرفته و سرافراز بعداً زبان آلبانیایی را ؛ او می گوید که شوهرش در سازمان مجاهدین بر این باور بوده که نمی تواند دوست داشته باشد نمی تواند احساس کند که دوستش دارند و نمی تواند به عشق فکر کند.

( سرفراز رحیمی) در ایران در یک خانواده با محبت بزرگ شد تا اینکه مرگ آنها را از هم جدا کرد، او بعدها به عضویت سازمان مجاهدین درآمد ؛ آنجا شرط اصلی جدا شدن اعضا از خانواده و همسر است. آنجا عشق مجاز نیست، عشق فقط برای رهبران سازمان و سازمان است. او 21 سال در آن سرزمین بی عشق ماند.

اریسا ادریزی:

اولین لحظه در ایستگاه اتوبوس بود که او را دیدم. پدرم در آن زمان خانه‌ای اجاره میداد و پدرم به من گفت که مردی دارد با او انگلیسی صحبت می‌کند و در مورد خانه متقاعد شده است.

وقتی تلفنی صحبت کردم، متوجه شدم که او انگلیسی را سخت صحبت میکند. وقتی همدیگر را دیدیم، او به شدت شگفت زده شد . پدرم با توجه به واکنشی که او داشت گفت انگار باید دخترم را به این پسر می دادم نه خانه را.

او با پدرم خیلی صمیمی شد. بعد از آن روز او تقریبا هر روز به خانه ما می آمد. ابتدا پدرم به او گفت: ببخشید دخترم ازدواج نمی کند، شما ملیت دیگری دارید، او اما دغدغه های خودش را داشت، آنقدر با پدرم صمیمی شد تا بالاخره توانست نظر پدرم را عوض کند.

آنها آنقدر صمیمی شدند که پدرم به عنوان یک اهل تروپویایی (یکی از شهرهای آلبانی ) به من گفت با او برو بیرون و بیشتر با او آشنا شو. از رفتار پدر شگفت زده شدم، زیرا خشونت های زیادی را علیه زنان در آلبانی دیده بودم.

من 17 ساله بودم که با سرفراز آشنا شدم، 17 سال اختلاف سنی داریم، اما برای من مشکلی نیست. من ترجیح می دهم یک مرد بالغ داشته باشم، کسی که بتوانم با او بچه دار شوم و با او بمانم و زندگی کنم .

اولین لحظه ای که متقاعد شدم زمانی بود که پدرم را در سختی دیدم، تنها کسی که او پیدا کرد سرفراز بود. آنجا گفتم: این انسان را دوست دارم و به او فرصت می دهم. از دادن فرصت به او پشیمان نیستم. ما 9 سال با هم هستیم. خانواده اش خیلی خوشحال بودند که با من ازدواج می کند. اما وقتی فهمیدند من مسیحی هستم کمی تردید کردند زیرا او مسلمان بود. از من خواستند که به خاطر ما مسلمان شوم. من به آنها گفتم که من دینم را دوست دارم و آن را تغییر نمی دهم، آنها مرا پذیرفتند، من آنها را ملاقات کردم، آنها با من ملاقات کردند. آنها با بزرگواری من را همانگونه که هستم پذیرفتند.

سرفراز فهمید که جشن عشق در آلبانی برگزار می شود، برای اولین بار برای روز ولنتاین با یک سورپرایز مرا به شهر مورد علاقه اش، اسکودرا برد، سه شب رزرو کرد، به دریاچه کومان، تامارا و خیلی جاها رفتیم.
او همیشه به من گل می دهد ، پارسال که هشتمین سالگردمان را با هم جشن گرفتیم، او به من یک سورپرایز داد که مرا غافلگیر کرد.ما یک دوست در اشکودرا داریم و از آنجایی که گفتند ما در بحران مالی هستیم، میز پر از گلی را در رستوران دیدم، در حالی که میز برای من چیده شده بود.

دعوتنامه ها مثل دعوت عروسی با عکس بود، آن کیک با عکس. خیلی عاشقانه ، حتی اگر دلیلی برای جشن گرفتن نداشته باشیم، با گل و یک هدیه کوچک، با چیزی همراه می شود.

سال آخر دبیرستان بودم که فهمیدم باردار هستم. من خاله ام را در خانه داشتم و به او گفتم تست را نگاه کن، چون متوجه نمی شوم. یک ماه بعد تولد فرزندم بود و می خواستم سورپرایزش کنم.

من و سرفراز انجمن نجات آلبانی را ایجاد کرده ایم تا افرادی مانند سرفراز را که در مانز گرفتار تشکیلاتی خشن هستند متقاعد کنیم از سازمان مجاهدین جدا بشوند که بتوانند عشق بورزند و ازدواج کنند و یک زندگی عادی تشکیل بدهند.

سراراز می گوید که چگونه در نگاه اول عاشق اریسا شده است:

در سازمان مجاهدین هیچ وقت فکر نمی کردم که یک روز عاشق شوم و ازدواج کنم یا ولنتاین را جشن بگیرم، هرگز، چون از همان لحظه که به عضویت درآمدم به ما گفتند که باید خودت را از زنان جدا کنی.همه چیز بین مردان و زنان جدا بود.
اگر به عشق فکر می کردم مجبور می شدم بنویسم

و بگویم ومانند یک جرم به آن اعتراف کنم و شب در جمع بازگو کرده و تحقیر شوم من به خودم میگفتم پس بهتر است هیچوقت به عشق فکر نکنم.

ما همه اعضای سازمان هر بار بیرون می‌رفتیم بایستی لحظات مان را می‌نوشتم و بر این باور بودیم که این عشق نباید وجود داشته باشد.

وقتی از عراق سازمان مجاهدین به آلبانی آمد، دیدیم که زندگی در آلبانی متفاوت است، با آلبانیایی ها آشنا شدیم، زوج ها را دیدیم.
در کاشار (اسم محلی که سازمان مجاهدین ابتدا اینجا اسکان داشت)، قبل از اینکه به کمپ اشرف در مانزا برویم ، وقتی می‌دیدم آلبانیایی ها را زوج ها و بچه های کوچک را، به خودم میگفتم چرا من اینها را نداشته باشم.

من در آلبانی متولد شدم، این دومین زادگاه من است. من فرزندان نیمه آلبانیایی و نیمه ایرانی دارم، هرگز فکر نمی کردم پدر شوم.
چون در سازمان این افکار هیچ وقت به ذهنت نمیزد و نمی گذاشتند به ذهنت بزند.

از آنجایی که به آرزوی داشتن فرزند و همسر رسیده ام، و آرزویم برآورده شده .خدا را شاکرم.

از زمانی که با اریسا ازدواج کردم هیچ وقت احساس تنهایی نکردم، با اینکه خانواده ام در ایران هستند.حتی وقتی مشکل داشتیم، او مثل کوه پشت من بود، پشتیبان بزرگی بود.

آلبانیایی ها هم مردم بسیار خوبی هستند، من هیچ وقت احساس نمی کنم یک خارجی هستم.

سایت خبری تلویزیون MCN – پنجشنبه 13 فوریه 2025 ساعت 08:38

نوشته مصاحبه تلویزیون MCN با سرفراز رحیمی و اریسا ادریزی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

او تجارب تلخ خود با سازمان مجاهدین خلق در عراق و در آلبانی را در اختیار حاضران قرار داد. او نمونه های متعددی از نقض حقوق اولیه انسانی که خود در مناسبات داخلی سازمان مجاهدین خلق شاهد آن بوده است را به اطلاع مستمعین رساند.

یکشنبه 17 نوامبر 2024 (برابر با 27 آبان 1403) برنامه اکران مستند “مادر، عشق، جدایی” در سالن همایش هتل اسکامپا Hotel Skampa در شهر الباسان Elbasan آلبانی برگزار شد. بنر اعلان این برنامه از چند روز قبل در لابی هتل قرار داده شده بود.

برنامه ساعت 10:00 صبح به وقت آلبانی (ساعت 12:30 به وقت ایران) با خوشامد گویی خانم اریسا رحیمی رئیس انجمن نجات آلبانی و تشکر از حاضران و توضیحاتی در خصوص مستند شروع شد. سپس نمایش مستند آغاز گردید که حاضران را به شدت متأثر نمود.

در میان تعداد بسیار بالای جمعیت حاضر در سالن نمایش، شخصیت های مهم مذهبی، حقوقی، اجتماعی، فرهنگی، هنری، اداری، آکادمیک و دانشجویی به چشم می خوردند. تعدادی از شخصیت ها نیز پیام هایی برای کنفرانس فرستاده بودند که قرائت گردید.
شش شبکه تلویزیونی که اسامی آنها در زیر آمده است با اعزام خبرنگار و فیلمبردار، قبل از شروع برنامه در سالن نمایش حاضر شده و اقدام به تهیه فیلم و خبر نمودند و مصاحبه هایی به صورت جداگانه با برخی افراد انجام دادند.

نوشته سخنرانی سرفراز رحیمی در حاشیه اکران مستند مادر، عشق، جدایی در الباسان اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

انجمن نجات بر اساس نیاز به کمک به ایرانیانی که بر اساس اقدامات انساندوستانه دولت آلبانی همراه با مجاهدین خلق به آلبانی آمدند ولی دیگر نخواستند با این فرقه تروریستی همراه باشند، تشکیل شده است. من با این ایرانیان از طریق همسرم حدود 8 سال پیش آشنا شدم. در ابتدا طبیعی بود که من مقداری هراس داشته باشم و سؤالاتی به ذهنم خطور کند. این کسانی که از مجاهدین خلق جدا شده اند چگونه افرادی هستند؟ آیا تهدیدی از جانب آنان وجود ندارد؟ آیا همراهی و همکاری با آنان راحت است؟

من با سرگذشت همسرم و همچنین سرگذشت فردی که ناصر نامیده می شد و با همسرم زندگی می کرد، آشنا شدم. من در جریان رنجی که متحمل شده بودند قرار گرفته و واقعا این رنج را شخصا احساس کردم. وقتی سرفراز با من در خصوص آن سازمان صحبت می کرد، غم و اندوه و احساس پشیمانی در چهره اش نمایان بود چرا که حدود 20 سال از عمرش را در آنجا هدر داده بود.

من همیشه فکر می کردم که چقدر احمقانه است که سازمانی غیر انسانی مثل مجاهدین خلق در آلبانی پذیرفته شده است. می پرسیدم که این چه شکل انساندوستی است که شرایطی ایجاد شود که انسان هایی را در اسارت نگاه دارند؟ به تدریج با دیگر ایرانیان هم آشنا شدم. متوجه شدم که سازمان مجاهدین خلق چه ماهیتی دارد.

اجازه بدهید قدری این سازمان را معرفی کنم.

قبل از هر چیز، می خواهم هشدار بدهم که فریب تبلیغات آنان را نخورید. افراد در درون این سازمان کمترین آزادی عمل و کمترین حق انسانی ندارند. علاوه بر این، اعضا به صفت انسان شناخته نمی شوند بلکه ابزاری در اختیار رهبری سازمان هستند. از زمانی که یک فرد فریب خورده و وارد تشکیلات مجاهدین خلق می شود، به تدریج تمامی حقوق اساسی انسانی خود را از دست می دهد. این درست عکس تبلیغات گسترده ایست که مجاهدین خلق براه انداخته و ادعا می کنند که در راه آزادی مبارزه می نمایند.

به عنوان مثال همسرم سرفراز و برادرش بیجار بعد از ماه ها اقامت در یک محل در داخل تشکیلات، حتی یک بار هم یکدیگر را ملاقات نکردند. دیدار آنها به صورت اتفاقی شاید سالی یک بار صورت می گرفت. در یک مورد به مدت 7 سال آنها یکدیگر را ندیده بودند.

در سازمان مجاهدین خلق خانواده جایی ندارد. دیدار و ارتباط با اعضای خانواده کاملا ممنوع است. من همیشه می پرسیدم که چگونه این افراد خانواده و همسر و فرزند ندارند؟ چگونه یک انسان نرمال می تواند به این شکل دور از جامعه زندگی کند؟ برایم باورکردنی نبود. ولی این وضعیت غیر انسانی در داخل اردوگاه مانز در سازمان مجاهدین خلق در آلبانی وجود داشته و این یک واقعیت است.

اریسا ادریزی (رحیمی)

سرفراز رحیمی و همسرش اریسا

نوشته هشدار اریسا رحیمی درباره تبلیغات دروغین مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سرفراز رحیمی عضو سابق سازمان مجاهدین خلق و عضو فعلی انجمن نجات آلبانی درباره تفاوت ایام عید نوروز در سازمان و بیرون از آن می گوید: ایام عید نوروز در سازمان مجاهدین خلق و انجمن نجات آلبانی خیلی متفاوت هست. در اینجا همه خانواده ها دور هم جمع میشوند ولی متاسفانه در سازمان مجاهدین خلق خانواده جایگاهی ندارد.

اریسا ادریسی همسر آلبانیایی سرفراز رحیمی با تأکید بر این نکته که ایرانیان به سنت های خودشان خیلی پایبند هستند می گوید: ما اعضای انجمن نجات این آیین را هر سال برگزار می‌کنیم.

سرفراز رحیمی می گوید: من هفت سال هست که عید نوروز را در آلبانی جشن می‌گیرم. من قبلاً در سازمان مجاهدین خلق بودم ولی الان عضو انجمن نجات آلبانی هستم. عید نوروز معنی اش برای ایرانیان دوست داشتن و عشق به خانواده و آغاز سال نو و سرسبزی هست و هر هفت جزء هفت سین صحبت از عشق و محبت است و سر زندگی معنی میدهد. ما وقتی در سازمان مجاهدین خلق بودیم سفره هفت سین داشتیم ولی خانواده هیچ جایگاهی در این جشن نداشت.

امسال انشاالله همه اعضای سازمان مجاهدین خلق بتوانند با خانواده هایشان ملاقات و دیدار بکنند. الان من خانواده خودم را تشکیل داده ام ولی ما هنوز دلتنگ خانواده‌ خودمان هستیم.

رحیمی در پایان عید نوروز را به همه خانواده های ایرانی تبریک گفت.

نوشته گزارش تلویزیون نیوز 24 آلبانی از عید نوروز ایرانیان در انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته مصاحبه شبکه یورونیوز آلبانی با اعضای انجمن نجات آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سرفراز و بیجار رحیمی، اعضای سابق سازمان مجاهدین خلق هستند که هر دو و با فاصله هفت سال توانستند از این فرقه جدا شوند و به دنیای واقعی و آزاد قدم بگذارند.

بیجار رحیمی در پاسخ به سوال مجری درباره تجربه و نحوه فرارش از کمپ مجاهدین خلق می گوید:
درون کمپ مجاهدین خلق ، محدویت های زیادی حاکم است و افراد نمی توانند به راحتی از آنجا خارج شوند. در واقع افراد مجبورند از آنجا فرار کنند.

بیجار رحیمی از جمله سخت ترین محدودیت های حاکم بر مناسبات مجاهدین خلق را ممنوعیت تماس با خانواده می داند: در طول 21 سا ل حضورم در سازمان مجاهدین خلق حق هیچ گونه ارتباطی با خانواده ام را نداشتم. این محدودیت برای همه اعضای حاضر در سازمان وجود دارد. اینترنت فقط برای مصارف کاری استفاده می شود مثلاً تشکیل کانون های شورشی اما برای ارتباط با خانواده حق استفاده وجود ندارد.

من حتی حق ملاقات با برادرم سرفراز را نداشتم که 7 سال قبل از سازمان خارج شده بود. او ساکن آلبانی بود و چند کیلومتری بیشتر با من فاصله نداشت.

او با اشاره به اینکه در نهایت روشنگری شبکه یورونیوز او را از مهلکه دروغ های مجاهدین خلق نجات داد می گوید:
خوشبختم که با کمک خبررسانی های یورونیوز پس از حمله پلیس آلبانی به اشرف3، سرفراز را دیدم و به این ترتیب امیدوار شدم و انگیزه گرفتم و توانستم فرار کنم. من الان خیلی خوشحال هستم که علاوه بر این که اینجا در آلبانی کنار خانواده ام هستمT می توانم هر زمان که بخواهم با دیگر اعضای خانواده ام در ایران و همچنین دوستانم در اروپا و هر کجای دنیا که باشند ارتباط داشته باشم و از حال هم باخبر باشیم.

سپس سرفراز رحیمی در پاسخ به سوال مجری درباره احساسش بعد از ملاقات برادرش ، درباره تجربیات و سرگذشت این چند سال می گوید:
در این 7 سال بارها نامه نوشتم و درخواست دیدار دادم اما سازمان هرگز قبول نکرد. سازمان به طور سیستماتیک رابطه خانوادگی را قبول ندارد. حتی وقتی من و بیجار هر دو در سازمان بودیم هم همدیگر را نمی دیدیم گاهی تا 6 ماه. در فاصله 20 متری هم بودیم اما حق ملاقات نداشتیم. ایدئولوژی سازمان می گوید خانواده را کنار بگذارید.
اولین بار که برادرم را دیدم احساس غرور داشتم که توانستم برادرم را از این مرداب بیرون بکشم. خود من واقعاً سالها تحت مغزشویی بودم. اما در نقطه ای توانستم آن را تمام کنم. الان احساس قوی بودن دارم احساس قدرت دارم . به برادرم نزدیکم. به فرزندم گفته بودم عمویی داری که چند کیلومتر بیشتر با تو فاصله ندارد. ارمولیندو و عمویش بالاخره توانستند همدیگر را ملاقات کنند. خانواده چیز گرانبهایی هست و قابل توصیف نیست. من در آلبانی توانستم به برادرم برسم.

بیجار رحیمی درباره احساسش از اینکه بعد از 21 سال توانست با خانواده اش ارتباط برقرار کند می گوید:
هیچ یک از اعضا حق تماس با خانواده ندارند. خیلی از خانواده ها آرزو دارند حتی یک لحظه بچه هایشان را ببینند. من همیشه آرزو داشتم با خانواده ام تماس داشته باشم. خیلی از آنها در دوری ما از دست رفتند. متاسفانه مادرم از دوری من و سرفراز و خواهرزاده مان دق کرد و مرد. پدرم فوت کرد. دو تا از برادرانم و یکی از خواهرزاده های جوانم از دنیا رفتند.
من آنها را از دست دادم در حالیکه برای زمان زیادی ندیدم شان و حتی تا زمانی که در سازمان بودم از مرگ شان مطلع نشدم. الان خیلی خوشحالم که با خانواده ام در آلبانی هستم و هم با خانواده ام در ایران و دوستانم در ارتباطم و آنها را می بینم و از حال هم باخبریم.

بیجار رحیمی درباره نحوه خروج از سازمان می گوید: سازمان مدام القا می کند که اگر کسی قصد فرار از کمپ را داشته باشد، هم از طرف پلیس و هم دولت آلبانی تحت فشار قرار می گیرد. آواره می شود.آنها افراد را به این طریق می ترسانند. اما من این ریسک را کردم. از یورونیوز تشکر می کنم که توانستم سرفراز را ببینم. بیرون آمدم و دیدم همه آنچه می گفتند دروغ بوده است.

بیجار رحیمی با ابراز قدردانی از مردم آلبانی به خاطر حمایت ایرانیان مقیم آلبانی ، 8 مارس را به تمامی زنان ایران و آلبانی و جهان تبریک گفت و با زنان حاضر در کمپ مجاهدین خلق ابراز همدردی کرد: محدویت ها روی زنان سازمان خیلی شدید است. حق ازدواج و زندگی مشترک ندارند. 40 سال است که گرفتارند . امیدوارم تمام اعضای گرفتار روزی بتوانند آزاد شوند و به آغوش خانواده بازگردند و مردم آلبانی از آنها حمایت کنند.

شبکه تلوزیونی یورونیوز آلبانی

نوشته مصاحبه شبکه تلوزیونی یورونیوز با اریسا، سرفراز و بیجار رحیمی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

مناسبات فرقه ای حاکم بر مقر مجاهدین خلق، مردم آلبانی را شگفت زده میکند. باور خاطرات اعضای جدا شده از اجبارات عجیب و غریبی که فرقه بر اعضا تحمیل می کند، برای ساکنین آلبانی دشوار است اما به نظر می رسد بعد از سالها حضور این فرقه در خاک کشورشان و سخنان افرادی که هر کدام به طریقی توانسته اند از کمپ اشرف 3 فرار کنند هضم این میزان نقض حقوق بشر در کمپ بسته مجاهدین خلق را باورپذیرتر کرده است.

بالکان وب با بازنشر مصاحبه اخیر سرفراز رحیمی و همسر آلبانیایی اش ، قسمت هایی از صحبت های او درباره نحوه زندگی تشکیلاتی در مقر فرقه را آورده است:

“پدر و مادرم مردند، نمی دانستم” –  اعتراف نادر مجاهد سابق –  ازدواج با همسر آلبانیایی – آنها در اردوگاه شما را شستشوی مغزی می دهند.

یک داستان نادر در برنامه Vila24 در شبکه تلویزیونی News24 با مدیر برنامه Anila Çela مورد بحث و گفتگو قرار گرفت. عشق مجاهد سابق، سرفراز رحیمی، با دختری آلبانیایی اریسا ادریسی مترجم زبان فارسی. آنها امروز پدر و مادر یک پسر 5 ساله هستند و زندگی آرامی دارند، اما سرفراز در این مصاحبه از زندگی 21 ساله خود در سازمان مجاهدین خلق گفت.

“ما در سازمان مجاهدین خلق طبق قوانین و نظم نظامی که بر ما تحمیل کرده بودند زندگی می‌کردیم، فرض کنید مثل ربات‌ بودیم. صبح با دستور از خواب بیدار می شدیم و هر کاری که بعد از آن انجام می دادیم با دستور ادامه می یافت. من خودم 21 سال در مجاهدین خلق ماندم. ما از دنیای اینترنت چیزی نمی‌دانستیم، نمی‌دانستیم چگونه از تلفن همراه استفاده کنیم، اما مهمتر از همه هیچ احساسی نسبت به هیچ چیز نداشتیم.”

من و برادرم، وقتی که در سازمان مجاهدین خلق در عراق بودیم، به طریقی متوجه شدیم که پدر و مادرمان فوت کرده اند. به ما گفتند که اگر از سازمان مجاهدین خلق خارج شویم، در جامعه بیرون دیگر پذیرفته نمی‌شویم، و چیزی نخواهیم داشت. حتی می گفتند که آن‌هایی که از مجاهدین خلق خارج شده اند در نهایت مجبورند زباله جمع‌آوری کنند.

بالکان وب به نقل از نیوز24

نوشته انعکاس مصاحبه سرفراز و اریسا رحیمی در وب سایت بالکان وب اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

ازدواج مجاهد سابق با یک زن آلبانیایی: “پدر و مادرم مردند، نمی‌دانستم” در اردوگاه شستشوی مغزی می‌دهند.

سرفراز رحیمی عضو پیشین مجاهدین خلق و همسر آلبانیایی‌اش اریسا ادریسی در شبکه نیوز 24 آلبانی حضور یافتند. این زوج ایرانی آلبانیایی در مصاحبه‌ای در برنامه “ویلا 24” از شبکه نیوز 24 آلبانی به شرح داستان گرفتاری سرفراز در فرقه رجوی، اسارت 21 ساله او در حصارهای فرقه، رهایی او از فرقه و  آشنایی و ازدواجشان پرداختند. سرفراز و اریسا رحیمی در طی روند مصاحبه به معرفی فرهنگ ایرانی، بافته های ایرانی به ویژه پوشاک بلوچستان و فرهنگ خوراک ایرانی پرداختند.

این گفتگوی تلویزیونی به واسطه تسلط اریسا رحیمی به زبان فارسی به خوبی جریان یافت. سرفراز رحیمی در پاسخ به سوال مجری برنامه از چگونگی گرفتار شدنش در دام تشکیلات مجاهدین خلق گفت. او که در 17 سالگی با وعده مهاجرت به سوئد از طریق قاچاقچیان سازمان از مرز پاکستان با پاسپورت جعلی به عراق برده شد، هنگامی که در کمپ اشرف عراق با سلاح‌های سنگین و سبک مجاهدین خلق مواجه شد، بهت زده شد.

داستان 21 سال جدایی از جهان آزاد از لحظه ورود سرفراز به عراق رقم خورد و در طول این گفتگوی تلویزیونی او بارها یادآوری می‌کند که در طول 21 سال حضورش در سازمان هیچ گاه با خانواده‌اش تماس نداشت. او از ممنوعیت استفاده از وسایل ارتباطی در کمپ مجاهدین خلق می‌گوید و یادآوری می‌کند که پس از خروجش از تشکیلات و هنگام آشنایی با اریسا روش استفاده از تلفن همراه را نمی‌دانست و از اریسا آموخت.

سرفراز رحیمی در بخشی از گفتگو با یادآوری فوت پدر، مادر و برادرش در زمان اسارتش در مجاهدین خلق و بی اطلاعی او از این مصیبت‌های وارده –بدلیل قطع ارتباط با خانواده– متاثر شد و مجری برنامه تلاش کرد با پرسیدن سوال‌هایی درباره رابطه عاطفی میان او و اریسا فضا را تغییر دهد.

سرفراز رحیمی از عشق به اریسا در دیدار نخست و پافشاری‌اش برای ارتباط گرفتن با او گفت و از زندگی با او و تشکیل خانواده در آلبانی بسیار ابراز رضایت کرد. او با تاکید بر اینکه فرزند آنها فرزند مشترک ایران و آلبانی است، از مقامات دولت آلبانی درخواست کرد که با توجه به گذشت 7 سال از اقامتش در کشور آلبانی و تشکیل خانواده با صدور گذرنامه آلبانیایی برای او موافقت کنند.

در این برنامه اریسا رحیمی که با پوشش زنان بلوچی در استودیو حاضر شده بود، پوشاک سنتی و سوزن دوزی‌های هنرمندانه زنان بلوچستان را معرفی کرد و در پایان برنامه برخی ادویه‌ها و خوراک‌های خاص فرهنگ خوراک ایرانی را به مخاطبان برنامه معرفی کرد.

نوشته سرفراز و اریسا رحیمی روی آنتن نیوز 24 آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

یورونیوز مصاحبه با بیجار و سرفراز رحیمی، برادران ایرانی از خطه سیستان و بلوچستان را با این عنوان منتشر کرد: “داستان باورنکردنی برادران مجاهد! برادران رحیمی از وحشت تجربه شده در مجاهدین خلق صحبت می‌کنند.”

بیجار رحیمی به عنوان آخرین فردی که از فرقه مجاهدین خلق فرار کرده است در گفتگو با یورونیوز آلبانی علت فرار خود را در یک کلام خلاصه کرد: خانواده.

او که 21 سال گرفتار فرقه رجوی بود، در پاسخ به پرسش مجری برنامه درباره چگونگی فرارش از تشکیلات توضیح داد که بیرون آمدن از این فرقه کار بسیار دشواری ست. او که درخواست‌هایش برای خروج از تشکیلات از سوی سران بی پاسخ مانده بود، هنگامیکه به همراه چند عضو دیگر که ناظر و مراقب او بودند برای خرید از کمپ اشرف 3 خارج شد، از چنگ مسئولانش فرار کرد و خود را به پلیس آلبانی معرفی کرد.

در حالی که برادر او سرفراز هفت سال پیش از مجاهدین خلق جدا شده بود، به دلیل ممنوعیت ارتباط با خانواده در تشکیلات رجوی، آنها هرگز نتوانسته بودند قوانین ضد بشری فرقه در بعد مسافت کوتاه میان تیرانا تا مانز را برای دیداری کوتاه بشکنند.

سرفراز رحیمی برای شرح بیشتر مسئله به گفته‌های سران مجاهدین خلق ارجاع می‌دهد که دائما می‌گویند: خانواده دشمن مبارزه است. این مفهوم در جلسات کنترل ذهن و مباحث پیچیده ایدئولوژیک به ذهن افراد دیکته می‌شود. او خطاب به مجری برنامه می‌گوید: “باورتان می‌شود که ما به پدر و مادر خودمان سنگ پرتاب می‌کردیم؟”

بیجار که به هنگام حمله پلیس آلبانی به اشرف 3 در آنجا حضور داشت، بر علت حمله صحه می‌گذارد. او تایید می‌کند که فرقه رجوی از امکانات کشور آلبانی برای حملات سایبری به ایران استفاده می‌کند. بنا به گفته مجری برنامه این کار خلاف توافقات میان دولت آلبانی و سازمان مجاهدین خلق است.

سرفراز و بیجار اکنون از زندگی در جهان آزاد در جامعه آلبانی رضایت دارند و از اینکه می‌توانند از حقوق اولیه انسانی همچون حق ارتباط با خانواده و استفاده از تکنولوژی برخوردار باشند، ابراز خرسندی می‌کنند. حقوق اولیه‌ای که اعضای گرفتار در فرقه رجوی از آن بی بهره هستند.

نوشته مصاحبه یورو نیوز آلبانی با برادران رحیمی، اعضای پیشین مجاهدین خلق اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سرفراز رحیمی که اکنون عضو انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی (آسیلا) است با اریسا همسر آلبانیایی خود در این برنامه تلویزیونی شرکت کرد. اریسا رحیمی به عنوان مترجم همزمان در این گفتگو حضور داشت.

سرفراز رحیمی از مصادیق نقض حقوق بشر چون ممنوعیت تماس با خانواده، ممنوعیت ازدواج و حتی ممنوعیت  ارتباط با جنس مخالف در تشکیلات مجاهدین خلق می‌گوید. او ایدئولوژی سختگیرانه و ساختار شستشوی مغزی تشکیلات رجوی را زمینه ساز سوءاستفاده از اعضا و به طور خاص سوءاستفاده جنسی از زنان می‌داند.

نوشته مصاحبه سرفراز رحیمی با تلویزیون ام سی ان آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

به گفته سرفراز رحیمی بیشتر مردم آلبانی شناختی از مجاهدین خلق ندارند و گمان می‌کنند که اینها عده‌ای مبارز آزادی خواه هستند در حالیکه او که خود 17 سال اسارت تحت حکمرانی مسعود رجوی را تجربه کرده است به خوبی درک می‌کند که چرا برخی افراد حاضر به فرار از حصارهای این تشکیلات نیستند.

سرفراز رحیمی از اعضا انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی (آسیلا) در ادامه شرح می‌دهد که ماجرایی مشابه آنچه دیروز در آلبانی رخ داد، در سالهای حضور مجاهدین در خاک عراق بارها رخ داد و هربار رجوی‌ها ده ها نفر از اعضای خود را برای مقابله با نیروهای عراقی به کشتن دادند. او کشته‌های حاصل از این درگیری با نظامیان عراقی را 105 نفر و شمار مجروحین را نزدیک به 1000 نفر تخمین می‌زند.

سرفراز رحیمی معتقد است که پلیس آلبانی می‌توانست بسیار پیش از این در مقابل سازمان مجاهدین خلق بایستد تا آلبانی تبدیل به صحنه جنگ میان ایران و آلبانی نشود.

مجری برنامه در ادامه با آریسا رحیمی و آلدو سولولاری به عنوان اعضای انجمن آسیلا گفتگویی کوتاه داشت.

نوشته گفتگوی شبکه ویزیون پلاس آلبانی با سرفراز رحیمی در پی حوادث اخیر در کمپ اشرف 3 اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

نوشته مصاحبه سرفراز رحیمی با شبکه یورونیوز آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

اظهار نظر در مورد رویدادی که در واقع یکی از زیباترین روزهای سال است، خوب است. روز تولد! یک روز مهم برای هر یک از ما که سالانه آن را جشن می گیریم. خاطره ای زیبا برای کودکان اما موردی که در این مقاله به آن می پردازیم، یک روز خاص از تولد پسری است که 5 سال پیش به عنوان ثمره عشقی چالش برانگیز و سخت پا به عرصه زندگی گذاشت.

سرفراز رحیمی و اریسا ادریزی، زوجی سرشار از زندگی و همدلی. چالش‌هایی که با هم پشت سر گذاشته‌اند، آنها را محکم‌تر در کنار هم نگه داشته است تا زندگی رویایی‌شان را بسازند. سرفراز، یکی از اعضای مهم انجمن آسیلا، عشق زندگی خود را می شناسد، اریسا ادریزی، مترجم انجمن آسیلا، که ارمولیندو، اولین پسر آلبانیایی – ایرانی در آسیلا از او متولد شد.

بزرگترین چالش همیشگی آنها، یکپارچگی جامعه ایرانی در آلبانی و رویکرد آنها به کشورمان بوده است.

کریستال تی وی، رسانه ای است که از عدالت و حقیقت واهمه ای ندارد و از اهداف مختلف اجتماعی حمایت می کند، که قطعاً عشقی زیبا و زندگی اجتماعی بهتری را به ارمغان می آورد.

در این روز مهم برای ارمولیندو، تبریک مادر ثریا، اعضای انجمن آسیلا و مدیر داشامیر مرصولی را نمی توان از دست داد.

کارکنان سایت کریستال تی وی CTV برای ارمولیندو زندگی طولانی و شاد آرزو می کنند!

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

نوشته انعکاس سایت کریستال تی وی آلبانی از جشن تولد اولین پسر ایرانی آلبانی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

ارمولیندو فرزند ایران و آلبانی است؛ نقطه وصل دو ملت است. یکی از رسالت‌های انجمن آسیلا نزدیکی فرهنگی دو ملت ایران و آلبانی و گسترش اشتراکات فرهنگی است که ازدواج سرفراز از اهالی سیستان و بلوچستان و اریسا از کشور آلبانی پیش زمینه این تحقق رسالت را پنج سال پیش از تاسیس انجمن آسیلا فراهم آورده بود.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

این نشان می‌دهد که زندگی مسیر اصیل خود را طی می‌کند، بی آن که نیاز به تشریفات و تشکل خاصی باشد. انسان اگر فرصت زندگی آزادانه را به دست آورد به همه ایدئولوژی‌های ضد زندگی پشت پا می‌زند. این موضوع را می‌توان به روشنی در روند زندگی اعضای جدا شده از سازمان مجاهدین خلق دید.

زندگی افراد جدا شده از مجاهدین خلق در هر کجای جهان که ساکن هستند، گواه عشق آن‌ها به خانواده و همسر و فرزند است. قدردانی بی اندازه آن ها برای موهبت زندگی آشکار است. همچون که اریسا و سرفراز رحیمی در جشن زادروز فرزند خود پایکوبی می‌کنند و عشق می‌دهند و پذیرای مهر میهمانان‌شان می‌شوند. میهمانانی که از ترکیب دو ملیت ایرانی و آلبانیایی هستند و در کنار هم در شادی خانواده رحیمی شریک می‌شوند و زبان مشترکشان زبان زندگی، عشق و شادی است.

ارمولیندو آغازگر این اشتراکات و اتصالات بی پایان است. همچون که فرزند دوم ازدواج‌های ایرانی آلبانیایی، آلیسا هاجری در زمستان گذشته قدم به زندگی گذاشت و زندگی علی هاجری عضو سابق مجاهدین خلق و همسر آلبانیایی‌اش را روشنی بخشید.

اعضای ایرانی و آلبانیایی انجمن آسیلا در جشن تولد ارمولیندو، به او هدیه می‌دهند، برای او آرزوهای نیک می‌کنند، به بزم و شادی می‌نشینند و در کنار همه این‌ها برای بازگشت دوستان اسیر خود از کمپ اشرف 3 به زندگی، ابراز امیدواری می‌کنند زیرا تا ریشه درخت زندگی در آب است، در بیرون حصارهای اشرف امید ثمری هست و انجمن نجات و انجمن آسیلا دست در دست هم مسئول یاری رساندن به افراد برای به ثمر رساندن نهال زندگی هستند.

نوشته ارمولیندو نهال برومند زندگی بیرون از فرقه رجوی اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.