در خصوص تشکیلات مجاهدین خلق، قربانیان آسیب‌های شدید روانی سه دسته هستند. دسته اول، افرادی که علیرغم حال روانی نامناسب کماکان به زور و اجبار درون فرقه نگه داشته می‌شوند، دسته دوم افرادی که از فرقه جدا شدند اما اکنون در آسایشگاه‌های روانی زندگی می‌کنند و از زندگی سالم بی‌بهره هستند و دسته سوم افرادی هستند که فروپاشی روانی ناشی از فشار فرقه‌ای آنها را به سمت خودکشی سوق داده و امروز از آنها تنها نامی باقی است. در زیر تنها به سرنوشت چند نمونه از قربانیان آسیب‌های روانی در فرقه مجاهدین خلق می‌پردازیم.

معصومه چاهه

برادر او، حمید چاهه یکی از اعضای پیشین فرقه مجاهدین با ۱۲ سال سابقه در تشکیلات ( از سال ۱۳۸۰ تا سال ۱۳۹۲) پس از ۱۰ سال سکوت، در تابستان 1402، از سرنوشت هولناک خواهر جوانش، معصومه چاهه، سخن گفت.

معصومه که در سنین نوجوانی به مجاهدین خلق پیوسته بود در سال ۱۳۸۰ در سن 23 سالگی خواهان جدایی از تشکیلات بود و به همین دلیل توسط مسئولان تحت فرمان مسعود و مریم رجوی در قرارگاه اشرف واقع در عراق مورد اذیت و آزار و فحاشی در نشست‌های جمعی قرار گرفت و زندانی و شکنجه شد. هنگامی که فشارهای روانی گروهی معصومه را مجاب به ماندن و اطاعت از فرقه نکرد. سران مجاهدین خلق او را در مرز ایران و عراق رها کردند.

معصومه چاهه

در ویدئویی که از معصومه در آسایشگاه روانی امین آباد تهران گرفته شده است، معصومه با ظاهر و لحنی که نشان از ضربه‌های شدید روانی دارد، از تجربه دردناک مورد تجاوز گروهی واقع شدن می‌گوید: “تعدادی جوان که چهره هاشان سیاه بود دنبالم می‌دویدند و من فرار می‌کردم از دست آنها … و بعد رسیدند و … بعد افتادند رو من…”

به شهادت خواهر و برادر معصومه، او پس از آنکه مورد تجاوز گروهی قرار گرفت با بدنی خونین، دست‌های زخمی و لباس‌هایی پاره خود را به خانه یکی از خویشاوندان در شهر ری می‌رساند. بدلیل شوک حوادثی که از سر گذرانده بود، قدرت تکلم نداشت و بصورت پراکنده درباره حقایق زندان و شکنجه توسط مجاهدین در قرارگاه اشرف و سپس مورد تجاوز قرار گرفتن خود صحبت کرد.
این حوادث هولناک که مسئول آن فرقه رجوی بود، معصومه 23 ساله را به بیمارستان‌های روانی کشاند. او تعادل روانی خود را از دست داد و هم اکنون در دهه چهل زندگی‌اش در آسایشگاه امین آباد بستری است در حالی که ظاهری بسیار مسن تر از سن واقعی‌اش دارد.

حسن و اسماعیل شریفی

حسن و اسماعیل شریفی دو جوان عادی گیلانی بودند که در سنین جوانی در رفاه و آسایش ازدواج کرده بودند و با همسر، والدین و تنها خواهرشان زندگی می‌کردند. این دو برادر جوان در سال 1376 با هدف یافتن شغل و کسب درآمد بیشتر راهی اروپا شدند.
آ‌نها مانند هزاران جوان بی‌گناه دیگر در دام عوامل مجاهدین خلق در کشورهای همسایه گرفتار شدند و به کمپ اشرف در عراق برده شدند. یکی بعد از 4 سال و دیگری بعد از 6 سال به خانه برگشتند اما با روح و جسمی که فرقه رجوی ویران کرده بود. به شهادت خواهر آنها، زهرا شریفی، وقتی حسن در سال 2003 به وطن بازگشت، تمام بدنش سوخته بود. چندین زخم از شکنجه گران مجاهدین خلق بر جسمش و هزاران زخم بر روحش باقی مانده بود.

سمت راست: سید اسماعیل شریفی پیش از پیوستن به فرقه رجوی – سمت چپ: سید حسن شریفی اکنون و در بخش روانی بیمارستان

حسن با کمک مرزبانان به شهر خود در گیلان در شمال ایران رسید. او توانست خانه‌اش را پیدا کند و به خانواده‌اش بپیوندد اما فشارهای روانی ساختار حکمرانی مجاهدین خلق او را روانی کرده بود. او دیگر عادی نشد و بالاخره خانواده‌اش مجبور شدند بپذیرند که او در بخش اعصاب و روان بستری شود. حسن شریفی اکنون در مرکز توانبخشی رسالت شهر رشت نگهداری می‌شود.
دو سال بعد، برادر دیگر، اسماعیل به همین ترتیب توسط مجاهدین خلق در مرز رها شد و به خانه بازگشت. فشارهای فرقه رجوی او را تا مرز افسردگی شدید پیش برده بود. خانواده‌اش از او حمایت کردند تا شغلی پیدا کند اما در نهایت او تاب نیاورد و خودکشی کرد.

سمانه بزرگان فر

سیامک نادری عضو پیشین مجاهدین خلق در مطالب روشنگرانه‌اش علیه فرقه رجوی درباره سمانه بزرگان‌فر مفصلا نوشته است. او در مرداد ۱۳۹۴ خبر مرگ دختر ۲۳ ساله‌ای از سازمان مجاهدین درآلبانی را دریافت می‌کند. این خبر را یک آلبانیایی با نام خانودگی فلوری، که کارمند وزارت کشور آلبانی بود، به او داده بود.

در آن زمان، بر خلاف معمول سازمان هیچ خبر و اطلاعیه‌ای درباره مرگ سمانه بزرگانفر در رسانه‌هایش اعلام نکرد و حتّی در کمپ فرقه در آلبانی هیچ مراسمی برای او برگزار نشد.

نادری شهادت می‌دهد که سمانه بزرگان‌فر، دختر ایرج بزرگان‌فر است که پس از سرنگونی صدام به اشرف آمدند. ایرج دراشرف هرگز وارد مناسبات تشکیلاتی (حرفه‌ای) سازمان نشد. دخترش سمانه هم عضوی تشکیلاتی نبود. او حتی مخالف ماندن در تشکیلات و خواستار جدایی از سازمان بود.

در مرداد ۹۶، نادری از یکی دیگر از جدا شده‌ها در آلبانی درباره سمانه چنین می‌شنود که سمانه بزرگان‌فر دختر نوجوانی بود که پس از سقوط صدام حسین، توسط خانواده‌اش به سازمان آورده شد. او و چند دختر دیگر در تشکیلات سازمان نبودند، امّا یونیفرم نظامی می‌پوشیدند و تحت فرماندهی زنی به نام مریم بودند.

این فرد جدا شده توضیح می‌دهد که سمانه بیماری عصبی گرفته بود وحتی مادرش را می‌زد!. سمانه را مسئولین سازمان گفتند که مُرد اما او بر این باور است که مرگ سمانه خودکشی بوده و او را درقبرستانی درنیم ساعتی پایگاه مفید در آلبانی دفن کرده‌اند. سیامک نادری پس از شنیدن این سخنان به قبرستان مذکور می‌رود و عکس‍‌هایی از مزار سمانه می‌گیرد و بعدا منتشر می‌کند.

مریم بانو ترابی

مریم بانو ترابی خواهر کوچکتر قربانعلی ترابی و نادعلی ترابی است. قربانعلی از اعضای ناراضی مجاهدین خلق بود که زیر شکنجه فرماندهان این تشکیلات کشته شد و نادعلی از اعضای انجمن نجات است که سالهاست دادخواه خون برادرش و رهایی خواهرانش از حصارهای فرقه است.

محمدرضا ترابی فرزند قربانعلی ترابی از کودک سربازان سابق مجاهدین خلق که تنها پس از خروج از فرقه و پا گذاشتن به جهان آزاد از مرگ دردناک پدرش زیر شکنجه‌های هم‌رزمان آگاه شد درباره عمه کوچکش یعنی مریم بانو ترابی چنین می‌نویسد:

“داستان یکی از عمه‌هام بسیار دردناکه. در واقع عمه کوچکترم. در جریان بازجویی‌های مجاهدین در اشرف در سال ۷۴، اون هم خیلی شکنجه شد. و بخصوص بعد از شنیدن خبر مرگ پدرم، دوچار بیماری روانی شد و تعادل خودش رو از دست داد. در دورانی که من در مجاهدین بودم، عمه بزرگترم همیشه مراقب اون بود که مبادا در مورد پدرم بهم چیزی بگه. حتی اجازه نداشت در مورد پدرم، یعنی برادر بزرگش، باهام حرف بزنه. لعنت بر مجاهدین! عمه‌م خیلی مهربون و دوست داشتنی بود.”

مزدا پارسی

نوشته آنهایی که در فرقه رجوی سلامت روان خود را از دست دادند اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.

سوال اساسی از آقای رجوی و مریم اینجاست! که چرا در یک سازمان مدعی موحّد و انقلابی و اسلام دمکراتیک و بردبار! باید شاهد خودکشی باشیم؟!.

سوال این است که چرا باید آمار خودکشی در درون تشکیلات مجاهدین، به نسبت آمار خودکشی در ایران تحت حاکمیّت رژیم ولایت فقیه بیشتر باشد؟!.

۱ -سمانه بزرگان فر
در مرداد۱۳۹۴خبر مرگ دختر۲۳ساله ایی از سازمان مجاهدین در آلبانی به دستم رسید. آقای فلوری کارمند وزارت کشورآلبانی به یکی از جداشدگان گفته بود:«چند روزپیش یک دختر۱۹ساله درمجاهدین خود کشی کرد.)»آقای فلوری سن این دختررا۱۹ساله عنوان کرد)
امّا سازمان هیچ خبر و اطلاعیه ای درباره مرگ سمانه بزرگانفر در سازمان نداده است؟ حتّی درآلبانی هیچ مراسمی برای او برگزار نکردند.
و در سایت مجاهدین هم برخلاف نمونه های دیگر مبنی بر مرگ بر اثر بیماری، خبری درج نشد، و از این مرگ، بی سر و صدا گذشتند.
سمانه بزرگان فر، دختر ایرج بزرگانفر است که پس ازسرنگونی صدام به اشرف آمدند. ایرج در اشرف هرگز وارد مناسبات تشکیلاتی(حرفه ایی) سازمان نشد.

من در سال90 برای اولین بار او را در موزه شهدا در اشرف دیدم. تعجّب کردم که چرا تاکنون او را ندیده ام؟. ایرج را از چهره اش شناختم که از خانواده بزرگانفر است. برادرش غلام رضا بزرگان فر در گوهردشت بعد از سالهای انفرادی۶۱تا۶۳، در سال۶۳ در سالن۱۷ با هم همبند و از دوستان صمیمی بودیم. ویژگی این خانواده فروتنی و تواضع وخاکی بودن آنها است. این در چهره ٔ تمامی
اعضای این خانواده موج می زند، ازجمله ایرج بزرگان فر. با ایرج درباره قتل عام و غلامرضا صحبت کردم. آنجا فهمیدم که ایرج در تشکیلات سازمان نیست. او هم گفت اوّلین بار است که تو را می بینم!. از اعضای خانواده او چند نفر در تشکیلات مجاهدین هستند از جمله علی بزرگان فر و برادر بزرگتر او.

پس از اینکه فرید فالحی ازسازمان جدا شد او به من گفت:«ایرج وارد تشکیلات سازمان نشد… و در خارج از مناسبات تشکیلاتی زندگی می کرد.
دخترش سمانه هم در تشکیلات نبود و مخالف ماندن در تشکیلات و خواستار جدایی ازسازمان بود.»

در ۱۸ مرداد ۹۶ اطلاعات جدیدی کسب کردم.«ظ-ی»که ازاعضای قدیمی سازمان است وازسازمان جدا شده، درکافه کنارمیدان زاگوزی درتیرانا با هم صحبت کردیم.

وقتی درباره سمانه پرسیدم، گفت:«سمانه بزرگانفر دخترنوجوانی بودکه توسط خانواده اش به سازمان آورده شد ( پس ازسرنگونی صدام)

سمانه و چند دختر دیگر در تشکیلات سازمان نبودند، امّا همان لباس های ارتش را می پوشیدند و یک خواهری بنام مریم مسئول آنها بود. آنها دریک مجموعه (آسایشگاه) جدا ازتشکیلات بودند. سمانه بیماری عصبی گرفته بود و حتی مادرش رامی زد!. سمانه را هم مسئولین سازمان گفتند که: مُرد. (من اطلاعاتی که ازسمانه داشتم را به اودادم و…) و اوگفت:«خودکشی بوده و او را در قبرستانی در نیم ساعتی پایگاه مفید خاک کردند.» شب آدرس قبرستان را از دوستم آقای«ظ-ی»گرفتم و با تاکسی به آنجا رفتم. آنروز عصر افراد تشکیلات سازمان در خیابان منتهی به قبرستان در حال ورزش و دویدن بودند. و به دلیل حضور آنها نتوانستم عکس و فیلم خوبی بگیرم. زیرا نمی خواستم سازمان متوجّه کار من شود! تا زمان مشخص آن که بخواهم همه حقایق را افشا کنم!.

بار دوّم یک روز قبل از اینکه از آلبانی خارج و به آلمان بیایم، به قبرستان رفتم و عکس و فیلم از قبرستان گرفتم و از همان کنار سنگ مزار سمانه خطاب به رجوی و مریم گفتم: «چرا دخترجوانی مثل سمانه باید در تشکیلات شما خودکشی کند؟.هرکجا که باشید من دنبالتان می کنم و باید پاسخ این جنایات را بدهید، من همه حقایق را به مردم میگویم.» متاسفأنه فیلم ها در ارسال از طریق وایبر به خواهرم در کانادا خوب دانلود نشده بود، چون به دست من نرسید.

همچنانکه گفتم سازمان هیچ خبرو اطلاعیه ای درباره مرگ سمانه بزرگانفر نداده است وحتّی درآلبانی،هیچ مراسمی برای او برگزارنکردند. و درسایت مجاهدین هم برخلاف نمونه های دیگرمبنی بر مرگ بر اثر بیماری، یا…خبری یا برنامه ویدئوی نداشته است. ومریم رجوی نیزدراین مورد خاص خفقان گرفته و از یک اطلاعیه کلیشه ای نیز خودداری کرد!

اگرچه برای میرزا آقاپاک نیّت یک سیاه نامه ای تحت عنوان پیام منتشرکردند، اما مریم رجوی ازاین مرگ وخودکشی، بی سرو صدا گذشت.

آقا و خانم رجوی!
در تشکیلات شما چه می گذرد که دختر ۲۳ساله، در بهشت روی زمین شما که مدعی هستید:«اشرف»است! دچار بیماری های عصبی و روانی می شود؟ چه برسر این دختر آورده اید که دست به خودکشی زده است؟. چرا هیچ خبر و اطلاعیه و مراسم ترحیم و نوار ویدئویی از مراسم و زندگینامه او منتشر نشده و در سکوت مطلق، از این مرگ گذشتید؟.

آقا وخانم رجوی!
رهبری اپورتونیسم!
چرا خودکشی ها راپنهان می کنید؟ چرا “شهید” می نامید؟
شرم آورنیست پس از چنین مرگی و چنین سکوت و خفقان گرفتنی! برسنگ مزار او چنین آیه ایی نوشته اید؟
آقای رجوی! شما که همه اعضا را به دلیل قرآن خواندن اپورتونیسم می دانستید و این حق انحصار شما بود که سه روز اوّل نشست ها قرآن بخوانید و تفسیر کنید!، معنی آیه ای که برسنگ قبر سمانه بزرگانفر نوشته شده است را نمی دانید و نمی فهمید؟
اپورتونیسم که شاخ دم ندارد؟ همین است!. ونقش آرم سازمان برسنگ مزار کسی که از فشارها و اذیّت و آزارهای تشکیلات تحت رهبری شما خودکشی کرده، نیز اپورتونیسم است!

خانم مریم رجوی!
جواب بده!:
چرا در زیر سن قانونی به عضویت ارتش آزایبخش درآمد؟
چرا مرگ او را مخفی کردید و هیچ اطلاعیه ای از مجاهد شهید!!هم ندادید؟
چرا دختر جوانی در تشکیلات شما دیوانه و روانی گشت؟
چرا برسنگ قبر این خودکشی (رجوی درتشکیلات آن را لاشه متعفن می نامد)، شهادت و مجاهد شهید نوشته شده است؟

جواب بده!
چه بر سر این دختر جوان ۱۹ یا ۲۳ ساله آوردید که در اوج جوانی، مرگ و خودکشی را انتخاب کرد؟
آیا مرگ و خودکشی سمانه بزرگانفر هم ساخته و پرداخته یک فرد و ذهن روانپریش(سیامک نادری) است؟
آیا سمانه هم«روانپریش»بود. ودر ردیف سایر سمانه هایی که خودکشی کردند؟
چرا در مجاهدین آمار خودکشی۵تا۱۰برابر بیشتر از خودکشی در رژیم آخوندی است؟

خانم رجوی و رهروی پاکباز!
اگرجرأت دارید، با افتخار تمام، لیست خودکشی ها (واین لاشه های متعفن) را ، در اختیارمردم وسه نسل بگذارید!
حقیقت مانا، چیزی نیست که بتوان با دروغ ودغل و فحاشی، سد و پرده استتار درمقابلش بکشید!
بفرمایید این اینترنت … واین شما، مردم، افکار عمومی و دادگاه مردم وجدان بشری!
من هنوزپایبندم که شما را به تهران ببرم!
می برم جوادیه، یاخجی آباد، سه راه آذری، مهرآباد جنوبی و… تاهم محلّی ها وهمسایه های سمانه در نازی آباد تف به صورت شما بیندازند!.
شما هنوزخشم مردم را ندیده اید.

خانم رجوی!
لیست خودکشی اعضا و سمانه های دیگر درتشکیلات را، اگر روزی تنها یک اسم و یک خودکشی را هم، در سایت حقیقت مانا بگذارم، بیش از 70روز باید صفحه اول را با مرگ و خودکشی در تشکیلات مهرتابان و مادر ایدئولوژیک به رنگ سیاه آذین کنم!.
این چه سرنوشت و نکبت سیاهی است که شما چنین بردبارانه؟ طالع حس آن شدید؟

رجوی می گوید:«مأموریت خمینی انهدام انقلاب بود و به اعتماد مردم خیانت کرد….»خانم رجوی بیلان زندان، شکنجه، قتل وسر به نیست کردن وهمچنین قلاده ی انقلاب ایدئولوژیک برده ساز ولایت عقیدتی برروح وروان اعضا که بسا دهشتناک تراز کشتن و شکنجه… است را، به مردم ارائه دهید!.

آقا وخانم رجوی!
هیچ راهی برای ما نگذاشتید، جز بیان حقیقت به مردم و افکار عمومی. این جرم من نیست که درباره شما و فساد و جنایتتان صحبت میکنم. این جرم شماست که یک اپورتونیسم منحط و خودشیفته را به مردم و مقاومت تحمیل کردید…

سیامک نادری

نوشته دختر جوانی به نام سمانه بزرگانفر در تشکیلات مریم رجوی در آلبانی خودکشی کرد اولین بار در انجمن نجات. پدیدار شد.